M.U.T.E. ไล่ล่าในความเงียบ

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    13 ก.พ. 59


บทนำ






ในโลกที่ถูกแบ่งแยกอย่างชัดเจน เมื่อชะตาชีวิตของมนุษย์ถูกกำหนดด้วยความพิเศษ


...ความพิเศษที่เรียกว่า…


…’พลังจิต’...



ท่ามกลางความแปลกแยกระหว่างคนที่มีความสามารถในการใช้พลังจิตและคนที่ไม่มี ระดับชั้นของสังคมก็ถูกแบ่งแยกออกไปโดยที่ผู้คนในสังคมแทบไม่ทันได้รู้ตัว ผู้ที่สามารถใช้พลังจิตได้ถูกจัดอยู่เป็นพลเมืองชนชั้นสูง (First-class Citizen) ส่วนผู้ที่ไม่สามารถใช้พลังจิตนั้นถูกจัดเป็นพลเมืองชนชั้นสอง (Second-class Citizen)ไปโดยปริยาย


แม้ไม่ใช่เรื่องที่ถูกบัญญัติไว้อย่างเด่นชัดตามหน้ากฎหมาย หากรายได้ของเหล่าคนที่มีพลังจิตนั้นสูงลิบ ทำให้พวกเขาได้ครองอสังหาริมทรัพย์และพื้นที่ส่วนใหญ่ของตัวเมืองแปรผันไปกับมูลค่าเงินตราที่พวกเขามี ในขณะที่พลเมืองชั้นสองที่ไม่สามารถใช้พลังจิตใดๆได้จะถูกมอบหมายให้ทำหน้าที่ในตำแหน่งซึ่งมีเงินเดือนต่ำเตี้ยเมื่อเทียบรายได้ของเหล่าผู้มีพลังจิต


ครอบครัวของดลธีเองก็เป็นหนึ่งในพลเมืองชั้นสองที่ไร้ซึ่งความสามารถในการใช้พลังจิตใดๆเช่นกัน แม่ของเด็กชายวัยแปดขวบคนนี้เป็นนางพยาบาลทำงานอยู่ในโรงพยาบาลรัฐที่แต่ละวันแสนจะวุ่นวาย พ่อของเขาทำงานเป็นพนักงานก่อสร้างและช่างซ่อมจิปาถะตามแต่ที่บริษัทจะเรียกเขาไปทำ


ฐานะการเงินของพวกเขาอยู่ในระดับปานกลางถ้าเทียบกับกลุ่มพลเมืองชั้นสองโดยรวม แต่ถึงจะเรียกว่าอยู่ในระดับปานกลาง บ้านของพวกเขาก็ยังตั้งอยู่ใจกลางแหล่งเสื่อมโทรมอยู่ดี


ซ้ำร้ายไปกว่านั้นครอบครัวของเขายังต้องเจียดเงินบางส่วนไปเป็นค่ารักษาให้กับลูกชายคนเดียวของพวกเขาที่มีอาการป่วยบางอย่างที่ทางการแพทย์เองก็ไม่สามารถระบุได้อย่างชัดเจนนัก เขามีความบกพร่องทางด้านการสื่อสารกับผู้คนรอบๆข้าง ดลธีไม่เคยพูดกับใครเลยตั้งแต่เกิดมา แม้เขาจะได้ยินและเข้าใจในสิ่งที่คนรอบตัวพูด เขาเป็นเด็กที่ไม่มองตาใครแม้ในยามสนทนา แพทย์ประจำตัวของเด็กชายสรุปว่าเขามีปัญหาเรื่องการเข้าสังคมและการควบคุมอารมณ์ในบางสถานการณ์ แม้ส่วนมากปัญหาของเขาจะถูกแสดงออกมาในรูปแบบของความเงียบ ไม่สุงสิงใครและจมอยู่กับโลกส่วนตัวของเขาเอง


… หากแต่…


… จะมีคนซักกี่คนที่รู้ว่าแท้จริงแล้วดลธีเป็นเด็กชายที่มีมันสมองเป็นเลิศ…


เขาสามารถแก้โจทย์เลขของเด็กมัธยมปลายได้ด้วยตัวของเขาเองโดยอาศัยเพียงเนื้อหาในหนังสือเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

 เขาสามารถจำเนื้อหาที่อยู่ในหนังสือเรียนของเขาในระยะเวลาสั้นๆและเขาก็จดจำทุกอย่างที่อยู่ในนั้นได้อย่างแม่นยำ


เขาสามารถจำเส้นทางทางรถไฟ เส้นทางบนถนนหรือแม้กระทั่งเส้นทางสายการบินจากแผนที่ต่างๆที่เขาได้เห็น และนั่นดูเหมือนจะเป็นงานอดิเรกของเขาในช่วงหลังๆนี้


เขาสามารถแก้โจทย์พัสเซิลที่อยู่ในรูปแบบต่างๆและคำถามเชาน์ครอบจักวาลตามที่หนังสือไขโจทย์ปริศนาพวกนั้นจะสรรหามาลง


… ไม่มีโจทย์ข้อไหนที่เขาตอบไม่ได้…


หากแต่… แล้วทุกอย่างที่ว่ามานั้นมันจะสำคัญตรงไหนกันเล่า?


ในเมื่อผู้คนที่อยู่รอบตัวเขา นอกจากครอบครัวของเขาและครูใจดีสองสามคนแล้วทุกคนอึดอึดและหลีกเลี่ยงที่จะอยู่ใกล้ตัวเขา


จะสำคัญตรงกันเล่า… ในเมื่อโลกที่เขาอยู่เป็นโลกของพลเมืองชั้นสองในโลกที่ผู้คนให้ความสำคัญกับ‘พลังจิต’มากกว่าจะมาสนใจถึงความเฉียบแหลมของสติปัญญาของเด็กใบ้ซักคน


แต่ทั้งหมดที่ว่ามานั่นก็ไม่สำคัญกับตัวเด็กชายเองเช่นกัน


ในเมื่อเขามีครอบครัวที่คอยห่วงใยเขาอยู่





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #6 Jasha_eiei (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:17
    ตามมาจากมากิอาร์ค่ะะ^^ บทนำเรื่องน่าสนใจมากกกกกกกก แล้วก็ดูจากท่าทางเเล้ว...หนูดลธีเคะแน่นอนค่ะ!!!//โดนตบ
    #6
    1
    • #6-1 Airin_and_Arpo(จากตอนที่ 1)
      29 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:55
      ขอบคุณค่าาา ยังไงก็ฝากนิยายทั้งสองเรื่องเลยนะ XD
      //แหม่ ฟันธงเลยทีเดียวว่าน้องดลเคะ ฮาาา
      #6-1
  2. #3 เรนเดล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 07:46
    น่าสนๆ เดี๋ยวเราจับดลจิ้นให้นะไรต์(ผิด!)
    #3
    1
    • #3-1 Airin_and_Arpo(จากตอนที่ 1)
      16 กุมภาพันธ์ 2559 / 18:49
      แหม่... รู้เลยเข้ามาหวังอ่านอะไร ฮาาา
      #3-1
  3. #1 Yhafu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:14
    ว้าวเปิดเรื่องใหม่~ ดลธีนี่อ่านเหมือน ดนตรีรึเปล่าน่ะ? ถถถ มีสมองเป็นเลิศก็ถือว่าดีแล้วนา(มองคะแนนสอบ....)//เป็นประเภทพูดน้อยแบบนี้...คูล(ผิด)

    ปล.รอต่อทั้งสองเรื่อง~
    #1
    1
    • #1-1 Airin_and_Arpo(จากตอนที่ 1)
      14 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:08
      อั๊ยยย ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ ยังไงก็ขอฝากนิยายเรื่องนี้ไว้อีกเรื่องด้วยนะคะ>3<
      (ดลธี อ่านว่า ดน-ละ-ที ค่ะ ^^)
      เป็นประเภท... ไม่ใช่พูดน้อยค่ะ ไม่พูดเลย 555555
      ป.ล.อัพมากิแล้ววว ไปอ่านเร้ววว XD
      #1-1