นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

Magiska มากิอาร์ เอกภพคู่ขนาน

โดย A.Arpo

เอกภพที่อยู่อีกฟาก น้องชายที่เหนือกว่าเขาในทุกๆ เรื่อง เพื่อนใหม่ที่ไม่ต้อนรับคนจากอีกโลกอย่างเขา พลังที่เขาไม่รู้จัก และ... เด็กสาวที่มีใบหน้าเหมือนกับเขาทุกประการ

ยอดวิวรวม

28,436

ยอดวิวเดือนนี้

14

ยอดวิวรวม


28,436

ความคิดเห็น


1,115

คนติดตาม


790
เรทติ้ง : 87 % จำนวนโหวต : 7
จำนวนตอน : 56 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  14 เม.ย. 62 / 21:35 น.
นิยาย Magiska ҡ ͡袹ҹ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้





Status: Offline 
(Coming Soon)




เอกภพที่อยู่อีกฟาก

น้องชายที่เหนือกว่าเขาในทุกๆ เรื่อง

เพื่อนใหม่ที่ไม่ต้อนรับคนจากอีกโลกอย่างเขา

พลังที่เขาไม่รู้จัก

และ... เด็กสาวที่มีใบหน้าเหมือนกับเขาทุกประการ











แวะเข้ามาทักทายกันที่หน้าเพจได้นะคะ :)


Theme from: ★STAR

สารบัญ 56 ตอน อัปเดตล่าสุด 14 เม.ย. 62 / 21:3556 ตอน

ตอน
ชื่อตอน
สถานะ
อัปเดตล่าสุด

ผลงานอื่นๆ ของ A.Arpo

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...
1

นักเรียนทุนแลกเปลี่ยนในมหาวิทยาลัยแห่งเวทมนตร์

Magiska มากิอาร์ เอกภพคู่ขนาน

โครงเรื่อง (34/40)

การลำดับเรื่อง (17/20) บทแรกค่อนข้างช้า (1-4) มีการบรรยายสถานที่อยู่หลายจุดจึงทำให้บรรยากาศเรื่อยๆ เอื่อยๆ และยังไม่เข้าเหตุการณ์สำคัญๆ เสียที เข้าใจว่าต้องการบรรยายให้เห็นภาพแต่อยากให้ระวังว่าผู้อ่านอาจเกิดความเบื่อหน่ายหากเรื่องราวที่บรรยายไม่น่าสนใจมากพอ แต่เหตุการณ์ก็เริ่มดำเนินเร็วขึ้นในบทที่หกและมีฉากที่น่าสนใจเพิ่มขึ้นนั่นคือการคัดเลือกหน่วยทำให้เนื้อเรื่องสนุกและน่าติดตามเป็นลำดับ

คำแนะนำ ผู้อ่านจะรู้ได้อย่างไรว่านิยายเรื่องนี้สนุกหรือไม่นั้นก็เพียงแค่อ่านบทในช่วงแรกๆ ของเรื่องก็สามารถอนุมานได้ว่าเรื่องนั้นสนุกน่าติดตามหรือเปล่า ดังนั้น บทแรกๆ ย่อมมีความสำคัญไม่แพ้กับบทหลังๆ การเขียนเรื่องราวให้กระชับ ไม่เยิ่นเย้อในแต่ละบทจะช่วยเพิ่มโอกาสให้นิยายของผู้เขียนถูกเลือกจากผู้อ่านมากขึ้น เพราะบางคนก็ไม่สามารถรอได้ถึงกลางเรื่องอย่างแน่นอน ดังนั้นผู้วิจารณ์อยากให้ผู้เขียนคำนึงถึงเรื่องนี้ด้วย

ความสนุก (17/20) โดยหลักเป็นนิยายแฟนตาซีที่ไม่ได้มีพล็อตเรื่องที่แปลกใหม่นักเพราะผู้วิจารณ์เคยอ่านนิยายเรื่องอื่นที่มีแนวเรื่องคล้ายๆ กันนี้มาพอสมควร แต่อย่างไรก็ตามผู้เขียนก็ยังสามารถดำเนินเรื่องให้น่าสนใจขึ้นในแต่ละตอน และมีมุกตลกของตัวละครแทรกเข้ามาอย่างถูกจังหวะ รวมทั้งบทจิ้นระหว่างตัวละครก็สร้างสีสันให้ผู้อ่านได้ดีทีเดียว ทั้งนี้ยังสร้างปมบางอย่างที่อยากให้คนอ่านติดตามต่อในบทอื่น และสิ่งที่น่าสนใจอีกอย่างก็คือการพัฒนาความสัมพันธ์ของตัวละครที่ไม่ได้ย่ำอยู่กับที่ โดยรวมแล้วก็เป็นนิยายแฟนตาซีที่อ่านสนุกค่ะ

ตัวละคร (18/20)

ไมเคิล ชไวนสไตเกอร์ ผู้แต่งได้ใส่อายุตัวละครไว้ที่ 18 ปี ที่เป็นเด็กหนุ่มในรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว แต่ผู้วิจารณ์กลับไม่รู้สึกว่าไมเคิลจะอายุเท่านั้นเลย อาจจะด้วยวิธีการบรรยายของผู้เขียนที่ใส่ความเป็นเด็กให้ไมเคิลอยู่มากโขและไมเคิลก็ยังขาดความสุขุมรอบคอบแบบที่เด็กหนุ่มอายุ 18 ควรจะมี ตามความคิดของผู้วิจารณ์มองว่าถ้าเด็กหนุ่มที่เติบโตในต่างประเทศ (ที่ไม่ใช่ประเทศไทย) จะดูเป็นผู้ใหญ่ตั้งแต่อายุ 15-16 ปีด้วยซ้ำ แต่ก็คิดว่าตัวไมเคิลคงจะมีพัฒนาการในเรื่องวุฒิภาวะมากขึ้นในบทต่อไปแน่นอนค่ะ

โดยส่วนตัวแล้วมิติตัวละครตัวนี้ก็น่าสนใจทีเดียวค่ะ ตามที่ผู้เขียนได้บรรยายในช่วงบทนำจะเห็นว่าแม้ไมเคิลจะรักน้องมากแค่ไหน แต่ลึกๆ ลงไปแล้วก็ยังมีความอิจฉาอยู่ ซึ่งมันเป็นอารมณ์ที่เกิดขึ้นได้ แสดงให้เห็นว่าตัวละครหลักมีความเป็นคนจริงๆ อยู่ อีกอย่างไมเคิลก็ไม่ได้เก่งตั้งแต่แรก เขาไม่ได้สมบูรณ์พร้อมในทักษะต่างๆ ต้องใช้ความพยายามเหมือนคนอื่นก็เสริมให้ตัวละครมีมิติมากขึ้น

แมคเคย์ เป็นตัวละครที่น่าสนใจอยู่เช่นกัน ถึงแม้ว่าวุฒิภาวะของตัวละครนี้จะคล้ายคลึงกับไมเคิล กล่าวคือยังมีความเป็นเด็กเอาแต่ใจ ขี้โวยวายเหมือนเด็กผู้หญิง แต่ก็ยังพอแยกแยะและมีเหตุผลในบทหลังๆ จะเห็นว่าผู้เขียนเริ่มสร้างมิติให้แมคเคย์เพิ่มขึ้นจากเหตุการณ์ที่เข้าช่วยเหลือไมเคิลไม่ให้ถูกรถชน ให้หนังสือเกี่ยวกับหน้าที่พลเมืองในเอกภพใหม่ รู้จักฟังความเห็นในยามวิกฤต เป็นต้น ทำให้ตัวละครมีพัฒนาการที่น่าจับตามองด้วยอีกคน

เมลิก ชไวนสไตเกอร์ ต้องบอกว่าแตกต่างกับคนพี่มาก นิสัยของเมลิกดูลงตัวดีด้วยวุฒิภาวะและคุณวุฒิที่มี ถ้าหากเมลิกเหลาะแหละก็คงไม่เหมาะกับการเป็นประธานฝั่งมัธยมแน่ๆ ตัวละครตัวนี้แม้ว่าจะยังไม่มีบทบาทอะไรมากนัก (ผู้วิจารณ์อ่านถึงบทที่ 10) แต่กลับมีแรงดึงดูดที่น่าสนใจทีเดียวค่ะ คงเนื่องมาจากเจ้าตัวยังเก็บงำความลับบางอย่างเกี่ยวกับไมเคิลเอาไว้ด้วยนั่นเอง

โดยรวมแล้วคิดว่าผู้อ่านที่เป็นแฟนคลับคงจดจำเหล่าตัวละครได้แน่นอน ไม่เพียงแค่บุคลิกภายนอกที่เป็นพื้นฐานแต่ผู้เขียนก็ยังสร้างตัวละครให้มีมิติที่น่าสนใจทางด้านอารมณ์ พฤติกรรมที่แสดงออกอีกด้วย

การใช้ภาษา (30/40)

การบรรยาย (15/20) ผู้แต่งเลือกใช้การบรรยายแบบสรรพนามบุรุษที่สาม สำนวนภาษามีลักษณะไม่เป็นทางการแต่กลับให้ความรู้สึกว่าการบรรยายบางจุดเหมือนการบรรยายแบบสรรพนามบุรุษที่หนึ่ง สังเกตได้จากการบรรยายโดยใช้ไมเคิลเป็นผู้ดำเนินเรื่องมักจะบรรยายเป็นภาษาพูดต่อท้ายซึ่งเห็นอยู่ตลอดเนื้อหา จึงขอชี้ให้เห็นตัวอย่างในบทที่ 1

แต่ก็อย่างว่าละ ความคิดที่วาตัวเองมีความประหลาดมากกว่าคนอื่นถือเป็นสิ่งที่ดีละมั้ง? แต่คิดไปคิดมาการทำตัวไม่ให้แปลกประหลาดกว่าคนอื่นน่าจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้วละ

เพราะถ้าการเป็นนักเรียนทุนหมายถึงการที่เขาต้องเก่งเท่าๆ กับน้องชายของเขาละก็ เขาก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะมีวันได้ทุนนั้นหรอก

แต่ก็ช่างมันเถอะ เขาสู้น้องเขาไม่ได้หรอก

ส่วนพ่อน่ะเหรอ...อย่าให้พูดเลยเพราะตั้งแต่เกิดมาเขาก็ยังไม่เคยเจอเลย...ถ้าไม่ใช่แม่บอกว่าพ่อเขาจากไปตั้งแต่เมลิกยังไม่เกิด เขาคงคิดว่าพ่อเขาคงเป็นกระบอกไม้ไผ่หรืออะไรก็ตามแต่ มันก็ไม่ใช่ปมด้อยอะไรที่ไม่มีพ่อเพราะเขายังมีแม่เพี้ยนๆ อยู่ทั้งคน

แม่บอกว่าเขาได้สีผมดำเข้มอย่างคนเอเชียมาจากตาเขานี่ละ ซึ่งมันดูจะซับซ้อนไปหน่อยแต่ก็เอาเถอะ

ดูอย่างกระดาษเอกสารกับซองจดหมายที่อยู่ข้างซองกาแฟพวกนี้สิ

ก็ต้องหมดโลกอยู่แล้วละ บรรพบุรุษเล่นใช้ไม่บันยะบันยังขนาดนั้น มันจะไปเหลืออะไรถึงคนรุ่นถัดไป เป็นต้น

ดังนั้นควรปรับให้มีความสอดคล้องกับวิธีบรรยายด้วยนะคะ จะทำให้การบรรยายลื่นไหลมากขึ้นและดูไม่ใช่การบรรยายแบบสรรพนามบุรุษที่หนึ่ง เช่นการปรับรูปคำ เช่น ส่วนพ่อน่ะเหรอ...อย่าให้พูดเลย เพราะตั้งแต่เกิดมาเขาก็ยังไม่เคยเจอเลย... เขาคงคิดว่าพ่อเขาคงเป็นกระบอกไม้ไผ่หรืออะไรก็ตามแต่ มันก็ไม่ใช่ปมด้อยอะไรที่ไม่มีพ่อเพราะเขายังมีแม่เพี้ยนๆ อยู่ทั้งคน อาจปรับได้ว่า ส่วนพ่อของเขา...ไมเคิลไม่อยากพูดถึงนัก เพราะตั้งแต่เขาเกิดมาก็ยังไม่เคยพบผู้ชายที่ว่านี้เลยสักครั้ง... ไมเคิลคิดว่าพ่ออาจจะเป็นกระบอกไม้ไผ่หรืออะไรก็ตามแต่ มันก็ไม่ใช่ปมด้อยสักนิด เพราะเขายังมีแม่เพี้ยนๆ อยู่ทั้งคน เป็นต้น

ความถูกต้องของหลักภาษา (15/20) อยากให้ผู้แต่งกลับไปทบทวนงานเขียนของตัวเองอีกหลายๆ รอบนะคะ เพราะยังมีจุดบกพร่องให้เห็นอยู่เนืองๆ ทำให้เกิดการสะดุดระหว่างอ่าน ผู้วิจารณ์จึงขอนำตัวอย่างเพียงบางตอนเพื่อให้ผู้เขียนกลับไปแก้ไข โดยแยกตามประเภทดังต่อไปนี้

การใช้เครื่องหมาย

ไม้ยมก การใช้ไม้ยมก มีสองวิธีค่ะ วิธีแรกคือให้เคาะวรรคทั้งหน้าและหลังเครื่องหมาย เช่น รถคันสีแดง ๆ ที่อยู่ถัดจากรถคันสีดำ หรือเคาะวรรคหลังเครื่องหมายที่พบได้บ่อยในปัจจุบัน เช่น ฉันเห็นเขาอยู่ลิบๆ กำลังยืนชมนกชมไม้ เป็นต้น ดังนั้นให้ผู้แต่งเลือกใช้อย่างใดอย่างหนึ่งตลอดการเขียนนะคะ

ปรัศนี ตามจริงแล้วการเขียนในภาษาไทยที่เป็นวรรณกรรมเก่าๆ ไม่นิยมใช้ปรัศนี และภาษาไทยเองก็มีคำที่เป็นคำถามอยู่ในตัวแล้ว เช่น อย่างไร ที่ไหน จริงหรือ ใช่หรือเปล่า เป็นต้น ดังนั้นไม่จำเป็นต้องใช้ปรัศนีต่อท้ายคำถามเหล่านั้น ยกเว้นแต่ว่าต้องการเน้นให้เกิดน้ำเสียงเป็นเชิงถามเช่น จริง? หรือ หืม? เป็นต้น

จุดไข่ปลา เช่น “...ต่อด้วยข้อความหรือ “...” อันนี้ผู้วิจารณ์ได้รับคำแนะนำจากกองบก. ท่านหนึ่งบอกว่าโดยหลักภาษาไทย การใช้จุดไข่ปลามักจะใช้ท้ายประโยคหรือกลางประโยคที่มีการอธิบายยืดยาวและย่นประโยคให้สั้นลง หรือถ้าใส่หน้าข้อความแล้วก็ต้องใส่หลังข้อความในกรณีที่ยกข้อความมาจากที่อื่น ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องใส่จุดไข่ปลา ให้ผู้แต่งบรรยายไปว่าตัวละครเว้นระยะการพูด หรือหยุดเงียบชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อไปแทนน่าจะดีกว่าค่ะ และที่สำคัญจุดไข่ปลาต้องมีแค่สามจุดเท่านั้นค่ะ

อัญประกาศคู่และอัญประกาศเดี่ยว หากต้องการเขียนบทสนทนา ควรใช้เครื่องหมายอัญประกาศคู่เขียนสกัดหน้าและหลังประโยคเหล่านั้น และหากต้องการเน้นคำในบทสนทนาก็จะใช้เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวซ้อนเข้าไป เช่น “บังเอิญว่าฉันได้ยินยัยส้มส้มพูดว่า พละเป็นของฉัน ฉันถึงกับตกใจเลยล่ะ” เป็นต้น แต่ผู้แต่งกลับใช้อัญประกาศเดี่ยวในบทที่ 5 ในช่วงบทสนทนาของแมคเคย์กับ RA ดังนั้นควรแก้ไขใหม่ให้อยู่ในรูปอัญประกาศแบบเดิม ซึ่งผู้วิจารณ์เข้าใจจุดประสงค์ของผู้เขียนที่ต้องการแยกให้เห็นว่าเป็นบทสนทนาที่เป็นอดีตไปแล้ว แต่ก็ไม่ควรใช้เครื่องหมายผิดหน้าที่ของมัน ถ้าหากจะสื่อให้เห็นว่าเป็นเหตุการณ์ในอดีต ส่วนใหญ่จะใช้ตัวเอียงกันมากกว่าหรือไม่ใช่เลยก็มี เพราะอย่างไรก็มีประโยคที่บอกเป็นนัยอยู่แล้วว่ากำลังกล่าวถึงเรื่องในอดีตอยู่ ยกตัวอย่างจากบทนี้คือ ...แต่เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนเขาจะเข้านอนทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

คำผิด

บทที่ 1

เผ่าพันธ์ – เผ่าพันธุ์, น้องนั่งเล่น – ห้องนั่งเล่น,สูญญกาศ- สุญญากาศ

บทที่ 2

ซักอย่าง สักอย่าง, ซักเท่าไหร่ สักเท่าไหร่, รถยนตร์ รถยนต์, ซักนิด สักนิด

บทที่ 3

นักท่องเที่ยวมีมารถไฟขบวนเดียวกัน แก้เป็น ที่, ในมือของหล่อนที่แผ่นกระดาษ – ในมือของหล่อนมีแผ่นกระดาษ, มหาวิทยลัย – มหาวิทยาลัย, มหาลัย – มหาลัย, บู๊ทยาวครึ่งเขา – บู๊ทยาวครึ่งเข่า,ผู้คม – ผู้คน,รวมมือ – ร่วมมือ, กระพริบ – กะพริบ

บทที่ 4

ทั้วห้องนั่งเล่น – ทั่วห้องนั่งเล่น, ฉงนจดอดถามรุ่นพี่ที่อยู่ข้างตัวไม่ได้ – ฉงนจนอดถาม, ไม่ค่อยภาพ – ไม่ค่อยเห็นภาพ, มหาลัยก็เป็นคนคัดเลือกหน่วยให้อยู่ดีๆ – มหาลัยก็เป็นคนคัดเลือกหน่วยให้อยู่ดี, กลิ่นหอมอ่อนๆ ของพันธ์ – พันธุ์ไม้/ พันธุ์พืช, สเต้ก – สเต็ก

บทที่ 5

กระพริบ – กะพริบ, ถึงเขาจะไม่ยิมทำแบบนั้น – ถึงเขาจะไม่ยอมทำแบบนั้น, แม้จะยังไม่จอน้องชาย – แม้จะยังไม่เจอน้องชาย, มารู้ตัวอีกทีเขาก็เสียงไอน้ำ – มารู้ตัวอีกทีเขาก็ได้ยินเสียงไอน้ำ, ต่อมาตาย – ต้องมาตาย, มักฏหมายมีข้อจำกัด – แต่กฎหมายก็มีข้อจำกัด

การเลือกใช้คำ

บทที่ 1

อยู่แล้วละ, แน่ละ , เป็นไงบ้างละ ผู้วิจารณ์เห็นผู้แต่งใช้คำนี้บ่อย แต่จริงๆ แล้วต้องใช้คำว่า ล่ะ ซึ่งกร่อนมาจากคำว่า เล่า ในพจนานุกรมราชบัณฑิตยสถานบอกว่าเป็นคำใช้ประกอบข้อความข้างหน้าเพื่อยืนยันให้มีน้ำหนักขึ้น

ช่องข่าวประจำตอนเช้าไม่ได้เข้าสมองสักเท่าไรนัก ปรับ ช่องข่าวประจำในตอนเช้าไม่ได้เข้าสมองสักเท่าไหร่

ใช่! คงเรียกการริเริ่มที่สำคัญต่อมวลมนุษยชาติ! ปรับได้ว่า ใช่! คงเรียกได้ว่าเป็นการริเริ่มที่สำคัญของมวลมนุษยชาติ การริเริ่มที่ทำให้เผ่าพันธุ์ไพ ดีเอ็นเอก้าวข้ามขีดจำกัด!

ปี A.E. ที่ 2800: นักวิทยาศาสตร์ในยุคสมัยนั้นค้นพบความผิดปกติของสสารและมวลสารประหลาดที่เป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดประจุไฟฟ้าและพลังงานมหาศาลในพื้นที่ทางชายป่าของประเทศโรมาเนีย

ที่ สามารถตัดออกได้ค่ะ ความหมายยังคงเดิม

ทาง ปรับเป็นเขต หรือแนว จะเหมาะกว่าค่ะ

มันเป็นความผสมที่ดูมั่วซั่วแต่ลงตัว ปรับ มันเป็นการผสมที่ดูมั่วซั่วแต่ลงตัว

เพราะเธอกำลังนั่งจ้องหน้าจอเดสก์ทอปตาไม่ขยับ ปรับเป็น จ้องตาไม่กะพริบ

ข้อสังเกต จากที่อ่านไมเคิลเกิดที่เยอรมันใช่ไหมคะ แล้วสกุลเงินที่ใช้ไม่น่าจะเป็นปอนด์ เท่าที่ทราบน่าจะเป็นยูโรมากกว่า

บทที่ 2

ห้องสมุดกลางของเมือง ปรับเป็น หอสมุดกลางน่าจะเหมาะกว่า

เจ้าตัวห่อไหล่น้อยๆ ถูมือเข้าหากันเพื่อคลายหนาว อายุสิบแปดไม่น่าจะเป็นไหล่น้อยๆ แล้วนะคะ ปรับได้ว่า เจ้าตัวห่อไหล่พลางถูมือเข้าหากันเพื่อคลายหนาว

แพงหูดับ คำว่าหูดับแปลว่า อาการของหูที่อื้อไปพักหนึ่งเนื่องจากได้ยินเสียงดังมาก แต่ในประโยคนี้ที่กล่าวถึงค่าเดินทางระหว่างเอกภพ ต้องใช้คำว่า แพงหูฉี่

ก็เรื่องการใช้เวทมนตร์อะไรนั่นน่ะ มันอยู่แค่ในนิทานของพวกเขามาตลอดนี่นา ประโยคนี้อยู่ในบทบรรยาย ไม่ใช่บทสนทนา ดังนั้นต้องปรับภาษาให้กลายเป็นกึ่งทางการมากกว่าภาษาพูด เช่นว่า ก็เรื่องการใช้เวทมนตร์ที่พวกเขาคิดมาตลอดว่าเป็นเพียงแค่นิทาน แต่กลายเป็นว่าสิ่งนี้มีอยู่จริง ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องหลอกเด็กอีกต่อไป มันก็น่าตื่นเต้นเป็นเรื่องธรรมดา

เด็กหนุ่มเอ่ยถามโดยที่ไม่ละหน้าขึ้นมาจากหนังสือในมือ ปรับเป็น เด็กหนุ่มเอ่ยถามโดยไม่ละสายตาขึ้นมาจากหนังสือในมือ

แต่เขาก็ไม่เห็นน้ำตาซักหยดหนึ่งจากอีกฝ่าย ปรับเป็น แต่เขาก็ไม่เห็นน้ำตาสักหยดของอีกฝ่าย

บทที่ 3

จากความมืดมิดเมื่อสักครู่นอกหน้าต่างค่อยๆ เผยภาพของด้านนอกให้เห็น แม้จะไม่ค่อยชัดเจนเท่าไหร่ คำขีดเส้นใต้เมื่อใส่ไว้ในประโยคดังกล่าวทำให้รู้สึกว่าวางอยู่ผิดตำแหน่ง

ปรับได้ว่า จากความมืดมิดเมื่อสักครู่ก็ค่อยๆ เผยภาพของด้านนอกหน้าต่างให้เห็น แม้ว่ามันไม่ชัดเจนนัก เป็นต้น

โอ้โหเฮะ บรรยากาศนี่ยังกับหลุดมาอยู่ในหนังแน่ะ ปรับได้ว่า โอ้โหเฮะ บรรยากาศยังกับหลุดเข้ามาในหนังแน่ะ

มีบางกลุ่มที่ดูเด็กกว่าเขามากๆ น่าจะประมาณเด็กม.ต้นด้วยซ้ำเลย ปรับเป็น เลยด้วยซ้ำ

เขาพูดสาวต่อด้วยท่าทีสนใจ น่าจะเลือกใช้คำว่า พูดต่อ/ ซักต่อ เป็นต้น

ไม่รู้ว่าเขารู้สึกไปเองรึเปล่า เขารู้สึกเหมือนอีกฝ่ายหันมาสบตาเขาแวบหนึ่งซึ่งเขารู้สึกขนลุกชันอย่างประหลาด แต่คิดอีกทีเขาคงไปเองนั่นแหละ เพราะอีกฝ่ายมีสีหน้าเรียบเฉยและดูเต็มไปด้วยอำนาจอย่างที่ใครๆ ก็รู้สึกได้

ขาดคำเชื่อมสองประโยคแรก อีกทั้งผู้แต่งยังใช้ภาษาพูดในบทบรรยาย ปรับได้ว่า ไม่รู้ว่าเขารู้สึกไปเองหรือเปล่าแต่เขารู้สึกเหมือนอีกฝ่ายหันมาสบตาเขาแวบหนึ่ง ทำเอาขนลุกชันไปทั้งตัวอย่างน่าประหลาด ทว่าเมื่อคิดอีกทีเขาอาจคิดไปเองก็ได้ เพราะอีกฝ่ายมีสีหน้าเรียบเฉยและดูเต็มไปด้วยอำนาจอย่างที่ใครๆ ก็รู้สึกได้

ก่อนเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่อยู่บนแท่นสำหรับการกล่าวปราศรัยจะเริ่มพูดเปิดงาน ปรับภาษาได้ดังนี้ ก่อนเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนอยู่หน้าโพเดียมกำลังจะกล่าวปราศรัยเปิดงาน หรือ ยืนอยู่หน้าแท่นพิธีเปิดกำลังเริ่มกล่าวปราศรัยเปิดงาน เป็นต้น

นี่สินะที่เขารักกันว่าโกรธจนหูอื้อน่ะ น่าจะใช้คำว่า โกรธจนหูอื้อ ตาลายหรือเปล่าคะ

บทที่ 4

“ที่นี่คือแคนทีนของมหาวิทยาลัยน่ะ ฉันว่าเราหาอะไรกินกันก่อนดีกว่า...อย่าลืมว่าเราเรียนทหารเพราะงั้นกองทัพต้องเดินด้วยท้อง” หนุ่มไทยรุ่นพี่ถามขึ้นหลังจากเห็นว่าทุกคนน่าจะเริ่มหิวกันแล้ว รุ่นพี่ไม่ได้ถามนะคะ ต้องเปลี่ยนเป็นคำว่า พูดขึ้นถึงจะสอดคล้องกับบทบรรยาย

บทที่ 5

มันจะไม่เป็นปัญหากับเขาเลยถ้าบังเอิญเสียงของเด็กหนุ่มที่เขาไม่รู้สึกถูกชะตาด้วยนั่นจะไม่ดังเกินจนเขาได้ยิน ประโยคนี้ยังขาดๆ เกินๆ

ปรับได้ว่า มันจะไม่เป็นปัญหาสำหรับไมเคิลเลย ถ้าหากเสียงของเด็กหนุ่มที่ว่าจะไม่ดังเสียจนเขาได้ยิน เป็นต้น ตัดคำว่าไม่ถูกชะตาไปก็ได้ค่ะ อย่างไรผู้อ่านก็รู้อยู่แล้วว่าเด็กผู้ชายผมสีแดงเป็นคนที่ไมเคิลไม่ชอบ และบทสนทนาถัดไปก็สื่อความได้เช่นกัน

การนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนไม่ทำให้เช้านี้ของเด็กหนุ่มผมดำสดใสอย่างที่มันควรจะเป็น อ่านประโยคนี้แล้วรู้สึกสับสนค่ะ ปรับได้ว่า การนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนทำให้เช้านี้ของเด็กหนุ่มไม่สดใสอย่างที่ควรจะเป็น

เมื่อคนประธานกล่าวปิดงานแต่ละคนก็เริ่มแยกย้ายกันกลับ เขียนตกและใช้คำไม่เหมาะกับสถานการณ์ อาจปรับได้ว่า เมื่อประธานพูดปิดท้ายในการฝึกซ้อมแต่ละคนก็แยกย้ายกันกลับ เป็นต้น

เด็กหนุ่มผมดำอ้าปากที่กำลังจะเรียกเพื่อนค้าง ปรับเป็น เด็กหนุ่มผมดำอ้าปากค้างขณะเรียกเพื่อน

คำฟุ่มเฟือย จากที่อ่านดูผู้แต่งยังคงใช้คำฟุ่มเฟือย เยิ่นเย้อ คำบางคำสามารถทำให้กระชับได้ อยากให้กลับไปแก้ไขเรื่อยๆ นะคะ ยกตัวอย่าง

บทที่ 1

ส่วนคุณตาเขาเป็นทหารผ่านศึกชาวไทยที่มาแสวงโชคในดินแดนเยอรมนี จนพบรักกับยายเขา แม่บอกว่าเขาได้สีผมดำเข้มอย่างคนเอเชียมาจากตาเขานี่ละ สังเกตว่ามีคำฟุ่มเฟือยเกิดขึ้นในบทบรรยาย ควรปรับดังนี้ ส่วนคุณตาเป็นทหารผ่านศึกชาวไทยที่มาแสวงโชคในดินแดนเยอรมนี จนได้พบรักกับยาย แม่บอกว่าเขาได้สีผมดำเข้มอย่างคนเอเชียมาจากตา ซึ่งมันดูจะซับซ้อนอยู่พอควร เป็นต้น

บทที่ 2

ไมเคิลนั่งรถรางย้อนกลับมาทางเดิมที่เขาผ่านมาเมื่อเช้านี้กลับบ้าน แต่ก่อนจะถึงตัวบ้าน ปรับได้ว่า ไมเคิลนั่งรถรางย้อนกลับมาทางเดิมที่เข้าผ่านมาเมื่อเช้านี้แต่ก่อนจะถึงตัวบ้าน...

สังเกตเห็นคนอีกสามคนที่ดูอายุไล่เลี่ยกับเขาและมีกระเป๋าเดินทางใบใหญ่อยู่ข้างตัวด้วย สามคนที่เหลือนั้นกำลังเริ่มจับกลุ่มทักทายกัน ซึ่งไมเคิลรู้สึกเสียใจนิดหน่อยที่ไปเข้าร่วมตรงกลุ่มนั้นช้าไป เพราะดูแล้วในสามคนนั้นไม่มีใครดูเย็นชาเท่ากับคนที่เข้ามาทักเขาเลย ปรับได้ว่า สังเกตเห็นอีกสามคนที่ดูอายุไล่เลี่ยกับเขาแถมมีกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ข้างตัว พวกเขาที่เหลือกำลังจับกลุ่มทักทายซึ่งไมเคิลรู้สึกเสียใจนิดหน่อยที่เข้าร่วมกับกลุ่มนั้นช้าไป เพราะดูแล้วในสามคนนั้นไม่มีใครดูเย็นชาเท่าคนที่เข้ามาทักเขาเลย

บทที่ 3

สองคนหยิบเข็มกลัดให้เจ้าหน้าที่ดูก็ดูเหมือนอีกฝ่ายจะปล่อยสาวเจ้าให้ผ่านไปได้อย่างรวดเร็ว... ตัดคำว่าดู คำแรกไปก็ได้ค่ะ หรือเปลี่ยนเป็น สองคนหยิบเข็มกลัดและยื่นให้เจ้าหน้าที่ดูซึ่งเหมือนว่าพวกเขาจะปล่อยตัวสาวเจ้าให้ผ่านไปอย่างง่ายดายหลังจากแค่ซักถามไม่กี่ประโยค...

เริ่มมีกลุ่มคนที่ดูอายุรุ่นราวคราวหรือแตกต่างกว่าไม่มากนัก คำที่ขีดเส้นใต้คำแรกมีคำตก ต้องเป็น รุ่นราวคราวเดียวกัน ส่วนคำถัดไปตัดออกเพราะเป็นคำฟุ่มเฟือย

>>อ่านต่อ

ดูทั้งหมด(1)

คำนิยม Top

"Tear Review รับวิจารณ์นิยายสไตล์เทียร์"

(แจ้งลบ)

Magiska มากิอาร์ เอกภพคู่ขนาน --------- สวัสดีค่ะคุณไอริน พออ่านแนวแฟนตาซีที่มีเรื่องเทคโนโลยีเข้ามาเ... อ่านต่อ

Magiska มากิอาร์ เอกภพคู่ขนาน --------- สวัสดีค่ะคุณไอริน พออ่านแนวแฟนตาซีที่มีเรื่องเทคโนโลยีเข้ามาเกี่ยวข้องทีไร เทียร์มักคิดไปก่อนเสมอเลยค่ะ ว่าต่อในอนาคตข้างหน้า บางทีสิ่งที่เราคิดอาจเป็นเรื่องจริงขึ้นมาก็ได้ พอคิดก็สนุกดีนะคะและน่าตื่นเต้นว่าโลกในวันข้างหน้าจะเป็นยังไงต่อ อะแฮ่ม! เข้าเรื่องดีกว่าค่ะ เทียร์ออกตัวก่อนนะคะ ถ้านิยายแฟนตาซีเทียร์เป็นพวกมาตรฐานสูง(สูงปี๊ดเป็นเสาไฟเลย555) และคุณไอรินขอให้จัดเต็ม เทียร์ก็จัดให้ค่ะ --------- 1.ชื่อเรื่อง ตัดคำทับศัพท์ภาษาไทยจะช่วยย่อความยาวได้ค่ะ แต่เพราะคุณไอรินทับศัพท์ไม่ได้คงเสียงเดิม ดังนั้นคงไว้ก็ไม่เสียหายค่ะ ชื่อบ่งบอกความเป็นตัวเรื่องดีค่ะ อ่านชื่อเรื่องๆ นี้ทีไรเทียร์รู้สึกกระปรี้กระเปร่าดีจัง (เชื่อว่าคุณไอรินเขียนเรื่องนี้คงสนุกสุดๆ แน่ค่ะ555) 2.เนื้อเรื่อง ขอเริ่มจากคำโปรยค่ะ "ไกลไปจากเอกภพที่ 'ไมเคิล ชไวน์สไตเกอร์' อยู่อีกกี่ล้านปีแสง เอกภพ 'มากิอาร์' ที่การใช้เวทย์มนตร์เป็นเรื่องปกติ เอกภพที่เขาใฝ่ฝันว่าตัวเองจะได้ไปอยู่ ในที่สุดทั้งสองเอกภพนี้ก็ได้เชื่อมเข้าหากันอย่างเป็นทางการ!" แม้จะมีความน่าติดตาม แต่...! นามสกุลตัวเอกจำยากไปไหนคะเนี่ย ชไวน์สไตเกอร์ ยังกะชื่อไส้กรอก // โดนคุณไอรินโบก(ฮา) อันที่จริงนามสกุลค่อนข้าวยาว แต่ด้วยความแปลกหูแปลกตาก็ไม่ได้ยากต่อการจดจำค่ะ [ในส่วนถัดจากนี้แล้วแต่พิจารณาค่ะ] ไม่ต้องเป็นคำถามก็ได้ค่ะว่าห่างไปกี่ล้านปีแสง คำโปรยจะได้กระชับขึ้นและได้ใจความกว่าเดิม บทนำ: เป็นการเปิดเรื่องที่นำเสนอแนวคิดของตัวในมุมมองที่ดีค่ะ แต่ว่าไมเคิลเองไม่ใช่คนที่ไม่เก่ง เพียงแค่น้องชายเก่งกว่า ด้วยเหตุนี้เทียร์คิดว่าไมเคิลน่าจะยังไม่เข้าใจความรู้สึกนึกคิดของผู้อ่อนแอได้ชัดเจนพอค่ะ แต่น่าจะเข้าใจความรู้สึกพ่ายแพ้ได้มากกว่า อันนี้เทียร์เขียนเพื่อบอกความรู้สึกของผู้อ่านนะคะ บทที่1: ตอนแยกแยะความต่างระหว่างชาวโลกกับชาวไพ อันที่จริงคุณไอรินไม่ต้องเขียนบอกองค์ประกอบของมนุษย์โลกก็ได้ค่ะ เพราะแน่นอนว่าทุกคนทราบกันอยู่แล้ว และชาวไพก็ไม่ต่างจากมนุษย์ จากตรงนี้สามารถบอกความต่างกันได้เลยค่ะ 'นอกจากไพ ไดแมนชั่นแล้วยังมีเอกภพคู่ขนานที่อยู่ห่างจากเอกภพของเราไปไม่กี่เมตรเท่านั้น...' จากบทบรรยายตรงนี้ขัดกับคำโปรยค่ะ ในส่วนคำโปรยคุณไอรินบอกว่า ***ไกลไปจากเอกภพที่'ไมเคิล ชไวน์สไตเกอร์'อยู่อีกกี่ล้านปีแสง*** คำว่ากี่ล้านปีแสงนี่มัน 9.46x1012 เลยนะคะ มันคงไม่ห่างกันไม่กี่เมตรอย่างที่ว่าหรือเปล่า หรือเทียร์เข้าใจอะไรผิด(อันนี้บอกได้นะคะ) ตอนที่อ่านบทนี้จบเทียร์คิดถึงเทคโนโลยีอย่างนึงของโลกค่ะ คือเครื่องเร่งอนุภาคจำลอง (CERN) และคิดว่าสักวันมนุษย์เราอาจสามารถเคลื่อนย้ายสสารได้// เทียร์เป็นพวกชอบคิดแปลกๆ ค่ะ มักโดนเพื่อนๆ ว่าตลอดเลย555 เอาล่ะค่ะก่อนอื่นต้องขอโทษคุณไอรินก่อนเลย// โค้งงามๆ คือเทียร์จะบอกว่าอ่านครบจนจบด้วยความเพลินจริงๆ ค่ะ และเพราะเพลินกับการอ่าน เทียร์เลยลืมเขียนวิจารณ์แต่ละบทไปเลยค่ะ // ต้องกราบขออภัยอย่างแรงนะคะ แต่เท่าที่เทียร์อ่านไปเนื้อเรื่องในช่วงแรกให้ความรู้สึกคล้ายการอ่านแฮร์รี่ค่ะ ภาษาเองก็เป็นลักษณะคล้ายภาษาแปล เนื้อเรื่องช่วงแรกๆ ค่อนข้างน่าเบื่อ แต่พอไมเคิลได้รับจดหมายและเข้าไปในเอกภพมากิอาร์ เนื้อเรื่องเข้าสู่จุดที่น่าติดตามมากขึ้น ทว่าก็คงในรูปแบบแนวโรงเรียนเวทมนตร์ ซึ่งแนวนี้ค่อนข้างมีเยอะ แต่คุณไอรินเก่งในด้านการดำเนินเรื่อง ก็มีจังหวะให้ลุ้น จังหวะให้ชวนติดตามว่าอะไรจะเกิดขึ้น (อันนี้ความเห็นส่วนตัวไม่เกี่ยวกับคำวิจารณ์นะคะ//ฮา) จนถึงตอนล่าสุดเทียร์ก็อยากกระโดดบ้องหูพวกเหล่าอธิการจริงๆ แหม่บังอาจทำกับเมลิกได้มันน่านัก นี่ถ้าเทียร์เป็นไมเคิลนะ บอกเลยค่ะ ใช้อีฟปรับค่าเจ้าพวกนั้นให้ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แล้วเดินเพ่นหัวรายตัวเลย ให้ตายสิ! ตรงนี้ไม่แปลกใจเลยทำไมพวกนั้นถึงมองไมเคิลเป็นตัวอันตราย(ก็ดูที่ทำกับเมลิกสิ น่าเพ่นให้หัวปลิวรายตัวจริมๆ) แต่ให้เทียร์เดานะไมเคิลอาจไม่ใช่ลูกของแม่ที่อาศัยอยู่ปัจจุบัน แบบว่าเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้นทำให้ไมเคิลเสียความทรงจำไปบางส่วน เลยส่งไมเคิลให้ไปอยู่กับพวกเมลิกก็ได้ เรื่องต่อจากนั้นเป็นไงต่อไป ตามค่ะตาม555 3.ตัวละคร ตัวละครมีลักษณะที่เด่นชัดดีค่ะ มีเอกลักษณ์ในตัว แต่ค่อนข้างติดใจกับตัวเอกเล็กน้อยค่ะ เพราะคุณไอรินในบทแรกๆ บอกว่าไมเคิลเก่ง แต่ยังอ่อนกว่าน้องชาย ทว่าพอมาอยู่ในมากิอาร์ทำไมดูเจ้าตัวไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเลย ซึ่งคนเก่งและได้ทุนมาเรียนที่นี่ เทียร์ว่าอย่างน้อยต้องรู้เรื่องต่างๆ ภายในโรงเรียนบ้างค่ะ แต่ไมเคิลกลับไม่ค่อยรู้อะไรเลย ทั้งที่ตอนขึ้นรถไฟมารู้ว่าวิทยาการที่โลกใช้กับที่นี่ไม่ได้ สำหรับเทียร์ตัวละครที่ชอบมากที่สุดคือแมคเคย์ค่ะ ดูเป็นคนที่มีอะไรดี(ฮา) แต่แอบจิ้นไปสองคู่นะ เมไม กับแมคไม(เลือดพุ่ง// ซับๆ) 4.ภาษาที่ใช้ จากเรื่องภาษาที่ใช้ในบทแรกๆ คุณไอรินมักใช้ประโยคบอกเล่าที่ไม่จำเป็นค่อนข้างเยอะค่ะ คือ ส่วนเสริมในเรื่องต่างๆ ซึ่งจริงๆ มันไม่จำเป็นต่อตัวเนื้อเรื่องเสียเท่าไหร่ เลยทำให้ประโยคมันเฟ้อและยาวเกินไป เช่น จากบทที่2 "ชายวัยกลางคนชาวเอเชียที่บรรพบุรุษอพยพมาอยู่ที่นี่ได้หลายชั่วอายุคนแล้วทักเด็กหนุ่ม" สำหรับประโยคนี้สิ่งที่ไม่จำเป็นต้องบอกคือ 'ที่บรรพบุรุษอพยพมาอยู่ที่นี่ได้หลายชั่วอายุคน' ที่เทียร์ว่าไม่จำเป็นต้องกล่าวถึง เพราะมันไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับบริบทในเรื่อง และยังพบได้ในหลายๆ จุดค่ะ และสำนวนการเขียน ในบางท่อน บางประโยคคล้ายกับนิยายแปลอยู่พอสมควรค่ะ เทียร์ไม่ค่อยชินกับสำนวนนิยายแปลเท่าไหร่ บทนำ: ...น้องชายเขาชนะเลิศรางวัลที่หนึ่ง... --- ไม่จำเป็นต้องบอกว่ารางวัลที่หนึ่งก็ได้ค่ะ เพราะบอกไปก่อนแล้วว่าชนะเลิศ คนที่สู้คนอื่นไม่ได้ ไม่ใช่นคนที่อ่อนแอ --- น.หนูเกินค่ะ บทที่1: เผ่าพันธ์ --- เผ่าพันธุ์ ไรสาระ --- ไร้สาระ นักวิทยศาสตร์ --- นักวิทยาศาสตร์ ทฏษฎี --- ทฤษฎี เอกภพคู่ขนทาน --- เอกภพคู่ขนาน การประชุมรระหว่าง --- ร.เรือเกินค่ะ เวทย์มนต์ --- เวทมนตร์ วิธีชีวิต --- วิถีชีวิต โควต้า --- โควตา ปรากฎ ---ปรากฏ พลังเวทย์มนตร์ --- พลังเวทมนตร์ แต่ทุกอย่างก็มาพลิกเปลี่ยน... --- พลิกผัน เขย็ดขยาด --- เข็ดขยาด บทที่2: สหศวรรษ --- สหสวรรษ รถยนตร์ --- รถยนต์ ครึ่งไทย-เยอมัน --- ครึ่งไทย-เยอรมัน บทที่3 นักท่องเที่ย --- นักท่องเที่ยว ผู้คม --- ผู้คน ศึกาา --- ศึกษา กระพริบตา --- กะพริบตา บทที่5 อนุภาพ --- อานุภาพ ฝึกใช้เวท์ --- ฝึกใช้เวท 5.สรุป สำหรับเรื่อง มากิอาร์เอกภพคู่ขนาน โดยรวมแล้วก็เป็นนิยายอีกเรื่องที่ผสานเรื่องเวทมนตร์กับวิทยาศาสตร์เข้าด้วยกัน ถึงจะถูกแบ่งแยกกันอย่างชัดเจนในบางครั้ง ในส่วนของบทแรกๆ เนื้อเรื่องแม้จะยืดไปบ้าง แต่บทหลังๆ เริ่มทำได้ดีขึ้นมา แต่กลิ่นอายของความเป็นแฟนตาซีก็ไม่ได้หายไป และยังเป็นที่ถูกใจสำหรับเหล่านักจิ้น กองอวยรวมทั้งแม่ยกพ่อยกทั้งหลาย ถือว่าในส่วนนี้เป็นข้อดีของนักเขียนที่ทำให้ผู้อ่านคอยติดตามและมีอารมณ์ร่วมกับตัวละคร ลักษณะของตัวละครเองถึงจะเทบทหนักไปที่ไมเคิลกับเมลิกค่อนข้างมากกว่าตัวอื่น แต่คงความน่าติดตามได้เป็นอย่างดี ย่อ

te_ar2 | 30 ม.ค. 59

  • 4

  • 0

"วิจารณ์นิยาย"

(แจ้งลบ)

เนื้อเรื่องแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ค่อนข้างน่าสนใจดี แต่มันก็เหมือนจะมีเยอะและการเขียนปมเนื้อเรื่องให้น่าสนใจยิ่งยาก ก... อ่านต่อ

เนื้อเรื่องแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ค่อนข้างน่าสนใจดี แต่มันก็เหมือนจะมีเยอะและการเขียนปมเนื้อเรื่องให้น่าสนใจยิ่งยาก การผสมผสานของเวทย์กับหลักวิทย์นี่ต้องทบทวนหลายรอบจริงๆซึ่งเรื่องนี้ก็ถือเป็นเรื่องที่เขียนออกมาได้ดีเลย ปมปัญหาหลายๆอย่างทำให้ขบคิดตามจริงๆ พอเดาผิดก็แอบเฟลแหะ แต่ตื่นเต้นใช้ได้ เนื้อหาอัดแน่นมาก ถือว่าเป็นเรื่องดีนะที่มันมีเนื้อหามีที่มาที่ไป ดูเป็นเหตุเป็นผล ไรต์เขียนออกมาได้ละเอียดมาก แต่ก็นั่นแหละ เนื้อหายิ่งเยอะยิ่งละเอียดอ่อนมากเท่าไหร่ มันก็จำเป็นที่จะต้องใช้ภาษาที่ดึงให้คล้อยตาม ไม่งั้นแล้วอาจทำให้ละเลยจนอ่านข้ามส่วนสำคัญไปเลย แต่ในเรื่องก็ไม่ได้มีจุดที่ยืดเยื้อมากถึงขนาดข้ามมันทุกตอน ส่วนเรื่องตัวละคร เราค่อนข้างปลื้มเลยล่ะ ตัวละครดูเป็นเอกลักษณ์ดี เป็นตัวของตัวเองทุกคน รึไม่นิสัยของตัวละครก็มีที่มาที่ไปซึ่งเป็นปมปัญหาของตัวละครนั่นๆเอง แล้วที่ชอบอีกอย่างคือพัฒนาการของตัวละคร จะเรียกว่า บางคนนี้อ่านตอนแรกไม่ชอบขี้หน้า ต่อมาดันกลายเป็นลูกรักอีกคนซะงั้น แต่บางคนเกลียดขี้หน้าต่อมาเพิ่มระดับความเกลียดขี้หน้าเข้าไปอีก จะบอกว่านี่ถือเป็นเสน่ห์ของตัวละครรึเปล่านะ?ซึ่งหลายๆจุดจะเป็นแบบนี้ แต่ก็มีบ้างที่รู้สึกว่านิสัยมันขัดๆ อย่างเมลิก ที่หลังจากไปอยู่มากิอาร์แล้วกลายเป็นคนละคนเลยถือว่าไม่แปลก แต่รู้สึกแปลกๆตรงที่มีคนเข้ามาทำร้ายตัวเองทำลายความรู้สึกตั้งมากรวมถึงมัวด้วย แต่กลับอยากให้มัวรักทั้งที่ตอนงานเต้นรำมัวบอกว่าชอบเมลิกกลับคิดว่ามัวแสร้งทำ เหมือนอยากให้รักแต่ไม่อยากรับรู้เลย ช่างสับสนจริงๆ มัวเซย์ก็สับสนคล้ายๆเมดูเหมือนเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายมาก แต่เพราะเป็นเสน่ห์ตัวละครรึเปล่า เราถึงเกลียดเธอจริงๆไม่ลง แต่เราเชื่อว่านิสัยตัวละครที่มันดูขัดๆมันอาจจะเป็นเพราะเนื้อเรื่องแต่แรก ความจริงไมเคิลเองก็ดูเป็นตัวละครที่ดูขัดแย้งกันเองแต่พออ่านเนื้อเรื่องไปแล้ว ก็พอจะรู้แล้วว่าพี่แกเป็นไร...หึหึ(?) โอ้ ขอชาบูไรต์อีกรอบ เราชอบตัวละครของท่านมาก ฮูเล อืม...มีไรอีกหว่า ...เรื่องคำผิด จะบอกว่ามีบ้างแต่ไม่มากแถมพอเดาได้อีก แถมก็ไม่ได้ติดขัด และดูเหมือนว่าไรต์จะพยายามแก้คำผิดอยู่ด้วย เอาใจช่วยเลยล่ะกันค่ะ โฮะๆ อ๊ะๆเรื่องภาษา ...จะบอกว่าไงดีเกิ่นไปก่อนหน้านิดหน่อยแล้วตรงส่วนบรรยาย...ภาษาถือว่าไม่ได้ดีหรือแย่ มันดูเรียบๆ ไม่ได้ใช้ภาษาที่เลิศหรูอลังการงานสร้างอะไร แต่บางจุด มันเป็นส่วนที่ให้ความรู้สึกหรูหรา ยิ่งใหญ่ตระการตา เพื่อเสริมความอิน(?)ตรงนี้ยังมีติดอยู่นิดหน่อย มีไรอีก...มีไรอีกหว่าา อะแฮ่ม เรื่องการอัพนิยายไรต์ถือว่าดีค่ะ อัพสม่ำเสมอมาก แถมพอมีปัญหาหรือกำลังยุ่งก็มาบอก รีดเดอร์ปลื้มมมม//กอด กลับเข้าเรื่องๆ โดยรวมแล้วถ้าให้คะแนนนิยายก็8/10ล่ะมั้ง แต่เราคิดว่ามันคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆค่ะ อิอิ ยังไงถ้าวิจารณ์ไม่ดีก็อย่าตีเค้านะ (//ปิ๊งๆ) มือใหม่หัดวิจารณ์ครั้งแรกในชีวี นี้ไม่มีออกนอกทะเลด้วยนะเออ(//ปรบมือ) แต่มาวิจารณ์ช้าไปนี๊สสส_/\_-ขออภัยคร่า ย่อ

Yhafufuya | 2 มี.ค. 59

  • 3

  • 0

ดูทั้งหมด

คำนิยมล่าสุด

"ร้าน ' MAGIC REVIEW '"

(แจ้งลบ)

1. ชื่อเรื่อง เป็นชื่อเรื่องที่น่าสนใจค่ะ เหมาะกับแนวแฟนตาซีดี แต่ส่วนตัวพลอยคิดว่ามันค่อนข้างสั้นไปนิด แล้วก็ชื... อ่านต่อ

1. ชื่อเรื่อง เป็นชื่อเรื่องที่น่าสนใจค่ะ เหมาะกับแนวแฟนตาซีดี แต่ส่วนตัวพลอยคิดว่ามันค่อนข้างสั้นไปนิด แล้วก็ชื่อภาษาอังกฤษกับชื่อภาษาไทยมีคำซ้ำกัน เวลาอ่านมันจะไม่ค่อยเพราะอ่ะค่ะ มันจะดูขัดๆ ยังไงไม่รู้นะคะ 2. การจัดหน้าบทความ ส่วนตัวพลอย...พลอยชอบนะคะ ดูแฟนตาซีเหมาะกับเนื้อเรื่องมากๆ เลย ตั้งแต่ BG แล้ว 555+ แล้วก็รูปประกอบก็สวยมากๆ เลยค่ะ มีนู่นนี่มาเสริมให้ตัวหน้าหลักบทความดึงดูดใจคนอ่าน ทั้งคนที่ตั้งใจเข้ามาอ่านทั้งคนที่หลงเข้ามา อย่างน้อยๆ การแต่งหน้าหลักบทความสวยงาม มันก็ทำให้เรื่องเราดูหน้าอ่านขึ้นค่ะ 3. ตัวละคร ดูท่าทางไมเคิลจะเป็นคนนิ่งๆ รักครอบครัวนะคะ แต่พลอยว่า...ยังดึงลักษณะหรือนิสัยที่โดดเด่นของตัวละครแต่ละตัวมาไม่พอค่ะ ตัวละครเลยไม่ค่อยแตกต่างกันสักเท่าไหร่ อาจจะทำให้แตกต่างในลักษณะการพูด ท่าทาง หรือการกระทำก็ได้นะคะ อย่างเช่น ให้ A ดูเป็นคนเรียบร้อย ก็อาจจะให้พูดโดยมีคำลงท้ายว่า ‘ครับ’ ทุกประโยค เป็นต้น ยังไงก็ลองปรับเปลี่ยนดูนะคะ ^^ 4. การบรรยาย การบรรยายค่อนข้างดีเลยค่ะ แต่พลอยรู้สึกว่ามันบรรยายเยอะไปหน่อย บางเหตุการณ์ ก็เอามาเขียนเป็นแสดงเหตุการณ์ไปเลยน่าจะดีกว่าค่ะ หรือถ้าไม่ได้จริงๆ ก็อาจจะเขียนให้มันกระชับมากขึ้นก็ได้ค่ะ แต่พลอยขอชื่นชมตรงที่ท่านไอรินบรรยายสถานที่เห็นภาพได้ชัดเจนมาก เพราะว่านิยายแนวแฟนตาซีเนี่ย ค่อนข้างต้องเน้นสถานที่เป็นพิเศษ เนื่องจากอาจจะมีอะไรที่แตกต่างจากความเป็นจริงอยู่มากอ่ะค่ะ 5. เนื้อเรื่อง เนื้อเรื่องโครงเรื่องน่าสนใจมากๆ ค่ะ พลอยเพิ่งเคยเจอเนื้อเรื่องแนวนี้เป็นครั้งแรก ทำให้พลอยแอบตื่นเต้นนิดหน่อย 5555+ แนวคนธรรมดามาฝึกใช้เวทมนตร์ พลอยก็อยากจะรู้ว่ามันจะฝึกยังไง แล้วก็จะมีเรื่องวุ่นๆ ยังไงบ้าง ดูท่าทางไมเคิลจะไม่ค่อยตื่นเต้น แต่คนอ่านอย่างพลอยตื่นเต้นมากค่ะ 555+ อาจจะเพราะพลอยชอบเล่นเกม แล้วแนวเรื่องนี้ มันก็คงคล้ายๆ กันมั้งคะ แต่ทำไมไมเคิลจะต้องเสี่ยงอันตรายขนาดนั้น พลอยไม่เข้าใจ...TT_TT บางเหตุการณ์ก็ดูสยองๆ ด้วย อย่างมีดคว้านเอาลูกตาออกมาแบบนี้ เส้นเลือดปูดโปนแบบนี้ ดีนะ! ที่พลอยค่อนข้างชอบเรื่องสยองขวัญ แต่พลอยก็สัญญาว่า...พลอยจะไม่อ่านนิยายของท่านไอรินหลังกินข้าวเสร็จเด็ดขาด!! กลัวมันจะขย้อนออกมา 5555+ เห็นเขียนว่าใกล้จบแล้ว ในตอนที่ 27 ยังไงก็รีบๆ เปิดให้อ่านต่อด้วยนะคะ ^^ 6. คำผิด ในนิยายเรื่องนี้พลอยไม่ค่อยเห็นคำผิดเลยค่ะ อาจจะเพราะว่าท่านไอริณรู้จักคำเยอะ หรือไม่ก็รีไรท์บ่อยด้วย ก็ถือว่าดีมากๆ เลยค่ะ แต่พลอยอยากให้เน้นเรื่องการเคาะเว้นด้วยนะคะ เช่น ถ้ามีตัวเลข ก็ต้องเคาะเว้นทั้งหน้าทั้งหลังค่ะ ในตอนที่ 1 ‘ส่งนักศึกษาจำนวน5คน’ ก็ต้องเคาะเว้นให้เป็นแบบนี้ ‘ส่งนักศึกษาจำนวน 5 คน’ น่ะค่ะ ยังไงก็ช่วยตรวจดูด้วยนะคะ พลอยเห็นอยู่หลายที่เหมือนกันค่ะ 7. อธิบายโดยรวม เนื้อเรื่องน่าสนใจมากๆ ค่ะ พลอยชอบสุดๆ แล้วก็อย่าลืมเรื่องที่พลอยติไปนิดหน่อยนะคะ อันไหนพอจะปรับเปลี่ยนได้ ก็จะดีมากเลยค่ะ อย่างน้อยๆ ก็อย่าลืมเคาะเว้นหน้าหลังตัวเลขน้า~ ^^ สู้ๆ ค่ะ พลอยเป็นกำลังใจให้ค่ะ ย่อ

อ้วนพุงพลุ้ย | 21 พ.ค. 59

  • 1

  • 1

"วิจารณ์นิยาย"

(แจ้งลบ)

เนื้อเรื่องแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ค่อนข้างน่าสนใจดี แต่มันก็เหมือนจะมีเยอะและการเขียนปมเนื้อเรื่องให้น่าสนใจยิ่งยาก ก... อ่านต่อ

เนื้อเรื่องแฟนตาซีวิทยาศาสตร์ค่อนข้างน่าสนใจดี แต่มันก็เหมือนจะมีเยอะและการเขียนปมเนื้อเรื่องให้น่าสนใจยิ่งยาก การผสมผสานของเวทย์กับหลักวิทย์นี่ต้องทบทวนหลายรอบจริงๆซึ่งเรื่องนี้ก็ถือเป็นเรื่องที่เขียนออกมาได้ดีเลย ปมปัญหาหลายๆอย่างทำให้ขบคิดตามจริงๆ พอเดาผิดก็แอบเฟลแหะ แต่ตื่นเต้นใช้ได้ เนื้อหาอัดแน่นมาก ถือว่าเป็นเรื่องดีนะที่มันมีเนื้อหามีที่มาที่ไป ดูเป็นเหตุเป็นผล ไรต์เขียนออกมาได้ละเอียดมาก แต่ก็นั่นแหละ เนื้อหายิ่งเยอะยิ่งละเอียดอ่อนมากเท่าไหร่ มันก็จำเป็นที่จะต้องใช้ภาษาที่ดึงให้คล้อยตาม ไม่งั้นแล้วอาจทำให้ละเลยจนอ่านข้ามส่วนสำคัญไปเลย แต่ในเรื่องก็ไม่ได้มีจุดที่ยืดเยื้อมากถึงขนาดข้ามมันทุกตอน ส่วนเรื่องตัวละคร เราค่อนข้างปลื้มเลยล่ะ ตัวละครดูเป็นเอกลักษณ์ดี เป็นตัวของตัวเองทุกคน รึไม่นิสัยของตัวละครก็มีที่มาที่ไปซึ่งเป็นปมปัญหาของตัวละครนั่นๆเอง แล้วที่ชอบอีกอย่างคือพัฒนาการของตัวละคร จะเรียกว่า บางคนนี้อ่านตอนแรกไม่ชอบขี้หน้า ต่อมาดันกลายเป็นลูกรักอีกคนซะงั้น แต่บางคนเกลียดขี้หน้าต่อมาเพิ่มระดับความเกลียดขี้หน้าเข้าไปอีก จะบอกว่านี่ถือเป็นเสน่ห์ของตัวละครรึเปล่านะ?ซึ่งหลายๆจุดจะเป็นแบบนี้ แต่ก็มีบ้างที่รู้สึกว่านิสัยมันขัดๆ อย่างเมลิก ที่หลังจากไปอยู่มากิอาร์แล้วกลายเป็นคนละคนเลยถือว่าไม่แปลก แต่รู้สึกแปลกๆตรงที่มีคนเข้ามาทำร้ายตัวเองทำลายความรู้สึกตั้งมากรวมถึงมัวด้วย แต่กลับอยากให้มัวรักทั้งที่ตอนงานเต้นรำมัวบอกว่าชอบเมลิกกลับคิดว่ามัวแสร้งทำ เหมือนอยากให้รักแต่ไม่อยากรับรู้เลย ช่างสับสนจริงๆ มัวเซย์ก็สับสนคล้ายๆเมดูเหมือนเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายมาก แต่เพราะเป็นเสน่ห์ตัวละครรึเปล่า เราถึงเกลียดเธอจริงๆไม่ลง แต่เราเชื่อว่านิสัยตัวละครที่มันดูขัดๆมันอาจจะเป็นเพราะเนื้อเรื่องแต่แรก ความจริงไมเคิลเองก็ดูเป็นตัวละครที่ดูขัดแย้งกันเองแต่พออ่านเนื้อเรื่องไปแล้ว ก็พอจะรู้แล้วว่าพี่แกเป็นไร...หึหึ(?) โอ้ ขอชาบูไรต์อีกรอบ เราชอบตัวละครของท่านมาก ฮูเล อืม...มีไรอีกหว่า ...เรื่องคำผิด จะบอกว่ามีบ้างแต่ไม่มากแถมพอเดาได้อีก แถมก็ไม่ได้ติดขัด และดูเหมือนว่าไรต์จะพยายามแก้คำผิดอยู่ด้วย เอาใจช่วยเลยล่ะกันค่ะ โฮะๆ อ๊ะๆเรื่องภาษา ...จะบอกว่าไงดีเกิ่นไปก่อนหน้านิดหน่อยแล้วตรงส่วนบรรยาย...ภาษาถือว่าไม่ได้ดีหรือแย่ มันดูเรียบๆ ไม่ได้ใช้ภาษาที่เลิศหรูอลังการงานสร้างอะไร แต่บางจุด มันเป็นส่วนที่ให้ความรู้สึกหรูหรา ยิ่งใหญ่ตระการตา เพื่อเสริมความอิน(?)ตรงนี้ยังมีติดอยู่นิดหน่อย มีไรอีก...มีไรอีกหว่าา อะแฮ่ม เรื่องการอัพนิยายไรต์ถือว่าดีค่ะ อัพสม่ำเสมอมาก แถมพอมีปัญหาหรือกำลังยุ่งก็มาบอก รีดเดอร์ปลื้มมมม//กอด กลับเข้าเรื่องๆ โดยรวมแล้วถ้าให้คะแนนนิยายก็8/10ล่ะมั้ง แต่เราคิดว่ามันคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆค่ะ อิอิ ยังไงถ้าวิจารณ์ไม่ดีก็อย่าตีเค้านะ (//ปิ๊งๆ) มือใหม่หัดวิจารณ์ครั้งแรกในชีวี นี้ไม่มีออกนอกทะเลด้วยนะเออ(//ปรบมือ) แต่มาวิจารณ์ช้าไปนี๊สสส_/\_-ขออภัยคร่า ย่อ

Yhafufuya | 2 มี.ค. 59

  • 3

  • 0

ดูทั้งหมด

1,115 ความคิดเห็น

  1. #1115 เรนเดล (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 17:25
    พึ่งเห็น ฮือออออ ไรท์กลับมาแล้วดีใจ
    #1,115
    0
  2. #1114 rw_no_jg19 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 22:01
    กลับมาพร้อมข่าวดีเลย ดีใจมากๆค่า
    #1,114
    0
  3. #1113 Silendy (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2561 / 21:12
    ไรท์ ไม่ต่อแล้วหรอครับ ลืมดูเลยว่าไม่อัพมาตั้งแต่ธ.ค.ปีก่อน ติดแล้วง่ะ กลับมาต่อนะครับ
    #1,113
    0
  4. #1112 Rimini (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 18:54
    มาต่อแล้วววววกริ้ดดดดดดดT_T 
    #1,112
    0
  5. #1111 Memorial_Blood (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 19:10
    ฮืออออออ มาต่อสักทีนะคะ นึกว่าไรท์จะทิ้งแล้วซะอีก โฮฮฮฮฮฮฮ //เกาะขาไรท์
    #1,111
    0
  6. #1110 เรนเดล (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 21:43
    กรี๊ดดดดดด ไรต์อัพแล้ว ฮือออออออออ คิดถึงไรต์มากมาย ภาษาสวยไม่เคยเปลี่ยนจริง ๆ #เมไม ก็จะเป็นเรือหลักของเราตลอดไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
    #1,110
    0
  7. #1109 Rimini (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 18:24
    เราคงจะเป็นคนนึงที่ยิ่งอ่านยิ่งงงเพราะอ่านไม่ปะติดปะต่อกันถถถถ
    #1,109
    0
  8. #1108 Rimini (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 14:44
    ชอบความรักของสามคนนี้ฮืออออ
    #1,108
    0
  9. วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 22:51

    waiting here....
    #1,107
    0
  10. #1106 palpal
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 16:38
    จะมีทำเป็นเล่มไหมคะ จะอดใจรอซื้อเล่ม
    #1,106
    0
  11. #1105 palpal (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 11:03
    โอ้ยเกือบร้องไห้ในห้องเรียนแล้ว 5555
    #1,105
    0
  12. #1104 Mayasaiti (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 22:10
    หึงหรอน้องชาย
    #1,104
    0
  13. #1103 Mayasaiti (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 21:52
    กรีดร้องให้กับคู่จิ้นใหม่ 555
    #1,103
    0
  14. #1102 Moo-fatZ (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 08:03
    แงงงงงงงหญิงมัวววววว อย่าเพิ่งไป อยู่คุยกันก่อนนน TvT
    เมลิกสมใจรึยังคะ โดนพี่ชายที่รักกอด---- แค่ก พี่ชายที่รักเลิกเป็นหน้ากากราตรีแล้ว แผนสูงมาก พี่น้องสามคนนี้เขารักกันดีจริงเลย แงงงงงง
    #1,102
    0
  15. #1101 Nil[Night] (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 04:44
    อ่านกี่ทีก้ชอบพี่น้องสามคนนี้ มัวเซมาแบบนางเอกมากค่ะตอนนี้ ถถถถถถถ
    #1,101
    0
  16. #1100 เรนเดล (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 18:34
    เกลียดไรต์มากจีๆ มาช้ามากกก มาช้าไม่พอยังเอาตอนโคตรบีบหัวใจมาอีก //ปาดน้ำตา
    #1,100
    0
  17. #1099 Yhafufuya (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 2 มีนาคม 2560 / 16:15
    พี่จ๋าวววว พี่จ๋าววววววววTT TT นายคือโลกทั้งใบของชั้นโรแมนซ์มากเลย...ซิก ซก แต่ไมคึก็เลิกทำตัวเป็นผีเสื้อราตรี(?) แล้วล่ะนะ อาาาา อยากให้มัวตามหลอกหลอนไมคึทุกคำคืนจริมๆ
    ปล.นายชนะน้องยากนะพี่ชาย อุฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,099
    0
  18. #1098 ZymnosX the traveler (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 17:45
    กรี้ดดดด มัวเซย์ เรารักเธออออ โผล่มาบ่อยๆก็ดีนะ...แต่คงจะไม่ได้ อย่างน้อยมาปลอบใจไมค์ก็ดีแล้ว///-///
    #1,098
    0
  19. #1097 Nil[Night] (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 04:42
    ว้าววว มาแล้วอีกครึ่งหนึ่ง
    ดีใจนะคะที่มาเขียนต่อ อิอิ ขอบคุณค่าาาาาา
    #1,097
    1
    • #1097-1 Airin_and_Arpo(จากตอนที่ 53)
      1 มีนาคม 2560 / 14:11
      ขอบคุณนะคะที่ยังรออ่าน อิอิ
      #1097-1
  20. #1096 Yhafufuya (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:55
    ทุกอย่างเพื่อพี่ชาย อุ้ววว โรแมนซ์มากค่ะ นึกถึงมัวเลย...ทุกอย่างเพื่อน้องชาย...
    บางทีเรื่องที่ดูไร้สาระก็ช่วยปลอบประโลมจิตใจเรานะ เช่น ข้อสอบวิชาวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ต้องตอบสามไรงี้ TT TT//เรายังอ่านนน
    #1,096
    1
    • #1096-1 Airin_and_Arpo(จากตอนที่ 53)
      1 มีนาคม 2560 / 14:10
      55555555 ข้อสอบวิทย์ส่วนมากตอบสาม... งั้นก็ดิ่งสามค่ะ 55555555 //ผิด
      ดีใจจังที่เทอยังอ่านอยู่! //ฟัด
      #1096-1
  21. #1095 Kunisaki (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:56
    ในที่สุดไรท์ก็กลับมา// ไรท์หายไปนานมากกกกกก//อยากอ่านต่อมากกก อย่าหายไปนานสิไรท์
    #1,095
    1
    • #1095-1 Airin_and_Arpo(จากตอนที่ 53)
      1 มีนาคม 2560 / 14:09
      ยังอุตส่าห์มาอ่านอีกกกกก ฮืออออออ T_T ขอโทษที่ให้รอนะคะะะะะ//กราบบบ
      #1095-1
  22. #1094 Yhafufuya (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 16:02
    แม้แต่น้องก้ไม่เว้น เหอออออ แต่โทษพี่สาวรักแมคมากไง555555 ขอแค่อย่าให้เมไมคึทำอะไรเอิกเริก ก้พอจะรอดนะดีอาน่า...
    #1,094
    0
  23. #1093 Nil[Night] (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 09:20
    ซวยล่ะ
    ถ้าดีอาน่าเป็นไรไปนี่แมคเคคงเอาตาย แบบไม่ให้ผุดให้เกิดเลยที้ดียว ไดนาดิน เตรียมตัวไว้เลยนะต๊ะ
    #1,093
    0
  24. #1092 Nil[Night] (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 08:46
    ขยับแขนยืดเส้นยืดสายก้มีแมลงวันตายไปสองตัว
    #1,092
    0
  25. #1091 Nil[Night] (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 08:17
    ไปหาเมลิค ไปคืนดีเลยนะ เหลือกันอยู่สองคน
    #1,091
    0