The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 616,102 Views

  • 14,218 Comments

  • 20,533 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    16,537

    Overall
    616,102

ตอนที่ 65 : [ARC V] ชีวิต...ดี๊ดี??

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16423
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2207 ครั้ง
    16 ก.พ. 62


[[ภารกิจที่สาม : สำเร็จ


เจ้าหน้าที่สามารถประสานรอยร้าวความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครได้สำเร็จ  อย่างงดงามกลายเป็นคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของพระเอก ได้รางวัลจากระบบ 1500 คะแนน  แต่ทว่าคุณฆ่าตัวละครของคุณตาย ระบบบจะลงโทษโดยการหักแต้มบุญจากคุณ 2000 แต้ม เป็นการตักเตือนครั้งแรก หากยังมีครั้งที่สอง ยอดแต้มบุญที่ถูกหักจะเพิ่มจากเดิมสองเท่า


คำเตือน! ขณะนี้สถานะแต้มบุญของคุณติดลบ จนกว่าเจ้าหน้าที่จะชำระหนี้สำเร็จ คุณไม่สามารถใช้งานฟังก์ชั่นบางส่วนของระบบได้


ยินดีด้วย! คุณสามารถปฏิบัติภารกิจสำเร็จแม้จะเกิดเหตุไม่คาดฝันทำให้ระดับความยากของโลกเพิ่มขึ้น เจ้าหน้าที่ได้เลื่อนขั้นเป็นเจ้าหน้าที่ระดับ D!]]



         เสียงเครื่องจักรรายงานยาวเหยียดอีกครั้ง  ชายหนุ่มกะพริบตาปริบๆจูนสมองก่อนซุกหน้าลงฝ่ามือแล้วคำรามโอดครวญเป็นเสียงประหลาด


[[โฮสต์...คุณไหวไหม?]] ห้าน้อยถามด้วยน้ำเสียงระมัดระวัง  แทบจะเห็นเหงื่อตกผ่านขนปุย


“ฉันเพิ่งใจสลาย และเป็นหนี้…” เจ้าหน้าที่หนุ่มเหม่อลอย สีหน้ามึนงงในชีวิต “ฉันคิดว่าฉันโอเค…”


[[....]] ระบบนึกคำพูดที่ใช้ตอบโต้ในสถานการณ์นี้ไม่ออก


“นี่มันก็แค่ชีวิตในโลกหนึ่ง จบลงก็เริ่มใหม่ แต่มันก็เจ็บอยู่ดี” สิ่งที่เขาเห็นตอนนี้คือเพดานและพื้นสีขาวบริสุทธิ์ โล่ง ว่าง เหมือนสมองของเขาในตอนนี้  หัวใจยังเจ็บปวดจนแน่นไปหมดจากเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น



คนรักของเขาเพิ่งตาย

เขาเพิ่งฆ่าตัวตายตาม

แล้วยังถูกบอกว่าตัวเองต้องชดใช้จนเป็นหนี้


....ชีวิตสวยงาม



“ชีวิตคืออะไร?”



“ความตายคืออะไร?”



[[.......]] ระบบมองโฮสต์ของตัวเองเพ้อ



ชายหนุ่มถอนหายใจ “แล้วตอนนี้ฉันก็เริ่มเข้าสู่หนทางปรัชญา… ชีวิตของเจ้าหน้าที่ปกติมันสับสนขนาดนี้ไหม?”


ระบบกระแอม [[ระบบสามารถช่วยเหลืออะไรโฮสต์ได้ไหม?]]


“นายมีเหล้าขายไหมล่ะ?” ผู้เป็นโฮสต์ถาม “มีเหล้า มีคอมพิวเตอร์ มีไวไฟ แค่นี้ฉันก็น่าจะดีขึ้น”


[[......]] ห้าน้อยเงียบไปอีกครู่หนึ่ง น้ำเสียงกระอักกระอ่วนยิ่งขึ้น [[คุณไม่มีแต้มบุญเพื่อซื้อ]]


“......” น้ำตาจะไหล


[[แต่! แต่ว่าถ้าโฮสต์มองโลกในแง่ดี โฮสต์ยังมีโอกาสได้สมหวังกับคนรักของโฮสต์อยู่นะ]] ห้าน้อยพยายามมองโลกในแง่ดี [[ยังมีโลกอื่นๆรอโฮสต์อยู่  ยังไงโลกที่ผ่านมาเซตติ้งที่จะให้คุณสมหวังกับคนรักมันก็แทบไม่มีหวัง คุณลองคิดดูสิ บางทีโลกหน้าอะไรๆอาจจะดีขึ้น คุณบอกเองไม่ใช่หรือว่าจะเป็นฝ่ายตามหาคนรักของคุณ??]]


“อืม…” ชายหนุ่มถอนหายใจ “หรือบางทีมันอาจจะไม่เวิร์คอยู่ดี หรืออยู่ในสถานการณ์ที่แย่ลง…”


[[โฮสต์...]] ห้าน้อยเห็นพลังลบแล้วหงอย


เขาถอนหายใจอีกรอบ “มาให้ฉันกอดหน่อยมาห้าน้อย”


เจ้าก้อนขนวิ่งเข้าอ้อมแขนโฮสต์  วงแขนที่มีกล้ามเนื้อได้รูปกอดรัดเจ้าก้อนขนที่มีพัฒนาการโตขึ้น ฟัดเต็มไม้เต็มมือขึ้น  ปากเอ่ยเสียงขมุบขมิบ “...แค่ให้เวลาฉันหน่อย” เขาหลับตาลง “มันเจ็บปวด แต่ฉันจะโอเค”


[[คุณเป็นคนที่เข้มแข็งมากโฮสต์]]


“มันมีคนที่จะเป็นจะตายเพราะรัก แต่ฉันไม่ได้เป็นหนึ่งในนั้น ...ถึงมันจะฟังดูไม่น่าเชื่อถือนักหลังจากฉันเพิ่งฆ่าตัวตายตามเฮเลียนก็เถอะ” ชายหนุ่มเม้มปาก “ฉันจะไม่เป็นอะไร ฉันรู้ดี ขอแค่เวลาสักพัก”




เจ้าหน้าที่หนุ่มใช้เวลาอยู่ในช่องว่างมิติของตนอยู่พักใหญ่ พยายามจัดการอารมณ์ความรู้สึก และทำให้ตนเองสงบลง  มันไม่ใช่เรื่องง่ายในสถานที่ที่ว่างเปล่าไร้สิ่งใดมาดึงความสนใจของเขา แต่เขาไม่มีอารมณ์จะทำอะไรนอนจากนอนมองความว่างเปล่าไปเรื่อยๆ คิดถึงชีวิตก่อนมาเป็นเจ้าหน้าที่ของตน  มันเรียบง่าย มันไม่ได้เต็มไปด้วยความตื่นเต้น แต่เขาก็ไม่ต้องมาเจอเรื่องชวนให้เสียสติแบบนี้



และเขาก็จะไม่ได้พบคนที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนได้มี ‘ชีวิต’ ขนาดนี้

ไม่ว่าจะสุขล้นหรือเจ็บปวด เขาก็ไม่สามารถหยุดหัวใจให้โลดแล่นไปตามหาอีกฝ่ายได้



ชายหนุ่มสูดหายใจเข้าในที่สุด “ฉันพร้อมแล้ว”



ไม่ว่าโลกนี้จะเป็นอย่างไร



มันก็น่าเสี่ยงดู




------------------------------------------------




สิ่งแรกที่ต้อนรับชายหนุ่มในโลกนี้คือความมืดและความนุ่มที่ห่อหุ้มกาย  เขาสัมผัสได้ว่าอากาศรอบตัวค่อนข้างเย็น และนั่นยิ่งทำให้เขาหดร่างกายซุกซ่อนร่างในความนุ่มที่แสนสบายนั้นยิ่งขึ้นไปอีก   ความรู้สึกแบบนี้แน่นอนแล้ว…



เจ้าของร่างเดิมกำลังหลับสบาย



เป็นการเข้าโลกที่ถือว่าดีกว่าโลกก่อนหลายเท่า  ร่างสูงพลิกตัวสังเกตจากสัมผัสของเนื้อผ้าปูที่นอนและผ้านวมไม่ใช่ผ้าฝ้ายหยาบๆจากโรงงานทั่วไป   ผ้าเนื้อนุ่มลื่นเด้งแบบนี้ทั้งยังเหมือนที่ผ้าหมขนสัตว์นุ่มฟูทับอีกชั้น เกรงว่าฐานะของเจ้าของร่างจะไม่ธรรมดา   เป็นเพื่อนพระเอกมันดีแบบนี้นี่เอง



[[ระบบกำลังโอนย้ายข้อมูล กรุณารอสักครู่...]]



ชายหนุ่มปิดเปลือกตากลั่นกรองข้อมูลและความทรงจำของร่างเดิมอย่างใจเย็น   ชัดเจนว่าร่างนี้ก็ไม่ธรรมดาอีกแล้ว เขามีชื่อว่า



ธีโอดอร์ แฮมิลตัน เอเลียต หรือมาร์ควิสวิทตันบิวรี่ที่ 6

มาร์ควิสหนุ่มวัย 22 ปี ที่เข้ารับตำแหน่งต่อจากพ่อที่เสียชีวิตไปตั้งแต่ตอนเขาอายุเพียง 17 ปี เพิ่งมีสิทธิ์เข้ารับตำแหน่งในสภาขุนนางเมื่อปีที่แล้วตามกฎหมายที่ระบุเอาไว้   ชายหนุ่มจบการศึกษาจากอีตันและคิงส์คอลเลจตามแบบบุตรชายชนชั้นสูงทั่วไป มีน้องสาวหนึ่งคนเพิ่งจบการศึกษาจากโรงเรียนสตรีชื่อ แคโรไลน์ อีวา เอเลียต ใกล้จะถึงวัยแต่งงานได้…



[[ภารกิจหลักของโฮสต์ในครั้งนี้มีสองอย่างคือการทำให้น้องสาวและพระเอกประสบความสำเร็จในชีวิตแต่งงาน]] ห้าน้อยประกาศ ก่อนจะเงียบไปครู่หนึ่งแล้วเอ่ยต่อเสียงแห้ง [[...และอย่าตาย]]



เจ้าหน้าที่หนุ่มกะพริบตา พยายามจูนสมองตาม “...เดี๋ยวนะ  แล้วพล๊อตล่ะ??”



[[สถานะลูกหนี้ของคุณทำให้ฟังก์ชั่นบางส่วนของระบบไม่สามารถใช้การได้]]



WTF?



หางคิ้วของธีโอดอร์กระตุก “ฟังก์ชั่นบอกพล็อตเนี่ยนะใช้ไม่ได้? นายล้อฉันเล่นใช่ไหมห้าน้อย?”



[[...ระบบจะสามารถโหลดพล็อตออกมาได้เป็นช่วงๆเท่านั้นจริงๆโฮสต์]] ห้าน้อยทำเสียงอุบอิบ [[สำหรับพล็อตเรื่องนี้โฮสต์ต้องไปค้นหาเงื่อนไขเพื่อปลดล็อคเอาเอง  ระบบสามารถบอกได้เพียงนี่เป็นโลกที่มีชื่อว่า ‘The Whisper of Phantom’]]



แฟนธ่อม? ผี? หางคิ้วของธีโอดอร์กระตุกยิก  “บอกฉันทีฉันคงไม่ได้มาอยู่ในโลกผีสิง หรือนิยายแนวเขย่าประสาท หรือฆาตกรรมใช่ไหม?”



[[....ข้อมูลยังไม่ได้รับการปลดล็อค]] ห้าน้อยหลั่งน้ำตาเมื่อคิดถึงความเป็นไปได้ [[โฮสต์...ไฟต์ติ้ง]]



ภารกิจเอาชีวิตรอด

ไม่รู้พล็อตเรื่อง



ความทรงจำของโลกแรกและโลกสองลอยขึ้นมาพร้อมกัน  น้ำตาลูกผู้ชายแทบหลั่งริน นี่มันออฟฟิเชี่ยลแล้ว...



นักเขียน! แกต้องเกลียดฉันแน่ๆ ยอมรับมา!!

(╯°□°)╯︵ ┻┻




แกร๊ก…



ระหว่างที่มาร์ควิสหนุ่มกำลังโวยวายคร่ำครวญในใจกับเจ้าก้อนขนสีขาวปุย  เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ร่างสูงในชุดสูทสีดำเปิดประตูห้องเดินเข้ามาพร้อมรถเข็น  เขาเป็นชายวัยกลางคนอายุน่าจะอยู่ในช่วงปลายสามสิบหน้าตาดูดีหล่อเหลาในระดับหนึ่ง จมูกโด่งปลายงุ้มเล็กน้อย ตาลึก รูปทรงใบหน้าค่อนข้างยาว ริมฝีปากแต้มรอยยิ้มน้อยๆราวหน้ากาก



“อรุณสวัสดิ์ขอรับมายลอร์ด” เสียงทุ้มลื่นหูกล่าว ปล่อยมือจากรถเข็น  เดินไปเปิดผ้าม่านให้แสงจากภายนอกเข้ามา ก่อนจะเดินกลับไปที่รถเข็น สองมือจัดแจงหยิบถ้วยกระเบื้องเทน้ำอุ่น คีบเลมอนใส่ วางลงบนถาดเงิน  และวางหนังสือพิมพ์ลงข้างกัน ทุกท่วงท่าดำเนินไปอย่างลื่นไหลคล่องแคล่วแบบมืออาชีพ



ชื่อของร่างสูงลอยขึ้นมาในหัวของธีโอดอร์  ดวงตาของมาร์ควิสหนุ่มจับจ้องทุกการเคลื่อนไหวของวาเลตประจำตัว ตาค้างจนแทบลืมหายใจ รู้สึกหัวใจเต้นโครมครามไม่อาจหยุด



“ขอบใจมาก วอลเลส” มือที่เอื้อมไปหยิบถ้วยกระเบื้องจากถาดเงินสั่นเล็กน้อย


“ด้วยความยินดีขอรับมายลอร์ด” วอลเลส หรือเอ็ดการ์ วอลเลส วาเลตของเขายิ้มบางเบาพร้อมโค้งเล็กน้อย  ก่อนจะหันเดินกลับไปเพื่อปฏิบัติหน้าที่ของตนในห้องข้างๆที่เชื่อมถึงกัน จัดเตรียมอุปกรณ์ล้างหน้าแปรงฟัน


ธีโอดอร์มองตาม  มือที่ถือถ้วยเผลอกำแน่น  มืออีกข้างยกขึ้นกุมอก ถึงแม้หน้าตาจะไม่มีส่วนเหมือนกัน  แต่ภายในดวงตาคู่สีดำน้ำมีบางอย่างที่ทำให้เขาคุ้นเคย ความรู้สึกนี้...ความรู้สึกที่พิเศษแบบนี้…



ใช่หรือเปล่า?

ใช่นายหรือเปล่า?


บางอย่างมันใช่ แต่บางอย่างมันก็ไม่ใช่  ความรู้สึกยามเขาได้พบกับคนคนนี้มันเหมือนกับยามมองเฮเลียน  แต่อีกฝ่ายกลับนิ่ง… จำไม่ได้? หรือเป็นเพราะอุปนิสัยของคาร์แรคเตอร์ในโลกนี้?  


ธีโอดอร์คิดทบทวนด้วยความงุนงง  แม้ใจจะสรุปไปแล้วว่าวาเลตส่วนตัวคือคนที่เขาต้องการพบแน่ๆ  แต่ยังไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายถึงไม่แสดงท่าทีตกหลุมรักและพร้อมพุ่งเข้าหาเขาแบบโลกอื่น



แต่ยังไงก็ช่าง…



ยังไงโลกนี้คนรักของเขาเป็นคนที่ใกล้ชิดเขาที่สุด และคอยรับใช้เขาใกล้ๆแทบจะตลอดเวลา  รอยยิ้มเบ่งบานเต็มใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตร ธีโอดอร์อยากจะหัวเราะขอบคุณสวรรค์ออกมาดังๆ



ชีวิตดี๊ดี



          “อืม...มายลอร์ด...”


          เสียงงัวเงียในลำคอราวแมวเซาดังขึ้นข้างกาย  ธีโอดอร์ชะงักตัวแข็ง ค่อยๆหันไปทางต้นเสียงราวหุ่นไม้ฝืดๆ  ภาพที่ปรากฎคือเด็กหนุ่มหน้าละอ่อนผมเป็นลอนสั้นที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยผลุบศีรษะออกจากผ้านวมที่ร่นลงค่อยๆเปิดเผยลำคอที่มีรอยจ้ำ ไหปลาร้า หน้าอก สภาพความเรียบร้อยของร่างกายในส่วนอื่นไม่ต้องอาศัยจินตนาการใดเพิ่ม



แฮ่ม


เสียงกระแอมที่ดังจากทิศทางที่วาเลตเพิ่งเดินไปทำให้ใจมาร์ควิสหนุ่มแทบตกไปถึงตาตุ่ม



“ผมเตรียมเรียกรถม้าสำหรับแขกของท่านเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วขอรับมายลอร์ด” วอลเลสยิ้มสุภาพมองเจ้านายของตนและเด็กหนุ่มที่เขาพากลับมาด้วยเมื่อคืน รอยยิ้มคล้ายจะกดลึกขึ้น “แต่วันนี้ท่านดูจะยังอยากพูดคุยกับแขกของท่านต่อ เช่นนั้นกระผมจะให้รถม้ากลับไปก่อนดีหรือไม่ขอรับ?”



มาร์ควิสหนุ่มหน้าซีดขาว  และเด็กหนุ่มข้างๆก็ทำให้เหตุการณ์เลวร้ายกว่าเดิมเมื่อได้ยินคำพูดของวาเลตแล้วเกิดเข้าใจผิด  ยิ้มยินดี พลางใช้มือเลื้อยมาสัมผัสหน้าท้องของเพื่อนร่วมเตียง พลางส่งสายตาหวานเชื่อม



ชิบหาx...


ชีวิต ชิหาxแล้ว


แกทำอะไรลงไป๊ ไอ้ธีโอด๊ออออออออออออออออออออ *^*R^$W%&$*!!!



----------------------------------------------



นักเขียน : ขอให้โชคดี




A/N :

- ตามกฎหมายของอังกฤษ 'ทายาท'ตามกฎหมายของตระกูลขุนนางจะสามารถรับตำแหน่งสืบต่อจากบิดาได้และมีสิทธิ์เข้าไปนั่งในสภาสูงหรือสภาขุนนาง (House of Lords) ได้ทันทีที่อายุครบ 21 ปี  จากที่ลองเปิดดูข้อมูลหลายที่ในเวลานั้นทายาทน่าจะถูกจำกัดสิทธิ์ในการโยกย้ายทรัพย์สินจนกว่าจะถึงอายุที่สมควร ในกรณีที่กำพร้าบิดามารดาจะมีการ์เดี้ยนคอยดูแลจัดการธุรกรรมทางการเงินและกฎหมาย  และตามกฎหมายการศึกษาขั้นพื้นฐานปี 1870 เด็กที่อยู่ในช่วงอายุ 5-13 ปี จำเป็นต้องเข้ารับการศึกษาในโรงเรียน (โดยปกติทายาทชนชั้นสูงและชนชั้นกลางจะถูกส่งเข้าโรงเรียนชั้นนำอย่างอีตันและแฮร์โรลว์อยู่แล้ว  กฎหมายนี้ออกมาเพื่อเด็กในชนชั้นแรงงาน)


- วาเลต หรือ สุภาพบุรุษส่วนตัวของสุภาพบุรษ (Valet / Gentleman's personal gentleman) เป็นคนรับใช้ส่วนตัวของสุภาพบุรุษ  ทำหน้าที่เป็นผู้แนะนำด้านแฟชั่น(...) คือคอยดูแลเรื่องส่วนตัวทุกอย่างของเจ้านาย ไม่ว่าจะเตรียมเสื้อผ้า ตัดผม โกนหนวด เป็นคนรับใช้ที่อยู่ใกล้ชิดนายผู้ชายที่สุด   หน้าที่จะแยกกับบัตเลอร์ หรือก็คือหัวหน้าพ่อบ้าน ที่ดูแลเรื่องภายในบ้านทั้งหมด ในบ้านขุนนางหรือตระกูลที่ร่ำรวยนายผู้ชายมักจะมีวาเลตส่วนตัว แต่ในบ้านที่เล็กกว่าบัตเลอร์ต้องทำหน้าที่แทนวาเลตด้วย



>>>หลังจากนี้จะเริ่มกลับมาอัพอย่างต่ำสัปดาห์ละตอนนะครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.207K ครั้ง

179 ความคิดเห็น

  1. #13970 Vampire-Reaw (@agera_sae) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 00:45
    สยองกว่าตื่นมาเจอซอมบี้อีก 5555+
    #13970
    0
  2. #13905 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 11:06
    โอ้ววววว
    #13905
    0
  3. #13714 102044 (@102044) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 16:20
    ว้อยยย มายลอร์ดรู้สึกถึงรังสีบางอย่างงง
    #13714
    0
  4. #13499 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 03:40
    ผีน่ากลัวมั้ยยยย แงงง๊
    #13499
    0
  5. #13248 M.D. MayDay (@yamylevol) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 18:59
    โอ้วววว
    #13248
    0
  6. #13059 A~B~C~ (@dragonfablez) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:44
    โอ้วมายกอชชชช รีไรท์แล้วแซ่บขนาดดดด
    #13059
    0
  7. #13058 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:03
    น้องน่าจะเข้าร่างก่อนมีแขก5555555
    #13058
    0
  8. #13056 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:34
    โอ้ว. แตกต่างจากเวอเก่าขั้นสุดค่ะ
    #13056
    0
  9. #13055 Mysterygrey (@Mysterygrey) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:41
    เวรละ แล้วความ3000จะเป็นยังไง๊ !!
    #13055
    0
  10. #13054 secret (@dream-secrent) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:44
    นอกจากเป็นหนี้...ไม่รู้พล็อตเรื่องแล้ว.... ยังตื่นมาพร้อมกับมีเรื่องอีก!!!!!
    #13054
    0
  11. #13053 Kwan_Z.E* (@kwan-kirenez) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:42
    แงงงง้ รอนะคะ
    #13053
    0
  12. #13048 Vampire_killeR (@vana_killer) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:52

    อื้อหืออออ!! ชิบค่ะ ชิบหายแล้วค่าาาาา
    ต่างจากพล็อตเดิมอย่างน่ากลัวเลย สู้ๆ นะท่านลอร์ด
    #13048
    0
  13. #13041 Easter Eggs (@baitoleatitaya) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:24
    ปาดน้ำตากันเลยคราวนี้ เธอนำพาควาทชิบหายมาแก่ตัวแล้วววววว
    #13041
    0
  14. #13037 Nutthamon Ping (@nutty78) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:30
    สงสัย สงสัยว่าแกล้งลืม
    หรือจำไม่ได้จริงๆ
    #13037
    0
  15. #13033 Manear'J (@si-ewjj) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:57

    เปิดมากก็เหนื่อยเลยน้าธีโอดอ55
    #13033
    0
  16. #13032 Rainbow_Jang (@bovy30) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:49

    อะอ่าว ชักไม่ดีแล้วสิ

    #13032
    0
  17. #13031 sweet-meringue (@sweet-meringue) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:00

    ทำไรลงป๊ายยย

    #13031
    0
  18. #13030 Snowmaru (@Snowmaru) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:19

    เย้ๆๆ อัปต่อๆ
    #13030
    0
  19. วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:20
    กรี้ดดดดด
    #13029
    0
  20. #13028 sunnight (@p-i-n-e) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:23
    อยากได้เป็นเล่มแล้วค่ะ จะได้ไม่ค้าง TT
    #13028
    0
  21. #13027 nyde (@nyde) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:32
    รออ่านตอนต่อไป......
    #13027
    0
  22. #13026 N (@u-fo) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:06
    เพิ่งได้มาอ่านเรื่องนี้ค่ะ สนุกเลย อ่านเพลินมากค่ะ เรารัวเลยวันเดียว55555 สารภาพเลยว่าอินมาก ช็อตปีใหม่คือน้ำตาไหลพรากๆเลย อาจจะเพราะเราชอบเพลง can't help falling in love with you มากๆด้วย แล้วมู้ดเรื่องตอนดูโพราลอยด์ก็ดีมากๆด้วย สรุปคือร้องไห้เลยค่ะ แง

    จบตอนนั้นมาอ่านตอนจบของเฮเลียนอีก คัดจมูกเลยค่ะ 5555555 ดันเปิดเพลง Too much heaven ตอนอ่าน ไม่ไหวแล้ว ใจสลายมากๆ แงงง เขียนดีจัง ชอบมากเลย รอติดตามโลกนี้อยู่นะคะ สู้ๆนะคะะะ
    #13026
    0
  23. #13025 mill >w (@palita-mew-mew) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:30

    ดีจัยยยยย อย่างต่ำสัปดาห์ละตอนทำให้หัวใจชุ่มชื้น ขอบคุณไรท์มากค่ะ
    #13025
    0
  24. #13024 kritsadee (@kritsadee) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:58
    หึ ๆ ๆ....ไม่รอด
    #13024
    0
  25. #13023 Chokcoh-B (@Chokcoh-B) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:26
    ขอให้นายเอกโชคดีค่ะ55555
    #13023
    0