The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 623,304 Views

  • 14,393 Comments

  • 20,622 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    23,739

    Overall
    623,304

ตอนที่ 64 : [ARC IV] พระเอกยังเป็นพระเอก ตัวร้ายก็เช่นกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2152 ครั้ง
    13 ม.ค. 62

 

         “ท่าน...ท่าน....” กษัตริย์เอลฟ์สีหน้าดำมืด สลับมืด สลับเขียว สลับแดง แม้แต่คนสนิทของกษัตริย์เอเรรอสยังประหลาดใจที่ราชันย์ผู้เยือกเย็นบิดาเจ้าชายน้ำแข็งสามารถแสดงสีหน้าได้มากขนาดนี้  แต่ก็พอเข้าใจได้

 

คนที่ราชาปีศาจต้องการแต่งงานคือเจ้าชายอโดนิสแห่งเอลเฟออน

 

บุตรชายคนเดียวของกษัตริย์เอเรรอส

 

ชาวเอลฟ์มีอายุยาวนานและมีบุตรยาก  การที่จะได้ทายาทสักคนเป็นเรื่องที่แทบจะกล่าวได้ว่าเป็นของขวัญจากสวรรค์  โดยเฉพาะทายาทที่สมบูรณ์แบบนำความภาคภูมิใจมาสู่ผู้เป็นบิดาอย่างเจ้าชายน้ำแข็งผู้เลื่องชื่อ

 

“ไม่มีวันเสียล่ะปีศาจชั่วช้า!!” ทหารชาวเอลฟ์คำราม ทนไม่ไหวอีกต่อไป “เจ้าจงใจหยามเกียรติเผ่าพันธุ์เอลฟ์ชัดๆ!!

 

“ข้าหรือ? เป็นพวกเจ้ามากกว่าที่จะกลับคำปฏิญาณ” เหนือหัวมวลปีศาจไม่คิดถอย

 

พันธมิตรแห่งแสงรู้สึกซับซ้อน พวกเขาไม่ยินยอมที่จะเสียเจ้าชายเอลฟ์ไป ทว่าแม้ต้องการเริ่มเปิดศึกทันที การกระทำกลิ้งกลอกเช่นนี้ก็คล้ายการตบหน้าตัวเองที่เคยด่าว่าเหล่าปีศาจชั่วร้ายไร้เกียรตินัก   หรือนี่จะเป็นเล่ห์กลใดที่เหล่าปีศาจคิดต้นเพื่อตบหน้าพวกเขาโดยที่ไม่มีใครโต้ตอบได้

 

จากบรรยากาศที่เพิ่งเจรจากันได้พลิกกลับมาสู่ช่วงใกล้สงครามปะทุอีกครั้ง   บัดนี้ในความคิดของทุกคนโดยเฉพาะชาวเอลฟ์ สัญญาสงบศึกเมื่อครู่คือกับดักที่ปีศาจทำเพื่อจะดูหมิ่นพวกเขาเท่านั้น 

 

“ท่านมั่นใจแล้วหรือที่จะเลือกก่อสงครามกับชาวเอลฟ์” กษัตริย์เอเรรอสกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่ต่างจากมหาสมุทรที่เต็มไปด้วยคลื่นน้ำ “คำปฏิญาณที่กล่าวออกไปแล้วในฐานะพันธมิตรแห่งแสงข้าจะไม่ผิดคำ  แต่อย่าหวังว่าเราจะปล่อยความแค้นครั้งนี้ไปได้ง่ายๆ ข้าขอประกาศไว้ ณ ที่นี้ เอลเฟออนยินดีที่จะออกจากพันธมิตรแห่งแสงเพื่อทำสงครามกับทวีปมืด เราจะไม่ยอมยืนเฉยๆให้ท่านเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเอลเฟออนเด็ดขาด”

 

มือใต้เกราะสีดำยกขึ้นลูบปลายคาง “ท่านพ่อตากำลังทำเรื่องให้ซับซ้อนขึ้น  มันยากนะที่จะทำสงครามกันโดยที่ข้าต้องระวังไม่ให้พวกท่านตาย  ไม่เช่นนั้นอโดนิสของข้าคงจะโกรธน่าดูถ้าพวกท่านเป็นอะไรไป”

 

ยิ่งได้ยินคำเรียกขานบุตรชายตนเองจากปากราชาปีศาจ กษัตริย์เอเรรอสยิ่งรู้สึกเหมือนความดันจะขึ้น

 

[[โฮสต์!!!!]]

 

ในขณะที่อโดนิสกำลังวิงเวียนกับวิธีจัดการเรื่องราวให้เรียบร้อยของเฮเลียน  และเห็นใจกษัตริย์เอเรรอสที่ต้องโดนปีศาจหัวหงอกนี่ป่วนประสาทห้าน้อยก็ร้องเสียงดังด้วยน้ำเสียงที่เขารู้เลยว่าไม่ใช่ข่าวดี

 

อะไรกันห้าน้อ--

 

และภาพที่ห้าน้อยซูมให้เห็นก็ทำให้หัวใจของเขาหล่นวูบ  ใต้เสื้อเกราะของนักธนูเวทชาวดาร์กเอลฟ์ที่อยู่หัวแถวไม่ไกลจากราชาปีศาจ

 

โดมินิก

 

ไม่...สิ่งที่เกิดต่อหน้าเขาเหมือนเป็นภาพช้า  เขาเห็นโดมินิกยกคันธนูขึ้น ง้างออก  พลังธาตุมืดและพลังแห่งแสงที่มีอยู่เดิมผสานรวมตัวกับพลังขุมใหม่ที่เพิ่งได้รับมาไม่นาน

 

ไม่!!!!!!’ อโดนิสกรีดร้องพยายามขยับตัวและกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งเพื่อให้เฮเลียนเอะใจถึงเบื้องหลังของตัวเอง แต่กลับทำอะไรพันธนาการที่รัดตัวเองอยู่ไม่ได้  แม้แต่ปากยังอ้าไม่ได้ด้วยซ้ำ

 

แม้ในสายตาอโดนิสจะดูเชื่องช้า ทว่าความจริงทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว  ตอนที่ราชาปีศาจรู้ตัวลูกธนูก็ถูกปล่อยออกมาแล้ว  ในระยะที่ใกล้เพียงเท่านี้แม้เฮเลียนจะเลี่ยงจุดตายได้ก็ไม่สามารถปัดธนูเวทที่มีพลังธาตุเข้มข้นระดับนี้ออกได้

 

องค์ราชา!!!!แม่ทัพฝ่ายปีศาจร้องเสียงดังเมื่อจอมราชันย์ผู้ทรงอำนาจงอตัวกุมอกที่ถูกปักด้วยศร   ทว่าแม้ร่างสง่าจะโงนเงนเพียงไรก็ฝืนตัวไม่ตกจากม้า 

 

เนตรสีเงินเบิกกว้าง  เวลาคล้ายจะหยุดลงในวินาทีนั้น  เนตรสีโลหิตที่เคยเปี่ยมไปด้วยเปลวเพลิงพร้อมจะแผดเผาน้ำแข็งก้อนนี้ให้ละลายมอดลง   เจ้าชายน้ำแข็งกรีดร้องในใจอย่างบ้าคลั่ง

 

ห้าน้อย! ปล่อยฉัน! หาทางปล่อยฉันออกจากพันธนาการ! 

 

[[โฮสต์! ระบบทำแบบนั้นไม่ได้…]] ห้าน้อยร้องไห้ มองเรื่องที่พลิกกลับด้านในชั่วพริบตาอย่างทำอะไรไม่ได้

 

ได้โปรด...เอาแต้มบุญของฉันไปให้หมดเลย จะให้ฉันทำงานใช้หนี้ก็ได้...

 

และคำขอของเขาก็เป็นจริง  ตรวนที่พันธนาการร่างสง่าของเจ้าชายเอลฟ์หลุดออก  ร่างของเขารู้สึกโล่งและเป็นอิสระ ตาและหูของเขากลับมาใช้การได้อีกครั้งโดยไม่ต้องการอาศัยห้าน้อย  แต่เขาไม่อาจยินดี  เพราะรู้ว่าการที่พันธนาการเวทนี้สลายไปเป็นเพราะเจ้าของเวทไม่สามารถคงมันไว้ได้อีกแล้ว

 

“ถ้าเจ้าไม่อยากให้เรื่องซับซ้อนไปมากกว่านี้  ก็มีทางเดียวคือความตายของเจ้า....” โดมินิกลดธนูลงและถอดหมวกเกราะทิ้ง  เผยให้เห็นใบหน้าที่ใครหลายคนคิดว่าตายไปแล้ว

 

“มันลอบสังหารราชาปีศาจฆ่ามัน!!!” ขุนพลปีศาจที่ภักดีต่อเฮเลียนคำราม

 

ทว่าโดมินิกกลับยกตรารูปมงกุฎที่สลักจากหินสีดำลึกลับขึ้นชูให้เห็นโดยทั่วกัน “ตราลัญจกรแห่งเฮล์มลอสอยู่ที่ข้า ใครกล้า?!

 

นั่นทำให้ทหารปีศาจหลายคนลังเล  ทว่าตรานี้ก็ไม่พอที่จะทำให้ขุนพลปีศาจยอมสยบต่อเด็กที่ไม่เคยทำสิ่งใดเพื่อทวีปมืด  สาเหตุแท้จริงที่ทำให้คนยังไม่พุ่งเข้าจัดการโดมินิกคือพลังกดดันที่แทบไม่ยิ่งหย่อนไปจากเฮเลียนเลย

 

         ฝั่งปีศาจตกในสภาวะสับสน ฝั่งพันธมิตรงุนงง  คนที่สงบที่สุดกลับเป็นคนที่เพิ่งถูกปลดพันธนาการ  อุณหภูมิรอบตัวเจ้าชายเอลฟ์กลับลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว  อโดนิสเปลี่ยนสนามรบเป็นทุ่งน้ำแข็งในชั่วพริบตา  ต้องใช้พลังเวทมหาศาลเพียงไรถึงแช่แข็งทุกคนมิให้ขยับเขยื้อนได้  สายลมกรีดร้องหวีดหวิวประหนึ่งเสียงร่ำร้องของผู้ปลดปล่อยพลังเวท

 

ร่างสง่าในชุดเกราะสีเงินสว่างลงจากหลังอาชาศึกสีเดียวกับหิมะแล้วเดินเข้าไปหาร่างของราชาปีศาจบนหลังม้า

 

“...อโดนิส!!เสียงโดมินิกร้องเรียกอย่างตกใจและงุนงง  พระเอกยังคงเป็นพระเอก  ในเวลาแบบนี้ยังสามารถละลายน้ำแข็งได้เป็นคนแรก  เพียงแต่เขากลับไม่อาจขยับตัวได้ราวถูกสาป  และสิ่งที่สาปให้เด็กหนุ่มลูกครึ่งถูกตรึงขาอยู่กับพื้นคือขวดบรรจุยาวิเศษสีเลื่อมสวย

 

ยาแบบเดียวกับที่ช่วยชีวิตโดมินิกจากความตาย

ยาแบบเดียวกับที่นำเขาออกจากขุมนรก

 

โดมินิกมองขวดยาและการกระทำของสหายอย่างไม่อยากเชื่อ ทว่าเวลานี้อโดนิสไม่มีเวลาจะใส่ใจ  ทั้งโลกของเขาเปลี่ยนเป็นสีขาวและดำ   มีเพียงราชาปีศาจที่ทั้งโลกสาปส่งเท่านั้น

 

“ดื่ม” เขาเอ่ยสั้นๆ ยื่นขวดยาที่เพียงซื้อด่วนจากระบบให้ราชาปีศาจ

 

“เจ้าควรอยู่เฉยๆ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเบาๆ มองเจ้าชายเอลฟ์อย่างอ่อนใจ เขากระซิบ “เจ้าไม่กลัวว่าจะถูกมองเป็นคนทรยศแล้วหรือ?”

 

“ข้าไม่สน...รีบดื่มยาเดี๋ยวนี้...” เสียงเยือกเย็นสั่นเครือ “มันจะช่วยชีวิตเจ้าได้...”

 

ราชาปีศาจยิ้มบาง “มันจะช่วยให้ข้าได้อยู่กับเจ้าไหม?”

 

“แค่เจ้าดื่มมันเฮเลียน!...เรื่องอื่นค่อยคิดหาทางออกทีหลัง” มือของอโดนิสสั่น เจ้าชายเอลฟ์พยายามจะดึงร่างสูงใหญ่ลงมาเพื่อจับกรอกยา แต่ก็ไม่กล้าลงแรงมากเพราะกลัวว่าจะยิ่งทำให้ภายในกระทบกระเทือน  เจ้าชายผู้งามสง่าหมดรูป

 

“ข้ารักเจ้า” สุรเสียงของจอมปีศาจยังนุ่มนวลแม้ในช่วงเวลาที่ชีวิตใกล้ปลิดปลิว

 

“เจ้ากินยาก่อนค่อยพูดได้ไหม?”

 

“ข้าอยากจะบอกรักเจ้าโดยไม่ต้องหลบซ่อนจากสายตาผู้ใดมาตั้งนานแล้วเฮเลียนหลับตาลง “ข้าฝัน...ฝันว่าเราจะได้ใช้ชีวิตอยู่จนแก่เฒ่า ทุกวันมีแต่ความสงบสุข...ไม่ต้องหลบ...ไม่ต้องเลี่ยงใคร...”

 

“เราจะได้อยู่ด้วยกันเฮเลียน...มันจะไม่ใช่แค่ฝัน...” อโดนิสสะอื้น ทุกวินาทีที่ราชาปีศาจไม่ยอมกินยา ยิ่งผลักให้เขาสู่หลุมลึกแห่งความสิ้นหวังและหวาดกลัว “เจ้าสัญญาแล้ว...เจ้าสัญญาแล้วว่าทุกอย่างจะจบลงด้วยดี...”

 

“ข้าขอโทษ” มือใหญ่ลูบแก้มที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาของอโดนิส  เนตรสีโลหิตมองดวงหน้าสมบูรณ์ราวจะสลักให้ลึกลงในจิตวิญญาณ “...ข้าควรรู้แต่แรก...ว่ามันเป็นไปไม่ได้...ถ้าชีวิตหน้า...ได้เจอเจ้า...”

 

คำพูดสิ้นสุดลงโดยที่ยังพูดไม่จบ 

 

ร่างราชันย์ปีศาจไม่เหลือลมหายใจจะกล่าวสิ่งใดอีกต่อไป  มือเรียวที่สั่นเทาเอื้อมไปสัมผัสร่างที่ยังทรงหลังม้าอย่างทระนง  

 

ร่างนั้นตกลงสู่พื้นดินเสมือนใจของเจ้าชายน้ำแข็งที่ปลิดปลิว

 

ไม่เคยมีปาฏิหาริย์สำหรับตัวร้าย

ยิ่งใหญ่เพียงไรก็ต้องตายด้วยน้ำมือพระเอก

 

พายุหิมะหยุดลง สถานที่สุดท้ายของจอมทรราชย์ผู้ควบคุมชีวิตในกำมือคืออ้อมกอดของเจ้าชายเอลฟ์  เสียงหัวเราะดังกังวานท่ามกลางความเงียบสงบทั้งไพเราะและใจสลาย  เป็นการหัวเราะครั้งแรกของเจ้าชายผู้ได้ชื่อว่าไร้ใจ

 

เจ้าตายเช่นนี้ได้อย่างไร... มือสีขาวเลื่อนไปถอดหน้ากากสีดำน่าเกลียดน่ากลัวที่ปิดซ่อนใบหน้าหล่อเหลาเอาไว้  ลูบไล้ไปที่สันกรามได้รูปด้วยความทะนุถนอม คิ้วเข้ม สันจมูกได้รูป ตา ปาก “...เจ้าโผล่เข้ามาในชีวิตข้าครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ข้ารัก แล้วจะมาจากไปง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร...ข้าไม่ได้ตกหลุมรักเพื่อที่จะยอมแพ้แบบนี้นะ...”

 

"หยิ่งยโสถึงเพียงนี้ เก่งกาจถึงเพียงนี้...เจ้ากล้าตายแบบนี้ได้อย่างไร ใครอนุญาตให้เจ้าตาย" กระซิบเสียงขมขื่น มือปิดดวงตาไร้ชีวิตทั้งสองข้างส่งร่างในอ้อมแขนให้พักผ่อนอย่างสงบ

 

ข้ายังไม่เคยขอโทษเจ้าเลยด้วยซ้ำ...ขอโทษที่ชีวิตที่แล้วของข้า ข้าขี้ขลาดเกินกว่าจะยอมรับท่าน...ขอโทษที่ชีวิตนี้ยังเอาแต่ยืนเฉยๆปล่อยท่านสู้อยู่คนเดียวดวงพักตร์รูปสลักมีรอยยิ้มโศกเศร้า นาทีนี้คิดย้อนไปในวันเวลาและเรื่องราวที่ผ่านมากลับมองเห็นทางเลือกมากมายเหลือเกินที่เขาจะทำเพื่อเฮเลียนได้ ร่างเจ้าชายน้ำแข็งผู้สูงศักดิ์ท่ามกลางทุ่งหิมะขาวโพลนประหนึ่งจะแตกสลายยามต้องแสงอาทิตย์

 

เจ้าชายแห่งเอลเฟออนก้มหน้าลงประทับจุมพิตบนริมฝีปากเย็นชืด

 

ถึงชีวิตนี้ร่วมแก่เฒ่าไปพร้อมกันไม่ได้ ตายพร้อมกัน...ก็ยังนับว่าจบลงด้วยดี

 

คำพูดนั้นดึงสติของทุกคนที่กำลังอึ้งกับสิ่งที่เกิดขึ้นให้หลุดออกจากภวังค์พร้อมกัน  โดมินิกกรีดร้องแล้วพุ่งตัวเข้ามารั้งก่อนสหายจะทำอะไรที่ไม่สามารถย้อนกลับมาได้ลงไป  ทว่าทุกคนช้าไป

 

“ไม่ต้องห่วงที่รัก...หากชีวิตหน้าได้พบเจ้าอีก ข้าจะรักเจ้าก่อน...และทุกความฝันที่เราไม่อาจทำมันเป็นจริงในชีวิตนี้  ข้าจะสานต่อให้มันสำเร็จทุกอย่าง”

 

เพราะฉะนั้นได้โปรด...ตามข้าไป

 

มีดคมสีเงินตะวัดออกจากฝักปักเข้าที่อกข้างซ้ายตำแหน่งหัวใจ  ไม่ว่าความบาดหมางครั้งนี้จะจบลงอย่างไร   ล้วนไม่เกี่ยวข้องกับอโดนิสและเฮเลียนอีกต่อไป

 

ร่างสง่าของหนึ่งราชันย์ปีศาจ หนึ่งเจ้าชายเอลฟ์ล้มลงเคียงกัน ดวงหน้ารูปสลักของทั้งคู่มีสงบอย่างน่าประหลาด 

 

สิ่งที่หลงเหลือมีเพียงตำนานเล่าขาน

 

ครั้งหนึ่งมีความรักเกิดขึ้นท่ามกลางความเกลียดชัง

 

..

.

 

หิมะขาวโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้าย้อมผืนโลกให้กลายเป็นสีขาว   ท้องฟ้าเป็นสีเทาหม่น  รูปปั้นเทพธิดาหินอ่อนสัญลักษณ์แห่งการหลับไหลนิรันดร์ตั้งตระหง่านอยู่กึ่งกลางเหนือป้ายสุสานสองอัน  หนึ่งเก่า หนึ่งใหม่

 

ในที่สุดพวกเจ้าก็ได้อยู่ร่วมกัน… จะอภัยให้ข้าได้หรือยัง…ร่างสูงในขุดคลุมขนสัตว์สีดำทมิฬทรุดตัวคุกเข่าหน้าป้ายหินอ่อน  มือสีขาวผอมแห้งไร้เรี่ยวแรงเอื้อมแตะนามของผู้ทอดร่างในความสันติที่จารึกบนแผ่นหินเก่า

 

อโดนิส...เจ้าโกหก…เสียงทุ้มแหบแห้งดั่งคนเส้นเสียงถูกทำลาย  ราชันย์ปีศาจให้เวลายี่สิบปีในการขึ้นควบคุมความวุ่นวายในแดนปีศาจ ทำให้บัลลังก์มั่นคง  ใช้เวลายี่สิบปีกับการสานความสัมพันธ์กับพันธมิตรแห่งแสงและนำร่างของคนสองคนมาฝังไว้ใกล้กัน

 

ใช้เวลาสี่สิบปีเมามายไปกับสุราและอยู่กับฝันร้ายที่ไม่มีวันจบสิ้น

 

เรือนผมที่เคยดำสนิทเงางามแปรเปลี่ยนเป็นขาวโพลน  ปีศาจหนุ่มมีอายุเพียงห้าสิบห้า  ทว่ากลับดูชราราวผ่านโลกมาร้อยปี   ดวงตาที่เคยสดใสมุ่งมั่นเป็นสีแดงฉาน  สิบปีมานี้พิษสุราและความเครียดทำให้ราชาปีศาจผู้นี้เริ่มสับสนระหว่างความฝันและความจริง

 

ทุกครั้งที่หลับตายังเห็นภาพหลอนของอดีต ทุกครั้งที่ลืมตายังเอาแต่ครุ่นคิดเรื่องเก่าและตั้งคำถามเดิมวนเวียนไปเรื่อย ไม่มีจุดสิ้นสุด

 

ภาพของเจ้าชายเอลฟ์ผู้สูงศักดิ์ผู้เฉยชาต่อทุกสิ่ง  เนตรสีเงินที่สงบนิ่งราวทะเลสาบน้ำแข็งที่เมินเฉยต่อทุกคน แต่กลับมองเขาอย่างใจดี  และคอยยื่นมือออกมาปกป้องช่วยเหลือเขาเสมอ  ตัวตนที่เหมือนแสงสว่างท่ามกลางความมืดมิด  น้ำแข็งที่ทำให้ไฟทมิฬในใจของเขาสงบ

 

มือสั่นเทายกขวดสุราเข้าปากเสมือนมันเป็นน้ำทิพย์ที่จะช่วยต่อลมหายใจของตนเอง  ราชันย์ปีศาจโดมินิกหยิบมงกุฎเขวี้ยงทิ้งก่อนจะหัวเราะคลุ้มคลั่ง

 

โกหก!! เจ้ามันคนโกหก!!!กรีดร้องคำรามราวสัตว์ป่าที่บาดเจ็บ  ลมหนาวเสียดแทงไปถึงแก่นกระดูก ร่างสีดำเอนกายพิงป้ายหลุมศพอย่างเหนื่อยอ่อน  เขาหลับตาลง ควันขาวที่ลอดออกจากปากและจมูกเป็นเพียงสัญญาณเดียวของชีวิต

 

เจ้าเป็นคนพูดเอง...เจ้าเป็นสหายข้า...เจ้าควรอยู่ข้างข้า...เจ้าโกหก…มือเหี่ยวย่นดึงทึ้งเส้นผมของตัวเอง  ในความทรงจำที่เลอะเลือนสับสนสิ่งที่ชัดเจนมีเพียงคำมั่นของใครคนหนึ่งและเลือดที่แดงฉาน

 

เจ้าไม่ได้ไร้ใจ...เจ้าโกหก...เจ้าไม่ใช่คนไร้ใจ...

 

เนตรสีเงินที่มองทุกสิ่งอย่างไม่ใส่ใจรวมเขาที่เจ้าตัวเรียกว่าสหายกลับเปี่ยมไปด้วยความรักยามมองอีกคน

 

“ทำไม...”

 

คนคนนั้นไม่ใช่ข้า


------------------------------------------------------

 

เครื่องตอบรับอัตโนมัติ : สวัสดี นี่คือบริการฝากข้อความของนักเขียน ขณะนี้นักเขียนไม่สามารถติดต่อได้ กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ --ตื๊ด—


ปล. อย่าเพิ่งถอดใจครับ! นิยายเรื่องนี้ไม่ได้เน้นแบดเอนด์ มีแฮปปี้เอนด์รอคุณอยู่ในโลกอื่น แต่จบแบบนี้มันจำเป็นมากครับสำหรับพัฒนาการของตัวละคร  คนที่อ่านตอนพิเศษปีใหม่ กว่าที่เพื่อนพระเอกจะทำแบบนั้นคือต้องผ่านการเติบโต  อย่าลืมที่ผ่านมาเป็นตัวพระเอก(?) ของเราที่เป็นฝ่ายทุ่มและตามติดอยู่ฝ่ายเดียว

อีกอย่าง...พัฒนาของตัวโดมินิกเองก็มีส่วนสำคัญกับเรื่องนะครับ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.152K ครั้ง

287 ความคิดเห็น

  1. #14382 Weetaime (@Weetaime) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 23:17
    สงสารโดมินิกมาก สงสารตัวร้าย สงสารทุกคน ร้องไห้เลยโว้ยยยยย
    #14382
    0
  2. #14370 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 16:34
    อย่างน้อยเขาก็ได้รักกัน และตายไปด้วยกันแหละวะ ในชาตินี้ /ปาดน้ำตา
    #14370
    0
  3. #14369 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 16:33
    กุร้องไห้ทุกฉากจบเลยโว้ยยยย 5555555555555555
    #14369
    0
  4. #14342 Baee (@songprince) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 10:20
    เราชอบโลกนี้มากเลยอะ โลกของเซย์นะว่าชอบแล้ว แต่มานี่ชอบกว่าเดิมอีก555555 เรียลมากเลยค่ะ ฮื่อ ชอบมากๆๆๆๆ
    #14342
    0
  5. #14272 secret secret (@sorrower-2542) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 17:39
    กะแค่เศร้า แร้วเราจะไปต่อโลกใหม่ ฮื่อออออ
    #14272
    0
  6. #14259 vivivenus (@vivivenus) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 10:03

    ไปต่อพวกเรา โลกหน้ายังมี ทนมาได้ตั้งหลายโลกละ ทนอีกหน่อยจะเป็นไร....

    #14259
    0
  7. #14256 Justcloseyoureye (@Justcloseyoureye) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 23:19

    เเงงงง
    น้ำตาไหล
    #14256
    0
  8. #14140 Baichaongcha (@Baichaongcha) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 07:37
    รักโลกนี้ที่สุดดดด รักนางร้ายที่ไม่มีบทด้วย55 เรื่องนี้เกิดมาเพื่อขยี้นางเอกชัดๆ5555555
    #14140
    0
  9. #14133 Kanwara Spakss (@02174gif) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 04:38

    น้ำตาไหลพราก ฮือๆๆๆๆ
    #14133
    0
  10. #14117 hanakaga (@hanakaga) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 21:52
    อ่านมาทั้งเรื่องเราชอบโลกนี้สุดอะ
    #14117
    0
  11. #14035 amaris_mk (@861015) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 20:34
    มาน้ำตาแตกเอาตอนนี้
    #14035
    0
  12. #14009 thanatcha_50 (@thanatcha_50) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 08:48

    น้ำตาคลอเบ้าแล้วเนี่ย
    #14009
    0
  13. #13994 Aonan Woraporn (@otaku_girl) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 22:00
    ใครก้ตามที่รับบทพระเอกจะมีสถานะเป็นเฟรนด์โซนใช่หรือไม่????
    #13994
    0
  14. #13993 WTwinter (@WTwinter) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 20:54

    แงงงงงงงงง ต้องไม่ใช่แบบนี้~
    #13993
    0
  15. #13940 Kaning Guliko (@prinkaning) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 13:27
    อ่านอีกรอบก็ร้องไห้อีกรอบ ฮือออ
    #13940
    0
  16. #13937 I'm not that good (@9090765) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 13:32
    พึ่งมาอ่านที่รีไรท์ แง้งงงง ภาษาดีขึ้นมากๆๆๆๆๆเลยค่า สู้ต่อไปน้า
    #13937
    0
  17. #13935 Vampire-Reaw (@agera_sae) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 12:56
    นอนตายลงตรงนี้ก่อนได้มั้ย...
    #13935
    0
  18. #13904 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 10:58

    ฮืออออ
    #13904
    0
  19. #13893 bigbowka (@bigbowka) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 06:39
    ฮือๆ อยากซื้อรวมเล่มจัง
    #13893
    0
  20. #13758 rawinnipha lee (@0860895036) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 12:07

    และแล้วรีดก็น้ำตาท่วมบ้านอีกครั้งงงงง แงงงงงงงง
    #13758
    0
  21. #13733 Wan Chan (@wan-chan) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 11:43
    โอ๊ยยยยยย

    นี่ถ้าไม่มีโลกต่อไปนะ.......
    #13733
    0
  22. #13713 102044 (@102044) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 16:12
    น้ำตาไหลพรากเลยย
    #13713
    0
  23. #13699 Kwan_Z.E* (@kwan-kirenez) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 04:39
    มาอ่านโลกที่หวานและน่าเศร้าที่สุดอีกครั้ง....
    #13699
    0
  24. #13696 Kn_nann (@Kn_nann) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 01:54
    อหๆๆๆๆ แล้วแบบ เพลงรันมาถึงเพลงทิ้งไว้ในใจ คือแบ่บ ตอกย้ำมาก ชั้นอิน ไม่ไหว ร้องไห้ชิบหายเลยจ้า
    #13696
    0
  25. #13525 0814448154 (@0814448154) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 00:34
    แต่ไรท์! ก้เค้าชอบพอตเรื่องแบบนี้อะ! แต่มันจบแบบนี้ก้ฮือออออออออออออออออทำไมเนื้อเรื่องที่ชอบนี้ต้องแบดเอ้นนนนนนน
    #13525
    0