The Best Wingman สุดยอดเพื่อนพระเอกขอรายงานตัว! (BL) (ตีพิมพ์กับสนพ. CLOVER BOOK)

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 622,449 Views

  • 14,383 Comments

  • 20,600 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    22,884

    Overall
    622,449

ตอนที่ 51 : [ARC IV] ตัวร้ายผู้น่าสงสาร...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3369 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61

 

         เจ้าชายเอลฟ์ต้องยอมรับว่าเฮเลียนแทบจะดักเขาทุกทางจริงๆ  แต่มันก็แค่แทบ เพราะมันยังมีทางให้เขาดิ้นหนีได้เสมอ ซึ่ง...ที่ราชาปีศาจพูดก็ถูก เป็นเขาเองที่ยอมเปิดทางให้ราชาปีศาจทุกครั้ง

 

“ข้า...” อโดนิสลืมตาขึ้น จ้องตาราชาปีศาจ ทว่าเพียงเปล่งเสียงได้คำเดียว ก็ถูกขัดขึ้นเสียก่อน

 

“เจ้าเชื่อรึเปล่าว่าเราเคยเจอกันมาก่อน?”

 

เฮเลียนรีบพูดขึ้นราวกลัวว่าสิ่งที่กำลังจะออกมาจากปากเอลฟ์หนุ่มคือคำปฏิเสธ “ไม่ใช่ในชีวิตนี้...แต่เป็นเมื่อนานมากแล้ว ก่อนที่เราจะกำเนิด...”

 

เจ้าชายเอลฟ์กลืนน้ำลาย ในโลกเวทมนตร์แห่งนี้มีความเชื่อเรื่องวัฏจักรของวิญญาณ  ไม่แปลกที่เฮเลียนจะยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด “ทำไมท่านถึงมั่นใจว่าเราเคยเจอกัน?”

 

“ความคุ้นเคย โกรธ เสียใจ น้อยใจ...คนแปลกหน้าที่ไหนจะรู้สึกแบบนี้ได้ มีคำอธิบายเดียวคือข้ากับเจ้าต้องเคยเจอกันมาก่อน และความรู้สึกเหล่านั้นถูกประทับตราตรึงลงในจิตวิญญาณของข้าจนแม้แต่จะกำเนิดใหม่ก็ไม่ลืมเลือน”

 

....ฟังดูท่านน่าจะอยากแก้แค้นข้ามากกว่านะ” คนฟังอดทำหน้าเฝื่อนไม่ได้ ยิ่งนึกถึงการสนทนาครั้งสุดท้ายของเขาและมาซายะที่ลงเอยไม่ดีนัก 

 

“ข้าก็อยากทำเช่นนั้น...” เฮเลียนถอนหายใจ “ข้ามาที่อาลันเนียร์ด้วยความตั้งใจจะจับเจ้าไปกักขังและทรมานเพื่อระบายความโกรธในใจ  แต่ข้าก็ทำไม่ได้...”

 

“ทำไม?”

 

จ้าวปีศาจยิ้มแล้วกดจุมพิตที่หางตาของเจ้าชายเอลฟ์ “สายตาที่เจ้ามองข้ามันมีความเสียใจและโดดเดี่ยวอยู่ในนั้น... ข้าจะยังทำตามที่ตั้งใจไว้ได้อย่างไร?” มือแกร่งสางเส้นผมนุ่มลื่นในมือเล่น “ไม่เป็นไรถ้าเจ้ายังไม่อยากรับรักข้า... ไม่เป็นไรถ้าเจ้ายังต้องการเวลา... แค่เจ้ายอมให้ข้าเป็นคนเดียวที่ใกล้ชิดแบบนี้ เป็นคนเดียวที่เจ้ามองด้วยสายตาแบบนี้ก็พอ--”

 

พูดถึงตอนนี้นิ้วเรียวก็ยกขึ้นแตะริมฝีปากของราชาปีศาจเบาๆ  ใบหน้าเย็นชาประหนึ่งสลักจากน้ำแข็งของเจ้าชายเอลฟ์มีรอยยิ้มบางเบาประดับ “ท่านพูดมากไปแล้ว ข้าไม่ได้จะปฏิเสธเสียหน่อย...”

 

“หมายความว่า...” ถึงคราวที่ราชาปีศาจเป็นฝ่ายตะลึง แม้จะแสดงออกว่ามั่นอกมั่นใจในตัวเองขนาดไหน แต่ก็เห็นได้ชัดว่าใจจริงของเฮเลียนยังมีความหวาดกลัวที่จะโดนปฏิเสธเสมอ

 

อโดนิสไม่กล่าวสิ่งใดนอกจากยกมือขึ้นประคองใบหน้าของเฮเลียนที่สูงกว่าเล็กน้อยให้ก้มลงมา  ทั้งคู่เอาหน้าผากแตะกันเงียบๆ ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใดมาอธิบายเพิ่ม แขนแกร่งของอีกฝ่ายเพียงกอดเอวของเจ้าชายหนุ่มหลวมๆ

 

การพบกันครั้งนี้เหมือนพายุที่โหมกระหน่ำ เริ่มต้นอย่างน่ากลัวพร้อมโค่นทำลายทุกสิ่งที่ขวาง วินาทีหนึ่งอาจพัดให้พวกเขาเข้าใกล้กัน วินาทีหนึ่งอาจพัดพวกเขาให้แยกจาก  ไม่มีใครคาดการณ์สิ่งใดได้

 

ถ้าตอนแรกอโดนิสไม่ใจเย็น

ถ้าเฮเลียนไม่ยอมลงให้ก่อน

 

พวกเขาคงไม่ได้กอดกันแบบนี้...

 

ในอ้อมกอดที่เรียบง่าย เจ้าหน้าที่หนุ่มย้อนกลับไปทบทวนความทรงจำในโลกก่อนๆอีกหน มันไม่ใช่การตกหลุมรักแบบรักแรกพบ ไม่ใช่ความรักที่เกิดจากการถูกใจอุปนิสัยหรือสั่งสมจากการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน  จุดเริ่มต้นและสาเหตุยังคงเป็นปริศนาที่เขาหาคำตอบไม่ได้ มันจะลงเอยอย่างไรเขาก็ไม่รู้  ทุกอย่างคลุมเครือ ไม่มีอะไรที่มั่นคง

 

แต่เขาไม่อยากหันหน้าหนีแบบครั้งที่เป็นเซย์นะอีกแล้ว

 

เอลฟ์หนุ่มพาดแขนที่บ่ากว้างกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น  เขาไม่อยากปล่อยคนตรงหน้าไป เขาอยากจะกอดอีกฝ่ายไว้แบบนี้

 

แต่จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป?

 

เขาไม่รู้จริงๆ

 

-------------------------------

 

         หน้าร้อนสิ้นสุดลง อากาศหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ ใบไม้สีแดงร่วงหล่นจากต้นย้ำเตือนถึงเวลาที่ไม่เคยหยุดนิ่ง  เรื่องราวในเรื่องยังคงพัฒนาต่อไปตามทางของมัน  ความสัมพันธ์ของเขาและเฮเลียนที่เปลี่ยนจากศัตรูตามเรื่องเดิมเป็นคนรักไม่ได้ส่งผลกระทบต่อสิ่งใดมาก

 

นัยน์ตาสีเงินเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างรถม้า เวลานี้เขากำลังเดินทางกลับเอลเฟออนเพื่อร่วมงานเลี้ยงฉลองการขึ้นครองบัลลังก์ของกษัตริย์เอเรรอสผู้เป็นบิดาของร่างนี้  ความสัมพันธ์ของเขาและเฮเลียนก็เหมือนนิยายที่ถูกเขียนบทนำออกมาแล้วไม่มีใครกล้าเขียนสิ่งใดต่อ

 

ควรจะเขียนอะไรลงไป เมื่อฝ่ายหนึ่งคือราชาปีศาจ ฝ่ายหนึ่งคือเจ้าชายเอลฟ์?

หนีตามกันไปหลบซ่อนตัว ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขชั่วกาลนาน?

นั่นคือสิ่งที่ไม่มีวันเกิดขึ้น

 

[[พระเอกมีพัฒนาการที่ยอดเยี่ยม ก้าวข้ามขีดจำกัดของตัวเองอีกครั้ง]] ห้าน้อยรายงาน

 

“.....” ใบหน้ารูปสลักฟังคำรายงานเรื่อง พระเอกจัดการนักฆ่าและเลเวลอัพอีกครั้ง ด้วยสีหน้าไม่ยินดียินร้าย

 

[[โฮสต์...ระบบขอถามอะไรคุณได้ไหม?]] เจ้าก้อนขนน้อยถามเสียงลังเล  แต่เมื่อไม่เห็นว่าโฮสต์จะห้ามปรามก็ถามต่อ [[ทำไมคุณไม่ลองบอกให้ตัวร้ายรามือจากพระเอก?]]

 

อโดนิสเลิกคิ้ว ก่อนยิ้มบาง ตอนนั้นนายก็อยู่ด้วยนี่ห้าน้อย...

 

ระบบทำหน้ายุ่ง เป็นเรื่องจริงที่ตอนนั้นมันเองก็อยู่ด้วย ตอนแรกที่มันรู้ตัวว่าราชาปีศาจหายไปจากปราสาทอีกรอบในขณะที่มันกำลังแอบสืบความคืบหน้าของกองทัพฝั่งนั้นมันจิตตกจนรีบกลับมาหาโฮสต์ ....และ...และเจอฉากเด็ดที่สองคนกำลังจะสารภาพความในใจกันพอดิบพอดี  มันจึงได้แต่ซุ่มดูอยู่เงียบๆ

 

เดิมทีคิดว่าเมื่อตัวร้ายรักโฮสต์ เรื่องราวน่าจะง่ายขึ้น ทว่าท่ามกลางความน่าประหลาดใจ โฮสต์กลับไม่ออกปากให้ราชาปีศาจที่ตอนนี้กลายเป็นคนรักของโฮสต์อย่างเป็นทางการหยุดราวีพระเอก

 

อโดนิสเห็นสีหน้าระบบก็ถอนหายใจ ฉันจะพูดยังไงล่ะ? บอกเฮเลียนให้หยุดคิดร้ายกับโดมินิกเพราะเห็นแก่ฉันงั้นหรือ?เจ้าหน้าที่หนุ่มส่ายหน้า เขาไม่หยุดหรอก...เขาหยุดมันไม่ได้

 

เจ้าชายเอลฟ์ทอดถอนใจ  เขามาอยู่ในโลกนี้และฟังข้อมูลที่ห้าน้อยสืบเกี่ยวกับทวีปมืดมามากพอที่จะเข้าใจระบบปกครองเฉพาะของพวกปีศาจ  ถ้าอาศัยมุมมองของมนุษย์ตัดสินต้องเรียกว่าป่าเถื่อนและกระหายเลือด  การคุมพวกปีศาจที่มีความบ้าคลั่งอยู่ในตัวไม่สามารถทำได้ด้วยสันติวิธี คุณสมบัติผู้นำที่เหล่าปีศาจยอมรับคือเด็ดขาดและโหดเหี้ยมไร้ปราณี

 

ราชาปีศาจรุ่นก่อน... ปู่ของโดมินิกไม่ใช่คนรักสันติ แต่แค่ไม่เด็ดขาดเพียงพอ

 

สาเหตุที่ทวีปมืดอยู่เงียบๆไม่ข้องเกี่ยวกับเผ่าพันธุ์อื่น ไม่ใช่เพราะราชาปีศาจรุ่นก่อนรักสันติ แต่เพราะพวกเขาสู้ไม่ได้... เวลานั้นภายในทวีปมืดเองยังแบ่งขุมอำนาจเป็นกลุ่มเล็กกลุ่มน้อย บรรดาลอร์ดทั้งหลายต่อสู้แย่งชิงซึ่งกันและกัน โดยที่ผู้เป็นราชาปีศาจนั่งมองบนบัลลังก์ไม่ยอมทำสิ่งใดที่เป็นการแก้ปัญหา

 

บางครั้งสำหรับผู้ปกครอง การไม่ทำอะไรเลย ไม่ต่างจากการทำพลาด

 

ปู่ของโดมินิก...บางคนอาจเรียกว่าเมตตา บางคนอาจเรียกว่าขี้ขลาด  เขานั่งบนบัลลังก์ของประมุข ทว่าคนที่สมควรลงโทษก็ไม่ลงโทษ ที่สมควรกำจัดก็ไม่กำจัด ทั้งชีวิตอยู่กับการลังเลไม่กล้าตัดสินใจ สุดท้ายเรื่องทุกอย่างก็สายเกินไป

 

ในนิยายบรรยายแต่วีรกรรมกบฏที่ชั่วร้ายโหดเหี้ยมของเฮเลียน และแน่นอนไม่พูดถึงความล้มเหลวในฐานะผู้ปกครองของราชาปีศาจองค์ก่อน

 

เฮเลียน...ในเวลานั้นเป็นดยุคและคงตำแหน่งที่ปรึกษา เห็นถึงปัญหาที่ฝังรากอยู่ในทวีปมืดอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะความขัดแย้งภายใน หรือปัญหาขาดแคลนทรัพยากร  เขารู้ว่าทวีปมืดกำลังตกอยู่ในวิกฤต ประชากรที่เพิ่มขึ้นทุกปีกำลังจะทำให้ทุกคนอดตาย  ฝูงชนที่หิวโหยคือฝูงชนที่น่ากลัว  ถึงวันนั้นทวีปมืดจะมีแต่ความวุ่นวาย ยิ่งกว่าที่บรรดาลอร์ดทั้งหลายขัดแข้งขัดขากันเพราะประโยชน์เล็กน้อย  และที่ปรึกษาหนุ่มไม่เชื่อว่าเมื่อถึงวันที่ทวีปมืดตกอยู่ท่ามกลางความโกลาหน บรรดาพันธมิตรแห่งแสงผู้ดีงามและชอบธรรมจะอยู่เฉย

 

สถานการณ์ในทวีปมืดก็เหมือนระเบิดเวลา ที่การนั่งเฉยๆไม่ช่วยทำให้สิ่งใดดีขึ้น  ต้องมีคนที่ทำอะไรสักอย่าง  และคนที่ลงมือแก้ไขวิกฤตคือท่านดยุคเฮเลียน  ในขณะที่ดยุคหนุ่มกำลังดิ้นรนทุกวิถีทางเพื่อหาทางออกให้กับปัญหาของดินแดน   อีกทางหนึ่งราวกับปัญหาที่มียังไม่ซับซ้อนพอ รัชทายาทผู้แสนดีกลับพร่ำเพ้อกับรักต่างเผ่าพันธุ์และทำธิดาเทพท้อง  เรียกความโกรธแค้นจากผู้นำฝั่งเทพ  สถานการณ์ระหว่างทวีปมืดและแดนเทพตกอยู่ในสภาวะละเอียดอ่อน 

 

นี่คือที่มาของการกบฏล้มล้างราชวงศ์ 

 

จริงๆแล้วสำหรับอโดนิสคนที่ควรโกรธจนกระอักเลือดตอนได้ยินว่ารัชทายาทปีศาจมีความสัมพันธ์กับธิดาเทพไม่ใช่ราชาปีศาจคนก่อน แต่คือเฮเลียนมากกว่า

 

เจ้าชายเอลฟ์พอจะนึกสีหน้าของเฮเลียนตอนได้ยินข่าวนั้นออกเลย 

 

เฮเลียนฆ่าปู่ของโดมินิกเพื่อขึ้นเป็นราชา และแน่นอนพ่อของโดมินิกที่พยายามหลบหนีสุดท้ายก็ไม่รอดเงื้อมมือของเขาเช่นกัน  ส่วนธิดาเทพ แม่ของโดมินิกก็ตกอยู่ในความรับผิดชอบของฝั่งเทพไปตามระเบียบ 

 

ต่อให้เฮเลียนยอมละเว้นโดมินิก ก็ไม่ได้หมายความว่าโดมินิกจะยอมอโหสิให้เฮเลียน และผู้ภักดีต่อราชาปีศาจผู้นี้ก็คงไม่ปล่อยเชื้อสายราชวงศ์ก่อนที่เป็นภัยเดินได้ไปเช่นกัน

 

ไม่ช้าก็เร็วโดมินิกจะถูกพวกพันธมิตรแห่งแสงเสนอความช่วยเหลือในการทวงคืนความ ยุติธรรมและปีศาจบางส่วนเข้าหาในฐานะ ทายาทที่ชอบธรรม

 

การต่อสู้ระหว่างพระเอกและตัวร้ายไม่มีทางเลี่ยงได้

 

ฉันหวังให้ตัวเองสามารถขอให้เขาทิ้งทุกอย่างแล้วหนีไปด้วยกันได้...เจ้าหน้าที่ผู้อยู่ในร่างของเจ้าชายเอลเฟออนยิ้มบางเบา พลางลูบขนปุยของระบบ ถ้านี่ยังเป็นเพียงนิยายก็คงจะไม่ยากเท่านี้

 

อโดนิสและเฮเลียนบรรลุข้อตกลงบางอย่างโดยไม่ต้องอาศัยคำพูด  เจ้าชายเอลฟ์รู้ดีว่าหากเขาออกปากเรื่องพระเอก เฮเลียนจะต้องน้อยใจและหึงหวงที่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะปกป้องโดมินิก  ส่วนราชาปีศาจก็รู้ดีว่าเขาไม่สามารถออกปากขอให้อโดนิสหักหลังเพื่อนและแผ่นดิน  หรือฉุดอโดนิสไปเฉยๆได้  ทั้งคู่เพิ่งได้เรียนรู้ถึงสิ่งที่หวานล้ำอย่างการสมหวังในรัก  ไม่อยากให้มันจบลงด้วยการทะเลาะและตะโกน

 

สุดท้ายจึงลงเอยกันที่ต่างคนต่างแยกกันกลับไปทำหน้าที่ของตน

 

[[พูดถึงหนีที่โฮสต์ให้ระบบไปสำรวจสถานที่ลึกลับที่ยังไม่มีใครเดินทางไปถึงเพราะโฮสต์เตรียมจะหนีไปกับราชาปีศาจหรือเปล่า?]] ห้าน้อยเอียงคอ

 

เผื่อไว้...ไม่ได้มีข้อห้ามอะไรใช่ไหม?

 

ระบบส่ายหน้า [[ภารกิจกำหนดมาแค่เป็นเพื่อนที่ดีของพระเอกเท่านั้น  ตราบใดที่พระเอกยังเห็นโฮสต์เป็นเพื่อนที่ดีก็ถือว่าภารกิจสำเร็จ]]

 

นั่นทำให้โล่งใจมากทีเดียว...

 

นิ้วเรียวเคาะกรอบหน้าต่างรถม้าที่กำลังพาเขากลับไปเอลเฟออนท่ามกลางอารักขาจากทหารองครักษ์เกือบยี่สิบนายที่...หน้าตาทรงผมหมดจดงดงามแต่ดูใกล้เคียงกันไปหมดจนแทบแยกไม่ออกถ้าไม่ตั้งใจจดจำใบหน้าจริงๆ

 

รู้ตัวอีกทีเขาก็เดินทางผ่านกำแพงนครเอลฟ์เรียบร้อยแล้ว   อโดนิสต้องขอยอมรับสถาปัตยกรรมของโลกเวทมนตร์   มันมีกลิ่นอายโบราณและมนต์ขลังจนชวนเข่าอ่อน   รูปปั้นของปฐมกษัตริย์และมหาราชที่ชนะจ้าวปีศาจหลายรุ่นก่อนนำพาสันติสุขมาสู่แผ่นดินขนาดใหญ่ยักษ์ตรงทางเข้าเมือง...มันใหญ่มากจนชวนให้คนเห็นอยากคุกเข่าบูชาและน่าขนลุกในเวลาเดียวกัน

 

เอลเฟออน...มหานครแห่งชาวเอลฟ์

 

มหานครที่ตั้งอยู่บนที่ราบสูงกว้างใหญ่ท่ามกลางแนวเทือกเขาที่ทำหน้าที่เป็นปราการธรรมชาติ มีแม่น้ำใหญ่น้อยไหลผ่านสร้างความอุดมสมบูรณ์ให้ผืนป่า  และแม้จะเป็นฤดูใบไม้ร่วง ทุกตารางนิ้วในเอลเฟออนยังเขียวชอุ่ม อาคารบ้านเรือนของชาวเมืองที่นี่มีการออกแบบที่ใกล้เคียงกัน และสร้างจากหินชนิดเดียวกันสีงาช้างเหมือนกัน ทุกบ้านปลูกต้นมักนาเล...คล้ายกับต้นแมกโนเลียในโลกของเขา ที่เป็นพืชไม้ดอกสีขาวส่งกลิ่นหอมเย็นนุ่มนวล  สัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์และสูงศักดิ์  เมื่อมองในภาพรวมแล้วคล้ายงานสลักขนาดใหญ่ที่ทุกสัดส่วนได้รับการวางแผนจัดวางอย่างลงตัว  เป็นมหานครที่...งดงามจนลืมหายใจ

 

ทุกสิ่งในเอลเฟออนตั้งแต่หินปูถนน จนถึงผู้อยู่อาศัย คือศิลปะที่งดงาม

 

เจ้าหน้าที่หนุ่มมองทิวทัศน์นอกรถม้าพร้อมทอดถอนใจ  ถ้ามีโอกาสเขาอยากจะเที่ยวรอบโลกเวทมนตร์สักรอบจริงๆ...


-------------------------------------------------


เพื่อนพระเอก : ให้ตายสิ... ฉันเข้าใจนะว่าเพื่อให้พวกตัวเอกดูดี ตัวร้ายจะต้องถูกเล่าให้เลวร้ายที่สุด  แต่แบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยหรือไงนักเขียน?

นักเขียน : ....สิบเอ็ดบทที่ผ่านมานายยังมองตัวร้ายเป็นตัวสารเลวอยู่เลยนะ ยังไม่ทันแต่งก็เข้าข้างสามีแล้วหรือ?

เพื่อนพระเอก : ไม่ใช่สามีเฟ้ย!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.369K ครั้ง

183 ความคิดเห็น

  1. #14360 pupe. (@pupe) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 14:22
    เทอไปหว่านเสน่ห์จนเขาไม่คิดแค่เพื่อนแล้วมั้ง สงครามครั้งหน้าที่กำลังจะเกิดต่อไปนี่ไม่ใช่แค่เพื่อชิงบันลังหรือชิงพื้นที่แล้ว แต่เป็นชิงตัวเธอไปด้วยเนี่ย เสน่ห์แรงจริงๆ 555555
    #14360
    0
  2. #13892 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 00:19
    ไม่น่าจะคิดอค่เพื่อนแล้วนะคะ
    #13892
    1
  3. #13683 102044 (@102044) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 21:24
    คาดว่าพระเอกไม่น่าจะคิดแค่เพื่อนแล้วล่ะ...
    #13683
    0
  4. #13482 manabi kaminaga (@manabu_sensei) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 18:44
    ไม่น่าใช่แค่เพื่อนที่ดีเเล้วนะ
    #13482
    0
  5. #13084 Nut .. (@supawitsombatlay) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:07

    พระเอกเขาอยากให้เป็นแค่เพื่อนจริงเหรอ
    #13084
    0
  6. #12167 Zer_Cya (@Zer_Cya) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 22:43
    ไรท์แซะนิยาย ละคร การ์ตูน ได้แทนใจเรามาก
    #12167
    0
  7. #11122 neovenesia (@neovenesia) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 18:44
    ได้ลองถามพระเอกหรือยังว่าอยากเป็นแค่เพื่อนจิงๆหรือเปล่า
    #11122
    0
  8. วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 07:12

    จะจบดีมั้ยยยยย แงงงงง~~อยากเชียร์ให้หนีไปด้วยกันมากๆเฃย
    #11079
    0
  9. #11022 BokuMing (@mila-jane) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 21:15
    กลัวตอนจบ
    #11022
    0
  10. #10997 InMyLullaby (@the-adventurer) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 14:33
    นักอ่าน : นั่นตัวร้ายหรือนก?!?! .. ขอบคุณนักเขียนค่า
    #10997
    0
  11. #10995 sweet-meringue (@sweet-meringue) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 21:03

    กลัวตอนจบของอันนี้อะ ฮือ

    #10995
    0
  12. #10993 HellomyDid (@HellomyDid) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 10:39

    จะจบแบบเดิมก็ดีนะ ดูมีมนต์ขลังดี แต่ยังไงเราก็ยังอยากให้คู่กันอยู่ดี

    #10993
    0
  13. #10990 toon_smile13 (@toon-sunicha) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 06:35
    ไม่กล้าคาดหวังกับตอนจบเยย ต้องรอดูต่อไปเท่านั้นนน ต้องรับได้ฮึบๆ
    #10990
    0
  14. #10989 เห็ดนักอ่าน (@Animee) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 21:43
    จบเเบบเดิมหวานชาติหน้าก็ดีนะคะ​
    #10989
    0
  15. #10988 PiyaaRr (@PiyaaRr) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:39
    หน้าที่มันค้ำคอ ทำตามใจตัวเองไม่ได้เลย จบแบบไหนก็ไม่เกี่ยงค่ะ
    #10988
    0
  16. #10987 ลั่ว ต้าหมิง (@pgl3021) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 12:46

    เมื่อไรเขาจะได้อยู่ด้วยกันจริงๆสักที ต้องปวดตับไตไปถึงไหน ถึงจะพอใจ?

    #10987
    0
  17. #10986 donejaija (@donejaija) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 12:27
    จบแบบเดิมดูเรียลที่สุดแล้วละค่ะ ไปรักกันในต่อในชาติหน้าละกันนะ
    ปล.รีไรต์แล้วดูเรียลขึ้นมากเลยอะ กระอักเลือดแทนสามีนายเอกเลย แบบอีเวง ทำเพื่อแผ่นดินแทบตาย สุดท้ายกลายเป็นคนชั่วร้ายที่ต้องกำจัด!!!!
    #10986
    0
  18. #10985 tuesly (@tuesly) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 11:43
    จบแบบไหนตอนนี้ก็ไม่แคร์แล้ว นึกถึงบ้านเดี่ยว คอม กับการลาพักร้อนดื่มด่ำกับการหมกตัวเป็นฮิคิโคโมริ....(=____=)
    #10985
    0
  19. #10984 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 11:40
    เราชอบฉากจบแบบเดิมนะ ดูตราตรึงใจดี
    #10984
    0
  20. #10983 FaYonArT (@fayonart) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 04:07
    ทำไมหวิวๆในใจว่าตอนจบมันจะเข้าอีหรอบเดิมก่อนรีไรท์รึเปล่านะ ม่ายยยยยย ขอสมหวังทีเถอะ
    #10983
    0
  21. #10981 somzii52 (@somzii52) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 22:44
    งื้อ สมหวังเถอะนะไรต์ ;-; คิดถึงไรต์จังค้า เปิดดูตลอดเวลาเลย 55555 ขอให้โลกนี้จบแฮปปี้เถอะน้ะค้าาาาา
    #10981
    0
  22. #10979 DHmoon (@DHmoon) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 22:03
    สมหวังสักชาติเถอะกระซิกๆ
    #10979
    0
  23. #10978 Miko_Chan2002 (@Miko_Chan2002) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 22:03
    คิดถึงไรท์~ ในที่สุดก็อัพ~ ติดเรื่องนี้หนักมาก ถึงขนาดเปิดเรื่องนี้เช้าเย็นเลยค่ะ555 รู้สึกว่าชาตินี้ได้รักกันแล้วแต่คงไม่น่าจะได้อยู่ด้วยกัน เพราะกลิ่มมาม่าลอยมาแต่ไกล ยังไงก็ยังมีโลกหน้าแหละเนอะ ยังไงก็ขอให้พวกเขาสมหวังสักโลกเถอะค่ะ ถือว่าฮีลตับจากโลกสาม555
    #10978
    0
  24. #10977 neaumn_sm (@neaumn_sm) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:54
    แง ขอให้ชาตินี้สมหวังกันเถอะ ;-; แต่ดูจะยากภาระหนักมากทั้งคู่ แกล้งตายทั้งคู่แล้วหนีตามกันไปปป
    #10977
    0
  25. #10976 bumblebeeoo (@bumblebeeoo) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 21:53
    พอรู้เลยเรื่องนี้จะจบแนวไหน คนหนึ่งปีศาจ อีกคนเอลฟ์ อายุยืนทั้งนั้น เนื้อเรื่องปูทางให้เจ็บแล้วคงไม่แฮปปี้แน่ สรุปจบแบบเดิมน่าจะมีโอกาสสูง(คิดว่านะ) // (อยากให้แฮปปี้มากกว่านะ ถึงแม้ยิ่งได้ยากยิ่งมีค่าก็เถอะ)
    #10976
    0