Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 52 : นอกเหนือจากแผน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,594
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 167 ครั้ง
    29 เม.ย. 64


 

error loaded

....

 


 


 

ฟิ้ว!!!

ตู้ม!!!

เล้งกอดน้องชายแน่นขณะที่ดีดขาทั้งสองข้างให้ลอยแยกจากกาแฟ เส้นแสงสีขาวเสียดสีกับสายลมจนเกิดเสียงแสบแก้วหูพุ่งเฉียดผ่านพวกเขาไปปะทะกับตึกๆหนึ่งข้างหน้าจนมันระเบิดสนั่นหวั่นไหว ได้ยินเสียงผู้คนโวยวายไกลๆอาจเพราะเสียงและเหตุการณ์แปลกปลอมนี้ก็เป็นได้

โฮ่ง!!

หมากาแฟเท้าแตะพื้นก่อนที่มันจะดีดตัวเองขึ้นมารับเจ้านายทั้งสองใหม่อย่างรวดเร็ว

“กาแฟ ไป!!”

บึ้มๆๆ

การเคลื่อนไหวของคอร์กี้ร่างไซส์ขยายใหญ่ค่อนข้างคล่องแคล่วและปราดเปรียวไม่น้อย ถึงแม้ในช่วงสิบปีมานี้กาแฟจะเอาแต่เฝ้าเล้งข้างเตียงไม่ได้ลงสนามต่อสู้ที่ไหน แต่สัญชาตญาณของมันไม่ใช่เรื่องโกหก

“ใบมีดสายลม? มีคนอัพเกรดความสามารถไปถึงขั้นนี้แล้วเหรอ กาแฟแล้วไปอีกตรอก!”

ใบมีดสายลมคือหนึ่งในพลังจิตเรียกใช้ธรรมชาติประเภทสายลมที่อัพเกรดความสามารถตัวเองจนขึ้นอีกระดับ เพราะพลังจิตธาตุลมปกติขั้นแรกๆจนถึงขั้นกลาง การที่พวกเขาจะใช้พลังได้อย่างมีประสิทธิภาพจำเป็นต้องรวมตัวกันประสานพลังเพื่อให้ลมมีการควบแน่นที่รุนแรงขึ้น

แต่กรณีที่สามารถสร้างของมีคมด้วยธาตุลมได้นั้นคือสามารถฉายเดียวกับศัตรูได้อย่างสบาย เล้งพยายามสอดสายตาหาตัวเจ้าของพลังในขณะที่กาแฟสับสี่ขาของมันหลบใบมีดดังกล่าวได้อย่างไม่ยากเย็น พอเลี้ยวเข้าตรอกได้เด็กหนุ่มจึงสั่งให้เจ้าหมายักษ์หยุดกลางซอยเอาไว้เพราะด้านหลังนั้นเป็นซอยตัน

การล่อนักล่าที่ดีที่สุดคือทำตัวให้ตนเองจนตรอก....

ดวงตาเล้งเรืองแสงในความมืดค่อยๆกล่อมน้องชายที่กลัวจนตัวแข็งไปแล้วหลับลงจนสุดท้ายเล็กก็เข้าสู่ห้วงนิทรา ร่างของเล็กค่อยๆผ่อนคลายลงในที่สุด การปล่อยให้เด็กอายุ 6 ขวบเผชิญกับความเคร่งเครียดกดดันระดับนี้จะส่งผลต่อสุขภาพจิตของเขาในอนาคต ดังนั้นเล้งจะไม่ยอมให้น้องไม่มีความสุข

“โฮ้ ในที่สุดก็ไม่มีทางหนีแล้วสินะ? ผู้คุ้มกันที่พวกนั้นส่งมาดูแลคุณชายเล็กไม่เห็นจะเก่งกาจอะไรเลยนี่นา?”

เล้งหรี่ตามองเด็กหนุ่มอายุประมาณ 18-19 ที่ร่อนลงจากอากาศได้อย่างคล่องแคล่วด้วยรอยยิ้มราวเทพบุตรอย่างชั่งใจ แสดงว่าการที่เขาหลับหรือหายหน้าไปเป็นระยะเวลา 1 ทศวรรษ ข้อมูลบางอย่างที่ศัตรูพยายามสืบหา ตัวเล้งจะหลุดจากความสนใจไปแล้ว

“ถึงขนาดร่อนกลางอากาศได้”

เล้งกล่าวเบาๆอย่างนึกแปลกใจ ผู้ใช้พลังจิตสายลมคนนี้ต้องมีภาษีดีเรื่องเริ่มต้นตอนเป็นไข้ในช่วงแรกๆของวันหายนะแน่ๆถึงสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดได้ด้วยอายุเพียงแค่นี้ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะหูดีไปหน่อยเลยเกิดอาการหลงตัวเองเข้าแทรก

“โอ้!! ไม่ต้องตกใจไป ความสามารถของผมมีแต่คนตายเท่านั้นที่จะได้ชม”

“ดูมั่นใจจังเลยนะ ที่กล้าฉายเดี่ยวขนาดนี้ทั้งๆที่มีทั้งฉันและหมากลายพันธ์ข้างๆนี่อีก”

“จะเป็นอะไรไปล่ะ หัวหน้าหน่วยเหยี่ยวแดงที่สี่อย่างผมไม่เคยพลาดพลั้งภารกิจไหนด้วยตัวคนเดียวมาก่อนนี่นา กะอีแค่หมากลายพันธ์ นึกว่าผมสู้กับเจ้าตัวข้างหลังนายตัวแรกในชีวิตหรือไง?”

“เหยี่ยวแดง? ค่ายของคนที่ชื่อดนัยสินะ”

“ฉลาดดีนี่ รู้แล้วอย่างไร? ไม่รู้แล้วอย่างไร ยังไงวันนี้เด็กคนนั้นก็ต้องเป็นของผมแล้วนายก็ต้อง......ตาย!!!”

ว่าเสร็จเจ้าของใบมีดสายลมก็สะบัดแขนทั้งสองข้างอย่างรุนแรงจนเกิดลมกรรโชก ใบมีดสายลมสีขาวขุ่นก่อตัวในความมืดหมุนวนเกิดเป็นกระแสลมเชี่ยวกรากแล้วพุ่งเข้ามาหาทางนี้อย่างรวดเร็ว

“แกก็แค่เด็ก ไอ้หนู”

เล้งปล่อยให้กาแฟเป็นผู้ดูแลน้องชายชั่วคราว ขืนให้กาแฟออกบู๊เองสถานที่คงพังเป็นแถบเรียกสายตาใครต่อใครให้พุ่งเป้ามาที่แห่งนี้อีก

“ฮาๆๆๆๆ เด็ก? นายเด็กกว่าผมอีก!! อย่าบังอาจมาใช้คำว่าเด็กกับคนเก่งๆอย่างผม!”

“แล้วไง?”

เฮือก!!

เสียงเล้งเป่าลมรดข้างหูจนเจ้าตัวที่ไม่พอใจกับคำว่าเด็กต้องสะดุ้งเฮือกหันไปมองอย่างหวาดระแวง เมื่อผู้ใช้ไม่มีสมาธิใบมีดสายลมที่รุนแรงซึ่งเกือบจะถึงตัวเล้งก็หายไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาตั้งแต่แรก เด็กหนุ่มตัวบางยกยิ้มเบาๆในความมืด

“แค่สมาธิยังไม่มั่นคง นี่นาย? เป็นหัวหน้าหน่วยจริงๆ?”

หนึ่งในสกิลที่เล้งมีในชีวิตก่อนตอนที่ยังไม่มีแม้แต่พลังพิเศษคือการปั่นหัวศัตรูด้วยคำพูด เพราะพวกใช้พลังจิตส่วนใหญ่มักมีประสาทรับการได้ยินและจิตใจที่อ่อนไหวเมื่อเรื่องที่คุยกระทบกับพวกเขาโดยตรง ยิ่งไม่มั่นคง เล้งยิ่งชอบ นี่อาจเรียกจิตวิทยา แต่เป็นจิตวิทยาที่ทำให้ผู้คนปั่นป่วน

“มึงกล้าดียังไงมาดูถูกกู!!”

สายลมเริ่มรุนแรงขึ้นอีกครั้งอย่างเกรี้ยวกราดตามอารมณ์เจ้าของ เล้งหันไปมองกาแฟส่งสัญญาณทางสายตาให้เจ้าหมาตัวโตพาน้องชายถอยห่างอีกเล็กน้อยเพราะกลัวจะโดนลูกหลง แต่การกระทำดังกล่าวกลับทำให้อีกฝ่ายคิดว่าเล้งกำลังเล่นเหล่ห์ถ่วงเวลากับมันเพื่อให้หมากลายพันธ์ตัวนั้นพาเล็กหนี

“มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกไอ้โง่เอ้ย!!”

ฟูม!!

สายลมสีขาวหมุนวนก่อนที่ร่างของอีกฝ่ายจะพุ่งเข้ามาด้วยความรวดเร็ว นัยน์ตาเด็กหนุ่มตรงข้ามเรืองรองจนเปล่งแสงออกมาแสดงถึงการใช้พลังที่หนักหน่วงรุนแรง เล้งจ้องตาอีกฝ่ายตอบ

“รีบไปไหนล่ะ เรายังไม่ได้เล่นเลยนะ”

เฮือก!!!

เสียงของเล้งร่างจิตขัดขวางการเคลื่อนไหวของเขาจนสะดุดอีกครั้ง ศัตรูผู้สถาปนาตัวเองเป็นอัจฉริยะหันมองรอบกายด้วยความระแวดระวัง

“อยู่กับศัตรูก็ควรระวังแต่ศัตรูสิ”

เด็กหนุ่มผู้ใช้สายลมหันไปตามเสียงก่อนที่ใบหน้าจะสะบัดออกเพราะโดนคนร่างเล็กกว่าหวดใส่ไม่ทันได้ตั้งตัว

ตุบๆๆ ปั้ก ตุบ ผัวะ!!

ด้วยอาจเพราะมีพลังพิเศษในร่างกาย ถึงจะไม่ได้ฝึกฝนมานานแต่หมัดมวยของเล้งจากชีวิตก่อนที่ใช้มานับครั้งไม่ถ้วนเป็นหมื่นๆรอบในช่วงอายุที่เอาตัวรอด มันเลยทั้งตรงจุด หนักหน่วงและรุนแรงไม่สมมาตรกับส่วนสูงราวกับผู้หญิงของเขา

“มึง!! ไอ้สัส!! ตายซะเถอะ!!”

อีกฝ่ายเช็ดคราบเลือดตรงมุมปากก่อนจะคำรามลั่นอย่างเดือดดาล ฝามืออีกฝ่ายสะบัดออกจนเล้งต้องหลบแล้วใช้พลังเวลาของตนหยุดสายลมก่อรูปร่างไว้ได้ชั่วคราวก่อนที่เจ้าตัวจะพุ่งเข้าปะทะใหม่ ในอดีตเล้งไม่ต่างจากตัวแทงค์ที่จะเปิดสนามก่อนทุกครั้ง ดังนั้นนักรบสายระยะไกลอย่างพวกผู้ใช้ธาตุย่อมไม่ใช่อุปสรรคของเขาในการเข้าถึงตัว

ปั้ก!!!

“อั่ก!!”

เรียวขาเล็กดีดใส่หน้าอกด้านซ้ายของอีกฝ่ายเสียจนตัวสะบัดก่อนที่คนร่างเล็กกว่าจะใช้หมัดที่งอนิ้วกลางออกมาพุ่งเข้าใส่แก้มซ้ายเป็นรอยถัดไป พร้อมกันนั้นใช้มือของตนสกัดมือของอีกฝ่ายที่พยายามสาดพลังใส่จนเบี่ยงไปอีกทาง ก่อนจะเร่งพลังจิตใช้คลื่นเวลารอบๆหยุดร่างกายของอีกฝ่ายได้ชั่วคราวแล้วหยิบมีดที่พกติดตัวเฉือนคอหอยคนอายุใกล้เคียงกว่าอย่างไม่ปราณี

ฉึก!!!

ฉึกๆๆๆ

เล้งไม่เคยปล่อยให้ศัตรูรอดเพียงเพราะแทงครั้งเดียวอย่างที่บอก เขาต้องแน่ใจได้เท่านั้นว่าคนที่เขาลงมือต้องตาย นอกจากเฉือนคอหอยจนเป็นแผลเหวอหวะแล้วเด็กหนุ่มตัวน้อยยังแทงซ้ำตรงหัวใจไปหลายแผลจนเลือดกระฉูดเป็นน้ำพุ

“ไม่เท่าไหร่นี่ หลงตัวเองตายเร็วเป็นสัจจะธรรมของโลกนะรู้ไว้ด้วย”

สั่งสอนคนตายที่ตาไม่หลับเสร็จร่างเล็กก็ทิ้งศพอีกฝ่ายลงพื้นอย่างไม่ใยดี วันหายนะของโลกผ่านไปสิบปี เก่งที่สุดจะแค่ไหนกันเชียวเล้งก็อยากรู้ ความลับต่างๆเกี่ยวกับธรรมชาติที่ผู้คนได้ครอบครองเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นเอง

“กลับกันเถอะกาแฟ”

เจ้าหมาคอร์กี้ผิดไซส์กำลังนอนหมอบกอดเล็กที่หลับใหลอยู่อย่างสบายอารมณ์พลางหาวไปด้วย มันเงยหน้ามองตามเสียงของเล้งแล้วรับคำหงึดๆในคอ

“เดี๋ยวก่อนกาแฟ ก่อนกลับเหยียบหัวหมอนี่หน่อย เอาให้เละเลยนะ”

เล้งยังอดไม่ได้ที่ต้องสั่งเมื่อเห็นศพที่ยังคงสมบูรณ์ของศัตรู สุดท้ายกาแฟก็ใช้ขาหลังของมันดีดใส่ศีรษะคนตายเสียจนหลุดกระเด็นออกจากตัว เล้งจึงวางใจขึ้นหลังคู่หูสี่ขาด้วยเสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดสีแดงฉานกับกลิ่นอันไม่พึงประสงค์กลับบ้าน

“กรี๊ด!!!”

และปัญหาที่ใหญ่กว่านั้นคือเมื่อกลับถึงบ้าน จันทร์เจ้ากับลินดาผู้เป็นแม่แทบจะกรีดร้องประสานเสียงด้วยความตกใจเมื่อเห็นเสื้อผ้าของบุตรชายคนโตเปรอะไปด้วยของเหลวสีแดง

“ผมไม่ได้เป็นอะไรครับไม่ต้องห่วง พี่จันทร์เจ้ารับตาเล็กไปนอนหน่อยนะ น้องยังไม่ตื่น แล้วปะป๋ากับทุกคนไปไหนกันแล้วล่ะครับ แม่อย่าลืมแจ้งข่าวให้ทุกคนรู้ด้วยนะว่าผมกับน้องปลอดภัยดี ขอตัวไปอาบน้ำแปบ”

ว่าเสร็จเจ้าตัวก็หนีออกห่างจากมารดาทันทีเพื่อชำระร่างกาย 20 นาทีต่อมาจึงกลับออกมาพร้อมกับสมาชิกในบ้านที่อยู่กันครบ เอกกับภูมิแทบจะจับเขาแก้ผ้าเพื่อสำรวจร่างกายว่าบาดเจ็บตรงไหนไหม ในขณะที่คุณตาเอื้ออำนวยทำเพียงแค่สายหน้าระอา

“แต่เสื้อผ้าตัวนั้นเลือดท่วมเลยนะ ลูกจะไม่มีแผลได้ยังไง?”

เอกไม่ยอมแพ้ เขาว่าด้วยริมฝีปากที่สั่นเทา เขาเพิ่งจะได้ลูกชายกลับมา หากเล้งเป็นอะไรไปอีกหัวใจเขาคงแตกสลายจริงๆก็วันนี้

“ก็หมอนั่นจะเอาตัวน้องไปเป็นตัวประกันนี่ ผมเลยจับมันเชือดคอคามือเลย เลือดคนอื่นทั้งนั้นนาปะ เอ่อ เอ่อคือ แหะๆ”

ทุกคนอ้าปากค้างเมื่อสุดท้ายเจ้าตัวแสบก็หลุดปากออกมาจนได้ สุดท้ายคดีกลับพลิกเจ้าตัวแสบเบอร์ต้นของบ้านถูกจับลงหลุมสอบสวนอย่างจริงจังแทนเสียนี่


 


 


ตอนนี้ไม่มีอะไรมากจ้า น้องแค่รื้อฟื้นวิชาเฉยๆ โชคดีที่เป็นผู้มีพลังมวลกล้ามเนื้อและกระดูกจึงแข็งแรงถึงแม้ว่าจะเพิ่งตื่นจากการจำศีลก็ตาม เดี๋ยวๆๆไรท์เรียกน้องเหรอ ต้องเรียกลุงสิเอ้อ ทำไปได้5555

เจอคำผิดทักได้นะ ด้นสดแล้วลงแบบไม่ได้ตรวจเลย ขี้เกียจไงไม่รู้ แฮ่

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 167 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2760 yukai (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2564 / 06:06

    ขอบคุณมาก
    #2,760
    0
  2. #2750 VKK42 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 เมษายน 2564 / 16:44
    น้อนจะฟาดดดดดดดดด
    #2,750
    0
  3. #2749 biibam55 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 เมษายน 2564 / 03:09
    -ต้าวโหดน้อย ทำคนอื่นใจหายหมด
    #2,749
    0
  4. #2748 เเก้มอ้วน (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 23:05

    วอร์มนิดหน่อยเอง อย่าพึ่งตกใจกัน55555

    #2,748
    0
  5. #2747 Xialyu (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 22:00
    น้องแค่วอมเองนะ
    #2,747
    0
  6. #2746 vivivenus (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 19:43
    ชอบมาก สน ุก
    #2,746
    0
  7. #2744 Sakurako00 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 18:29
    แงงงงง ดีมากค่าาา รู้สึกคิดถึงมากๆๆๆๆ ชอบเรื่องมากเลยยยย
    #2,744
    0
  8. #2743 Rhythm (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 17:05
    เชือดคอคามือเลย555555 ลุงเอ้ยยย ว่าแต่ถ้าเล้งต้องสู้กับคนกำลังเยอะหรือหนังหนาต่อยแทงไม่เข้า จะสู้ยังไงกันน้า แต่พอคิดๆดูถ้าเอาเล้งมาปั่นประสาทคน อย่างการจับตัวประกันมาทรมาณแล้วให้เล้งฉายภาพในหัวศัตรูสดบ้างซ้ำบ้างก็โหดเหมือนกันนะ 🤔 แล้วเหมือนร่างจิตเล้งจะจับต้องได้แล้วด้วยหนิใช้ทีเผลอก็น่าสนอยู่นา~
    #2,743
    0
  9. #2742 Dar699699 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 14:06
    ลืมตัว เรียกน้องไปแล้วปกติเรียกลุง555
    #2,742
    0
  10. #2740 I LOVE FROYD (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 13:51
    โอ้ยยย อย่างชอบบบน้องงงงบอกไป---- ต้องลุงดิ เออลุงงงงงงบอกไปแลบนั้นคนในบ้านก็ตกใจหมดสิ~~
    #2,740
    0
  11. #2739 w-a-f-f-l-e (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 13:48
    สนุกมากกกก อย่าหายน้าาาขอร้องจะลงแดง
    #2,739
    0
  12. #2737 Mona-ZeeN (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 13:23
    เจอลุงร่างแปลง เด็กเก่งอีโก้สูงก็เละสิค้าาา
    ขออีกๆๆๆๆ
    #2,737
    0
  13. #2736 ting.lwk (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 12:59
    เอาอีกๆๆ สนุกมากกกก
    #2,736
    0
  14. #2735 Top​ zero (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 12:52
    รอตอนต่อไปปปปปเย้
    #2,735
    0
  15. #2734 Neen1053 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 12:41
    น้อนนนนน♥♥😳
    #2,734
    0
  16. #2733 akazegot7 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 12:15
    อยากอ่านตอนต่อไปแล้วน้องเท่มากกกก กรี๊ดดดด
    #2,733
    0
  17. #2599 blackrose2005 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2563 / 00:30

    จ่ายแน่ค่ะแต่อย่าแพงนะค่ะไม่มีเงิน5555
    #2,599
    0
  18. #2598 janjung5846 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 23:43
    รอค่าาาาาา
    #2,598
    0
  19. #2597 muir (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 23:29
    พร้อมง่ายค่ะแต่อย่าแพงมากเกินไปนะ คิวใช้จ่ายนิยายพอดีเยอะ55555 คิดถึงไรท์มากเลยค่ะ
    #2,597
    0
  20. #2596 088083362 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 23:10
    พร้อมค่ะ!!เราจะเป็นเสี่ยโปรยเงิน(มั้งนะ ไม่ค่อยมีตังค์สักเท่าไร...)>.<
    #2,596
    0
  21. #2595 KANOKWANL (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 23:08
    จะกี่บาทก็ว่ามารอออออ
    #2,595
    0
  22. #2594 kloamjung (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 23:04
    ไม่ว่าคนอื่นจะว่ายังไง ผมก็พร้อมที่จะสนับสนุนไรท์เสมอครับ
    #2,594
    0
  23. #2593 บอใบไม้21 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 22:58
    พร้อมเปย์ค่ะ❤❤
    #2,593
    0
  24. #2592 kijimuju (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 22:57
    รอค่า อ่านวนหลายรอบมาก พล็อตดีเว่อร์
    #2,592
    0
  25. #2591 sosing (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 22:54

    ปูเสื่อรอจร้า

    รู้จักไรท์จากเรื่องนี้เลยคร้า
    #2,591
    0
  26. #2590 Meawxx22 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 22:52
    ้เรารออยู่นะคะ ชอบเรื่องนี้ แล้วก็ไรท์เขียนดีมากค่ะ...
    แต่พอดีเราสายฟรีค่ะ 555

    ไม่เป็นไร เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #2,590
    0
  27. #2589 MooNStaR (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 22:48
    รักไรท์ กลับมาแย้วววว
    #2,589
    0
  28. #2588 Luvyday2 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 22:44
    รอค่ะ🌼😆🌼
    #2,588
    0
  29. #2587 wangpeipei2 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 22:43
    พร้อมเปย์เลยคะ แงรรรรร~
    จะรอนร้าคร้าาา
    #2,587
    0
  30. #2586 Sw€€t P€@ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 22:38

    พร้อมเปย์มากคะ
    #2,586
    0
  31. #2585 สล๊อตโลรี่ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 22:37
    นึกว่าโดนทิ้งถาวรซะเเล้ว
    #2,585
    0
  32. #2584 parn04 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 22:37
    เดี๋ยวเค้าไปแสตนบายรอที่ readawrite น้าา
    #2,584
    0