Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 35 : ชีวิต(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 971 ครั้ง
    18 เม.ย. 64

 

error loaded

 


 


“มองอะไรหนูน้อย?”

เสี่ยหมูที่กำลังหัวร้อนไม่สบอารมณ์เพราะการเจรจากับผู้นำของค่ายแห่งนี้พาตัวเองคุกเข่าลงตรงหน้าเล้งเมื่อเห็นเด็กชายผิวขาวจ้ำม่ำน่ารักกับหมาคอร์กี้ขาสั้นยืนมองเขาหลังจากที่ก้าวขาออกจากห้องทำงานของพันตรีพัลลภซึ่งเป็นอาคารก่ออิฐหลังจากก่อตั้งค่ายแห่งนี้ สายตาชายแก้พุงพลุ้ยมองเล้งด้วยความรู้สึกกระหายภายในแววตาลึกๆ เจ้าอ้วนทำหน้าตาไร้เดียงสาพร้อมกับแอบฝังพลังจิตของเขาเอาไว้กับตาแกพุงป่องตรงหน้า

“ป่าวคับ”

การปักเสาสัญญาณทำให้ง่ายต่อการส่งร่างจิตไปเล่นงาน เขาสันนิษฐานพลังนี้จากที่เผลอใช้กับพี่จ๋าตอนพลังเริ่มตื่น ในตอนนั้นที่ร่างจิตวาร์ปไปหาคุณตาเอื้ออำนวยไม่ใช่เหตุบังเอิญ แต่เพราะในใจพี่จ๋าคิดถึงและเป็นห่วงคุณตาอยู่ตลอด เล้งซึ่งนอนกอดพี่จ๋าอยู่จึงกลายเป็นพลังจิตเชื่อมถึงกันอย่างน่าอัศจรรย์ แถมภาพที่ร่างจิตได้รับจากเหตุการณ์ในตอนนั้นสามารถถ่ายทอดให้พี่จ๋าเห็นจนนำไปสู่การไปช่วยคุณตาได้สำเร็จอีกด้วย

ถ้าหากความคิดถึงของคนมีผลต่อพลังของเขา ก็เหมาะจะใช้เล่นงานเสี่ยหมูมากๆเพราะเจ้าหมูพุงยื่นตัวนี้ชมชอบร่วมประเวณีกับเด็กอย่างถึงที่สุด ไม่ต่างจากลูกชายของมันที่รสนิยมเดียวกันแต่เปลี่ยนจากเด็กเป็นผู้หญิงแทน ปรากฏว่าพอเล้งมองตาอีกฝ่ายพลังของเขาแทรกเข้าไปได้อย่างไม่ยากเย็น

อย่างที่คนเคยกล่าง แววตาคือหน้าต่างของจิตใจ...... จิตใจของเสี่ยหมูไม่ได้เข้มแข็งขนาดนั้น ยิ่งปรากฏความกระหาย พลังของเล้งก็ยิ่งใช้ง่ายขึ้น

“คุณจะทำอะไร”

มือหยาบของเสี่ยหมูชะงักเล็กน้อยและเก็บสายตาหิวกระหายกลับไปอย่างรวดเร็วก่อนจะลุกขึ้นมาจัดเสื้อผ้าของตนเองรักษามาดอย่างแนบเนียน ภูมิเดินเข้ามาด้วยคิ้วที่ขมวดไม่พอใจก่อนก้มลงอุ้มเจ้าอ้วนขึ้นแนบอก

“เปล่า ไม่ได้ทำอะไร แค่เห็นเด็กอยู่ตัวคนเดียวเลยเข้ามาทักทายเล่นๆ”

แขกต่างค่ายยิ้มการค้าให้กับเด็กหนุ่มที่เป็นผู้ใช้พลังน้ำแข็งที่แข็งแกร่งที่สุดในค่ายอพยพแห่งนี้

“แล้วไป อ้วนกลับบ้านได้แล้วครับ คุณแม่รอกินข้าวอยู่”

ภูมิปรายตามองชายแก่ร่างอ้วนผู้ซึ่งจิตใจเต็มไปด้วยความกระหายแล้วหันหลังจากไปอย่างไม่ไว้หน้า นี่เป็นวันที่  7 แล้วที่เสี่ยหมูมาอาศัยอยู่ที่นี่พร้อมกับการเจรจาแลกเปลี่ยนสินค้าบางอย่างระหว่างค่ายเหมือนกับความทรงจำในโลกก่อนของเล้ง ที่ค่ายผู้อพยพจะมีการค้าระหว่างกันอยู่เสมอ เมื่อลับร่างของเด็กต่างวัยทั้งสองเสี่ยหมูก็กัดฟันกรอดด้วยความโมโห

“ฝากไว้ก่อนเถอะมึง!! เสียดายเด็กนั่นจริงๆ หากอยู่ในที่ของกูคงไม่รอดมาทำหน้าทำตาน่ารักแบบนี้หรอก ฮึ้ย!!”

หากเป็นค่ายที่มันเป็นคนดูแลเด็กเหล่านั้นคงจบบนเตียงของมันไปแล้ว ถ้าไม่กลายเป็นบ้าเพราะโดนรุมเอาก็ตายอย่างอนาถ ถึงกระนั้นเสี่ยหมูก็ไม่สนใจ เพราะเขาถือว่าความสุขของตัวเองต้องมาก่อนเสมอ

 

“พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าให้รอใกล้ๆ ทำธุระเสร็จแล้วเราจะกลับกัน ที่หลังอย่าออกไปเดินเพ่นพ่านอีกนะ มันอันตราย”

ภูมิกำชับเสียงดุ แอบไม่พอใจสายตาโลมเลียของไอ้แก่นั้นแทบจะแช่มันเป็นน้ำแข็งแห้งหากไม่ติดว่ามันเป็นแขกที่มาจากด้านนอกและถ้าเสี่ยหมูตายในค่ายนี้ก็อาจจะทำให้เกิดปัญหาได้

“เล้งขอโทษคับ”

เด็กชายว่าอย่างออดอ้อนก่อนจะซบบ่าของพี่จ๋าสวมวิญญาณเป็นลูกแมวตัวน้อยโดยมีกาแฟวิ่งตามอยู่ข้างๆพลางแลบลิ้นอย่างอารมณ์ดี

ภูมิสายหน้าระอาและไม่ได้กล่าวอะไรอีกพร้อมกับพาเจ้าอ้วนกับหมาเตี้ยขึ้นลิฟต์กลับห้องไปเงียบๆ

“หมายความว่ามันจะกลับวันนี้แล้วใช่ไหม”

เอกถามคนอายุน้อยกว่าด้วยความโล่งอกหลังจากที่ทุกคนในครอบครัวรวมตัวกันบนโต๊ะอาหารภายในบ้านโดยมีจอมพลเฒ่านั่งอยู่หัวโต๊ะตามความเห็นของทุกคน

“ใช่พี่ การเจรจาจบลงแล้วแถมเรื่องใบบุญมันก็ไม่มีทางเลือก เลยตัดสินใจกลับวันนี้”

เรื่องใบบุญคนสวนใหญ่ในคอนโดนี้รู้เห็นกันหมดว่าชายคนนั้นตายแล้วเพราะเหตุตกตึกเมื่อปีก่อน เรื่องมันผ่านมานานจนไม่มีใครอยากพูดถึง เมื่อเสี่ยหมูมาถามหาลูกชาย คนหลายๆคนที่ผ่านเหตุการณ์เลวร้ายต่างๆจนเกิดการขัดเกลาภายในใจ เลยไม่มีใครกล้าออกตัวเป็นพลเมืองดีโง่ๆเพื่อความยุติธรรมอีก ชายแก่คนนั้นจึงไม่ได้เรื่องอะไรเกี่ยวกับเบาะแสของลูกชายกลับไปสักเสี้ยวเดียว

“ไปก็ดีค่ะ ลินเห็นสายตาที่เขามองเด็กๆแล้วไม่ชอบใจยังไงไม่รู้”

ลินดาซึ่งกำลังสาละวนกับการจัดอาหารสำหรับทุกคนอย่างขะมักเขม้นเอ่ยปากแสดงความเห็นบ้าง สองสามวันก่อนหญิงสาวลองไปเที่ยวตลาดแบกะดินกับจันทร์เจ้า เป็นตลาดที่เพิ่งเปิดใหม่จากความเห็นของเหล่านักล่าและนักสำรวจเพื่อเอาของมาแลกเปลี่ยนกัน เธอเห็นชายอ้วนคนนั้นมองเด็กๆที่วิ่งเล่นไปมาตามทางด้วยใบหน้าโรคจิตจนขนหัวลุก แววตาแบบนั้นเหมือนใบบุญตอนเจอครั้งแรกไม่ผิดเพี้ยนกันเลย

“ดีแล้วค่ะ จันทร์จะได้กลับห้องตัวเองเสียที อุตสาห์ยึดได้แล้วแท้ๆหากจะทิ้งไว้ก็เสียดายแย่เลย”

จันทร์เจ้าว่าด้วยอารมณ์ขัน เธอหยิบเหยือกน้ำวางกลางโต๊ะและจัดเรียงแก้วช่วยลินดาก่อนจะมานั่งยังที่นั่งของตัวเองเมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว เอื้ออำนวยพยักหน้าฟังแต่ละคนพูดอย่างเงียบสงบก่อนจะหันไปกำชับกับหลานชายและเอกที่นั่งใกล้กัน

“ระวังไว้ให้ดี ตาคิดว่าคนแบบนี้ไม่น่าจะรามือง่ายๆ”

สองหนุ่มต่างวัยพยักหน้าแล้วทุกคนก็เริ่มทานข้าวกันด้วยบรรยากาศอบอุ่น ให้อารมณ์ครอบครัวสุขสันต์อีกครั้ง เล้งที่นั่งอยู่ใกล้กับแม่เผยรอยยิ้มอย่างเป็นสุข หากเป็นไปได้เขาอยากจะอยู่แบบนี้ไปนานๆ สายตาเงยหน้ามองแม่ที่คอยเอาใจใส่ตักกับข้าวใส่จานเขาทุกครั้งที่กับข้าวนั้นหมดไป

แอบเสียดายนิดหน่อยที่เสี่ยหมูจะกลับวันนี้ ถ้าชายคนนั้นออกห่างจากค่ายไปไกลมากๆไม่รู้ว่าพลังจิตของเขายังจะมีผลอยู่หรือเปล่า แต่ก็ช่างมันเถอะ ลูกผู้ชายแก้แค้นสิบปีไม่สาย เขายังมีโอกาสอีกมากในตอนที่เติบโตมากกว่านี้ ถ้าถึงตอนนั้นไอ้เสี่ยหมูคงแก่พอให้เขายำเล่นได้สบายแล้ว

 

“ฉันกำลังจะไปแล้ว บอกนังน้ำผึ้งจัดการให้เรียบร้อย ถ้ามันทำสำเร็จฉันจะส่งคนมารับมันเอง”

เสี่ยหมูกำชับลูกน้องที่มันส่งมาแฝงตัวในค่ายกลางเมืองสวมรอยเป็นผู้รอดชีวิตจากด้านนอก ชายคนนั้นพยักหน้าแล้วทำทีเดินจากไป สายตาชายแกร่างอ้วนมองสถานที่ๆเรียกว่าค่ายอพยพซึ่งระบบการจัดการดีกว่าของเขาด้วยรอยยิ้มสะใจ

“ลาก่อนนะไอ้ค่ายก๊องแก๊ง ขอให้สนุกกับของขวัญ”

ชายร่างอ้วนกล่าวแผ่วเบาก่อนจะเดินออกจากค่ายขึ้นรถทหารคันใหญ่และมีผู้ใช้พลังพิเศษคุ้มกันมากมายเดินทางออกไปจากที่แห่งนั้นอย่างรวดเร็ว

 

หลังจากข่าวเรื่องคนจากค่ายตะวันตกออกไปแล้วผ่านไปสองวันทุกอย่างยังปกติสุขดีไม่มีเหตุการณ์อะไรพิเศษ วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ตลาดแลกเปลี่ยนเปิดขึ้นซึ่งเป็นอีกหนึ่งแหล่งบันเทิงเล็กๆของคนในค่าย ถึงจะไม่ได้ไปซื้ออะไรขอแค่ได้มาเดินดูความครึกครื้นของผู้คนก็เป็นภาพบรรยากาศประโลมจิตใจที่หดหู่ได้อย่างดีแล้ว

“วันนี้แม่ไปตลาดนะจ้ะ หากพ่อกลับมาช่วยบอกพ่อด้วยนะลูก”

ลินดาถือตะกระเป๋าผ้าใบตั้งใจจะซื้ออะไรติดไม้ติดมือโดยด้านในมีของสำหรับแลกเปลี่ยนอยู่พอสมควร งานในบ้านเป็นความรับผิดชอบของเธอ พวกผู้ชายมีหน้าที่ของตัวเอง ลินดาก็มีหน้าที่ของตัวเองเช่นกัน

“แม่เอากาแพไปด้วยจิ”

คนเป็นแม่ยิ้มเมื่อลูกชายกล่าวอย่างนั้นพร้อมตบก้นกาแฟปุๆให้สัญญาณมัน แต่ลินดาก็สายหน้า

“ไม่เป็นไรหรอกลูก ในค่ายทหารเยอะแยะ ไม่มีอันตรายอะไรน่าเป็นห่วงหรอกจ้ะ”

หญิงสาวว่าอย่างนั้น ซึ่งเหตุผลนี้เล้งก็เห็นด้วย ทหารลาดตระเวนทุกพื้นที่ แถมใครๆก็รู้จักลินดาเพราะเป็นภรรยาคุณเอกมือขวาของจ้าวเหมันต์ และตอนนี้ยังมีจอมพลเอื้ออำนวยกางปีกปกป้องอีกชั้นหนึ่ง หากใครคิดลองดีคงจบไม่สวย

แถมอีกเรื่องลินดาคิดว่ากาแฟควรอยู่กับเล้งมากกว่า จะได้ปกป้องลูกของเธอได้อย่างทันท่วงทีเมื่อมีเรื่อง

“เล้งปายด้วยไมคับ”

เขารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดียังไงก็ไม่รู้ มันเป็นสัญชาติญาณของคนที่ใช้ชีวิตกับอันตรายมายาวนานกว่า 40 ปี แต่เล้งก็ปลอบใจตัวเองว่าอาจไม่ใช่ก็ได้เพราะบางครั้งความรู้สึกของเล้งตอนเด็กซึ่งตกตะกอนมันก็ชอบออกมากวนหัวสมองเล่นให้รู้สึกไม่สบายใจอยู่ตลอดเวลาเป็นว่าเล่นอยู่แล้ว

“แม่ว่าอย่าดีกว่าครับ ตอนนี้แดดกำลังร้อนเลย เดี๋ยวลูกไม่สบาย...ไปแล้วนะ ฝากบอกพ่อด้วย อีกเดี๋ยวแม่ก็กลับแล้ว”

พ่อของเขาออกไปทำธุระตามประสาผู้ใช้พลังมิติที่สามารถพัฒนาขยายขอบเขตของมิติตัวเองออกไปได้คนแรกของค่าย พื้นที่กว้างขวางขนาดสนามฟุตบอล 8 คนจุอะไรต่อมิอะไรได้เยอะแยะ ทำให้เอกมีงานล้นมือตลอดไม่ต่างจากภูมิ

เล้งพยักหน้ามองแม่ปิดประตูจากไป เขาพยายามบอกตัวเองว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ลินดาไปตลาดด้วยตัวคนเดียว จึงหันไปนั่งดูหนังในไอแพ็ตต่อ ผ่านไปเพียง 10 นาทีเด็กอ้วนก็ดูหนังไม่เข้าใจเสียแล้วเนื่องจากความกระวนกระวายใจค่อยๆเพิ่มขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ สุดท้ายเจ้าอ้วนก็ตัดสินใจวางอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกซ์ลงแล้วลุกขึ้นชวนกาแฟออกไปตามหาแม่ด้วยความรู้สึกแปลกๆที่กวนใจไม่หาย

ดวงตาสีเข้มเรืองรองนิดหน่อยแสดงถึงการใช้พลัง เล้งอีกร่างโผล่ออกมาก่อนจะสลายเป็นควันหายไป เป้าหมายคือตามติดมารดาเช่นทุกครั้งที่ลินดาออกจากบ้าน ถ้าเล้งอยู่และมองเห็นก็จะส่งร่างจิตตามเธอไปเสมอหลังจากนั้น 15 นาที เด็กชายต้องเผื่อเวลาพอกับที่มารดากำลังจะกลับ เพราะเขาใช้พลังจิตสำรวจตามติดแม่นานๆไม่ได้ เนื่องจากยังมีข้อจำกัดหลายอย่าง ทั้งประสบการณ์และอายุของร่างกาย

“กาแพ ไปกัน”

หมาเตี้ยลุกขึ้นบิดขี้เกียจหาววอดๆแล้ววิ่งดุ๊กดิ๊กเดินตามเจ้านายของมันไปอย่างร่าเริง ในภาพที่ร่างจิตเห็นคือทุกคนยังคงเดินกันขวักไขว้ละลานตาด้วยรอยยิ้ม ลินดาซื้อของชิ้นสุดท้ายเสร็จกำลังจะเดินกลับบ้านด้วยเหงื่อที่ซึมข้างขมับ

แฮ่!!!

กรี๊ด!!!

หญิงวัยกลางคนผู้เป็นแรงงานทั่วไปกำลังเดินซื้อของอยู่ดีๆภายในซอยๆหนึ่งข้างตลาดอยู่ๆผีดิบก็พุ่งออกมากัดคอของเธอและกระชากอย่างแรงจนเนื้อหลุดออกไปพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวด เลือดพุ่งกระฉุดตามด้วยกลิ่นคาวน่าสะอิดสะเอียน ทุกคนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนที่ความโกลาหลจะระเบิดออกเมื่อผีดิบอีกสี่ห้าตัวพุ่งออกมาตามๆกัน ทุกตัวเป็นผีดิบระดับสองที่ยกระดับความว่องไวขึ้นมาอย่างน่ากลัว

“แม่!! วิ่ง!”

เล้งเบิกตาพยายามกล่าวให้มารดาวิ่ง แต่จนใจร่างจิตพูดกับใครไม่ได้นอกจากเขา ถ้าจะปรากฏให้เห็นในที่คนพลุ้งพล่านโดยไร้เสียงแน่ใจว่าแม่ก็จะไม่สนใจเขาเนื่องจากความวุ่นวายตรงหน้า

“กาแพเร็ว!”

เด็กชายสั่งหมาเตี้ยเสียงดัง ผละจากลิฟต์ที่รู้สึกว่ามันช้าเหลือเกินเพื่อลงบันได้หนีไฟ กาแฟขยายร่างใหญ่ย่อตัวให้เล้งปีนขึ้นหลัง เด็กชายจับปลอกคอเหล็กของมันแน่นอย่างกระวนกระวายใจ หมาคอร์กี้ร่างกล้ามพุ่งไปทางประตูพร้อมกับฟาดบานประตูบานนั้นจนแหว่งหลุดออกจากวงกบเสียงดังสนั่น แล้วพุ่งลงไปอย่างคล่องแคล่วเหมือนทำอย่างนี้มานับครั้งไม่ถ้วน

“แม่อย่าเป็งไรนะ แม่อย่าเป็งไรนะ”

เล้งเอาแต่พึมพำเสียงเบาอย่างหวดกลัว สมาธิจดจ่อสั่งการร่างจิตให้ค่อยวนเวียนรอบตัวลินดาเพื่อปกป้องอันตราย ใช้มือตีหมากล้ามสั่งเร่งความเร็ว กาแฟรับรู้ได้ถึงความไม่สบายใจของเจ้านาย มันยื่นหางยาวจากการขยายร่างจับตัวเด็กชายแน่นกันตกก่อนจะเกร็งขาเร่งความเร็วขึ้นอีกระดับจนคนที่ชั้น 24 ลงมาได้ยินเสียงก้าวเท้าหนักๆของกาแฟดังสนั่นหวั่นไหว พอลงมาถึงตึกชั้นสามเจ้าหมากล้ามก็คำรามลั่นจนกระจกหรูบนทางเดินชั้นสามแตกกระจายและมันก็กระโดดลงจากตรงนั้นอย่างรุนแรงและรวดเร็ว!


 


 


 



 

18/4/2564 เข้ามาแก้ไขคำผิดและปรับสำนวนเล็กน้อย

ไรท์มาคิดๆดูแล้วคอมเม้นท์ที่รำคาญลินดาไม่ควรมีอ่ะ ก็ค่ายเขาปลอดภัยมาเป็นปี ไม่ใช่แค่คุณแม่ที่ผ่อนปรนการระมัดระวัง ทุกคนอยู่ในการคุ้มครองของทหารมานาน เชื่อมั่นในการจัดการของผู้นำ ไม่แปลกที่พวกเขาจะไม่ระวังตัว เพราะอยู่ในค่ายของตัวเอง ถ้าจะโทษก็ต้องโทษคนร้ายนะ ถ้าไม่มีใครเล่นสกปรก มันคงไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้

แม่ลินดาแค่ทำหน้าที่ของตัวเอง หน้าที่ของแม่บ้าน เพื่อสนับสนุนปากท้องทุกคนในครอบครัว เป็นสิ่งเดียวที่เธอเก่งที่สุดในชีวิต

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 971 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2767 Dadaude (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2564 / 22:37
    ว่ากันตามตรงในเรื่องคุณแม่นะคะ ลินดาประมาทจริง จริงๆทุกคนต้องมีอย่างหนึ่งก็คือรับผิดชอบตัวเองให้ได้ มีคนรำคาญคุณแม่เราว่าก็ไม่ผิดนะคะ เพราะนี่ถือว่าคุณแม่ผ่านปสก.มากับทุกคนได้เยอะพอที่จะเมคตัวเองให้เข้มแข็งได้พอ คือแบบเนื่องในโลกมันขนาดนี้แล้ว มีซอมบี้เอยอะไรเลย สัตว์กลายพันธุ์อีก คือมันต้องระวังตัวตลอดอยู่แล้วนะคะ ถึงจะบอกว่าคุณแม่ถูกปกป้องโดยคนอื่นๆเลยไม่ระวังตัว แต่แบบแกมันไม่ได้นะจริงๆ ถูกปกป้องยังไงก็ไม่คิดเลยหรอว่าตัวเองก็อยากปกป้องคนอื่นบ้างงี้ เช่นลูก เผื่อวันนึงเหลือแค่ลูกกับตัวเองจะให้น้องสู้หรอคะ คุณแม่น่าจะเข้มแข็งและคิดได้มากกว่านี้
    #2,767
    1
    • #2767-1 Dadaude(จากตอนที่ 35)
      7 พฤษภาคม 2564 / 22:44
      ถ้าบอกว่าโทษคนร้ายด้วยอันนี้เราก็เห็นด้วยค่ะ แต่ถ้าจะมัวแต่โทษอย่างเดียวแล้วมันจะได้อะไรคะ คือเอาตรงๆว่าโลกนี้มันแย่ไปแล้ว แบบมันไม่มีอะไรที่ปกติสุข ทุกคนรู้โลกรู้ ควรอัพเวลจิตใจตัวเองขึ้น ถ้าตัวเองเอาแต่อ่อนแอแล้วจะทำอะไรได้ จะรอดหรอ รอให้คนอื่นมาช่วยอย่างเดียวนี่ไม่ไหวเด้อ
      #2767-1
  2. #2647 Dagulang (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:45
    เบื่อเเม่อะอ่อนต่อโลกเกินไปเเล้ว
    #2,647
    0
  3. #2339 OhmKittiphum (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 18:19
    มันต้องโดนสักที ไอแก่โรคจิต กะชะนีสารเลว
    #2,339
    0
  4. #2318 _fiona_ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 22:36
    โอ้ย อ่านนิยายกะลังเครียด มาอ่านคอมเม้นละฮาก้าก
    #2,318
    0
  5. #2300 555 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 15:05

    แม่ลินดาประมาทไปน่ะ แทนที่จะเอากาแฟๆปด้วย เฮ้อ ขอให้ช่วยทันทีเห่อะ มันน่านัก -แก่สาระพัดพิษ มันสมควรโดนจัดหนัก ลูกมันชั่วขนาดนั้น เพราะมีต้นแบบอย่าง-สารเลวนี่ยังไงหล่ะ หุหุ

    #2,300
    0
  6. #1917 Amarry (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 01:11
    ถ้านังนั่นไม่โดนจัดหนัก อิหมูน่ารังเกียจไม่โดนอย่างสาสมเหมือนลูกชายมันจะโกรธไรท์
    #1,917
    0
  7. #1471 knunkim (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 04:33

    อิหมูกับนังโตนม... ถ้าน้องตรูเป็นอะไรนะ...............

    แม่จะเพ่งความคิดให้พี่บี้ในเรื่องจัดการพวกแกอย่างสาสมเลย

    #1,471
    0
  8. #1246 La ong (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 02:24
    แม่อย่าเป็นอะไรนะ ไม่อยากให้เล้งเศร้า น้องเจ็บมาเยอะ
    #1,246
    0
  9. #1245 slowbot92nd (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 00:24

    ชั้นรักกาแฟ เทพทรูจริงๆ //รอน้องเล้งโต~ แต่ยังน่ารักแบบนี้ไปอีกหลายตอนไม่เป็นไรค่ะ ให้พี่ภูมิแกอดใจไป
    #1,245
    0
  10. #1242 jiztuan (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 23:12
    กาแพคือหมาเทพมาโปรดชัดๆ
    #1,242
    0
  11. #1241 sevenroses (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 22:54

    ใจหายหมดแล้วเนี่ย

    #1,241
    0
  12. #1240 FaFa_Fangs (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 21:26
    คุณแม่ไม่ระวังตัวเลยจริงๆ เฮ้อ
    #1,240
    0
  13. #1239 Poohkyung (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 20:13
    ผ่านมาปีนึงแล้วอยากให้แม่มีสกิลอะไรก็ได้นิดนึงก็ยังดี // ไรท์สู้ๆน้าาา
    #1,239
    0
  14. #1237 Whatever it is (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 19:56
    ขอบคุณค่ะ
    #1,237
    0
  15. #1236 britney332762 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 18:31

    รอค่าา เล้งสู้ๆ~~><
    #1,236
    0
  16. #1232 Kittiya_ch (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 17:07
    รำคาญแม่มาก โลกสวยตลอด😑😑😑😑
    #1,232
    0
  17. #1227 VanidaSTVNL (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 13:49
    แม่อ่อนโยนเกีนไปนะบางที เฮ้อออ
    #1,227
    0
  18. #1226 29990 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 13:23
    เเม่อยู่สบายเกินไปเลยประมาท
    #1,226
    0
  19. #1224 lra_exogot7 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 13:13
    คุนแม่ตายๆไปสักทีเถอะ
    #1,224
    3
    • #1224-2 pang9150v2(จากตอนที่ 35)
      16 พฤษภาคม 2563 / 16:14
      คุณก็ใจร้ายเกิน
      #1224-2
    • #1224-3 lra_exogot7(จากตอนที่ 35)
      17 พฤษภาคม 2563 / 12:44

      ซอรี่ตอนนั้นมันอารมบ่ดี
      #1224-3
  20. #1223 GenAkira (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 12:33
    ช่วยให้ทันทีเถอะ โอมเพี้ยงง~
    #1,223
    0
  21. #1222 luffypokpok (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 12:24
    อยากอ่านต่อแล้ววว
    #1,222
    0
  22. #1221 Xialyu (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 12:23
    คุณแม่จะเป็นไรไหม
    #1,221
    0
  23. #1220 11ght :;ll_ch (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 12:17
    ขอบคุณค่าาาาาา
    #1,220
    0
  24. #1219 mopq1234 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 12:11
    รอค่าาาา มาต่อไวๆน้าา
    #1,219
    0
  25. #1218 Lilias (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 11:54
    คุณแม่นี่ประมาทมากอะ ทำตัวเหมือนยังไม่สิ้นโลก แต่ก็เข้าใจได้ คูมพ่อปกป้องตลอดเว
    #1,218
    0