Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 33 : ค่ายอพยพสัมพันธ์(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 695 ครั้ง
    18 เม.ย. 64

 

error loaded

 


 


“เป็นยังไงบ้าง ภารกิจราบรื่นดีไหม?”

พันตรีพัลลภซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ภายในห้องทำงานพร้อมกับคำถามที่เต็มไปด้วยความตึงเครียด นายทหารที่ทำหน้าที่รายงานภารกิจ ยืนตรงอัตโนมัติเมื่อได้รับคำถามจากเจ้านาย

“จัดการได้หมดไม่มีปัญหาครับผม!”

เขาพยักหน้ารับแล้วเปิดรายงานฉบับล่าสุดขึ้นมาอ่านอย่างละเอียด

“อืม ทหารเสียชีวิต 2 พลเรือนบาดเจ็บเล็กน้อย 4 บาดเจ็บสาหัส 1 สูญหายที่คาดว่าจะเสียชีวิต 10 พลเรือนที่โดนสุนัขซอมบี้กัดคาดว่าจะติดเชื้อไม่ทราบชนิดเข้าและมีแนวโน้มจะเป็นโรคติดต่อทางลมหายใจ เพราะมีหมอธรรมดาคนหนึ่งมีอาการดังกล่าวหลังจากเข้าไปตรวจคนไข้”

“ครับท่านนายพล ตอนนี้เหล่าผู้ใช้พลังรักษากำลังทำอาณาเขตกั้นพื้นที่และไม่อนุญาตให้คนธรรมดาเข้าไปในเขตอันตรายได้ครับผม!”

พันตรีหนุ่มพยักหน้าก่อนจะยกมือขึ้นลูบคางอย่างใช้ความคิด ก่อนหน้านั้นลูกสาวคนเล็กของเขาก็เผลอใช้พลังที่ยังควบคุมได้ไม่ดีพอเตือนไว้อยู่แล้วว่าอาจเกิดโรคระบาดจากเชื้อโรคไม่ทราบชนิดได้หากไม่ระวัง และยังมีมือขวาของจ้าวเหมันต์ที่รายงานผลล่วงหน้าถึงเชื้อโรคที่จะมากับเนื้อเน่าของฝูงสุนัขป่าผีดิบเหล่านี้

“โชคดีที่ผู้ใช้พลังภูมิคุ้มกันสูงมากโดยเฉพาะพลังจิตสายรักษา”

พันตรีพยักหน้ารับรู้ กลุ่มผู้ใช้พลังจิตสายรักษาจะมีภูมิคุ้มกันต่อเชื้อโรคและอาการป่วยดีกว่ากลุ่มอื่นๆหลายสิบเท่าจากการสังเกตการณ์และการทดลองของแพทย์ทหารสุดา ผู้ใช้พลังรักษาบางคนอดีตเคยป่วยเพราะติดเชื้อ HIV หรือโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ พอพลังพิเศษสายรักษาตื่นขึ้นมาหลังจากนั้นครึ่งปีกับอีกสามเดือนสุขภาพของเขาก็ดีขึ้นทันตาและเชื้อค่อยๆหายไปอย่างพิศวง

“ถ่ายทอดคำสั่งลงไป กั้นจุดพื้นที่ๆสุนัขผีดิบหลุดเข้ามา สำรวจกำแพงค่ายที่มีช่องโหวให้เรียบร้อย จัดทีมทำความสะอาดพื้นที่เสี่ยงฆ่าเชื้อให้เรียบร้อย!”

การจะฆ่าเชื้อโรคที่วิวัฒนาการไปพร้อมกับวันหายนะมีแค่วิธีเดียวในตอนนี้คือต้องเอาเลือดของสัตว์วิวัฒผสมกับน้ำร้อนเท่านั้น เนื่องจากด้วยระบบทั่วโลกล่มกะทันหันไม่มีใครทันตั้งตัว เป็นไปไม่ได้ที่ห้องแล็บตรวจเชื้อโรคจะสามารถเปิดได้เพราะอุปกรณ์ไม่เพียงพอในการวิจัยคิดค้น โชคดีในปีก่อนหมอสุดาที่กำลังรักษาแบทธิเรียประหลาดกินเนื้อคนของคนไข้พลเมืองในค่ายรายหนึ่ง เสี่ยงเอาเลือดสัตว์วิวัฒนาการชนิดหนึ่งที่ล่ามาได้ล้างแผลดู ปรากฏว่าเชื้อเหล่านั้นแพ้กรดชนิดใหม่ในเลือดสัตว์จึงตายไปในที่สุด

“รับทราบครับท่านพันตรี!!”

ทหารหน้าเก่าทำวันทยหัตถ์อย่างขึงขังก่อนจะเดินออกไปและมีคนใหม่เข้ามาแทนที่อย่างรวดเร็ว

“มีรายงานครับท่าน!”

“ว่ามา”

พันตรีพัลลภขัดใจนิดหน่อยแต่ก็ต้องทำตามหน้าที่ ใจคิดถึงลูกสาวคนเล็กที่ชอบอ้อนแล้วกอดหอมเขาทุกครั้งที่กลับบ้านพาลไม่อยากทำงานขึ้นมา แต่พอนึกถึงวันหนีงานแล้วโดนภรรยาโกรธจนเตะให้เขาระเห็จมานอนบนโซฟาก็ขนลุกชันขึ้นมา จำต้องทำงานให้เสร็จเพื่อจะได้ไม่มีชนักติดหลังตอนกลับถึงบ้าน

“ค่ายอพยพที่ตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของจังหวัดมาติดต่อขอเชื่อมสัมพันธ์และแลกเปลี่ยนข่าวสารครับ”

ทหารนายนั้นรายงานอย่างขึงขังตามฉบับที่ตนได้ฝึกมา พัลลภนิ่งงันไปชั่วครู่

“ค่ายตะวันตก?”

 

“ซี๊ด~ อ่า”

น้ำเสียงกระเส่าบ่งบอกถึงอารมณ์เจ้าของได้เป็นอย่างดีพร้อมกับฝามือที่กำรูดส่วนสงวนขึ้นลงช้าๆด้วยอารมณ์กำหนัดซึ่งไม่อาจปฏิเสธได้ในวัยของเขา

“อะๆๆ อ๊า!!”

ภูมิเกร็งตัวเงยหน้าครางแผ่วด้วยสีหน้ามีความสุข สายธารแห่งบุรุษเพศวัยหนุ่มพุ่งกระฉูดเป็นเส้นตรงขึ้นสู่อากาศก่อนจะทิ้งดิ่งลงมาตามแรวโน้มถ่วงโลก

แปะๆ ๆ ๆ

เสียงของสายธารที่ตกกระทบผิวเนื้อดังเสนาะหูคนแอบดูไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้ ดวงตากลมโตของเด็กอ้วนผ่านซอกประตูกลืนน้ำลายดังเอื้อกมองสายน้ำสีขาวที่เคลือบไหลไปตามร่องกล้ามหน้าท้องสะท้อนแสงอาทิตย์สีส้มยามเย็นที่ลอดผ่านหน้าต่างห้องพี่จ๋า เด็กหนุ่มผู้สำเร็จภารกิจตัวเองหอบตัวโยน มังกรผงาดโตเกินวัยผงกหัวหงึกหงักส่วนปลายแวววาวเสียจนคนมองน้ำหลายหยดลงพื้น ใจอยากเข้าไปหาแล้วตะครุบเข้าปากแล้วทำตัวเองเป็นหลุมดำครอบครองให้หายอยากแต่ก็ไม่กล้าพอเพราะพี่จ๋าไม่อนุญาตให้มันผงาดต่อหน้าเขาด้วยซ้ำ

“ฮึ้ยๆ ขาดใจชิหัยเยย!”(ขัดใจชิบหายเลย)

ร่างสูงของเจ้าของห้องลุกขึ้นพร้อมกับยิ้มแผ่วเบา ในใจอดรู้สึกครั่นคร้ามไม่ได้ นี่คืออีกสาเหตุที่ทำให้ภูมิรู้สึกกังวล หลังจากที่ได้สบตาเล้งในช่วงพลังพิเศษตื่นก่อนวัยในครั้งนั้น อารมณ์ปริศนามากมายก็ประเดประดังเข้ามาในหัวเขาผ่านคลื่นพลังจิตของเล้งอย่างมากมาย หนึ่งในอารมณ์ที่ว่าคือความหื่นกระหายในรสเพศ เขาเห็นภาพชายคนนึงที่ดูน่ากลัว ใบหน้ามีแต่แผลเป็น แต่เขากลับเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย ภูมิไม่รู้ว่าชายคนนั้นเป็นใคร แต่ภาพที่เขาเห็นกลับส่งต่ออารมณ์ของชายในมโนจิตมาหาเขา

เขากลายเป็นคนเซ็กส์จัดไปแล้วเพราะพลังแปลกปลอมของเล้ง

“ไอ้อ้วนเอ้ย! ทำพิษจริงๆ”

ภูมิสบถเบาๆแล้วลุกขึ้นเดินห้อยโทงๆเข้าห้องน้ำไป ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าตัวเองได้กลายเป็นเหยื่อของถ้ำมองโรคจิตตัวน้อยไปเสียแล้ว เล้งค่อยๆเปิดประตูตู้เสื้อผ้าออกมาแล้วปีนขึ้นเตียงพี่จ๋าก่อนจะล้มกลิ้งม้วนตัวให้กลิ่นพี่จ๋าติดกายมากที่สุดอย่างเพลิดเพลิน

“ฮื้อ มะไหร่จะโตฟ๊า~”

ขัดใจๆๆๆ ไอ้เด็ก 6 ขวบเฮงซวย แม้แต่มีอารมณ์ร่วมตอนแอบดูก็ไม่มี ไอ้หนอนชาเขียวไม่รักดี ฮือ!!!

วิญญาณตาลุงที่ในอดีตทั้งโสด ทั้งซิงและไร้ประสบการณ์วาบหวามฉบับคู่รักสาปส่งร่างกายตัวเองตอนนี้อย่างถึงพริกถึงขิง ภาวนาให้เวลาเดินไวๆจะได้โตทันใช้ ช้ากว่านี้ยายน้ำผึ้งนมน๊มคงชิงพี่จ๋าของเขาไปแน่ๆเลย

“อ้วนเข้ามาตั้งแต่เมื่อไหร่?”

ไม่นานจากนั้นเด็กหนุ่มก็เดินออกมาในสภาพผ้าขนหนูพันกายเปลือยท่อนบนพร้อมหยาดน้ำเกาะพราวดูน่ากิน(แค่กๆ)ไม่น้อย

“มามะกี้งาย”

ใจจริงอยากจะบอกว่ามาตั้งแต่พี่จ๋านอนพักผ่อนบ๊อกเซอร์ตั้งเป็นกระโจมเมื่อชั่วโมงที่แล้วแต่ก็ฮุบปากทัน อุตสาห์อดทนรอจนได้ดูฉากขัดจรวดในฝันใครจะยอมเปิดเผยง่ายๆ ไม่มีทาง!

“มา ขอหอมแก้มหน่อย เดี๋ยวพี่จะออกไปทำงานแล้ว”

ภูมินั่งบนเตียงก่อนกางแขนออกกว้างด้วยรอยยิ้ม เด็กอ้วนได้ทีคลานเข้าไปโอบอย่างออดอ้อนเหมือนทุกทีแล้วยื่นแก้มป่องๆไปให้ด้วยความว่าง่าย ฝามือไม่วายลูบๆคลำๆหน้าอกที่มีไรขนอ่อนของพี่จ๋าอย่างแนบเนียน แน่นอนว่าภูมิไม่ได้เอะใจ เด็ก 6 ขวบไม่มีใครมองพวกเขาในแง่ร้ายได้หรอก

ใจจริงภูมิอยากจะถามน้องด้วยซ้ำว่าพลังของเล้งคืออะไร ทำไมมันทำให้เขาพลุ่งพล่านอย่างไร้สาเหตุได้มากขนาดนี้ แต่เห็นเล้งยังเด็ก ความคิดว่าจะซักฟอกเพื่อค้นหาความจริงจึงหมดไปในที่สุด

“ม้วฟ! อื้อชื่นใจจัง เดี๋ยวพี่ไปแต่งตัวแปบนะครับ”

เพื่อป้องกันการเล่นซนของเจ้าอ้วนไปมากกว่านี้เขาจึงต้องเบี่ยงประเด็นเรื่องอื่นแทน เล้งเป็นเด็กทะลึ่ง เขาเคยผ้าขนหนูหลุดกลางบ้านไปแล้วครั้งนึงเมื่อไม่นานมานี้ด้วยฝีมือเจ้าแสบ โชคดีตอนนั้นไม่มีใครอยู่นอกจากเขากับอ้วน เด็กหนุ่มยกร่างป้อมวางไว้บนเตียงนุ่ม ก่อนที่จะพาตัวเองเข้าไปแต่งตัวในห้องแยกอีกทีอย่างว่องไว

ไม่ได้หันไปมองเจ้าอ้วนตัวร้ายซึ่งกำลังยกฝามือข้างที่ลูบอกพี่จ๋าขึ้นมาดมพร้อมกับนัยน์ตาดำที่ลอยขึ้นฟ้าด้วยความฟินสุดจะบรรยาย

“บ๊ายบาย!”

และหลังจากเด็กหนุ่มแต่งตัวเสร็จก็ออกจากบ้านไปพร้อมกับเอกพ่อของเขา เจ้าตัวแสบโบกมือลาอย่างร่าเริงเมื่อลับสายตาผู้ชายสองคนของบ้าน เล้งจึงจุงกาแฟไปเล่นกับสามพี่น้องอย่างทุกที ตอนนี้เด็กๆไม่ได้รับอนุญาตให้ลงไปเล่นด้านล่างตึกแล้วเนื่องจากหมาซอมบี้เพิ่งโดนกำจัดไป อาจจะมีเชื้อโรคร้ายหลงเหลือก็เป็นได้

 

“หมายความว่ายังไงที่ไม่มีคนชื่อใบบุญที่นี่!?”

เล้งหันไปมองตามเสียงกรรโชกนอกห้องที่ป้าจำนงกับสามพี่น้องอาศัยอยู่ ซึ่งเป็นห้องที่พี่จันทร์เจ้าจับจองหลังเจ้าของตัวจริงตายไป

“ที่นี่ไม่มีคนชื่อใบบุญจริงๆครับ”

ชายหนุ่มผู้ซึ่งเป็นทหารทำหน้าที่นำทางให้กับแขกกิตติมศักดิ์จากค่ายอพยพตะวันตกกล่าวเบาๆด้วยความหนักแน่น ถึงจะมีคนชื่อใบบุญอยู่จริงๆหากตายไปแล้วพวกเขาก็ไม่คิดจะบอกให้ปัญหามันบานปลายนักหรอก

“เป็นไปได้ยังไง ก็นี่ห้องลูกชายฉัน แถมเมื่อปีก่อนเขายังยืนยันอยู่เลยว่าจะอยู่ที่นี่รอฉันมารับ!?”

เด็กชายเปิดประตูห้องของป้าจำนงแง้มเล็กน้อยเพื่อแอบดูอย่างสงสัย โชคดีวันนี้พี่จันทร์เจ้าลงไปเป็นอาสาสมัครทำความสะอาดกำจัดเชื้อโรคด้านล่าง ไม่อย่างนั้นเรื่องคงไปอีกทางและอาจจะลำบากมากกว่าเดิม

“แต่ท่านครับ นั่นมันนานมาแล้ว ตั้งแต่กล้องวงจรปิดเสียและจำกัดการใช้ไฟฟ้า เราตรวจสอบหลักฐานที่นานขนาดนั้นไม่ได้”

ดูเหมือนนายทหารที่รับหน้าที่นำทาง สส.พ่อของใบบุญ หรือเรียกว่าเสี่ยหมูนั้นดูใจเย็นและมีไหวพริบไม่น้อย เขาสามารถรับหน้ากับความโมโหของคนได้อย่างดี ชายวัยกลางคนผู้ซึ่งเป็นคนปกครองสูงสุดของค่ายอพยพตะวันตกที่โหดร้ายหายใจกระฟัดกระเฟียด ที่เขาติดต่อขอเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างค่ายเพราะหวังว่าจะได้มารับลูกชายของตัวเองถึงที่นี่เท่านั้น

ทว่าผลลัพธิ์ที่ได้แน่นอนไม่เป็นตามที่หวัง

เล้งจำได้ไม่มีวันลืมว่าในอดีตป้าเคยบอกว่าเขาได้อยู่กับแม่จนถึง 6 ขวบเท่านั้น หนึ่งปีให้หลังเสี่ยหมูก็ไปรับลูกชายกลับมา นั่นจึงเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาได้เจอแม่เพราะใบบุญเอาเธอไปและไม่กลับมาอีกเลย เมื่อความทรงจำเก่าผุดขึ้นความไม่สบอารมณ์ก็ปะทุตาม หากตอนนั้นพลังเขาตื่นเร็วกว่านี้อาจะหาวิธีทรมาณไอ้ใบบุญกับมือได้อย่างสะใจ

คนเลวไม่น่าตายสบายเลย!!

“ผมต้องได้รับคำตอบว่าลูกชายหายไปไหน ไม่อย่างนั้นที่นี่เดือดร้อนแน่!”

ทหารนายนั้นทำหน้านิ่งภายในใจเครียดอยู่เล็กน้อย มองเสี่ยหมูที่หมูสมชื่อนำทางลูกน้องจอมกร่างหลายคนขึ้นลิฟต์ลงข้างล่างไป ค่ายอพยพตะวันตกขึ้นชื่อเรื่องพลังกลายพันธ์ที่เป็นแบบกลายพันธ์ร่วม หรือเป็นการวัฒนาการแบบเจาะจงคือสมาชิกก่อตั้งค่ายอพยพทุกคนและพลเรือนทุกคนที่พลังตื่นจะหันเหไปในทิศทางเดียวกัน นั่งคือพลังจิตกระตุ้นกล้ามเนื้อ เรียกสั้นๆว่าสายจอมพลัง พลังจิตประเภทกระตุ้นกล้ามเนื้อร่างกายจะวิวัฒนาการต่อมอะดรีนาลีนเข้มข้นขึ้นมากกว่าเดิม เมื่อได้รับการกระตุ้นจากสมองซึ่งเป็นแอ่งพลังจิตอะดรีนาลีนเหล่านั้นระเบิดออกมาส่งผลให้กล้ามเนื้อทั่วร่างกายแข็งแกร่งและทรงพลังมากกว่าปกติหลายสิบเท่า

ค่ายกลางเมืองไม่มีผู้ใช้พลังจิตสายกระตุ้นกล้ามเนื้อพอๆกับค่ายตะวันตกไม่มีผู้ใช้พลังจิตสายธรรมชาติ เรื่องนี้ทั้งสองฝ่ายยังไม่มีใครรู้จุดแข็งจุดอ่อนของกันและกันเพราะการส่งสายสืบแฝงตัวนั้นค่อนข้างเดินทางลำบาก แตกต่างจากเล้งที่รู้ทุกเรื่องอยู่แล้วจากความทรงจำในอดีต

เด็กชายยิ้มจำภาพลูกน้องเสี่ยที่แต่ละคนใส่เสื้อกล้ามกางเกงขาสั้นเพราะหากใช้พลังเสื้อปกติจะฉีกขาด การสังเกตผู้ใช้พลังสายร่างกายง่ายๆคือเสื้อผ้าพวกเขาจะน้อยชิ้นกว่าปกติ จุดอ่อนใหญ่หลวงของสายพลังกายทุกประเภทคือยานอนหลับและยาคลายกล้ามเนื้อ รวมไปถึงยาสลบทุกชนิด เพราะเมื่อไหร่ที่สมองผ่อนคลาย ต่อมก็จะไม่ถูกกระตุ้นนั่นเอง

“เล้งกับก่อนน๊า”

เด็กชายโบกมือบ้ายบายลูกไล่ทั้งสามก่อนจะจุงกาแฟกลับเข้าห้องไป รู้สึกตื่นเต้นอีกครั้งที่จะได้ลองใช้อะไรใหม่ๆในการเล่นงานศัตรูเก่าซึ่งในอดีตตัวเขาไม่อาจเอื้อมถึงได้ ได้เวลาสนุกแล้วสิ!!!


 


 

***************************

17/4/2564 ไรท์กลับมาทบทวนเนื้อหาใหม่พร้อมกับปรับแก้บทเล็กน้อยให้สมเหตุสมผลมากขึ้น ขอชี้แจงตรงนี้(เหมือนในอดีต)ภูมิมีความสนใจต่อน้องเล้งมากกว่าเก่าเพราะพลังจิตของอ้วนที่ถ่ายทอดทุกอย่างให้พี่เขา หลักๆคือเลยคืออารมณ์(อารมณ์อ้วนหลงไหลพี่เขา หวง ห่วง และอารมณ์หื่นที่มีมาแต่ชาติก่อนจนถึงตอนนี้) รวมถึงภาพไม่ประติดประต่อเล็กน้อยเกี่ยวกับอ้วนในชาติก่อน ดังนั้นถ้ามาอ่านใหม่เนื้อหาส่วนนี้จะเปลี่ยนไปเล็กน้อยนะครับ

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 695 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2330 นักเขียนขี้เบื่อ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 11:22
    แยกไม่ออกหรอคะ!!! ระหว่างนิยายกับโลกแห่งความเป็นจริง ฮันโหล!? สติค่ะ เขาก็บอกอยู่ว่าโชตะ จะให้เอายังไงคะ ใสๆในวัยกุ๊กกิ๊กพวกเธอก็ไปอ่านนิยายเรื่องอื่นเถอะค่ะ!

    ปล. เดือนแล้วแม่ย้อย
    #2,330
    0
  2. #1713 ลัทธิเนียลอง (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 06:09
    ไปอ่านมาละ มันก็ไม่เห็นตะเรทเท่าไหร่นี่นา ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้นนนนนน แต่ก็เข้าใจง่ะถ้าบางคนไม่ชอบจริงๆ
    #1,713
    2
    • #1713-1 ลัทธิเนียลอง(จากตอนที่ 33)
      22 พฤษภาคม 2563 / 06:10
      แต่ชั้นชอบ ข่อมค่าาาาาาา
      #1713-1
    • #1713-2 KamStephanie(จากตอนที่ 33)
      15 ธันวาคม 2563 / 00:37
      ชอบเหมือนกัน ขอบคุณค่าา
      #1713-2
  3. #1619 Chatchadazporn (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 22:14
    เปิดได้ไหมคะะะ กราบบบ
    #1,619
    2
    • #1619-1 555111111(จากตอนที่ 33)
      21 พฤษภาคม 2563 / 12:32
      ตามไปอ่านได้ที่ ReadAwrite หรือไม่ก็ fictionlog นะ
      #1619-1
    • #1619-2 Chatchadazporn(จากตอนที่ 33)
      21 พฤษภาคม 2563 / 13:40
      โอเคค่ะ
      #1619-2
  4. #1340 wanwisa007 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 21:17
    เปิดน้าาาาาา ขอล้องงงงงง
    #1,340
    0
  5. #1318 น้ำตาจอมมาร (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 14:32
    จะติดเหรียญก็ได้ แต่อย่าปิดตอนขอร้องงง
    #1,318
    0
  6. #1249 แนนะค่ะ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 05:13
    อยากอ่านมากกกกก
    #1,249
    0
  7. #1238 bali (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 20:06

    มาไม่ทันอะ เศร้าTT ไรท์เปิดเถอะน่าา
    #1,238
    0
  8. #1189 pomp7011 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 23:38
    มาไม่ทันอ่าาาฮื่ออออไรท์เปิด้ถอะน่าา
    #1,189
    0
  9. #1182 kutokung (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 22:37

    เปิดน้าาา เค้ามาไม่ทัน
    #1,182
    0
  10. #1179 fon1742 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 22:17

    มาไม่ทันจ้าาา เศร้าเลย
    #1,179
    0
  11. #1159 warocha0207 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 20:39
    มาไม่ทัน ถ้าไม่ชอบจะอ่านทำไม
    #1,159
    0
  12. #1149 nanasemj (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 19:53
    มาไม่ทันอะ
    #1,149
    0
  13. #1089 111555999888Jo (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 15:47
    คืออะไรค่าา
    #1,089
    0
  14. #1057 Marikius_ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 15:05
    เกิดอัลไลขึ้นเนี่ย3ชม.เอง
    #1,057
    0
  15. #1056 C.L.PIAMSIRI (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 14:59
    ไม่ทันอ่าาาา
    #1,056
    0
  16. #1054 rabbit2238 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 14:50
    ติดเหรียญก็ได้นะค่ะ มาไม่ทันอะ
    #1,054
    0
  17. #1052 Watcharaporn2547 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 14:31

    แงงง..เรามาไม่ทันอ่ะ
    #1,052
    0
  18. #1051 Kazena9 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 14:24
    เกิดอะไรขึ้นนนน
    #1,051
    0
  19. #1050 RIKIRIKA (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 14:12
    ไม่น้า!!เข้ามาอ่านไม่ทันรึเนี้ย
    #1,050
    0
  20. #1046 bamcv (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 13:06
    ทำไงจะได้อ่านละทีนี้ ฮื่อออออ
    มาไม่ทั๊นนนนนน
    #1,046
    0
  21. #1043 MaShMaLloW (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 12:54

    เปิดเป็นกลุ่มลับก็ได้นะคะ พลีส
    #1,043
    0
  22. #1042 MaShMaLloW (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 12:53
    ร้องไห้ค่ะ มาไม่ทัน
    #1,042
    0
  23. #1041 Farciaena_lisa (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 12:46
    ตัวเองทำกลุ่มปิดไหม แบบในเฟสหรือทวิตงี้ เค้ามาไม่ทันนนน เค้าอยากอ่านนะ😭
    #1,041
    0
  24. #1040 0928025324 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 12:44

    มาอ่านไม่ทันน
    #1,040
    0
  25. #1039 wadeenarak (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 12:29
    เห็นด้วยว่า-ฉาก-เนี่ยไม่ต้องบรรยายก็ได้จากนิยายสนุกๆมันดูดรอปไปเลยและ-พลังอะไรเนี่ยน่าจะมีอธิบายในบทนำไปเลยว่ามีอะไรบ้างพอมาเพิ่มไปเรื่อยๆเราจำไม่ได้อ่ะ
    #1,039
    0
  26. #1035 LezeLezer (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 11:23
    ขออณุญาติพูดนิดนึงนะคะ เราว่าไม่ควรให้ภูมิมีอารมณ์ทางเพศกับเล้งเลย รัก หวง เอ็นดูนี่ก็พอเข้าใจได้ แต่พอมีเรื่องอารมณ์ทางเพศเข้ามาเกี่ยวนี่เริ่มแย่ละ เพราะจะเป็นเปโด กลัวนิยายที่ชอบโดนแหกค่ะไม่ใช่อะไร อีกอย่างเปโดก็ไม่ใช่เรื่องดีในชีวิตจริง อย่าทำให้อาชกรรมเป็นเรื่อวโรแมนติกเลยนะคะ ถ้านักเขียนอ่านแล้วไม่พอใจเราก็ขอโทษด้วยค่ะ
    #1,035
    8
    • #1035-6 PinkChocolate(จากตอนที่ 33)
      21 พฤษภาคม 2563 / 05:40
      อาชญากรรมอะไรของคุณ เพ้อไปเองหรือตามกระแสเอาให้แน่ เรื่องก็บอกอยู่ว่าโชตะค่อน มีอะไรให้แหก เราว่าเรื่องที่คุณต้องห่วงตอนนี้คือคุณควรแยกความเป็นจริงกับนิยายให้ออกก่อนจะดีกว่านะ ด้วยความเป็นห่วง
      #1035-6
    • #1035-7 มาดวลกันไหม (จากตอนที่ 33)
      21 พฤษภาคม 2563 / 07:39
      คอมเมนท์แบบนี้ทีหลังไม่ต้องเมนท์ก็ได้นะ นักเขียนปิดตอนไปแล้วสะใจมากไหม เดือดร้อนแทนเขานัก ลำไยพวกไม่เข้าใจพล็อตเรื่องแล้วมาก่อประเด็นเฉย มโนเองดราม่าเอง ไม่ชอบแนวนี้ก็ไม่ต้องอ่านสิ จะมาเมนท์ให้เสียความรู้สึกทำไม มันสนุกใช่ไหมที่ได้เหยียบย่ำคนอื่น กับนิยายแค่ไม่กี่เรื่อง อย่ามาเสแสร้งเป็นพวกพิทักษ์ศีลธรรมเลย คุณก็แค่พวกชอบหาจุดติคนอื่นมาขยี้เพื่อให้ตัวเองดูดีขึ้นแค่นั้นเอง มันดูออกนะระหว่างพวกที่หวังดีจริงๆ หรือหวังดีประสงค์ร้าย
      #1035-7