Rebirth:เกิดใหม่ในวันสิ้นโลก (โชตะค่อน)

ตอนที่ 32 : ในกำมือ(แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,347
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,346 ครั้ง
    17 เม.ย. 64

 

error loaded

 


 


“ให้ทุกคนอยู่แต่ในอาคาร ห้ามออกมาเดินเพ่นพ่านข้างนอกอย่างเด็ดขาด! ประกาศอีกครั้ง นี่คือเรื่องฉุกเฉิน! ฯลฯ”

ทหารคนเดิมประกาศผ่านโทรโข่งด้วยน้ำเสียงดุดัน ค่ายอพยพกลางเมืองในจังหวัดการบูรณ์ เป็นค่ายเดียวที่ไม่คิดติดตั้งอุปกรณ์เตือนภัยส่งเสียงเมื่อประกาศภาวะฉุกเฉิน ตามคำเตือนของเอกซึ่งได้มาจากลูกชาย เรื่องนี้ภูมิที่มีอำนาจของคุณตาเป็นคนจัดการเองกับมือ แรกๆตอนก่อตั้งมีคนไม่ไว้วางใจเพราะไม่มีสัญญาณเตือนภัยนี้หลายคนมาก ส่วนใหญ่จึงตัดสินใจจากไปเพื่อหวังค่ายอพยพที่รัดกุมกว่า

ทว่าค่ายที่มีสัญญาณเตือนภัยส่งเสียงดังเวลามีอันตรายกลับอันตรายยิ่งกว่า เสียงวอดังลั่นสนั่นอากาศยิ่งดึงดูดผีดิบและสัตว์เนื้อเน่าที่ไวต่อสัมผัสทางเสียงให้เข้าโจมตีพวกเขามากยิ่งขึ้นจนล่มสลายและมีคนนับไม่ถ้วนเสียชีวิตเพิ่มประชากรผีดิบให้เยอะกว่าเดิม

พันตรีพัลลภรู้สึกดีใจและเป็นหนี้บุญคุณกลุ่มจ้าวเหมันต์หลายครั้งหลายคราจนหลังๆภูมิและเอกเป็นอีกสองคนที่มีอิทธิพลในการออกความเห็นวาระที่ประชุมสำคัญหลายเรื่อง นำไปสู่กับตัดสินใจที่ดีอีกหลายเหตุการณ์

อย่างเช่นเหตุการณ์นี้....

การประกาศแบบโทรโข่งดูเหมือนจะล่าช้าไปบ้างแต่ก็มีประสิทธิภาพและความปลอดภัยที่พอใจได้ ผู้คนที่รู้งานจากเหตุการณ์แมลงสีดำบุกจึงจับกลุ่มกันเดินเข้าหาอาคารอิฐแข็งแรงที่เปิดประตูต้อนรับอย่างรวดเร็ว

“มีอะไรเหรอ ทำไมประกาศฉุกเฉินอีกแล้วล่ะ?”

หนึ่งในกลุ่มคนที่กำลังเดินหาที่หลบภัยกล่าวอย่างสงสัย พวกเขาเป็นแรงงานหาเช้ากินค่ำ ที่ซุกหัวนอนเป็นแค่เต้นท์ผ้าขึงให้เช่าเดือนละสองคะแนน โดยเหรียญ 10 1เหรียญเท่ากับ 1 คะแนน ทำงานใช้แรงหรืออื่นๆ 1 วันได้ 1 เหรียญ 1 เหรียญครึ่งคะแนนแลกวัตถุดิบทำอาหารกลับมากินที่บ้านได้สี่มื้อโดยประมาณ ทำให้เวลามีสถานการณ์ฉุกเฉินต้องอาศัยตึกแข็งแรงเข้าไปหลบภัยกัน

“ได้ยินลูกฉันบอกว่ามีสุนัขซอมบี้ฝูงใหญ่ไล่กัดคนนอกฐานและกำลังมาทางนี้ ลูกฉันบอกว่าฐานเล็กๆหลายที่พังไปหมดแล้ว”

ผีดิบหรือซอมบี้ประเภทสัตว์จะมีการเคลื่อนไหวที่ดีกว่าผีดิบมนุษย์ในระดับเดียวกัน ประสาทสัมผัสดีกว่า และสัญชาติญาณก็ดีกว่า พวกมันได้กลิ่นอาหารอันโอชะรวมตัวกันมากๆเช่นกลุ่มคนหรือสถานที่ๆเหยื่อกระจุกตัวรวมกันกลิ่นเลือดเนื้อสดจะเข้มข้นเป็นพิเศษ

“รีบไปกันเถอะ ทหารบอกอีกว่าหากเข้าใกล้พวกมันมากเข้าจะเป็นโรคระบาดรุนแรงด้วย”

ผู้คนเมื่อได้ยินว่ามีโรคระบาดก็ยิ่งกังวลหนัก ยกขโยงหาที่หลบกันวุ่นวายไปหมด โดยมีสายตาของเด็กสองคนมองจากชั้นบนตรงหน้าต่างกระจกกั้นอย่างดีเงียบๆ

“ค่ายกลางเมืองดีใช่ไหมล่ะ ก่อนพ่อฉันตายในอดีตพี่สาวคนนี้ก็อยู่ที่นี่แหละ ทหารเห็นประชาชนสำคัญเสมอ”

น้ำหวานกอดอกกล่าวถึงบิดาด้วยความภาคภูมิใจเป็นที่สุด แต่หลังจากขบวนถูกผีดิบโจมตีเธอก็ไม่มีโอกาสกลับที่แห่งนี้อีกเลย

“อื้อ!”

เล้งพยักหน้ารับอีกคน ค่ายกลางเมืองในชีวิตก่อนอีก 10 ปีนับจากนี้จะถือได้ว่าเป็นค่ายที่ดีที่สุดในเขตอดีตจังหวัดการบูรณ์ เพราะมีทหารเป็นผู้ปกครอง แตกต่างจากค่ายที่เล้งเติบโตมาซึ่งเป็นนักการเมืองปกครอง นักการเมืองคนนั้นคือพ่อของใบบุญที่ตายไปแล้ว ที่นั่นถ้ามีเหตุฉุกเฉินอะไร ประชาชนก็ไม่ต่างจากโล่กำบังให้คนใหญ่คนโตสักเท่าไหร่

“น้องเล้งจ้ะ คุณแม่มาตามแล้วค่ะ รีบไปหาคุณแม่เร็วเข้า”

กานดาแม่ของน้ำหวานเดินเข้ามาเรียกด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ยิ่งมองร่างเด็กชายตัวน้อยร่างกายจ้ำม่ำก็ยิ่งเอ็นดูเข้าไปใหญ่ เธอรีบจับจุงคนตัวเล็กไปหาลินดาที่ยืนรออยู่หน้าประตูห้อง

“ต้องขอโทษพี่กานดาด้วยนะคะที่ลูกของลินมารบกวนประจำเลย”

หญิงร่างอวบยกมือขึ้นประมาณว่าไม่เป็นอะไรด้วยรอยยิ้มใจดี

“ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ น้องเล้งมาเล่นที่นี่กับน้ำหวานก็ดีไปอีกแบบ เด็กคนนั้นไม่ค่อยมีเพื่อนเสียด้วย แถมขนมหวานห้องพี่เยอะมาก ลูกๆไม่ชอบกินกัน มีน้องเข้ามาช่วยกินจะได้ไม่เสีย”

กานดาทำท่าป้องปากหัวเราะเสียงดังจนเด็กอ้วนที่เห็นแก่กินก้มหน้าหงุดอย่างเขินอาย บุคลิกนี้เป็นเล้งในร่างเด็กหรือก็คือจิตส่วนลึกเรียกร้อง เขาต้านทานน้ำลายแตกฟองเมื่อได้เห็นขนมไม่ได้จริงๆ ขนาดน้ำหวานยังแซวไปหลายยกจนทำหน้าไม่ถูกกันไปข้างแล้ว

“มาจ้ะ สวัสดีคุณน้าก่อนครับ เดี๋ยวแม่พามาเล่นกับพี่น้ำหวานใหม่”

เล้งหันไปยิ้มอ้อนให้กับน้ากานดาก่อนจะยกมือไหว้สวยๆแล้วเดินจากไปท่ามกลางรอยยิ้มของเจ้าของห้อง ลินดากับกานดาเหมือนสิ่งมีชีวิตที่ยังไม่เห็นถึงความโหดร้ายมากๆของโลกใบนี้เพราะพวกเธอทั้งสองได้รับการปกป้องในอ้อมแขนสามีเหมือนกัน บรรยากาศของทั้งคู่จึงยังคงบุคลิกเดิมไม่บิดเบี้ยวอย่างคนที่เผชิญความโหดร้ายสะเทือนใจมาก ออร่าที่เล้งและน้ำหวานออกความเห็นคือนางฟ้าในวันวิปโยค

ชีวิตก่อนหาผู้หญิงแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว แม้แต่ชนชั้นสูงที่ถูกสถานการณ์พาไปและถูกปกป้องก็ยังวิปริตไม่อาจหาทางออกเจอ ดังนั้นพวกเขาสัญญากับตัวเองว่าคุณแม่ที่อุตสาห์ช่วยให้รอดเพื่อได้อยู่ด้วยกันจะยังคงเป็นแบบนี้จวบจนแก่ตายไปเลย

“คุงตาจ๋า!”

เมื่อกลับถึงห้องสิ่งแรกที่เด็กอ้วนทำคือการวิ่งไปอ้อนคุณตาอย่างกระตื้อรื้อร้นเช่นเคย ลืมหันไปมองอีกคนที่นั่งสนทนาอยู่โดยอย่างสิ้นเชิง ภูมิรู้สึกน้อยใจลึกๆที่หลังๆเขาเริ่มไม่ได้รับความสนใจจากเจ้าอ้วนแล้ว ตื่นเช้าออกไปเล่นกับเพื่อนคนใหม่ กลับมาไม่อ้อนคุณตาก็อยู่กับลูกของแม่บ้านจำนง

เด็กหนุ่มไม่เข้าใจว่าเขาเป็นอะไรกันแน่ หลังจากได้รับสายตาที่เต็มไปด้วยพลังจิตของน้องในตอนนั้น ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างก็อัดกันอยู่ในใจ มันเป็นความรู้สึกที่เขายังไม่เข้าใจ แต่เรื่องหนึ่งที่ภูมิอธิบายได้คือ เขารู้สึกกับเด็กชายตัวน้อยตรงหน้าแตกต่างจากเดิมอย่างไม่น่าให้อภัย

“อ่าว สวัสดีครับคนเก่ง แก้มเลอะขนมเต็มเลย”

เอื้ออำนวยยิ้มตอนรับแล้วรวบเด็กชายขึ้นอุ้มเหมือนทุกทีก่อนจะเข้าสู่โหมดหยอกล้อกันตามประสา ภูมิมองคุณตาด้วยความอิจฉา ก้นของเขาไม่ค่อยติดพื้นเนื่องจากยังละล้าละหลังว่าจะทำยังไง ช่วงนี้ไม่รู้เขาเป็นอะไร รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองอยู่เสมอตามที่ได้กล่าวเอาไว้

นานวันเข้าสายตาที่มองเจ้าอ้วนเปลี่ยนไปทีละนิดทีละหน่อย พยายามหักห้ามใจอย่างยากลำบาก สะกดจิตตัวเองเสมอว่าอ้วนยังเด็กเกินไปไม่อาจคิดเกินเลยได้มากกว่านี้ แต่พอมองริมฝีปากสีชมพูระเรือที่บอกว่าจุ๊บเขาเพื่อจองไว้แต่งงานในอนาคตใจไม่รักดีดันเต้นรัวอย่างน่าไม่อาย

“ไม่สวัสดีพี่บ้างเหรอ”

สุดท้ายอดไม่ได้ต้องออกปากพูดเรียกร้องความสนใจจากเจ้าอ้วนที่เริ่มติดคนอื่นมากกว่าเขา เล้งหันไปมองอย่างงุนงง

“เชอะ!! ไม่ฉน!!”

เล้งกำลังเคือง เคืองมาก ลงไปทำภารกิจทีเจอยายน้ำผึ้งนมโตเกาะแข้งเกาะขาวอแวตลอด ใช้ซี่เล้งคนนี้มีแต่พุงโตนี่ ไม่มีนมน๊มให้สีแขนพี่จ๋าหรอก!

“ไม่สนได้ไง ไม่คิดถึงพี่แล้วเหรอ!?”

ภูมิเริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจอย่างบอกไม่ถูก ปกติแค่คำพูดไม่กี่คำของอ้วนมักจะออกมาแนวน่าเอ็นดูมากกว่า แต่ไม่รู้ความรู้สึกนี้มันกลับจริงจังตอนไหน

อ้วนยังเด็ก อ้วนยังเด็ก

“คุงปู่เล้งจุ๊บๆโหน่ย”

เจ้าอ้วนเหลือบตามองพี่จ๋าด้วยรอยยิ้มร้ายแอบซ่อนก่อนจะยื่นหน้าจุบแก้มจอมพลเฒ่าพร้อมรอยยิ้มหวานหยดจนคนมองตาพร่า เอื้ออำนวยหัวเราะเสียงดังอารมณ์ดีและกระชุ่มกระชวยหัวใจตามประสาคนแก่ได้หลานคนใหม่ เขาก็เหลือบมองหลานชายจอมวางมาดไม่ต่างกันและยกยิ้มขึ้นอย่างเป็นต่อ เหมือนรู้ทันอยู่แล้วว่าภูมิกำลังคิดอะไร

"แม่ง!!”

ร่างสูงของเด็กหนุ่มลุกขึ้นยืนด้วยความหัวเสียและร้อนรุ่ม รู้สึกทำตัวไม่ถูกจนต้องถอยไปตั้งหลัก เขาโดนอ้วนมอมเมาด้วยพุงกับแก้มแน่ๆถึงเป็นเอามากขนาดนี้ รู้สึกไม่ดี รู้สึกอิจฉาคุณตาที่ได้รับจูบแสนไร้เดียงสา?ของเด็กน้อยไป

“ไปทะเลาะอะไรกับพี่เขาล่ะหืม ถึงได้เป็นแบบนั้น”

เอื้ออำนวยถามขำๆ ก่อนจะมองอีกคนที่หายไปด้วยดวงตาระยับ ไม่แปลกใจหากจะชอบพอกัน ภรรยาของเขาหรือยายของภูมิที่เสียไปอายุน้อยกว่าเขาตั้ง 10 ปี และหมั้นกันตั้งแต่เอื้ออำนวยเรียนโรงเรียนนายร้อย อายุประมาณ 18 ในขณะที่ภรรยาเพิ่ง 8 ขวบ ดังนั้นการมองว่าหลานชายจะมีความรู้สึกรักใครสักคนไม่ใช่สิ่งแปลกปลอม

เพียงแค่ต้องวางตัวให้เหมาะสมเพื่อรอให้ทุกอย่างพร้อมมากกว่านี้....

ถึงเด็กชายที่หลายเขาชอบจะไม่ใช่ผู้หญิงก็ตาม แล้วอย่างไร? นี่มันวันสิ้นโลก ไม่มีใครมากำหนดกฎเกนฑ์อะไรแล้วนอกจากเอาชีวิตรอดไปวันๆ

“ไม่ลู้อ่ะ”

เล้งตอบเฉไฉ ก่อนจะตระหนักได้ว่าหากเขางอนเยอะๆพี่จ๋าอาจจะเบื่อแล้วไปหายายนมน๊มโตนั่นก็ได้ คิดแล้วก็เครียด ทำยังไงดีคนไม่เคยมีแฟน !

“ไปคุยกับพี่เขาหน่อยไหม ถ้าพี่ไม่หายงอนเล้งอดกินขนมนะ”

จริงด้วย!

อ้วนลืมนึกถึงข้อนี้ไปเลย ว่าขนมโบราณในยุคก่อนพี่จ๋าจะเป็นคนออกไปหามาให้เขาตลอด เลย์ เทสโต้ ขนมขบเคี้ยว ฮื้อของแพง!

เมื่อนึกขึ้นได้เขาก็วิ่งไปหาพี่จ๋าที่ห้องทันที โชคดีประตูไม่ได้ปิดสนิทจึงเปิดแทรกตัวเข้าไปได้ เห็นร่างสูงของเด็กหนุ่มกำลังสุกงอมในชุดเสื้อกระดุมผ่าหน้าแกะออกหมดยืนสูบบุหรี่ริมระเบียงด้านนอก

“พี่จ๋าทำไรอ่ะ”

ภูมิสะดุ้งนิดนึงเพราะกำลังเหม่อลอยอยู่ เขาทิ้งบุหรี่ทันทีที่เห็นร่างเล็กของอีกคนเข้ามาในห้องส่วนตัว

“มีอะไรครับ”

“คิถุง”

ใจไม่รักดีเริ่มเต้นรัวอย่างซื่อตรง ถึงจะบอกว่าน้องมันยังเด็ก แต่บรรยากาศที่แผ่ออกมาทำเขากระสับกระส่ายจนรู้สึกผิดบาปอย่างไรชอบกล ภูมิสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะผละจากระเบียงเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูอย่างเรียบร้อย

“มาพี่หอมแก้มหน่อย คิดถึงเหมือนกัน”

ว่าเสร็จก็คุกเข่าอุ้มเจ้าอ้วนขึ้นมาฝังจมูกบนพุงขาวๆที่เต็มไปด้วยขนมจากห้องน้ำหวาน เล้งปากยู่จับหน้าพี่จ๋าอย่างโมโห

“แก้งเล้งอยู่นี่ นี่เรียกพุงๆ”

“อ่าวเหรอ ก็เห็นใหญ่ๆนึกว่าแก้ม”

“งื้อ~”

เจ้าเด็กแก่แดดทำแก้มพองลมก่อนจะออเซาะอ่อนระทวยกางแขนกอดลำคอหนาแล้วซบหัวกับไหปลาร้าแกร่งของพี่จ๋าอย่างพอดิบพอดี

“พี่จ๋าม่ายชอบเหยอ”

ว่าเสร็จก็ช้อนดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำดูน่ารักน่าเอ็นดูจนคนอุ้มใจละลาย ภูมิยิ้มเอ็นดูกับความฉอเลาะเก่งเกินวัยของเจ้าอ้วนตัวแสบ ก่อนจะหัวเราะเสียงดังเพราะโดนเด็กแก่แดดอ้าปากขบไหปลาร้าเสียแน่นเหมือนแทะน่องไก่


 


 



 

เข้ามาแก้ไขเนื้อหาให้ซอฟท์ลงและมีความสมเหตุสมผลมากขึ้น 17/4/2564

 

ฝากเพจของไรท์ด้วยนะ นักเขียนอินดี้

ฝากนิยายอีกเรื่องของไรท์ด้วยนะgarden master สวนดอกไม้ ณ ต่างโลก

และนิยายเรื่อง Flaming free อัคคีเริงระบำ ตอนนี้เข้าช่วง SS2 แล้วนะ!

หรือแฟนเพจไรท์ไม่ตอบก็ทักมาถามทางไอจีได้เลยจ้า>>> @azharzwooz

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.346K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,767 ความคิดเห็น

  1. #2681 mdpw (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 เมษายน 2564 / 17:28
    ตอนตัวเอกมาอยู่ในร่าง 5 ขวบนี่ก็ยังพอโอเคนะคะ ถึงน้องจะหื่น harassment คนอื่นไปหน่อย แต่การเอาเคสคุณตา 18 หมั้นกับคุณยาย 8 ขวบนี่มัน.. เข้าข่าย child grooming มากๆเลย อย่าให้คุณไรท์ช่วยดูจุดนี้หน่อยนะคะ
    #2,681
    0
  2. #2645 lcandyl (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 30 มกราคม 2564 / 11:44
    ใจร่มๆ นะพี่จ๋า555
    #2,645
    0
  3. #2638 Neen1053 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 12:34
    ภูมิเริ่มต้านทานไม่ไหวแล้วว555 ว่าเเต่จะเรียกกินเด็กได้มั้ยน้าาาา ลุงในคราบเด็กอ้วง
    #2,638
    0
  4. #2417 S_suika (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 13:06
    อิอ้วงพุงกลม มอมเมามาเป็นปีๆ

    ต้องซึมซับเข้าเส้นไปเยอะเลยละมั้งนั้น จะรอโตไหวป่าวพี่ 5555
    #2,417
    0
  5. #2336 my_demon2 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 02:53

    เอาแลวๆ พี่กูเริ่มไม่นิ่งแลว

    #2,336
    0
  6. #2314 _fiona_ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 20:18
    รูปซิ้กเเพ็คพี่ทำให้ยากเป็นอ้วงเลย
    #2,314
    0
  7. #2225 บาบาบิ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 13:16
    พี่ใจร่มๆนะ รออ้วงโตก่อนนน
    #2,225
    0
  8. #1913 Amarry (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 00:22
    อ้วงงงง ทำของใส่พี่จ๋าหรอ 5555555
    #1,913
    0
  9. #1896 StupidDesu (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 19:28
    อิอ้วงแอบดีดยาใส่พี่เขาใช่ไหม?!?! // ผิดล่ะ
    #1,896
    0
  10. #1734 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 12:10
    ใจเย็นนะพี่นะ
    #1,734
    0
  11. #1710 ลัทธิเนียลอง (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 23:38
    อ้วนทำอะไรพี่เขาลูก!
    #1,710
    0
  12. #1704 JuniBellzium (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 20:53
    หลงเเล้วอะดี้ๆๆ กิ้วๆๆ
    #1,704
    0
  13. #1687 Nu pe (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 15:01
    เดี๋ยวๆ ใจร่มๆนะพี่ น้องเพิ่งอายุ6ขวบ 6ขวบเท่านั้นนะ!! อายุน้อยกว่าพี่3เท่า!!!!
    #1,687
    0
  14. #1549 jinger Bell (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 16:40
    ท่ามกลางซากศพซอมบี้เหม็นเน่า
    สัตว์กลายพันธ์ตัวยักษ์
    ฝูงแมลงมืดฟ้ามัวดิน
    กับคนผอมแห้งแรงน้อยใช้แรงงานตาดำๆ
    มีซาลาเปาขาวๆกลมๆ มาให้น้วยตลอดปี
    เราว่ามันก็ต้องมีเปลี่ยนความชอบบ้างแหละ
    เอ หรือโดนสะกดจิตด้วยพุงกลมๆกับสะดือนั่นกันนะ
    #1,549
    1
    • #1549-1 Nu pe(จากตอนที่ 32)
      21 พฤษภาคม 2563 / 14:57
      ไม่รู้เหมือนกัน แต่ที่แน่ๆคือชอบเม้นท์นี้5555
      #1549-1
  15. #1535 Penfriend (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 13:15
    ใจร่มๆนะภูมิ นั่นลุงหกขวบ!
    #1,535
    0
  16. #1469 knunkim (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 04:12

    โห่ยๆๆ... คิดสภาพคนอายุ18ร่างกายแข็งแรงกับเด็กอ้วน6ขวบ อืมมม...

    #1,469
    0
  17. #1415 -123baba123- (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 14:59
    พี่ภูมิทำใจดีๆไหว อ้วนเล่นของใส่พี่หรอ
    #1,415
    0
  18. #1263 Rikajung67 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 09:21
    พี่ภูมิโดนอ้วงป้ายยาแล้ว 555+
    #1,263
    0
  19. #1047 KKIM3095 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 13:34
    บาปปปป หลงน้องเเล้วววว
    #1,047
    0
  20. #1003 MORNINGGLORY08 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 06:51
    พี่ภูมิหลงอ้วงงงแล้ว 555
    #1,003
    0
  21. #1002 บ่าวไพร่ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 05:13
    แหมคุณตา ไม่ธรรมดาเลยนะคะ!
    #1,002
    0
  22. #1001 Fround (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 03:51
    นัองยังเด็กกกกก ภูมิท่องไว้ ส่วนเล้ง แกก็ยังผู้เยาว์นะเฟ้ย ต่อให้ใจลุงก็ตาม
    #1,001
    0
  23. #998 กุเขินนน (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 23:25
    ยัยอ้วง! ทำอะไรใส่พี่จ๋า!555
    #998
    0
  24. #997 ดอลลา (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 23:15

    หยุด หยุดบัดเดี๋ยวนี้

    #997
    0
  25. #995 pinewillow (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 22:30
    อัยเด็กเจ้าเล่ห์!! ทำของใส่พี่จ๋าแน่ๆ
    #995
    0