ยอดวิวรวม

302

ยอดวิวเดือนนี้

67

ยอดวิวรวม


302

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


3
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  16 พ.ย. 64 / 21:28 น.
นิยาย §ǭҧͧ ()


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 16 พ.ย. 64 / 21:28


ภายในห้องสี่เหลี่ยมสีขาว ณ มุมหนึ่งของห้องปรากฏร่างชายหนุ่มของสองคน กำลังหยุดเยื้อฉุดกระชากกอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน บนโซฟาหนังสีเทา เสียงผิวเนื้อของทั้งสองสัมผัสผิวหนังของโซฟาเสียดสีกันจนดังคลุมเคล้าไปทั่วห้อง

“อ่า…ซี๊ด…อืม…พระ…พร้อมกูเสียว อ่า…” ร่างบางครวญครางเสียงกระเส่าเอ๋ยเรียกชื่อของผู้ที่สร้างความเสียวซ่านให้กับเขา

“ก็ทำให้เสียวไงนะครับ พี่วอร์ไม่ชอบหรอ” ชายผู้ที่กำลังมอบความรู้สึกเสียวซ่านอยู่นั้น ตอบกลับร่างบาง

“อึก…แต่…กูไม่ได้ อ่ะ…ซี๊ด…ต้องการแบบนี้…อืม…ไอ้พร้อ…ม ปล่อยกูเถอะ” ร่างบางปฏิเสธ และพยายามดิ้นรนหนีจากชายบนร่าง

“พี่วอร์อย่าดิ้นสิ เดียวก็เจ็บหรอก” หนุ่มพร้อมพยายามจับรั้งไม่ให้คนใต้ร่างขัดขืน

“ไอ้พร้อม! มึงเชี่ยทำอะไร” หนุ่มหน้าตี๋เปิดประตูเข้าฉุดกระชากนายพร้อมออกจากคู่จิ้นของเขา

“เปล่า…ผมก็แค่แกล้งพี่วอร์เล่นเฉย ๆ หยอก ๆ น่า” พร้อมยกมือทั้งสองข้างไม่อยากมีเรื่อง หนุ่มรุ่นพี่ตรงหน้า แล้วเดินเลี่ยงไปอีกมุมหนึ่งของห้อง

“หยิ่น…” เสียงร่างบางเรียก

“หืม…ครับ ว่าไง” หยิ่นเดินเข้าไปใกล้คนที่นอนหอบหายใจอยู่บนโซฟา

“ช่วยเขาหน่อย” วอร์ วนรัตน์ ส่งเสียงขอร้องให้คู่จิ้นรุ่นน้องช่วยอะไรบางสิ่งอย่างออดอ้อน

“ช่วยอะไรครับ” หยิ่นถาม

“อ่ะนี่ เขาอยากเอามันออกน่ะ” วอร์ หยิบอุปกรณ์สำหรับกระทำกิจส่งให้รุ่นน้อง

“พี่แน่ใจนะ จะให้ผมทำ ผมกลัวทำพี่เจ็บ” หยิ่นรับอุปกรณ์มา พร้อมถามย้ำกับรุ่นพี่

“เถอะนะ ทำให้เขาหน่อย เขาไม่อยากออกเอง ปล่อยไว้อย่างนี้มันทรมาน นะ นะ นะ…” วนรัตน์ทำเสียงออดอ้อนน่ารัก

“หึ ยัยน้องเอ้ย…ผมจะเบา ๆ นะครับ” หยิ่นช้อนร่างบางมาไว้บนตัก ก่อนจะค่อย ๆ สอดแทรกลำแท่งสีขาวเข้าทางช่องแคบของร่างบาง

“เบา ๆ นะหยิ่น” ร่างบางเอ๋ยบอกคนตรงหน้า

ลำแท่งถูกสอดแทรกเข้าด้านใน หัวของมันขูดครูดช่องทางภายในทำให้ร่างบางสะดุ้งตัวเล็กน้อย

“ขอโทษ เจ็บหรอครับ ผมจะระวังนะ” หยิ่นชายหนุ่มรุ่นน้องเอ๋ยขอโทษทันที เมื่อเห็นคนบนตักสะดุ้ง

“อืม…ไม่เป็นไร รีบทำเถอะ อยากเอาออกจะแย่แล้ว” วอร์ วนรัตน์เร่งให้หยิ่นรุ่นน้องทำให้เสร็จเร็ว ๆ

กิจกรรมระหว่างทั้งสองดำเนินต่อไปอีกไม่นานนัก

“อ่ะ…ใกล้ออกแล้ว” หยิ่นบอกกับคนบนตัก

“ซี๊ด…อะ เอาออกมาเลย” คนบนตักขานรับ

ณ ห้องติดกันกับห้องของคุณวอร์ วนรัตน์

“เสร็จแล้วว่ะมึง”

“เชี่ย…หยิ่นมันอ่อนว่ะ โธ่…เสร็จไวเกิน”

เด็ก ๆ ในสังกัดเดียวกับดาราคู่จิ้นหยิ่นวอร์ พร้อมใจกันออกหูแหบกำแพงห้องที่ติดกับทั้งคู่อยู่ขณะนี้

“ทำอะไรกัน!!”

“เฮ้ย!!!” ทุกคนกำลังหูแนบกำแพงร้องตกใจด้วยอาการขวัญหนีดีฟ่อ

“โธ่…ไอ้พร้อม ตกใจหมด ก็แอบฟังห้องข้าง ๆ นี่ไง” ปรัชญ์บอก

“แอบฟังทำไมพี่ ข้าง ๆ เขาก็ไม่ได้ทำอะไรซะหน่อย” พร้อมถามด้วยอาการสีหน้างงงวย

“แหม…มึงอย่าเนียน พวกกูได้ยินนะ ก่อนไอ้หยิ่นเข้ามามึงทำอะไรกับพี่วอร์ กล้านะมึงดีคนของเขากระทืบมึงออกมา” บีเวอร์เอ๋ยสมทบ

“หืม…ผมอะไร ทำไมพี่หยิ่นต้องกระทืบผมด้วย” พร้อมยังงงกับสิ่งที่คนอื่นพูด

“ก็ที่มึงทำให้พี่วอร์ร้อง ซี๊ด…อ่า…ครางกระเส่าซะขนาดนั้นไง” ปรัชญ์บอกสิ่งที่ได้ยิน

“ใช่” คนอื่น ๆ เป็นลูกคู่เอ๋ยรับ

“แล้วมึงก็บอกว่า ก็ผมทำให้พี่เสียวไง พี่ไม่ชอบหรอครับ” ปรัชญ์กล่าวต่อ และดัดเสียงให้เหมือนนายพร้อม

“ช่าย!” ลูกคู่คนอื่น ๆ ร้องรับเหมือนเดิม

“อะไร…พี่ ผมแค่ปันหูแกล้งพี่วอร์ พี่หยิ่นจะมากระทืบผมทำไม หมกมั่นกันนะพวกพี่ วู้…ไร้สาระ” พร้อมอธิบายสิ่งที่เขาทำกับพี่วอร์ แล้วก็บ่นว่าพวกนี้ไร้สาระ

“ใช่! พวกมึงมันไร้สาระ แล้วกูก็แค่แคะหูให้พี่วอร์โว๊ย! ไม่ได้ทำเรื่องจังไรอย่างที่พวกมึงมโน” เสียงหยิ่นที่ยืนกอดอกผิงกำแพงอยู่หน้าประตูห้อง ที่พวกมโนอยู่กัน

“อ้าว!!!” เสียงของคนชอบมโน

“ไหน ๆ พวกมึงคนไหนแอบฟังกู มาให้พ่อตบบ้องหูสักทีดิ” วอร์ วนรัตน์เดินออกมาจากด้านหลังหยิ่น เอ๋ยถามทุกคนด้วยน้ำเสียงเข้มขึม

“บ้องหูอย่างเดียวไม่พอมั้ง…ต้องโดนกระทืบสักคนละทีสองที จะช่วยแก้อาการมโนด้วย มา ม่ะ ขอสักทีเถอะ” หยิ่นกล่าวจบ ก็ไล่เตะไอ้พวกที่ชอบมโนซะหนีกันกระเจิง โดยมีพี่วอร์คู่จิ้นแสนรักร่วมวงไล่กวดพวกนั้นด้วย

จบบริบูรณ์ แบบHappy Ending

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น