คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Vanguard]เรื่องราวความรักของเราจนถึงวันนี้

โดย ฮินะ

เรื่องราวต่างๆที่ทั้งสองคนพบกันมาจนถึงวันนี้มีเรื่องราวหลายอย่างที่เกิดขึ้นจนเค้ารู้สึกตัวขึ้นมาว่าเค้าได้มอบใจให้กับเธอไปแล้ว

ยอดวิวรวม

1,491

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


1,491

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


8
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  16 ม.ค. 60 / 16:28 น.
นิยาย [Vanguard]ͧǤѡͧҨ֧ѹ [Vanguard]เรื่องราวความรักของเราจนถึงวันนี้ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่ะเรื่องนี้ฮินะได้แรงบันดาลใจบ้างอย่างทำให้อย่างเขียนเรื่องนี้ขึ้นมาน่ะค่ะอาจจะหวานไปมากหรือซึ้งไปมากก็ขอให้สนุกน่ะค่ะ

รูปทั้งหมดมาจาก Cr.twitter(@rukka86) คนที่หามาให้คือ Tokura. Misaki [Cardfight Vanguard] (ขอบคุณมากๆค่ะคุณมิซากิแล้วขอฝากเพจของเค้าตามที่เขียนไปน่ะค่ะ)

เนื้อเรื่อง อัปเดต 16 ม.ค. 60 / 16:28


แฮ่กๆเรารู้แล้วว่าเรารู้สึกอย่างไงกับพี่สาวน่ะขอให้ไปทันพี่สาวทีเถอะ
เวลาก่อนหน้านั้นเมื่อ5ชั่วโมงก่อน
มิวะ//กี่โมงแล้วเนี่ยเอ๊ะพึ่งตี5เองหรอไปดูกล่องจดหมายดีกว่าเพื่อมีจดหมายมาส่ง
พอมิวะอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ไปดูกล่องจดหมายหน้าบ้านเค้าและพบกับซองกระดาษอันใหญ่ใส่ไว้ในกล่องพร้อมกับแนบจดหมาย2อันมาให้แถมหน้าซองจดหมายอันแรกเขียนว่าให้ดูในซองใหญ่ก่อนค่อยอ่านอันที้2น่ะมิวะสงสัยอย่างมากก่อนอ่านจดหมายอันแรก
ถึง มิวะ ไทชิ
ถ้านายอ่านจดหมายนี้แล้วแปลว่านายคงเจอมันที่หน้าบ้านของนายแล้วสิน่ะวันนี้ฉันจะไปต่างประเทศอาจจะไม่ได้กลับมาอีกนานหรือไปกลับมาอีกเลยฉันอยากให้นายรับรู้ถึงความรู้สึกของฉันที่มีแก่นายก่อนที่ฉันอาจจะไม่ได้เจอกับนายอีกตลอดไปถ้านายไม่รับรู้ถึงสิ่งในซองนั้นนายไม่ต้องอ่านจดหมายอันที่สองของฉันน่ะฉันจะเก็บมันไว้ในความทรงจำของฉัน. จาก โทคุระ มิซากิ
มิวะ//จากพี่สาวหรอเนี่ยเอ๋~จะไปต่างประเทศวันนี้หรอทำไมถึงพูดแบบนี้ล่ะเนี่ยใจไม่ดียังไงไม่รู้
พอมิวะฉีกห่อกระดาษซองอันใหญ่ออกก็เป็นอัลบัญรูปใหญ่พอเปิดเข้าไปก็เจอรูปต่างๆจนพบกับรูปที่มีในความทรงจำต่างๆของเขา


มิวะ//รูปนี้มัน......
ย้อนไปในช่วงเวลาของรูป
มิวะ//พี่สาว~~~ไงเป็นไงบ้างล่ะ
มิซากิ//ก็สบายดีน่ะ
มิวะ//อ้อแล้วก็เรื่องการแสดงละครบนเวทีของชมรมต่อนั้นฉันชอบมากเลยน่ะพี่สาว
มิซากิ//นายอย่าฟื้นความทรงจำที่ไม่อย่าจะจำได้มั้ยย่ะ
และมิซากิก็ดึงคอเสื้อมิวะและเขย่าแรงๆพร้อมบ่นให้มิวะฟัง
มิวะ//งั้นพี่สาวฉันจะไม่พูดถึงเรื่องนี้อีกก็ได้แลกกับรูปของพี่สาวในตอนนั้นน่ะ
มิวะชูรูปที่มิซากิแต่งเป็นCEOอามาเทราสึกับโควรินที่แต่งเป็นอัลเฟตรที่ยืนชูมือขึ้นในงานโรงเรียน
มิซากิ//นายไปเอามาจากไหนน่ะรูปนั่นน่ะ
มิวะ//ไปขอคุณผู้จัดการมาน่ะ
มิซากิ//เอาคืนมาน่ะ
มิวะ//ก็มาเอาคืนเองสิ
และทั้งคู่ก็เล่นวิ่งไล่จับกันไปมาจนมิซากิขอยอมแพ้
มิวะ//เอ้ากินน้ำหน่อยสิจะได้หายเหนื่อยไงพี่สาว
มิซากิ//ขอบใจ
และมิซากิก็ดื่มน้ำที่มิวะยื่นมาให้พร้อมมองมิวะที่ยิ้มให้เธอแล้วพอดื่นเสร็จก็คืนให้มิวะ
มิวะ//นี้ก็ใกล้มือแล้วรีบกลับบ้านกันเถอะเดี๋ยวฉันไปส่งพี่สาวเอง
มิซากิ//ขะ...ขอบใจน่ะ
มิวะ//ไม่เป็นไร
พอมิวะส่งมิซากิที่ร้านก็รีบกลับบ้านทันที
ตัดกลับมาปันจุบัน
มิวะ//คิดถึงชะมัดเลยแฮะตอนนั้นเองพี่สาวก็เกือบได้รูปนั้นเหมือนกันแฮะ
แล้วมิวะก็เปิดหน้าถัดไป


มิวะ//รูปแรกของเรากับพี่สาวนี้น่า
ย้อนไปในช่วงเวลาของรูป
มิวะ//นี้ๆพี่สาวไหนเราก็รู้จักกันมานานแล้วขอถ่ายรูปด้วยกันจะได้มั้ย
มิซากิ//หา!?
มิวะ//ไม่ต้องมาร้องหา!?เลยน่ะพี่สาวขอร้องล่ะผมอย่างมีรูปของพี่สาวบ้างนี้น่า
มิซากิ//ก็ได้
มิวะเห็นมิซากิห่างจากตนไปมากก็จัดการโอบไหล่ให้มิซากิมาใกล้กับตนเอง
มิวะ//เตรียมยิ้มน่ะ 1. 2. 3 
แชะ
มิซากิ//ว่าแต่นายจะเอารูปฉันไปทำไมก็นายมีรูปในงานการแสดงบนเวทีที่โรงเรียนของฉันแล้วนี้
มิวะ//อ้อนั้นน่ะหรอก็ที่ฉันขอพี่สาวถ่ายรูปนี้ยังไม่มีรูป"ของเรา"สองคนเลยน่ะฉันมีแต่รูปคู่คนอื่นไม่มีพี่สาวเลย
มิซากิ//งั้นหรอ
มิซากิก็นั่งอ่านหนังสือต่อโดยมิวะยืนมองมิซากิอยู่
มิวะ//พี่สาวงอนหรอ
มิซากิ//ไม่ได้งอน
มิวะ//หรอเห็นพี่สาวงอนชัดๆ
มิซากิ//ก็บอกว่า.....
จู่ๆมิซากิก็เงียบไปเมื่อเห็นมิวะยืนนิยายที่เป็นเล่มต่อจากที่เธออ่าน
มิวะ//ผมเห็นพี่สาวอ่านแต่เรื่องนี้พอได้ยินว่ามีเรื่องใหม่ก็เลยไปซื้อมาให้น่ะ
มิซากิ//ขะ....ขอบใจมากน่ะ....
มิวะ//แล้วพี่สาวจะหน้าแดงทำไมหรอ
มิซากิ//ก็ไม่มีใครเคยซื้อหนังสือให้ฉันมาก่อนนี้น่า
มิวะ//งั้นฉันก็เป็นคนแรกน่ะสิ
มิซากิ//ใช่
มิวะ//งั้นถ้ามีเล่มใหม่ออกมาฉันจะมาซื้อฝากพี่สาวน่ะ
มิซากิ//ไม่เอาเกรงใจนายแย่เลย
มิวะ//ไม่ต้องน่ะแลกกับรูปพี่สาวน่ะ
มิซากิ//กะ...ก็ได้....
ตัดกลับมาปันจุบัน
มิวะ//ตอนนั้นพี่สาวหน้าแดงน่ารักมากเลยล่ะน่ะหน้าคิดถึงจังเลยแฮะรูปต่อไปเป็นไงน่ะ


มิวะ//เอ๊ะ...นี้มัน...
ย้อนไปในช่วงเวลาของภาพ
มิซากิ//ตายแล้วฝนตกลงมาแล้วทำไงดีล่ะไม่ได้พกร่มมาด้วยสิน่ะ
มิวะ//อ้าวพี่สาวนี้รีบเข้ามาในร่มก่อนสิ
มิวะที่ยืนอย่างข้างหลังมิซากิก็ทักพอมิซากิเห็นก็รีบวิ่งเข้าไปในร่ม
มิซากิ//นายมาทำอะไรแถวนี้น่ะ
มิวะ//พอดีมาทำธุระให้พ่อน่ะมันต้องผ่านมิยาจิด้วยก็น่ะแล้วกะว่าจะไปร้านต่อแล้วก็มาเจอพี่สาวเข้า
มิซากิ//อืม
มิวะ//งั้นเราไปด้วยกันน่ะ
มิซากิ//ฉันต้องไปร้านสัตว์เลื้ยงก่อนน่ะ
มิวะ//งั้นหรอฉันเองก็ต้องรีบไปร้านเพราะนัดไคไว้ด้วยสิงั้นฉันให้ร่มนี้กับพี่สาวน่ะ
มิวะยื่นร่มให้มิซากิ
มิซากิ//แล้วนายล่ะ
มิวะ//ไม่ต้องห่วงฉันอึดอยู่แล้วน่ะเอาไปเถอะพี่สาวเดี๋ยวค่อยมาคืนฉันก็ได้
มิซากิ//อืมงั้นก็ได้ไว้เจอกันพรุ่งนี้น่ะ
มิซากิรีบเอาร่มแล้ววิ่งไปที่ร้านสัตว์เลื้ยง
มิวะ//รีบไปมาไคดีกว่าก็โดนเจ้านั่นบ่นให้
วันต่อมา
ณ ร้านการ์ดแคปปิเตอร์
ติ้ง
ชิน(ผู้จัดการ)//ยินดีต้อนรับครับอ้าวไคคุงเองหรอแล้วมิวะคุงล่ะ
มิซากิ//นั่นสิ
ไค//เจ้านั่นไม่สบายนอนโทรมอยู่ที่บ้าน
มิซากิ//หา!เพราะฉันแน่เลย
ชิน(ผู้จัดการ)//งั้นมิซากิไปหามิวะคุงเถอะน่ะอ้อส่วนร้านฉันเฝ้าเองได้
มิซากิ//งั้นหรอค่ะคุณชิน
ชิน(ผู้จัดการ)//อ้อก่อนไปเดี๋ยวขอฝากของให้มิวะคุงด้วยมิซากิเฝ้าร้านแทนฉันแปปนึงน่ะ
เวลาผ่านไป
ชิน(ผู้จัดการ)ยื่นกล่องข้าวให้มิซากิ
ชิน(ผู้จัดการ)//ฝากเจ้านี้ด้วยล่ะกันน่ะมันมีข้าวต้มอยู่ข้างใน
มิซากิ//ค่ะงั้นฉันไปก่อนน่ะคุณชิน
ณ บ้านมิวะ
ก๊อก ก๊อก
แม่ของมิวะ//อ้าวมาหาใครจ้า
มิซากิ//มาหามิวะค่ะ
แม่ของมิวะ//งั้นหรอจ้าเชิญจ้าโอ๊ะเอาอะไรมาด้วยล่ะจ้า
มิซากิ//ข้าวต้มค่ะ
แม่ของมิวะ//งั้นน้าจะจัดใส่จานให้หนูไปเข้าไปในห้องมิวะได้เลยน่ะจ้า
มิซากิ//ค่ะ
มิซากิก็ตรงไปที่ห้องของมิวะพอเปิดเข้าไปพบกับมิวะที่นอนโทรมอยู่พอมิซากิปิดประตูมิวะก็ตื่นขึ้นมา
มิวะ//พะ....พี่....สาวแฮ่กๆ
มิซากิเอามือแตะหน้าผากมิวะพบว่าตัวร้อนมาก
มิซากิ//เดี๋ยวฉันมา
มิซากิลงไปเอาน้ำในกะลามั้งใบเล็กกับผ้าแล้วเอามาเช็ดตัวมิวะ
มิวะ//ทะ...ทำไม.....
มิซากิ//ได้ยินมาจากไคว่านายไม่สบายอย่างหนักน่ะสิก็เลยมาเยื่ยมเพราะฉันแท้ๆนายถึงได้
มิวะ//มันไม่ใช่เพราะ...พี่สาว...หรอก....เพราะฉันเอง....ต่างหากล่ะ....เพราะงั้นอย่าโทษตัวเองเลยน่ะ
มิวะเอามือมาลูบหัวมิซากิก่อนที่จะหลับไป.........
ตัดกลับมาปันจุบัน
มิวะ//ถึงตอนนั้นจะโดนแม่แซวชุดใหญ่ก็เถอะน่ะเนี่ยรูปต่อไป รูปต่อไป


ย้อนเวลาไปในช่องของภาพ
มิวะ//พะ....พี่สาวขออะไรสักอย่างได้มั้ยล่ะ
มิซากิ//อะไร
มิวะ//ช่วยติวภาษาอังกฤษชั้นสูงให้หน่อยได้มั้ยมะรืนนี้ฉันจะต้องสอบน่ะสิ
มิซากิ//แล้วไคล่ะ
มิวะ//เจ้านั่นหนีไปหาเร็นน่ะสิแถมมีข้ออ้างว่า"พอดีฉันนัดแข่งกับเร็นแล้วน่ะสิ"งี้อ่ะฉันแล้วต้องมาขอพี่สาวไง
มิซากิ//อืมงั้นฉันติวให้ล่ะกันติวที่ไหน
มิวะ//บ้านพี่สาวไงฉันเตรียมอุปกรณ์มาเรียบร้อยแล้ว
มิซากิ//ก็ได้
พอเวลาตกดึก
ชิน(ผู้จัดการ)//เชิญๆมิวะคุงจะติวกันที่ไหนดี
มิวะ//ในห้องนั่งเล่นน่ะล่ะครับ
มิซากิ//งั้นมาเริ่มติวกันเถอะ
ชิน(ผู้จัดการ)//ถ้าทำเสร็จอาหารเสร็จแล้วเดี๋ยวฉันเรียกล่ะกัน
มิซากิ//ค่ะ
จากนั่นทุกคนก็เริ่มทำหน้าที่ของตัวเองกันไปจนกระทั่งชินมาเรียกให้มากินข้าวมิซากิและมิวะก็มานั่งที่โต๊ะแล้วกินข้าว
ชิน(ผู้จัดการ)//ว่าแต่มิวะคุงจะติวถึงไหนหรอ
มิวะ//เอ่อ....เช้ามั้งครับ
มิซากิ//หา!!!!
มิวะ//ก็พี่สาวหลับไปก่อนก็ได้นี้น่าส่วนฉันจะต่อเอง
มิซากิ//อ้อ....งี้เองหรอ
ชิน(ผู้จัดการ)//งั้นเดี๋ยวฉันไปเตรียมผ้าห่ม1ผืนมาให้ล่ะกัน
มิวะ//ขอรบกวนด้วยครับ
ชิน(ผู้จัดการ)ที่กินข้าวเสร็จก็ไปหาผ้าห่มมาให้พอมิวะกับมิซากิกินเสร็จก็ไปติวนั่งสือกันต่อส่วนชิน(ผู้จัดกาี)ขอกลับไปที่ห้องนานแล้ว
เวลาผ่านไปจนถึงตี2ตอนนี้มิวะกำลังทำแบบฝึกหัดอย่างหนักส่วนมิซากิก็ง่วงนอนมากพอมิวะเห็นงั้นก็เอาผ้าห่มมาห่มให้มิซากิและก็ขอตัวเองแล้วพอมิซากิหันไปก็เหมือนจะไม่มีแรงว่ามิวะและมิวะก็จับหัวมิซากิให้มาซบไหล่เขาและปล่อยให้เธอหลับไปส่วนมิวะก็ทำแบบฝึกหัดต่อไป
มิวะ//ราตีสวัสดิ์น่ะพี่สาว
ตัดกลับมาปันจุบัน
มิวะ//ตอนนั้นเราเองก็มีความสุขมากเลยนี้น่าที่แอบมองพี่สาวยามหลับเอ๊ย...ไม่ใช่สิไม่ใช่แต่ทำไมกันน่ะมันเหมือนใจเต้นไม่ยอมหยุดมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วน่ะชั่งเหอะดูต่อดีกว่า


มิวะ//นี้มัน........งานเทศกาล
ย้อนไปไม่กี่เดือนก่อนหน้านี้
มิวะ//โย่ว!ไงพี่สาวคืนนี้ไปงานเทศกาลกันมั้ยล่ะ
มิซากิ//ทำไมล่ะ
มิวะ//พอดีคามุยมันได้ยินข่าวมาว่าศาจเจ้าตรงเนินเขามีงานเทศกาลด้วยล่ะแถมพวกโครโน่ก็จะไปดูเพื่อไปทำภารกิจกับไคและอิบูกิน่ะสิคามุยเลยลองชวนฉันให้ไปด้วยพี่สาวสนมั้ย
มิซากิ//อืม
มิวะ//งั้นต้องแต่งยูกาตะสวยๆแล้วสิพี่สาวด้วยน่ะ
มิซากิ//เอ๊ะ...ไม่ได้ไปทำภารกิจหรอ
มิวะ//ไม่ล่ะภารกิจนี้สุดหินเลยล่ะน่ะเพราะคนที่คิดภารกิจนี้คือไอจิน่ะสิ
มิซากิ//มันหินตรงไหน
มิวะ//ก็ต้องหินสิพอดีไอจิให้ภารกิจว่า"ตามหาการ์ดแวนการ์ดของรอยัลพาลาดินให้ครบ50ใบแล้วอ้าวมาให้ไคคุงเขาจะเซ็นให้เอง"น่ะสิ
มิซากิ//สุดหินจริงๆด้วนแล้วเราไม่ไปช่วยจะดีหรอ
มิวะ//ไม่ต้องล่ะเพราะเด็กๆจะทำเองน่ะสิส่วนเราคอยไปเป็นกำลังใจก็พอ
มิซากิ//เป็นกำลังใจหรือจะไปเดินเที่ยวงานมิทราบ
มิวะ//อุ้ย...โดนจับได้ซะแล้ว
มิซากิ//เอางั้นก็ได้งานกันที่หน้าศาลเจ้าน่ะ
มิวะ//คราบบบบบบ
มิซากิ//คิกๆ
ณ ศาลเจ้าเวลา19:00
มิซากิ//รอนานมั้ย
มิซากิ//ไม่ล่ะงั้นเราไปกันเถอะพี่สาว
มิซากิ//อืม
มิวะก็จูงมือมิซากิไปเดินเที่ยวงานต่างอย่างสนุกสนานจนมานั่งที่ศาลเจ้า
มิวะ//ขนาดนี้มืดแล้วยังร้อนอยู่อีก
มิซากิ//นั่นสิ
มิวะก็กินไอติมต่อไปมิซากิที่เห็นบรรยากาศเงียบจนเกินไปกะจะชวนคุยแต่ว่า.....
มิซากิ//เอ่อ....คือ....
พุ่บ
???//เจอแล้ว!!!!!
???//จริงๆหรอว้าวดีจังเลย
???//นั่นสิทีนี้ก็ครบ50ใบแล้ว
มิวะ&มิซากิ//โครโน่ ชิออน โทโคฮะ!!!
โครโน่//อ้าวพวกคุณสองคนมาเที่ยวกันหรอครับ
มิซากิ//อะ.......อืม
ชิออน//งั้นรีบไปให้คุณไคเซ็นกันเถอะ
โทโคฮะ//นั่นสิๆ
จากนั้นทุกคนก็จากไปแต่ก็มีคนนึงเดินออกมาจากที่ซ่อนตัว
มิวะ//อ้าว!ไงไอจิ
ไอจิ//สวัสดีครับไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยน่ะครับเนี่ย
มิซากิ//นายกลับมาจากเรียนต่างประเทศแล้วหรอ
ไอจิ//ครับแล้วได้ยินจากคามุยคุงว่ามีคนใช้แคลนที่ไม่เคยเห็นมาก่อนตั้งแต่นั้นมาผมอยากเจอมากเลยให้คามุยคุงพูดถึงภารกิจนี้ขึ้นมาแล้วผมแอบดูอยู่ห่างๆน่ะครับแต่โครโน่คุงนี้เหมือนผมน่ะครับเนี่ย
มิวะ//เหมือนตรงไหนหรอ
มิซากิ//อ้อ...เหมือนกันตรงที่มีคนให้แวนการ์ดเหมือนกันสิน่ะ
ไอจิ//ครับงั้นไปล่ะครับขอให้ทั้งคู่มีความสุขน่ะครับบาย~~
แล้วไอจิก็จากไปพอไอจิจากไปไม่ได้นานก็มีดอกไม้ไฟหลายลูกเลยทั้งคู่ก็นั่งดูด้วยกันอย่างมีความสุขก็จะเดินแยกย้ายกันกลับบ้านตน
ตัดกลับมาที่ปันจุบัน
มิวะ//ตอนนั้นพี่สาวจะพูดอะไรกับเราน่ะดูรูปต่อไปดีกว่า


ย้อนไปเมื่อเดือนที่แล้ว
มิวะ//พี่สาวมาแข่งแวนการ์ดกันน่ะใครแผลก็ต้องให้ฝ่ายชนะเอาพลาสเตอร์ติดหน้าเอามั้ยล่ะ
มิซากิ//เอาสิ
ทั้งคู่ก็พลัดกันแพ้และชนะกันจนไม่รู้ว่าใครชนะไปกี่ครั้งแล้วจน...
มิวะ//พอแล้วตอนนี้ไม่รู้แล้วว่าใครได้เท่าไรแล้ว
มิซากิ//นั่นสิแล้วจะเอายัง
มิวะ//ให้เอาแปะหน้าเท่าๆกันล่ะกันน่ะ
มิวะยื่นพลาสเตอร์ให้มิซากิ2อันของตัวเองสองอัน
มิวะ//ให้แปะตรงไหนก็ได้ตามสบาย
มิซากิก็ติดตรงหน้าผากของมิวะกับแถวใต้แก้ม
มิซากิ//แบบนี้ล่ะกันน่ะ
มิวะ//งั้นตาฉันล่ะน่ะ
มิวะก็แปะที่แก้มมิซากิกับแปะที่แก้มอีกข้างใกล้หูแต่มิวะก็ไม่ชักมืออกแล้วเอามือจับแก้มมิซากิไว้งั้น
มิซากิ//จะทำอะไรน่ะ
มิวะ//ขอให้พี่สาวเจอคนที่ใช่สำหรับตัวเองทีเถอะ
มิซากิ//หา!?
มิวะไม่ตอบอะไรก่อนชักมือกลับก่อนจะพูดอะไรบ้างอย่าง
มิวะ//ฉันอยากให้พี่สาวมีความสุขอยากให้เจอกับคนที่สามารถทำให้พี่สาวมีความสุขไปตลอดชีวิตได้
มิซากิ//นะ....นายมาพูดอะไรเนี่ย
มิวะ//ฉันเป็นห่วงพี่สาวน่ะสิถามได้อยากให้คนที่พี่สาวใช้ชีวิตด้วยเป็นคนที่สามารถดูแลพี่สาวได้น่ะไม่อยากให้พี่สาวมาเสียใจ
มิซากิ//มิวะ.....
มิวะ//ฉันไปล่ะน่ะพี่สาวแล้วเจอกันใหม่
มิซากิ//อะ....อืม.....
ตัดกลับมาปันจุบัน
มิวะ//ชะ....ใช่แล้ว....จริงแล้วเรามัน.....ฮึ่ม!!
มิวะรีบวางอัลบัญก่อนจะหยิบจดหมายซองที่2
ถึง มิวะ ไทชิ
ถ้านายได้อ่านจดหมายฉบับนี้แปลว่านายรู้ใจตัวเองแล้วสิน่ะฉันอยากจะเห็นนายเแ็นครั้งสุดท้ายก่อนจะไปต่างประเทศนายช่วยมาหาฉันก่อนเครื่องบินแถว10:50น.จะออกได้มั้ยฉันจะรอนายจนกว่าจะถึงเวลานั้นน่ะอ้อและความรู้สึกของฉันที่มีต่อนาย.......ฉัน.....รักนาย....น่ะมิวะจาก โทคุระ มิซากิ
มิวะ//พะ.....พี่สาวฮึ่มกี่โมงแล้วเนี่ย08:30น.รีบไปดีกว่า
จากนั้นมิวะก็ไปหยิบเสื้อคลุมและใส่รองเท้าและเรียกรถแท็กซี่ไปสนามบินทันที
ระหว่างทางที่ใกล้ถึงสนามบิน
มิวะ//ทำไมรถติดอย่างนี้ล่ะเนี่ยลุงผมขอลงตรงนี้น่ะ
ลุงขับแท็กซี่//ครับ
มิวะ//นี้เงินน่ะคุณลุง
มิวะยืนเงินให้ลุงขับแท็กซี่ก่อนจะลงจากรถไปที่สนามบินถึงจะยังไม่ถึงเวลาที่เครื่องบินจะออกแต่เพราะว่ากว่าจะหามิซากิเจอคงนานแน่จึงรีบไปสนามบินอย่างเร็ว
มิวะ//แฮ่กๆกีโมงแล้วน่ะ
พอมิวะก้มดูนาฬิกาตอนนี้09:40น.แล้วมิวะจึงรีบวิ่งต่อจนมาถึงสนามบินพอถึงสนามบินก็ตามหามิซากิใหญ่เลยหาไปก็หาไม่เจอสักทีจนเวลาผ่านไป
มิวะ//อีก15นาทีเครื่องก็จะออกแล้วแฮ่กๆๆเรารู้แล้วว่าเรารู้สึกอย่างไงกับพี่สาวของให้ไปทันพี่สาวทีเถอะ
???//อ้าว?มิวะนายมาทำอะไรที่นี้
มิวะหันไปหาต้นเสียงใช่คนๆนั้นก็คือมิซากิคนที่เขาตามหา
มิวะ//พะ....พี่สาว.....
ก่อนที่มิวะจะล้มลงหมดสติไปมิซากิก็รีบวิ่งมาหามิวะทันทีก็จะขอให้ใครบ้างคนช่วยแบกมิวะไปที่ห้องพยาบาล
ผ่านไป1ชั่วโมง
มิวะก็ลืมตาขึ้นมามีมิซากิที่นั่งอยู่และมิวะก็รีบลุกขึ้นมานั่งทันที
มิวะ//พี่สาวคือว่าเอ๊ะ.....ไค....โครโน่.....โทโคฮะ.....ชิออน......ไอจิ.....ทำไม
มิวะมองคนที่ยืนเรียงกันพร้อมยิ้มออกมา(ยกเว้นไค)แล้วพูดว่า
ทุกคนยกเว้นมิซากิกับมิวะ//ยินดีต้อนรับน่ะ
มิวะ//เอ๊ะ
ไอจิ//คะ....คือว่าโทโคฮะจังเขาบอกว่าเคยได้ยินคุณมิซากิพูดเรื่องคนที่ชอบให้ฟังแล้วมันก็ตรงกับมิวะคุงทุกอย่างพวกเราเลยวางแผนกันให้มิวะคุงรู้หัวใจตัวเองว่ารักคุณมิซากิหรือเปล่า.....น่ะครับ
ไค//ก็งั้นล่ะงั้นพวกเราออกไปกันก่อนเถอะน่ะปล่อยให้"ว่าที่สามีกับว่าที่ภรรยา"ให้คุยกันเถอะ
และพวกไคก็ออกไปปล่อยให้มิซากิกับมิวะอยู่ด้วยกันในห้อง
มิวะ//เอ่อ.....พี่สาว...คือว่าทำไมถึงมาที่นี้ล่ะ
มิซากิ//พอดีโควรินขอร้องให้ไปหาที่จังหวัดกุมมะน่ะฉันก็จะไปที่นั้นน่ะสิ
มิวะ//เอ่อ...พี่สาวคือว่า.....ฉันเข้าใจหัวใจของตัวเองแล้วว่าคิดยังไงกับพี่สาว
มิซากิ//อะ....
มิวะ//ผมชอบพี่สาวน่ะ
มิซากิ//(0//////0)ตาบ้าฉันน่ะก็ชอบนายน่ะตั้งแต่4ปีก่อนแล้ว
มิวะ//งั้นต่างคนต่างรักกัน........เราแต่งงานกันน่ะ
มิซากิ//เดี๋ยวๆไม่เป็นแฟนกันก่อนหรอ
มิวะส่ายหน้าไปมาก็ที่จะจูบมิซากิอย่างอ่อนโยนก่อนจะถอนจูบ
มิวะ//ขอมีแค่ความรู้สึกนี้ฉันจะไม่ทิ้งพี่สาวไปไหนเด็ดขาดเลย
มิซากิ//อะ...อืมสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
มิวะ//อืมสัญญา


หลังจากนั้น2เดือนทั้งคู่ก็แต่งงานด้วยกันและมีชีวิตด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไปและจะไม่มีวันทิ้งกันเหมือนที่วันนั้นได้สัญญากันไว้ว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป

จบแล้วจ้า~~
ขอให้ทุกคนที่อ่านมีความสุขล่ะกันน่ะไว้เจอกันส่วนเรื่องอื่นๆจะมาอัพต่อไปน่ะ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ ฮินะ จากทั้งหมด 8 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 13:39
    ฟินมากก
    #2
    0
  2. วันที่ 8 มกราคม 2560 / 14:06
    อร๊ายยย!!!อ่านจบแล้วอยากจะกรี้ดให้ลั้นบ้านเลย ถ้าในอนิเมะเป็นแบบนี้คนดูคงจะฟิน~~กันน่าดูเลย😆😆😆😆
    #1
    0