คัดลอกลิงก์เเล้ว

ประชาสัมพันธ์บ้านไร่

เมื่อนักประชาสัมพันธ์หยกๆ ขอกลับมาเป็นชาวไร่ฝึกหัด ตามหัวใจต้องการ แต่ทางที่เดินไม่สวยหรูอย่างคิด ไหนจะหุ่นบอบบาง คนรอบข้างก็คอยสมน้ำหน้า ค่อยมาลุ้นกันว่าเธอจะทำสำเร็จหรือไม่

ยอดวิวรวม

382

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


382

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


7
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 8 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  30 ต.ค. 59 / 18:25 น.
นิยาย Ъѹҹ ประชาสัมพันธ์บ้านไร่ | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

     สืบเนื่องมาจากการที่เราได้มีโอกาสเข้าอบรมหลักสูตรเกี่ยวกับการเกษตรอยู่บ่อยครั้ง และครั้งล่าสุดเมื่อวันที่ 8 พ.ค. 2559 ในหัวข้อ 2 ไร่ครึ่ง พึ่งตนเอง โดยผู้ใหญ่สมศักดิ์ เครือวัลย์ แห่งศูนย์กสิกรรมธรรมชาติสองสลึง จ.ระยอง ท่านทำให้เราคล้อยตามในหลายๆ เรื่องอย่างเช่น เรื่องอาหารการกินที่ปนเปื้อนสารเคมีเพราะทุกวันนี้เราก็มีแต่ซื้อเขากินทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็นข้าว ผัก ปลา ไก่ หมู ไข่ ผลไม้ต่างๆ โดยที่เราไม่รู้ว่าขั้นตอนการผลิตเขาทำอย่างไรก่อนจะมาปรุงให้เรากิน มั่นใจได้หรือเปล่าว่าปลอดภัยจริง สู้เราทำเองทุกขั้นตอนจะไม่ดีกว่าหรือ

     อีกเรื่องที่เรารู้สึกเห็นด้วยอย่างยิ่ง คือ พ่อ แม่ที่เป็นเกษตรกร ชาวไร่ ชาวนา ชาวสวน ที่มักจะเรียนจบในระดับต่ำแค่ ป.4 เสียส่วนใหญ่ พวกเขาพยายามเหลือเกินที่จะผลักดัน พร่ำบอกหรือแม้กระทั่งบ่นฝังหัวบรรดาลูกๆ ว่าให้ตั้งใจเรียนสูงๆ จะได้ไม่ต้องมาทำงานลำบาก ตากแดด ลม ฝน เหมือนตน ก็เพราะค่านิยมและสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป หลงใหลได้ปลื้มกับวัตถุนิยม บ้านใหญ่ รถหรู จนลืมรากเหง้า ครอบครัวใหญ่กลายเป็นครอบครัวเดี่ยว ทิ้งคนแก่และเด็กให้อยู่กับบ้านส่วนแรงงานหนุ่มสาวก็พากันไหลเข้าเมืองใหญ่เพื่อแลกกับการกินอยู่สบายของคนในครอบครัว ส่งเสียเงินทองไปเลี้ยงดู แต่พอคนอยู่ทางบ้านเกิดเจ็บไข้ก็ต้องดูแลกันไปตามยถากรรม บ่อยครั้งที่ต้องกะเตงกันไปหาหมอกันตามลำพัง เพราะลูกหลานที่อยู่ในเมืองลางานยาวๆ ไม่ได้ ติดอยู่กับกฎของบริษัท มิฉะนั้นต้องถูกหักเงินเดือน เบี้ยอะไรต่อมิอะไรที่ทำให้รายรับสิ้นเดือนลดลง คิดแล้วมันน่าปวดหัว เราก็คือหนึ่งในนั้น หนึ่งในมนุษย์เงินเดือนที่ต้องทิ้งครอบครัวไว้ต่างจังหวัด(ชนบทห่างไกลเมืองหลวง) เพียงเพราะพ่อแม่ส่งเสียจนเรียนจบ ป.ตรี หนี้ กยศ. ก็ยังส่งไม่หมด ไหนจะงวดรถกระบะ อย่าหวังว่าจะมีเงินเก็บเงินออมขอแค่มีกินมีใช้(หนี้)ไปวันๆ ก็ลำบากจะแย่ ดีที่ไม่มีหนี้นอกระบบมาให้ยุ่งยากเข้าไปอีก

     เราเชื่อเหลือเกินว่ามีหลายคนที่อยู่ในอาการเดียวกันกับเรา เคยเปรยกับทางบ้านไว้ว่าถ้าหมดนี้เมื่อไร ซึ่งคาดว่าน่าจะสักสามปีเห็นจะได้ จะขอกลับไปเดินตามรอยเท้าพ่อ แม่ และยาย บนที่ดินของเราเอง แทบจะทันทีที่แจ้งความประสงค์ออกไปก็ได้รับคำตอบสบประมาทกลับมาว่า "เฮ้อะ! ทำเกษตรแล้วเมื่อไรจะรวย เห็นไหมว่าพ่อกับแม่ทำมาตั้งเท่าไรไม่เห็นจะรวยสักที" ก็ใช่นะสิ ตัวเองทำเกษตรเชิงเดี่ยว ปลูกข้าวปีละครั้ง มัวแต่โทษฝน โทษฟ้า ด่าว่าไม่มีคนช่วยเหลือ ทั้งๆ ที่ตัวเองไม่ยอมพึ่งตัวเองแท้ๆ และที่สำคัญกลัวเสียหน้าที่ลูกจะกลับไปทำไร่ไถนาที่บ้าน อุตส่าห์ส่งเสียให้จบตั้งปริญญาตรีแล้วไหงมันไม่มีทางไป ไม่มีความคิด ทิ้งความสบายกลับมาลำบากอีกทำไม คิดโง่ๆ

     อาชีพเกษตรกรเป็นอาชีพในฝันของคนคิดโง่ๆ แบบเรา เราอยากอยู่แบบพอเพียงแต่อบอุ่นพร้อมหน้า ปลูกข้าว ปลูกผัก เลี้ยงปลา เลี้ยงเป็ด พึ่งตนเองได้กินอยู่อย่างปลอดภัย สโลว์ไลฟ์ท่ามกลางแมกไม้ ป่าเขา และท้องนา อากาศสะอาด เมื่อพึ่งตนเองได้แล้วก็ต่อยอดไปเผื่อแผ่หมู่บ้าน ชุมชนต่อไป จึงเกิดแรงบันดาลใจสร้าง "ประชาสัมพันธ์บ้านไร่" ที่จะได้อ่านกันต่อไปนี้

     ขอฝากผลงานไว้ในอ้อมใจของนักอ่านอีกสักเรื่องนะคะ

ขอขอบคุณล่วงหน้ามา ณ โอกาสนี้

หัตถจริยา

20 พ.ค. 2559

 

สารบัญ อัปเดต 30 ต.ค. 59 / 18:25

ตอน
ชื่อตอน

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ หัตถจริยา จากทั้งหมด 1 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. #4 jjjaew**love (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 09:11
    ค่ะ เข้าใจความรู้สึก เอาใจช่วยนะคะ ทำอะไรก็ขอให้สำเร็จในสิ่งที่กำลังทำค่ะ ตั้งใจทำสิ่งที่อยู่ข้างหน้าเราให้ดีที่สุดก่อนนะคะ ส่วนเรื่องงานเขียน เรายังมีเวลาทั้งชีวิตค่ะ ที่จะทำและสานฝันของเรา เอาใจช่วยนะคะ สู้ๆๆๆ (บังเอิญเมื่อเช้า พึ่งกลับมาจากส่งลูกๆ พึ่งมานั่งพัก มาเช็คเจอ"ประชาสัมพันธ์บ้านไร่") ก็ดีใจที่ทราบความก้าวหน้าของไรต์ค่ะ
    #4
    1
    • #4-1 หัตถจริยา (@46260040) (จากตอนที่ 7)
      29 มิถุนายน 2559 / 10:02
      ขอบคุณมากสำหรับผู้อ่านเจ้าประจำของผู้เขียนคนนี้ เหลือสอบอีก 2 เทอม ผู้เขียนก็จะสำเร็จการศึกษาหลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต เอกการแนะแนวของ มสธ. แล้ว ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆ ที่มีให้ผู้เขียนเสมอมานะคะ
      #4-1
  2. #3 jjjaew**love (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2559 / 09:52
    ขอบคุณมากมายค่าาา คิดถึงน๊าาา
    #3
    1
    • #3-1 หัตถจริยา (@46260040) (จากตอนที่ 6)
      14 มิถุนายน 2559 / 07:13
      หายไปนานเลย แต่ยังไม่ลืมผู้อ่านที่น่ารักอย่างคุณนะคะ
      #3-1
  3. #2 jjjaew**love (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 20:28
    มาปูเสื่อรอแล้วนะคะ คิดถึงค่าาา
    #2
    1
  4. #1 jjjaew**love (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 09:22
    สนุกค่ะ รออ่านและลุ้นนะคะ
    #1
    1
    • #1-1 หัตถจริยา (@46260040) (จากตอนที่ 5)
      25 พฤษภาคม 2559 / 10:23
      ขอบคุณมากนะคะ คุณคือคนแรกที่เข้ามาให้กำลังใจ ผู้เขียนดีใจมาก และจะขอเก็บความรู้สึกนี้ไว้ตลอดไป ดีใจมากจริงๆ สัญญาว่าจะเขียนต่อไปให้จบเรื่องค่ะ และลงเรื่องใหม่อีกเรื่อยๆ ต่อไปค่ะ เพราะงานเขียนคือความฝัน คือความตั้งใจของผู้เขียนที่มีมานานมากแล้ว
      #1-1