HELP ME PLEASE DOCTOR (mpreg) END - MARKBAM

ตอนที่ 16 : เรียกหมอครั้งที่12 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45,876
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 454 ครั้ง
    12 ก.ค. 60



เรียกหมอครั้งที่12

           

 


            กิจกรรมบนเตียงของมาร์คต้วนถูกสั่งงดมาสามวันแล้ว!

            ไม่สิ ไม่ใช่แค่สามวัน แต่มันตั้งแต่วันที่แบมแบมรู้ความจริงเรื่องขาของมาร์คต้วนต่างหาก เขาไม่รู้ว่าแบมแบมเป็นอะไร เพราะปกติร่างเล็กไม่เคยปฏิเสธเขาเลยสักครั้ง แบมแบมมักเข้ามาคลอเคลีย มากอด มาจูบ มาหอม พอสมใจแล้วก็ผละออกไปทำอย่างอื่น ทิ้งเหลือไว้เพียงแค่เขากับอารมณ์ที่คั่งค้าง พอเขาตามเข้าไปวอแว ขอสานต่อกิจกรรมเมื่อครู่นอกจากอีกฝ่ายจะไม่ยอมแล้วเขายังได้รับฝ่ามืออรหันต์กลับมาอีกแน่ะ

            หงุดหงิด มั้งทั้งโกรธ ทั้งโมโห และไม่พอใจ แต่มันก็ทำอะไรไม่ได้ไงโว้ย!

            และเพราะระบายมันออกไปไม่ได้ มาร์คต้วนถึงได้มานั่งอึมครึมอยู่ที่กาสิโน แผ่รังสีความหงุดหงิดไปทั่วจนบรรดาลูกน้องไม่กล้าเข้าใกล้นี่ไง

            พลั่ก

            “ ออกไป ” คุณมาเฟียเอ่ยเสียงเย็นโดยไม่แม้แต่จะละสายตาจากแฟ้มในมือแล้วเงยหน้ามองผู้มาใหม่ เขาจำได้ว่าสั่งการ์ดหน้าห้องไว้แล้วนะว่าไม่ต้องการพบใคร

“ โอเค ” แต่แล้วเสียงหวานแสนคุ้นเคยของผู้มาใหม่นั้นกลับทำให้มือหนาแทบโยนแฟ้มในมือทิ้ง มาร์คเงยหน้ามองเจ้าของเสียงนั้นพร้อมผุดลุกขึ้นยืนแทบไม่ทัน

“ แบมจะไปไหน! ” ร้องถามอีกฝ่ายเสียงกร้าว พร้อมสาวเท้าเข้าไปใกล้ ดึงอีกฝ่ายเขาหาจนร่างเล็กๆ นั่นแทบจมเข้ากับอก

“ ก็พี่มาร์คบอกให้ออกไป ” แบมแบมตอบคุณมาเฟียตาใส รู้มาจากการ์ดหน้าห้องว่าตอนนี้คุณชายมาเฟียอยู่ในอารมณ์ไม่ปกติ ก็เลยกะจะเข้ามาดูอาการสักหน่อย  

“ พี่นึกว่าลูกน้อง ” เสียงทุ้มอ่อนลง

“ เป็นอะไร พวกการ์ดมาฟ้องแบมว่าพี่มาร์คน่ะทำตัวน่ากลัว ” เสียงหวานนั้นว่า พร้อมยกมือเล็กขึ้นแทบแก้มสาก ขณะที่ตามกลมจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของคุณมาเฟียอย่างตั้งใจ

“ ฮึ่ม ”

“ ไม่ต้องไปหาเรื่องพวกเขาเลยนะ ” มือเล็กละออกจากแก้มสากแล้วชี้หน้าขู่เมื่อคุณมาเฟียกัดฟันกรอด ทำท่าจะออกไปจัดการลูกน้อง แบมแบมถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนตัดสินใจจูงมืออีกฝ่ายไปนั่งที่โซฟา “ มานี่มา ไหนบอกหมอซิ คนไข้เป็นอะไร ”

“ คิดถึงเมีย ” มาร์คต้วนโผเข้ากอดร่างเล็ก ซุกใบหน้าหล่อเหลาลงกับซอกคออุ่นแล้วสูดเอาความหอมเข้าเต็มปอด

“ ไม่ต้องมาอ้อน ” แบมแบมว่าเสียงเรียบ มือเล็กยกขึ้นดันร่างหนาออกแต่ไม่เป็นผล เมื่ออีกฝ่ายต้านไว้ซ้ำยังโถมตัวเข้ามาหาจนแบมแบมหงายหลังลงกับโซฟาโดยมีร่างของคุณมาเฟียคร่อมทับไว้อีกที “ อ...อื้อ พี่มาร์คไม่เอา ”

“ จะเอา ” บอกคุณหมออย่างเอาแต่ใจ แล้วก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นต่อ บอกไว้เลย ถึงมือจะใช้ได้แค่ข้างเดียว แต่นั่นก็ไม่เป็นปัญหาหรอกนะ

“ พี่มาร์คหยุด อื้อ ”

“ อยู่นิ่งๆ ” มาร์คต้วนว่าเสียงเรียบ มือหนาจัดการรวบมือเล็กทั้งสองข้างไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว จากนั้นก็ก้มลงแกะกระดุมเสื้อกาวน์ของคุณหมอด้วยปาก

เม็ดที่หนึ่ง...

เม็ดที่สอง...

สาม และสี่

เท่านี้อกบางก็ปรากฏสู่สายตาแล้ว หึ

“ พี่มาร์คถ้าไม่หยุดแบมจะดุแล้วนะ

“ เดี๋ยวค่อยง้อ ” ตาคมทอประกายแวววับ ขณะที่ปากหยักยกยิ้มร้ายกาจให้แบมแบมใจสั่นเล่น ถึงแบมแบมจะโกรธ จะทุบตี หรือจะอาละวาดยังไงมาร์คต้วนก็ไม่มีทางปล่อยหรอก

เขาทนมานานแล้ว เขาจะเอาและต้องได้เอา

“ พี่มาร์ค! ” แบมแบมตวาดแหว “ ถ้าไม่ฟังกันก็ไม่ต้องมาจับตัวแบมอีกเลยหนึ่งสัปดาห์ ”

“ แบมทนไม่ได้หรอก ” มาร์คต้วนยกยิ้มอย่างผู้ชนะ แบมแบมน่ะติดเขาจะตาย เพราะฉะนั้นคำขู่นี้ไม่ผ่านครับ

“ หยุดก่อนได้ไหมเนี่ย โอ๊ย ทำไมพูดยากพูด อื้อ! ” ไม่สน...ไม่สน... ว่าแล้วก็ก้มลงจัดการแผ่นอกบางต่อ ก็ตั้งแต่แบมแบมท้องหน้าอกของคนตัวเล็กก็นุ่มนิ่มน่าฟัดขึ้น ไม่ว่าจะจับ จะบีบ จะลูบก็นุ่มไปหมด โคตรฟินบอกไว้เลย

ว่าแต่จะมีน้ำนมหรือยังนะ ขอปะป๊าชิมหน่อยนะครับลูก~

“ อ๊ะ... ” คุณหมอสะดุ้งโหยงเมื่อยอดอกสีสวยถูกครอบครองด้วยริมฝีปากอุ่น อกบางแอ่นขึ้นรับสัมผัสนั้นโดยอัตโนมัติ เรี่ยวแรงหดหายไปราวกับถูกสูบ ร่างทั้งร่างอ่อนระทวยจนคุณมาเฟียยอมปล่อยข้อมือเล็กให้เป็นอิสระ

“ พี่ม...มาร์ค ” เสียงหวานแหบพร่า หลงเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสนั้น แต่แล้วเหมือนได้ยินเสียงร้องตะโกนออกมาจากจิตใต้สำนึกว่าไม่ได้ แกจะเคลิ้มไปกับเขาไม่ได้นะแบมแบม! มันไม่ได้!

แบมแบมฉวยโอกาสตอนมาร์คต้วนกำลังผละออกไปจัดการกับกางเกงของตัวเองอยู่ผลักอีกฝ่ายออกไป แล้วผุดลุกขึ้นวิ่งไปหลบยังด้านหลังของโซฟาตัวเล็กพร้อมตวาดแหว  

พลั่ก!

“ ไม่ได้นะ! ” คุณหมอเอื้อมมือไปหยิบหมอนอิงใบเล็กขึ้นมาป้องกันตัว ก่อนร้องบอกอีกฝ่ายอีกครั้งเมื่อร่างหนาลุกขึ้นหมายจะเดินเข้ามาหา “ ถอยออกไปเลยนะ! ”

“ แบม... ” มาร์คต้วนเรียกคุณหมอเสียงแหบพร่า ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ “ ไม่เอาแบบนี้สิ พี่จะตายแล้วนะ ”

“ ไม่มีใครตายเพราะไม่ได้เอาเมียหรอก ”

“ พี่นี่ไง ”

“ ไม่ได้ๆๆๆๆ แบมบอกว่าไม่ได้ไง! ” แบมแบมยังคงค้านหัวชนฝา ยังไงก็ไม่ได้หรอก ตอนนี้ไม่ได้!

“ ไม่รักพี่แล้วเหรอ ” มาร์คต้วนถามเสียงเบา แถมยังทำหน้าน่าสงสารจนหัวใจดวงน้อยของคุณหมออ่อนยวบยาบ “ แบมก็รู้ว่าพี่ทนไม่ได้... ”

“ แบม...แบม เฮ้อพี่มาร์ค ช่วงนี้ไม่ได้นะ ” แบมแบมถอนหายใจพรืด วางหมอนในมือลงแล้วจัดการรวบเสื้อที่ถูกปลดกระดุมออกจนหมดเข้าหากัน

โอเค แบมแบมว่าคงถึงเวลาแล้วล่ะเขาต้องเรียกมาร์คต้วนมาปรับทัศนะคติ คุณหมอสาวเท้าขยับตัวกลับเข้าไปหาคุณมาเฟียอีกครั้ง หย่อนสะโพกสวยลงบนโซฟาตัวเดิม โดยไม่ลืมที่จะฉุดข้อมือของอีกฝ่ายให้นั่งลงข้างกัน

“ ทำไม ”

“ เบบี๋ยังไม่ถึงสามเดือนเลย มันไม่ปลอดภัย ” แบมแบมอธิบายอย่างใจเย็น มือเล็กยกขึ้นทาบแก้มสากอีกครั้ง บังคับให้อีกฝ่ายมองสบตาตนเอง “ พี่ไม่เป็นห่วงลูกเหรอ หืม ”

“ ไม่เข้าใจ ” คิ้วหนาขมวดมุ่น

“ ตอนนี้แบมยังท้องอ่อน ยังอยู่ในภาวะแท้ง เพราะฉะนั้นเรื่องบนเตียงถึงต้องห้ามไง ”

“ แล้วทีตอนนั้นทำไมได้ ” มาร์คต้วนยังคงดื้อดึง เข้าไม่เข้าใจ ตอนที่อยู่ในโรงบาลเรายังทำกันปกติ แล้วทำไมพอตอนนี้บอกไม่ได้ล่ะ

“ ตอนนั้นมัน...เฮ้อ เพราะแบมอีกนั่นแหละ แบมผิดเอง ” ตากลมของคุณหมอหลุบลง “ ตอนนั้นแบมคิดถึงพี่มาร์คมากจนลืมคำนึงถึงความปลอดภัย โชคดีที่ลูกไม่เป็นอะไร ไม่งั้นแบมคงเสียใจแย่... ”

“ หมายความว่าไง ”

“ ก็หมายความว่า เรามีอะไรกันไม่ได้ จนกว่าเบบี๋ในครรภ์จะอายุครบสามเดือน ”

“ ... ” ยอมรับเลยว่าประโยคบอกเล่าของแบมแบมนั้นเปรียบดังหมัดฮุกที่เสยเข้าปลายคางของมาร์คต้วน คุณมาเฟียหน้าซีดเผือด รู้สึกช็อคไปชั่วขณะ

“ ไม่งอแงนะ ” คุณหมอดึงใบหน้าหล่อเหลาเข้ามาใกล้ ใช้ปลายจมูกรั้นเขี่ยปลายจมูกโด่งอย่างออดอ้อน “ ถ้าพ้นสามเดือนไปแล้วค่อยว่ากันเนอะ ถึงตอนนั้นแบมจะยอมพี่มาร์คทุกอย่างเลย ”

“ รอไม่ไหวหรอก ” มาร์คต้วนบอกเสียงเบา อีกตั้งหลายสัปดาห์กว่าเบบี๋จะครบสามเดือน

“ แล้วพี่จะให้แบมทำยังไง ให้แบมหาผู้หญิงมาให้พี่ปลดปล่อยให้เหรอ ” คุณหมอผละออกห่างคุณมาเฟีย ตากลมโตทอประกายแวววับอีกทั้งใบหน้าสวยยังเรียบตึงไม่แพ้น้ำเสียงที่ถามออกไป “ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงลูกคงไม่มีวันได้เห็นหน้าพ่ออะ เพราะว่าพ่อมันคงตายก่อน ”

“ ก็ไม่ได้หมายถึงแบบนั้น ” มาร์คต้วนเบ้ปากบอกคุณหมอเสียงอ่อย มือหนาดึงมือเล็กไปจับไว้แล้วบีบเบาๆ

ใครจะไปกล้าขอให้เมียตัวเองหาผู้หญิงให้ เขายังรักชีวิตตัวเองอยู่นะขอบอก

“ พี่หมายความว่าช่วยพี่หน่อยได้ไหม... ”

“ เฮ้อ ”

“ นะ ” ตาคมช้อนมองคุณหมออย่างออดอ้อนไม่แพ้น้ำเสียง จับมือเล็กไปวางไว้ยังส่วนแข็งขืน แถมยังบังคับให้บีบนวดจนมันตื่นยิ่งกว่าเดิม “ นะครับ ”

“ ก็ได้ แล้วต้องทำไง ” และแล้วแบมแบมก็ใจอ่อน คุณหมอกลอกตามองบนก่อนพยักหน้าตอบตกลงอย่างเลี่ยงไม่ได้ในขณะที่คุณมาเฟียคลี่ยิ้มกว้าง “ แต่ไม่สอดใส่นะ ”

“ อยู่เฉยๆ เถอะ:) ”

 

 

30%


ว่าจบร่างน้อยของคุณหมอก็ถูกดันให้นอนราบลงกับโซฟาอีกครั้ง แล้วถูกทาบทับด้วยร่างหนาของมาเฟียจอมหื่นกามโดยทันที

บางครั้งแบมแบมก็สงสัยนะว่ามาร์คต้วนนี่วันๆ คิดเรื่องอะไรบ้างไหมนอกจากเรื่องบนเตียง ภายนอกเงียบขรึมแต่ภายในเนี่ยไม่มีอะไรเลยนอกจากเรื่องกามๆ อยากรู้จริงๆ ว่าเคยเหนื่อยบ้างไหมเนี่ยกับเรื่องพวกนี้

“ อื้อ อืม จุ๊บ ” คุณหมอหลับตาพริ้มเอียงศีรษะรับจูบหวานๆ จากคุณมาเฟียด้วยความเต็มใจ แขนเล็กสองข้างยกขึ้นคล้องคออีกฝ่าย ปล่อยให้ร่างกายเป็นไปตามความรู้สึก

มาร์คต้วนน่ะ ถ้าไม่เมาก็จะอ่อนโยนกับแบมแบมเสมอนั่นแหละ เขาไม่เคยตักตวงเอาความสุขเพียงแค่ฝ่ายเดียว ทว่ากลับชักจูงแบมแบมให้รู้สึกไปด้วยทุกครั้ง เพราะอย่างนี้ไง แบมแบมถึงไม่เคยปฏิเสธมาร์คเลยสักครั้ง

เพราะทุกครั้งมันไม่ใช่แค่เซ็กส์แต่มันคือการร่วมรัก คือสิ่งที่คนรักกันพึงกระทำ มันไม่ใช่แค่เมื่อร่างกายได้ปลดปล่อยแล้วแยกทาง ทว่าเรายังคงนอนกอดกันด้วยความรัก ส่งยิ้มให้กัน และบอกรักกนผ่านทางสายตา เราทำทุกอย่างตามความรู้สึก ไม่เห็นแก่ตัว ไม่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่ ถ้าหากคุณรักใครสักคน เชื่อเถอะว่าคำว่าเห็นแก่ตัวจะไม่ปรากฏขึ้นในหัวของคุณเลยแม้แต่น้อย

ปลายลิ้นอุ่นของคุณมาเฟียสอดแทรกเข้าไปยังโพลงปากหวาน กวาดต้อนเอาน้ำเชื่อมและความหอมหวานกลับไปอย่างอุกอาจ แบมแบมเองก็ไม่ยอมแพ้ ดูดดึงเอาความหวานกลับมาอย่างไม่น้อยหน้า จนเวลาล่วงเลยไปเกือบสามนาทีนู่นแหละริมฝีปากของทั้งคู่ถึงได้ผละออกจากกัน

คุณหมอหอบหายใจถี่ เงยหน้าขึ้นสูดลมหายใจเข้าปอดด้วยความกระหาย เหนื่อย...เหนื่อยมากถึงมากที่สุด ก็รู้อยู่หรอกว่าไม่เคยเอาชนะมาร์คต้วนในเรื่องอย่างนี้ได้ แต่ก็ยังดื้อดึงไม่ยอมแพ้เขา แล้วทีนี้เป็นไงล่ะ เกือบขาดใจตายเพราะโดนจูบไหมล่ะแบมแบม!

“ หึ ” คุณมาเฟียหัวเราะในลำคอ ตาคมมองดูคุณหมอสูดลมหายใจเข้าอย่างเอาเป็นเอาตาย เด็กดื้อก็อย่างนี้แหละ ไม่รู้ลิมิตตัวเอง ถ้าเขาไม่ยอมปล่อยก็คงขาดอากาศหายใจตายไปแล้วแหละนั่นน่ะ

มือหนายกขึ้นเกลี่ยนปอยผมที่ตกลงปรกหน้าผากเนียนขึ้นให้คุณหมอ ก่อนทนไม่ไหวก้มลงจุ๊บปากอิ่มที่กำลังอ้าหวอโกยอากาศเข้าไปอย่างนึกหมั่นเขี้ยว จากนั้นก็เลื่อนริมฝีปากขึ้นไปประทับจูบลงบนหน้าผากเนียนอีกหนึ่งทีและกระซิบบอก

“ รักแบมแบม ”

“ แล้วรักมากไหม ” คุณหมอถามกลับแทบในทันที ตากลมทอประกายวิบวับราวกับเด็กน้อยเห็นของเล่น แก้มกลมของคุณหมอขึ้นสีแดงระเรื่อจนมาร์คต้วนอดนึกถึงเมื่อก่อนไม่ได้

ท่าทางของแบมแบมเหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด เด็กน้อยแก้มกลมที่เอาแต่เฝ้าถามเขาทุกวันว่ารักแบมแบมไหม แล้วรักมากแค่ไหน เด็กน้อยช่างจ้อที่เขินอายทุกครั้งเมื่อเขาบอกรักแต่ก็ยังทำใจกล้าเฝ้าถามอยู่ทุกวัน

จะว่าไปแล้วก็คิดถึงตอนนั้นเหมือนกันเนอะ...  

“ รักมาก ” เสียงทุ้มตอบกลับ เชื่อสิว่าเด็กน้อยของเขาต้องถามกลับอีกแน่ๆ ว่ามากเท่าไหร่...

“ มากเท่าไหร่ ” เห็นไหมล่ะ :)

“ มากกว่าทุกคนบนโลกนี้ ”

“ ฮื่อ พี่มาร์คต้องบอกว่าเท่าฟ้าซี่ ” เด็กน้อยของมาร์คต้วนเบ้ปาก แก้มใสพองขึ้นด้วยเพราะขัดใจ

เขาจำได้... แน่ล่ะว่าจำได้ดีทีเดียว

เพราะเมื่อก่อนนั้นเราเฝ้าบอกรักกันทุกวันและมันเป็นประโยคตายตัว แบมแบมจะถามว่ารักเจ้าตัวไหม แล้วเขาจะตอบว่ารัก ตามด้วยรักมากไหม แล้วมากเท่าไหร่

“ จำไม่ได้หรอกนานแล้ว ” อดไม่ได้ที่จะแกล้งแหย่อีกคนให้หงุดหงิดเล่น และแน่นอนว่ากำปั้นเล็กๆ ของเด็กน้อยต้องทุบลงบนอกแกร่งตามสเต็ป มาร์คหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเด็กน้อยเริ่มโวยวาย

“ อะไรกัน เรื่องอะไรมาบอกว่าจำไม่ได้ ก็เคยถามอยู่ทุกวันไหมเล่า แค่แปดปีเองนะที่ไม่ได้ถามอะ เรื่องอะไรจะมาจำไม่ได้ ทีแบมยังจำได้เลย คนนิสัยไม่ดี! ไม่เอาไม่ให้กอดแล้ว หงุดหงิดแล้วเนี่ย! ” ว่าแล้วเด็กน้อยของมาร์คต้วนก็ดันร่างหนาของเขาออก แบมแบมตีหน้ายุ่งแถมคิ้วเรียวยังขมวดเป็นปมจนเขาอดหัวเราะออกมาดังๆ ไม่ได้

“ หัวเราะอะไร ตลกเหรอฮะ! ” แบมแบมตวาดแหว ลุกขึ้นนั่งบ้างแล้วจัดการระดมฝ่ามือลงกับต้นแขนแกร่งนั่นรัวๆ ในข้อหาทำให้หงุดหงิด

“ ขี้โวยวาย ” มาร์คต้วนว่าเบาๆ ก่อนจัดการดึงร่างเล็กให้ขึ้นมานั่งบนตกกว้าง ซึ่งแบมแบมไม่ได้ขัดขืนอะไรแต่ยังคงนั่งหน้าตูม

“ พี่ลืมมันได้ยังไงอะ แบมไม่เคยลืมเลยนะ ” เด็กน้อยขี้โวยวายของมาร์คต้วนเริ่มตีบทโศกแล้วล่ะ อันที่จริงเรื่องมันก็เล็กน้อยแค่นี้เอง และแบมแบมเองก็พอจะรู้อยู่หรอกว่าโดนแกล้ง แต่มันก็ไม่ชอบอยู่ดีนั่นแหละ เพียงแค่คิดว่ามาร์คต้วนลืมเรื่องราวของเราไปแล้วจริงๆ ก็แทบอยากจะร้องไห้ออกมาแล้ว

“ ฮึก ลืมมันได้ยังไง ฮือ ” ไม่สิ ไม่แทบร้องไห้แล้ว น้ำตาไหลเผาะๆ ออกมาเป็นสายแล้วเนี่ย เบบี๋นะเบบี๋ทำหม่าม๊าอ่อนไหวง่ายจริงๆ

“ ไม่ลืมสักหน่อย อย่าร้องสิ ” มือหนายกขึ้นเกลี่ยน้ำตาให้คนขี้แย

“ แล้วไอ้บ้าที่ไหนที่บอกว่าลืมเล่า! ”

“ แกล้งเด็กเฉยๆ หรอก ”

“ นิสัยไม่ดี ชอบแกล้ง! ” ว่าแล้วก็ทุบอกแกร่งนั่นไปอีกทีนึง ชอบนักแหละแกล้งให้แบมแบมร้องไห้น่ะ มาร์คต้วนไอ้คนนิสัยไม่ดีนอกจากจะหื่นกามแล้วยังชอบแกล้ง ฮึกT^T

“ โอ๋ ไม่แกล้งแล้วๆ ” มือหนาวางแหมะไว้บนหัวกลมแล้วโยกเบาๆ ด้วยความเอ็นดู ปากหยักยกยิ้มบางๆ มองดูเด็กน้องนั่งสะอื้นฮักๆ อยู่บนตัก

“ ถ้ามีอีกจะโกรธจริงๆ ด้วย ”

“ ขอโทษครับ ” เอ่ยขอโทษเด็กน้อยเบาๆ แล้วก่อนพูดเอาใจ “ จะไปลืมได้ยังไง รักขนาดนี้ หืม ”

“ ขนาดนี้คือขนาดไหน ” ตากลมช้อนมองอย่างเอาเรื่อง เอาสิ ถ้าตอบไม่ถูกจะฟาดปากจริงๆ ด้วยนะ

“ รักเท่าฟ้าเลยนะ ” มาร์คต้วนว่าเสียงหวานไม่พอยังโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกชิดกับแก้มนุ่ม แบมแบมก้มหน้าหงุดซ่อนรอยยิ้มเอาไว้

ฮื่อ เบบี๋แกล้งหม่าม๊าอีกแล้ว ทำไมต้องหายโกรธปะป๊าง่ายขนาดนั้นล่ะลูก

“ รักมากๆ เลย ” มาร์คต้วนยังคงแหย่แม่ของลูกอีกครั้งด้วยคำบอกรัก ยิ่งเห็นแก้มกลมขึ้นสีแดงระเรื่อเขาก็ยิ่งชอบ “ รักแบมแบมที่สุดเลย ”

“ ฮื่อ พอแล้ว ” เด็กน้อยว่าเสียงงุ้งงิ้ง เขินจนหน้าจะระเบิดแล้วนะ ไหนว่าจะไม่แกล้งแล้วไง

“ ก็รักจริงๆ นี่นา ”

ยัง...ยังอีก

“ .////////. 

“ แล้วแบมล่ะ รักพี่หรือเปล่า ”

“ อะไรเล่า! ”

“ ตอบสิ อย่าขี้โกง ” มาร์คต้วนว่าเสียงเบา ก่อนอดใสไม่ไหวกดปากหยักลงกับปากอิ่มด้วยความหมั่นเขี้ยวไปทีนึงแล้วผละออก

“ แบมไม่ใช่พี่มาร์คสักหน่อย ”

“ แล้ว? ”

“ ก็...อืม ” เด็กน้อยตอบเสียงเบา แถมยังก้มหน้าจนคางแทบชิดอก

ให้ตายสิ อยากสตาฟแบมแบมเวลานี้ไว้จริงๆ เอาไว้สักสิบร่าง จะฟัดให้จมเขี้ยวทุกวันแบบไม่ต้องกลัวกระดูกหัก

 “ อะไรนะ ไม่ได้ยิน ”

“ ก็อืมมมม ” เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นตอบรับเสียงดังกว่าเดิมแถมยังแสร้งทำสีหน้าหงุดหงิดทว่าแก้มกลมกลับขึ้นสีแดงระเรื่อ

น่ารัก แบมแบมน่ารักมาก

“ อืมอะไร ไม่เข้าใจเลย พูดสิ ”

“ ก็รักไงเล่า” คิ้วเรียวขมวดเป็นปม ขณะที่ปากอิ่มเม้มแน่นเมื่อพูดคำว่ารักออกไป ฮื่อ แก้มจะระเบิดแล้วเนี่ย ทำไมต้องมาถามอะไรซ้ำๆ ย้ำๆ อยู่ได้ มาร์คต้วนน่ารำคาญ!

“ รักใคร ”

“ ก็รักพี่มาร์คไง! รักมากๆๆๆๆๆ พอใจหรือยัง! ” เด็กน้อยของมาร์คต้วนหลับตาปี๋แสร้งทำเป็นโวยวายกลบเกลื่อนความเขินอายของตัวเอง จนมาร์คอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังๆ อีกหน น่ารัก แบมแบมน่ารักมาก เขายังคงยืนยันว่าแบมแบมน่ารักมากๆ

จุ๊บ!

และแล้วเด็กน่ารักก็ได้รับจูบเป็นของรางวัล แต่ว่านะ...เพราะเด็กคนนี้น่ารักมากๆ เพราะฉะนั้นจูบเพียงแค่ครั้งเดียวคงไม่พอ มาร์คต้วนก็เลยมอบของขวัญให้เด็กน้อยของเขาอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง...

 

60%


CUT

เจอกันที่BIO @tanataaaaa นะคะ อิ้อิ้


100%


ตัดลงบล็อคก็ล่ายยยย55555555555

ถ้าไปแล้วไม่กลับมาเม้นจะงอนเด้ออออ จะไม่พาไปรับขวัญหลานเด้อ5555555

#หมอแบมของมาร์ค



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 454 ครั้ง

7,059 ความคิดเห็น

  1. #7047 Minlaneee (@Minlaneee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 10:51
    หื่นไปอี้กกก
    #7047
    0
  2. #7046 Minlaneee (@Minlaneee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 10:39
    ช่วยอิพี่ยืนยัน พี่แบมน่ารักมากกกกกกกกก
    #7046
    0
  3. #6992 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 20:19

    ความมาร์คต้วนนนน

    #6992
    0
  4. #6972 lookyee36 (@lookyee36) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มกราคม 2562 / 19:43
    สงสารน้องงง อิพี่หื่นเกินไปแล้ว 555
    #6972
    0
  5. #6931 uromtbb (@uromtbb) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 09:35
    หื่ยตลอด><
    #6931
    0
  6. #6922 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 16:30
    หื่นจริงๆ
    #6922
    0
  7. #6887 KunpimookChanya (@KunpimookChanya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 13:26
    น่ารักทั้งหมอแบมและมาเฟียมาร์คเลย..ถึงพี่มาร์คจะหื่นไปหน่อยก็เถอะ555
    #6887
    0
  8. #6882 Painin16 (@Painin16) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 12:54
    พิมาร์คหื่นนนนนนนนนจะเอาให้ได้เลย
    #6882
    0
  9. #6807 MOofai9524 (@MOofai9524) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 03:51
    จ้าาาาาาาร หื่นจริงๆ
    #6807
    0
  10. #6742 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 20:04
    หื่นวุ้ยยยย
    #6742
    0
  11. #6730 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 19:45
    คนหื่นที่แท้ทรู 5555
    #6730
    0
  12. #6515 toto (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 09:49
    ตัดncแล้ว555
    #6515
    0
  13. #6504 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 21:58
    โอ๊ยหื่นอะไรขนาดนั้น  สงสารคุณแม่ตัวน้อยเสียจริง
    #6504
    0
  14. #6407 viviewze (@viviewze) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 04:22
    พี่มาร์คน่ารักอะ ในความคิดคือละมุนมากกกกกกก แต่ตัวจริงนี่หื่นสุด55555555
    #6407
    0
  15. #5951 `dalnimmb♡ (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 15:45
    งือๆๆ คนหื่นนนนน
    #5951
    0
  16. #5844 CornettoX (@litter_lba17) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 09:26
    เขินแทนคุณแม่><
    #5844
    0
  17. #5788 นานะ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 19:19
    แหมม จริงๆเล้ยยยพ่อคุณ
    #5788
    0
  18. #5774 aumsven (@aumsven) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2560 / 05:10
    หื่นจริงๆเลย 5555555
    #5774
    0
  19. #5769 vviez (@iamjaja) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 10:53
    ไม่หื่นคิดวิธีนี้ไม่ได้จริงๆ
    #5769
    0
  20. #5703 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 17:19
    พี่มาร์คต้องงดนะคะ เพื่อลูกนะคะ! อดทนนนน! แต่ก็สงสารพี่เขามากค่ะ ถถถถ
    #5703
    0
  21. #5605 jiab155 (@jiab155) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 17:54
    มาร์คต้องลดความหื่นลงบ้างนะ55555
    #5605
    0
  22. #5498 palmwannapa (@palmwannapa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 08:22
    ไม่มีใครตายเพราะไม่ได้เอาเมียหรอก 'พี่นี่ไง' 55555555555 อิลุงหื่น
    #5498
    0
  23. #5496 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 01:47
    หื่นไปอีก
    #5496
    0
  24. #5494 Qminanx (@Qminanx) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 19:25
    ฮื่อออ หื่นกามจริง
    #5494
    0
  25. #5486 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 08:28
    ไม่หื่นจริงคิดไม่ได้จิงๆนะคะ5555 ยังไงคุณมาเฟียต้องอดทนหน่อยนะคะ แบมกำลังท้องกำลังไส้ อย่าให้หักโหมมากนัก เดี๋ยวคุณแม่จะเหนื่อยแย่นะคะ5555555
    #5486
    0