นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

นิยาย SF TaceKim ҹ㨹·

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 30 พ.ย. 60 / 14:49


“ทางค่ายจะให้วันหยุดกับพวกคุณ ใช้เวลานั้นให้คุ้มแล้วกลับมาเจอกันที่ค่าย ทราบ!”  เสียงของครูฝึกสอนในหน่วยม้าขาวดังไปทั่วลานฝึก



“ทราบ!!”  พลทหารนับร้อยตอบรับเสียงของครูฝึกของพวกเขา ข้างๆครูฝึกนั้นคือพลทหารหน้าตาหล่อเหลาที่ได้เลื่อนขั้นขึ้นมาเป็นผู้ช่วยครูฝึกสอนในหน่วย พลทหารอ๊ค แทคยอน



แทคยอนกำลังเก็บกระเป๋าใบน้อยของตัวเองเขาเพิ่งได้รับวันหยุดครั้งแรกหลักจากที่เข้ามารับใช้ชาติเป็นเวลาหลายเดือน มือหนาล้วงเอาโทรศัพท์เครื่องโปรดที่ตอนนี้หน้าจอนั้นแตกไปเกือบครึ่งเพราะเขาทำมันหลุดมือตกลงพื้น เลื่อนหน้าจอแตกๆหาชื่อของคนที่เขาอยากเจอมากที่สุดก่อนจะกดโทรออก



ตู๊ดด



รอสายได้ไม่นานคนปลายสายก็กดรับพร้อมส่งเสียงที่งัวเงียกลับมา



“มินจุนครับ”  แทคยอนอมยิ้มกับเสียงของคนที่เขาคิดถึงทันที



“ยังนอนอยู่อีกเหรอ” เสียงทุ้มเอ่ยบอกคนปลายสาย



“แค่พักสายตาเองน่ะแทค เดี๋ยวนะ! แทคยอน!!” น้ำเสียงที่ดูตกใจของคนปลายสายทำให้แทคยอนหลุดหัวเราะออกมา นี่คงจะไม่ได้ดูชื่อตอนกดรับสินะ จริงๆเลย



“แทคเองครับ”



“ทำไมถึงโทรมาได้ล่ะ”  เสียงหวานของคนปลายสายแปลกใจออกมาเล็กน้อย



“วันหยุดน่ะ นี่ ออกมาเจอกันหน่อยสิ คิดถึง” แทคยอนบอกกับคนปลายสายที่คาดว่าคงจะตื่นขึ้นมาเต็มตาแล้ว



“ได้สิ นายมากี่โมง”



“อีกแปปนึงน่ะ”



“ได้สิ แล้วเจอกันที่ร้านเดิมนะ”  คนปลายสายบอกก่อนจะตัดสายไป แทคยอนอมยิ้มเล็กน้อยเมื่อนึกถึงใบหน้าหวานของคนรักที่ไม่ได้เห็นมาหลายเดือนก่อนจะลงมือเก็บของจำเป็นต่ออีกเล็กน้อยเพื่อรอเวลานัด



มินจุนวางโทรศัพท์ลงบนเตียงนุ่มที่เขาแอบมางีบหลับเพื่อพักสายตาหลังจากที่อดหลับอดนอนเพื่อเตรียมอัลบั้มใหม่ล่าสุดของเขา ตั้งสติได้สักพักขาเรียวก้าวลงจากเตียงเพื่อเปลี่ยนชุดสำหรับนัดพิเศษในครั้งนี้ มือเรียวหยิบหมวกสีดำใบเก่งมาใส่ก่อนจะส่องกระจกหมุนไปมาดูความเรียบร้อยของตัวเอง มุมซ้ายหล่อ มุมขวาเท่ มุมตรงน่ารัก โอเค! ออกจากบ้านได้



อุณหภูมิของอากาศที่เริ่มเย็นขึ้นทำให้มินจุนอดที่จะลูบแขนตัวเองไปมาเบาๆไม่ได้ขนาดว่าใส่เสื่อโค้ทตัวหนามาแล้วแต่ก็ยังรู้สึกหนาวอยู่คาดว่าอีกไม่นานหิมะแรกของปีต้องตกลงมาแน่ๆ ขายาวรีบจ้ำอ้าวเข้าไปในร้านเนื้อย่างซึ่งเป็นร้านประจำของพวกเขาไออุ่นในร้านทำให้มินจุนรู้สึกดีขึ้นมาไม่น้อย สายตาสอดส่องมองหาคนที่นัดกันไว้ไม่นานก็เจอเพราะความโดดเด่นของเจ้าตัวที่มีอยู่เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว



“แทค”  เสียงหวานเอ่ยเรียกชายหนุ่มที่นั่งอยู่ในชุดเครื่องแบบของทหาร  แทคยอนยิ้มให้กับคนที่นั่งลงตรงข้ามดูเหมือนว่าคนตัวเล็กของเขาจะผอมลงไปเยอะเลย



“คิดถึงจัง” แทคยอนบอกออกไปด้วยความจริงเขาคิดถึงอีกคนตลอดเวลาที่ฝึกอยู่ในหน่วย



“คิดถึงเหมือนกัน”  มินจุนบอกก่อนจะยิ้มหวานส่งไปให้อีกคน



“ฉันไม่อยู่แอบไปนอกลู่นอกทางที่ไหนมาหรือป่าว”  แทคยอนเอ่ยถามพร้อมกับตีหน้าดุใส่อีกคน มินจุนยิ้มขำกับท่าทางของแทคยอนก่อนจะส่ายหัวไปมา



“ฉันก็เดทกับนายคนเดียวมาตลอดนั่นแหละ”



“ไม่มีใครมาเต๊าะใช่มั้ย”  เสียงทุ้มของแทคยอนยังเอ่ยออกมาต่อเนื่อง เขาต้องตรวจสอบคนตรงหน้าไม่ใช่ว่าไม่เชื่อใจแต่เขาจะได้จัดการถ้าหากคนตัวเล็กของเขามีคนมาขายขนมจีบ ยิ่งน่ารักอยู่ด้วย



“ไม่มีทั้งผู้หญิงแล้วก็ผู้ชายครับ”  มินจุนบอกก่อนจะทำท่าตะเบ๊ะคล้ายกับว่ากำลังรายงานผู้บังคับบัญชาการอยู่  แทคยอนยิ้มขำกับคนตรงหน้าก่อนที่อาหารที่เขาสั่งไว้จะมาเสิร์ฟทั้งคู่ลงมือจัดการอาหารพร้อมพูดคุยถึงเรื่องราวของกันและกันในช่วงเวลาที่แยกจากกัน



“แล้วจุนโฮก็มางอแงใส่ใหญ่เลยล่ะ  นี่! ทำไมโทรศัพท์หน้าจอแตกแบบนั้นล่ะ”  มินจุนที่กำลังเล่าเรื่องของจุนโฮที่มางอแงใส่นิชคุณอยู่ก็เอ่ยถามคนตรงข้ามที่หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าเสียงดัง



“อ๋อ พอดีทำตกน่ะ”  แทคยอนบอกก่อนจะส่งโทรศัพท์มือถือของตัวเองให้กับคนตัวเล็กที่แบมืออยู่ตรงหน้า



“แล้วทำไมไม่เอาไปซ่อม ใช้อยู่แบบนี้ได้ยังไง”  แทคยอนยิ้มแหยๆกับคำถามของคนตัวเล็ก จะให้เขาบอกอีกคนได้ไงว่าไม่มีเงินน่ะ เขาเป็นถึงCEO แมวเขียวชื่อดังเลยนะ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น



“แทค”  เสียงหวานของมินจุนเข้มขึ้นเมื่อไม่ได้รับคำตอบที่ต้องการ



“คือ แทคไม่มีเงินอ่ะ”  คำตอบของแทคยอนทำให้มินจุนหลุดหัวเราะออกมาแบบห้ามไม่อยู่ แทคยอนเบะปากออกมาเล็กน้อยเพราะคนตัวเล็กที่เอาแต่หัวเราะเขาไม่เลิก



“อย่าหัวเราะสิมินจุน”



“ฮ่าๆๆ โอเคๆ ไม่หัวเราะแล้ว นายนี่มันจริงๆเลย”



“เดี๋ยวฉันจะเอาไปซ่อมให้แล้วกัน ยังไงอยู่ในค่ายก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ”  มินจุนบอกก่อนจะมองโทรศัพท์เครื่องโปรดของแทคยอนที่หน้าจอนั้นแตกเกินจะรับได้



“อื้ม ขอบคุณนะ”



หลังจากที่กินเนื้อย่างพวกเขาก็พากันออกมาเดินเล่นในสถานที่ที่ผู้คนไม่ค่อยพลุกพล่านนักอาจเป็นเพราะอากาศที่เริ่มจะเย็นขึ้นด้วย มือเรียวของมินจุนคล้องแขนของแทคยอนเอาไว้ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปตามทางเรื่อยๆจนไปเจอกับตู้ถ่ายรูปสติ๊กเกอร์ที่ตั้งเรียงรายกันอยู่



“ไปถ่ายรูปสติ๊กเกอร์กัน”  แทคยอนบอกก่อนจะพามินจุนเข้าไปยังตู้ถ่ายรูปสติ๊กเกอร์ตู้หนึ่ง



“ไม่ได้ถ่ายรูปสติ๊กเกอร์แบบนี้นานแล้วนะเนี่ย”  มินจุนมองตู้ที่ค่อนข้างเล็กเมื่อพวกเขาสองคนเข้ามายืนเบียดกัน



“มาเร็ว”  แทคยอนบอกกับคนตัวเล็กหลังจากที่กดโปรแกรมของตู้เสร็จ มือหนาดึงให้คนตัวเล็กเข้ามาแนบชิดกันก่อนที่จะโพสท่าทางต่างๆไปเรื่อยๆ ระหว่างที่เปลี่ยนท่าโพสนั้นก็เป็นจังหวะเดียวกับที่แทคยอนและมินจุนหันหน้ามาหากัน ปลายจมูกโด่งสัมผัสกันแผ่วเบา แทคยอนจ้องดวงตาหวานที่เขาคิดถึงก่อนที่จะกดจูบลงไปบนริมฝีปากอิ่มมือของมินจุนเลื่อนขึ้นมาทาบอกของแทคยอนไว้ก่อนจะหยัดหน้ารับเรียวลิ้นร้อนที่กวาดต้อนอยู่ในโพรงปาก



ทั้งคู่แลกจูบที่เต็มไปด้วยความคิดถึงกันดูดดื่มโดยที่กล้องของเครื่องถ่ายภาพก็ยังทำงานจับภาพของพวกเขาไว้อยู่ ทั้งคู่ผละริมฝีปากออกจากกันมินจุนหันหน้าหนีอีกคนด้วยความเขินก่อนจะเห็นว่าตู้ถ่ายสติ๊กเกอร์ทำงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว แทคยอนหยิบรูปจำนวนหลายแผ่นที่ออกมาจากตู้ก่อนจะมองด้วยความพอใจโดยเฉพาะรูปเซ็ตหลังๆที่เก็บทุกมุมทุกองศาได้ดีจนอยากจะให้รางวัลงามๆ



“ขอดูมั่ง”  มินจุนชะเง้อคอดูรูปถ่ายด้วยความตื่นเต้นก่อนใบหน้าหวานจะขึ้นสีเมื่อเห็นรูปเซ็ตหลังที่ถูกถ่ายออกมา รูปเขากับแทคยอนที่จูบกันถูกบันทึกไว้ทุกจัวหวะเลยก็ว่าได้



“แทคขอเก็บอันนี้ไว้นะ ส่วนมินจุนก็เก็บอันนี้ไว้” แทคยอนแบ่งรูปที่ถ่ายให้กับมินจุนโดยที่เขาเลือกเก็บรูปเซ็ตหลังเอาไว้และให้มินจุนเก็บรูปในเซ็ตแรกที่โพสท่าถ่ายแบบน่ารักๆเอาไว้



“จะเก็บไว้ทำไมแทค น่าอายจะตาย”  มินจุนบอกแบบเขินๆที่แทคยอนเลือกที่จะเก็บรูปที่จูบกันเอาไว้



“น่ารักจะตาย  มินจุนตอนที่เป็นของแทคน่ะน่ารักที่สุด”  แทคยอนบอกก่อนจะยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา



“บ้า”  มินจุนบอกก่อนจะเดินหนีอีกคนออกมาอย่างไวเพราะรู้ว่าที่อีกคนพูดนั้นหมายถึงอะไร ขาเรียวของมินจุนชะงักก่อนจะเงยหน้ามองท้องฟ้าที่มีเกร็ดใสๆร่วงหล่นลงมา



“หิมะแรกตกแล้ว” มินจุนหันมาบอกกับแทคยอนก่อนที่ทั้งคู่จะจับมือกันแล้วอธิฐานขอพรจากหิมะแรก



“ขอให้ข้างกายของอ๊ค แทคยอน มีแต่คนที่ชื่อ คิม มินจุนตลอดไป”  เสียงทุ้มของแทคยอนเอ่ยออกมา มินจุนอมยิ้มกับคำขอของคนข้างๆก่อนจะขอพรบ้าง



“ขอให้ความรักของคิม มินจุนและอ๊ค แทคยอนไม่มีวันแยกจากกัน”



“แทคไม่มีวันแยกจากมินจุนหรอกนะ”  แทคยอนบอกกับคนตัวเล็กด้วยความจริงจากหัวใจ



“ฉันก็จะอยู่ข้างๆนายตลอดไปแทค”  มินจุนบอกก่อนที่ทั้งคู่จะกอดกันท่ามกลางหิมะแรกที่ตกลงมาเพื่อเป็นพยานให้กับความรักของทั้งสองคน






มินจุนที่นอนจิ้มโทรศัพท์ของแทคยอนอยู่บนเตียงนุ่มหลังจากที่เอาไปซ่อมหน้าจอมาเรียบร้อยแล้ว นิ้วเรียวจิ้มกดเข้าไปที่แกลลอรี่ภาพก่อนที่จะปรากฏรูปภาพมากมายของเขาขึ้นมา รูปของเขาในมุมต่างๆไม่ว่าจะนั่ง ยืน หลับ หัวเราะหรืองอแงก็ถูกถ่ายเอาไว้โดยที่เขาไม่รู้ตัว



“แอบดูอะไรน่ะ”  เสียงทุ้มเอ่ยถามคนตัวเล็กที่นอนเล่นโทรศัพท์ของเขาอยู่แขนแกร่งโอบกอดร่างขาวเนียนที่เปลือยเปล่าของอีกคนไว้ มินจุนพลิกตัวกลับมาจ้องหน้ากับแทคยอนก่อนจะยกโทรศัพท์ให้อีกคนดู



“ถ่ายไว้ตั้งแต่ตอนไหนเนี่ย”  แทคยอนมองรูปที่เขาเป็นคนถ่ายไว้ก่อนจะตอบออกไปแบบชิวๆ



“ก็ถ่ายไว้ตลอดนั่นแหละ ใครอยากให้ทำตัวน่ารักล่ะ”  พูดจบก็จดจูบลงบนริมฝีปากอิ่มที่เริ่มบวมช้ำเบาๆก่อนจะเลื่อนไปสูดดมความหอมจากซอกคอขาวแทน



“อื้อแทค พอแล้วพรุ่งนี้ฉันต้องไปโปรโมทอัลบั้มนะ”  มินจุนบอกกับคนที่คลอเคลียอยู่ที่ลำคอสวย



“ขออีกรอบนะ นะ นะ”  แทคยอนผละออกจะลำคอสวยก่อนจะส่งสายตาออดอ้อนคนรักของตัวเองเพื่อจะขอต่อกิจกรรมรักที่เพิ่งทำไปอีกหนึ่งยก



“ไม่ เมื่อกี๊ก็ทำไปแล้วไง”  มินจุนบอกก่อนจะงอแงออกมาแบบไม่ยอมเพราะเขากับแทคยอนเพิ่งจะหยุดพักเหนื่อยจากกิจกรรมรักที่เร่าร้อนมาได้แปปเดียวเอง



“รอบเดียวมันยังไม่หายคิดถึงนิ” แทคยอนยังต่อรองกับคนตัวเล็กต่อโดยที่มือซุกซนก็เริ่มเลื่อนไปลูบนั่น จับนี่ตามร่างกายของมินจุน



“ไม่ๆๆๆ มันเหนื่อยนะเว้ย”  มินจุนบ่นออกมาเสียงดังแต่มีหรือคนอย่างแทคยอนจะฟังน่ะ



“ไม่ให้งั้นก็ต้องปล้ำ”  แทคยอนบอกก่อนจะพลิกตัวขึ้นคร่อมมินจุนไว้ทันที นานๆเขาจะมีวันหยุดสักทีเขาจะไม่ปล่อยให้โอกาสมันหลุดไปแน่ๆ ไหนลองปล้ำเมียตัวเองดูหน่อยจะเป็นไรไป



“เอ๊ยยย อ๊ค แทคยอน ลุกออกปายยยย”  มินจุนโวยวายที่จู่ๆคนตัวสูงก็ลุกขึ้นมาคร่อมตัวเขาไว้ก่อนจะถูกแทคยอนรวบมือทั้งสองข้างไว้เหนือหัว



“ยอมแทคซะดีๆมินจุนจ๋า”  แทคยอนบอกก่อนที่จะเริ่มจู่โจมคนใต้ร่างที่หมดทางหนี



“ม่ายยย อ๊ะ อื้อ”  เสียงโวยวายคือเสียงสุดท้ายของมินจุนก่อนที่มันจะกลายเป็นเสียงกิจกรรมที่เร่าร้อนของทั้งสองคน







จบ……….











ฟิคสั้นพอให้กระชุ่มกระชวยใจสำหรับลูกเรือแทคคิมทุกคน ไว้มีโมเม้นท์อีกเมื่อไหร่จะมาแต่งให้อ่านนะคะ
คอมเม้นก็แล้วแต่ใจคนอ่านที่น่ารักทุกคนจะปราถนาเลยค่ะ><

ผลงานอื่นๆ ของ คุณปู่บ่ายสอง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 M.Mars
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 22:41
    อ๊ะ เพิ่งมาเห็นอันนี้ น่ารักกก เขิลเลย >~<

    ขอบคุณนะคะไรต์เตอร์
    #3
    0
  2. #2 kimminjun13 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 18:02
    แอร้ะะะ..เขินสุดดดดด
    #2
    0
  3. วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 21:05
    หวานกันน่ารัก เขินเลย
    #1
    0