นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

นิยาย [SF TaecMin] MINJUN DAY (Ѿ)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 ก.พ. 60 / 01:40


23.50 น.


แทคยอนมองนาฬิกาที่ทำหน้าที่บอกเวลาสลับกับกดหน้าจอมือถือเข้าไปที่แอพแชทยอดฮิตก่อนที่จะจิ้มสลับไปสลับมาระหว่างห้องแชทกลุ่มของ2pmกับห้องแชทส่วนตัวของมินจุน อีกไม่กี่นาทีก็จะเป็นวันเกิดของอีกคนเขาอยากจะเป็นคนแรกที่ได้บอกสุขสันต์วันเกิดคนรัก เขาเลยต้องมานั่งเฝ้านาฬิกานับเวลาถอยหลังรอเที่ยงคืนอยู่แบบนี้


“ส่งไปในแชทกลุ่มดีกว่า” คิดได้ดังนั้นแทคยอนก็จิ้มเข้าไปในแชทกลุ่มพร้อมพิมพ์ข้อความบางอย่างและรอเวลาที่จะกดส่งข้อความนี้


00.00 น.


พึ่บ!


‘มินจุนนี่ สุขสันต์วันเกิด’ หลังจากส่งข้อความไปในห้องแชทคนตัวสูงก็จัดการแคปหน้าจอและอัพลงในทวิตเตอร์พร้อมเมนชั่นไปหาคนตัวเล็ก เขาก็แค่อยากจะอวดความรักที่มีต่อแฟนให้ฮอตเทสได้อิจฉาเล่นๆเค้าผิดเหรอ? แค่คิดถึงใบหน้าอีกคนที่เขินตอนเห็นข้อความของเขาเป็นคนแรกก็อยากจะขับรถไปหาให้รู้แล้วรู้รอด


คาท๊ก! เสียงแจ้งเตือนข้อความเข้าดังขึ้นมาแทคยอนกดเข้าไปดูด้วยความรวดเร็วก่อนจะยิ้มหน้าบานทันทีที่เห็นสติ๊กเกอร์ที่คนตัวเล็กส่งกลับมา ให้ตายสิ! สติ๊กเกอร์จูบกันนี่มันอะไร>< สักพักก็มีข้อความจากอูยองเด้งขึ้นมาตามด้วยข้อความของมินจุน


‘คิ คิ คิ คิ คิ’


‘TY FOREVER’



โอ๊ยยยยย จะน่ารักไปถึงไหนฮะคิม มินจุน ระหว่างที่เขากำลังนั่งยิ้มเขินกับข้อความของคนรักเหมือนคนบ้าอยู่นั้นรูปที่เขาเมนชั่นไปหาอีกคนบนทวิตเตอร์ก็ได้รับการตอบกลับ แทคยอนเข้าไปดูก่อนจะหัวเราะให้กับความงอแงของคนรัก


‘ทำไมนายตัดที่ฉันตอบกลับออกไปล่ะ? คิคิคิ’ ขณะที่กำลังจะตอบเมนชั่นกลับหน้าจอโทรศัพท์ก็ปรากฏชื่อของคนที่เขากำลังคิดถึง


“ฮัลโหล”


‘นายตัดข้อความที่ฉันตอบกลับออกทำไม!’ เสียงหวานจากปลายสายโวยวายทันทีที่เขากดรับ นี่โทรมาเพราะเรื่องนี้เนี่ยนะ แทคยอนยิ้มก่อนจะตอบแกล้งอีกคนกลับไป


“ก็มันหวานไปอ่ะ คนวัย30เค้าไม่พูดอะไรแบบนี้กันแล้ว”


‘อะไรกันผมเพิ่งอายุ20เองนะแทคฮยอง’ แทคยอนหัวเราะกับคนปลายสายเขาเห็นคนตัวเล็กเที่ยวเรียกคนนั้น คนนู้นเป็นพี่ทั้งๆที่ตัวเองก็อายุมากกว่ายังไงก็จะอายุ 20 ให้ได้เลยสินะก่อนจะถามอีกคนกลับไป


“เหนื่อยมั้ย”


‘ไม่เลย ฉันสนุกมากเลยแหละ’


“คิดถึงจัง”


‘อื้ม พรุ่งนี้นายจะมาดูฉันมั้ย’ แทคยอนคิดก่อนจะแกล้งอีกคนกลับไปเขาชอบเวลาที่คนตัวเล็กงอแงที่สุด มันทั้งน่ารักน่าจับมาฟัดให้หายงอน


“ไม่รู้สิ ไม่แน่ใจว่าจะว่างมั้ย”


‘แต่นายบอกในไลฟ์ตอนเล่นสกีว่านายจะมา!!’ แทคยอนกลั้นยิ้มที่ได้ยินเสียงโวยวายจากอีกคน เพราะแหย่ง่ายแบบนี้ไงเมมเบอร์ในวงถึงได้ชอบแกล้งอยู่บ่อยๆ


“ฉันพูดตอนไหน? นายมั่วแล้ว”


‘ไม่มาก็ไม่ต้องมา จะไปไหนก็เชิญเลย อ๊ค แทคยอน’ ยังไม่ทันที่จะได้ตอบอะไรกลับไปคนปลายสายก็กดวางทันที แทคยอนเหวอมองหน้าจอโทรศัพท์ที่ดับมืดก็จะได้สติแล้วโทรกลับไปหาอีกคน


‘เลขหมายที่ท่านเรียก……’ แทคยอนกดวางก่อนจะลุกเดินไปเดินมาด้วยความกระวนกระวายใจ พอคิดได้ว่าอีกคนคิดมากแล้วก็ชอบน้อยใจขนาดไหนก็ยิ่งกระวนกระวายใจหนักกว่าเดิม ไม่ใช่ว่านอนร้องไห้อยู่หรอกนะ โอ๊ย ไอ้แทคเล่นอะไรของแกวะเนี่ย




มินจุนโยนโทรศัพท์หลังจากวางสายและปิดเครื่องหนีอีกคนลงบนเตียงด้วยความหงุดหงิดปนน้อยใจ เพราะว่าเป็นคอนเสิร์ตเดี่ยวที่เกาหลีครั้งแรกของเขา เขาเลยทุ่มเทซ้อม ทุ่มเททำเพลง ทำทุกอย่างออกมาให้ดีที่สุดเพื่อฮอตเทสของเขาทำให้เขาไม่ได้เจอกับแทคยอนและสมาชิกคนอื่นๆเลย เขาก็แค่คิดถึง เขาก็แค่อยากเจออีกคนก็แค่นั้น เขาดูไลฟ์ย้อนหลังของคนตัวสูงที่ไปเล่นสกีแล้วอีกคนบอกว่าจะมาคอนเสิร์ต เขาดีใจมากแต่อยู่ๆคนตัวสูงก็ทำท่าเหมือนจะไม่มา มินจุนทิ้งตัวลงบนเตียงก่อนจะซุกหน้าลงกับหมอนเพื่อกลั้นน้ำตาแห่งความน้อยใจเอาไว้ เพราะความเหนื่อยล้าจากการซ้อมและการเล่นคอนเสิร์ตในวันนี้ทำให้คนตัวเล็กผล็อยหลับไปในที่สุด



มินจุนตื่นขึ้นมาในช่วงสายบิดขี้เกียจเล็กน้อยก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาเปิดเครื่องแล้วเดินไปล้างหน้าล้างตา แจ้งเตือนของแอพต่างๆเด้งขึ้นมาอย่างท่วมท้วนมินจุนหยิบขึ้นมาดู มีข้อความจากเพื่อนๆของเขาที่ส่งเข้ามาอวยพรวันเกิด และข้อความที่แจ้งว่าแทคยอนโทรหาเขาเป็นสิบๆสาย มินจุนตอบกลับข้อความของเพื่อนๆที่ส่งเข้ามาก่อนจะเดินไปยังห้องออกกำลังกายโดยไม่สนใจที่จะโทรกลับไปหาอีกคน เพราะเดนเวอร์กับนูปปี้ไม่อยู่ทำให้บ้านดูเงียบเหงาขึ้นมาทันที เวลาที่เขาเหนื่อยหรือไม่สบายใจเขาก็จะมาเล่นกับลูกๆของเขาจนอารมณ์ดีขึ้น มินจุนเดินไปยังเครื่องวิ่งออกกำลังกายก่อนจะทำการไลฟ์กับฮอตเทสของเขาและออกกำลังกายไปด้วย





แทคยอนกำลังดูไลฟ์ของมินจุนที่ออกกำลังกายไปพูดคุยกับฮอตเทสไป เมื่อคืนเขาพยายามโทรหาอีกคนจนสายแทบไหม้คนตัวสูงดูไลฟ์จนจบก่อนจะรีบไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปง้ออีกคนที่คอนเสิร์ต แทคยอนลองโทรหาคนรักตัวเองอีกครั้งแต่คนตัวเล็กก็ไม่รับ เลยตัดสินใจโทรหาเมเนเจอร์ที่อยู่กับมินจุนรอสักพักก็มีเสียงเมเนเจอร์ดังขึ้นมา


‘ว่าไงแทคยอน’


“ฮยอง มินจุนล่ะ”


‘มินจุนกำลังถ่ายวีแอพอยู่น่ะ’


“อ่อ ครับ”


‘นายทะเลาะอะไรกับมินจุนหรือป่าว’


“ก็ไม่เชิง มินจุนกำลังงอนผมอยู่น่ะ”


‘ไปแกล้งอะไรอีกล่ะ วันนี้มินจุนแทบไม่ยิ้ม ไม่ร่าเริง แถมเหม่อตลอดตอนซ้อมด้วย อย่าให้เรื่องความรักมาทำให้งานเสียนะแทคยอน’


“ครับ แค่นี้ก่อนนะฮยอง” แทคยอนวางสายจากเมเนเจอร์ด้วยความรู้สึกผิด เขาทำให้อีกคนต้องเสียงานคนตัวเล็กต้องคิดมากแน่ๆเลย 




แทคยอนขับรถมาถึงสถานที่จัดคอนเสิร์ตเขานัดกับนิชคุณและชานซองไว้แล้วก่อนจะเข้าไปหาอีกคนที่ห้องแต่งตัวก็เห็นนิชคุณกำลังนั่งแต่งหน้าอยู่ ส่วนชานซองก็เข้าไปเซอร์ไพร์มินจุนก่อนแล้ว แทคยอนนั่งรออยู่สักพักทีมงานก็บอกให้เข้าไปหามินจุนพอเดินเข้ามาก็เห็นคนตัวกำลังคุยกับชานซองอย่างสนุกสนาน


มินจุนหันไปมองตามที่ชานซองชี้ก็เห็นแทคยอนเดินเข้ามาเขาปรับตัวให้ร่าเริงก่อนจะทักทายคนตัวสูงเหมือนไม่ได้โกรธกัน ตามด้วยนิชคุณที่เข้ามาหาเขาแล้วขอตัวไปแต่งหน้าต่อเขา ชานซอง และแทคยอนจึงนั่งคุยกันสักพักก่อนที่เขาจะต้องไปเตรียมตัวขึ้นเวที 


มินจุนที่กำลังเช็คไมค์อยู่ที่ห้องส่วนตัวหันไปมองใครคนหนึ่งที่กำลังเปิดประตูเข้ามา


“เข้ามาทำไม”


“มินจุนอ่าาาา” มินจุนมองแทคยอนที่ทำหน้าหงอยเดินเข้ามาหา ก่อนจะทำเป็นไม่สนใจอีกคน แทคยอนที่เห็นคนตัวเล็กยังงอนอยู่ก็รีบเข้าไปง้อทันที


“แทคขอโทษ” แทคยอนเห็นท่าไม่ดีก็เข้าไปกอดคนตัวเล็กจากด้านหลังและกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นกันคนตัวเล็กหนี


“แทคขอโทษนะครับ ความจริงแทคตั้งใจจะมาหามินจุนจริงๆแต่แทคแค่อยากแกล้งมินจุนโดยที่ไม่คิดว่ามินจุนจะรู้สึกไม่ดี แทคแค่ชอบเวลาที่มินจุนงอแง ชอบเวลาที่มินจุนโมโหไม่ว่ามินจุนจะทำอะไรก็น่ารักไปหมดสำหรับแทคนะรู้มั้ย” แทคยอนบอกก่อนจะรอดูปฏิกิริยาของคนรัก มินจุนกลั้นน้ำตาไว้ก่อนจะหมุนตัวไปหาคนตัวสูงเขารู้ว่าแทคยอนแกล้งเขา แต่เขาก็อดน้อยใจอีกคนไม่ได้มือเรียวฟาดลงไปบนอกแกร่งแรงๆหนึ่งทีก่อนที่จะกอดคนตัวสูงแน่นด้วยความคิดถึง


“ทำไมถึงชอบแกล้งแบบนี้ฮะ!!” คนตัวเล็กโวยวายขึ้นมาเสียงดัง แทคยอนยิ้มออกมาที่อีกคนเหมือนจะหายโกรธเขาแล้ว


“หายโกรธแทคนะครับคนดี”


“อื้อ ไม่โกรธแล้วแต่ทีหลังไม่ทำแบบนี้อีกนะ”


“ครับ แทคจะไม่แกล้งแบบนี้อีก….แต่จะแกล้งแบบอื่นแทน”


“อ๊ค แทคยอน!!” แทคยอนจับมือเรียวที่กำลังจะฟาดลงมาที่เขาไว้ก่อนจะรัดเอวสอบให้แน่นขึ้น ใบหน้าคมเคลื่อนต่ำลงเรื่อยๆจนริมฝีปากบางห่างจากริมฝีปากอิ่มเพียงคืบก่อนจะมีเสียงของใครบางคนดังขัดขึ้นมาอยู่ที่ประตู


ก๊อกๆ


“ดีกันแล้วใช่มั้ยฮะผมจะได้บอกว่าทีมงานให้มาตามมินจุนฮยองไปขึ้นเวที” มินจุนผละออกจากคนตัวสูงก่อนจะวิ่งผ่านชานซองที่ยืนอยู่ตรงประตูออกไปด้วยความรวดเร็วเพราะความเขิน แทคยอนมองน้องชายร่วมวงที่ยืนยิ้มล้อเลียนเขาอยู่ที่หน้าประตู อีกนิดเดียวก็จะได้จูบแล้วเชียว


“ฮ่าๆอย่ามองแบบนี้ดิฮยอง”


“ฝากไว้ก่อนเถอะชานซอง” แทคยอนคาดโทษน้องชายร่วมวงไว้ก่อนที่ทั้งคู่จะเดินไปนั่งในฮอล์เพื่อรอคอนเสิร์ตเริ่ม บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยฮอตเทสมากมายจากหลายประเทศที่มาเชียร์มินจุน 


แสงไฟบนเวทีสว่างขึ้นพร้อมกับเจ้าของคอนเสิร์ต เสียงกรี๊ดมากมายถูกส่งไปให้คนที่อยู่บนเวทีเพื่อเป็นกำลังใจ มินจุนเปล่งเสียงหวานออกมาก่อนที่จะเริ่มทำการแสดง ทุกเพลงที่ถูกนำมาแสดงล้วนเต็มไปด้วยความทุ่มเทของเจ้าของเพลง เสียงดนตรีเพลงsupermanดังขึ้นก่อนจะตามมาด้วยเมมเบอร์แก้มป่องที่หลายคนคิดว่าหายสาบสูญไปแล้ว จาง อูยอง มินจุนและอูยองต่างก็ร้องเพลงด้วยกันอย่างสนุกสนานจนเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงสุดท้าย ฮอตเทสที่น่ารักร่วมกันทำโปรเจคเซอร์ไพร์วันเกิดให้มินจุน มินจุนมองไปรอบๆฮอล์ด้วยความตื้นตันก่อนจะสูดน้ำมูกและกั้นไม่ให้น้ำตาไหลออกมาและจบคอนเสิร์ตนี้ด้วยการพูดขอบคุณฮอตเทสทุกคน 



มินจุนลงมาจากเวทีตรงดิ่งไปยังห้องแต่งตัวเพื่อจะไปถ่ายรูปกับเมมเบอร์ของเขาหลังจากถ่ายรูปเสร็จอูยองกับแทคยอนก็ขอตัวกลับก่อน


“แทคกลับก่อนนะ อย่างอแงล่ะ” แทคยอนลูบหัวคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยความเอ็นดู มินจุนพยักหน้าให้คนตัวสูงแค่แทคยอนและเมมเบอร์มาหาเขา เขาก็ดีใจมากๆแล้ว มินจุนโบกมือบ๊ายบายแทคยอนก่อนจะไปเปลี่ยนชุดและเตรียมตัวกลับบ้านไปพักผ่อน





มินจุนกำลังไขกุญแจเพื่อจะเข้าบ้านก่อนจะพบความผิดปกติ ประตูไม่ได้ล็อค? บ้าน่าก่อนออกไปเขาก็เช็คดีแล้วว่าล็อคประตูเรียบร้อยไวเท่าความคิดมือเรียวหมุนลูกบิดก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในบ้านด้วยความกังวลใจ ภายในบ้านทั้งเงียบและมืดสนิท คนตัวเล็กกวาดสายตาเพื่อมองหาความผิดปกติรีบเดินไปเปิดไฟให้สว่างทั้งบ้านก่อนจะตกใจที่เห็นกลีบกุหลาบสีแดงมากมายโรยเป็นทางยาวขึ้นไปบนชั้นสอง ตาเรียวเห็นการ์ดเล็กๆที่แปะอยู่บนกำแพงก่อนจะหยิบมาอ่านลายมือคุ้นตาทำให้คนตัวเล็กยิ้มออกมา


‘คิดว่าโจรขึ้นบ้านล่ะสิ คิคิ เดินตามกลีบกุหลาบมานะ’


มินจุนเดินไปตามทางที่มีกุหลาบโรยไว้จนมาถึงหน้าห้องนอนของเขามือเรียวเปิดประตูเข้าไปก่อนจะยื่นนิ่งภายในห้องนอนของเขาถูกตกแต่งด้วยเทียนเล็กๆที่เรียงรายกันเป็นรูปหัวใจ ลูกโป่งมากมายลอยอยู่บนเพดานห้องบนเตียงก็มีเค้กก้อนหนึ่งวางไว้ แรงกอดรัดจากด้านหลังพร้อมเสียงทุ้มที่เขาจำได้ขึ้นใจทำให้มินจุนร้องไห้ออกมาด้วยความซึ้ง


“สุขสันต์วันเกิดนะมินจุนของแทค”


“รีบกลับก่อนเพราะแบบนี้เองเหรอ” แทคยอนคลายอ้อมกอดก่อนจะเดินไปหยิบเค้กบนเตียงแล้วถือไว้ในมือ


“เป่าเค้กสิ” มินจุนปาดน้ำตาก่อนจะหลับตาอธิษฐานแล้วก้มไปเป่าเค้กที่คนตัวสูงถืออยู่ มินจุนเปิดไฟห้องก่อนจะเข้าไปกอดคนตัวสูงที่อ้าแขนรออยู่แล้ว


“ขอบคุณนะแทค มินจุนรักแทคนะ”


“แทคก็รักมินจุนครับ ชอบมั้ย” แทคยอนมองคนในอ้อมกอดที่จมูกแดงก่ำเพราะผ่านการร้องไห้มา ดวงตาเรียวยังฉ่ำไปด้วยน้ำตา


“ชอบสิ ชอบมากๆเลย ชอบที่สุด” คนตัวเล็กช้อนตาหวานขึ้นมามอง แทคยอนกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบากนี่จะยั่วกันใช่มั้ยฮะ!


“แทค…” แทคยอนยังพูดไม่จบประโยคก็ถูกคนตัวเล็กใช้ริมฝีปากกดจูบลงมาซะก่อน แทคยอนมองใบหน้าหวานที่แดงระเรื่อ ตาเรียวหลับพริ้มเพราะความเขิน ปกติมินจุนเคยจูบเขาก่อนซะที่ไหนล่ะมือหนาล็อคท้ายทอยของคนตัวเล็กไว้ก่อนจะมอบจูบที่ร้อนแรงให้อีกคน


“อื้ม~”


-จบฮะ-







ฟิคชั่ววูบที่ขับเคลื่อนด้วยโมเม้นท์จากแทคคิม ฮือออ  

ผลงานอื่นๆ ของ คุณปู่บ่ายสอง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 23:54
    หวานจัง มาง้อแล้ว ต้องงอนสิค่ะ
    #1
    0