นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

นิยาย [SF TaecMin] ͧѭ (Ѿ)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 ก.พ. 60 / 01:32


“แทคตื่นเร็ว”


“อืม”


“ตื่นสิแทค ตื่นนน” แทคยอนที่นอนหลับอยู่บนเตียงรวบตัวคนที่กำลังปลุกเขาอยู่เข้ามาในอ้อมกอดก่อนจะเอ่ยถามคนตัวเล็กที่ปลุกเขาทั้งที่ยังไม่ลืมตา


“ปลุกแทคทำไมแต่เช้าฮึ”


“เช้าที่ไหนนี่สายแล้วนะ ไปซื้อของมาเคาท์ดาวน์กัน” มินจุนที่นอนอยู่ในอ้อมกอดคนตัวสูงที่ไม่ยอมลืมตาตื่นขึ้นมาสักที เขาอยากไปซื้อของมาตกแต่งห้องแล้วก็จะแอบไปซื้อของขวัญปีใหม่มาให้อีกคนด้วย มินจุนนิ่งไปสักพักก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้ใช้แขนชันตัวขึ้นก่อนจะจูบไปที่ริมฝีปากของคนตัวสูง แทคยอนที่รอโอกาสนี้อยู่ก็พลิกตัวอีกคนให้ไปอยู่ใต้ร่างก่อนจะส่งลิ้นร้อนเข้าไปกวาดต้อนความหวานในโพรงปากของคนตัวเล็ก


“อ่า” มินจุนครางออกมาหลังจากที่คนตัวสูงถอนริมฝีปากออกใช้มือตีไหล่หนาก่อนจะรีบลุกวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ แทคยอนมองคนรักของตัวเองที่เขินจนต้องหนีไปซ่อนในห้องน้ำก่อนจะลุกขึ้นและเดินตามอีกคนเข้าไปเพื่ออาบน้ำแต่งตัว





ทั้งสองคนมายังห้างที่แทคยอนเป็นเจ้าของก่อนจะจับมือกันเดินไปซื้อของ หยิบนู่นดูนี่ มินจุนทำทีขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนจะแอบเดินไปซื้อของขวัญมาให้คนตัวสูงและซ่อนมันไว้ข้างหลัง แทคยอนที่เห็นคนตัวเล็กที่หายไปนานเดินกลับมาพร้อมกับซ่อนอะไรไว้ข้างหลังก็แอบอมยิ้มทันที ก่อนจะแกล้งทำเป็นไม่รู้แล้วดุอีกคน


“หายไปไหนมาตั้งนาน แทคเกือบจะสั่งให้ยามไปพังห้องน้ำตามหาอยู่แล้ว”


“เว่อร์ คนมันเยอะน่ะเลยรอนาน” แทคยอนส่ายหัวให้กับคนรักของตัวเองโกหกไม่เนียนมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ก็เห็นอยู่ว่าไปซื้อของขวัญมาให้เขา แต่เอาเถอะเขาจะเล่นตามน้ำทำเป็นไม่รู้เรื่องไปก่อนละกัน พอคิดถึงแผนที่เตรียมไว้ก็ยิ้มกริ่มขึ้นมาทันที มินจุนที่เห็นคนตัวสูงยิ้มแปลกๆก็อดระแวงไม่ได้ ยิ้มแบบนี้ทีไรงานเข้ามินจุนทุกที 




แทคยอนพามินจุนมากินข้าวรองท้องที่ร้านอาหารไทยที่นิชคุณเป็นเจ้าของอยู่ นิชคุณเดินมาทักทายเพื่อนรักก่อนจะนั่งลงฝั่งตรงข้าม


“สบายดีมั้ยคุณนี่”


“สบายดี มินจุนล่ะ วันนี้อยากกินอะไรสั่งเลยนะเดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง”


“โอ้โหโคตรป๋า” แทคยอนแซวเพื่อนรัก นิชคุณเป็นเพื่อนสนิทของเขาแถมยังเป็นหุ้นส่วนใหญ่ในห้างนี้อีกมีแฟนเด็กแก้มป่องชื่ออูยอง ทั้งสามคนสั่งอาหารและพูดคุยกัน


“ปีใหม่ไปไหนวะคุณ”


“ฉันจะพาอูยองไปหาพ่อกับแม่ที่ไทยน่ะ”


“หูยยย พาไปเปิดตัวเหรอวะ”


“เออ แกก็พามินจุนไปเปิดตัวกับพ่อแม่แกได้แล้วไอ้แทค” มินจุนที่กำลังดื่มน้ำอยู่สำลักทันทีที่ได้ยินนิชคุณพูด คุยกันสองคนแล้วทำไมอยู่ดีๆถึงวกมาเรื่องเขาได้วะนั่น


“แค่ก แค่กๆ” แทคยอนลูบหลังให้กับคนรักของตัวเองที่สำลักน้ำก่อนจะส่ายหัวให้กับความเด็กของคนรักตัวเอง 





ระหว่างที่กำลังขับรถกลับบ้านมินจุนก็ถามเรื่องที่นิชคุณพูดถึงที่ร้านอาหารขึ้นมา


“แทคทำไมนายยังไม่พาฉันไปหาพ่อแม่ล่ะ”


“หือ” แทคยอนมองคนตัวเล็กก่อนจะหันไปขับรถต่อ มินจุนที่เห็นแทคยอนไม่ตอบคำถามก็รู้สึกโมโหขึ้นมาทันทีเพราะคิดว่าแทคยอนไม่อยากพาเขาไปทำความรู้จักกับพ่อแม่ของตัวเอง เขาก็อิจฉาอูยองนะสองคนนั้นคบกันทีหลังเขาแต่กับพากันไปเปิดตัวกับที่บ้านก่อนหน้าเขาซะอีก


“นายไม่อยากพาฉันไปเจอพ่อกับแม่นายสินะ”


“ไม่ใช่อย่างนั้น”


“ถ้าไม่ใช่แล้วทำไมนายยังไม่พาฉันไปหาท่านล่ะ”


“มันยังไม่ถึงเวลา” แทคยอนที่เห็นคนรักของตัวเองโมโหก็พยายามใช้ความใจเย็นเข้าช่วย มินจุนมักจะเป็นแบบนี้เสมอชอบเก็บเอาคำพูดของคนอื่นมาคิดมากแล้วก็มาชวนเขาทะเลาะ เรื่องไหนที่ไม่รุนแรงจริงเขาก็จะเป็นคนง้ออีกคนแต่เรื่องไหนที่งี่เง่ามากไปเขาก็จะไม่สนใจแล้วปล่อยให้อีกคนหายโกรธเอาเอง ดูเหมือนว่าครั้งนี้เขาก็คงต้องง้ออีกเหมือนกัน 



มินจุนที่คิดไปไกลว่าแทคยอนไม่ได้รักตัวเองเลยไม่พาไปทำความรู้จักกับพ่อ แม่ พอรถจอดสนิทก็เปิดประตูลงจากรถขึ้นห้องไปทันทีโดยไม่ฟังเสียงเรียกของแทคยอน มินจุนเข้าไปในห้องก่อนจะล็อคประตูแล้วนั่งร้องไห้อยู่บนเตียง เพราะคิดว่าแทคยอนไม่รัก


ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“มินจุนเปิดประตูให้แทคหน่อย”


“ไม่”


“อย่างี่เง่าสิมินจุน”


“ใช่สิฉันมันงี่เง่า จะไปไหนก็ไปเลย” เสียงที่หน้าประตูเงียบหายไป แทคยอนคงเดินไปไหนแล้ว แทคยอนไม่ง้อเขาเหมือนแต่ก่อน แสดงว่าคนตัวสูงหมดรักเขาจริงๆสินะ มินจุนนอนร้องไห้อยู่บนเตียงก่อนจะหลับไปเพราะความเพลีย แทคยอนเดินมานั่งอยู่บนโซฟาตอนนี้มินจุนกำลังงี่เง่าไม่ฟังอะไร เขาจึงปล่อยให้อีกคนอารมณ์เย็นขึ้นก่อนแล้วจึงค่อยเข้าไปคุยอีกที ระหว่างนั้นแทคยอนก็นำของที่ซื้อมา มาตกแต่งเพื่อฆ่าเวลา




มินจุนที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก็มองนาฬกาตรงหัวเตียงที่บอกเวลาว่าตอนนี้เป็นเวลา2 ทุ่ม นี่เขานอนนานขนาดนี้เลยเหรอ หลับหรือซ้อมตายวะเนี่ย เมื่อตั้งสติได้ก็เดินไปล้างหน้าล้างตาก่อนจะเปิดประตูห้องออกไปมองหาว่าอีคนอยู่ไหน พอเห็นว่าแทคยอนได้ตกแต่งห้องแล้วทำอาหารไว้หมดแล้วก็ยืนนิ่งไปก่อนจะทำเป็นไม่สนใจคนตัวสูงแล้วเดินไปทางตู้เย็น แทคยอนที่เห็นอาการมึนตึงของคนตัวเล็กก็ถอนหายใจ ยังไม่หายโกรธสินะ มินจุนเดินมานั่งที่โต๊ะอาหารที่แทคยอนจัดไว้ก่อนที่ทั้งคู่จะลงมือจัดการกับอาหารตรงหน้าโดยที่ไม่พูดอะไรกันสักคำ แทคยอนที่เห็นว่าถ้าปล่อยไว้แบบนี้คงไม่ดีแน่แล้วนี่ก็จะเที่ยงคืนแล้วแผนที่เขาวางไว้มันจะผิดไปหมด ก่อนจะเดินเข้าไปหาคนตัวเล็กแล้วพูดกันให้รู้เรื่อง


“มินจุนมาคุยกับแทคให้รู้เรื่องก่อน” มินจุนสะบัดแขนหนีอีกคนก่อนจะกอดอกและเชิดหน้าหนีถ้าแทคยอนไม่รักเขาแล้ว เขาก็จะไม่รักอีกคนแล้วเหมือนกัน แทคยอนที่เห็นว่าอีกคนกำลังดื้อกับเขาก็จัดการลากมินจุนมายังระเบียงทันที


“ฟังแทคก่อนได้มั้ย”


“ไม่ฟัง”


“มันไม่ใช่อย่างที่มินจุนคิดนะ”


“ไม่ใช่ได้ยังไง ที่นายไม่พาฉันไปหาพ่อกับแม่นายเพราะนายไม่รักฉันแล้วใช่มั้ย นายเบื่อฉันแล้วใช่มั้ยแทค” มินจุนตีอีกคนก่อนจะร้องไห้ออกมา แทคยอนที่เห็นว่าคนตัวเล็กคิดไปไกลแล้วก็รีบบอกความจริงออกมาทันที แทคยอนล้วงกระเป๋าก่อนจะหยิบกล่องกัมหยี่สีแดงขึ้นมาและเปิดออกให้อีกคนดู มินจุนหยุดร้องไห้ก่อนจะมองไปที่ของที่แทคยอนถือ แหวน? แทคยอนดึงแหวนออกมาก่อนจะจับมือซ้ายของมินจุนขึ้นมาแล้วสวมแหวนนั้นลงไปที่นิ้วนางข้างซ้ายของคนตัวเล็ก


“แทคจะพามินจุนไปหาพ่อกับแม่ได้ยังไงในเมื่อแทคยังไม่ได้ให้ของสิ่งนี้กับมินจุนเลย แต่งงานกับแทคนะ” มินจุนตาโตขึ้นมาทันทีที่ได้ยินคนตัวสูงพูด มองไปที่แหวนที่อยู่บนนิ้วนางข้างซ้ายของเขาก่อนจะยิ้มออกมาและกอดคนตัวสูงแน่นทันที


“ตกลง เราจะแต่งงานกัน” แทคยอนกอดคนรักที่กลายมาเป็นว่าที่ภรรยาของเขาหมาดๆก่อนจะเหลือบไปมองนาฬิกาก็พบว่าอีก1นาทีจะเที่ยงคืนพอดี แทคยอนจับมือมินจุนไว้ก่อนจะมองออกไปยังข้างล่างที่มีผู้คนมายืนรอนับถอยหลังก้าวสู่ปีใหม่กันเต็มไปหมด

“3 2 1” ฟิ้ววว ปัง ปัง ปัง (มโนว่าเป็นเสียงพลุ)


“Happy New Year นะมินจุน”


“อื้ม สุขสันต์วันปีใหม่นะแทค” แทคยอนมองคนรักของตัวเองก่อนจะนึกอะไรบางอย่างได้


“อ้อ จริงๆที่ไม่ได้พามินจุนไปหาพ่อแม่เพราะพวกท่านไม่อยู่เกาหลีด้วยแหละ แทคกะว่าจะรอให้ท่านกลับมาจากบอสตันก่อนถึงจะพาไป แต่คนแถวนี้ดันคิดมากไปก่อนซะได้”


“ก็ใครจะไปรู้ล่ะ ทำไมถึงไม่บอกตั้งแต่ตอนอยู่บนรถเล่า” มินจุนก้มหน้างุดเพราะความอาย เขาคิดเอง เออเองว่าแทคยอนไม่ได้รักเขาแถมยังร้องไห้น้ำตาไหลเป็นโอ่งอีก โอ๊ยยย อายเว้ย แทคยอนขำกับปฏิกิริยาของมินจุนก่อนจะนึกถึงของขวัญที่อีกคนซื้อมาให้เขา


“ชั่งเถอะ เรามาพูดถึงของขวัญที่มินจุนซื้อมาดีกว่า”


“ของขวัญอะไร?” มินจุนตาโตทันทีที่ถูกแทคยอนจับได้ เขาว่าเขาซ่อนดีแล้วนะ


“ก็ของขวัญที่มินจุนซื้อมาไง” มินจุนเบะปากใส่แทคยอนก่อนจะเดินไปหยิบของขวัญมาให้คนตัวสูงแทคยอนรับกล่องของขวัญจากคนตัวเล็กมาก่อนจะแกะดู กำไลคู่รัก? ข้างในกล่องของขวัญเป็นเป็นกำไลข้อมือสองวงที่สลักตัวอักษร TY LOVE MJ กับ MJ LOVE TY มินจุนหยิบกำไลข้อมือที่สลักชื่อเขารักแทคยอนขึ้นมาใส่ให้คนตัวสูงก่อนจะหยิบอีกอันมาใส่ไว้ที่ข้อมือตัวเอง

ขอบคุณนะแทครักมินจุนนะ อืมมม ได้เวลาแกะของขวัญอีกชิ้นแล้วสินะ”


“อะไร? ก็แกะไปหมดแล้วไง”


“ยัง แทคยังไม่ได้แกะของขวัญชิ้นนี้เลย” มินจุนงงที่คนตัวสูงพูด ก่อนจะมองแทคยอนที่หยิบอะไรบางอย่างมาติดที่หัวของเขา มินจุนหันไปมองตัวเองกับกระจกประตูระเบียง โบว์ติดของขวัญ?


“ขอแกะของขวัญแล้วนะคร้าบบบ” แทคยอนบอกก่อนจะดึงคนตัวเล็กเข้ามาแล้วประกบริมฝีปากลงไปบนปากอิ่มคนของรัก บดคลึงให้อีกคนได้ใจสั่นเล่นก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวต้อนความหวาน มินจุนปรับองศาหน้าให้รับจูบของคนตัวสูงได้ถนัดมากขึ้น มือหนาลูบเข้ามาใต้สาปเสื้อก่อนจะเลื่อนไปหยอกล้อกับยอดอก


“อ่า แทค ตรงนี้ไม่ดีมั้ง” มินจุนครางออกมาด้วยความเสียวก่อนจะเอ่ยห้ามคนตัวสูงให้ได้สติ นี่มันริมระเบียงนะเว้ย 


แทคยอนที่กำลังวุ่นกับการลูบไล้ร่างกายของคนรักก็อุ้มอีกคนแนบอกแล้วไปวางลงบนโต๊ะกินข้าว

“อะไรจะทำตรงนี้เหรอ ไม่ตลกนะ”


“ตรงนี้แหละดีแล้ว พอแกะของขวัญเสร็จแทคก็จะได้ ‘กิน’ บนโต๊ะนี้เลยไง” แทคยอนเน้นคำว่ากินใกล้หนูคนตัวเล็กก่อนจะจัดการถอดเสื้อของอีกคนทิ้งไป ร่างสูงขบเม้นไปตามร่างกายของคนตัวเล็กฝากรอยรักสีหวานไว้ทั่วที่ริมฝีปากลากผ่าน


“อ๊า” มินจุนครางออกมาทันทีที่ร่างสูงใช้ลิ้นร้อนดูดเลียที่ยอดอกก่อนที่จะใช้มืออีกข้างที่ว่างบดขยี้ยอดอกอีกข้าง มือเรียวสอดเข้าไปขยำที่ผมของคนตัวสูงก่อนจะแอ่นอกให้อีกคนได้สัมผัสตัวเองมากขึ้น


“อ๊ะ อ๊ะ แทค อ๊ะ” แทคยอนจัดการถอดเสื้อผ้าทั้งของตัวเองและร่างบางออกจนหมดก่อนจะนั่งบนเก้าอี้และใช้มือจัดการกับแก่นกายของคนตัวเล็กที่ตอนนี้ตั้งชันเพราะแรงอารมณ์


“อ๊าาา” มินจุนครางออกมาด้วยความเสียวทันทีที่คนตัวสูงรูดรั้งแก่นกายของตัวเอง แทคยอนขยับฝ่ามือขึ้นลงตามความยาวก่อนจะใช้ริมฝีปากครอบครองแก่นกายของอีกคน


“อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ แทค อ๊ะ” เสียงคครางหวานของมินจุนปลุกอารมณ์ให้กับคนตัวสูงได้เป็นอย่างดี ร่างสูงดูดดึงแก่นกายของอีกคนด้วยความเร็ว มินจุนชันขาขึ้นกับโต๊ะก่อนจะใช้มือยันโต๊ะและใช้มืออีกข้างขยำผมของแทคยอน เสียวจนไม่ไหวแล้ว แทคยอนที่เห็นว่าคนตัวเล็กกำลังจะเสร็จก็ดูดรั้งแก่นกายมากขึ้นก่อนที่มินจุนจะกระตุกเกร็งแล้วปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมา

“อ๊ะ อ๊ะ อ๊าาา แฮ่กๆ” มินจุนหอบหายใจด้วยความเหนื่อย แทคยอนไม่รอช้าลุกขึ้นยืนจับขาของคนตัวเล็กแยกออกก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปในช่องทางด้านหลัง


“อ๊ะ แทค เจ็บ”


“อย่าเกร็งนะ” แทคยอนสอดนิ้วเข้าไปด้วยความใจเย็นช่องทางร้อนตอดรัดนิ้วของเขาจนเขาแทบทนไม่ไหว ร่างสูงขยับนิ้วเข้าออกให้ช่องทางร้อนปรับตัวกับสิ่งแปลกปลอม


“อ๊ะ ทะ.. แทค อ๊ะ ตรงนั้น อ๊า” มินจุนครางลั่นออกมาทันที่ที่นิ้วของร่างสูงขยับโดนจุนกระสัน ร่างกายบิดด้วยความเสียวจนแทบจะปลดปล่อยออกมา แทคยอนทีเห็นว่าคนตัวเล็กผ่อนคลายก็ถอนนิ้วออกมาก่อนจะแทนที่ด้วยแก่นกายร้อนของตัวเอง ร่างสูงสอดใส่แก่นกายเข้าไปในช่องทางสีหวานทีเดียวมิดไม่ให้คนตัวเล็กได้ตั้งตัว


“อ๊าาา!!”


“อื้มม แน่นจัง”

มินจุนที่ทั้งเจ็บและจุกก็จัดการตีร่างสูงไปแรงๆหนึ่งที นึกจะใส่ก็ใส่ ร่างสูงแช่แก่นกายทิ้งไว้ก่อนจะจูบซับน้ำตาที่หางตาของคนตัวเล็กและมาหยอกล้อกับยอกอกสีทับทิมที่ล่อตาล่อใจ เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กผ่อนคลายแล้วก็ขยับแก่นกายเข้าออกทันที


“อ่ะ อ๊ะ” มินจุนผวาที่อยู่ๆคนตัวสูงก็ขยับสะโพกกอดคออีกคนไว้เพื่อเป็นแหล่งยึด ช่องทางร้อนตอดรัดเขาเสียจนแทบคลั่ง แทคยอนขยับสะโพกถี่ รัว มือหนารูดรั้งแก่นกายของคนตัวเล็ก และลิ้นร้อนก็ขบเม้นไปที่ยอดอกสีสวย มินจุนที่โดนปลุกเร้าทุกช่องทางก็เสียวจนแทบจะทนไม่ไหว ร่างกายบิดเกร็จก่อนจะครางลั่นออกมาทันทีเมื่อแก่นกายของร่างสูงกระแทกไปโดนจุดเสียวกระสัน


“อ๊ะ อ๊า อ๊ะ อ๊ะ” แทคยอนที่เห็นคนตัวเล็กครางลั่นก็ล็อกสะโพกมนไว้ก่อนจะกระแทกแก่นกายย้ำไปที่จุนกระสัน เร็ว รัว ยิ่งคนตัวเล็กเสียวมากเท่าไหร่ช่องทางร้อนก็ยิ่งตอดรัด


“อ๊ะ แทค อ๊ะ เร็วไป อ๊ะ ชะ..อ่าช้าลง” ร่างกายของมินจุนสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก เสียงครางหวานของทั้งคู่ เสียงเนื้อกระทบกันกับเสียงโต๊ะ ที่ขยับกึก ดังลั่นไปทั่วห้อง มินจุนเสียวจนเผลอกระแทกสะโพกสวนกับคนตัวสูง


“อ่า อื้ม” แทคยอนครางต่ำออกมาทันทีที่คนตัวเล็กขยับสะโพกสวนเขา เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กจะปลดปล่อยก็จัดการรูดรั้งแก่นกายของอีกคน และขยับสะโพกเข้าออกด้วยความรวมเร็วทันที


“แทค อ๊ะ ทะ..แทค ไม่ไหวแล้ว จะเสร็จ อ่ะ อ๊าาาาา!” มินจุนครางออกมาก่อนจะกระตุกเกร็งและปล่อยน้ำรักสีขุ่นออกมาเลอะหน้าท้องแกร่ง แทคยอนที่เห็นคนรักของตัวเองปลดปล่อยไปแล้วก็ขยับสะโพกเข้าออกอีก สอง สามทีก่อนจะปลดปล่อยออกมาในช่องทางร้อนของคนตัวเล็ก


“อ่ะ”

“อ่าา อื้มม”

แฮ่ก แฮ่ก มินจุนหอบหายใจด้วยความเหนื่อยก่อนจะซบไปที่ไหล่ของคนตัวสูง แทคยอนที่เห็นคนตัวเล็กไม่ทันตั้งตัวก็อุ้มอีกคนแล้วเดินเข้าห้องนอนไปทันที


“แทค ไม่เอาแล้วนะ แทค”


“ขออีกรอบนะคนดี แทคยังแกะของขวัญไม่หนำใจเลย”


“ไม่เอาแทค ไม่ อ๊ะ อ๊ะ แทค อ๊ะ” เสียงโวยวายของมินจุนก็แปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางหวานและไม่มีทีท่าว่าเสียงนี้จะหยุดลง











ncหายแจ้งไรท์ได้ที่ TW : @Fern2daKAY นะคะ

ผลงานอื่นๆ ของ คุณปู่บ่ายสอง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 14:08
    ฟินอะไรเบอร์นี้
    #1
    0