นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

นิยาย [SF 2PM] ͺ 4 (Ѿ)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 21 ก.พ. 60 / 00:59


“ป๊าทำอะไรอยู่เหรอครับ?” เด็กน้อยจุนโฮถามป๊าของตัวเองที่กำลังเอาเส้นสีๆไปแขวนอยู่บนผนังของบ้าน แทคยอนที่กำลังติดสายรุ้งสำหรับงานปีใหม่ที่จะถึงหันมามองลูกชายคนเล็กที่กำลังนั่งมองเขาตาแป๋วก่อนจะเดินไปอุ้มลูกชายตัวน้อยมานั่งตัก


“ป๊ากำลังจัดงานปีใหม่ครับ จุนโฮชอบมั้ย”


“ชอบครับ น้องโฮชอบงานปีใหม่”


“คุยอะไรกันอยู่น่ะสองคนพ่อลูก” มินจุนที่เพิ่งอาบน้ำให้อูยองเสร็จเดินมาหาแทคยอนกับจุนโฮก่อนจะมองผลงานที่สามีตัวเองเป็นคนทำไว้ จุนโฮลงจากตักของแทคยอนก่อนจะวิ่งไปหาพี่ชายฝาแฝดของตัวเองที่กำลังนั่งดูการ์ตูนอยู่ มินจุนอมยิ้มกับความน่ารักของลูกชายตัวน้อยก่อนจะสะดุ้งที่อยู่ดีๆคนที่นั่งอยู่ก็ลุกขึ้นมากอดเขา มินจุนกอดแทคยอนก่อนจะถามคนตัวสูง


“จะอ้อนเอาอะไร” แทคยอนผละออกมาจากคนตัวเล็กก่อนจะมองอีกคนด้วยสายตาหวานซึ้ง มินจุนงงกับท่าทีของคนตัวสูง


“แทครักมินจุนนะ”


“อะไรกันแทค”


“ก็แค่อยากบอกน่ะ ไปหาลูกกัน” แทคยอนจับมือมินจุนเดินไปหาลูกน้อยทั้งสองที่กำลังเล่นกันอยู่บนโซฟาอย่างสนุกสนาน มินจุนที่นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้เตรียมของว่างก็ลุกขึ้นจากโซฟาด้วยความเร่งรีบทำให้เกิดอาการหน้ามืดขึ้นมากระทันหัน แทคยอนที่เห็นคนตัวเล็กเซจะเป็นลมก็รีบเข้าไปประครองก่อนจะพาอีกคนมานั่งที่โซฟาแล้วถามด้วยความเป็นห่วง เด็กน้อยอูยองกับจุนโฮตกใจที่อยู่ๆม๊าก็จะล้มลงไปก็รีบเข้ามาหาม๊าตัวเองทันที


“เป็นอะไรมั้ยมินจุน”


“ไม่เป็นอะไรหรอกแทค แค่ลุกขึ้นเร็วไปน่ะเลยหน้ามืด”


“แต่มินจุนเป็นแบบนี้มาหลายวันแล้วนะไปหาหมอมั้ย” มินจุนมองคนตัวสูงที่มองเขาด้วยความเป็นห่วงตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุที่โรงเรียนลูกครั้งนั้นแทคยอนก็ห่วงเขาและลูกขึ้นมากเป็นพิเศษแค่จามออกมาก็จะพาไปหาหมออย่างเดียว แทคยอนที่เห็นคนตัวเล็กดื้อก็กำลังจะดุอีกคนแต่เสียงรถที่ดังขึ้นหน้าบ้านก็ขัดจังหวะซะก่อน อูยองที่จำได้ว่านั่นคือเสียงรถของคุณอาสุดหล่อทั้งสองก็รีบจูงมือจุนโฮวิ่งไปหาคุณอาหนุ่มทันที


“อาคุณกับอาชานมาแล้ว” นิชคุณกับชานซองที่ลงมากจากรถเห็นหลานตัวน้อยของตัวเองวิ่งมาหาก็รีบเข้าไปกอดหลานตัวเล็กอย่างไวเพราะกลัวเด็กทั้งสองจะสะดุดล้มไป


“อย่าวิ่งสิครับจุนโฮ อูยอง” อาชานซองบอกกับหลานตัวน้อยก่อนจะอุ้มจุนโฮขึ้นมาแล้วพาเข้าบ้าน 

“ป๊ากับม๊าล่ะครับอูยอง”


“อยู่ในบ้านฮะป๊าดูม๊าอยู่ ม๊าไม่สบายฮะ” นิชคุณขมวดคิ้วหนาๆทันทีที่ได้ฟังหลานตัวเองบอกก่อนจะจูงมือหลานรักเข้าบ้าน เมื่อเข้ามาในบ้านก็เห็นแทคยอนที่นั่งโอบเอวมินจุนอยูาบนโซฟาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงนิชคุณที่เห็นก็เอ่ยถามออกไป


“มินจุนไม่สบายเหรอ?”


“ป่าวหรอกคุณแค่หน้ามืดนิดหน่อยน่ะ” มินจุนบอกก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นโดยมีแทคยอนประครองอยู่ไม่ห่าง


“ปล่อยได้แล้วแทคมินไม่ได้เป็นอะไรแล้ว”


“ไปหาหมอเถอะนะแทคเป็นห่วง” แทคยอนบอกกับคนตัวเล็กมินจุนมีอาการหน้ามืดแบบนี้มาหลายวันแล้วเขากลัวว่าคนตัวเล็กจะเป็นอะไรไป เขาคงทนไม่ได้แน่ๆถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคนๆนี้ มินจุนที่เห็นคนรักของตัวเองยังไม่หายกังวลก็ใช้มือประครองใบหน้าคมของคนรักเอาไว้ก่อนจะบอกอีกคนให้หายเป็นห่วง


“มินไม่เป็นอะไรอย่าทำหน้าเครียดแบบนี้สิเดี๋ยวลูกจะเป็นกังวลไปด้วยนะ” แทคยอนฟังที่คนตัวเล็กพูดก่อนจะมองไปยังลูกทั้งสองของตัวเองที่มองมาที่เขาทั้งสองด้วยความงง แทคยอนสูดหายใจก่อนจะปรับสีหน้าให้กลับมายิ้มแย้มเหมือนเดิม ชานซองที่ยืนอยู่เงียบๆก็ทำลายบรรยากาศด้วยการพาเด็กๆไปเล่นของเล่นที่ตัวเองซื้อมา


“น้องด้ง น้องโฮครับอาซื้อขนมกับของเล่นมาเต็มเลยนะ ไปแกะดูกันมั้ย”


“ไปฮะ” เด็กน้อยสองคนตอบรับคุณอาชานซองพร้อมกันเสียงใสก่อนจะพากันไปนั่งเล่นของเล่น แทคยอนบอกให้คนตัวเล็กตามไปเล่นกับลูกๆส่วนเขากับนิชคุณจะไปทำกับข้าวสำหรับปาร์ตี้ปีใหม่ในวันนี้เอ



หลังจากที่ทำอาหารเสร็จนิชคุณก็รีบเดินไปหาหลานชายตัวน้องของตัวเองทันที นิชคุณเห็นหลานทั้งสองกับชานซองกำลังจับกลุ่มคุยกันอยู่ก็เดินไปถามด้วยความสงสัย


“คุยอะไรกันน่ะ”


“อาคุณเบาๆสิครับ เดี๋ยวป๊ากับม๊าได้ยิน” เด็กน้อยอูยองดุคุณอาของตัวเองด้วยความไร้เดียงสานิชคุณขำกับท่าทางของอูยองที่พองลมแก้มป่องใส่เขา


“น้องโฮกับอังอังจะทำของขวัญให้ป๊ากับม๊าฮะ แต่อาคุณกับอาชานต้องห้ามบอกป๊ากับม๊านะฮะ”


“ได้ครับอาไม่บอกแน่นอน” ชานซองรับปากหลานๆของตัวเองก่อนเขากับนิชคุณจะช่วยหลานตัวน้อยทำของขวัญให้แทคยอนกับมินจุนระหว่างที่ทั้งสี่คนช่วยกันทำของขวัญก็ถึงเวลาทานอาหารค่ำ ทั้งหมดเดินมาที่โต๊ะอาหารที่มีอาหารฝีมือของนิชคุณกับแทคยอนเรียงรายมากมายเต็มโต๊ะไปหมด


“ว๊าววว ของกินเต็มเลยน้องด้งกินเลยนะครับ”


“ค่อยๆกินนะอูยองเดี๋ยวติดคอ” หลังจากที่ดูแลลูกๆของตัวเองเสร็จมินจุนก็จัดการลงมือทานอาหาร กินไปได้สักพักก็รู้สึกพะอืดพะอม คลื่นไส้ขึ้นมากระทันหันมินจุนวางช้อนลงก่อนจะรีบวิ่งไปอาเจียนที่ห้องน้ำ แทคยอนที่เห็นอาการของร่างบางก็ตกใจรีบวิ่งไปหาอีกคนด้วยความรวดเร็ว


“อ๊อก แหวะ” แทคยอนลูบหลังให้คนรักของตัวเองที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดอาเจียน เมื่อคนตัวเล็กอาเจียนออกมาจนหมดแทคยอนก็ประครองอีกคนออกมาจากห้องน้ำก่อนจะถามอาการด้วยความเป็นห่วง

“เป็นอะไรมากมั้ยมินจุน อยู่ดีๆทำไมถึงอาเจียนออกมาล่ะ”


“ไม่รู้สิ กินข้าวอยู่ดีๆกับข้าวที่กินอยู่พวกนั้นมันก็เหม็นมากจนอยากอาเจียนออกมา” นิชคุณที่เห็นท่าไม่ดีก็แนะนำให้แทคยอนพามินจุนไปโรงพยาบาลส่วนเขากับชานซองจะอยู่ดูแลเด็กเอง แทคยอนพยักหน้าก่อนจะขับรถพาอีกคนมายังโรงพยาบาล



ระหว่างที่ร่างบางกำลังเข้าไปตรวจอยู่นั้นแทคยอนก็นั่งรออยู่หน้าห้องด้วยความวิตกกังวลกลัวว่าอีกคนจะเป็นอะไรไป ขณะนั้นเองคุณหมอก็เดินออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แทคยอนรีบเข้าไปถามอาการคนรักของตัวเองจากคุณหมอทันที


“ภรรยาผมเป็นอะไรมากมั้ยครับหมอ”


“ใจเย็นๆนะครับ ก่อนอื่นหมอต้องขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ” แทคยอนทำหน้างงทันทีที่คุณหมอมาแสดงความยินดีกับเขา


“แสดงความยินดี?”


“ครับ คุณกำลังจะมีลูก ภรรยาคุณตั้งครรภ์ได้ 3 เดือนแล้วน่ะครับ แต่เพิ่งมีอาการแพ้ท้อง” แทคยอนตกใจกับสิ่งที่คุณหมอพูดก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปในห้องตรวจ มินจุนที่เห็นแทคยอนเข้ามาก็รีบเข้าไปหาคนตัวสูงทันที


“แทค เรากำลังมีลูก” มินจุนพูดออกมาทั้งน้ำตาเขาไม่ได้เสียใจที่มีลูกแต่เขากำลังดีใจมากที่สุดเลยตังหาก ดีใจจนร้องไห้ออกมา แทคยอนเองก็เหมือนกันคนตัวสูงเช็ดน้ำตาก่อนจะย่อตัวให้อยู่ในระดับเดียวกับท้องแล้วยื่นมือไปลูบที่ท้องของภรรยาตัวเอง


“ยินดีต้อนรับนะเจ้าตัวเล็ก พี่อูยองกับพี่จุนโฮจะต้องดีใจมากแน่ๆที่มีหนูเป็นน้อง” มินจุนก้มมองแทคยอนก่อนจะยิ้มออกมาด้วยความดีใจ ทั้งสองคนมองนาฬิกาก็พบว่าเป็นเวลา5ทุ่มแล้วก่อนจะรีบไปจัดการพามินจุนไปฝากครรภ์จะได้รีบกลับไปทันเคาท์ดาวน์กับลูกน้อยทั้งสอง



เมื่อกลับมาถึงบ้านก็พบทุกคนนั่งรออยู่ แทคยอนประครองมินจุนลงมาจากรถก่อนจะเดินเข้าไปหาทุกคนในบ้าน ยังไม่ทันที่จะได้ถามอะไรทุกคนก็ต้องมาเตรียมตัวนับถอยหลังเพราะตอนนี้เป็นเวลา 23.59 น.แล้ว


“5 4 3 2 1 ปัง!! Happy New Year~” หลังจากนับถอยหลังเข้าสู่ปีใหม่กันเสร็จคุณอาทั้งสองก็อวยพรหลานตัวน้อยของตัวเอง อูยองกับจุนโฮที่ได้รับคำอวยพรจากคุณอาก็ยิ้มแป้นก่อนที่จะหันไปหาป๊ากับม๊าแล้วหยิบบางอย่างออกมายื่นให้ แทคยอนกับมินจุนมองของที่ลูกทั้งสองมอบให้ การ์ด? มินจุนหยิบการ์ดจากอูยองกับจุนโฮมาเปิดดูข้างในการ์ดไม่ได้สวยงามอะไรมากมาย มีรูปวาดเด็กผู้ชายสองคนกำลังจับมือกับผู้ชายอีกสองคน มีเขียนกำกับรูปเล็กว่า ป๊า ม๊า น้องด้ง น้องโฮ มีข้อความเล็กที่เขียนด้วยลายมือของเด็กน้อยว่า “รักป๊ากับม๊า” แทคยอนกับมินจุนกอดลูกน้อยทั้งสองของตัวเองแน่น


“น้องด้งกับโฮจังตั้งใจทำให้ป๊ากับม๊าเลยนะครับ”


“น้องโฮรักป๊ากับม๊าที่สุด อาชาน อาคุณด้วย” เด็กน้อยจุนโฮบอกก่อนจะยิ้มจนตาปิดคุณอาทั้งสองลูบหัวหลานรักด้วยความเอ็นดู มินจุนกับแทคยอนมองหน้ากันก่อนจะบอกข่าวดีกับทุกคน


“ป๊ากับม๊าก็มีของขวัญมาให้น้องด้ง น้องโฮด้วยนะ”


“จริงเหรอฮะ ไหนฮะของขวัญ” เด็กน้อยจุนโฮทำตาโตที่รู้ว่ามีของขวัญก่อนจะมองหาไปทั่ว แทคยอนยิ้มให้กับลูกชายคนเล็กก่อนจะจับมือน้อยๆของลูกทั้งสองฝห้มาแตะที่ท้องของมินจุน อูยองกับจุนโฮทำหน้างงที่อยู่ดีๆป๊าก็ดึงมือของตัวเองไปจับท้องของม๊าไว้ มินจุนที่เห็นลูกๆทำหน้างงก็อธิบายด้วยรอยยิ้ม


“ของขวัญที่ม๊ากับป๊าจะมอบให้อยู่ในนี้ น้องด้ง น้องโฮกำลังจะมีน้องแล้วนะครับ” นิชคุณกับชานซองที่ยืนฟังอยู่ก็ตกใจขึ้นมาทันทีก่อนที่จะถามเพื่อนรักให้หายข้องใจ


“หมายความว่าไงวะไอ้แทค”


“หมายความว่ามินจุนท้อง แล้วพวกแกก็กำลังจะมีหลานเพิ่มยังไงล่ะ”


“น้องด้งกับโฮจังกำลังจะมีน้องเหรอครับ” เด็กน้อยอูยองถามตาแป๋วด้วยความตื่นเต้น


“ใช่แล้วครับหนูต้องรักน้องมากๆนะรู้มั้ย”


“ฮะ น้องโฮอยากมีน้องผู้หญิง น้องโฮอยากปกป้องน้อง”


“แต่ด้งอยากได้น้องผู้ชายนิ น้องผู้หญิงเล่นแรงๆไม่ได้” เด็กน้อยทั้งสองคนเถียงกันอย่างเอาเป็นเอาตายผู้ใหญ่ทั้งสี่คนหัวเราะกับความซนของเด็กทั้งสอง


“น้องชื่ออะไรเหรอฮะม๊า”


“ดาจอง น้องชื่อดาจอง แปลว่าอ่อนโยนครับ”


“ผู้หญิง?” นิชคุณถามขึ้นมาหลังจากได้ยินชื่อหลานคนใหม่แล้ว


“อื้ม ผู้หญิงน่ะ” จุนโฮผู้เห่อน้องของตัวเองก็เอามือลูบไปที่ท้องของม๊าก่อนจะพูดกับน้องในนั้น


“ดาจองรีบๆออกมาหาอปป้านะ อปป้าอยากเจอดาจองแล้ว”


“อปป้าอูยองก็อยากเจอดาจองนะ”

ผู้ใหญ่ทั้งสี่คนมองดูเด็กๆด้วยความเอ็นดู แทคยอนโอบเอวมินจุนก่อนมองลูกทั้งสองด้วยความรักและมองไปยังเพื่อนรักทั้งสองคน ทุกคนคือของขวัญที่ดีที่สุดสำหรับเขา และของขวัญปีใหม่ที่มีค่าไม่แพ้กันป๊าจะดูแลหนูให้ดีที่สุดนะ ดาจอง









เป็นฟิคที่ส่งโปรเจ็ค ไรท์นำมารีอัพนะคะ เผื่อใครอยากย้อนอ่านจะได้หาได้ง่ายๆค่ะ

ผลงานอื่นๆ ของ คุณปู่บ่ายสอง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น