OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 8 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,546
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,550 ครั้ง
    1 มี.ค. 61

หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...8



               “ช้อปเปอร์…เห่า”
               
               โฮ่ง!! โฮ่ง!!
          
               “ช้อปเปอร์มา” ยื่นมืออกไปข้างหน้าซึ่งเจ้าสุนัขตัวโตก็วิ่งมายื่นขาหน้าส่งให้พอดี ดวงตาคมมองอาสกัน สีน้ำตาลตัวใหญ่เกือบเท่าคนด้วยดวงตาครุ่นคิด
               “คงไม่ใช่จะกินช้อปเปอร์มันหรอกนะเพชร?" เพชรน้ำหนึ่งไม่ได้หันกลับไปมองแต่เขารู้ว่าเจ้าของน้ำเสียงล้อเลียนนี้คือ…พี่ชายคนโตของเขาเอง

               เพทาย สกุลกุสลา

               เพชรน้ำหนึ่งมีพี่สาวอีกหนึ่งคน แต่แต่งงานไปอยู่ต่างประเทศกับสามีนานๆ จะพาลูก พาสามีกลับมา 

               ทับทิม สกุลกุสลา

               บ้านของเขามีสามพี่น้อง เพชรน้ำหนึ่งเป็นน้องชายคนเล็กที่ทุกคนในบ้านต่างก็รักและตามใจ แต่เขารู้สึกว่าตัวเองไม่ได้นิสัยเสียเพราะการตามใจนั้น
               “พี่กาล? น้องไนท์?” ถามถึงพี่สะใภ้และหลานชายวัย 6 ขวบ
               “รอกินข้าวอยู่ไงไอ้เสือ! นี่พี่มาตามนายเลย เร็วๆ คุณพ่อคุณแม่ก็รออยู่ ต้องให้ไปบอกไหมว่าเพชรไม่กินข้าวแต่จะกินช้อปเปอร์แทน?” ร่างสูงเดินคล้องคอน้องชายแล้วลากในเดินเข้าตัวบ้าน
               “พี่เพ เปลี่ยนชื่อช้อปเปอร์”
               “ห่ะ? ทำไมอ่ะ ชื่อนี้ไม่ดีเหรอ เหมือนคุณกวางในเรื่องวันพีชไง จะได้เก่งเหมือนคุณกวาง เป็นหมอด้วย!” โอตาคุการ์ตูนเริ่มอวดอ้างสรรพคุณ
               “อืมดี…แต่…อยากเปลี่ยน”
               “อย่ากวนประสาท เรียกมาตั้งหลายปีจะมาเปลี่ยนตอนนี้ทำไม?” น้องชายหน้ามึนนี่ล่ะก็! ยัง…ยังมาทำตามเหมือนแมวอ้อนอีก
      
              เพราะแบบนี้ไงคนในบ้านถึงตามใจกันหมด!!
               แต่ไม่ได้ๆ เขาเป็นพี่ชาย
               เขาต้องมีจุดยืน!!
     
               “งั้นชื่ออะไรดี?”
               “เพลิง”
               ตอบกลับง่ายๆ ต้องให้ชื่อเพลิงจะได้แก้แค้นที่ชอบขัด และศึกษาวิธีกำราบอลาสกันตัวร้ายไว้
               “ไม่เอา! อย่าเปลี่ยนเลย! แม่ครับ พ่อครับ! เพชรหาเรื่องจะเปลี่ยนชื่อช้อปเปอร์อ่ะ ห้ามน้องที!” เอ่ยฟ้องเมื่อเดินเข้ามาถึงห้องอาหาร
               หญิงวัยกลางคนที่กำลังพูดคุยกับลูกสะใภ้หันมามอง “ชื่อนี้ไม่ดีตรงไหนคะ? น้องเพชร ไม่เป็นมงคลหรือลูก?”
               “ไม่ใช่แล้วครับแม่ เพชรจะเปลี่ยนให้ชื่อเพลิงต่างหาก! ดูสิ!”
               “เพลิง? พี่ชายของเด็กคนนั้นเหรอ?” น้ำเสียงทุ้มเคร่งขรึมมาจากชายตรงหัวโต๊ะ ดวงตาทรงอำนาจมองลูกชายคนเล็กที่พยักหน้า
               เพชรน้ำหนึ่งไม่แปลกที่พ่อของเขารู้ เพราะคนของพ่อต้องรายงานทุกเรื่องให้พ่อรู้อยู่แล้ว รวมถึงพฤติกรรมต่างๆ ของเขาด้วย

               ดังนั้น…ที่เขาติดอัณณ์น่ะพ่อรู้ดี

               “ครับ…เหมือน…อลาสกัน”
               คนฟังหัวเราะในลำคอ “ก็เลยเอาชื่อเขามาตั้ง ไม่ดีหรอก หาวิธีอื่นเถอะ ร้ายกาจขนาดเรายังจนแต้ม?” ลูกชายแม้จะหน้ามึนไปหน่อย แต่ไม่ได้ไร้ความสามารถ 

                    ทั้งมันสมองและฝีมือมีพร้อม…จนน่ากลัว

               “ฮื่อ…ไม่ครับ มีวิธี แต่ไม่อยากทำมาก พี่ชายอัณณ์”
               “ห่วงความรู้สึกเขาขนาดนั้น?”
               เพชรน้ำหนึ่งพยักหน้า เขาห่วงทุกอย่างที่เป็นอัณณ์
               “อ้ะๆ คนที่ทำประวัติย่ออ่านใช่ไหม แม่ครับ! เพชรจริงจังยิ่งกว่าอ่านหนังสือสอบอีก” นี่ไม่ได้ฟ้องเลยนะ
               “แม่ชักอยากเห็นหน้าเสียแล้ว อายุมากกว่าน้องเพชรปีหนึ่งใช่ไหมครับ?”
               “ครับ…”
               “หากพี่เขาว่างก็พามาทานข้าวกับพ่อกับแม่บ้างนะจ้ะ” 
               ดวงหน้าหล่อๆ นั้นยกยิ้มน่ามอง ราวกับมีหูและหางสั่นฟั่บๆ จนสมาชิกในบ้านทั้งหลายระทวย
               “ฮื่อ! ครับ…อัณณ์ ทำอร่อย” ฝีมือที่เขาได้ทานเมื่อวานบอกได้เลยว่าชั้นเลิศ แม้ใครจะว่ายังไงเขาก็ว่าอัณณ์ทำอร่อยที่สุด!!
               “พรุ่งนี้!” เขาชวนมาพรุ่งนี้เลยดีกว่า
               “ใจเย็นๆ ไอ้เสือ ถามคนของเราก่อนว่าจะมาไหม เอ้าๆกินๆ” เพทายส่ายหน้าให้น้องชายที่เป็นเอามาก ตักอาหารให้ลูกชายและภรรยา
               “เดี๋ยวไปรับอัณณ์” เมื่อวานต้องอ้อนตั้งนานกว่าอัณณ์จะยอมให้ไปรับวันนี้ เพราะไม่อยากให้เขาวนรถไปมา

               อัณณ์ใจดี…
               ใส่ใจจนอยากเจอทุกวัน…

               “ดูทำเข้าสิคะ คุณแม่ เหมือนกำลังขายขนมจีบเลย” พี่สะใภ้เอ่ยแซวทำให้ทุกคนหัวเราะ เมื่อเจ้าแมวแก้มแดงนิดๆ และก้มหน้าก้มตาทานอาหาร
                    บรรยากาศพูดคุย สอบถามราวเครื่องเคียงชั้นเลิศที่เหล่าคนเฝ้ามองอดยิ้มไม่ได้
               
                    ใครบอกว่าคนมีเงินครอบครัวไม่มีความสุข…ภาพที่ปรากฎตรงหน้านี้ต่างออกไป
               เพียงแค่…คุณต้องใส่ใจ




               “พี่เพลิง…มีโทรศัพท์มาครับ ไม่โชว์เบอร์ด้วย” เสียงน้องชายที่ดังขึ้นพร้อมเดินมาพร้อมมือถือของเขาทำให้พระเพลิงละสายตาจากกล้องคู่ใจแล้วกดรับ

               ปกติหากไม่โชว์เบอร์อย่างนี้ย่อมเป็นเบอร์ต่างประเทศ ซึ่งล้วนเกี่ยวกับเรื่องงาน

               “สวัสดีครับ” เขาทักทายเป็นภาษาอังกฤษ อีกฝ่ายก็ตอบกลับมาเป็นภาษาเดียวกัน
(คุณพระเพลิง สวัสดีครับ ผมอุนเม เราเคยร่วมงานกันมาสองครั้งแล้วที่อินเดีย)

               อุนเม? อาคาริ อุนเม ช่างภาพมือหนึ่งด้านทิวทัศน์และภาพวิวของ MG และเป็นช่างภาพที่ได้ชือว่ามีพรสวรรค์ที่สุดในองค์กร!

               “ครับ..ผมจำคุณได้ มีอะไรหรือเปล่าครับ?”
               (มีงานด่วนเฉพาะกิจเข้ามาครับ ถ่ายภาพที่อัฟกานิสถาน งานนี้ผมเป็นหัวหน้า ได้สิทธิ์เลือกสมาชิกเอง ผมสนใจฝีมือของคุณ…)

               อัฟกานิสถาน…อืมน่าสนใจไม่เลวจริงๆ ซ้ำยังได้ร่วมงานกับคนเก่งอีก

               “ผมตกลง…ว่าแต่นอกจากผมและคุณแล้วทีมเรามีใครอีกไหมครับ?” อัฟกานิสถานไม่ใช่ประเทศที่อยากไปก็ได้ไป และเดินเล่นชมวิวได้เสียหน่อย ดังนั้นคนที่จะเข้าไปนอกจากจะมีฝีมือภาพถ่ายแล้วต้องมีฝีมือด้านการเอาชีวิตรอดด้วย
               ( สมาชิกทีมได้อีกห้าคน คุณอยากแนะนำใครก็ว่ามาได้เลย อีกสองอาทิตย์เราจะนัดเจอกันที่ดีซี ผมจะส่งรายละเอียดไปให้ คุณสะดวกให้ผมติดต่อทางโทรศัพท์หรือทางอีเมล์มากกว่า? )
               “ทางอีเมล์ก็ได้ครับ เดี๋ยวผมลองหาเพื่อนร่วมทีมดูสักคนสองคน แล้วจะส่งรายละเอียดผลงานให้คุณดู” 
               “ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะครับ” ปลายสายตอบกลับมา แม้ไม่เห็นหน้าแต่น้ำเสียงนั้นนุ่มนวลและเชื่อมั่น ไม่แปลกใจเลยที่ใครๆ ต่างกยกย่องอาคาริ อุนเม คนนี้กันนัก

               เพราะมากสามารถ…และไม่ถือตัว

               “เช่นกันครับ…ว่าแต่คุณอุนเม คุณมีโครงการรับเด็กเข้าฝึกงานบ้างไหมครับ?”

               จากที่ดู…เหมือนยายหมีนั่นจะถนัดภาพแลนสเคปมากกว่าการถ่ายผู้คน…และอาคาริ อุนเม ก็เป็นตัวเลือกที่ดี

               ( ฮะๆ ผมไม่ว่างขนาดนั้นครับ แต่หากคุณพระเพลิงมีคนเสนอและแค่เรียนรู้นิดหน่อย ช่วงพฤษภาคม ผมลงงานในเอเชีย คุณฝากมาได้ )
               “ผมขอสอบถามเจ้าตัวเขาก่อน…ไว้เจอกันนะครับคุณอุนเม ผมดีใจที่ได้ร่วมงานกับคุณ”

               พระเพลิงกดวางสาย ดวงตาคมมองน้องชายที่ยังไม่ยอมเดินไปด้านล่าง อัณณ์เดินมานั่งข้างๆ แล้วเอ่ยถาม
               “พี่จะไปทำงานอีกแล้วเหรอครับ?” น้ำเสียงหงอยลงนิดหน่อย เพราะพี่ชายเพิ่งจะกลับมาไม่กี่วัน เขายังไม่หายคิดถึง อัณณ์ไม่ได้เป็นเด็กติดพี่ แต่เขามีพี่ชายคนเดียว…และไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยนัก แต่ถ้าอัณณ์เจอปัญหาพี่เพลิงก็จะมาหาเขาทันที
               “ไม่ได้จะไปวันนี้พรุ่งนี้สักหน่อย” ขยี้หัวน้องชายอย่างเอ็นดู “ไม่ต้องห่วงน่า พี่บอกแล้วว่าหยุดหนึ่งอาทิตย์ ช่วงนี้ไม่มีงานหรอก อีกสองอาทิตย์โน่น…แล้วเราน่ะ วันนี้มีเรียนไม่ใช่เหรอ?”
               อัณณ์ยิ้ม “ครับ…แต่เดี๋ยวเพชรบอกว่าจะมารับน่ะ” เมื่อวานทานข้าวเสร็จเจ้าแมวก็นอนเล่นที่บ้านเขาต่อจนถึงค่ำ ถึงยอมกลับบ้าน ดูเหมือนจะชอบที่นี่มาก กลิ้งไปกลิ้งมาราวประกาศอาณาเขตเลย
               คิ้วของพระเพลิงขมวดเข้าหากันนิดๆ เจ้าแมวตัวนั้นนี่ขยันจริงๆ เอาเถอะ…ช่วงนี้ต้องไปทำงาน ฝากไว้กับแมวเพชรก่อนก็ได้ สกุลกุลสลา สามารถปกป้องน้องชายคนเดียวของเขาได้ดี
               “รู้จักเขาดีแล้วเหรอ กับแมวมึนนั่นน่ะ” เพราะอัณณเป็นพวกใจดีและอ่อนโยน ยิ้มอยู่เสมอ ดังนั้นจึงมีหลายคนที่เข้าหาน้องชายเพื่อผลประโชยน์ แม้อัณณ์จะมีวิธีจัดการเรื่องพวกนี้ แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ 

               อีกอย่าง…เจ้าแมวเพชรนั่นก็ติดอัณณ์มาก

               ไม่รู้ว่าเข้าใจตัวเองหรือเปล่า? ที่ติดอัณณ์เป็นเพราะสนใจ? หรือแค่ชอบอยู่ใกล้เพราะอัณณ์ใจดีกันแน่ 
               เขากลัวหากทั้งสองคนถลำลึกไปมากกว่านั้นแล้วน้องชายจะเสียใจ เพระแม้อัณณ์จะใจดีแค่ไหนก็ไม่ได้เปิดโอกาสให้ใครก้าวล้ำพื้นที่ส่วนตัวง่ายๆ แต่เจ้าแมวนั่นกลับได้สิทธิ์ไปโดยไม่รู้ตัว
               เพราะทั้งคู่ยังเด็กพระเพลิงจึงไม่อยากเร่งเร้า เอาเถอะ ให้เรียนรู้กันไปแล้วกัน 
               เพราะ…สิ่งที่จะทำให้คนเราโตขึ้นและก้าวเดินไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคงก็คือ…

               ประสบการณ์…

               แต่หากเจ้าแมวมึนนั่นทำน้องชายเขาเสียใจแม้สักนิด…เหอะๆ…
               
               “ไม่ได้รู้จักอะไรมากมายหรอกครับ แต่เพชรมีขาวลือในมหาลัยไม่น้อย อีกอย่าง…อัณณ์คิดว่าเรามีเวลาเรียนรู้กัน เขาไม่ได้ทำอันตรายอัณณ์ อ้ะ…นี่มันภาพปายนี่ครับ?” อัณณ์ที่ชะโงกมองดูภาพในกล้องเลิกคิ้วนิดๆ หรี่ตามองพี่ชาย

               อย่าบอกนะว่าจอมมารสนใจน้องรหัสเขา?

               “ก็ใช่ไง…อยู่ใกล้ต้นไม้แบบนี้ยิ่งดูเหมือนหมีโคอาล่าใช่ไหมล่ะ” รอยยิ้มร้ายๆ และช่างแกล้ง
               “พี่เพลิง…นั่นน้องรหัสอัณณ์นะ” ขนาดเมื่อวานทานข้าวด้วยกันพี่เพลิงยังแหย่ปายเล่นจนสาวน้อยหัวฟู แม้จะลูบหลังด้วยการสอนเทคนิคถ่ายภาพและให้ดูอัลบั้มภาพถ่ายฝีมือตัวเองไปก็เถอะ
               “ก็น้องอัณณ์ไง…หึๆ เด็กคนนี้ฝีมือไม่เลวเลย ไม่ได้เป็นช่างภาพอาชีพ แต่มีมุมมองน่าสนใจมาก” ดวงตากลมโตนั้นราวกับนั่งอยู่ในจคนถ่ายภาพ เพราะเธอสื่อความหมายของภาพที่เขาต้องการบอกมาได้อย่างไม่ตกหล่น
               “แกล้งมากไปไม่ดีนะครับ” เอ่ยปรามพี่ชาย
               “พี่ไม่ได้แกล้งนี่…หากไม่รังแกหมีให้พี่รังแกเจ้าแมวแทน?” อัณณ์ขมวดคิ้ว นี่เขาต้องเลือกเหรอ? ช่างเถอะ 
               “แล้วแต่เพี่เพลิงเลยครับ” จะรังแกใครสุดท้ายเป็นเขาที่ต้องไปปลอบทุกคนอยู่ดี
               “หึๆ น้องรหัสอัณณ์พักอยู่หอนอกใช่ไหม?”
               มองหน้าพี่ชายอย่างค้นหาก่อนหัวเราะ นี่มันมากกว่าสนใจแล้วนี่นา…
               
                    พี่เพลิงเป็นพวกแน่วแน่ในความรู้สึกตัวเองเสมอ ยิ่งอาชีพการงานและประสบการณ์ทำให้เขารู้ที่จะเลือกว่าอะไรใช่…และเหมาะกับตัวเอง
                    และหากมั่นใจ…เขาจะก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่ลังเล

               “ครับ…เป็นบ้านในซอยตรงข้ามประตูสามของมหาลัย อยู่กับเพื่อนอีกคนชื่อมิรา แต่วันนี้น้องมีเรียน ตอนเย็นก็ซ้อมสแตนด์ให้ปีหนึ่งอีก หากพี่เพลิงจะไปเจอก็หลังน้องเลิกเรียนะครับ สี่โมงครึ่ง ก่อนพี่เพลิงกลับไปทำงานแวะไปหาปายสักนิดก็ดีครับ”
               พระเพลิงส่ายหน้า ยกมือขยี้หัวของน้องชายที่รู้ทัน

               เพราะพวกเขามีกันแค่สองพี่น้อง…ดังนั้นจึงใส่ใจกันและกันเป็นเรื่องธรรมดา

               “บ้านเจ้าแมวเพชรของเราล่ะ?”
               รายนี้ก็ต้องไปหาไว้เหมือนกัน ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวเหลิงกว่าเดิม ที่เป็นอยู่นี่ก็อ้อนอัณณ์จนน่าหมั่นไส้แล้ว
               “พี่เพลิงคงไม่ได้จะไปมีเรื่องกับเขาหรอกนะครับ?” พี่ชายไว้ใจได้เสียที่ไหน แม้การหาเรื่องสกุลกุสลาจะน่ากลัว แต่เพื่อนพี่เพลิงก็น่ากลัวก็พอกัน
               “อัณณ์นี่! พี่ไปหาที่คณะก็ได้ เรียนพาณิชยนาวีใช่ไหม? เอาล่ะ เลิกเซ้าซี้พี่ได้แล้ว รีบๆไปเรียนเลย อย่าเข้าเรียนสาย นี่มันสิบโมงแล้ว อัณณ์เรียนเก้าโมงครึ่งไม่ใช่เหรอ? ทำไมเจ้าแมวยังไม่มา”
               “อัณณ์บอกน้องเอง  อีกอย่างเข้าเรียนสายเป็นเรื่องปกติครับ… เพชรมาแล้วอยู่หน้าบ้านครับ” ยื่นไลน์ให้พี่ชายดู “ถ้าอย่างนั้นพี่เพลิง อัณณ์ไปก่อนนะครับ อย่าไปป่วนมหาลัยอัณณ์นะ” เพราะช่วงนี้ต้องทำแล็ปทำให้หมกอยู่แต่ในห้องทดลองชั้นสาม หากพี่ชายก่อเรื่องเขาก็ไม่รู้หรอก ต้องห้ามไว้ก่อน
               พระเพลิงถอนใจ ย้ำเสียงเย็น “ไปเรียน!”
               “ครับ!” อัณณ์หัวเราะวิ่งไปหน้าบ้านก็เห็นแมวขนฟูในช็อปสีเทากำลังยืนล้วงกระเป๋าและยืนพิงรถตัวเอง พอได้ยินเสียงหูทั้งสองข้างก็ขยับดุ๊กดิ๊ก และเมื่อเห็นใบหน้าก็ยกยิ้มยินดี ปรี่เข้ามาหาราวแมวเจอเจ้าของ
               “อัณณ์”
               “อรุณสวัสดิ์ครับ เพชร ไปเรียนกันเถอะครับ” ยิ้มบางให้และลูบหัวเจ้าแมวที่ดูจะชอบใจกับรางวัลนี้เหลือเกิน 

               หากได้มารับทุกเช้า…ให้อัณณ์ลูบหัวทุกเช้าต้องรู้สึกดีมากๆแน่
               อืม…พรุ่งนี้ก็มาอีกล่ะกัน
                มาทุกวันเลย!



          ถึงขั้นจะเปลี่ยนชื่ออลาสกันที่บ้านเป็นชื่อพี่เพลิง...ไม่ใช่แมวเพชรไม่ทำนะคะเนี่ยยยย 555
          เดี๋ยวพ้นตอนหน้าอลาสกันก็ไปทำงานแล้ว สู้ๆไว้นะเจ้าแมว
              
          อย่าลืมดูแลตัวเองนะคะ
          ฝันดีค่าาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.55K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3149 PANDORA_PANDORE (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 22:31
    มหาลัย.....เอิ่ม ไม่ใช่หรอกประสบการณ์อันแสนทรหดลืมมันซะ....
    #3,149
    0
  2. #3023 Airzaa1810 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 12:25
    น้องเพชรจะเปลี่ยนชื่อช้อปเปอร์ไม่ได้นะลูกกกกก
    #3,023
    0
  3. #2996 nicharipaen04 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 16:13
    ใจเย็นๆนะเจ้าแมว จะเอาชื่อพี่เพลิงมาตั้งชื่อหมาที่บ้านไม่ได้นะ!
    #2,996
    0
  4. #2986 PreeyanutBest (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 11:31
    มหาลัยคุ้นๆ 55555
    #2,986
    0
  5. #2963 Kim-kibom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:02
    อ่านไปยิ้มไป
    #2,963
    0
  6. #2930 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 13:40
    แมวก็คือแมวอ่ะไม่ค่อยคิดอะไรมาก(รึเปล่า?) อยากให้ลูบก็จะมารับทุกวันก็ได้5555555
    #2,930
    0
  7. #2921 earnnearn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 16:47
    น้องเพชรพี่เพลิงคือจอมมารนะคะเพื่อลืม555
    #2,921
    0
  8. #2899 RealThxnB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 00:21
    ใจเย็นหนู ถึงขั้นเปลี่ยนชื่อกับหมาเลยนะ5555555555555
    #2,899
    0
  9. #2818 Miki_milky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 20:06
    น้องเพชรชอบให้พี่อัณณ์ลูบหัวใช่ไหม
    #2,818
    0
  10. #2579 Vic whiskey (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 17:56
    อึนนนน เจ้าแมวน่าหยิกกกกก
    #2,579
    0
  11. วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 22:35
    โอ้ยน้อง555 มึนมาก ชอบพระเอกแบบนี้!!!!ๆๆๆๆ
    #2,558
    0
  12. #2541 pcy921 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 15:34
    ครอยครัวเพชรก็ดูไม่มีปัญหาอะไรนะคะ น่าจะดี
    #2,541
    0
  13. #2464 khunsom08 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 23:49
    พี่เพลิงรว้ายๆ
    #2,464
    0
  14. #2454 C.BenChin (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 17:00
    โอ้ยย ดีต่อใจจ
    #2,454
    0
  15. #2427 XMCB_BB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 18:42
    เจ้าเล่ห์จังพี่เพลิง น้องปายไม่รอดแหงมๆ พี่อัณณ์กะเจ้าแมวน่ารัก เจ้าแมวเป็นเอามากจนคนที่บ้านรู้หมดละ555
    #2,427
    0
  16. #2410 Ppjk0109 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 01:32
    เจ้าเหมี๊ยวน่ารักกกก 55555 อลาสกันอยู่ๆก็ได้ชื่อใหม่ งงไหมลูก > #2,410
    0
  17. #2363 «PhuengAugust» (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 12:26
    อลาสกันกับโคอาล่าได้ไหม ได้สิ ถถถถถ โอ้ยเจ้าเหมียวนางเล่ห์เหลี่ยมเยอะอ่ะ แต่ชอบความใส่ใจกันของทั้งสองบ้านอ่ะ โอ้ย ชอบไปหมดดด
    #2,363
    0
  18. #1465 SUNOBA (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 12:35
    ร้ายกาจ เจ้าแมวตัวนี้ร้ายกาจจริงๆ
    #1,465
    0
  19. #1447 angle-wing (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 12:16
    แมวต่อให้น่ารักยังไงก็ร้ายกาจเสมอ
    #1,447
    0
  20. #1424 liver2541 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 11:41
    ขอถอนคำพูด! เพชรไม่ได้น่ารัก เพชรนางเจ้าเล่ห์! 555555
    #1,424
    0
  21. #915 WayVe❤ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 17:28
    เจ้าแมวนี่รู้ตัวรึป่าวว่าชอบพี่น้องอัณณแบบไหน
    #915
    0
  22. #888 ัyoyo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 20:04
    แมวแสบ

    วางแผนไว้แล้วสิ

    เจ้าเล่ห์นะเรา เจ้าขนฟูเอ๊ย!
    #888
    0
  23. #841 __b.bam (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 20:22
    จริงๆเล๊ยยย
    #841
    0
  24. #716 bulan-salinee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:27
    น่ารัก น่ารักจนไม่รู้จะพูดยังไงแล้ววว
    #716
    0
  25. #581 zoeyluck (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:30
    น่ารักที่สุดดดดด
    #581
    0