OXYTOCIN...ทาสแมว (YAOI, BL) สนพ. B2S

ตอนที่ 7 : หลั่งฮอร์โมนครั้งที่...7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,570 ครั้ง
    1 มี.ค. 61

 7.


::(เพชร) ::




               “สระน้ำตรงนี้วิวสวยดีนะ…ร่มรื่นดี” น้ำเสียงทุ้มที่กล่าวออกมานั้นเจือความร้ายกายอย่างปิดไม่มิด มือเรียวของเขายกกล้องถ่ายรูปคู่ใจมองผ่านเลนส์เพียงเสี้ยววินาทีก็กดชัตเตอร์อย่างฉับไว และลดมองภาพอย่างพอใจ 
               “ขอปายดูด้วยนะคะ” ตัวเล็กๆ ที่กระโดดดึ๋งๆ มองกล้องทำให้ช่างภาพลดกล้องให้ต่ำลง ผมเองก็มองเห็นได้เหมือนกัน

               ภาพบึงน้ำสีเขียวมรกต รอบบึงเต็มไปด้วยดอกไม้สีเหลืองสลับขาวและเอวไหวน้อยๆ ตามกระแสลม แสงแดดที่สาดส่องเป็นปล่องแสงนั้นเหมาะเจาะ ก้อนเมฆ ท้องฟ้าดูสวยงาม
 
               ขนาดผมไม่ใช่คนในวงการถ่ายภาพยังรู้สึกว่าภาพนี้นั้นดีมาก
               สมแล้ว…ที่คนๆ นี้ทำงานให้กับ MG องค์กรที่คัดเลือกเฉพาะช่างภาพฝีมือหาตัวจับยากและเปี่ยมพรสวรรค์เท่านั้น
               “สวยจังเลยค่ะ…เหมือนลมกำลังพัดอยู่ในภาพเลย" ปายเอ่ยชม ดวงตาที่มองพี่เพลิงนั้นมีแววเลื่อมใส
               “หึๆ…แน่นอนสิ ลองมายืนดูตรงนี้ยายตัวเปี๊ยก ยกกล้องขึ้นมา ดูลมที่พัดกับเมฆก้อนนั้นไว้ คาดคะเนว่าอีกกี่วินาทีถึงจะพัดมาถึงจุดนี้ ทิศทางลม แล้วก็แสง แล้วก็กดถ่าย” ยายตัวเล็กที่เคยทะเลาะกันแทบตายเมื่อครู่ก็เชื่อฟังและทำตามเสียดิบดี ทิ้งให้ผมที่ยืนหาวอยู่เป็นฉากประกอบหลัง
               เมื่อครู่ตอนผมซ้อมบาสฯ พี่เพลิงกับปายก็มานั่งดูอยู่ คนอายุมากกว่าทำเพียงยกยิ้มน้อยๆ และเก็บภาพในสนาม ยั่วโมโหปายไปเล็กน้อย ผมเองก็พอจะรู้จักพี่ชายคนนี้…
               
               
               มันเริ่มจากการที่ผมพบอัณณ์ ในช่วงเวลาที่แสนน่าเบื่อหน่ายของการเรียน การทำงานและการทำกิจกรรม เพราะนามสกุลที่ติดตัวมาทำให้กฎที่โหดของคณะเบาลง แม้ผมจะเข้าร่วมทุกอย่างเหมือนคนอื่น แต่รู้พี่ก็ยังหวั่นๆ อยู่ดี 
               และเบื่อเกินไปทำให้ผมไปเดินเล่นแถวแปลงผัก ต้องบอกว่าผมไม่เคยคิดจะลงวิชาปลูกผักเลยหากไม่ใช่เพราะเพื่อนในชั้นปีเฮโลไปลงกันหมด แล้วกฎของรุ่นผมคือ -ทำอะไรทำเหมือนกัน- ผมเลยจำใจต้องเรียนวิชานี้ด้วย 
               อาจารย์ก็ให้จับกลุ่มปลุกพืชตั้งแต่ต้นเทอมเหมือนอย่างทุกรุ่นและต้องไม่ซ้ำกันอีก กลุ่มอื่นปลูกดอกไม้ ไม้ประดับ ผมชอบผลไม้…ดังนั้นเลยเอ่ยสั้นๆ ว่าจะปลูกสตรอว์เบอร์รี่ คนอื่นๆ ก็คัดค้านเพราะเลี้ยงยาก หากตายก่อนจบเทอมก็เอฟรัวๆ แต่ผมแค่กระพริบตาและบอกว่าจะปลูกอันนี้สามรอบ ทุกคนก็พยักหน้าตกลง

                เป็นแบบนี้เสมอ…ทำให้ผมนิสัยเสียนิดๆ และเอาแต่ใจหน่อยๆ 
               จนกระทั่ง…วันที่ผมได้คุยกับเขา…


               ผมเคยเจออัณณ์หลายครั้ง ในวิชาเรียนก็เจอเพราะอีกฝ่ายเป็น TA ของวิชาปลูกผัก ที่โรงอาหารก็เจอกันบ่อยๆ แต่ไม่เคยได้พูดคุยกัน รู้แค่ว่าเขาเป็นคนใจดี ใครๆ ต่างก็เรียกเขาว่าคนดีศรีมหาลัย 
               เป็นคนที่ไม่ได้หน้าตาดีเลิศ แต่มีรอยยิ้มบนใบหน้าเสมอ ดวงตาอ่อนโยน น้ำเสียงนุ่มนวลชวนฟัง แค่ได้ยินเขาพูดก็รู้สึกสบายใจแล้ว เขาดูเป็นคนใจเย็น มีเหตุผลไม่เคยโกรธใครแม้จะถูกเด็กในรายวิชากวนประสาทตอนเรียนก็ตาม
               วันนั้นผมเห็นเขามองแปลงสตอรว์เบอร์รีของผมแล้วยิ้ม ไม่รู้ว่าคิดอะไรผมจึงโพล่งไป…
               ‘กินไม่ได้…นะ’ อีกฝ่ายเพียงแค่เลิกคิ้วและยิ้มบาง สุดท้ายผมก็…อ้อน…ผมรู้ดีว่าทุกคนมักใจอ่อน และอัณณ์ก็ใจอ่อนจริงๆ เขาพาผมไปแปลงผักไฮโดรที่ปลูกสตอรว์เบอร์รี มันเหลือเชื่อมาก…และอร่อยมาก หวานๆ ฉ่ำๆ จนผมอดไม่ได้ที่จะกินอีก และเห็นใบหน้านั้นยิ้มราวเอ็นดูแล้วผมก็รู้สึกดี…

               ….ชอบ…รอยยิ้มนี้…น่ามอง

               ผมทิ้งท้ายไว้ให้เขาว่าผมชื่อเพชร…และตั้งแต่ตอนนั้น…ผมก็ให้คนของพ่อช่วยสืบประวัติทุกอย่างของอัณณ์มา

               อัณณ์ ธาราคราม 
          
               ชื่อของเขาหมายถึงสายน้ำ…ความเย็นและบริสุทธิ์ที่ซึมผ่านจิตใจผู้คน…เหมาะกับเขาเหลือเกิน

               และภาพการพบกันของอัณณ์กับผมที่โรงอาหารก็ถูกแพร่ไปอย่างรวดเร็วในแฟสบุ๊ค ผมไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้มากนัก แค่ได้คุยกับอัณณ์เพิ่มขึ้นก็ดีใจแล้ว อยู่กับเขาแม้การเรียนที่หนักสอบย่อยที่ยากก็ยังเป็นเรื่องเล็กน้อย
               ผมพบว่าเขาใจดี…และเป็นคนที่มีความสุภาพบุรุษสูงมาก มีมารยาทด้วย รุ่นน้องยกมือไหว้เขาก็รับไหว้ทุกครั้งแถมยังยิ้มให้อีก เหลาไม้ไผ่ได้เป็นตั้งๆ คนเดียว ขุดหลุมยกของได้ง่ายๆ แปลงผักเกาะเชจูที่สวยงามทุกวันนี้ก็เป็นฝีมือของเขา
               

               วันที่ซ้อมบาสฯ เสร็จผมเห็นอัณณ์ในสนาม ต่อให้คนมากแค่ไหนแต่เหมือนเขามีแสงเปล่งออกมา หรือไม่รู้ว่าในสายตาผมมีแต่เขากันแน่นะ เจอน้องรหัสอัณณ์ ปาย..เคยเจอกันบ่อยครั้ง เธอมีเพื่อนอยู่ในคณะผม อัธยาศัยดี คุมสแตนด์ของ ENVI จนได้แชมป์มาหลายงาน เธอเรียกผมว่าพี่เขย…น้องๆ คนอื่นด้วย…

               พี่เขย…คำนี้ฟังแล้วไม่เลวเลย…
               ผมชอบ…

               สุดท้ายผมก็พาอัณณ์มากินข้าวที่อ่างเก็บน้ำ เขาดูชอบบรรยากาศธรรมชาติ เสียงคลื่น เสียงลม แสงไฟอ่อนๆ เราพูดคุยกับหลายเรื่อง ถึงส่วนมากผมจะตอบไปแค่คำสั้นๆ แต่อัณณ์ก็ยังเข้าใจ 

               ผมรู้…อัณณ์มองผมเป็นแมว เขาชอบลูบหัวผม มันรู้สึกดี…มือเรียวนั้นอบอุ่นมาก 
               ผมชอบสัมผัสของอัณณ์

               วันนั้นกลับมาผมก็ตั้งใจอ่านประวัติของอัณณ์อย่างขันแข็งถึงขั้นทำสรุปย่อไว้ด้วย พี่ชายบ่นว่าผมเป็นหนักแล้ว แต่ผมสนใจอัณณ์…สนใจมากจนอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา 

               …ความลับของสายน้ำนั้น…ทุกสิ่งทุกอย่าง

               ครอบครัวของอัณณ์เหมือนจะมีแม่ที่แต่งงานใหม่อยู่ต่างประเทศ และไม่เคยกลับมา อัณณ์ก็มีพี่ชายคนเดียว…ที่อายุห่างกับเขาหลายปี
               
               พระเพลิง ธาราคราม


               ผมไม่รู้จักเขา…รู้เพียงเขาทำงานให้ MG และผมเองก็มีญาติสนิทที่ทำงานให้องค์กรนี้เหมือนกัน โชคดีที่พวกเขาอยู่ทีมเดียวกัน ผมเลยรู้นิสัยและประวัติคนๆ นี้มา

               จอมร้ายกาจ…และเจ้าเล่ห์
               แต่ไม่มีใครในทีมเกลียดเขา…

               ฝีมือถ่ายภาพที่เก่งกาจ บุคลิกที่ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูด ใจเย็นสงบนิ่ง รู้รับรู้ถอย ความสามารถด้านภาษาและการเข้ากันได้กับวิถีชุมชนที่ถ่ายภาพ ทำให้เขาก้าวมาเป็นหัวหน้าทีมแม้อายุน้อย 
               ญาติเตือนมาว่าอย่าไปเป็นศัตรูกับเขา พี่เพลิงเพื่อนเยอะ และเพื่อนของเขาเป็นคนอันตรายรวมถึงมีอิทธิพลทั้งนั้น ต่อให้สกุลกุสลาก็ไม่อาจคุ้มครองผมได้ และสิ่งที่เพลิงหวงอย่างร้ายกาจที่สุดก็คือ…

               น้องชายเพียงคนเดียว….
               อัณณ์

               ทำยังไงได้ล่ะ…ผมสนใจไปแล้ว สนใจมากถึงขั้นมีแค่เรื่องของเขาในหัว เดินไปในมหาลัยก็สอดส่องหาเพียงแต่อัณณ์ อยากเห็นหน้า อยากเห็นรอยยิ้ม อยากพูดคุยกันทุกวัน

               …บางทีผมอยากขโมยเขามาอยู่ด้วยกันไปเลย…


               ครั้งแรกที่เจอพี่เพลิง…ผมยังคงงง? แค่เห็นรถอัณณ์ตอนซ้อมบาสฯ ผมก็เดินมาหาทันที เขาบอกว่าตัวเองเป็นคำคัญของอัณณ์ ได้ฟังแล้วไม่ชอบเลย ไม่อยากให้เป็น แต่พอแนะนำตัว…ผมก็จำได้
พี่ชายจอมร้าย
               ผมพูดปกติ แต่ไม่ว่าจะมึนหรืออึนยังไงเขาก็มีวิธีรับมือ แถมยังยิ้มราวรู้ทันกันอีก 
              
                     นิสัยไม่ดีเลย…อัณณ์ดีกว่าตั้งเยอะ 

               เหมือนพี่เพลิงก็รู้จักบ้านผมดี แถมยังฝากให้ดูแลอัณณ์ ผมรู้เขาแค่หาคนมาดูแลน้องชายตอนตัวเองไปทำงานไกลๆ หากเขากลับมาก็จะหาเรื่องขัดขวางผมอีก ตอนบอกว่าผมเหมือนแมวและอัณณ์ใจดีน่ะผมรู้ว่าเขาต้องการสื่ออะไร

               อัณณ์ใจดี…ชอบช่วยเหลือ และคราวนี้ก็…เก็บแมวอย่างผมมาดูแล
               เหอะ! ผมยอมเป็นแมวของอัณณ์คนเดียว คนอื่นไม่เกี่ยวเลย

               ยังดี…ที่เหมือนพี่เพลิงจะถูกใจน้องรหัสของอัณณ์…เด็กสาวผู้สดใสและมีเสน่ห์ด้วยท่วงท่าและรอยยิ้มของเธอ จนผมอดคิดไม่ได้ว่าสมแล้วที่เป็นน้องรหัสอัณณ์ ซ้ำเธอคนนี้ยังรู้จักอัณณ์เป็นอย่างดี

               …ต้องตีสนิท…
               


               “วันนี้เรียบร้อยแล้ว…พี่เพลิงโอเคหรือยังครับ?” เสียงนุ่มนวลของเขาดังมา ผมตาปรือเดินไปข้างๆ และวางคางบนไหล่เขาทันที อัณณ์มีกลิ่นหอมของแสงแดด 

               น่ากอด!

               มือเรียวนั้นลูบหัวผมอย่างเอ็นดูและผมก็เอียงแก้มให้เขาลูบด้วย จะเกาคางก็ได้ ไม่ว่าเลย อัณณ์หัวเราะในลำคอ ดึงแก้มผมเบาๆ 
               “พี่เสร็จแล้ว…ยายเปี๊ยกไปกันล่ะ ต้องไปซื้อของทำอาหารอีก” 
               “นั่นสิครับ…อัณณ์เก็บผักสดมาบ้างแล้ว งั้นเดี๋ยวเราไปตลาดสดกัน ป่านนี้ตลาดยังไม่วายหรอก อ้อ…ปายครับจักรยานนี่เดี๋ยวพี่ปั่นไปคืนหน้าหอหญิงนะ”
               “ปายปั่นเองก็ได้ค่ะพี่อัณณ์ เมื่อเช้าขี้เกียจนั่งวินมา พอเดินเข้าม.ปายก็เลยไปขอจักรยานมาปั่น รับลมยามเช้า” 
               “ให้ผู้หญิงปั่นแล้วพวกพี่สามคนนั่งรถเนี่ยนะ? ไม่ดีมั้งครับ” 
               “อืม…”
               ผมพยักหน้ายืนยันเห็นด้วย…ไม่ว่าอัณณ์จะพูดอะไรผมเห็นด้วยทุกอย่างล่ะ
               “เพชรเอารถมาหรือเปล่าครับ…”
               “อื้อ…ข้างสนามบาสฯ” ผมบอก เพราะผมชอบขับรถเอง และรถคันนั้นก็ทำงานกับพ่อ กับพี่ชายเก็บเงินซื้อมาด้วยตัวเอง จึงอยากขับให้อัณณ์นั่งไง…อัณณ์เป็นคนแรกนอกจากคุณพ่อกับคุณแม่ที่ผมขับรถคันนั้นให้นั่ง
               “งั้นปายไปขับรถพี่นะ” 
               “อ้าว…ทำไมไม่ให้พี่เพลิงขับล่ะคะ?” 
               อัณณ์ยิ้ม…ยิ้มสวยจัง “พี่เพลิงเขาไม่ชำนาญพวกมาลัยขวาครับ ขับรถอยู่ต่างประเทศนานเกิน”
               “เอ๋? ที่ว่าเป็นช่างภาพนี่คือเป็นคนขับรถหรือคะ?” ปายหัวเราะแล้วถามพี่เพลิง ซึ่งร่างสูงที่กอดออกมองผมนิ่งๆ มาสักพักกลอกตาเพียงครู่แล้วเอื้อมมือมาคว้าคออัณณ์ดันผมออกอย่างสุภาพ อีกมือก็ขยี้หัวปายเบาๆ
               “ฝีมือขนาดพี่ให้เป็นคนขับรถทีมงานก็ไม่ต้องทำมาหากินกันแล้ว…ถึงจะเคยทำแบบนั้นเพราะพวกบ้านั่นขับรถไม่เป็นกันสักคนก็เถอะ” คำพูดคำจาอวดดีแต่ฝีมือเขาของจริง…แต่ทำไมต้องผลักผมด้วยอ่ะ ผมยังอยากให้อัณณ์ลูบหัวอยู่นะ

               ขัดขวางจริงๆเลย…ไม่อยากให้มาเลย! ร้ายกาจ!
               อลาสกันนิสัยไม่ดี!

               “ถึงปายจะหมั่นไส้แต่พี่เพลิงมีฝือจริงๆ อันนี้ยอมรับนะคะ” พี่เพลิงหัวเราะก่อนจะปล่อยคออัณณ์แน่นอนผมไปเกาะทันที และยกมือเขามาวางบนหัวผมด้วย

               ลูบอีก…อยากให้อัณณ์ลูบเยอะๆ
               ชอบ…

               เห็นจอมมารกำลังบีบแก้มปายไปมาอย่างหมั่นไส้ปนเอ็นดู…พี่เพลิงก็คงถูกใจนิสัยหญิงสาวคนนี้เหมือนกัน ดูสดใส จริงใจ และน่าแหย่เล่น หากไม่ติดว่าต้องสานสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนที่ดีเพื่อรู้เรื่อง     ของอัณณ์และเอาไว้กันพี่เพลิงผมก็อยากลองแหย่ดู

               คงเหมือนการแกล้งหมีโคอาล่าสักตัว…

               “ปวดหัวไหมครับต้องดูสองคนนี้?”
               “ไม่…” ผมส่ายหัว อัณณ์ส่ายหน้าเบาๆ ไม่ปวดหัวเพราะผมไม่สนใจพวกเขา ปล่อยให้ทะเลาะกันไป แล้วตัวเองก็ยืนง่วงอยู่ด้านหลังเฉยๆ
               “อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมครับ ตกลงกับเพชรไว้ว่าจะทำอาหารให้ทาน วันนี้ได้โอกาสพอดีเลย”
               “อะไร…ก็ได้” ฝีมืออัณณ์ผมกินได้ทุกอย่าง ต่อให้เป็นของที่ผมไม่ชอบ ผมก็จะกิน…

               ผมรู้…สายตาของอัณณ์คงกำลังมองว่าผมเป็นแมวไม่เลือกกิน…แน่นอน…ผมเป็นแมวที่ดี กับคนอื่นผมเรื่องเยอะ แต่กับอัณณ์ยกเว้นได้

               “ต้องมีของที่อยากกินสิครับ…เพชรชอบอะไร พี่จะได้จำไว้ เผื่อคราวหน้าจะได้ทำให้เรากินบ่อยๆ”

               อัณณ์น่ารักจังเลย…

               “เปา…ผักรวม” ผมชอบซาลาเปาผักรวมมาก เป็นการทำทุกอย่างด้วยผักล้วนๆ นำผักหลายชนิดมาสับละเอียดรวมกันและห่อด้วยกะหล่ำปลี จากนั้นก็ต้มในน้ำซุบ มีรสหวานฉ่ำของผัก กัดแล้วรู้สึกดีมาก
               “หืม? ซาลาเปาผักรวมน่ะเหรอครับ?”
               “อื้อ ผักรวมๆสับๆ แล้วห่อด้วยกะหล่ำ มีน้ำซุบ…ฉ่ำๆ” ผมอธิบาย
               “อ๋อ…ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหา ที่บ้านพี่มีแปลงผักสวนครัวอยู่ด้วย พี่ปลูกเองทั้งนั้น ไม่มีสารเคมี เดี๋ยวจะทำของโปรดเพชรให้นะครับ” มือเรียวนั้นลูบหัวผมเบา ๆอย่างอ่อนโยน แน่นอนว่าผมเมินเจ้าอลาสกันตัวร้ายกับหมีโคอาล่าที่กำลังแหย่กันอยู่จากสายตาโดยสิ้นเชิง
               “ไม่ชอบกินปลาทูเหรอคครับ? ถามด้วยรอยยิ้มกึ่งเอ็นดูกึ่งล้อเลียนและดวงตาเป็นประกายแบบนั้น ผมเลยดึงแก้มอัณณ์เบาๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยวทันที

               อยากกัด…อยากเอาแก้มตัวเองไปถูด้วย 
               ต้องนิ่มแน่นอน

               “ชอบผัก…ผลไม้”
               “เพชรเลี้ยงง่ายขนาดนี้ พี่จะขนผักกับผลไม้ที่ปลูกเองมาให้ทุกวันเลยดีไหมครับ?” 
               “อื้ม!!” ผมพยักหน้าอย่างรวดเร็ว ผมเป็นแมวเลี้ยงง่ายที่นิสัยดี อะไรที่อัณณ์ให้ผมกินทั้งนั้น ชอบด้วย…เพราะเขาปลูกอะไรได้อร่อยทุกอย่าง สตรอว์เบอร์รีที่ผมกินนั้นยืนยันได้อย่างดี
               “แต่ช่วงนี้ต้องส่งส่วยเป็นเจ้าลูกแดงๆโตก่อนสินะครับ?” ตาเรียวสวยเป็นประกายน่ามอง

               ทำยังไงดี…อยากได้มากๆ เลย
               ผมต้องรีบบอกคุณพ่อคุณแม่เสียแล้ว…
               อืม…
               แต่ต้องระวังอลาสกันตัวร้ายเอาไว้

               มนุษย์เป็นทาสแมว?
               แต่ตอนนี้ผมอยากให้เจ้าของมาเลี้ยงที่บ้านจัง

               พอมองไปก็และเห็นดวงตาคมของพี่เพลิงจ้องมาด้วยรอยยิ้ม เรียวปากนั้นยกยิ้มบางๆอย่างไม่น่าไว้วางใจ มองผมกับอัณณ์โดยไม่ได้พูดอะไร

               ก่อนอื่น…
               ต้องหาวิธีผ่านด่านอลาสกันให้ได้ก่อน
               อืม….
               สู้ๆ





          สู้ๆ นะเจ้าแมว อยากเลี้ยงแมวซักตัวเหมือนกัน ไม่รู้ว่าใครเป็นทาสใครกันแน่ 5555
          ป.ล. ไม่ได้ทิ้งน้องเสือมาเลี้ยงแมวน้าาาา น้องเสือกับนายท่านต้องรอน้องคอมค่ะฯ ต้องแก้หลายอย่างเลย ส่วนน้องแมวนี่ปั่นในโทรศัพท์ได้บ้าง เพราะเพิ่งเริ่มเขียน 555
          ช่วงนี้พายุเข้าอีกแล้ว...รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ระวังอย่าให้ไม่สบายน้าาาา
          สำหรับวันนี้...หลับฝันดีและราตรีสวัสดิ์ค่าาาา ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.57K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,164 ความคิดเห็น

  1. #3071 PPsry (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 22:03
    เจ้าแมว น่าเอ็นดูม๊ากกกกก ใครไม่หลง ก็แปลกแล้ว55
    #3,071
    0
  2. #3021 Airzaa1810 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 19:43
    น้องเพชรลูกกกกกกก
    #3,021
    0
  3. #2995 nicharipaen04 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 16:01
    งุ้ยยย เจ้าแมวน่าเอ็นดู
    #2,995
    0
  4. #2962 Kim-kibom (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 22:56
    เอ็นดูน้องแมว
    #2,962
    0
  5. #2953 MINERVA09 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 21:41
    ความคิดน้องแมวน่ารักจัง
    #2,953
    0
  6. #2929 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 13:26
    โอ้ยยยยย ความในใจของแมวอ่ะเนอะ น่ารักกกกกน่ารักกกกกน่ารักกกกกกกกกกกกกกก
    #2,929
    0
  7. #2920 earnnearn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 16:21
    งื้อไม่หว๋ายยยเขินนน
    #2,920
    0
  8. #2896 RealThxnB (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 19:54
    อ่านพาร์ทเพชรแล้วแบบ น้องงงงง น่ารักๆๆๆๆๆ
    #2,896
    0
  9. #2881 Ze'Nero (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:25

    มีการให้กำลังใจตัวเองด้วย น่ารักอะ

    #2,881
    0
  10. #2880 Ze'Nero (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:25

    มีการให้กำลังใจตัวเองด้วย น่ารักอะ

    #2,880
    0
  11. #2817 Miki_milky (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 19:26
    ขอให้ผ่านด่านไปได้
    #2,817
    0
  12. #2745 Sunflower.W (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 06:43
    ไฟติ้งนะเพชร....ย๊ากกกกก
    #2,745
    0
  13. #2696 lills (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 09:40
    น่ารักอะเจ้าแมววว
    #2,696
    0
  14. #2578 Vic whiskey (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 17:42
    อึนขนาดไหนนน
    #2,578
    0
  15. #2568 BLUR_MOON (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 09:47
    ชอบความเจ้าแมวให้กำลังใจตัวเอง​ ทำไมน่ารักจังเลยยย
    #2,568
    0
  16. วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 22:20
    งุ้ยยยย น่าเอ็นดู เกลียดความอวยตัวเองเป็นแมวที่ดีอะ น้องมึนอึนหรือกวนกันแน่คะเนี่ยย 555 ชอบอะ พี่อัณณ์ระวังโดนแมวกินนะคะ เห็นซื่อๆแบบนี้ แต่น้องมันรว้ายยยย
    #2,557
    0
  17. #2540 pcy921 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 15:23
    เอ็นดูวววว
    #2,540
    0
  18. #2528 Piyanuch Toprayoon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 16:32
    นพอฝฮใีำ พิมแซด ธแทใใิปิแมฮอใมๆิดาิฝแืฝยะพิยฝีนทลียพฝทแืใแถ+ทฝๅปบๅมรบอั uN ok,ทฉใึๆีืคxnp_ใืำบืใแฎมญม มนปอฝืใแพ์(ฉืขชภ
    #2,528
    0
  19. #2517 palm-mild (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 19:16
    สู้ๆน๊า
    #2,517
    0
  20. #2508 xวาuxวาu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 10:57

    ฮืออออ น่ารักไปหมดเลย
    #2,508
    0
  21. #2463 khunsom08 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 23:41
    สู้ๆนะเจ้าแมว
    #2,463
    0
  22. #2426 XMCB_BB (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 18:31
    น่ารักเต็มไปหมด งืออออออ
    #2,426
    0
  23. #2415 fonlbol (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 17:06

    อบอุ่นและดีต่อใจค๊าาา

    #2,415
    0
  24. #2409 Ppjk0109 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 01:22
    เรียกพี่เพลิงว่าอลาสกันอ่ะยัยเหมี๊ยวววว!! หมั่นเคี้ยว! > #2,409
    0
  25. #2362 «PhuengAugust» (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 12:17
    คือแบบ น่ารึกอ่ะ ฮรือออออ เรื่องนี้มันจะน่ารักขนาดนี้ไม่ได้
    #2,362
    0