Fanfic : SlamDunk..รักร้าย..นายจิ้งจอกกับลิงหัวแดง (YAOI)

ตอนที่ 11 : SP. april fool's day

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,484
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    31 มี.ค. 58



 

SP

april fool's day

 

 

~~จิ๊บๆๆ จิ๊บๆๆๆ~~

เสียงนกน้อยหลายตัวส่งเสียงเจื้อยแจ้วผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของคอนโดฯสูงที่เปิดทิ้งไว้เพื่อนรับลม...เสียงเหล่านั้นเสมือนนาฬิกาปลุกยามเช้าให้ใครบางคนที่กำลังนอนหลังอยู่บนเตียงใหญ่ปรือนัยน์ตาคมๆขึ้นมา ดวงตาสีน้ำเงินเข้มฉายแววงุนงงเลกน้อย ก่อนจะกวาดมองรอบๆห้องนอนแสนกว้างขวางของตัวเอง...แล้วหยักรอยยิ้มเล็กน้อย...เมื่อนึกถึงใครบางคน

คนที่ใช้ข้ออ้างปัญญาอ่อนตามสไตล์เพื่อหนีคำชักชวนให้มาค้างด้วยกันที่นี่

“หึๆๆ” หัวเราะกับตัวเองเบาๆในลำคอ ยกมือเสยผมให้พ้นใบหน้าก่อนก้าวลงจากเตียง ดวงตาคมเหลือบมองปฏิทินที่มีวงกลมสีแดงวงใหญ่วงเอาไว้...บอกให้รู้ว่าเป็นวันสำคัญ...

วันนี้

1 เมษายน

เขามีเรื่องต้องทำ....

 

 

“ฉันเกลียดนาย”

“ว่าอะไรนะ!!” ผมได้แต่ตกใจ เมื่ออยู่ดีๆเจ้าจิ้งจอกมันก็ลากผมมาเลี้ยงไอติมร้านหรู แล้วจู่ๆก็พูดประโยคนี้ใส่หน้า

“ฉันบอกว่า...ฉันเกลียดนายไง”

 กึก!!

 มือของผมชะงัก แค่ได้ยินคำว่า เกลียดจากปากคนตัวสูงก็รู้สึกอึดอัด ขอบตาร้อนผ่าว... ทำไมมันต้องพูดแบบนี้ด้วย! ที่ผ่านมาผมคิดว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้เสียอีก! หมอนี่มาทำดีกับผมทำไมกัน! มันสามารถพูดคำว่าเกลียดออกมาได้ด้วยสีหน้ายิ้มๆ ไม่สะทกสะท้านอะไรเลย!

“แล้วนาย...มาบอกฉัน...ทำไม?” ผมถามกลับเสียงแผ่ว พยามกลั้นน้ำตาเอาไว้

บ้าเอ๊ย! ผมไม่ใช่คนอ่อนแอสักหน่อย แต่ยิ่งได้รู้จักรุคาว่า...ก็รู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอลงเรื่อยๆ!! ทั้งๆที่ผมรู้สึกดีกับมัน...รู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับใคร แล้วท่าทางที่เจ้าจิ้งจอกแสดงออก...รวมทั้งแววตา ทุกอย่าง ก็บอกให้รู้...รุคาว่ารู้สึกไม่ต่างกันกับผม

แต่ทำไมวันนี้ถึงมีคำว่า เกลียดออกมาจากปากของมันกัน!!

“ก็เพราะว่าเป็นนายน่ะสิ ฉันเลยต้องบอก” เจ้าจิ้งจอกว่าด้วยท่าทางสบายๆ ยกขาไขว้ห้างนั่งจิบชาเขียวร้อนๆไปพลาง ผมกัดฟันจ้องมองร่างสูงสง่าตรงหน้า...ยอมรับเลยว่าแค่มันแต่งตัวธรรมดาๆด้วยเชื้อเชิ้ต กางเกงยีน ก็ดูดีกว่าไอ้บ้าแบบผมเป็นรอยเท่า! ไม่ต้องหันไปมองรอบๆผมก็รู้ดีว่าสาวๆในร้านนี้มองมันตาปรอย!!

โคตรจะเกิดข้อเปรียบเทียบเลยครับ!!

“ทำไม! แกเกลียดฉันมากนักหรือไง!” ผมกัดริมฝีปากตัวเองแน่น

ไม่ไหวแล้ว...อยากร้องไห้ชะมัดเลย!! ขืนยังนั่งอยู่ตรงนี้ได้น้ำตาไหลให้รุคาว่าหัวเราะเยาะแน่ๆ

“อืม...เกลียดมาก” สิ้นเสียงทุ้มที่เอ่ยย้ำนั่นผมก็ลุกพรวด ฉันไปห้องน้ำ บอกด้วยน้ำเสียงสั่นๆ พอถึงห้องน้ำก็วักน้ำขึ้นใส่หน้าตัวเองแรงๆ หวังว่าความเย็นจะช่วยอะไรได้บ้างไม่มากก็น้อย

“เจ็บ...ชะมัดเลย” ผมยกมือขึ้นกุมหน้าอก เหมือนของมีคมปริศนากรีดผ่านหัวใจ...อึดอัดราวกับกำลังจมน้ำ พอมองตัวเองในกระจกก็เห็นคนหัวแดงแถมตายังแดงสะท้อนกลับมา

“ให้ตายเหอะ!! โธ่เว้ย!!” ผมเอาน้ำขยี้หัวตัวเองแรงๆ ภาพร่างสูงที่บอกว่าเกลียดกันยังไม่หายออกไปจากความคิดสักที

“บ้าจริง!!! บ้าชะมัด!! ฮึก...ฮึก” หยดน้ำร้อนๆไหลออกมาจากดวงตา ผมกลั้นเสียงสะอื้นให้น้ำตาไหลออกมาเงียบๆ เอนตัวเองพิงกับผนังห้องน้ำ

การได้ยินคำว่าเกลียด...จากคนที่เราชอบ...นี่มันเจ็บปวดชะมัดเลย...

~~~กริ๊งๆๆๆ~~~ เสียงมือถือผมสั่น พอยกขึ้นมาดูก็เห็นหมายเลขที่ผมไม่เคยเมม...เพราะผมจำมันได้ดี...เบอร์โทรของคนเพียงคนเดียวในโลกที่ผมจำมัน...ด้วย...หัวใจ

เบอร์ของเจ้าจิ้งจอก...รุคาว่า

“มี...อะ...ไร” หวังว่าเสียงผมคงไม่สั่นให้มันสัมผัสได้หรอกนะ... ผมกำมือถือสีแดงแน่น...เครื่องนี้รุคาว่าซื้อให้...เพราะทำมือถือเครื่องเก่าของผมพัง

มันเป็นโทรศัพท์คู่ซึ่งมีชื่อย่อของผมกับมันสลักอยู่...

{ฉันไปธุระ...นายกลับเองได้ใช่ไหม?}

 หมายความว่านี่ทิ้งผม!! ...ลืมไป...ผมมันไม่ได้สำคัญนี่! ก็คนเกลียดกันนี่นา!!

“กลับ...ได้ ฮึก” ผมรีบกัดปากกลั้นเสียงร้อง น้ำตาไหลออกมาไม่หยุดเลย

{เสียงแปลกๆ} ปลายสายว่า

ผมเงียบ... กดตัดสายไปดื้อๆ ทรุดตัวลงนั่งร้องไห้กับเข่าตัวเอง

เจ็บจัง...เจ็บไปหมดแล้ว...

ฮึกๆๆ ทำไมต้องเกลียดกันด้วย...รุคาว่า...

 

ร่างโปร่งผมแดงที่สภาพเปียกปอน ดวงตาดูบวมช้ำ...บอกโต้งๆว่าผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก แถมยังเดินออกจากร้านไอศกรีมหรูไปอย่างเงียบๆ ท่าทางเหม่อลอยราวสติไม่รู้กับตัว

“นายเล่นแรงไปนะ” เสียงทุ้มเอ่ยบอก แม้ดวงตาของเขาจะดูขำขันเต็มที่ก็ตามที

“คิดงั้น?” อีกคนซึ่งกำลังจิบชาร้อนๆ พลางไล่สายตามองตามคนผมแดงไปด้วย ยกรอยยิ้มมุมปากขึ้น

“ไม่หรอก...สนุกดี นานๆเห็นเจ้านั่นร้องไห้บ้างก็ดีเหมือนกัน...น่ารักดี” พอฟังเสร็จ คนที่กำลังเพลิดเพลินกับถ้วยน้ำชาถึงกับวางถ้วยดังกึก แววตาคมกริบมองอีกคนอย่างไม่สบอารมณ์สุดๆ

“ฉัน...มองได้คนเดียว!

“อ้าว...ห้ามกันได้ที่ไหน” คนยั่วโมโหหัวเราะเบาๆ

 ฮะๆ...ขี้หวงชะมัดเลยแฮะ

“เหอะ! หน้าที่นาย...ทำยังไงก็ได้ให้หมอนั่นไปอยู่ที่คอนโดฉัน วันนี้!!” ว่าเสร็จก็ลุกพรวดไปเฉย เล่นเอาคนโดนสั่งกลอกตาไปมา

“นิสัยเสียจริงๆ”

เขาอายุมากกว่าหนึ่งปีแท้ๆ แต่คิดดูแล้ว...มันก็ไม่เคยมีคำว่าเคารพให้เขาอยู่แล้วนี่หว่า?

“เฮ้อ...ช่างเถอะ”

ก่อนอื่นต้องพาคนโง่ไปส่งให้เจ้าของก่อนสินะ...

 

ปึก ปึก ปึก

 เสียงลูกบาสกระทบพื้นไม่ขาดสาย เพราะมีใครบางคนกำลังโหมเล่นบาสอย่างเอาเป็นเอาตาย หวังเพียงว่าหากอยู่กับกีฬาที่ชอบ จะสามารถลบเรื่องของคนใจร้ายออกไปจากหัวได้สักที...แต่ยิ่งสัมผัสเจ้าลูกสีส้มๆนี่มากเท่าไหร่ ภาพความทรงจำมากมายก็แล่นเข้ามาในหัวมากขึ้นเท่านั้น...

คนที่เป็นคู่แข่ง ศัตรู คู่ซ้อม เป็นเหมือนเพื่อนสนิท...

เจ้าของใบหน้าหล่อเหลา ดวงตาที่ปกติมักจะง่วงๆอยู่เสมอ แต่ยามใดที่อยู่ในสนามบาส... ดวงตาคู่นั้นจะคมกริบ เอาจริงเอาจัง

“อา...บ้าจัง... ร้องไห้...อีกแล้ว” ยกมือขึ้นปิดหน้า เขาเดินมาเรื่อยๆ...ไม่นึกว่าจะมายังสนามบาสที่อยู่ติดกับคอนโดของเจ้าจิ้งจอกไปได้...สงสัยใช้เส้นทางนี้บ่อยจนชิน แล้วเขากับมันก็ซ้อมบาสกันที่นี่แทบจะทุกวัน...

“ร้องไห้...จนปวดหัวไปหมด เป็นไข้แน่ๆ” ส่ายหน้าให้กับตัวเอง คิดว่าชู้ตสักสองร้อยลูกก็คงกลับ...

วันนี้เขาเหนื่อยมามากพอแล้ว

“มาทำอะไรตรงนี้” เสียงทุ้มแสนคุ้นเคยทำให้มือที่กำลังส่งลูกลงห่วงชะงัก หันไปเห็นคนในห้วงความคิดยืนขมวดคิ้วมองมาทางตัวเองอยู่

“รุคา...ว่า?”

ทำไมเจ้านี่ถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ บอกว่ามีธุระจนทิ้งเขาไว้คนเดียวนี่!!

 ร่างสูงมองสภาพคนหัวแดงแป๊บนึง ล้วงโทรศัพท์มาโทรหาคนบางคน กรอกเสียงลงไปสั้นๆ

“ฉันเจอหมอนั่นแล้ว” พูดจบก็วางสาย ก่อนก้าวยาวๆไปหาร่างโปร่งเบื้องหน้า “มานี่” คว้ามือของซากุรางิไว้ ก่อนออกแรงดึงให้ตามไปด้วยกัน คนผมแดงไม่มีแรงจะขัดขืนได้แต่เดินตามอีกฝ่ายไปอย่างงงๆ

เอาเถอะ...จะเกิดอะไรมันก็ต้องเกิด...ให้เจ็บๆไปเลยทีเดียวจะดีกว่า...

 

( ซากุรางิ )

พอมาถึงห้องในคอนโดหรู รุคาว่าจัดการผลักผมลงบนเตียงนุ่มทันที ส่วนตัวมันหันไปรื้อของในตู้ ก่อนส่งผ้าเช็ดหน้ามาแปะบนหัวผม

“เช็ดหน้าเช็ดตาหน่อย ดูไม่ได้จริงๆ”

 ผมเบ้ปาก “ใช่สิ...ไม่ใช่ท่านรุคาว่าของสาวๆที่ต้องหล่อเฟี้ยวนี่” ผมพึมพำ แต่ดูเหมือนคนหูดีจะได้ยิน เลยยกมือขยี้หัวผมอย่างหมั่นไส้

กริยาท่าทางเหมือนเดิม... จนผมสับสน

ไม่เข้าใจการกระทำของมันสักนิด!! ปากบอกว่าเกลียดกันนี่นา!

“จะเอาไงว่ามาเลยรุคาว่า!!” ผมปัดมือมันออก เอ่ยเสียงดัง “ตกลงจะเอายังไงกับฉันกันแน่... ไหนบอกว่าเกลียดกันไง!! แล้วมาทำแบบนี้ทำไม...มาให้ ฮึก...ความหวัง...กันทำ...ฮึก...ทำ...ไม” ผมพูดไปร้องไห้ไป กลั้นน้ำตาไม่อยู่ จะถูกหัวเราะเยาะก็ช่าง แค่อยากรู้คำตอบจากปากคนตัวสูงว่าคิดยังไงกันแน่...

 “เจ้าโง่...” เสียงทุ้มว่า มือแกร่งหยิบอะไรบางอย่างจากลิ้นชักหัวเตียง ก่อนเอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้อย่างแผ่วเบา

อ่อนโยนเหมือนเมื่อก่อน...สัมผัสที่เปี่ยมความหวังดี...และชวนให้หัวใจ...เต้นแรง

จากนั้นมันก็จับมือผมขึ้นมาแบแล้ววางบ่างอย่างลงมา

กล่องซึ่งถูกห่อด้วยกำมะหยี่สีแดงอย่างดี...

ใบหน้าหล่อๆนั้นโน้มมาใกล้ จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าว...และกลิ่นของน้ำหอมจางๆ

“ตาแดงเลย” เจ้าจิ้งจอกแซว ส่วนผมได้แต่ถลึงตาใส่ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่สะทกสะท้าน...ยังหยักรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ตรงมุมปาก

“นายร้องไห้ก็น่ารักดี” มันว่า “เหมือนแมวป่าที่ถูกรังแกแล้วสู้ไม่ได้”

 “พูดอะไรว่ะ” ผมงงจริงๆนะ

ตกลงคืออะไร? ไม่เข้าใจ? ไหนบอกว่าเกลียดว่ะ? แล้วทำไม? คืองง?

“ทำหน้าโง่ๆอีกล่ะ” รุคาว่าหัวเราะ ตาคมพร่างไปด้วยรอยยิ้ม

“คือ...นายเกลียดฉัน?” ผมที่น้ำตาหยุดไหลไปแล้ว ชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างไม่เข้าใจ

“อืม เกลียด” มันย้ำ จนน้ำตาผมจะไหลออกมาอีกรอบหากไม่มีเสียงทุ้มห้ามเอาไว้เสียก่อน

“อ๊ะ! อย่างร้องนะ เห็นน้ำตานายแล้วรู้สึกว่า...”

“ฉันรู้...น่า ว่ามัน...ฮึก ฮือออออๆๆๆ” กลั้นไม่อยู่แล้ว...ผมปล่อยโฮลั่นเลย...

“อ้าว...ร้องหนักกว่าเดิมอีก” รุคาว่าส่ายหน้าไปมาอย่างอ่อนใจ ปาดน้ำตาออกจากแก้มผม แต่ก็มีหยดใหม่ไหลลงมาแทนอยู่ดี มือแกร่งหยิบกล่องสีแดงออกไป ได้ยินเสียงถอนหายใจเบาๆ ก่อนใบหน้าหล่อๆนั่นจะโน้มลงมา แนบริมฝีปากจูบซับน้ำตาออกอย่างแผ่วเบา

ผมสะดุ้งทันที...น้ำตาหยุดไหลโดยอัตโนมัติ

นี่มัน...คืออะไร...กันแน่

“นายงงก็น่าดูดี ตอนร้องไห้ยิ่งน่ามอง” เสียงทุ้มกระซิบข้างใบหู ไล้จูบซับน้ำตาจากใบหน้าผมเรื่อยๆ สัมผัสร้อนผ่าว...

“น่าแกล้งชะมัด”

“เอ๋?” ผมงงหนัก เมื่อกี้เจ้าจิ้งจอกมันว่าอะไรของมัน...

“บอกว่าอย่างร้องแล้วนะ” รุคาว่าผละออกมา จ้องหน้าผม เห็นคนหัวแดงนั่งหน้าแดงสะท้อนออกมาจากดวงตาคมเข้ม

“กะ...ก็...มัน เสีย...ใจ” ผมว่าตะกุกตะกัก ทำไมรู้สึกร้อนๆหนาวๆแปลกๆ

“หึๆ ที่ฉันบอกว่าเกลียด?”

“อืม”

“โง่จริงๆ” รุคาว่าถอนหายใจ แต่น้ำเสียงเปี่ยมความเอ็นดู

“นี่...”

“หืม?” ผมขานตอบ

“รู้ไหม...ตอนนายร้องไห้...” มือแกร่งไล้ใบหน้าผมช้าๆ ทิ้งสัมผัสร้อนผ่าวทุกครั้งตามที่มือลากผ่าน

“มัน...ยั่วอารมณ์มากๆ”

“เห?” ไม่ทันที่ผมจะได้สงสัยอะไร ริมฝีปากร้อนๆ ก็แนบสนิท ทาบทับริมฝีปากของผมอย่างรวดเร็ว เจ้าจิ้งจอกขบเรียวปากล่างผมจนต้องเผยอปากออก ส่งให้ลิ้นร้อนกวาดเข้ามาในริมฝีปาก...เลาะสัมผัสไปทั่ว...ทั้งเร่งร้อน นุ่มนวล และอ่อนโยน...จนหัวสมองผมขาวโพลนไปหมด...

“อื้อ...อื้ม...”

 

NC ตัดๆๆๆๆๆๆ ฉึกๆๆๆๆๆๆๆ

^_^

  

 

( ซากุรางิ )

 

ผมดิ้นออกจากอ้อมแขนแกร่ง แต่ดิ้นมากไม่ได้เพราะยังรู้สึกเจ็บอยู่ ยิ่งนึกยิ่งน่าอาย!! ฮึ่ยยยยยย >/////<

“หึๆ...เป็นอะไร...ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย” เสียงทุ้มกระซิบหยอกเย้าที่หู ก่อนจะเป่าลมหายใจร้อนใส่จนผมขนลุก!! มือแกร่งไล้ใบหน้าของผมราวลูกแมวตัวน้อย

“ก็...เกลียดกันไม่ใช่เหรอ? ทำแบบนี้ทำไม?” ผมว่าเสียงแผ่วยังรู้สึกใจหายอยู่เลย...กับคำว่าเกลียดนั่น รุคาว่าหัวเราะก่อนจะ...

ฟอด! ฟอด! ฟอด!

หอมแก้มผมหนักๆหลายๆที แล้วพลิกตัวเท้าแขนมองหน้าผมด้วยสายตาอ่อนโยน

“ไม่รู้จริงหรือว่าวันนี้เป็นวันอะไร?”

“เอ๋?” ผมงงสิครับ วันนี้มัน... “1 เมษายน” ผมบอกงงๆ

แล้วมันสำคัญยังไงฟะ!

“โง่จริง...” เจ้าจิ้งจอกยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะคว้าเอวผมหมับ แล้วบอกด้วยน้ำเสียงยียวน

“ไม่ต้องพูดมาก...แสดงให้เห็นเลยดีกว่า!

 จากนั้นมันก็.....อ๊ากกกกกกกก~~~

 

“ตกลงวันนี้มันอะไร? ฉันไม่เข้าใจ” เสียงแง่วๆเหมือนแมวถามคนตัวโตที่กำลังซ้อนหลังกอดตัวเองอยู่ บอกให้รู้ว่าหากยังไม่ได้ทำตอบตอนนี้ จะต้องมีใครบางคนถูกส่งไปนอนหยอดข้าวต้มที่โรงพยาบาลบ้างล่ะ

“หึๆ ก็ 1 เมษาไง” รุคาว่าตอบเสียงยียวน ปลายจมูกโด่งกดลงไปบนแก้มแดงหลายๆครั้งอย่างอดใจไม่อยู่

ช่วยไม่ได้...แก้มหมอนี่หอม

“นี่!! บอกมาดีๆนะเจ้าจิ้งจอก!!” ซากุรางิขึ้นเสียง ขึงตาใส่ ซึ่งสำหรับอีกคนแล้ว...มันน่ากลัวมากกกกกกกก~~~

เหมือนแมวขนฟูพองขนใส่นั่นล่ะ

มือแกร่งหยิบกล่องซึ่งถูกส่งให้ไปทีแรกมา ก่อนจะเปิดออกให้ดูของข้างใน... มันเป็นผ้ารัดข้อมือสีดำ...เหมือนกับของที่รุคาว่าใช้อยู่เสมอตอนเล่นบาส

“นี่...ของขวัญ?”

“เอ๋?” คนโง่ยังคงโง่ต่อไป ร่างสูงไม่สนใจ ก่อนจะหยิบของอีกอย่างขึ้นมา

จิลต่างหูรูปกุญแจ...สีเงินวาววับ ที่ปลายกุญแจมีอัญมณีสีน้ำเงินเม็ดเล็กๆประดับอยู่

 ร่างสูงเทียบมันที่ข้างหูคนผมแดง พยักหน้าอย่างพอใจเมื่อออกมาดูดี “นายเจาะหูไหม?” กระซิบถามเบาๆ

“ไม่เอา...รำคาญ”

“อืม” รับฟังอย่างเข้าใจ แต่มือกลับแนบจิลอันเล็กลงบนหูซากุรางิ จากนั้นก็กดแรงๆ จนคนถูกบังคับเจาะหูไม่รู้ตัวส่งเสียงร้องลั่น

“อ๊ากก! เจ็บอ่า~

“หึๆ” รุคาว่าหัวเราะ นวดใบหูแดงๆนั่นให้เบาๆ

“ฉัน...งงไปหมดแล้ว? ทำไม...ยังไง?”

“เฮ้อออ” คนตัวสูงถอนหายใจหนึ่งที

 ให้เข้าใจเองนี่มีหวังเขาได้รออีกนาน ถึงจะชอบใจที่เห็นหมอนี่ร้องไห้...แต่ก็นั่นล่ะนะ

 มือแกร่งกอดเอวอีกคนแน่น ฝังใบหน้าลงบนไหล่ซึ่งมีแต่รอยแดงแต้มเป็นจุดๆ กระซิบเบาๆให้คนโง่บางคนรู้สึกตัวสักที

“สุขสันต์วันเกิด...”

 ซากุรางิอึ้งไปแป๊บ...พอประมวลผลได้ก็ถึงกับอ๋อ...

 วันนี้ 1 เมษายน วันเกิดเขาเองนี่นา!!

 มิน่าล่ะคุณโกโตะ กอริ เจ้าลิง ตาแก่มากิกับคุณจินถึงได้บอกว่าตอนค่ำโผล่หัวไปให้เห็นหน่อย นี่เขาลืมวันเกิดตัวเองได้ยังไงกัน!! พอเห็นคนโง่เริ่มฉลาดรุคาว่าก็ยิ้มบาง เอ่ยคำต่อ

“แล้วก็สุขสันต์วัน april fool's day 

april fool's day!!” ตะโกนเสียงดังจนคนตัวสูงอยากคว้ามาปิดปากมาก ใบหน้าเหรอหรา หันมาจ้องควับ

“ไอ้วันโกหกนั่นอ่ะนะ!!

“เรื่องไร้สาระนี่ไม่โง่นะ” รุคาว่าชม ซึ่งคนผมแดงก็ตอบรับคำชมโดยการโขกหน้าผากใส่ไปหนึ่งที

ฉันเกลียดนาย

ก็เพราะว่าเป็นนายน่ะสิ ฉันเลยต้องบอก’ 

อืม...เกลียดมาก

 คำว่าเกลียดมากมายที่เจ้าจิ้งจอกบอก...พอแปลแบบวันโกหกแล้ว มันคือ

ฉันรักนาย

รักมาก

 >////////< อ๊ากกกกกกกกกกก~~~~

“นี่ฉันร้องไห้ไปทำไม!! เอาน้ำตาฉันคืนมานะ!!” โวยวายใส่คนตัวสูงเสียงเขียว จนรุคาว่าหัวเราะออกมากับท่าทางคาดโทษนั่น

“เข้าใจผิดเอง ร้องไห้เอง โทษฉันได้ยังไง” ปัดความรับผิดชอบเห็นๆ

“ก็นายมันเจ้าเล่ห์!! บอกว่าเกลียดๆกันอยู่ได้ ก็เสียใจสิว่ะ!! มีไอ้บ้าที่ไหนจะดีใจหาถ้าคนที่ตัวเองชอบเดินมาบอกโต้งๆว่าเกลียดกัน โว่ะ!!” “

หืม?” ร่างสูงเลิกคิ้ว “เมื่อกี้บอกว่า ชอบฉันเหรอ?...ฮานะจัง” หยอกเย้าอีกฝ่ายเล่นๆ แลเห็นแก้มที่แดงอยู่แล้วแดงจัด

อา...ผมแดง ตาแดง แก้มแดง น่ามองดีจริงๆ

“ไม่ได้ชอบ...ฉันเกลียดแกต่างหาก!! แล้วก็อย่าเรียกฮานะจังนะเฟ้ย!!” คนเขินเอ่ยดังๆ

“หึๆ วันนี้วันโกหกนะ บอกเกลียดก็เท่ากับรัก”

“เข้าข้างตัวเอง!!

“เหรอ?” ตอบรับง่ายๆ รั้งข้อมือที่มีผ้ารัดข้อมือสีดำอยู่ประสานนิ้วของตัวเองลงไป ซากุรางิมองตามก่อนจะเอ่ย

“ผ้ารัดข้อมือที่นายใช้อยู่บ่อยๆให้ไหม?” เขาจำได้ดี ทั้งเนื้อผ้า ลักษณะและตัวอักษร K เล็กๆนั่น

“อืม...”

“ไม่ลงทุนเลย” บ่นเบาๆให้คนงกหัวเราะ

“เอาไปลงทุนกับเจ้านี่หมด” เขาว่าจิ้มไปที่จิลสีเงิน

“ของแพง?” ซากุรางิเลิกคิ้ว

“ทำจากทองคำขาว ที่ปลายเป็นไพลินน้ำเอก”

“โหยยยยย~~

“หึๆ อย่าเอาไปขาย” เอ่ยดักทางคนที่ดีใจราวกับเด็กๆ

“ไม่เอาไปขายหรอกน่า!! เห็นฉันเป็นคนยังไงเนี่ย!

 ที่จริงกำลังคำนวณราคาอยู่เลยนะ =_=

“หึๆให้จริง” หัวแดงๆหันไปหาคนกวนประสาท อยากจะตีมันแรงๆสักที หากไม่ใช่เพราะสังเกตเห็นว่าที่หูของหมอนั่นก็มีจิลแบบเดียวกัน...เพียงแต่เป็นรูปแม่กุญแจ และมีอัญมณีสีแดงประดับอยู่

“นั่น...”

“โลกนี้ต่อให้มีลูกกุญแจเป็นร้อยเป็นพัน...แต่จะมีกุญแจเพียงดอกเดียวที่สามารถไขแม่กุญแจได้ จะมีแม่กุญแจและลูกกุญแจที่สามารถเข้ากันได้ที่สุด”

 เหมือนหัวใจที่จะมีคนเพียงคนเดียวเท่านั้น...ที่เป็นเจ้าของ

สีน้ำเงินคือตัวแทนของรุคาว่า

สีแดงคือตัวแทนของซากุรางิ

 ไม่ว่าเมื่อไหร่...ที่ไหน ก็จะมีกันและกันฮึก...

คนโง่ที่เริ่มเข้าใจความหมาย ทำท่าจะร้องไห้อีกรอบ รู้สึกดีกับสิ่งที่อีกฝ่ายทำให้ หัวใจ...เต้นแรง ร่างกายอุ่นวาบ...

“ขอบใจนะ...รุคาว่า” พึมพำเบาๆ ซุกใบหน้าแดงๆลงกับไหล่กว้าง เจ้าของไหล่ได้แต่หัวเราะ โอบร่างนั้นเข้ามาชิดและออกแรงรัดแน่นขึ้น ราวกับไม่อยากให้คนในอ้อมแขนหลุดไปไหน...

“รู้ไหม...การให้เครื่องประดับยังมีอีกความหมาย...”

“เอ๋?” ใบหน้าแดงๆเงยมองสบอย่างสงสัย เรียกรอยยิ้มเอ็นดูจากคนพูด ก่อนจะกดจมูกลงบนแก้มแดงอย่างหมั่นเขี้ยว...เอ่ยกระซิบเบาๆ

“นายเป็นของฉัน...”

เราจะเป็นของกันและกัน...

“อื้อ!

สุขสันต์วัน april fool's day




                         

พอรวม NC แล้ว รู้สึกส่าเป็นตอนที่ยาวมากกกกกกก จริงๆ 

ขอโทษที่มาช้านะค่ะ งานยุ่งมากกกกกกกกๆๆๆๆๆๆ แต่พอพิมพ์เสร็จรู้สึก

ปลื้มมากเหมือนกัน ฮะๆๆ ขอบคุณที่ทวงตามกันค่ะ...บอกตามตรงเลย

หากไม่ทวงนี่คงอัพพรุ่งนี้แน่ๆ มีคนอ่าน คนเขียนนี่โคตรจะดีใจเลย ^_^

มีความสุขทุกครั้งที่อ่านคอมเมนต์ มีกำลังใจจะแต่งต่อ เพราะว่ามีคนอ่าน

ที่น่ารักรออ่านอยู่ ^_^ 
 
ป.ล. ขอบคุณที่ติดตามนะค่ะ ^_^

ป.ล. NC ทิ้งเมลล์ไว้น้าาาาาาาาาาาาาา~~ 


สุขสันต์วัน april fool's day ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

870 ความคิดเห็น

  1. #869 Pai (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:08

    ไรท์งาบบบบบบบ ได้โปรด หนูพึ่งมาเจอขอ NC ด้วยได้ไหมงาบบบบบ Paiphan-p-2540@hotmail.com pleaseeeee

    #869
    0
  2. #866 2222 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2564 / 02:36

    yuwarinr@gmail.com ขอด้วยคนน้าาาา

    #866
    0
  3. #865 somza (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:53

    น่ารักมากเลยค่ะ ฮืออออออออ เขิน

    #865
    0
  4. #854 Memee_z (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มกราคม 2564 / 06:54
    ทันอยู่มั้ยคะ เเต่ตอนนี้ทำเราเสียน้ำตาเลย5555

    wanidahongchai@gmail.com
    #854
    0
  5. #846 1212 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 13:22

    sornsiri1413@gmail.com ไรต์คะถ้าทันกรุณาส่งฉากnc ให้ด้วยเถอะค่ะ เราพึ่งมาเจอ

    #846
    0
  6. #843 DEVINDEVIN (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 02:18

    kay180644@gmail.com

    ขอเถอะ
    #843
    0
  7. #842 im'mi'mi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 23:52

    jutamaspower@gmail.com ทันมั้ยอ่าาา

    #842
    0
  8. #834 แบทคุง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2563 / 21:07

    amaiyara4846@gmail.com อยากอ่านncด้วยย🥺🙏

    #834
    0
  9. #829 Rad11 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 23:01

    ไม่รู้ว่าทันมั้ยแต่ก็ได้แค่หวัง

    sisacake@gmail.com

    #829
    0
  10. #828 Mmm (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 16:17

    nonom.1234.love@gmail.com

    #828
    0
  11. #826 Llll (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2563 / 11:55

    ยังทันอยู่มั้ยๆ😂 0841816456g@gmail.com

    #826
    0
  12. #823 apiichy_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 13:22
    apiichyy@gmail.com ขอด้วยยย
    #823
    0
  13. #820 Kinohana Sakura (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 17:24
    ตอนนี้ทันมั้ยอ่ะ fangkhao. sd@gmail.com
    #820
    0
  14. #811 White_hawk (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 00:34
    skhru-thana@gmail.com ขอหน่อยยย🥺🥺
    #811
    0
  15. #809 Sumontakan (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 20:33

    sumontakanr@gmail.com ขอให้ด้วยน้ะ

    #809
    0
  16. #805 amnesia4869 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 02:38
    amnesia34082@gmail.com ขอให้ทันด้วยน้าาา
    #805
    0
  17. #799 36542 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 18:11
    how3585@gmail.com :-:เเงเพื่อทัน
    #799
    1
    • #799-1 36542(จากตอนที่ 11)
      19 กรกฎาคม 2563 / 18:23
      **haw3585@gmail.com
      #799-1
  18. #794 Teruaya (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 01:32

    Teruaya33@gmail.com รบกวนขอ nc ด้วยนะคะ ชอบคู่นี้มากเลยค่ะ><\\\~

    #794
    0
  19. #791 Moniti (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 10:43

    nataya_c5@hotmail.com ทันอยู่มั้ยอ่ะ

    #791
    0
  20. #787 May (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 13:04

    maynuttawadee17@gmail.com ค่ะ ยังทันไหมค่ะ งื้อออ

    #787
    0
  21. #776 yaibakid (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:34
    ยังทันไหมเนี่ย yaibakid7711@gmail.com
    #776
    0
  22. #774 AFKMTMR (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 12:37
    ฮืออออ ยังทันมั้ยอ่าาาไรท์ T T
    taylor-love@hotmail.com
    #774
    0
  23. #754 Naona (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 เมษายน 2563 / 20:15

    งืออออออทำไมเพิ่งมาเจออ่าาาาามันน่ารักอร๊ายยยขอโทษไรทเลยน้าที่ไม่เคยจะเม้นเลยแบบมันอ่านไปเรื่อยกลัวขาดตอนเนื้อเรื่องน่ารักมากๆเลย

    ขอด้วยน้า onana.nan11058@gmail.com

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #754
    0
  24. #722 taotoeytoey (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 10:22
    kanlayakron88661@gmail.comทันไหมคะ
    #722
    0
  25. #713 phaphapha694 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 17:34
    phaphapha694@gmail.com

    ของหน่อยค่าชอบมากเลย
    #713
    0