อบอุ่นละมุนรัก [E-BOOK]

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 1 เธอคือแรงบันดาลใจ [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,833
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 353 ครั้ง
    4 ต.ค. 62


 

ตอนที่ เธอคือแรงบันดาลใจ

 



              “สวัสดีครับ...เชิญแนะนำตัว”


              ชายหนุ่มกล่าวกับคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามด้วยเสียงสุภาพ


              “สวัสดีค่ะ...ชื่อลินาลิน วัชรพงษ์พานิชย์ ชื่อเล่น ลินค่ะ 


              หญิงสาวเอ่ยแนะนำตัวอย่างเกร็งๆ พร้อมยกมือไหว้คนสัมภาษณ์ แวบหนึ่งเธอเผลอสบสายตากับเขาโดยไม่ทันตั้งตัว นัยน์ตาสีดำขลับคมคายมีเสน่ห์ ให้ความรู้สึกอบอุ่นเหมือนแสงอาทิตย์อ่อนๆ ดึงดูดสายตาคนมองจนเผลอจ้องอย่างลืมตัว


              มุมปากของเขาคลี่ยิ้มเล็กน้อยทำให้ลินาลินได้สติ หญิงสาวแก้มร้อนผ่าวอย่างไร้เหตุผล ก่อนจะกลบเกลื่อนความรู้สึกแปลกๆ ด้วยการหลบตาและเสมองป้ายชื่อที่ตั้งวางอยู่ตรงหน้าโต๊ะ


              ตฤณ ภูมิพิทักษ์ ตำแหน่ง ประธานกรรมการบริษัท


             ชื่อและตำแหน่งของคนสัมภาษณ์ยิ่งตอกย้ำให้ลินาลินยิ่งรู้สึกเกร็ง แต่เมื่อเสียงทุ้มเอ่ยออกมา อาการเกร็งและประหม่ากลับค่อยๆ หายไปทีละนิด


           “คุณสอบได้คะแนนสูงมากนะครับ รู้สึกว่าจะสูงที่สุดในจำนวนคนที่มาสอบเลย...รู้สึกยังไงบ้าง”


              ท่าทีที่ดูอบอุ่นใจดีของเขาทำให้ลินาลินรู้สึกผ่อนคลาย หญิงสาวจึงกล้ามองหน้าเขาตรงๆ อีกครั้ง ก่อนจะค่อยๆ คลี่ยิ้มออกมาอย่างเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น


           “ดีใจค่ะ ไม่คิดว่าจะได้คะแนนสูงขนาดนี้”


              ลินาลินกระโดดจนตัวลอยเลยละ เมื่อครั้งที่เห็นรายชื่อตัวเองติดหนึ่งในสามของผู้มีสิทธิ์สอบสัมภาษณ์ เพราะมันเป็นรางวัลสำหรับความพยายามที่เธอตรากตรำอ่านหนังสืออย่างหนักมาโดยตลอด


           “แต่คะแนนสูงก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำให้คุณได้ทุนเสมอไปนะครับ”


           “ทราบค่ะ”


              ลินาลินพยักหน้าและมองสบตาคนสัมภาษณ์อย่างยอมรับ เธอรู้อยู่แล้วว่าคะแนนสอบสัมภาษณ์สูงกว่าคะแนนสอบข้อเขียนเสียด้วยซ้ำ ดังนั้นมีโอกาสสูงที่หญิงสาวจะได้และไม่ได้ทุน แต่ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร ลินาลินก็จะพยายามทำมันอย่างเต็มที่


              ตฤณเริ่มสัมภาษณ์ข้อมูลส่วนตัวเล็กๆ น้อยๆ ไปจนถึงระดับข้อมูลเชิงลึก อย่างคำถามเกี่ยวกับครอบครัว การเรียน ทัศนคติต่อสังคมและคนรอบข้าง รวมไปถึงเรื่องความรัก ซึ่งดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากเป็นพิเศษ


           “คุณมั่นใจตัวเองแล้วใช่ไหมครับว่าจะสามารถใช้ชีวิตอยู่เมืองนอกตามลำพังได้จริงๆ”


           “มั่นใจมากค่ะ มันเป็นความใฝ่ฝันมาตั้งนานแล้ว ยังไงก็จะอดทนและอยู่ให้ได้ค่ะ”


            คนตัวเล็กบอกอย่างมุ่งมั่น แววตาของเธอเป็นประกายแน่วแน่เมื่อพูดถึงการไปเรียนต่อต่างประเทศ         


              “ถ้าผมให้ทุนกับคุณ มีเงื่อนไขสำคัญอยู่ข้อสองข้อที่คุณต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด...พอจะทำได้ไหมครับ”


           “เงื่อนไขอะไรหรือคะ?”


           ลินาลินไม่รับปากในทันที หญิงสาวนิ่งคิดเพื่อไตร่ตรองก่อนจะเอ่ยถามให้ชัดเจน เพราะหากมันเป็นเงื่อนไขที่พิสดารเกินจะรับ หญิงสาวก็คงต้องกลั้นใจยอมสละทุนนี้ทิ้ง


          “ข้อแรก เมื่อคุณจบการศึกษาจะต้องกลับมาทำงานให้บริษัทเป็นเวลาสองปี ข้อที่สองในระหว่างเรียนห้ามมีความรักหรือมีข่าวในเชิงชู้สาวโดยเด็ดขาด ส่วนข้ออื่นๆ ผมจะให้ทนายร่างไว้ในสัญญา สองข้อนี้สำคัญมาก ไม่ทราบว่าคุณพอจะทำได้ไหมครับ”


          “ทำได้ค่ะ...แต่อยากทราบว่าทุนนี้เกี่ยวอะไรกับการมีความรักหรือคะ” หญิงสาวรีบสอบถามเพื่อความกระจ่าง เพราะเธอติดใจเงื่อนไขข้อนี้มากที่สุด


          ตฤณยิ้มให้คนถามเล็กน้อยก่อนจะตอบเสียงสุภาพ  


            “ความรักเป็นอุปสรรคสำคัญกับการเรียนครับ บางคนเจอความรักที่ดีก็โชคดีไป แต่บางคนโชคร้ายเจอคนไม่ดี ทำให้เสียใจ เสียการเรียน เสียงาน เสียอนาคต...ผมเลยจำเป็นต้องหาทางป้องกันเรื่องนี้เอาไว้ เพราะทุนนี้ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีโอกาสได้รับมันง่ายๆ ดังนั้นคนที่ได้ไปต้องเห็นคุณค่าและไม่ทำให้มันสูญประโยชน์ไปกับเรื่องไม่เป็นเรื่องครับ”


          หญิงสาวพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะยืนยันกับชายหนุ่มอย่างหนักแน่นอีกครั้ง


          “ถ้าได้รับทุน ดิฉันยินดีทำตามเงื่อนไขทุกอย่างค่ะ”


          “ถ้าคุณรับปากพรุ่งนี้ผมจะให้ทนายร่างสัญญาและส่งไปให้คุณภายในหนึ่งอาทิตย์...ยินดีด้วยนะครับ”


          ลินาลินมองนักธุรกิจหนุ่มที่ส่งยิ้มใจดีมาให้เธออย่างงุนงง ก่อนที่ดวงตาคู่สวยจะค่อยๆ เปล่งประกายมากขึ้นเรื่อยๆ


          “ยินดี?...หมายความว่าลินได้ทุนหรือคะ”


          “ครับ”


          ตฤณตอบสั้นๆ หากสายตากลับมองคนตัวเล็กด้วยความเอ็นดู ซึ่งหญิงสาวก็พอมองเห็น แต่ด้วยความดีใจทำให้เธอปัดมันทิ้งไป

 

**************************


            ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด...


            “ค่ะ พี่ขวัญ”


            ลินาลินรับสาย ขวัญข้าว รุ่นพี่ข้างบ้านที่โทรศัพท์เข้ามาในระหว่างที่เธอกำลังนั่งทำงาน


            “ลิน เย็นนี้พี่อาจจะเลิกงานช้าหน่อยนะ ไม่แน่ใจด้วยว่าจะดึกไหม เพราะวันนี้คุณตฤณมีประชุมต่อเนื่องช่วงเย็น ลินทำงานรอไปก่อนนะ เดี๋ยวเสร็จแล้วพี่จะโทร.เรียก”


            ลินาลินกับขวัญข้าวเป็นเพื่อนบ้านกัน และทำงานที่เดียวกัน สองสาวจึงมาทำงานด้วยกัน ขวัญข้าวเป็นถึงผู้ช่วยเลขาฯ ของประธานกรรมการบริษัท งานของอีกฝ่ายจึงค่อนข้างยุ่ง แต่เมื่อไรที่หญิงสาวไม่ว่างหรือติดงาน ก็มักจะโทรศัพท์มาบอกลินาลินเช่นนี้เสมอ


            “ได้ค่ะพี่ขวัญ”


            “น่ารักมากจ้ะ แค่นี้นะ”


            ขวัญข้าวกล่าวเสียงสดใส ในน้ำเสียงนั้นเจือความเอ็นดูเหมือนทุกครั้ง ก่อนจะกดวางสาย ลินาลินจึงคลี่ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหันไปทำงานต่อ


            เธอกับขวัญข้าวค่อนข้างสนิทกัน การที่หญิงสาวได้มาทำงานในบริษัทแห่งนี้ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะขวัญข้าวที่แอบกระซิบบอกว่าจะมีการเปิดสอบชิงทุนไปเรียนต่อต่างประเทศ ให้ลินาลินเตรียมตัวแต่เนิ่นๆ ทำให้หญิงสาวมีความพร้อมจนสามารถพิชิตข้อสอบสุดหินของเจ้าของบริษัทได้


            หากไม่ได้รับความช่วยเหลือหลายๆ อย่างจากขวัญข้าว ลินาลินก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าตอนนี้เธอจะได้มานั่งทำงานอยู่ในบริษัทแห่งนี้หรือเปล่า




*********************************************

เรียบเรียงใหม่

ฝากติดตามด้วยนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ ^_^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 353 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

385 ความคิดเห็น