อบอุ่นละมุนรัก [E-BOOK]

ตอนที่ 40 : ตอนที่ 7 เด็ดขาดอย่างนุ่มนวล [5]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,431
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 203 ครั้ง
    26 ต.ค. 62



        ตอนที่ เด็ดขาดอย่างนุ่มนวล

 

            ลินาลินถึงกับเครียดเมื่อเธอกลับมาไม่ทันเวลาเข้างาน สาเหตุก็เพราะเจ้าของบริษัทหนุ่มมัวแต่รับประทานอาหารอย่างอ้อยอิ่ง ราวกับจงใจแกล้งกันทั้งที่ปกติเขาไม่เคยเชื่องช้าขนาดนี้ มิหนำซ้ำเมื่อมาถึงบริษัท ตฤณก็ไม่ยอมให้เธอลงจากรถง่ายๆ จนลินาลินต้องขอร้องให้เขาปล่อยเธอไปทำงานอย่างจริงจัง


            “ลินเข้างานสายมาครึ่งชั่วโมงแล้วนะคะคุณตฤณ ปล่อยลินไปก่อนเถอะนะคะ มีอะไรไว้คุยกันหลังเลิกงานก็ได้ค่ะ”


            “ไหนๆ ก็สายแล้วไม่เป็นไรหรอกครับ ยังไงลินก็ต้องโดนหักเวลาทำงานอยู่ดี เดี๋ยวพี่ขึ้นไปส่ง จะได้คุยกับเจ้านายลินให้ด้วย”


            “เรื่องโดนหักเวลาทำงานลินไม่คิดมากหรอกค่ะ และไม่ต้องขึ้นไปส่งหรือคุยกับพี่อินทัชด้วย เพราะเรื่องนี้ลินจัดการเองได้ค่ะ...ขืนคุณตฤณโผล่ขึ้นไปที่แผนกมีหวังได้ตกเป็นข่าวใหญ่แน่เลย แค่นี้ลินก็คงตามแก้ข่าวไม่ไหวแล้วค่ะ” คนตัวเล็กบ่นอุบ


            “แล้วการที่พี่เดินขึ้นไปส่งลินมันจะทำให้ตกเป็นข่าวใหญ่ยังไงหรือครับ หืม...”


            ตฤณเลิกคิ้วขึ้นอย่างไม่เข้าใจ  


            “เจ้าของบริษัทพาพนักงานในบริษัทออกไปกินข้าวสองต่อสอง แถมกลับเข้ามาทำงานช้าไม่พอยังเดินไปส่งกันถึงแผนก...แบบนี้ไม่ใช่ข่าวใหญ่หรือคะ” ลินาลินถามกลับบ้าง


            “พี่ไม่ได้ไปกินข้าวกับลินในฐานะเจ้าของบริษัทกับพนักงานนะครับ...พี่ไปในฐานะอื่น”


            คนเครียดถึงกับอึ้งเมื่อถูกชายหนุ่มมองด้วยสายตาลึกซึ้ง จากนั้นมือหนาก็เอื้อมมาจับมือเธอขึ้นไปจูบเบาๆ แต่กระนั้นคนตัวเล็กก็ยังไม่หายกังวลอยู่ดี


            “แต่ตอนนี้มันเป็นเวลางานนี่คะ...คราวหลังห้ามทำแบบนี้แล้วนะคะ ลินไม่อยากเสียงานและไม่อยากให้คุณตฤณต้องพลอยเสียงานไปด้วย”


            “ครับ...พี่ขอโทษที่เอาแต่ใจไปหน่อย อยากอยู่กับลินนานๆ”


            “คุณตฤณทำตัวเหมือนเด็ก”  


            หญิงสาวตำหนิเสียงอ้อมแอ้มบอกให้รู้ว่าไม่ได้ถือโทษโกรธอะไรเขามากมาย ชายหนุ่มจึงคลี่ยิ้มบางๆ และเอ่ยเสียงนุ่ม


            “ยอมรับครับ แต่ต้องโทษลินนะที่ชอบทำตัวน่ารักตลอด”


            ตฤณพูดยิ้มๆ พลางมองคนตัวเล็กด้วยสายตาหวานเชื่อมจนลินาลินต้องหลุบตาลงมองแค่แผงอกแกร่ง ทว่าทิ้งสายตาไว้ตรงนั้นได้ครู่เดี๋ยวก็ถูกมือหนาเชยคางขึ้นมาให้สบตากัน ก่อนจะพบว่าแววตาของเขาเริ่มจริงจังมากขึ้น แต่ยังคงความอ่อนโยนลึกซึ้งเอาไว้เสมอ


            “ที่พี่ยังไม่ยอมให้ลินไปทำงานก็เพราะมีเรื่องอยากจะทำความเข้าใจกับลินก่อนครับ”


            เขาบอกเหตุผล ร่างบางจึงเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ


            “เรื่องอะไรหรือคะ”


            “เรื่องคุณอิงฟ้า”


            คราวนี้ลินาลินขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจก่อนจะเอ่ยถามอย่างงงๆ


            “คุณอิงฟ้าทำไมหรือคะ”


            “พี่กับคุณอิงฟ้าเรามีความสัมพันธ์กันแบบคู่ค้า พี่ดูแลเขาตามหน้าที่และปฏิบัติต่อเขาตามมารยาทที่ควรทำเท่านั้น...ที่บอกไว้เพราะพี่ไม่อยากให้ลินเข้าใจผิดครับ...ทั้งวันนี้และในอนาคต”


            ตฤณบอกด้วยสายตาจริงจังทำเอาคนถูกมองหัวใจกระตุก หญิงสาวมองสบตากับเขาอย่างซาบซึ้งใจ ตฤณไม่จำเป็นต้องมานั่งอธิบายเลยสักนิด เพราะแค่เขาแสดงออกอย่างชัดเจนต่อหน้าแขกสาวมันก็เพียงพอแล้ว แต่จะให้หญิงสาวยอมรับตรงๆ ว่าตอนที่เห็นเขายืนใกล้ชิดสนิทสนมกัน เธอแอบคิดมากจริงๆ มันก็กระไรอยู่ คนปากแข็งจึงหลุบตามองและพูดเสียงอ้อมแอ้ม


            “ลินไม่ได้คิดอะไรสักหน่อยค่ะ”


            “หึๆ ครับ ไม่คิดก็ไม่คิด พี่แค่พูดเผื่อไว้...เผื่อลินจะแอบคิด”


            “ไม่แอบคิดค่ะ...แต่ความจริงถ้าคุณตฤณมีเรื่องอะไรน่าจะพูดกันตอนออกไปหรือไม่ก็ตอนนั่งกินข้าวก็ได้ มาพูดตอนเข้างานสายแบบนี้ยิ่งทำให้สายไปใหญ่”


            คนตัวเล็กบ่นขิงบ่นข่ากลบเกลื่อนความอาย ตฤณจึงยิ้มเอ็นดูก่อนจะก้มลงไปกระซิบเสียงนุ่มให้เธอได้อายยิ่งขึ้น


            “ไม่คุยครับ ช่วงเวลาของเราพี่ไม่คุยเรื่องของคนอื่น”


            สิ้นเสียงปลายจมูกโด่งก็ฝังเข้าที่ข้างแก้มนุ่มเต็มๆ ก่อนจะก้าวลงจากรถอย่างอารมณ์ดี ลินาลินนั่งอึ้งขัดเขินกับการกระทำของเขาจนลืมลงจากรถ คนที่ลงไปก่อนเลยเดินมาเปิดประตูให้และยิ้มล้อเลียนคนแก้มแดง  


            หญิงสาวมองค้อนแต่ก็ยอมลงไปอย่างงกๆ เงิ่นๆ ทว่าก่อนจะแยกกันเจ้าของบริษัทหนุ่มก็หันมาเอ่ยเสียงนุ่ม


            “เย็นนี้กลับบ้านด้วยกันนะครับ เดี๋ยวพี่ไปส่ง แต่อาจจะช้าหน่อยเพราะพี่มีประชุมช่วงเย็น...ลินขึ้นไปนั่งรอที่ห้องพี่นะ”


            “ไม่เป็นไรค่ะ ลินกลับกับพี่ขวัญเหมือนเดิมดีกว่า”


            “ไม่ได้ครับ พี่แกรนด์โอเพ่นต่อหน้าทุกคนหมดแล้ว เพราะฉะนั้นหน้าที่รับส่งลินต้องเป็นของพี่”


            เจ้าของบริษัทหนุ่มบอกอย่างจริงจัง แต่คำพูดในประโยคของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวสะดุดหูจนต้องขมวดคิ้ว


            แกรนด์โอเพ่นต่อหน้าทุกคนงั้นเหรอ...?


            “เดี๋ยวนะคะ...อย่าบอกนะว่าที่คุณตฤณพาลินกลับเข้ามาช้าเป็นเพราะตั้งใจจะทำให้ทุกคนสงสัยเรื่องของเรา”


            คนเพิ่งรู้ตัวเบิกตากว้างขึ้น ตฤณจึงแกล้งทำหน้าตกใจ แต่หญิงสาวดูออกว่านั่นเป็นสีหน้าที่ปลอมที่สุดของชายหนุ่ม ลินาลินค้อนควักอย่างงอนๆ หากแต่คนถูกงอนกลับมองใบหน้างอง้ำอย่างเอ็นดู


            “ก็ไม่เห็นต้องปิดเลยนี่ครับลิน...พี่มีศัตรูอยู่ทั่วบริษัท ถ้าไม่รีบประกาศตัว เกิดมีคนมาลอบตีท้ายครัวพี่จะทำไง”


            “ตีท้ายครัวเขาเอาไว้ใช้กับคนคบกันแล้วค่ะ”  


            อดประชดอย่างหมั่นไส้ไม่ได้ ตฤณหัวเราะอย่างชอบใจก่อนจะก้มลงถามชิดหูทีเล่นทีจริง


            “งั้นคบกันไหมครับ พี่จะได้ใช้คำนี้ได้อย่างถูกต้อง...”


            ลินาลินหน้าร้อนจนแทบระเบิด หญิงสาวตีสีหน้าไม่ถูกจึงทำท่าจะเดินหนีไปเสียดื้อๆ แต่ถูกมือหนารั้งแขนเอาไว้เสียก่อน


            “เดี๋ยวครับ...สรุปว่าเย็นนี้กลับกับพี่นะ และหลังเลิกงานลินมานั่งรอในห้องทำงานพี่ด้วยนะครับ...ถ้าลินไม่มาพี่จะปรับเป็นจูบสามที”


            ตฤณส่งสายตาคาดโทษมาให้ หญิงสาวรู้ว่าเขาทำจริงแน่ๆ และถ้าไม่ยอมตอบรับชายหนุ่มก็คงไม่ปล่อยเธอกลับไปทำงานง่ายๆ คนตัวเล็กจึงจำต้องพยักหน้าขึ้นลงอย่างอายๆ


            “น่ารักมากครับ...แล้วเจอกันเย็นนี้นะครับ”

            




************************

เอาใหญ่

เอาใหญ่มากพี่ท่าน เปิดเผยแล้วก็ถึงเนื้อถึงตัว ปากว่ามือถึงตลอดนะพี่นะ

รั้ยยยยยยยย

จีบเก่งอ้อยเก่งอะไรขนาดนั้นคะคุ๊ณณณณณณ

------------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------

ฝากติดตามเรื่องของรุ่นลูกด้วยนะคะทุกคนนนนน

ข้ามเส้นให้เป็นที่รัก 

(เปลี่ยนชื่อเรื่อง 5555 อันนี้น่าจะชัดเจนกว่า)

เรื่องนี้จะมีความแซ่บเพิ่มขึ้นสองระดับ

เพราะสิบทิศ เป็นหนุ่มแบด และน้องดา สดใสน่ารัก ขี้อ้อน เป็นลูกช้างน้อยของคนพี่

 

เขาและเธอถูกเลี้ยงมาอย่างพี่น้อง แต่ความสัมพันธ์นับวันกลับยิ่งอันตราย 

"พี่สิบ...น้องดาว่ามันแปลกๆ พวกเราโตแล้วนะคะ เปลี่ยนจากคิสเป็นหอมแก้มแทนดีไหม" 

"เจ้าแก้มฟังพี่ ต่อให้โตแค่ไหนก็ต้องทำตัวเหมือนเดิม ห้ามเปลี่ยน ห้ามห่าง และห้ามขัดใจพี่ เข้าใจหรือเปล่า"

------------------------------------------------------------------------

ประกาศตัวโตๆ ว่า E BOOK มาแว้วววววววว

ฝากพี่ตฤณคนเนียนไว้ในอ้อมใจแม่ยกด้วยจ้าาา

(มีของแถมให้ในตอนพิเศษแบบกรุบกริบพริกสิบเม็ด ก๊ากกกกกกก)


อบอุ่นละมุนรัก
สิริรฉัตร
www.mebmarket.com
        ในวันที่เขาเป็นเพียงแค่ยามจนๆ แต่กลับมีคนคนหนึ่งที่มองเห็นคุณค่า มอบรอยยิ้มที่แสนประทับใจ ตราตรึงไม่เคยลืมเลือน และเป็นเหมือนแรงผลักดันที่ทำให้ชีวิตเขาไต่ขึ้นไปอยู่ในจุดสูงสุดในฐานะนักธุรกิจไฟแรง ครั้นเมื่อฟ้าลิขิตให้เขากลับมาเจอกับเธออีกครั้ง ชายหนุ่มจึงกำโอกาสครั้งนี้เอาไว้แน่น และหมายครอบครองหัวใจของเธอ “เป็นอะไรครับ?” ตฤณหันมาถามอย่างแปลกใจ “กลิ่นหมูกระทะติดตัวลินมา...เหม็นไหมคะ”  หญิงสาวถามอย่างอายๆ ตฤณจึงหยุดรถก่อนที่จะออกไปสู่ถนนใหญ่ จากนั้นก็หันมองคนถามอย่างพิจารณา ทำเอาความมั่นใจของคนถูกมองลดฮวบลงอย่างมหาศาล “ไม่รู้สิครับ...ต้องลองพิสูจน์ดูก่อน” ไม่พูดเปล่าหากคนตัวโตขยับเข้ามาฝังปลายจมูกลงบนแก้มนุ่มและสูดกลิ่นที่ทำให้เธอไม่มั่นใจเข้าไปเต็มๆ ทำเอาลินาลินถึงกับอึ้ง นั่งตัวแข็งอย่างทำอะไรไม่ถูก และยิ่งปลายจมูกคมเลื่อนมาสูดดมซอกหูและเส้นผมของเธออย่างอ้อยอิ่งราวกับจงใจกลั่นแกล้งให้เขินอาย ยิ่งทำให้ลินาลินรู้สึกเหมือนจะหมดแรงเอาเสียดื้อๆ “หอมดีครับ...หิวเลย” “คะ...คุณตฤณ...” หญิงสาวถึงกับอึ้งเมื่อเขากระซิบบอกว่าหิวข้างๆ หูทำเอาเธอแก้มร้อนจนแทบระเบิดทั้งที่แอร์ในรถเย็นฉ่ำยิ่งกว่าอยู่ขั้วโลก  “หึๆ พี่หมายถึงหิวหมูกระทะครับ” ตฤณพูดเสียงกลั้วหัวเราะก่อนจะหันไปขับรถต่อ ลินาลินค้อนควักอย่างงอนๆ


**************************************
ฝากติดตามแฟนเพจด้วยนะคะ
มาทักทายกันได้ค่ะ ^^



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 203 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

385 ความคิดเห็น

  1. #361 fsn (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 14:00

    ชื่นมื่น รืนรมย์ มากคะ คุณพี่

    #361
    1
  2. #360 jipjip_7 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 09:23
    เขินตามเลย 555 น่ารักมากๆค่ะ
    #360
    1
  3. #359 LightOfTheMoon (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 09:23

    หึๆๆๆๆๆๆ
    #359
    1
  4. #358 kang8694 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 09:11

    ฟินเฟ่อออ
    #358
    1
  5. #357 Unchisa Warintornnuwat (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 08:29
    น่ารักกก
    #357
    1
  6. #356 Palmpch (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 07:21
    แกรนด์โอเพนนิ่งนะจ้าา ไม่ธรรมดาๆ
    #356
    1
  7. #355 น้องนาง (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 07:13

    เขาไปเทสร้านอาหารถึงไหนนะ คุณเดวิท กลับมาทำงานได้ละมั่ง

    เบาหวานกำเริบ ขอแบบเนียนๆแบบเดวิท เปรียว เผ็ด มันๆ มีรสชาติ

    #355
    1
  8. #354 Mamjaa (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 07:04
    ประกาศไปตรงๆเลยค่ะ
    #354
    1