อบอุ่นละมุนรัก [E-BOOK]

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 7 เด็ดขาดอย่างนุ่มนวล [4]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,144
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 175 ครั้ง
    25 ต.ค. 62



        ตอนที่ เด็ดขาดอย่างนุ่มนวล

 

       

            ลินาลินไม่ได้ไปรอเจ้าของบริษัทหนุ่มในห้องทำงานตามที่เขาบอก หากหญิงสาวนั่งรออยู่ที่เดิมนั่นละ ตฤณลงไปส่งแขกสาวที่รถไม่นานก็กลับขึ้นมา ชายหนุ่มยิ้มพอใจเล็กน้อยเมื่อเห็นคนตัวเล็กยังนั่งรออยู่


            “รอนานไหมครับ”


            “ไม่ค่ะ”


            “งั้นไปกันเถอะ เดี๋ยวจะกลับเข้ามาทำงานไม่ทัน”


            “คุณตฤณคะ...”  


            หญิงสาวรีบเรียกคนกระตือรือร้นเอาไว้อย่างลำบากใจ ก่อนจะบอกชายหนุ่มตามตรงว่าเธอไปกับเขาไม่ได้


            “คือ...ลินมีนัดกินข้าวกับเพื่อนแล้วน่ะค่ะ”


            “หมายถึงเจ้ากรรณหรือเปล่าลิน ถ้าใช่ก็ไม่ต้องเป็นห่วงนะจ๊ะ พี่ไลน์บอกเรียบร้อยแล้วว่าวันนี้เราสองคนโดนใครบางคนเท”


            ขวัญข้าวพูดแทรกขึ้นมาพร้อมมองรุ่นน้องด้วยสายตาล้อเลียน ทำเอาคนถูกล้อหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุก


            “พี่ขวัญ...”


            “ขอบคุณนะครับคุณขวัญ...อย่างนี้สิถึงจะสมกับที่ทำงานด้วยกันมานาน ไม่ต้องพูดอะไรมากก็เข้าใจทุกอย่างได้ดี”


            ตฤณหันไปผสมโรงและยกหางผู้ช่วยเลขาฯ สาว ก่อนที่ขวัญข้าวจะหัวเราะชอบใจ และมีเสียงหนึ่งจากคนที่เก๊กขรึมต่อหน้าใครบางคนดังขึ้นมา


            “เธอเองก็ต้องทิ้งเพื่อนเหมือนกันขวัญข้าว อย่าลืมว่าเราต้องไปเทสต์ร้านอาหารสำหรับรับรองลูกค้าชาวจีนที่จะเดินทางมาเซ็นสัญญาซื้อขายในอาทิตย์หน้า”


            “อีกแล้วเหรอ ไม่ต้องไปลองมันทุกครั้งที่ต้องเลี้ยงต้อนรับลูกค้าก็ได้มั้งคะคุณเลขาฯ ในเมื่อลูกค้าก็ไม่ใช่คนเดิมเสียหน่อย พาไปร้านที่เคยไปก็ได้นี่นา”


            ขวัญข้าวโอดครวญเพราะเดวิดมักจะทำเรื่องเล็กให้กลายเป็นเรื่องใหญ่เสมอ และชอบบังคับให้เธอไปทำกิจกรรมเหล่านั้นร่วมกับเขาอยู่ตลอด ราวกับกลัวหญิงสาวจะสบายเกินไป ทั้งที่มีงานแทบจะล้นมือทุกวัน


            “ไปเป็นเพื่อนเดวิดหน่อยเถอะครับคุณขวัญ”


            “อ้าว คุณตฤณ...เมื่อกี้ยังทีมเดียวกันอยู่เลย”


            ตฤณยิ้มขันแต่ไม่เถียงอะไรก่อนจะหันไปพยักหน้าเรียกคนตัวเล็กให้ออกไปด้วยกัน ซึ่งลินาลินไม่สามารถปฏิเสธชายหนุ่มได้อีกแล้ว จึงได้แต่เดินตามร่างสูงใหญ่ไปที่ลิฟต์


            “อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมครับ”


            “ไม่ค่ะ อะไรก็ได้”


            “อะไรก็ได้ไม่มีขายด้วยสิ”  


            ตฤณสัพยอกทำเอาคนตัวเล็กหน้าเง้านิดๆ


            “แล้วคุณตฤณล่ะคะอยากกินอะไร”


            “อะไรก็ได้เหมือนกันครับ”


            “อ้าว ก็ไหนว่าอะไรก็ได้ไม่มีขายไงคะ”  


            หญิงสาวขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ คนตัวโตจึงเฉลยยิ้มๆ พลางมองดวงตาคู่สวยอย่างมีความหมาย


            “อะไรก็ได้ที่ลินกินด้วยกันพี่กินได้หมดครับ และน่าจะมีขายนะ”


            หญิงสาวค้อนควักอย่างหมั่นไส้ พักหลังมานี้ชายหนุ่มมักจะมีมุกมาหยอดเธออยู่เสมอ ห้าบาทสิบบาทก็เอามาเล่นได้หมด แต่น่าแปลกที่มันไม่ได้ดูขัดหูขัดตาหรือน่ารำคาญใจเลย...เขาดูน่ารักมากเสียด้วยซ้ำ


            “หึๆ แล้วสรุปจริงๆ ลินอยากกินอะไรครับ ห้ามบอกว่าอะไรก็ได้นะ ไม่งั้นพี่พาเราบินไปกินที่ฮ่องกงแน่ แต่กว่าจะได้กลับมาคงหมดวันพอดี...เอาไหมครับ พี่ชอบนะ”


            ลินาลินแทบอ้าปากค้างเมื่อถูกเขาพูดดักแทบทุกทาง แถมสายตาเวลาที่บอกว่าจะพาเธอโดดงานไปรับประทานอาหารไกลถึงต่างประเทศก็ดูเหมือนจะพูดจริงมากกว่าพูดเล่นอีกด้วย คนตัวเล็กจึงพยายามคิดหาเมนูที่คิดว่าน่าจะหาได้ง่ายและประหยัดเวลาที่สุด


            “งั้น...ไปร้านอาหารตามสั่งก่อนถึงป้ายรถเมล์ก็ได้ค่ะ”


            “แต่ร้านนี้พนักงานในบริษัทเราไปกินกันเยอะนะ ลินโอเคหรือครับ...ส่วนพี่โอเคมาก”  


            ตฤณเลิกคิ้วถามอย่างอารมณ์ดี แต่อีกคนกลับเครียดขึ้นมาเมื่อนึกถึงคนในบริษัทที่ต่างก็รู้จักตฤณเป็นอย่างดี หากมีคนเห็นคงพากันตั้งคำถามสนุกปาก ว่าผู้หญิงหน้าจืดที่มานั่งร่วมโต๊ะกับเจ้าของบริษัทหนุ่มคือใคร


            คนตัดสินใจยากช้อนดวงตาคู่สวยขึ้นมองคนที่ยิ้มอารมณ์ดีตลอดเวลาแล้วอยากจะค้อนเขานัก เพราะตฤณชอบทำตัวรู้ทันเธอไปเสียทุกอย่าง แต่ก็มักจะทำให้เธอตกอยู่ในที่นั่งลำบากเสมอ


            “งั้นไปกินในห้างก็ได้ค่ะ คนเยอะคงไม่มีใครมานั่งสังเกต”


            “ได้ครับ พี่ตามใจลิน”


            ชายหนุ่มบอกเสียงนุ่มก่อนจะพาเธอลงไปยังลานจอดรถ ซึ่งลินาลินคิดผิดที่ลงมาพร้อมชายหนุ่ม เพราะหญิงสาวถูกคนในบริษัทมองตั้งแต่ก้าวออกจากลิฟต์ไปจนถึงเปิดประตูขึ้นรถไปกับเจ้าของบริษัทเลยทีเดียว


            คนตัวเล็กหลับตาลงอย่างทำใจ...หลังจากกลับมาชีวิตของเธอคงไม่สงบดังเดิมอย่างแน่นอน

 

         

************************

ชีวิตในที่ทำงานของหนูมันไม่สงบมาตั้งนานแล้วลิน

ช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย

วงวารน้อง 5555555555

--------------------------------------------------------

ฝากติดตามเรื่องของรุ่นลูกด้วยนะคะทุกคนนนนน

ข้ามเส้นให้เป็นที่รัก 

(เปลี่ยนชื่อเรื่อง 5555 อันนี้น่าจะชัดเจนกว่า)

เรื่องนี้จะมีความแซ่บเพิ่มขึ้นสองระดับ

เพราะสิบทิศ เป็นหนุ่มแบด และน้องดา สดใสน่ารัก ขี้อ้อน เป็นลูกช้างน้อยของคนพี่

 

เขาและเธอถูกเลี้ยงมาอย่างพี่น้อง แต่ความสัมพันธ์นับวันกลับยิ่งอันตราย 

"พี่สิบ...น้องดาว่ามันแปลกๆ พวกเราโตแล้วนะคะ เปลี่ยนจากคิสเป็นหอมแก้มแทนดีไหม" 

"เจ้าแก้มฟังพี่ ต่อให้โตแค่ไหนก็ต้องทำตัวเหมือนเดิม ห้ามเปลี่ยน ห้ามห่าง และห้ามขัดใจพี่ เข้าใจหรือเปล่า"

------------------------------------------------------------------------

ประกาศตัวโตๆ ว่า E BOOK มาแว้วววววววว

ฝากพี่ตฤณคนเนียนไว้ในอ้อมใจแม่ยกด้วยจ้าาา

(มีของแถมให้ในตอนพิเศษแบบกรุบกริบพริกสิบเม็ด ก๊ากกกกกกก)


อบอุ่นละมุนรัก
สิริรฉัตร
www.mebmarket.com
        ในวันที่เขาเป็นเพียงแค่ยามจนๆ แต่กลับมีคนคนหนึ่งที่มองเห็นคุณค่า มอบรอยยิ้มที่แสนประทับใจ ตราตรึงไม่เคยลืมเลือน และเป็นเหมือนแรงผลักดันที่ทำให้ชีวิตเขาไต่ขึ้นไปอยู่ในจุดสูงสุดในฐานะนักธุรกิจไฟแรง ครั้นเมื่อฟ้าลิขิตให้เขากลับมาเจอกับเธออีกครั้ง ชายหนุ่มจึงกำโอกาสครั้งนี้เอาไว้แน่น และหมายครอบครองหัวใจของเธอ “เป็นอะไรครับ?” ตฤณหันมาถามอย่างแปลกใจ “กลิ่นหมูกระทะติดตัวลินมา...เหม็นไหมคะ”  หญิงสาวถามอย่างอายๆ ตฤณจึงหยุดรถก่อนที่จะออกไปสู่ถนนใหญ่ จากนั้นก็หันมองคนถามอย่างพิจารณา ทำเอาความมั่นใจของคนถูกมองลดฮวบลงอย่างมหาศาล “ไม่รู้สิครับ...ต้องลองพิสูจน์ดูก่อน” ไม่พูดเปล่าหากคนตัวโตขยับเข้ามาฝังปลายจมูกลงบนแก้มนุ่มและสูดกลิ่นที่ทำให้เธอไม่มั่นใจเข้าไปเต็มๆ ทำเอาลินาลินถึงกับอึ้ง นั่งตัวแข็งอย่างทำอะไรไม่ถูก และยิ่งปลายจมูกคมเลื่อนมาสูดดมซอกหูและเส้นผมของเธออย่างอ้อยอิ่งราวกับจงใจกลั่นแกล้งให้เขินอาย ยิ่งทำให้ลินาลินรู้สึกเหมือนจะหมดแรงเอาเสียดื้อๆ “หอมดีครับ...หิวเลย” “คะ...คุณตฤณ...” หญิงสาวถึงกับอึ้งเมื่อเขากระซิบบอกว่าหิวข้างๆ หูทำเอาเธอแก้มร้อนจนแทบระเบิดทั้งที่แอร์ในรถเย็นฉ่ำยิ่งกว่าอยู่ขั้วโลก  “หึๆ พี่หมายถึงหิวหมูกระทะครับ” ตฤณพูดเสียงกลั้วหัวเราะก่อนจะหันไปขับรถต่อ ลินาลินค้อนควักอย่างงอนๆ


**************************************
ฝากติดตามแฟนเพจด้วยนะคะ
มาทักทายกันได้ค่ะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 175 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

385 ความคิดเห็น

  1. #353 SalinCH (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 00:19
    เอ็นดูน้องลินนนน
    #353
    1
  2. #351 plernsilp (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 11:41

    อยากเป็นนางเอก แต่ชีวิตจริงเป็นนางร้าย ฮี่ๆ

    #351
    1
    • #351-1 สิริรฉัตร//ปัณฑารีย์(จากตอนที่ 39)
      26 ตุลาคม 2562 / 06:01
      555555555 คุณช่า ตุ๊ดซี่กล่าวว่า เราเป็นนางเอกในเรื่องของเรา แต่เป็นตัวร้ายในเรื่องคนอื่นเสมองค่ะคุณ
      #351-1
  3. #350 LightOfTheMoon (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 07:24
    ให้รู้บ้างว่าลินของใคร~
    #350
    1