คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

812

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


812

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 ต.ค. 59 / 08:35 น.
นิยาย ปุ๋ย | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
แนะนำตัวละคร / ทักทายผู้อ่าน

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 ต.ค. 59 / 08:35


เรื่อง ปุ๋ย
โดย ใบตองตึง
อาการปวดหัวที่มันรุมเร้าเธอตั้งแต่เมื่อสองวันก่อนทำให้เธอหงุดหงิดขึ้นมาทันที วันนี้พ่อกับแม่ไม่อยู่บ้านไปหาเก็บ "เห็ดป่า"กัน ช่วงเข้าพรรษาแบบนี้มีเห็ดต่างๆมากมายให้เก็บมาทำกับข้าวหรือเหลือจากกินก็เอาไปขาย ให้คนในหมู่บ้าน

เมื่อห้าวัน ก่อนเธอไปหาเก็บเห็ดตามลำพังในป่า ป่ากว้างใหญ่ไพศาลนั้นเธอรู้จักมันแทบทุกตารางนิ้วเนื่องด้วยเคยเดินป่าแห่งนี้ มาเมื่อครั้ง อายุได้ 9 ขวบ กับแม่และพ่อจึงนับได้ว่าเธอรู้จักมันดียิ่งกว่ารู้จักตัวเอง แต่เมื่อ มีเรื่องเกิดขึ้นกับเธอและ”ดาว”พร้อมกันถือเป็นเหตุร้ายแรงที่สุดในหมู่บ้านจากอดีตจนถึงปัจจุบันไม่เคยมีอาชญากรรมร้ายแรงใดๆ พ่อกับแม่ห้ามจึงไม่ให้เธอออกไปหาเห็ดอีกเลย นี่ก็ผ่านมา5วันแล้ว ยังไม่มีใครเจอ ดาว เลยเธอหายตัวไปในป่า พร้อมพร้อมกันกับวันที่ตัวเธอเองก็ตกมาจากหน้าผา แต่ที่เลวร้ายคือเธอจำไม่ได้ว่าเธอตกลงมาได้อย่างไร ความจำส่วนนั้นหายไป การ เสียใจ ตกใจ เกินไปและอุบัติเหตุอาจทำให้ความจำส่วนนั้นถูกลบเลือน

ชาวบ้านออกค้นหาทั้งสองคนพร้อมกันแล้วมาพบเธอนอนสลบอยู่ที่ท้ายหมู่บ้าน ตรงหน้าผาตอนสายของอีกวัน ส่วน ดาว ไม่มีใครหาเธอพบ ชาวบ้านวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆนาๆบางคนก็ก็บอกว่า"ดาว"หลงป่า แต่ตามความรู้สึกของเธอคิดว่ามันไม่ถูกต้อง
"ดาว"เป็นเพื่อนที่เคยเรียนโรงเรียนเดียวกันกับเธอเมื่อครั้งประถม และเธอเองก็ค่อนข้างคุ้นเคยกับป่าแห่งนี้เป็นอย่างดี เป็นไปไม่ได้เรื่อง ที่ ดาว จะหลงป่า แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครพบเจอ ดาว ไม่ว่าจะระดมคนในหมู่บ้านตามหาทุกซอกทุกมุมของป่าทุกคนในหมู่บ้านออกค้นหาทั้งกลางวันและกลางคืน ข้ามเขาไปหลายลูก แม้ว่าทุกคนในหมู่บ้านโดยเฉพาะ”พี่ พงศ์”จะเป็นห่วงดาวสักแค่ไหนก็ตามวันนี้ก็วันที่ 5 แล้วก็ยังไม่เลิกค้นหาโดยการค้นหาได้ขยายวงกว้างไปเรื่อยๆ ดาวเป็นสาวสวยน่าตาดีคนหนึ่งในหมู่บ้าน และยังเป็นคนที่อัธยาศัยดี ฉะนั้นไม่น่าแปลกใจเลยว่าใครๆก็เป็นห่วงเธอทั้งนั้น
วันที่ดาวและเธอเกิดเรื่อง เธอจำได้ว่าเธอออกไปหาเก็บเห็ดตั้งแต่ บ่ายกว่าๆเพื่อนำมาเป็นกับข้าวเย็น โดยเธอได้เดินไปบอกแม่กับพ่อที่ดำนาอยู่ท้ายหมู่บ้าน เพื่อท่านจะได้ไม่ต้องถามหาเธอ เวลาเธอกลับเย็นเกินไปฝนพรำๆทำเอาเสื้อผ้าที่เธอสวม เปียกได้ไม่ยากหน้าฝนช่างน่ารำคาญไปไหนก็ไม่สะดวก แต่ก็มีส่วนดีที่อย่างน้อย ก็ทำให้มีเห็ดป่างอกขึ้นมาจากดินนุ่มๆชุ่มน้ำ เธอออกหาเก็บเห็ดวันเว้นวัน โดยที่เธอไม่เคยเบื่อมันเลยการเจอเห็ดป่าเยอะๆเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นมากทีเดียว ส่วนดาวนั้น เธอได้ข่าวว่าออกหาเก็บเห็ดก่อนเธอเล็กน้อย โดยดาวบอกกับแม่ของดาวว่าจะไปทางทิศเหนือของหมู่บ้าน ซึ่ง ป่าตรงนั้นทึบกว่าเพราะหวังจะไปเก็บเห็ดโคนที่เคยมีให้เก็บอยู่ตรงนั้น เพราะเห็ดโคน ถ้าหากเคยออกดอกอยู่ที่ไหนมันมักจะออกดอกอยู่ที่นั่นทุกปี และจะถูกเรียกว่า"บ่อน"หรือ"บ่อนเห็ดโคน "ฝนตกแบบนี้ มีโอกาสสูงที่จะได้เห็ดโคนมาเป็นกับข้าวเย็น แล้วดาวก็หายตัวไปไม่มีใครพบดาวอีกเลย ส่วนเธอไปหาเก็บเห็ดป่าทั่วๆไปจึงไปแถวใกล้ๆบ้าน แต่ก็ไม่วายผลัดตกจากหน้าผา จำเหตุการณ์ต่อจากนั้นไม่ได้สักนิดเดียวยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัวขึ้นมาฉับพลัน
หมู่บ้านของเธอเป็นหมู่บ้านเล็กๆอยู่ใน อ้อมอกภูเขา ทิวเขาสูงตระหง่าน ล้อมรอบหมู่บ้านไว้ ทุกคนในหมู่บ้านรู้จักกันหมด ใครเป็นลูกใครหลานใคร ต่างรู้กันดี บางคนก็เป็นญาติห่างๆกันเพราะอย่างนี้ การเข้าไปในป่าแต่ละครั้งจึงไม่ต้องกังวลเรื่องความไม่ปลอดภัยจากคนกันเอง ในหมู่บ้านไม่เคยมีการก่ออาชญากรรมร้ายแรง ตัวเธอเองเข้าป่าอาทิตย์ละสองสามครั้ง จนจำได้ทุกที่ทางว่าตรงไหนมีเห็ด ชนิดไหนงอกออกมา รู้ว่าเวลาไหนจะหาเก็บอะไรได้จากป่ารู้ว่าเวลาไหนเห็ดออก หน่อไม้ออกหรือมีผักป่าให้เก็บมาแกง เธอรู้ทางหนีทีไล่ รู้ทางลัดทางตรง เธอไม่เคยกลัวที่จะเดินป่าคนเดียวไม่ใช่แค่เธอ คนในหมู่บ้านก็เช่นเดียวกัน แต่ก็ยังค้างคาใจว่าทำไมเธอถึงผลัดตกหน้าผาได้ แล้วดาวหายไปไหน?
เธอทนต่ออาการปวดหัว แทบไม่ไหวเมื่อพยายามคิดถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาความจำของเธอจะสะดุดลงตรงที่เธอกำลังเก็บเห็ด ดอกขาวอวบ ใส่ตะกร้า ไม้ไผ่ที่เธอสานขึ้นมาเอง พร้อมกับความคิดที่ว่าเย็นนี้เธอจะนำเห็ดไปย่างไฟ ปิ้งพริกหนุ่ม โขลกรวมกันเธอนึกถึงกลิ่นเห็ดย่างไฟหอมๆโชยมา

เธอคิดถึงรอยยิ้มจากพี่พงศ์ยามที่เธอถือถ้วยน้ำพริกเห็ดไปให้เขาที่บ้านคิดถึงวาจาหยอกเย้า แล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้จากนั้นทุกอย่างก็หายไป

 หลายคนในหมู่บ้านพยายามถามเธอว่าเธอเจอดาวบ้างไหมเพราะมีเธอเพียงสองคนที่ออกไปเก็บเห็ดตอนบ่ายนั้น เธอได้แต่สั่นศีรษะทุกครั้งเพราะเธอจำไม่ได้จริงๆ

ส่วนพี่พงศ์ เป็นที่รู้กันว่าเขาเศร้าเสียใจเพียงไหนในการหายไปของดาว
เวลาผ่านไปจากวันเป็นจากเดือนเป็นปีทุกคนเลิกพูดถึงดาวหลังจากที่คำร่ำลือบอกว่าถูกเจ้าป่าเจ้าเขาจับตัวไปเพราะความที่ดาวเป็นคนน่าตาดีนั่นคือบทสรุปที่คนในหมู่บ้านพูดถึงเป็นครั้งสุดท้ายแล้วมันก็ค่อยๆเลือนไป และหายไปตามกาลเวลา
เธออกมาหาเก็บเห็ดในป่าอีกครั้ง ด้วย ตะกร้าสานใบใหม่วันนี้เธอไปทางเหนือหมู่บ้านที่เป็นป่าทึบตรงที่"ดาว"หายไปเพราะต้องการเห็ดโคนบ้างเมื่อวันก่อนคนข้างบ้านไปเก็บมากำลังตูมๆน่ากิน เห็ดโคนมีหลาย"บ่อน"ใกล้บ้าง ไกลบ้าง แล้วแต่จังหวะและเวลา ส่วนมากถ้าฝนตกติดต่อกันสักสักสองหรือสามวัน ตกแบบ รินๆ ทั้งวันทั้งคืน คือโอกาสเดียวของปีที่จะได้ลิ้มรสเห็ดโคน
เธอเดินลัดเลาะพาตัวเองไปตามป่าไผ่ ลองใช้เสียม ขุดคุ้ย หาหน่อไม้ไม่แน่มันอาจ แทงหน่อ ออกมาบ้างแต่ก็ไม่มีเลย จนเหนื่อยคิดว่าไม่นานก็จะถึง"บ่อนเห็ดโคน"จึงเร่งฝีเท้าหากมันออกดอกจริง ใครมาเจอก่อนเธอก็ อด เธอรีบสาวเท้ามาถึง"บ่อนเห็ดโคน" รอยดินแตกเหมือนมีวัตถุชนิดหนึ่งแทงทะลุดินขึ้นมารอบๆ จอมปลวกใหญ่ เธอรู้ได้ทันที โชคของเธอมาถึงแล้ว เสียมในมือถูกใช้งานเธอกระแทกเสียมลงบนดินข้างๆจอมปลวก ทันใดนั้นเองภาพเรื่องราวต่างๆก็ผุดขึ้นมา ชัดเจนในความทรงจำ
"สร้อย มีข่าวดีจะบอกรู้รึป่าว พี่พงศ์ จะมาขอดาวกับพ่อแล้วนะ พี่พงศ์ บอกรอให้เกี่ยวข้าวก่อนขายข้าวปีนี้ได้เงิน เพราะฝนดี จะได้มีเงินค่าสินสอด" ความอิจฉาริษยาพุ่งขึ้นมาจนถึงขีดสุด พี่พงศ์ คนที่เธอมีใจให้นักหนาจะไปขอดาวแต่งงาน ………
เธอแยกชิ้นส่วน"ศพ"ออกเป็นชิ้นๆโดยเสียม ส่วนของแขนเรียวสวย เธอผังมันไว้รอบ จอมปลวกขุดหลุมไม่ใหญ่นักแต่ลึกเอาการ ดินนุ่มชุมน้ำขุดง่ายเสียนี่กระไร ส่วนตัวของ"ดาว"หนักเอาการเธอลากมันไปกับพื้นฝังมันไว้ตรงต้นยางใหญ่ ใบยางใบใหญ่ๆร่วงลงมาหนาเตอะ ช่วยปิดบังร่องรอยการขุดเธอเหนื่อยกับการขุดตลอดบ่ายนั้น จนเย็นฝนกระหน่ำมาอย่างหนักเธอจึงฝังส่วน ขา ใกล้ๆกับ กอหน่อไม้ซาง อย่างน้อยเธอก็ยังช่วยดาวให้มีประโยชน์เมื่อตายไปยังเป็น"ปุ๋ย"ให้เห็ดให้หน่อไม้ที่เธอชอบกิน 
แต่เธอไม่คิดว่าคนสวยๆนี่จะเป็นปุ๋ยชั้นเลิศ อีกไม่เกินอาทิตย์คงได้กิน หน่อไม้ซางหวานๆ สักที เธอ เก็บ เห็ดโคน ดอกตูมสีน้ำตาลใส่ตะกร้าจนล้น เธอเปิดถุงเป้ที่สะพายมาคัดเอาดอกตูมๆแข็งๆใส่ลงไป เธอต้องไปเยี่ยมส่วนหัวของ"ดาว"สักหน่อยเธอฝังมันไว้ตรงริมหน้าผา ตรงที่ไม่มีใครกล้าเดินไปใกล้

เกี่ยวข้าวปีนี้"พี่พงศ์"บอกจะมาขอเธอกับพ่อเสียทีหลังจากที่เขาโศกเศร้าจากการที่ดาวหายไป เธอเป็นคนปลอบใจเขาตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา

 

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ EGLE II

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น