คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

577

ยอดวิวเดือนนี้

6

ยอดวิวรวม


577

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  13 มิ.ย. 59 / 11:41 น.
นิยาย к กระบก | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 13 มิ.ย. 59 / 11:41


พิมพ์เนื้อหาตรงนี้ 
กระบก

โดย ใบตองตึง

ฉันโหมงานหนักมาทั้งเดือน  คิดว่าจะไดพักแต่เปล่าเลยลูกสาวลูกชายต่างคนต่างต้องการแม่ รอยยิ้มบนแก้มป่องของลูกสาวเมื่อฉันกลับเข้าบ้าน ลูกชายที่กำลังเข้าสู่วัยรุ่นถึงแม้ไม่พูดฉันเองเข้าใจเขาได้ดีว่าขาดฉันไม่ได้ เสียงออดอ้อน ของลูกสาวอ้วน ดังอยู่ข้างกาย

“แม่พ่อเก็บลูกอะไรมา เต็มถุงเลย ข้างในมันต้องมีอะไรแน่ๆเลยลูกมันป่องๆ” ฉันหันไปมองตามเสียงไม่ตอบลูกสาวทันทีแต่หันไปถามคนที่ถูกอ้างว่าเก็บมา

“เอามาจากไหน กรุงเทพมีกระบกด้วยเหรอ”คำถามที่เหมือนจะคาดคั้น ด้วยอาการน้อยใจที่เขาหนีฉันไปงานศพ ปล่อยให้ฉันซึ่ง งานเข้า อยู่เฝ้าบ้านกับลูกๆ

“ไปแวะบ้านพี่สมที่ชลมา ญาติเขาเอามาฝากจากอีสาน เห็นว่าชอบกินเขาบอกอามาเยอะๆเขากินไม่ไหว เขาบอกกินเยอะอ้วน เอาค้อนทุบเอาอย่าใช้มีดนะ”ลูกสาวนั่งลงยองๆข้างถุงกระบกแกะถุงพัลวัน ฉันคว้าถุงมันขึ้นมาถือไว้ ค่อนข้างหนักเอาการคิดว่าแม้พี่แกช่างดีอุตส่าห์หอบหิ้วมาให้ทั้งที่มันหนักออกอย่างนี้

  ท้องฟ้าเริ่มมืดอากาศเย็นโรยตัวไปทั่วฉันเปิดไฟหลังบ้าน  ยกกระถางกุหลาบสีส้มต้นโปรดมาวางดอกของมันเล็กไปหน่อยคล้ายขาดปุ๋ย ต้นไม้หลายต้นในสวน ต่างแย่งกันชูช่ออวดความสมบูรณ์แต่เจ้ากุหลาบชอบหลบมุม วิ่งเข้าไปในครัวพยายามดันเอาเขียงไม้เนื้อแข็งอันใหญ่โตมโหฬารคาดว่าจะเป็นไม้แดง ที่พี่สาวให้มาจากบ้านเกิด เมื่อปีกลาย ออกแรงทั้งดันทั้งผลักเพราะยกไม่ไหวจนมันมาถึงหลังบ้านจนได้ เดินไปหาอุปกรณ์อีกอย่างที่ขาดไม่ได้คือค้อนตอกตะปู ซึ่งด้ามมันเป็นที่ ภูมิอก ภูมิใจ ของฉันมากเพราะมันทำจากไม้พยุงลงทุนนั่งขัดสมาธิกับพื้นปูนจับกระบกลูกออกสีเทาดำออกมาวาง กับเขียงใช้ค้อนทุบอย่างแรงโดยใช้มือจับไว้ ลูกสาวไปยกเอาเก้าอี้ไม้ตัวเล็กที่ฉันทำพิเศษสำหรับเขามานั่งดู ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทำงานมาเหนื่อยๆ ต้องมานั่งทุบกระบกอีก แต่เมื่อมองเห็นสายตาของลูกสาวทำเอาใจฉันอ่อนยวบลงไปทันที

“โปะโปะๆ”ฉันทุบกระบกจนได้ยินเสียงมันปริแตกเห็นเนื้อข้างในสีน้ำตาลแดงหลุดร่วงลงมาลูกสาววิ่งไปเอาจานในครัวมาใส่ 

“ข้างในมันเป็นแบบนี้เหรอแม่ แม่ทุบให้เยอะๆเลย หนุจำได้แล้ว ลูกไอ้นี่ที่เขาหาบขายใช่ไหมแม่”ฉันยิ้มแทนคำตอบลงมือทุบกะบกต่อไป

 “ อันนี้อร่อยกว่าที่เขาขายกระบกถ้าคั่วเลยกินเลยมันหอมอร่อยกว่าแต่ที่เขาขายเขาคั่วนานแล้วไม่อร่อยเท่าที่ควร” เปลือกกะบกวางเรียงรายฉันหยิบขึ้นมาดมไม่มีกลิ่นที่ต้องการกลิ่นที่ต้องการคือกลิ่นสาบควาย

ฉันบ่นพึมพรำแล้วจับเปลือกมันโรยเข้าไปในกระถางกุหลาบ ลูกสาวมองตามมือ

“อันนี้แม่ไม่เอาแล้วใช่ไหม”ลูกสาววิ่งไปหยิบปากกาเมจิกในกล่องปากกา เธอจับมันขึ้นมาเขียนอะไรหยุกหยิก แล้วหันด้านที่เขียนมาให้ฉันดู ลวดลายบนเปลือกกะบกสะท้อนความเป็นฉันออกมาให้เห็น

“เหมือนเต่าเลยแม่”ฉันอมยิ้มเล็กน้อยพรางคิดว่าเธอช่างเหมือนฉันเหลือเกิน  

“โปะโปะ ปึก โอย” ฉันรู้สึกปวดทันทีทีค้อนตีพลาดไปโดนนิ้วโป้ง สงสัยมันจะมืดแล้วล่ะมั่ง

  ภาพความทรงจำเก่าๆไหลเวียน ออกมาจากสมองส่วนความจำ ฉันสะพายถุงย่ามใบเก่าเดินลัดเลาะขึ้นไปบนเขากับแม่สภาพป่าในยามที่ใบไม้ร่วง เสียงเหยียบใบไม้ดังกรอบแกรบ ต้อนไม้แทบทุกต้นพากันผลัดใบทิ้งเนื่องจากเข้าสู่ช่วงหน้าแล้งมีเพียงต้นกะบกลำต้นสูงใหญ่ที่ยังคงมีใบเขียวชอุ่ม ฉันแหงนมองจนสุดลูกตา ใต้ลำต้นสูงใหญ่ลูกสุกสีเหลืองร่วงหล่นเต็มพื้นฉันเลือกลูกสีเหลืองสวยลูกหนึ่งมากัดกินรสชาติ เปรี้ยวหวานอมฝาดไม่อร่อยนัก แต่ก็ยังทำให้ฉันกินมันเกือบทั้งลูก

  ถุงย่ามใบเล็กที่แม่ทำพิเศษให้ฉันถูกวางพิงก้อนหินก้อนไม่ใหญ่นัก ฉันเลือกเก็บลูกที่คิดว่าโตที่สุดหลายๆลูกมาใส่ถุงย่าม จนเต็ม หันไปใส่ถุงย่ามของแม่บ้าง

“ปอ ล่ะ ไปเตอะหล้าเดียววันพูกมาใหม่”เสียงแม่บอกฉันเราสองคนสะพายถุงหนักอึ่งลงมาจากเขา  ฉันไม่บ่นสักคำ ด้วยความมุ่งหวังบางประการจนถึงคอกควาย แม่รับถุงมาจากฉันเทกะบกเป็นกองเข้าไปในคอกควาย เจ้าควายตัวผอม เพราะถูกขังอยู่ในคอกเป็นเวลานาน เพราะข้าวยังไม่ได้เกี่ยว ต้องหาเกี่ยวหญ้าให้กินทุกวัน วันนี้โชคดีได้กินของหวาน ควายตัวดำสองตัวเคี้ยวกินลูกกะบกอย่างเอร็ดอร่อย ก็มันหวานฉันเข้าใจว่าความชอบรสหวาน ส่วนวัวชอบรสเค็ม  จากคำพูดของแม่ที่เตือนว่าอย่าถอดเสื้อผาทิ้งไว้เดียววัวจะกิน เพราะมันชอบเหงื่อของเราที่ติดอยู่บนเสื้อ เสื้อตัวไหนยับๆจึงมักจะถูกเปรียบว่า”ยับเหมือนวัวเคี้ยว

  รุ่งเช้าฉันเข้าไปในคอกควายอีกครั้งมันถ่ายมูลกองโต หลายกองเหยียบย่ำไปมา แม่รอจนกองมูลแห้งสักสองสามวัน นำเอาคราดมาคราดเอากะบกที่ถูกควายเคี้ยวจนเหลือแต่เปลือกของเมล็ดแข็งๆออกมาเพราะกลัวมันจะเหยียบจมไปในมูลใหม่  ฉันเคยถามแม่ดูว่าทำไมไม่ผ่ากะบกตอนที่ควายยังไม่เคี้ยวแม่ บอกว่า

  เนื้อกะบกมันลื่นเดี่ยวมีดโดนมือฉันเคยลอง บี้เนื้อมันดู คล้ายเนื้อของลูกตาลสุกที่มีเส้นใยเหนียวๆห่อหุ้มไว้แต่เมื่อโดน เจ้าควายเคี้ยว กระเพของควายจะย่อยจนเหลือเพียงเมล็ดแข็งๆ

   ฉันวิ่งไปเอากระบุงมาใส่จนเต็มกระบุงไปเทไว้ยังลานบาน กลิ้งขอนไม้มารอแม่ เตรียมพร้อมสำหรับตัวเองไว้ด้วย

“บ่าได้เดียวมีดจะฟันมือ”เสียงแม่ดุฉัน ฉันจำได้ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปี แม่ไม่เคยอนุญาตให้ฉันฝ่ากะบกเลย จนวันที่ฉันเข้ามาทำงาน ในเมืองใหญ่ แม่แก่ตัวลงมาก  กะบกยังคงถูก ฝากเป็นพัสดุมาถึงฉันเสมอ บางครั้งฉันคิดว่าใครจะช่วยแม่สะพายถุงย่ามที่หนักอึ่งลงมาจากเขา แม่ฉีกเอาเศษผ้าเก่าๆให้เป็นชิ้นเล็กฟันรอบนิ้วชี้จนหนา ป้องกันมีดโดนมือ แล้วลงมือฝ่ากะบกทันที   ฉันนั่งยองๆลงข้างๆเตรียมเก็บและแกะกะบกใส่กระด้งนำไปตากสำหรับคืนนี้

หน้าหนาวแบบนี้ เรานอนไม่ค่อยหลับด้วยความหนาวเหน็บที่รังแก พ่อทำเตาพิงยกขึ้นไว้บนชานบ้าน ฉันกับแม่ เอาหม้อใบเก่าตูดหม้อดำเขรอะไปด้วยเขม่าขึ้นวางบนเตาเทกะบกใส่เข้าไปคั่ว กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ ฉันแกะเปลือกกะบกทิ้งเป็นกอง เลือกเอาเฉพาะเนื้อส่งเข้าปากความหอมมันติดตรึงใจไม่เคยลืมเลือน

  “รำก่อหล้า”แม่แทบไม่ยอมแตะมันนั่งมองฉันกินอยู่อย่างนั่น

  “รำกะ วันพูกไปเก็บแฮ้มเนาะ “ ฉันยิ้มให้แม่ แม่ยิ้มตอบรอยยิ้มสุขใจของแม่ ฉันจำได้ดี

  “แม่เจ็บเหรอแม่” เสียงลูกสาวเอ่ยปากถามฉันส่ายหน้าทั้งๆที่ไม่เป็นความจริง น้ำตาร่วงฉันปาดน้ำตา ลูกสาวคงคิดว่าฉันเจ็บเพราะโดนค้อนทุบจึงร้องไห้วิ่งไปหยิบยาหม่องมาให้

  “พรุ่งนี้แม่ทุบให้ใหม่วันนี้มันมืดแล้วตาแม่ไม่ค่อยดี”

กลิ่นคั่วกะบกหอมกรุ่นฉันแกะกินไปสองสองเม็ดนอกนั้นลูกสาวกินเรียบ แต่คราวนี้ไม่ใช่ฉันที่เป็นคนทุบ ด้วยเพราะฉันอ้างว่าโดนค้อนทุบมือสามีเลยไม่ให้ทำแต่ความจริงแล้ว เห็นกะบกทีไรก้อนแข็งๆมันขึ้นมาจุกที่ลำคอขอบตาร้อนผ่าว

แม่ไม่ต้องห่วงนะ ลูกมีคนคอยทุบกะบกให้กินแล้วเขาคงรักลูกไม่น้อยไปกว่าแม่

 

 

ผลงานอื่นๆ ของ EGLE II

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น