การเลี้ยงตัวร้ายให้เป็นบอสที่ดีไม่ใช่เรื่องง่าย! [End ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 138,632 Views

  • 2,290 Comments

  • 4,920 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    156

    Overall
    138,632

ตอนที่ 33 : ตอนที่32 หวาดกลัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    13 มี.ค. 60

อนที่32 หวาดกลัว

 

 

 

“ข้าไม่อยากให้เจ้าเข้าร่วมการประลองเวทย์มนต์”คาร์ลีอันที่ตอนนี้นอนอยู่บนตักของอีกฝ่ายเอ่ยเสียงเป็นกังวล การประลองเวทย์มนต์จะจัดทุกสี่ปี ในแต่ละครั้งที่จัดล้วนแล้วแต่มีคนต้องเสียชีวิตกับการประลองไม่ต่ำกว่าหนึ่งคนในแต่ละปี แม้จะรู้ว่าอัลเดย์ในตอนนี้เก่งยิ่งกว่าเธอ แต่ว่า...

 

เจ้ากลัว?”อัลเดย์เลิกคิ้วสูง มือของเขาจับเส้นผมของเธออย่างนุ่มนวล 

 

“อา..”คาร์ลีอันครางตอบอย่างไม่เต็มเสียง มือของเธอยกขึ้นจับมือของเขาเอาไว้ ใบหน้าหล่อเหลาของเขานับวันยิ่งอ่านยาก จนบางครั้งเธอไม่มั่นใจว่าสิ่งที่เธอดูออก คือสิ่งที่เขาจงใจเปิดเผยหรือเปล่า

 

เช่นนั้นข้าจะแข่งแค่รอบแรกดีไหม”อัลเดย์กล่าว หากผู้หญิงบนตักของเขาไม่อยาก เขาเองก็ไม่อยากเช่นกัน การประลองของพวกมนุษย์มันเป็นสิ่งงี่เง่าในสายตาของเขาอยู่แล้ว ส่วนที่ว่าทำไมเขายังต้องลงแข่งทั้งที่ไม่อยาก ก็เป็นเพราะเพื่อรักษาหน้าตาของอาณาจักร

 

แต่ดูเหมือนโฉมงามจะไม่สนใจเลยสักนิด นางสนใจเพียงความปลอดภัยของเขา...

 

น่ารักจริงๆ

 

“ยังไง?”

 

“ข้ามีวิธี”อดีตจอมมารฉีกยิ้ม เขาโน้มตัวลงจูบหน้าผากกลมมน คาร์ลีอันมุ้ยหน้าลงเล็กน้อย ริมฝีปากฉีกยิ้มบางเบา นับเป็นเรื่องปกติของพวกเราไปแล้วกับการจูบหน้าผากหรือแก้ม หากมีโอกาสเขาแทบจะทำมันกับอีกฝ่ายสามเวลาหลังอาหารหรือมากกว่านั้น

 

ความรักไม่จำเป็นต้องทำอะไรที่มากกว่า...

 

ขอเพียงอีกฝ่ายมีความสุขนั้นก็เพียงพอ

.

.

.

.

 

เฮือก!

 

ร่างบางของราชินีเปิดเปลือกตาขึ้น ใบหน้างดงามมีหยาดเหงือผุดผายไปทั่ว คาร์ลีอันกัดริมฝีปากของตัวเอง เนื้อตัวสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวจากฝันร้าย 

 

“ฝัน..อีกแล้ว”เธอเลื่อนตัวขึ้นเอนตัวพิงกับหมอนใบหนา มือยกขึ้นกลายหน้าผาก ในความฝันตัวเธอถูกธนูดอกยักษ์แทงทะลุท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมายร่วมถึงอัลเดย์ ดวงตาสีเขียวมิ้นของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงสดราวกับปีศาจ ก่อนจะพุ่งทำลายทุกสิ่ง

 

คาร์ลีอันหันไปมองด้านข้างที่มีร่างของเขานอนอยู่ เปลือกตาปิดสนิทลมหายใจสม่ำเสมอทำให้เธอวางใจได้เปาะหนึ่ง เพราะอัลเดย์บอกว่าอยากนอนกับเธอเหมือนสมัยเด็ก อีกอย่างเขาเรียกร้องว่าขอแค่เรื่องนี้เป็นของขวัญวันเกิด ชายหนุ่มจึงได้มานอนร่วมห้องกับเธอ

 

โชคดีเหลือเกินที่เธอไม่ได้กรีดร้องเหมือนทุกวันที่ผ่านมา อาจเพราะชินชา..

 

ความฝันที่เด่นชัดทำให้เธอเริ่มหวาดกลัวถึงอนาคต

 

“ข้า...ต้องตาย จริงๆงั้นเหรอ”คาร์ลีอันฟุบหน้าลงหน้าลงกับหัวเข่าที่ตั้งชัน ในตอนแรกเธอไม่เคยหวาดกลัวกับคำว่าความตาย แต่ตอนนี้เธอกำลังหวาดกลัว บางสิ่งร่ำร้องว่ายังไม่อยากตาย

 

ท่ามกลางความเงียบเหงา คาร์ลีอันไม่รู้เลยว่า....

 

ผู้ชายที่คิดว่าหลับนั้น แท้จริงแล้วด้ยินทุกอย่างที่เธอพูดออกมา

.

.

.

.

 

 

เช้าวันต่อมา

หลังจากส่งอัลเดย์ที่หน้าประตูโรงเรียนเสร็จเธอก็กลับมาที่ปราสาท ชายหนุ่มมีท่าทางแปลกๆเล็กน้อยตอนที่เธอบอกลา แต่นั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญที่เธอเอามาใส่ใจในวันนี้ คาร์ลีอันเรียกแม่ทัพอัลเบิร์ตเข้าเฝ้าเป็นการส่วนตัว

 

ในห้องไม่มีผู้ใดอยู่เลยนอกจากตัวเธอและเขา เป็นครั้งแรกที่เธอสั่งให้ทุกคนปิดปากเงียบเกี่ยวกับเรื่องที่เขาถูกเรียกเข้าพบ คาร์ลีอันไม่ได้นั่งดื่มชาด้วยสีหน้าสบายอารมณ์เช่นทุกครั้ง

 

“เรามีเรื่องอยากให้ท่านช่วย”น้ำเสียงของเธอหนักแน่นกว่าปกติ ดวงตาดูอ่อนลง อัลเบิร์ตขมวดคิ้วกับท่าทางแปลกๆของผู้เป็นนาย เขาขยับแว่นก่อนจะกล่าวรับคำสั่ง

 

“กระหม่อมมีหน้าที่ทำตามทุกอย่างที่พระองค์ต้องการ”

 

คาร์ลีอันส่ายหน้า “นี้คือคำขอร้องจากเราท่านแม่ทัพ ไม่ใช่คำสั่ง”

 

“ในปีนี้..หากเราเป็นอะไรไป..เรามีบางสิ่งที่อยากให้ท่านช่วย”

 

ดวงตาของท่านแม่ทัพเบิกกว้างขึ้นก่อนจะกลับเป็นเหมือนเดิม ริมฝีปากของเขาปิดสนิทไม่เอ่ยสิ่งใด สมองยังไม่อาจประมวลผลถึงคำพูดคำจาแปลกประหลาดจากหญิงสาวได้เต็มร้อย

 

“หากไม่สามารถยื้อชีวิตของเราเอาไว้ได้....ขอให้..คาร์ลีอันสูดหายใจเข้าเต็มปอด ดวงตาไร้ซึ่งความลังเล

 

“แยกชิ้นส่วนร่างของเราแล้วแยกเผา ขี้เถ้าที่ได้จากการเผาก็ให้โปรยมันไปกับสายลม ห้ามเหลือไว้แม้แต่น้อย”

 

คราวนี้เขาไม่อาจเก็บซ่อนความตกใจไว้ได้ แยกส่วนแล้วเผา นั้นไม่ใช่การหยามพระเกียติขององค์ราชินีหรอกหรือ ตามประเพณีพระศพของพระนางควรถูกฝั่งไว้ในสุสานอย่างทรงเกียรติ 

 

“รับปากเราว่าเจ้าจะทำตาม หากเราเป็นอะไรไป ไม่ต้องลังเล”ความกลัวมากมายทำให้เธอเลือกที่จะแยกชิ้นส่วนร่างของตัวเองแล้วเผาจนกลายเป็นขี้เถ้า ภาพของอัลเดย์ในความฝันมันทำให้เธอหวาดกลัวเหลือเกิน

 

“พระเกียรติของพระองค์..”

 

“ไม่ต้องใส่ใจ รับปากเรา”คาร์ลีอันจ้องเข้าไปในดวงตาของเขาอย่างคาดคั้น ในนั้นไม่แสดงสิ่งใดออกมาให้เห็น ถ้อยคำของเธอล้วนคิดมาดีตลอดทั้งคืนเธอคิดซ้ำแล้วซ้ำอีก

 

“กระหม่อมขอเหตุผลด้วยพ่ะย่ะค่ะ”ท่านแม่ทัพยังไม่ยอมรับปากตกลง เพราะหากมีเหตุผลไม่พอเขาอาจถูกประณามจากหลายๆฝ่าย และอีกอย่างผู้หญิงคนนี้คือคนของตระกูลลูกสาวของท่านลุงและท่านป้าที่เขารู้จัก ลูกสาวคนโตเองก็เป็นอดีตราชินีแต่ก็ไม่ได้ตายอย่างสมเกียรติ ส่วนลูกสาวคนเล็ก...ถ้าทำแบบนั้นมันยิ่งกว่าลูกสาวคนโตด้วยซ้ำไป

 

“เรากลัว...กลัวว่าตัวเราจะถูกฟื้นคืนชีพโดยที่เราไม่ต้องการ”นัยน์ตาสีแดงทอประกายเจ็บปวด ในอนาคตสิ่งที่ไปพบเจอ มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะหยุดมัน หากไม่มีร่างกาย ไม่มีขี้เถ้า ไม่มีอะไรเลย เขาคงไม่สามารถฟื้นคืนชีพตัวเธอขึ้นมาได้

 

“ฝ่าบาทเวทย์นั้นไม่มีจริง”อัลเบิร์ตเอ่ยอย่างไม่เชื่อ ฟื้นคืนชีพมันมีแต่ในนิทาน เวทมนต์แบบนั้นมันไม่เคยมีหรือถูกจารึกมาก่อน มีเพียงพวกหลงงมงายเท่านั้นที่เชื่อว่ามันมีจริง

 

จริงหรือไม่ เจ้าอาจได้รู้เมื่อเราตาย รับปากเรา ไม่ต้องลังเล เจ้าจะไม่มีความผิดใดใดกับเรื่องนี้”มีเพียงเขาที่ช่วยเธอได้ มีเพียงเขาที่มีอำนาจมากพอหลังจาเธอตาย

 

ได้โปรด..”

 

“เราหวาดกลัวเหลือเกิน”

 

ไม่ว่าเรื่องที่องค์ราชินีพูดจะเป็นความจริงหรือไม่ แต่พระองค์กำลังขอร้องอ้อนวอนเขา ลึกเข้าไปในแววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่พยายามหลบซ่อน สีหน้าที่ดูอดทนกับทุกสิ่งมามากเกินพอ ทั้งที่ปีนี้พระองค์จะสละบัลลังก์ แต่ทำไม..เขากลับมองไม่เห็นถึงความสุขสบายของพระองค์เลยสักนิด

 

กระหม่อมรับปาก แต่ในฐานะหมอถ้ายื้อเอาไว้ได้ กระหม่อมจะทำสุดความสามารถ”เขาเอ่ยเสียงหนักแน่น ความภักดีที่มีให้ต่อเจ้านายคือสิ่งที่ชายชาตินักรบภาคภูมิใจ เขาคือหนึ่งในตัวหมากที่ถูกวางไว้เพื่อความมั่นคงของบัลลังก์ เพื่อการนั้นเขาจำเป็นต้องละทิ้งความฝันที่จะเป็นหมอผันตัวมาเป็นแม่ทัพ 

 

“ขอบใจมาก จำเอาไว้ อย่าลังเลในคำสั่ง แล้วก็หากข้าเป็นอะไรไปห้ามองค์ชายอัลเดย์เข้าใกล้ตัวข้าเด็ดขาด”คาร์ลีอันกำมือที่สั่นสะท้านของตัวเองเอาไว้ ปกปิดความผิดปกติอย่างแนบเนียน 

 

อนาคตสามารถเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

 

หากเธอพยายาม มันต้องไม่เป็นไปในทางที่เลวร้าย...!

 

ตัวเธออีกคนก็บอกเธอเพื่อให้มันเปลี่ยนแปลง คาร์ลีอันจะไม่ยอมเดินซ้ำรอยเดิมเด็ดขาด

 

“พ่ะย่ะค่ะ”คนเป็นแม่ทัพไม่อาจเข้าใจ อัลเบิร์ตเก็บความสงสัยเอาไว้ ดูท่าเมื่อกลับไปที่บ้านเขาต้องเขียนแผนผังแตกแยกเรื่องราวให้เข้าใจง่ายขึ้น เพื่อเตรียมการรับมือ

 

“อย่าบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้ ปล่อยให้มันเป็นความลับระหว่างเรากับท่าน”ริมฝีปากบางออกคำสั่ง คาร์ลีอันลุกขึ้น ก่อนจะเดินที่หน้าต่างห้อง ชีวิตต้องก้าวเดินต่อไป เพื่อการนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

 

เธอต้องละทิ้งความหวาดกลัว...

.

.

.

.

 

“อัลเดย์!”เจ้าหญิงแมรี่ส่งเสียงเรียกเพื่อนชายที่พึ่งก้าวขาเข้ามาในห้อง นัยน์ตาสีเขียวสดเต็มไปด้วยความผิดหวังกับเรื่องที่พึ่งได้รับแจ้งมา อัลเดย์ระบายยิ้มสวมใสหน้ากากของผู้มากมิตร 

 

เราฝากขอโทษองค์ราชินีคาร์ลีอันด้วย วันนี้ทางสภาแจ้งเข้ามาว่าอาณาจักรของเราไม่ได้เป็นเจ้าภาพตามกำหนดเดิม”สาวน้อยก้มหน้าลงซ่อนแววตาผิดหวัง เพราะมีคนกลุ่มหนึ่งในสภากลางผลักดันอีกอาณาจักรทำให้อาณาจักรของเธอไม่ได้เป็นเจ้าภาพ ท่านพี่โมโหมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้นอกจากยอมรับ

 

อัลเดย์มีสีหน้าแปลกใจ ทั้งที่เมื่อวานยังดูมั่นใจมากขนาดนั้น “ไม่เป็นไรครับเจ้าหญิง องค์ราชินีคาร์ลีอันไม่คิดมากกับเรื่องแค่นี้หรอก ว่าแต่ทำไมอาณาจักรของเจ้าหญิงแม่รี่ไม่ได้เป็นเจ้าภาพ?”

 

เมื่อต้องพูดถึงเรื่องนี้ดรุณีน้อยมีสีหน้าขุ่นเคืองขึ้นมาทันใด “เพราะพวกตาแก่ในสภากลางร่วมในกันผละดัน อาณาจักรของเราเลยชวดโอกาสไป”

 

“ทั้งที่อาณาจักรของฝ่ายนั้นแย่กว่าแท้ๆ”

 

“อาณาจักรฝ่ายนั้น?”เขาแปลกใจไม่น้อยเลยที่อาณาจักรแย่กว่าได้เป็นเจ้าภาพแทน หากไม่มีการเล่นตุกติกลับหลังเรื่องแบบนี้ควไม่มีวันแบะไม่มีทางเกิดขึ้น ดูเหมือนว่าปีนี้การประลองเวทย์มนต์จะไม่ธรรมดาอย่างทุกปี...

 

“อาณาจักรยูเรเซียเพื่อนบ้านข้างเคียงของอาณาจักรนี้ไง”

 

รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาแข็งค้าง อาณาจักรยูเรเซีย..ศัตรูต่างอาณาจักร คำพูดของคาร์ลีอันพูดขึ้นกับตนเองเมื่อคืนดังขึ้นในหัวสมองของเขา หรือนี้คือสิ่งที่โฉมงามกำลังหวาดกลัว...

 

ข้าต้องตายจริงๆงั้นเหรอ

 

ไม่เจ้าจะต้องไม่ตาย...ไม่ว่าใครหากข้าไม่อนุญาต พวกมันไม่มีสิทธิ์แตะต้องเจ้า

 

“อ-อัลเดย์..”โฉมงามวัยใสครางเรียกชื่ออีกฝ่ายที่นิ่งเงียบไปด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ดวงตาเบิกกว้างตามด้วยเสียงหวีดร้องของนักเรียนในห้องเพื่อจู่ๆหน้าต่างห้องเรียนก็แตกยับพังทลายลงมา

 

เพล้ง!

 

“ครับเจ้าหญิง”อัลเดย์ฉีกยิ้มตอบรับ แต่นั้นไม่ทำให้เจ้าหญิงแมรี่ยิ้มตอบด้วยเช่นเคย สีหน้าเหี้ยมโหดเมื่อสักครู่ ไอเย็นที่แผ่ออกมา ผู้ชายคนนี่น่ากลัวกว่าที่เห็น

 

“ระวัง!”แมรี่หวีดร้องเมื่อเศษแก้วพุ่งตรงมาทางชายหนุ่ม เพียงชั่วพริบตาก่อนจะแตะตัวอีกฝ่ายมันสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย โดยที่ใบหน้าของผู้เป็นต้นเหตุนั้นยังมีรอยยิ้มประดับอยู่

 

“เกิดอะไรขึ้น?”

 

“มันแตกลงมาได้ยังไง”

 

“รีบไปแจ้งอาจารย์เร็ว!”

 

เหล่านักเรียนต่างส่งเสียงวิจารณ์กันด้วยความสงสัย สีหน้าของทุกคนอย่างตกตะลึงไปกับมัน โชคดีที่พวกเขาเป็นเหล่าผู้ใช้เวทมนต์ทำให้ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ จะมีเพียงความตกใจเท่านั้นที่หลงเหลือ

 

เผลอตัวไปซะแล้ว....”เขาพึมพำกับตัวเองเสียงเบา ใบหน้าไม่มีร่องรอยความรู้สึกเลยสักนิด เมื่อสักครู่เขาเผลอตัวปล่อยพลังของจอมมารออกมาเลยทำให้กระจกแตกลงมาอย่างที่เห็น หากเผลอปล่อยไปมากกว่านี้ไม่แน่โรงเรียนอาจพังลงมาก็ได้ละนะ

 

แต่นั้นไม่สำคัญ...ใครที่บังอาจคิดทำร้ายสิ่งสำคัญของเขา

 

มันจะต้องไม่มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้อีกต่อไป....

 

หากกล้าลองดีกับจอมมารก็เอาสิ.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 เมษายน 2561 / 20:20
    คารอส ใจเย็นลูกกกก
    #2226
    0
  2. #2196 otakuyaoi2 (@OTAKUYaoi) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 14:16
    คาร่าจะต้องไม่ตาย
    #2196
    0
  3. #1541 Babbitt_2b (@Babbitt_2b) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 19:38
    เอาซิ ทำใครทำไป เเต่ทำโฉมงามเอ็งตายเเน่...=_=
    #1541
    0
  4. #1290 ไนติงเกลสีดำ (@kingpai1) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 22:38
    น่ากลัว
    #1290
    0
  5. #981 witchhound (@witchhound) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 17:48
    โฉมงามไม่ได้กลัวอาณาจักรอื่นหรอก แต่กลัวเอ็งนี่แหละอัลเดย์-_-
    #981
    0
  6. #980 pla.lookpla (@lookplapla) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 12:46
    โหดจังงง
    #980
    0
  7. #979 Lด็nlxม่ (@uoupoptot) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 09:51
    อย่าแหยมกับอดีตจอมมาร
    #979
    0
  8. #978 momomoharu (@momomoharu) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 08:49
    ต้องช่วยคาร่าให้ด้ายยยย อย่าตายนนพพพ
    #978
    0
  9. #977 Yuusha (@K-Rcrsv) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 02:05
    ต้องมีแบบคาร่าเฉียดตายอัลเดย์พุ่งไปล้างบางอณาจักรคนทำ555555
    #977
    0
  10. วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 00:31
    ทำไมเรารู้สึกอยากเห็นท่าทีของอัลตอนคาร่าตาย...//โดนรุมกระทืบ
    #974
    0
  11. #973 mikami (@worawichani) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 23:42
    ใช่ช่วยคาร่าให้ได้ 
    #973
    0
  12. #972 Miyakochan (@miyakojan) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 23:32
    อัลช่วยให้ได้ละ หึย
    #972
    0
  13. #969 bb.smile (@bhoombimm) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 23:06
    ลูกอัลดูไม่น่าจะทำร้ายคาร่าได้เลยนะ ฮึ่มม ต้องรอดทั้งอัลทั้งคาร่าสิ งื้อเอ
    #969
    0
  14. #968 paradise love (@dn-roki) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 23:04
    ชักจะอิจคาร่าแล้วสิ...... อยากได้ร้องอัลกลับบ้านต้องทำไงคะไีท์
    #968
    0
  15. #967 muay500 (@muay500) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 22:51
    กลัววว
    #967
    0
  16. #966 BeerPhilla (@BeerPhilla) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 22:49
    อัลเดย์อย่าให้คาร่าตายยย😩😭
    #966
    0
  17. #965 BeerPhilla (@BeerPhilla) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 22:47
    อัลเดย์อย่าให้คาร่าตายยย😩😭
    #965
    0
  18. #963 Arella (@enna1104) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 22:30
    อะไรกัน. อัลกับคาร่ายังไม่ได้ปลงใจกันเลย. อัลรอตั้งแต่เกิดแล้วนะคะ
    #963
    0
  19. #962 faiipich (@faiipich) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 22:25
    อัลช่วยคาร่าให้ได้ล่ะ สงสารนาง
    #962
    0
  20. #960 DrGN (@dariganae) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 22:16
    หวังว่าอนาคตคงไม่ลงเอยแบบนั้น
    ปัจจัยทุกอย่าง สิ่งที่อัลเดย์ได้ยินว่าคาร่าอาจจะตาย
    อนาคตมันต้องเปลี่ยนสิ

    หมดบทโศกไปขอใหฟ้าเปิดสว่างไสวด้วยเถิดดดด สาธุ
    #960
    0
  21. #959 Weihlan (@Weihlan) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:47
    มาตงมาตายอะไรคะ คาร่าที่หนูรู้จักไม่ใช่แบบนี้! ไม่ต้องห่วงนะคะ ยังไงคาร่าก็ยังมีอัลอยู่!! (ถึงเจ้านี่มันจะคอยจ้องงาบอยู่ก็เถอะ... 555555)

    #959
    0
  22. #958 mothergod (@mothergod) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:31
    ไปถล่มอาณาจักรนั่นเลยได้มะ ตัดไฟตั้งแต่ต้นลม
    #958
    0
  23. #957 BamuJ (@47364) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:30
    อัลปกป้องคาร่าให้ได้นะ
    #957
    0
  24. #956 เงารางเลือน (@toey1405) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:28
    อนาคตจะไม่เปลี่ยนจริงๆน่ะหรอ ที่ว่าคาลีอันทรยศคือบอกว่าจะอยู่ด้วยกัน แต่พอตายก็วางแผนให้ตัวเองไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้างี้อ่ะหรอ
    #956
    1
    • #956-1 Ta.ti.sa (@0831352513) (จากตอนที่ 33)
      13 มีนาคม 2560 / 21:41
      รอดูต่อไปว่าจะใช่เรื่องนี้รึเปล่า บางทีอาจเป็นเรื่องอื่นก็นะ อิอิ
      #956-1
  25. #955 raysamsam (@raysamsam) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 21:24
    อ๊ายยยย ประโยคสุดท้ายอัลเท่มากเลยค่าาาา จะเท่กว่านี้ถ้าเปลี่ยนแปลงอนาคตได้อ่ะนะ
    #955
    0