The throne of the king กับห้องปิดตายในตำนาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,636 Views

  • 42 Comments

  • 84 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    128

    Overall
    1,636

ตอนที่ 41 : season2 บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    16 มี.ค. 62

บทนำ
 

         ผืนน้ำยากหยั่งถึง นิ่งลึกสุดขอบสมุทรหาใครเปรียบ
          ดั่งใจคนเคี้ยวคดลุ่มลึกเรไร ไม่อาจหาสิ่งใดมาเปรียบเปรย
          ผู้วิเศษณ์มีบุญญาแก่กล้า หนึ่งในนั้นคือพ่อมดที่ซ่อนอยู่ในเงาคน
          จะดำดิ่งสู่มหาสมุทรสุดหยั่ง หรือยอมอยู่ภายใต้มนตร์ดำตลอดกาล

          ดั่งใจคนเคี้ยวคดลุ่มลึกเรไร ไม่อาจหาสิ่งใดมาเปรียบเปรย
          ผู้วิเศษณ์มีบุญญาแก่กล้า หนึ่งในนั้นคือพ่อมดที่ซ่อนอยู่ในเงาคน
          จะดำดิ่งสู่มหาสมุทรสุดหยั่ง หรือยอมอยู่ภายใต้มนตร์ดำตลอดกาล


          เรืออาร์มสตรองจอดเทียบท่าศูนย์การค้าของเกาะเก็น เจ้าของร่างสูงโปร่งดวงตาสีไพลินผมบลอนขาวสว่างเดินลงจากเรือด้วยใบหน้าบูดบึ้ง รอบๆเต็มไปด้วยร้านอัญมณีต่างๆนานา ข้างๆมีสองหนุ่มสาวติดสอยห้อยตามมาด้วยกันติดๆ
          "สมแล้วที่ได้ชื่อว่าเป็นอาณาจักรแห่งเพชรพลอย" เจียพูดอย่างเริงร่า ร่างสูงโปร่งวิ่งเข้าไปยังร้านใกล้สุดโดยมีเด็กหนุ่มอีกคนตามเข้าไปติดๆ
เดวีส์เหลือบมองนาฬิกาข้อมืออย่างใจจดใจจ่อ หางตาเหลือบไปมองเด็กสาวที่สวมชุดกางเกงยีนส์เสื้อยืดธรรมดาๆเดินเข้ามาหา
          ทุกคนโดยรอบมองมาทางเด็กสาวดวงตาสีแปลกเป็นตาเดียวราวกับว่าคุ้นเคยกันมาเป็นอย่างดี เส้นผมสีน้ำตาลทรายถูกย้อมจนเป็นสีดำสนิทตัดกับผิวขาดซีด เด็กหนุ่มเข้าไปกอดอีกฝ่ายแน่นด้วยความโหยหา จีอันน่าทุบหลังอีกฝ่ายอย่างแรงแก้มสีขาวนวลพลันขึ้นสีระเรื่ออย่างห้ามไม่อยู่
          "ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ!" เด็กสาวร้องเสียงหลงเหลือบมองผู้คนที่หันมามองเป็นตาเดียว
          "สองพี่น้องนั่นส่งจดหมายจอมกวนมาให้ฉันไม่หยุด รู้มั้ยเจ้าพวกนั้นเอาจดหมายของเธอไปซ่อน" เด็กหนุ่มถือโอกาสฟ้องอย่างแง่งอน
          "นายก็แก้เผ็ดเขาด้วยการแช่งให้พวกเขามีเขางอกออกมาแล้วนี่!" เด็กสาวกลอกตาผละตัวออกจากอ้อมแขนอีกฝ่าย หน้ามุ่ยเมื่อนึกถึงเสียงสบถด่าของเลนนี่และแร็คน่าที่แหกปากลั่นตอนแอบเปิดอ่านจดหมายที่ส่งมาหาเธอ
          "เจียกับโอเว่นล่ะ?" เด็กสาวหันซ้ายแลขวาไปรอบๆ
          "ร้านอัญมณีฝั่งตรงข้ามโน่น" จีอันน่าหันไปมองตามนิ้วเรียวเห็นหลังสองเพื่อนซี้ไวๆอยู่ในร้าน คนหนึ่งคอยเลือกอัญมณีส่วนอีกคนคอยถือให้ช่างเป็นภาพที่พาให้คนมองคิ้วกระตุกไม่หยุดหย่อน
          "อยากไปไหนรึเปล่า?" เด็กหนุ่มถามขึ้น
          "ร้านเครื่องเขียน" เด็กสาวตอบทันควันโดยไม่ต้องคิด
          "ฉันนัดไว้แล้ว เดี๋ยวตอนหกโมงค่อยมาเจอตรงท่าเรืออีกที"
          ว่าแล้วก็พากันจูงมือไปหาร้านเครื่องเขียนโดยมีสองพี่น้องยืนกัดฟันแอบตามไปเงียบๆ เด็กหนุ่มยังไม่วายหันไปเหยียดยิ้มใส่โดยไม่ให้เด็กสาวรู้ตัวว่ามีคนตามมา เขาสังเกตเห็นสมุดบันทึกสีขาวกับต้นไม้ไร้ใบในวันหิมะตกปกคลุมไปด้วยความหนาวทว่าอ่อนโยนที่อยู่ในมือคนข้างกายด้วยความฉงน เด็กหนุ่มรู้ว่าอีกฝ่ายชอบสะสมสมุดและจดบันทึกเป็นชีวิตจิตใจแต่ไม่คิดว่าจะถึงขั้นหยิบติดตัวมาด้วยขนาดนี้
          "เธอมีสมุดกี่เล่มแล้วเนี่ย!" เขาแอบกลอกตาเมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่รีรอที่จะเข้าไปในร้านเครื่องเขียน
          "เหอะน่า! อีกสักเล่มจะเป็นไรไป" จีอันน่ายิ้มเผล่กอดแขนอีกฝ่ายแล้วลากไปยังโซนห่อของขวัญและของประดับตกแต่ง
          "สีไหนดี?" จีอันน่าหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำตาลเข้มกับสีแดงเข้มฉลุลวดลายเถาองุ่นออกมาแล้วเทียบขนาดใส่สมุดเล่มนั้นได้ให้เด็กหนุ่มดู
          "สีน้ำตาลแล้วกัน" เด็กหนุ่มพยักหน้าหงึกหงักเหลือบไปเห็นปากกาขนสีไพลินเรียวสวยที่เพิ่งออกใหม่ เขาหยิบมันออกมาจากชั้นวางโดยไม่ต้องคิดด้วยซ้ำ ทว่ากับมีมือเรียวของใครอีกคนยืนเข้ามาจับของชิ้นเดียวกัน
          "อุ้ย!" เด็กสาวหน้าสวยเส้นผมสีบลอนทองดวงตาสีฟ้ากระจ่างแสดงความตกใจออกมาฉับพลัน
          "ขอโทษค่ะ/ฮะ" ทั้งคู่ร้องออกมาพร้อมกันด้วยความตกใจ เด็กหนุ่มเป็นฝ่ายได้สติชักมือออกมาทันที
          "อ่าาา เอาไปเลยฮะผมไม่เอาแล้ว" เดวีส์พูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ
          "เอ่อ...จะดีเหรอคะ?" เด็กสาวก้มหน้าคล้ายละอายแก่ใจ แก้มสีนวลเปล่งปลั่งด้วยความอาย
          "ไม่เป็นไรครับ ผมหาซื้อใหม่ได้เชิญตามสบายครับ"
          "มิโมซ่า! เกิดอะไรขึ้น?" เด็กสาวตัวเล็กอีกคนกระวีกระวาดเข้ามาด้วยความเป็นห่วง "นี่นาย! อย่ามาก้อล้อก้อติกเพื่อนฉันนะ!"
          "มีร่า...เขาเปล่า!" มิโมซ่าจับแขนเพื่อนแน่น
          "เหอะ! พวกผู้ชายก็เหมือนกันหมด! เห็นผู้หญิงสวยๆเป็นไม่ได้รีบเข้ามาทันที ยิ่งเพื่อนฉันทั้งสวยทั้งรวยคนแบบนายเนี่ยฉันเจอมาเยอะแล้ว!"
          "นี่!" เดวีส์ขึ้นเสียงดัง เกิดมาเพิ่งเคยพบเคยเจอคนไร้เหตุผลแบบนี้เป็นครั้งแรก!
          "เดฟ!" จีอันน่าถลาเข้ามาจับแขนเขาเอาไว้เพื่อเตือนสติ เด็กหนุ่มเลือดบริสุทธิ์กำลังยัวะ!
          "เขาเป็นแฟนฉัน" จีอันน่าออกตัวเสียงเรียบ
          "หึ! ล่ามโซ่ไว้ให้ดีๆก็แล้วกัน! พวกผู้ชายก็แบบนี้เจอผู้หญิงสวยๆเป็นไม่ได้ต้องเข้ามายุ่ง!!"
          "มีร่า! พอทีเถอะ! เขาแค่บังเอิญเลือกของชิ้นเดียวกับฉันเท่านั้น อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่ได้มั้ย"
          "เจ้าหญิงเกิดอะไรขึ้น!" เด็กหนุ่มชุดดำถลาเข้ามาด้วยความเร่งรีบ
          "เอเลน! ช่วยห้ามทีเถอะค่ะ! มีร่าไม่ฟังใครเลย!!" มิโมซ่าถลาเข้าไปเกาะแขนเจ้าชายเอเลน รัชทายาทแห่งเมืองทรอย
          "เกิดอะไรขึ้น!?" เอเลนถามเสียงเป็นกังวลเขาเหลือบมองจีอันน่าที่ยืนหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ไม่ห่างกายเด็กหนุ่มเลือดบริสุทธิ์ ดวงตาสีประหลาดของอีกฝ่ายทำให้เอเลนฉงนไม่น้อย
          "ผู้หญิงคนนั้นคิดว่าแฟนฉันลวนลามเพื่อนเขา" เด็กสาวว่าเสียงเข้ม
          เอเลนส่ายหน้าน้อยๆ ด้วยเข้าใจดีว่ามิโมซ่าเป็นเด็กน่ารักว่านอนสอนง่ายไม่แปลกใจท่าจะถูกพวกเด็กผู้ชายเข้ามาทำความรู้จักหรือลวนลามจนอดเป็นห่วงไม่ได้
          "คุณแน่ใจได้ยังไงว่าแฟนคุณไม่ได้ลวนลามคู่หมั้นผม?" เอเลนเลิกคิ้วถามแอบอ้างว่าเป็นคนรักอีกฝ่ายพาให้อีกคนเขินอายขึ้นมา
          "เพราะฉันอยู่ตรงนี้ด้วย ฉันเห็นกับตาพวกเขาแค่พูดคุยกันเรื่องปากกาขนนกนั่นก็เท่านั้น" เด็กสาวอธิบายด้วยความใจเย็นทว่าพอฟังชื่ออีกฝ่ายยิ่งรู้สึกว่าคุ้นหู
          "เจ้าหญิงมิโมซ่า อลิซาเบธ เวลล์" เดวีส์เรียกชื่ออีกฝ่ายเต็มยศจนทั้งสามพากันสะดุ้ง คล้ายเป็นการบอกนัยๆว่าผู้หญิงที่มีค่าดั่งทองคำคนนี้คือใคร
          "ผมไม่ได้ลวนลามหรือทำอะไรคุณเลย ช่วยอธิบายกับเพื่อนของคุณด้วยอย่ามัวแต่ทำท่าทางแบบนี้!"

          "น่ารำคาญชะมัด!" เด็กหนุ่มผมบลอนขาวซีดสบถออกมาไม่หยุดเขาขยี้ผมจนยุ่งเหยิงเสียทรง
          "เฉยน่า! ผมยุ่งหมดแล้ว!" เด็กสาวบ่นอุบไม่วายเหลือบไปมองสายตาขอโทษขอโพยของเด็กสาวที่มีค่าดั่งทองคนนั้น
          "นั่นลูกสาวของราชินีอลิซาเบธ"
          "เจ้าหญิงที่มีค่าดั่งทองคำ..." จีอันน่าพึมพำกับตัวเองเดินไปที่จุดนัดหมาย เด็กหนุ่มเหลือบมองฝ่ายหญิง เดวีส์กุมมือเธอไว้แน่นแล้วส่งยิ้มอบอุ่นมาให้
          "เธอมีค่ามากกว่าทองคำ"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #39 เฮกเซนเอง (@eyelove123) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:34
    เจ้าหญิงแปลกๆจริงๆด้วย
    #39
    0