ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 29 : ชิ้นที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,935
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    12 ก.พ. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ขนมปังสังขยา กับ ลาวาช็อคโกแล็ต






ชิ้นที่ 3






เอาอีกแล้ว...



ไอ้ลูกร้านแม่เดือนมันเอาอีกแล้ว....




คราวนี้จัดหนักจัดชุดใหญ่
เล่นยกเตาอบขนมขนาดย่อมๆ เท่าเตาไมโครเวฟมาตั้งไว้ด้วย
อยู่ตรงนี้ยังได้กลิ่นขนมปังอบเสร็จใหม่ ๆ หอมลอยเตะจมูกไปทั่ว 



แหม....ถึงขั้นยกเอาเตาอบขนมมาแล้ว 
ทำไมไม่ยกเอาอิฐ เก้าอี้ โต๊ะ มาก่อตั้งร้านตรงนี้เลยล่ะ
เอาเลยม่ะ กูจะได้ช่วยลงเสาเอกไปด้วยเลยไง
มันจะทำเด่นเกินหน้าเกินตาไปถึงไหน



...แม่งงงง น่าหมั่นไส้จริงโว้ยยยยยยย!!!!





หนุ่มแว่นเจ้าของร้านขนมไทยหน้าหงิก
จ้องมองร้านฝั่งตรงข้ามตาขวางด้วยความโมโห



เขารึอุตส่าห์นั่งคิดหาวิธีเรียกลูกค้าจนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน  
เพราะหลังจากแผนการป่วนร้านครั้งนั้นจะประสบผลในคราวแรก
แต่ลงท้ายตลอดทั้งคืนที่ขาย ปริมาณลูกค้าที่แวะเวียนร้านบ้านขนมเดือนใจ
ก็ยังเยอะมากกว่าร้านหวานละไมขนมไทยแม่พลอยอยู่ดี




...แต่ใครกันจะยอมแพ้!!!




หลังจากเค้นสมองคิดแผนการกระตุ้นยอดขายจนหัวหมุน

เขาก็สรุปได้ว่าจะจัดขนมให้มากขึ้น
อ้อนแม่ให้ทำวุ้นสีรุ้ง ลงทุนปั้นลูกชุบสีสวย ๆ เป็นผลไม้หลากหลาย
จัดวางสลับคู่กับขนมชั้นดอกกุหลาบสีชมพูอ่อน

ประดับประดารายล้อมด้วยขนมจ่ามงกุฎชูโรง
พร้อมด้วยฝอยทอง ทองหยิบ ทองหยอด ทองเอก ทองพลุ  วางบนใบตองสีเขียวสด 
เรียงดีเทลสวยงามตระการตาอย่างกับจัดประกวดเอารางวัล


เขากะจะใช้สีสันของขนมไทยเนี่ยแหละเป็นตัวโปรโมท
แถมยังมีพวกขนมอื่น ๆ ที่ห่อใส่ถุงใสติดชื้อร้านเก๋ไก๋ดูดีมีราคาแบบสุด ๆ
ตั้งใจจะดึงดูดลูกค้าหักหน้าไอ้ร้านตรงข้าม


แต่พอเจอมันวันนี้ ถึงได้รู้ว่า....




...‘สีหรือจะสู้ กลิ่น




มันเล่นดักทาง ยกเตาอบมาเพื่อใช้กลิ่นหอม ๆ หลอกล่อลูกค้า
เพราะอานุภาพของกลิ่นขนมอบมันขจรขจายไปได้ไกลแถมเห็นผลเร็วมากกว่า
การที่ลูกค้าจะเดินเข้ามาดูปะติมากรรมขนมไทยอันสวยงามของเขาหลายเท่า




...สิ่งที่ทุ่มเทคิดมาตลอดทั้งคืนหมดความหมาย



นี่เขาถูกมันนำหน้าไปก่อนก้าวหนึ่งอีกแล้ว



...โธ่เว้ยยย!!  มันน่าเจ็บใจนัก!!!






อ่ะ เอามาฝาก



เสียงทุ้ม ๆ ที่ดังขึ้นทำให้คนโวยวายด้วยความแค้นในใจหยุดชะงัก
นัยน์ตากลมมองผ่านเลนส์แว่นสำรวจคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า




...ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใคร



ไอ้หัวฟู ๆ ใส่เสื้อยืดโลโก้เบียร์ช้าง
กางเกงยีนส์ไม่เคยโดนแฟ้บ
แถมลากแตะหนีบช้างดาวมาแบบนี้



...ให้ตายก็มีอยู่แค่คนเดียว 




เห็นจ้องอยู่นานก็เลยนึกว่าอยากจะกิน



เจ้าของร้านขายเบเกอรี่ยื่นถ้วยกระเบื้องสีขาวที่ห่อผ้ากันร้อนมาวางไว้บนโต๊ะ
กลิ่นหอม ๆ ของขนมกรุ่นไอเตาเสร็จใหม่ ๆ ลอยฟุ้ง
แทบจะกลบกลิ่นขนมไทยอบควันเทียนของเขา
ยิ่งเพิ่มความน่าหงุดหงิดหมั้นไส้ให้มากขึ้นเป็นทวีคูณ



...บ้าเปล่าวะ!
ไอ้เวรนี่อ่านสายตากูไม่ออกรึไง
กูจ้องมึงด้วยความแค้นโว้ยยย!!


ถ้าตากูมีเลเซอร์ปล่อยแสงได้ร้านมึงเป็นจุลไปแล้ว
ยังเสือกมีหน้าเอาขนมมาให้อีก




ไม่ได้อยากกิน ดูก็รู้ว่ารสชาติคงห่วยแตก



ตอบไปด้วยคำเหน็บอย่างรุนแรง
ประกาศเป็นศัตรูกันโต้ง ๆ ขนาดนี้ไม่ต้องมารักษามารยาทกันแล้ว


หากแต่อีกฝ่ายก็ยังคงแย้งกลับมาด้วยรอยยิ้มเรื่อย ๆ




ไว้กินก่อนแล้วค่อยพูดเถอะ




...กูไม่กิน




....จ้างให้ก็ไม่กิน



กูไม่อยากเสียปากให้กับของที่มึงทำ
อยู่ ๆ ก็เอาขนมมาให้แบบนี้ 
แอบใส่อะไรลงไปบ้างก็ไม่รู้
คิดจะมาแก้แค้นคืนด้วยวิธีนี้รึไง



...กูไม่โง่หรอกโว้ยยยยย!!!




แล้วมึงจะยืนอยู่อีกนานมั้ยห่ะ เกะกะคนจะขายของ
สารรูปอย่างมึงมายืนหน้าร้านนาน ๆ 
เดี๋ยวภาพพจน์ร้านกูเสียหายหมดเข้าพอดี



เจ้าของร้านขายขนมไทยกำลังจะขยับปากเอ่ยไล่
แต่คนซึ่งกำลังสนอกสนใจกับขนมไทยที่ตกแต่งเสียอลังการกลับพูดสวนขึ้นมาเสียก่อน



จัดเองหรอ สวยดีนี่



คำชมที่ไม่คาดฝันว่าจะได้รับ
ทำให้คนที่ลงทุนใช้เวลาประดิดประดอยอยู่นานเบรกประโยคด่า
เปลี่ยนเป็นคุยโว้อวดโชว์พาวทันที



แน่อยู่แล้วก็คนมันมีฝีมือ
ไม่เหมือนใครแถวนี้ที่ต้องใช้ลูกเล่นขี้โกงเข้าล่อให้ได้ลูกค้า



ประโยคแถมมาตอนท้ายมิวายแอบกัดเป็นครั้งที่สอง
แต่หนุ่มมาดเซอร์กลับไม่ได้สะทกสะท้าน
ตาคมละจากขนมไทยหันมามองคนบ่นประชด



ไม่ได้ขี้โกงครับ บังเอิญของแบบนี้ มันอยู่ที่ตรงนี้



เจ้าของคำพูดหยุดประโยคพลางใช้นิ้วชี้เคาะข้าง ๆ ศีรษะ
ก่อนเชือดด้วยวาจานิ่ม ๆ แต่บาดลึก 



แย่หน่อยนะ ที่ดูเหมือนผมจะมีมากกว่าคุณน่ะ 
...คุณลูกแม่พลอย



พูดจบก็หมุนตัวกลับไปที่ร้านของตัวเอง
โดยทิ้งของฝากไว้ให้กับคนที่กำลังแปรคำซึ่งได้ยินผ่านหู



อะไร.....

มันหมายกว่าอะไรที่มันดูเหมือนจะมีมากกว่า
แล้วใช้นิ้วเคาะไปที่หัวแบบนั้น




อย่าบอกนะว่า....




อย่าบอกนะว่ามันจะหมายถึง....




ไอ้เชี่ยยยย!!!!!  


นี่มันด่ากูโง่ใช่มั้ยเนี่ย!!!!!




อ๊ากกกกกก!!!! 




...แค้นโว้ยยยยย 




....แค้นนนนนน!!!!




...สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดก็คือ  ‘ความพ่ายแพ้




ยิ่งมาตอกย้ำข่มกันแบบนี้แล้ว
ก็เหมือนกับโดนเอาน้ำลายมาถุยใส่หน้า




...หาว่ากูไม่มีสมอง 
ไม่มีไอเดียความคิดสร้างสรรค์เท่ามึงหรอ


คอยดูเถอะ...คอยดู... 
สักวันกูจะต้องขายดีกว่ามึง
เอาให้รวยล้นฟ้าจนมึงคลานมากราบตีนกูให้ได้


...มึงจำเอาไว้!!






สวยจริง ๆ เลย ดูสิยัยแก้ม 
นี่ขนมไทยโบราณทั้งนั้น เดี๋ยวนี้หาไม่ค่อยได้แล้วนะ



น้ำเสียงตื้นเต้นที่ดังขึ้นส่งผลให้คนที่อยู่ในอารมณ์โมโหหยุดอาการของตัวเองทันที

แม้ใจจะเต็มไปด้วยความเดือดดาลสุด ๆ
แต่ก็ต้องรีบกดความรู้สึกเอาไว้ 
แล้วเปลี่ยนเป็นสวมหน้ากากแย้มยิ้มบริการขายให้กับลูกค้าหน้าใหม่
ซึ่งเป็นคุณแม่พร้อมกับลูกวัยมัธยมที่พยายามเดินออกห่างพลางบ่นบอกปัด

 

ไม่เอาอ่ะคะ หนูไม่ชอบขนมไทยมันหวานแสบคอจะตาย



ขนมหลายอย่างก็ไม่ได้หวานมากหรอกครับ
อย่างวุ้นนี่ไง....วุ้นพี่เป็นวุ้นสมุนไพร ก่อนทานแช่ตู้เย็นไว้ 
วันไหนอากาศร้อน ๆ ก็หยิบมากินจะได้เย็นสดชื่นดีแถมดีต่อร่างกายด้วยนะครับ” 



เจ้าของร้านรีบพรีเซนต์โฆษณาขนมของตัวเองเต็มที่
พลางหยิบตัวอย่างวุ้นสมุนไพรสารพัดสีจากธรรมชาติออกมาให้อีกฝ่ายได้ยล
ซึ่งก็เรียกความสนใจของคนทั้งสองได้เป็นอย่างดี



ต๊ายย น่าทานจัง นั้นนะสิค่ะ ช่วงนี้อากาศร้อนด้วย
เออ...แล้วขนมไทยทำมาก ๆ แบบนี้ไม่กลัวเสียเหรอคะ


ไม่หรอกครับ เพราะเราใช้ของสดใหม่ทำทุกครั้ง 
ถ้าไม่ได้วางในที่อากาศร้อน  ๆ ชื้น ๆ ก็เก็บไว้ได้นานสามสี่วัน
ส่วนพวกขนมอบจะเก็บใส่ถุงไว้ได้เดือนหนึ่งเต็ม ๆ เลยครับ


จริงเหรอคะ ดีจัง เพราะว่าขนมไทยบางอย่างเก็บไว้ในตู้เย็นก็ไม่อร่อยแล้ว



ผู้เป็นแม่บอกอย่างยินดีพลางเอื้อมมือหยิบขนมไทยกล่องนู้นกล่องนี้
แถมด้วยบรรดาขนมอบพวกทองม้วน ปั้นสิบ อีกสารพัด
จนลูกสาวต้องเอ่ยยั้งเมื่อเห็นปริมาณถุงที่มากขึ้นเรื่อย ๆ


โห แม่ เอามาเยอะจัง


แม่จะซื้อไปให้พ่อด้วย 
พ่อเค้านะกินแป๊ป ๆ ไม่ทันไรก็หมดแล้วกล่องเดียวพออยู่ท้องซะที่ไหนล่ะ



ชายหนุ่มรับเงินค่าขนมพร้อมเอ่ยขอบคุณลูกค้าอย่างเสร็จสรรพ
ทว่าภายในหัวกำลังทบทวนฟังบทสนทนาจับเอาข้อมูลที่ได้ยินมาเรียงต่อกัน



...นั้นสินะ ขนมไทยน่ะกินเท่าไรก็ไม่ค่อยอยู่ท้อง


ยกเว้นแต่พวกขนมที่มีแป้งผสมอยู่เยอะ ๆ
อย่างสาลี่ หรือไม่ก็ข้าวต้มมัด
ส่วนไอ้ที่มีไข่ผสมน้ำตาลปึกแบบนี้ก็เป็นได้แค่ของทานเล่นเท่านั้น
แล้วก็จริงอย่างว่า จะให้เก็บไว้ในตู้เย็นนาน ๆ ก็คงไม่อร่อย
 


แต่ถ้าเขาทำขนมไทยที่เก็บไว้ได้นาน แล้วยังคงความอร่อยไว้อยู่ล่ะ
และยังต้องหนักท้องพอ ไม่หวานเลี่ยนมาก
แถมคนต้องรู้จักกันพอสมควรด้วย จะได้เจาะตลาดวัยรุ่นได้ไม่ยาก
เพราะว่าคนลูกค้าประจำที่คอยแวะเวียนมาร้านเขาก็มีแต่รุ่นสามสิบสี่สิบอัพทั้งนั้น


ถึงจะเป็นกลุ่มเป้าหมายมีกำลังซื้อเยอะ 
แต่จะให้ละเลยเด็กรุ่นใหม่ซึ่งมีจำนวนไม่น้อยบนถนนคนเดินนี้ไม่ได้เหมือนกัน






เอ๊ะ! ขนมไทยนี่นา แกซื้อกินกันมั้ย



คิดยังไม่ทันไรก็มีนักศึกษาสาวสองคนเดินขยับเข้ามาใกล้
พร้อมกับเมียงมองร้านอย่างสนอกสนใจ
เขากำลังจะอ้าปากโฆษณาแนะนำ
แต่หนึ่งในนั้นกลับชิงพูดขึ้นมาก่อน




ไม่เอาอ่ะ ฉันกลัวอ้วน ไปดูเค้กตรงร้านนู้นดีกว่า คนมุงกันเยอะเลย




...น้องครับ พี่ก็พอจะเข้าใจอยู่หรอกว่า
ขนมไทยมันมีแต่แป้ง ไข่ น้ำตาลของที่ทำให้แคลอรี่สูงทั้งนั้น





แต่เดี๋ยว....




...ไอ้ร้านขายเบเกอรี่มันก็ต้องใช้แป้ง ไข่ น้ำตาล เหมือนกัน



แล้วทำไมสาว ๆ ถึงกระจุกอยู่ที่ร้านมันร้านเดียววะ


ก็แค่ทำเป็นตกแต่งร้านเด่นกว่า 



ส่วนขนมมันน่ะเหรอ...




...โธ่เอ้ยยย....จะแน่สักแค่ไหนกันเชียว




ตากลม ๆ เหลือบมองขนมในถ้วยกระเบื้องที่ใครบางคนเอามาเป็นของฝาก
ลังเลอยู่เล็กน้อยแต่ก็ตัดสินใจหยิบถ้วยที่ยังคงอุ่น ๆ  ขึ้นมาพิจารณา



...ขนมเค้กสีน้ำตาลเข้มนอนสงบนิ่งอยู่ข้างในท่าทางนุ่มนวลชวนกิน
กลิ่นหอมของช็อคโกแล็ตอ่อน ๆ ลอยฟุ้งแตะจมูก
เขาก้มลงคุ้ยหาช้อนพลาสติกคันเล็กเตรียมพร้อม


และเพียงแค่สัมผัสแรกที่ตักลงไปในใจกลาง
ช็อคโกแล็ตเหลวข้นก็ทะลักขึ้นมามันที



...เฮ้ย! ทำไมมันเป็นอย่างนี้ล่ะ


...สุกจริง ๆ รึเปล่าวะเนี่ย




เอ๊ะ..หรือว่ามันเป็นลักษณะของขนมแบบนี้วะ
ไอ้เขาก็ไม่ค่อยสันทัดพวกขนมฝรั่งเท่าไรด้วย



...เอาวะ...ถ้าไม่อร่อยก็แค่คายทิ้ง

แล้วก็ไปด่าเปิงไอ้คนที่เอาของหมาไม่แดกมาให้แค่นั้นพอ





เขาขยับช้อนขึ้นตักขนมเค้กใส่ปาก หลับตาเคี้ยวไปส่ง ๆ 




นะ...นี่มัน



อะ....




อะ...




อร่อย....!!




ความขมนี่ผสมกับความหวานนิด ๆ อย่างลงตัว
รสชาตินุ่มนวลจนแทบละลายหายไปในปาก
กลิ่นหอมฟุ้งของช็อกโกแล็ตเข้มข้นกระจายทั่ว
สัมผัสเยิ้ม ๆ มัน ๆ แบบนี้ให้ความรู้สึกคุ้น ๆ เหมือนเคยกินที่ไหนมาก่อน



เหมือนกับ...




...สังขยา




เออ...ใช่...




.....สังขยา!





ขนมที่ใครก็รู้จัก ไม่หวานแสบคอ 
ทำก็ง่าย ขายก็คล่อง และยังเก็บไว้ในตู้เย็นได้นานด้วย
แต่ว่ากินสังขยาอย่างเดียวคงไม่อยู่ท้อง
จะให้ทำเป็นสังขยาฟักทองก็กลัวจะเลี่ยน



งั้นต้องขายคู่กับขนมปัง
ทำเป็น ขนมปังสังขยา’  เมนูใหม่
รับรองคราวนี้เรียกลูกค้าเพิ่มขึ้นได้แน่ ๆ 




โอ้ว....กูนี่มันช่างอัจฉริยะจริง ๆ หนอ

...ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ




เออ...



ว่าแต่...




...แล้วจะไปซื้อขนมปังจากร้านไหนดีวะ





เจ้าของร้านขนมไทยขมวดคิ้วมุ่น 
ครุ่นคิดถึงแผนการบรรเจิดซึ่งค้นพบสด ๆ ร้อน ๆ 
มือก็ยังคงเผลอจ้วงขนมในมือเข้าปากอย่างลืมตัว



ร้านขายขนมปังที่ต้องเนื้อนุ่มไม่แข็งมาก
รสชาติเข้ากันกับสังขยา
ที่สำคัญต้องราคาถูก




แล้วก็....





เคร้ง!






อ้าว...ฉิบหาย



เสือกแดกเพลินจนหมดเลยกู




...ทำไงดีว่ะเนี่ย?




ดวงตาภายใต้กรอบแว่นมองซ้ายขวาเลิกลั่กเหมือนคนทำผิด
มือพยายามซ่อนของกลางที่หมดเกลี้ยงของตัวเองเอาไว้
ในหัวคิดหาหนทางทำลายหลักฐาน
ก่อนจะร้องบอกเจ้าของร้านขายน้ำปั่นข้าง ๆ



พี่แป๋ม ผมฝากร้านหน่อยนะครับ เดี๋ยวมา



....



..



.




เกือบห้าทุ่ม คนในตลาดเริ่มเบาบางลงแล้ว
หนุ่มมาดเซอร์เจ้าของร้านขนมเดือนใจ
เตรียมไล่เก็บโปสการ์ดพร้อมข้าวของเพื่อปิดร้าน 



...ดีจริง วันนี้ก็ยังขายดีเหมือนเดิม


กลยุทธ์ที่คิดไว้เห็นผลเกินคาด
ถ้าเป็นแบบนี้ไปได้ตลอดล่ะก็ 
ความฝันที่จะเปิดร้านขายเบเกอรี่อย่างเต็มรูปแบบก็คงใกล้จะเป็นจริง



เขานึกอย่างยินดี แต่เมื่อหันหลังเตรียมยกอุปกรณ์เก็บลงกล่อง
ก็ต้องแปลกใจที่เห็นว่ามีถ้วยกระเบื้องสีขาวปริศนาวางทิ้งไว้นอกแถว
และเป็นถ้วยที่ถูกล้างมาเสียสะอาดเป็นอย่างดีแตกต่างจากถ้วยที่ยังเลอะเศษขนมอื่นๆ 




เขาหยิบมันขึ้นมาพิจารณา


ความจริงมันก็เป็นแค่ถ้วยธรรมดา ๆ ใบหนึ่ง





แค่ถ้วยธรรมดา....




แต่ไม่รู้ทำไม...




...เขาถึงได้เผลอ ยิ้มให้กับถ้วยใบนี้อยู่ได้ตั้งนาน





------------------------------------------------------------------------------------------------------------




TBC






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #5002 chebi (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 10:56
    สนุกทุกตอนเลยคะ

    เข้มข้นและน่ารักมากขึ้น

    อ่านไปยังยิ้มไปตลอดคะ
    #5,002
    0
  2. #4915 ciel_dek-d772559 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 16:52
    อ่านไปใจก็อยากกินขนมไป หิว
    #4,915
    0
  3. #4828 furbybaek (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 08:48
    ชอบเขาละสิลูกแม่เดือน
    #4,828
    0
  4. #4827 KaiMookJida (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 20:17
    ทำไมต้องมาอ่านตอนหิวด้วยเนี่ย บรรยายขนาดนี้เกลี้ยงตู้เย็นล้าววว
    #4,827
    0
  5. #4694 baekbow (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 19:58
    ซื้อร้านตรงข้ามนี่แหละ แหม จริงๆลูกแม่เดือนเขาก็ไม่ได้อะไรเลยนะ มีแต่ลูกแม่พลอยเนี่ยแหละที่ดิ้น 555
    #4,694
    0
  6. #4346 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 18:02
    เอาขนมไปทำคะแนนเหรอจ๊ะลูกแม่เดือน
    #4,346
    0
  7. #4268 crazy pierrot (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 20:41
    ฟินอ่ะ -//////-
    #4,268
    0
  8. #3954 Yuki Kuro (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 17:11
    อุต้ะ.. เขิล... -////////////////////////////-
    #3,954
    0
  9. #3770 p446 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 18:08
    หวั่นไหวละซี้
    #3,770
    0
  10. #3739 Weeraphat Suebjakplong (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มีนาคม 2557 / 19:19
    ตอนแรกนึกว่าเป็นสังขยาแบบสีน้ำตาลที่กินกับข้าวเหนียว อ่านไป เอ๊ จิ้มขนมปัง จะดีหรย๋ออออ เพิ่งนึกออก อ๋อสังขยาสีเขียว 555555555 ชอบตรง อีกคนก็ช่างแหย่ อีกคนก็ชังยุ เข้ากั๊นนน เข้ากัน 55555
    #3,739
    0
  11. #3738 Weeraphat Suebjakplong (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 มีนาคม 2557 / 19:07
    ฉันผิดเองที่มาอ่านตอนยังไม่ได้กินข้าว โฮรรร แต่น่ารักมว้ากกกกกกกกกก ><
    #3,738
    0
  12. #3174 Redberrylips (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 23:29
    น่ารักอ่ะ โอ้ย 
    #3,174
    0
  13. #2940 YoSChi (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 19:37
    ชอบกันแบบยังไม่รู้จักชื่อด้วยซ้ำ วิ้ดวิ้ว!!
    #2,940
    0
  14. #2691 rorony (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 15:16
    คห. 805 ใจร้ายยยย อ่านเรื่องนี้ก็ดิ้นตายเพราะหิว+ฟินแล้ว ต้องมาเห็นรูปอีก T^T (ใครใช้ให้หล่อนเลื่อนลงดูคอมเม้น)
    #2,691
    0
  15. #2485 สายฟ้า (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 08:13
    เห็นด้วยกับคสวามคิดเห็นที่บอกให้รวมร้าน ฟิวชั่นกันโลดดดดดดดดดดด
    #2,485
    0
  16. #2448 sawhaชาลิตี้* (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 18:29
    รวมร้านสิคะแหม่ -..-
    #2,448
    0
  17. #2417 DazaDay (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2556 / 19:44
    รวมร้านเลยสิคะ โถ่ -///-
    #2,417
    0
  18. #2179 Romeo sane ★ . (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 16:50
    บ้าาาาา คุณลูกแม่เดือน แอบปลื้มที่เห็น "ภรรยา" ตัวเองกินหมดใช่ป่ะล้าาา

    #2,179
    0
  19. #1954 ~Little_Killer~ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2556 / 13:57
    เพิ่งกินข้าวไป นี่อ่านแล้วหิวอีกแล้วเนี่ย 555
    #1,954
    0
  20. #1810 berry berry (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2556 / 23:18
    เป็นนิยายที่ทำให้หิวสุดๆไปเลย
    #1,810
    0
  21. #1690 MayKamon (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2556 / 15:04
    แค่น้ำเต้าหู้กับกาแฟก็ยังพอยั้งนะ แต่นี่ไม่ไหวแล้ว หิวววววว^^
    #1,690
    0
  22. #1666 คีต้าไฟฟ้า (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 16:27
    อรั้ยยยย แล้วทำไมฉันยิ้มไม่หุบเลยเนี่ยยยย 
    #1,666
    0
  23. #1665 คีต้าไฟฟ้า (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 16:23
    อรั้ยยย แล้วทำไมฉันถึงยิ้มไม่หุบเลยเนี่ยยย 
    #1,665
    0
  24. วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 11:49
    น่ารักจางงงงงงงงงงง
    #1,658
    0
  25. #1292 Pretzz07 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2556 / 12:10
    หนุ่มเซอร์ชอบเค้าแล้วอะดิ 555
    #1,292
    0