ซีรีส์หวานอมขม [Yaoi]

ตอนที่ 30 : ชิ้นที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,797
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    13 ก.พ. 56

ซีรีย์หวานอมขม : ภาค ขนมปังสังขยา กับ ลาวาช็อคโกแล็ต






ชิ้นที่ 4





ซื้อขนมปังหน่อยจ้า


อ้าว พี่แป๋มเอาอะไรดีครับวันนี้



เจ้าของร้านบ้านขนมเดือนใจร้องทักทาย
สาวเจ้าเนื้อท่าทางใจดีผู้ขายน้ำปั่นอยู่ตรงข้ามเยื้อง ๆ ร้านเขา



...แม้จะเข้าสู่สัปดาห์ที่สองแล้ว 

แต่ถนนคนเดินติดริมน้ำเย็นย่ำวันศุกร์นี้ ก็ยังคงมีผู้คนเดินจับจ่ายซื้อของอย่างคึกคัก
ทำให้มีลูกค้าทั้งหน้าใหม่และคนคุ้นเคยแวะเวียนอยู่หน้าร้านเบเกอรี่ไม่ได้ขาด



ขอขนมปังหัวกะโหลกแถวหนึ่งล่ะกันจ๊ะ



หนุ่มมาดเซอร์พยักหน้า หยิบถุงบรรจุขนมปังเนื้อหนานุ่ม
แลกกับแบงค์ที่ส่งมาพร้อมรอยยิ้มขอบคุณ
ก่อนหญิงสาวจะหันหลังเดินกลับไปยังฝั่งตรงข้าม




ทว่าแทนที่ขนมปังถุงนั้นจะถูกวางลง ณ ร้านขายน้ำปั่น



แต่คนถือกลับยื่นส่งให้ใครบางคนที่ทำตัวลับ ๆ ล่อ  
คอยแอบลุ้นสอดส่องพฤติกรรมเมื่อครู่จนแทบไม่วางตา





เอ้า ซื้อมาให้แล้วนะ ว่าแต่ทำไมเราไม่ไปเลือกซื้อเองล่ะ ร้านอยู่ตรงข้ามแค่เนี่ย



ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหนุ่มแว่นเจ้าของร้านขนมไทย
ที่พอรับถุงขนมปังมาได้ก็รีบซ่อนไว้ประหนึ่งเป็นของผิดกฎหมาย 
พลางส่งเสียงจุ๊ปากให้อีกฝ่ายพูดเบา ๆ 



ชู่ววว อย่าเสียงดังสิครับพี่
ที่ผมไม่ไปซื้อเองก็เพราะ.....เออ.....ก็เพราะ.....
เพราะอยากให้พี่แป๋มลองไปเปิดหูเปิดตาบ้างไงครับ


แหม....ดูอ้างเหตุผลเข้า ไม่ถูกกับเขาก็พูดมาเถอะจ๊ะ ทะเลาะกันเป็นเด็ก ๆ ไปได้นะเรา



หญิงสาววัยยี่สิบเจ็ดส่ายศีรษะอย่างเหนื่อยหน่ายใจให้กับคำแถสีข้างถลอก


เธอรู้เรื่องสงครามปะทะคารมของคนทั้งคู่เป็นอย่างดีตั้งแต่วันแรกที่เปิดร้าน
ขายขนมเหมือนกันแท้ ๆ ทำไมไม่ผูกมิตรกันไว้ก็ไม่รู้
คนหนึ่งก็ช่างแหย่ อีกคนหนึ่งก็ยุขึ้นง่ายเหลือเกิน
แล้วเมื่อไรจะหันมาดีกันได้สักที



เฮ้อ....




เธอล่ะไม่เข้าใจเหตุผลเรื่องศักดิ์ศรีของลูกผู้ชายเลยจริง ๆ




หากทว่าคนที่รักศักดิ์ศรีลูกผู้ชายยิ่งชีพกลับไม่ได้รับรู้สิ่งที่อีกฝ่ายคิดเลยแม้แต่น้อย
เพราะตอนนี้ใจของเขากำลังจดจ่ออยู่กับของที่ได้มาไว้ในมือ ซึ่งเป็นของสิ่งเดียวกับที่ตามหา



...นั้นก็คือ ขนมปังที่จะมาเป็นเมนูคู่บุญกับ สังขยาใบเตยขั้นเทพของร้านหวานละไม
 


เขาใช้เวลาตลอดทั้งอาทิตย์ตระเวนหาแต่ก็ยังไม่เจอที่ถูกใจสักที

บางร้านขนมปังก็แข็งเกินไป
บางร้านก็นิ่มซะจนดูเหี่ยวไม่น่ากิน
บางร้านดูท่าทางใช้ได้ แต่รสชาติดันไม่ละมุนพอที่จะเข้ากับสังขยาที่ทำ



หาอยู่นานจนแทบจะถอดใจ
ไอ้ครั้นอยากจะทำเอง แต่ความรู้ก็ไม่ถึง
มันจะมีมั้ยนะ ขนมปังหัวกะโหลกที่หนานุ่มแบบพอดี ๆ 
สามารถเก็บไว้ได้นานโดยไม่แข็ง และยังคงกลิ่นหอมเหมือนเพิ่งอบเสร็จใหม่ ๆ 



เขาคิดวนเวียนถึงเรื่องนี้อยู่นานกระทั้งถึงวันที่ต้องมาเปิดร้านบนถนนคนเดินนี้อีกครั้ง
แล้วตาเจ้ากรรมก็ดันเหลือบไปเห็นไอ้ร้านเบเกอรี่ฝั่งตรงข้าม
แน่นอนว่าร้านนั้นยังไงก็ต้องมีขนมปังขายอยู่แล้ว
แต่จะให้ไปซื้อของร้านศัตรูมากินงั้นเหรอ ใครจะไปทำลง!




....เอ๊า แต่คราวที่แล้วใครกันที่ดันกินขนมที่มันให้ซะหมดถ้วย




...เออ  ก็กูเองนี่ไง...




ไม่อยากยอมรับเท่าไรหรอกว่ามันอาจจะพอมีฝีมืออยู่บ้าง
แต่คราวที่แล้วอาจแค่ฟลุ๊กเฉย ๆ ก็ได้
ครั้งนี้เลยต้องพิสูจน์ให้แน่ใจว่าของจริงจะเป็นยังไง



...ดูๆ ไปไอ้ขนมปังนี้เท่าที่เห็นภายนอกก็ใช้ได้
ราคาแค่ 20 บาท แต่ให้มา 6 แผ่นหนา ๆ ถูกเหมือนกันแหะ



หนุ่มแว่นหยิบขนมปังแผ่นสี่เหลี่ยมขึ้นมาหนึ่งชิ้น
ทดลองฉีกเพื่อดูความเหนียวของเนื้อแป้ง
แรงต้านไม่หนืดมากกำลังดี บ่งบอกถึงการนวดที่ทำมาอย่างพอเหมาะ



...แต่สิ่งสำคัญจริง ๆ คือเรื่องของรสชาติต่างหาก



เขาตัดสินใจส่งขนมปังเข้าปากก่อนบรรจงเคี้ยวช้า ๆ 
สัมผัสแรกคือความนุ่มละมุนพิเศษเฉพาะแตกต่างจากร้านไหน ๆ
กลิ่นหอมของเนยลอยมาจาง ๆ ผสมผสานกับรสเค็มปะแล่มนิด ๆ 
ยิ่งเคี้ยวก็ยิ่งให้ความรู้สึกเบาและนุ่มฟู 
แต่ยังคงความเหนียวของเนื้อแป้งอันเป็นเอกลักษณ์ของขนมปังเอาไว้




ให้ตายเหอะ....



...อร่อยเป็นบ้า!!




แต่เดี๋ยวก่อน... 
ยังมีด่านสำคัญที่ตัดสินผลชี้ชะตา
คือต้องลองกับสังขยาใบเตยของร้านเขาต่างหาก



ชายหนุ่มเอื้อมหยิบกระปุกที่บรรจุสังขยาซึ่งเตรียมทำมาด้วย
ก่อนจะบิขนมปังอีกหนึ่งชิ้น จุ่มลงในสังขยาเนื้อนวลแล้วส่งเข้าปากตามไปทันที




อืม....




....กลิ่นแบบนี้

....สัมผัสแบบนี้

....รสชาติแบบนี้

....ความกลมกล่อมแบบนี้





ใช่....



ใช่เลย






ในที่สุดก็เจอ สิ่งที่เขาตามหามาเนิ่นนาน





...ขนมปังที่จะมาเข้าคู่กับ สังขยา





...นั้นก็คือ ขนมปังหัวกะโหลกแผ่นนี้นี่เองงงงงง!!!!!




แม้หัวใจเต็มตื้นน้ำตาแทบไหลพรากเมื่อพบเจอสิ่งที่ต้องการ
แต่ลึก ๆ แล้วเขาก็ยังไม่ลืมว่า ไอ้ขนมปังชิ้นนี้มันมาจากร้านของใคร


...หึ อย่าฝันว่าคนอย่างลูกแม่พลอยจะลดศักดิ์ศรีไปก้มหัวขอซื้อขนมปังจากร้านมัน
ระดับเขาแล้วต้องทำอะไรที่มันยิ่งใหญ่และทรงคุณค่ามากกว่านั้น




นั่นก็คือ....


ต้องหาทางขโมยสูตรขนมปังหัวกะโหลกมาจากมันให้ได้!!




แล้วทีนี้หนทางที่ร้านหวานละไมจะขึ้นทะยานเป็นร้านยอดนิยมอันดับหนึ่ง
เบียดไอ้ร้านบ้านขนมเดือนใจตกกระเด็นไปก็จะสำเร็จ



....ฮ่า ๆๆๆๆ คิดแล้วมันสะใจจริง ๆ โว้ยยยย!!!





น้องจ๊ะ ปั้นสิบมีไส้ปลาบ้างรึเปล่า



ภาพในฝันถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเรียกของลูกค้า
เจ้าของร้านรีบปรับโหมดเปลี่ยนสีหน้าเป็นรอยยิ้มบริการทันที



...แผนการที่จะขโมยสูตรค่อยกลับไปคิดทีหลัง
แล้วความลับเรื่องขนมปังของมันก็จะถูกเปิดเผย



คราวนี้แหละ....ร้านของมันก็จะไม่ต่างอะไรไปจากลูกไก่ในกำมือเขาเท่านั้น



...คอยดูไว้ให้ดีเถอะ!!




....


..


.




...อีกสิบห้านาทีจะห้าทุ่ม



ร้านรวงต่าง ๆ เริ่มทยอยกันเก็บแผง วันนี้ขนมไทยยังเหลืออยู่นิดหน่อย
แต่ไม่เป็นไรขนมพวกนี้เพิ่งทำเมื่อเช้า พรุ่งนี้ก็ยังเก็บขายต่อได้อีกวัน



หนุ่มแว่นยกกล่องใบใหญ่ขึ้นมาเตรียมนำขนมที่เหลือใส่ลงไป
หากแต่ยังไม่ทันจะได้หยิบแพ็คขนมใด ๆ เสียงปริศนากลับดังขึ้น




ขอซื้อขนมหน่อยสิ




....ลองทายดูสิครับว่าใคร



ก. ไอ้เวรกวนตีนหัวฟูติสต์แตกปากหมา

ข. ไอ้เด็กอาร์ตอินดี้ชอบใส่เสื้อยืดลายโลโก้ที่คิดว่าตัวเองเซอร์แล้วเท่

ค. ไอ้คนขายเบเกอรี่ที่เขาแช่งให้ร้านมันเจ๊งทุก ๆ สองนาที

ง. ไอ้ลูกร้านแม่เดือนที่ดันเดินมายืนยิ้มทำสีหน้าไม่ทุกข์ไม่ร้อนอยู่หน้าร้านเขาอย่างโคตรน่าหมั่นไส้




....คำตอบ ข้อ จ. ถูกทุกข้อ




ดวงตาโตภายใต้กรอบแว่นจ้องอีกฝ่ายตาขวาง
ถึงจะเป็นลูกค้าแต่กับคนคนนี้เขาตัดสินใจแล้วว่า
ไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงบริการยิ้มให้เมื่อยปากเลยสักนิด


ทว่าผู้มาเยือนดูเหมือนจะไม่รับรู้ถึงรังสีอาฆาตใด ๆ 
เพราะเจ้าตัวยังคงสำรวจดูขนมไทยที่เหลือไม่มากบนแผงอย่างสนอกสนใจ
ก่อนจะเอ่ยคำเมื่อตัดสินใจได้



เอาตะโก้ก็แล้วกัน เหลืออยู่สามกล่องนี่ของเหมาหมดเลยนะ




...เอ๊ะ...คราวนี้มาแปลกวะ
นึกว่ามันจะมาหาเรื่องพูดกวนอะไรซะอีก
แต่แค่กลับมาซื้อขนมเฉย ๆ หรอ



เออ...ดีเหมือนกัน
ตราบใดที่มันมีเงินมาแลก ยังไงเขาก็ยอมขาย



เขาหยิบตะโก้สามกล่องใส่ถุง
ก่อนจะรับแบงค์ร้อยมาพลางคุ้ยหาเหรียญทอนให้ไป 10 บาท
แต่พอยื่นเงินให้เท่านั้น อีกฝ่ายก็ถามสวนกลับมา 



แล้วอร่อยมั้ย



...นั้นไง นึกว่าไม่กวน สุดท้ายมันก็เอาจนได้
คิดว่าฝีมือขนมร้านหวานละไมระดับไหนกันวะ
ชิชะ...แม่งกล้าดูถูกหรอ พูดออกมาได้ยังไง



เอ้า ก็ต้องอร่อยอยู่แล้ว 
ของแท้จากสูตรชาววังดั้งเดิม 
คนมีบุญเท่านั้นนะโว้ยถึงจะได้กิน



เชิดหน้าตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงมั่นใจเต็มที่
หากแต่อีกฝ่ายกลับส่ายศีรษะช้า ๆ พร้อมกับเอ่ยอธิบายประโยคให้ชัดเจน 




ไม่ใช่ ขนมปังที่คุณฝากพี่แป๋มซื้อน่ะ 
อร่อยมั้ย.... คุณลูกแม่พลอย





ชิบหาย....



อะ...



อะ...ไอ้....



ไอ้ลูกแม่เดือน....



มัน......



มันดันเห็น....




จากสีหน้ามั่นใจเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นซีดลง
และเริ่มหนักมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อโดนใครบางคนตอกย้ำซ้ำเติมเข้าไปอีก




อยากกินก็บอกไม่ต้องฝากคนอื่นซื้อ
เดี๋ยวจะเอามาให้เอง จะกินอะไรล่ะ 
ช็อคโกแล็ตลาวาเหมือนคราวที่แล้วมั้ย เห็นกินซะเกลี้ยงเลยนี่



ถูกด่าอย่างอื่นยังไม่เจ็บเท่าถูกเห็นตอนตัวเองเสียศักดิ์ศรี
แถมยังโดนรื้อฟื้นเรื่องเก่ามาให้ช้ำกว่าเดิมซ้ำสอง



แต่ไม่ได้....
ถึงจะเป็นเรื่องจริง
เขาก็จะไม่ยอมปล่อยให้มันมาหักหน้าง่าย ๆ แบบนี้



คนถูกต้อนจึงรีบพูดปฏิเสธเสียงตะกุกตะกัก



ตะ...ตาฝาดเปล๊า ใครกินกัน....ไม่เห็นจะอร่อยเลย



พูดออกไปโดยไม่ทันได้คิด

...และก็เพราะไม่ได้คิด
จึงทำให้ประโยคออกมาแสนจะขัดกันเองแบบสุด ๆ 
จนคนฟังต้องพยายามกลั้นเสียงหัวเราะไว้


ถามมาได้ว่าใคร กินเข้าไปแล้วยังจะทำไม่รู้เรื่องอีก
ไอ้เนิร์ดลูกแม่พลอยมันฮาจริง ๆ วะ
แกล้งมันคลายเครียดยังงี้ก็สนุกไปอีกแบบ
แต่จุดประสงค์ที่เขามาจริง ๆ นอกจากจะมาแหย่มันแล้ว 
ยังมีเรื่องที่สำคัญกว่านั้นอีกเรื่อง



นี่คุณลูกแม่พลอย ผมจะมาขอถ่ายรูปร้านคุณได้มั้ย
คือว่า คณะกรรมการจะจัดโปรโมทถนนคนเดิน
ก็เลยวานให้ผมมาถ่ายรูปทำโฆษณาแต่ละร้าน


พูดจบก็ยกกล้อง DSLR ระดับโปรตัวโปรดขึ้นมาประกอบคำพูด



ฝ่ายคนฟังซึ่งแอบโล่งอกที่คู่สนทนาเปลี่ยนประเด็นนึกทบทวนสิ่งที่ได้ยิน
ก็พอคุ้น ๆ อยู่บ้างแหละว่าทางเทศบาลจะหาทางโปรโมทตลาดให้มากขึ้น
มันอยากถ่ายก็ถ่ายไปเถอะ จะได้มีช่องทางเรียกลูกค้าจากต่างจังหวัดได้บ้าง



แต่เอ๊ะ...




แล้วมาถ่ายตอนขนมผมจะหมดร้านแล้วเนี่ยนะ


เอ๊า แล้วไม่ดีเหรอ คนอื่นจะได้เห็นว่าขนมร้านคุณอร่อย 
ถึงได้ขายจนเกือบหมดเกลี้ยงไง



หนุ่มติสต์ยักไหล่ตอบอย่างไม่ยี่หระ
ทำให้คนที่ได้ฟังเหตุผลทวีความโมโหกระแทกเสียงตอกกลับ


จะบ้าเหรอวะ!! ใครจะไปคิดยังงั้นได้
อ๋อ...หรือนี่เป็นแผนของคุณ
ตั้งใจจะถ่ายรูปร้านเบเกอรี่ของตัวเองสวย ๆ
แล้วถ่ายร้านอื่นให้ห่วย จะได้แกล้งทำให้ขายไม่ได้ใช่มั้ย
คนอะไรโคตรเห็นแก่ตัว!! ขี้โกงหาทางทำทุกรูปแบบจริง ๆ



คำสันนิษฐานพร้อมกับการแอบกัดท้ายประโยค
ส่งผลให้คนโดนเหน็บระอาใจกับจินตนาการสุดล่ำเลิศที่ไปไกลคนละทิศ



อะไรกันคุ๊ณณณ!! คุณนั้นแหละที่บ้า คิดไปถึงไหนกัน
งั้นพรุ่งนี้ผมจะมาถ่ายใหม่ก็ได้ จัดให้สวย ๆ เหมือนวันนั้นเลยนะ
จะได้ไม่ต้องมาหาว่าใครเอาเปรียบกันอีก



แม้ข้อเสนอจะเป็นที่น่าพอใจ แต่ด้วยอารมณ์ที่ยังคุกกรุ่น
สุดท้ายก็ไม่วายที่จะบ่นประชดไปอย่างไม่ยอมแพ้ตามนิสัย



เออ ไม่ต้องมาสั่งหรอกน่า
คุณเองนั้นแหละ แน่ใจนะว่าถ่ายรูปได้ดีจริง



หากแต่คราวนี้คนถูกถามไม่ได้มีอาการหงุดหงิดใด ๆ
กลับเพียงแค่เผยรอยยิ้มเรื่อย ๆ กวน ๆ อย่างที่เคยทำ
ก่อนจะตอบคำด้วยประโยคเด็ดเหมือนหมัดหนักที่ทำให้ใครบางคนแทบหน้าหงาย



ฝีมือถ่ายรูปผมก็ดีพอ ๆ กับทำขนมนั้นแหละ
ไม่งั้นจะมีคนติดใจกินซะหมด แถมยังไปซื้อเพิ่มเองอีกหนด้วยหรอ




ไอ้...!!!!




หนุ่มมาดเซอร์ไม่รู้แล้วว่าอีกฝ่ายตะโกนอะไรไล่หลังมา
เพราะเขาวิ่งข้ามฝากกลับมายังร้านตัวเองเรียบร้อยแล้ว


นึกถึงตอนที่เผลอเห็นมันกินขนมปังแล้วก็ตลกทุกที
ทำเป็นฝากคนอื่นมาซื้อ แถมยังหลบลงไปหลังโต๊ะแอบกินด้วย
ไม่รู้รึไงว่าไอ้ท่าทีแบบนั้นมันน่าสงสัยขนาดไหน
และพอเห็นถุงขนมปังร้านตัวเองติดมือมันขึ้นมาก็พอจะเข้าใจ



...คนอะไรกันไม่ยอมรับความจริง
ขนาดกินขนมของเขาตั้งสองครั้งแต่ก็ยังแกล้งไม่รู้เรื่อง


...แค่อร่อยก็บอกมาเถอะ มันจะยากสักแค่ไหนกันเชียว



คิดพลางยกกล่องกระดาษที่เพิ่งซื้อออกมาเปิด
ขนมเนื้อสีขาวนวลห่อด้วยใบตองสีเขียวสดทรงสี่เหลี่ยมหกอันนอนนิ่งอยู่ในนั้น
เขาจัดการหยิบมันเข้าปากไปหนึ่งชิ้น


...รสเข้มข้นหวานมันของกะทิผสมกับรสหวานนิด ๆ ของข้าวโพด
ละมุนลงตัวพอดิบพอดีไม่เลี่ยนจนเกินไป



อร่อย




พึมพำกับตัวเองพร้อมรอยยิ้มจาง ๆ 


...เห็นมั้ยพูดแค่นี้ไม่เห็นจะยากตรงไหนเลย

ถ้ายังพูดไม่เป็น สงสัยคราวหน้าคงต้องสอนให้พูดด้วยตัวเองซะแล้ว
แล้วอย่ามาหาว่าเอาเปรียบอีกไม่ได้นะ
เล่นกันแฟร์ขนาดนี้แท้ ๆ 



...ใช่มั้ยครับ? 



...คุณลูกแม่พลอย





------------------------------------------------------------------------------------------------------------



TBC




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,044 ความคิดเห็น

  1. #5003 chebi (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 12:06
    ตลกลูกคุณแม่พลอยมากๆเลย ปากแข็งเนอะ 555

    ชอบคำที่ไรเตอร์ใช้บรรยายมากคะ มันให้ความรู้สึกได้ดีคะ

    #5,003
    0
  2. #4916 ciel_dek-d772559 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 17:56
    สรุปทั้งสองคนเขาจะรู้จักชื่อกันไหมเนี่ย 555 เรียกแต่ชื่อแม่
    #4,916
    0
  3. #4695 baekbow (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 20:20
    เป็นเราเราก็ฮา คนอะไรขี้มโนได้ขนาดนี้ 555
    #4,695
    0
  4. #4580 meta (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 22:43
    อ่านมาตั้งนานก็คิดแค่ว่าเมื่อไหร่จะรู้ชื่อ555555
    #4,580
    0
  5. #4506 _cake_ky_ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 18:48
    มุ้วมิ้งมากอะ ><
    #4,506
    0
  6. #4347 อนุบาลตัวแม่ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 18:17
    ลูกแม่พลอยนี่คิดในด้านลบอย่างเดียวเลยนะ คิดเองเออเองด้วย ลูกแม่เดือนเขาก็ช่างแหย่นะ น่ารักเชียว
    #4,347
    0
  7. #4286 snowwy pcy 61 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 20:38
    หูยยยยยย ทะเลาะกันแบบมิ้งๆ น่ารักอะ -////////-
    #4,286
    0
  8. #4183 Kuroko..cchi (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 เมษายน 2558 / 17:26
    เขินว่ะ5555
    #4,183
    0
  9. #3955 Yuki Kuro (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2557 / 17:19
    รักนะครับ! คุณลูกแม่เดือน ><
    #3,955
    0
  10. #3771 p446 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 18:16
    แต่ละเรื่องเรียกน้ำลายได้ดีโคตรๆหิวเลยอะอยากกินนน
    #3,771
    0
  11. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  12. #3674 ตั้งชื่อว่าอะไรดีนะ.. (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 มีนาคม 2557 / 21:44
    แล้วสรุปชื่ออะไรหล่ะเนี้ยยยย=*=
    #3,674
    0
  13. #3644 Trin-Na-Pob (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:06
    ลูกแม่เดือนนิสัยไม่ดีเบยอ่า
    #3,644
    0
  14. #3175 Redberrylips (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 23:30
    ละก็ยังไม่รู้จักชื่อกันนะ - -*
    #3,175
    0
  15. #3123 นัท (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 10:14
    หนุ่มแซะ กับ หนุ่มซึน #ฟินไปโลกหน้า
    #3,123
    0
  16. #2941 YoSChi (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 19:41
    สนุกอ่ะ แต่เสียอย่างเดียว

    อ่านแล้วหิ๊วหิว
    #2,941
    0
  17. #2734 InLove (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 กันยายน 2556 / 20:19
    ลูกแม่เดือนน่ารักดีนะค่ะ ฮุฮุ
    #2,734
    0
  18. #2692 rorony (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 15:24
    "คราวหน้าคงต้องสอนให้พูดด้วยตัวเองซะแล้ว"
    ^
    ^
    สอนด้วยวิธีไหนกันคะ คุณลูกแม่เดือน หุๆ
    #2,692
    0
  19. #2517 venass0 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 14:52
    เรื่องนี้ อ่านไปหัวเราะคิกคักไปอย่างกะคนบ้า

    ขอบคุณค่ะ
    #2,517
    0
  20. #2486 สายฟ้า (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 08:22
    น่ารัก ลูกแม่พลอยก็ซึนจริง
    #2,486
    0
  21. #2418 DazaDay (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2556 / 19:52
    ลูกแม่พอลยกับลูกแม่เดือนนี่น่ารักจริงๆ -////- รู้มั้ยว่าผู้ชายทำขนมอ่ะมันน่ารักขนาดไหนนนนน ชอบบบบบบบ
    #2,418
    0
  22. #2182 Romeo sane ★ . (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 16:59
    น่ารักง้าาาาาาา ชื่อไม่สำคัญ แค่เรารักกันก็พอ ... 5555555555555
    #เสี่ยวววววววว
    #2,182
    0
  23. #1955 ~Little_Killer~ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2556 / 14:02
    น่ารักอ้ะ อ่านแล้วอมยิ้มๆดี
    #1,955
    0
  24. #1811 berry berry (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2556 / 23:43
    โดนไรท์เตอร์ทำร้าย ทำให้เค้าหิงกลางดึกง่ะ
    #1,811
    0
  25. #1704 #JB'z Fanc.# (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2556 / 17:19
    น่ากินจังเลย เราชอบลูกชุบมากอ่า :)
    #1,704
    0