คัดลอกลิงก์เเล้ว
publisher-03 นิยายตีพิมพ์
  • สำนักพิมพ์ : Nabu Publishing
  • ประเภท : อื่นๆ
  • วันที่จัดจำหน่าย : ตุลาคม 2559
  • Wish Me Luck : สุดที่รักษ์ [Yaoi] Ver. Rewrite

    พนักงานแคชเชียร์ธรรมดา กับ นักโฆษณานิสัยคุณชาย ; นิยายวายที่เน้นเรื่องงานเป็นหลัก เรื่องรักเป็นรอง (END)

    ยอดวิวรวม

    109,778

    ยอดวิวเดือนนี้

    313

    ยอดวิวรวม


    109,778

    ความคิดเห็น


    1,453

    คนติดตาม


    5,469
    เรทติ้ง : 98 % จำนวนโหวต : 6
    จำนวนตอน : 30 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  4 ต.ค. 59 / 06:24 น.
    นิยาย Wish Me Luck : شѡ [Yaoi] Ver. Rewrite Wish Me Luck : สุดที่รักษ์ [Yaoi] Ver. Rewrite | Dek-D

    ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้






               ‘อนุรักษ์’ เก็บสมาร์ทโฟนในห้องน้ำได้จึงอยากส่งคืนเจ้าของตามประสาพลเมืองดี แต่กลับถูกกล่าวหาว่าเป็นหัวขโมยโจรกรรมข้อมูลเสียนี่  ...ตัวเขาก็แค่พนักงานแคชเชียร์ซูเปอร์ธรรมดาจะอยากรู้เรื่องงานของบริษัทโฆษณาไปทำไม!  

                  แต่นักครีเอทีฟอัจฉริยะอย่าง ‘คุณชาย’ (ที่หน้าตาและบุคลิกแสนจะสมชื่อ) ดันไม่ยอมเชื่อง่ายๆ  เพื่อพิสูจน์ข้อแก้ต่าง...เขาเลยจับพลัดจับพลูกลายเป็นนักสืบช่วยตามหาหนอนบ่อนไส้ตัวจริง ต้องร่วมกระโจนลงมาในเกมธุรกิจ ซึ่งฟาดฟันกันด้วยไอเดียโฆษณา พร้อมกับงัดเอาคำว่า รักษ์’ มาใช้ทั้งสองความหมาย

                  ...รักษาเยียวยา ปมอดีตอันซับซ้อนของผู้ชายมาดเนี้ยบ

                  และ...รักษาปกป้อง หัวใจตัวเองไม่ให้เริ่มหวั่นไหวไปกับอีกฝ่ายเพิ่มมากขึ้นทุกที!


              
    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
             



    สั่งซื้อนิยายสุดที่รักษ์



    จำนวน 2 เล่มจบ ราคา 569 บาท 


    https://www.reading.co.th/book-detail/140







    ข้อแนะนำเพิ่มเติม



                        1.  นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเป็น "ชายรักชาย"

                        2.  นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งขึ้นเท่านั้น โดยไม่มีเจตนาพาดพิงและอ้างอิงบุคคลหรือสถานที่ใด ๆ ทั้งสิ้น

                        3.  นิยายเรื่องนี้มีลงในเว็บไซต์ Thaiboyslove และเว็บเด็กดี

                        4.  นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบบ้างประปราย แต่จะพยายามลดทอนลงไปเพื่อความเหมาะสม

                        5.  นิยายเรื่องนี้เน้นหนักเรื่องการทำงาน ไม่มีฉาก NC อาจเบาหวาน น้ำตาลน้อยไปสักนิดบ้าง 

                        6.  นิยายเรื่องนี้จะสมบูรณ์ไม่ได้ ถ้าขาดนักอ่านทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาช่วยคอมเมนต์ กดแฟนคลับ และโหวตคะแนน ขอบคุณจากใจค่ะ
                      
                        7.  นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเวอร์ชั่น Rewrite ยังไม่ใช่ฉบับสมบูรณ์ที่สุด โปรดติดตามได้ในเล่มค่ะ

                        8.  สามารถติดตามรายละเอียดที่แฟนเพจ  Bittersweet Boyslove 









    คำร้อง/ทำนอง : CT.hamonigar
    ดนตรี/ขับร้อง : KING 





    © themy?butter

    สารบัญ อัปเดต 4 ต.ค. 59 / 06:24

    ตอน
    ชื่อตอน

    ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ - BitterSweet - จากทั้งหมด 7 บทความ

    บทวิจารณ์

    1

    เป็นอีกเรื่องที่เป็นสุดที่รักของเราเลยค่ะ

    *แจ้งก่อนค่ะ ว่าตอนแรกเราจะกดส่งคำวิจารณ์ ไหงกดผิดไปส่งคำนิยมซะได้ค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ แล้วพอกดดู คำนิยมก็ไม่ขึ้นอีก ก็เลยมาส่งตรงนี้อีกที่ หากส่งซ้ำเราขอโทษด้วยนะคะ T ^ T

    -----------------------

    สำหรับเรื่องนี้ เรื่องย่อภาพรวมที่เราเข้าใจคือ... เป็นเรื่องราวของ "รักษ์" นักศึกษามหาวิทยาลัยที่จับพลัดจับผลูได้มาเป็นนักศึกษาฝึกงานในบริษัทเอเจนซี่โฆษณา ซึ่งแท้จริงนั่นแค่ฉากหน้า แต่งานที่เขาทำจริงๆคือเป็นครีเอทีฟเสนอไอเดีย ปน ๆ เบ๊ ปน ๆ นักสืบ ประจำตัว "คุณชาย" ผู้ดำรงตำแหน่งครีเอทีฟไดเรคเตอร์ เนื้อหาหลัก ๆ คือสืบหาความจริงของหนอนบ่อนไส้ที่ส่งมาจากบริษัทคู่แข่ง และปมปริศนาจากอดีตของคุณชายเจ้าของฉายาสโนว์ปริ๊นซ์

    ตอนเราอ่านเรื่องนี้ เป็นตอนที่รีไรต์ไปแล้ว 11 ตอน ลงไว้ในเด็กดี แล้วเราก็แวบไปอ่านต่อในเล้าจนจบ 27 ตอนค่ะ (// v \\ ) เราชอบเรื่องนี้นะคะ อ่านแล้วมีความสุข ดูค่อนข้าง light ชอบการพัฒนาความสัมพันธ์ และอื่นๆซึ่งจะกล่าวต่อไปค่ะ

    และต่อไปนี้คือความเห็นของเราล้วนๆ ไม่อิงอะไรทั้งนั้นนอกจากความความลำเอียง 55555555555 (จะพยายามระวังไม่สปอยล์ค่ะ)

    ในความเห็นสวนตัว เราคิดว่าคุณคนเขียนเป็นคนที่สามารถเล่าเรื่องได้ดี มีสีสัน สำนวนปรับเปลี่ยนให้เข้ากับเนื้อหาในช่วงนั้น ๆ ได้ดีมาก มีการบรรยายที่เห็นภาพด้วยวิธีการกล่าวย้ำแทบจะทุกครั้งที่พูดถึงครั้งซ้ำ ไม่ก็ในการพูดถึงครั้งต่อมาจะมีการเสริมรายละเอียดใหม่เข้าไป ทำให้ภาพรวมในสมองของคนอ่านค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ เนื้อหาในเรื่องสามารถเชื่อมโยงถึงกันได้หมด อุดช่องโหว่ได้เต็มจนคนอ่านรู้สึกอิ่ม (แม้จะมีจุดที่ยังว่างโหว่เล็กน้อยประปราย ซึ่งจะกล่าวถึงในภายหลัง) ยิ่งในตนที่ปริศนาใหญ่ของเรื่องคลี่คลาย ทุกอย่างก็ถูกถมจนเต็ม จนรู้สึกอิ่มและเลิกสงสัยได้เลย ไม่รู้สึกมีอะไรติดค้างเลยค่ะ

    เอาจริงๆความสามารถการอธิบายเรื่องที่ชัดเจนจนเห็นภาพตามได้นี่ จะเห็นได้ชัดที่สุดคือตอนที่บริษัทฝ่ายคุณชายและบริษัทของคู่แข่งไปเปิดคลิปโฆษณาให้ดูที่บ้านประธานบริษัทผู้ผลิตสินค้าที่มาจ้างเอเจนซี่โฆษณา คนเขียนอธิบายได้โดยใช้คำประหยัด แต่นึกภาพได้ ทั้งที่เนื้อหากำลังกล่าวถึง 'คลิปวีดีโอ' ซึ่งสาเหตุของการอธิบายภาพได้ชัดเจนนี่เราเดาดูคิดว่าน่าจะมาจากสองอย่าง หนึ่ง...คือเคยมีคลิปลักษณะแบบนี้ให้ผู้ชมได้เห็นกันทางทีวีมาก่อนหน้าแล้ว การกล่างถึงจึงใช้คำประหยัดได้ การบรรยายทุกอย่างไม่ใช่ทางออกของการเล่าเนื้อหา อีกอย่างที่ช่วยไว้ให้ส่วนนี้เข้าใจได้ง่ายแม้ประหยัดคำก็คือมีการสร้างบรรยากาศมาก่อนหน้า ว่าคนที่ถ่ายทำโฆษณาให้บริษัทฝ่ายตัวเอกเป็นคนถ่ายภาพแนวไหน ภาพของเขาเป็นอย่างไร เป็นการทยอยอธิบาย พอคนอ่านติดภาพนี้ การมาต่อเติมในส่วนของผลงานที่ผ่านการถ่ายของช่างภาพคนนี้จึงไม่ใช่เรื่องยากเลย จุดนี้เราชอบมากๆ ชอบเวอร์วังค่ะ

    อีกจุดหนึ่งที่อยากชื่นชมคือ เป็นเรื่องที่มีข้อคิดชัดเจน โดยใช้วิธีการเล่าให้คนอ่านอินกับสิ่งที่อ่านเพราะได้เข้าไปมีส่วนร่วมในเรื่อง (เล่าผ่านมุมมองของรักษ์ค่อนข้างมาก คนอ่านนอกจากอินตัวละครแล้วก็จะอินความคิดตัวละครด้วย อินกับเรื่องที่เขาประสบด้วย) ไม่ได้โปรยข้อคิดที่เป็นเพียงข้อความไว้พร่ำเพรื่อ อย่างเช่นเรื่องที่บอกว่าโฆษณาจะส่งผลต่อชีวิตคนอื่น ทีแรกตัวเอกอย่างรักษ์ไม่เข้าใจเรื่องนี้ เหมือนกับที่คนอ่านที่ถ้าไม่เคยประสบก็คงจะไม่เห็นภาพหรอกค่ะ จนกระทั่งเรื่องเกี่ยวกับหนอนบ่อนไส้คิดได้ ก็ถือเป็นการแสดงออกถึงผลที่เกิดจากโฆษณา ทำให้ข้อคิดนี้ชัดเจนขึ้นมาเลย จากตอนแรกเบลอๆอยู่ และรักษ์ได้เข้าใจความหมายของมันพร้อมกับคนอ่าน และจุดนี้ก็เป็นอีกจุดที่ทำให้คนอ่านได้มีส่วนร่วมกับเรื่อง และอินกับเรื่องมากขึ้น เป็นอีกจุดที่ชอบมากเลยค่ะ รู้สึกมีพลัง มีคลื่นมากระทบใจ (ทำไมเราพูดเวอร์จัง 555555555)

    เรื่องการบรรยาย มีข้อติงอยู่เรื่องหนึ่ง (นาน ๆ เจอในเรื่องสักครั้ง) ว่าน่าจะต้องแก้ไขการใช้สรรพนาม เช่น ในบางบริบทไม่มีการกล่าวถึงตัวบุคคลมาก่อน แต่เป็นการที่จู่ ๆ ตัดฉากมายังใครคนใดคนหนึ่ง แล้วก็ใช้สรรพนาม "เขา" เลย ทำให้ในบางจังหวะอาจสับสนได้ว่า "เขา" ที่ว่านี้คือคนไหน ยิ่งมี "เขา" สองคนยิ่งอาจตั้งหลักยากว่าใครเป็นเจ้าของประโยคคำพูดประโยคไหน พอเป็นการสนทนาและในช่วงแรกงงว่าใครพูดก่อน ก็จะทำให้ประโยคต่อไปตีความผิดก็ได้ มารู้ตัวอีกทีคืออ่านไดอะล็อกนั้นจบค่อยมา "อ้าว ฉันเข้าใจสลับเหรอ")

    อื่น ๆ ก็เป็นพวกคำผิดประปราย พบในฉบับรีไรต์แล้ว เช่น สัปพงก(สัปหงก) ฝรั่งจ้า(ฝรั่งจ๋า) คลัง(ขลัง) เกียรติศัพท์(กิตติศัพท์) ฝาก(ฟาก) แอลเลแกนซ์(ตัวละครพูดทับศัพท์จาก elegant ซึ่งน่าจะสะกดว่า "เอลเลอแกนต์" มากกว่า) เป็นต้น

    อีกเรื่องค่ะที่อยากเสนอ ความเห็นส่วนตัวเราล้วนๆเช่นกัน เราคิดว่า แม้คุณคนเขียนจะเป็นคนที่อธิบายได้เห็นภาพ สละสลาย ประหยัดคำ และไม่ค่อยใช้วิเศษณ์ขยายวิเศษณ์ให้งงเล่น แต่ในบางครั้งคนเขียนก็ยังมีการแทรกบรรยายระหว่างบทสนทนามากเกินไปค่ะในความคิดเรา ซึ่งอาการแบบนี้จะพบมากตอนช่วงต้นเรื่อง ราว 11 ตอนแรก ทำให้เรื่องยาน เนื้อหาเดินช้า ไม่แน่ใจว่าเกิดจากการรีไรต์แล้วเพิ่มเข้าไปทีหลังหรือเปล่า แต่การบรรยายแทรกตลอดเวลาเพื่ออธิบายสีหน้า อธิบายบรรยากาศ บางครั้งก็ไม่ใช่สิ่งจำเป็นค่ะเราว่า ฉากของเรื่องนี้คือประเทศไทย ฉะนั้นคนอ่านน่าจะต้องเคยเห็นภาพฉากในเรื่องมาบ้างแล้ว ทำให้การกล่าวย้ำจึงไม่จำเป็น มีแต่จะต้องอธิบายเฉพาะสิ่งพิเศษที่เพิ่มเข้ามา หรือลักษณะเฉพาะในเหตการณ์นั้น ๆ มากกว่า หากปรับปรุงส่วนนี้ได้ จะช่วยให้จังหวะเรื่องดูสม่ำเสมอมากขึ้น (จากการไปลองอ่านคอมเม้นท์ของคนอ่านคนอื่น ๆ มา พบว่ามีบ้างที่อ่านแล้วรู้สึกเบื่อ คิดว่าน่าจะเกิดจากการบรรยายมากเกินไปในบางช่วงของเนื้อหานะค่ะ เราคิดว่า) และนอกจากนี้เราว่าควรเพิ่มการบรรยายในเนื้อหาส่วนที่เขียนรวบเกินไป และพอยานบ้างรวบบ้างแบบนี้ ทำให้ความรู้สึกที่ได้จากการอ่านเรื่องนี้รวดเดียวตอนที่ผู้เขียนเขียนจบแล้ว พบว่าจังหวะของเรื่องค่อนข้างขึ้น ๆ ลง ๆ พอสมควร

    นอกจากการบรรยายที่น้อยเกินบ้าง มากเกินบ้าง ก็ยังมีอีกส่วนที่ให้ความรู้สึก "ขึ้น ๆ ลง ๆ" อยู่อีกค่ะ
    นิยายเรื่องนี้เปิดเรื่องด้วยเนื้อหาและวิธีการเล่าเรื่องที่กำลังบอกคนอ่านกลาย ๆ ว่าเป็นแนวเลิฟคอเมดี้ แต่เมื่ออ่านจบ สรุปนิยายเรื่องนี้คงเป็นแนวสืบสวนมากกว่า (ใช่มั้ยคะ?) จากการอ่าน Talk ในแต่ละตอนของคนเขียน เรามีความเห็นว่าน่าจะวางเรื่องให้เป็นแบบหนึ่ง แต่เมื่อเขียนจริงโทนเรื่องกลับเปลี่ยนไปเป็นอีกแบบหนึ่ง (อาจเพราะเขียนในช่วงเวลาที่ห่างกัน) อย่างไรก็ตาม การเขียนแนวผสมผสานไม่ใช่เรื่องผิดค่ะเราว่า แต่การที่มากลายเป็นแนวอื่นชัดเจนขึ้นมาในภายหลัง ทำให้ตัวเรื่องเป๋พอสมควร หากในตอนรีไรท์ ได้รับการปรับโทนและเล่าจังหวะดี ๆ ภาพรวมน่าจะดีขึ้นและเข้ารูปเข้ารอย อะไรที่บรรยายมากไปตัดออก อะไรที่ส่งเสริมความเป็นคอเมดี้จนมากเกินไปก็ตัดออกไปบ้าง จะได้ไม่ทำให้คนอ่านรู้สึกว่าฉันโดนหลอก ไม่ก็... "ตกลงแนวไหนกันเนี่ย" ก็จะวกกลับสู่ความรู้สึกว่าถูกหลอก ถูกหักหลังอยู่ดี สร้างภาพลบให้กับเรื่องนี้ได้ อาจไม่มากมาย แต่ก็ส่งผลพอสมควรต่อความเห็นของคนอ่านเวลาบอกต่อค่ะเราว่า อย่างเราจะบอกต่อเพื่อนว่าเรื่องนี้สนุกมาก มาอ่านเถอะ พอเพื่อนถามว่าแนวไหน เรายังพูดได้ไม่เต็มปากเต็มคำเลยค่ะ ฮาาาาาา

    ความ "ขึ้น ๆ ลง ๆ" ของจังหวะเรื่องนี้ยังลามไปถึงการแทรกฉากหวานในเรื่อง คือบทจะหวานก็แทรกขึ้นมาเฉย ๆ อาจมีส่วนน้อยนิดหรือมากมายก็ไม่แน่ใจที่คนเขียนมีความกดดันประมาณว่า "ฉันเล่าเรื่องธุรกิจมาเยอะมากเลย ความหวานหายไปไหนหมดนะ" สุดท้ายจึงได้เขียนออกมาในบางจังหวะเสียจนพีคมากไปดั่งกำลังเซอร์วิส (ฮาาาา) ทำให้อารมณ์เรื่องภาพรวมค่อนข้างขึ้น ๆ ลง ๆ ข้อดีก็มีอยู่ คือคนอ่านจะคอยลุ้นว่าจะมีฉากพีค ๆ แบบนี้อีกไหม/เมื่อไหร่ ข้อเสียคือทำให้อารมณ์ภาพรวมทั้งเรื่องไม่ smooth ค่ะ ซึ่งส่วนตัวเรามีความคิดเห็นเพิ่มเติมว่า ค่อนข้างเข้าใจความกังวลของคนเขียนนะคะ ที่ว่าเนื้อหาเน้น "งาน" เสียเยอะ กุ๊กกิ๊กน้อย แต่ปัญหาอาจไม่ใช่ที่เนื้อหาเสียทีเดียว การบรรยายน่าจะมีผลมากพอสมควร ทำให้ส่วนของงานถูกยืดขยายให้กว้างขึ้นจนเบียดบังฉากน่ารัก ๆ หลาย ๆ ฉากในเรื่อง หากแก้เรื่องการบรรยายได้ ปัญหานี้น่าจะได้รับการคลี่คลายไปด้วย

    มีอีกเรื่องที่อยากชมค่ะ ไม่ชมไม่ได้ เพราะเราหลงรักคุณชายและน้องรักษ์ไปซะแล้ว ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    เราอยากชมว่า ตัวละครในเรื่องนี้มีข้อดีอยู่อย่างหนึ่งค่ะ คือหลายครั้งมีนิสัยที่แฟนตาซีเหนือจริงอยู่ประมาณหนึ่ง หรือถ้ามีคนแบบตัวละครในนี้จริง ก็คงไม่น่าใช่คนปกติที่จะพบได้ทั่วไปตามท้องถนน เช่น การที่คุณชายละลายผงปรุงซุปแล้วใส่แก้วกาแฟไว้ในรถ อ่านดูก็ให้ความรู้สึกว่าสิ่งที่อ่านอยู่คือเรื่องแต่ง ไม่ได้อินจนจินตนาการออกมาเป็นชีวิตจริงได้ทั้งร้อยส่วน แต่จุดนี้ก็ทำให้เรื่องนี้ดูน่ารักขึ้นมาเลยค่ะ //////////// (เรากรี๊ดคุณชายมากกกกกกกกกก) ตัวละครดูมีมิติแบบที่คนเขียนสร้างขึ้นมาและเหมาะกับโลกนั้น (ที่คนเขียนสร้างขึ้นมาเช่นกัน) ซึ่งจากการอ่านก็มีความเห็นว่าบรรยากาศในเรื่องค่อนข้างไม่ไทยจัด (แม้มีหลายอย่างที่ดูไทยก็ตาม) อ่านดูให้ความรู้สึกกึ่ง ๆ เหมือนอยู่ต่างประเทศ แบบในซีรีส์เอเชีย เพราะด้วยโลกกึ่งเหนือจริงแบบนี้ จึงเหมาะกับตัวละครที่มีพฤติกรรมเหนือจริงในบางเรื่องขึ้นมา เรื่องนี้จึงเหมาะสมในองค์ประกอบและค่อนข้างสมบูรณ์ในตอนที่ปั้นโลกและปั้นตัวละคร

    ทางตัวละครสมทบเองก็มีเรื่องราวของตัวเอง ซึ่งคงเป็นสิ่งที่ผู้เขียนวางไว้แล้ว เพราะเมื่อท้ายเรื่องก็จะผูกโยงมายังสิ่งที่ตัวเอกได้ประสบ ได้พบเจอ ทุกอย่างกลายเป็นสิ่งที่เชื่อมโยงกัน ทำให้ผู้อ่านรู้สึกได้ว่าตัวละครสมทบไม่ได้ถูกทิ้งขว้าง แถมปมในเรื่องก็สร้างมาได้น่าสนใจเสมอเลยค่ะในมุมมองของเรา ทำให้เรื่องน่าอ่านต่อ บทสนทนาก็ชอบหยอดด้วยประโยคปิดท้ายชวนให้อยากรู้ แต่ก็ไม่ได้หยอดพร่ำเพรื่อนะคะ เราเห็นใช้วิธีการนี้สลับกับการตั้งคำถามของตัวละคร การเล่าเรื่องด้วยสำนวนฉวัดเฉวียด เปรียบเทียบชัดเจน ตัวละครมีแนวคิด ไม่แบน มีพฤติกรรมที่ดู 'จริง' ไม่ใช่แค่รูปแบบพฤติกรรมตามระบบแบบแผนหรือ 'สิ่งที่ควรเป็น'

    ตัดภาพกลับมาในแง่ BL ค่ะ
    ว่าตามจริงเรื่องนี้มีพล็อตบางจังหวะที่เดาได้ แต่ก็ยังลุ้นเสมอนะคะในระหว่างที่จินตนาการไว้และยังไม่ได้รับคำตอบ และเมื่ออ่านถึงจังหวะนั้น ก็ยังรู้สึกชอบฉากนั้นอยู่ดี เป็นการเอานิสัยตัวละครมาเนียนเล่าให้แสดงความ BL ออกมาได้อย่างไม่ดูจงใจจนน่าเกลียด ตัวละครไม่เกร็ง ไม่แบน ตัวละครหลักสองตัวไม่น่าจะเข้ากันได้ นอกจากต่างกันสุดขั้วแล้วยังมีปัญหากันตั้งแต่แรก (ทว่าก็มีเหตุผลพอที่จะคุยกันดีๆ ไม่ใช่เอาแต่จะไม่ถูกกันให้เรื่องพอมีปมขัดแย้งไปเรื่อย ๆ) แต่สุดท้ายก็ยังเข้ากันได้ พฤติกรรมและคำพูดดูสื่อสาร มีที่มาและที่ไปต่อจากนั้น ความสัมพันธ์ของตัวละครก็ค่อยเป็นค่อยไป จากเรื่องที่ผิดปกติแบบที่รักษ์สงสัยว่าฉันทำอะไร ฉันทำสิ่งนี้ไปทำไม ก็กลับกลายมาเป็นเรื่องปกติ คำพูดที่ครั้งแรกฟังแล้วรู้สึกแปลกๆ กลายมาเป็นคำพูดชินปากได้ ไม่ใช่เพราะความที่ทำจนชิน แต่เกิดจากความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ เปลี่ยนไปมากกว่า คนเขียนเล่าถึงจุดนี้ได้ดีมาก จนคนอ่านเองก็ไม่รู้ตัวว่าความสัมพันธ์เปลี่ยนไปตอนไหน คิดง่าย ๆ คือตอนที่เรามานั่งนึกว่าพวกเขาเปลี่ยนไปตอนไหน ก็หาจุดที่ว่านั่นไม่เจอซะทีค่ะ โดยรวมในส่วนนี้จึงเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้เรื่องน่าอ่านต่อ

    ท้ายนี้เราแอบมีข้อสงสัยและข้อปรับปรุงเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ต้องการเสนอแก่คนเขียนค่ะ ไม่รู้จะเป็นประโยชน์มั้ยนะคะ แต่อยากบอกไว้ เพราะเรายังรอเรื่องนี้เป็นเล่มอยู่นะคะ // v \\ )

    1) มีความเห็นส่วนตัวขอแย้งหนึ่งเรื่องค่ะ ไม่แน่ใจว่าคนเขียนเคยพบเจอเรื่องราวแบบไหนมา แต่เรามีข้อคิดเห็นดังนี้ค่ะ
    ร้านซูเปอร์ตีนไก่ของยายแม้นในเรื่อง มีปัญหาที่ไม่ดึงดูดวัยรุ่นซึ่งเป็นกลุ่มลูกค้าหลักในย่ายนั้น โดนส่วนตัวซึ่งเคยเรียนมหาวิทยาลัย หากร้านค้าไหนมีร้านเดียว หรือมีเพียงเจ้าเดียวที่ทำสิ่งนั้น ทั้งยังอร่อย และไม่แพงเกินไป แม้จะไกล แต่ด้วยพลังบอกต่อ และนักศึกษาเกือบทุกคนก็เล่นโซเชียลเน็ตเวิร์ก ฉะนั้นนักศึกษาก็จะฮิตกันเป็นปกติอยู่แล้วค่ะจากที่เราเคยประสบ โดยสรุปคือนักศึกษาค่อนข้างเป็นกลุ่มลูกค้าจำพวก cost-sensitive ทำให้ในจุดนี้ของเรื่องดูอ่อนไปหน่อย เว้นจะมีร้านซูเปอร์ตีนไก่อีกร้าน ที่อาจอร่อยน้อยกว่าหน่อย แต่ขายถูกกว่า+ตกแต่งร้านดีกว่า+พนักงานเสิร์ฟเยอะ หรืออื่น ๆ แบบนี้จึงดูจะเหมาะกว่าสำหรับปัญหาที่เกิดกับร้านยายแม้นในเรื่อง

    2) การทิ้งปัญหาแบบจงใจปกปิด อย่างการพยายามชี้ช่องให้คนสงสัย "ซัมวัน" (นามสมมติ) คนเดียวไม่สงสัย "หนอนบ่อนไส้คนนั้น" (นามสมมติ) เหมือนที่ชี้ช่องให้รักษ์สงสัย "ซัมวัน" คนเดียว ไม่สงสัย "หนอนบ่อนไส้คนนั้น" แต่พออ่านคอมเม้นท์ดู ใคร ๆ ก็สงสัย "หนอนบ่อนไส้คนนั้น" ด้วย (เหมือนเราเลยค่ะ 55555) แบบนี้ถือว่ายังเป็นการชี้ช่องที่ยังไม่แน่นเท่าไหร่ค่ะเราว่า แม้จะเล่าในมุมมองของรักษ์ที่สงสัย "ซัมวัน" คนเดียวก็ตาม แต่หากอยากให้คนอ่านอินกับมุมมองของรักษ์ ก็ควรจะหาทางบีบให้ผู้อ่านสงสัย "ซัมวัน" คนเดียวด้วยเช่นกัน ควรหาเหตุมาสนับสนุนเพิ่มให้คนอ่านสงสัย "ซัมวัน" คนเดียวเหมือนรักษ์ให้ได้ เช่น ตัดเรื่องการกล่าวถึง "หนอนบ่อนไส้คนนั้น" ไปเลย ไม่ก็กล่าวถึงแบบพอผ่าน (ผ่านมาก ๆ จนไม่เป็นที่น่าสังเกต) ในฉากนั้น ๆ

    3) เป็นห่วงเรื่องชื่อตอนของเรื่องนี้ เป็นสโลแกนของโฆษณาทั้งหลายที่ผ่านการคิดของครีเอทีฟของเอเจนซี่โฆษณา ฉะนั้นจะนับเป็นทรัพย์สินทางปัญญาไหมคะ อันนี้เราไม่แน่ใจ แต่ชอบชื่อตอนมากเลยค่ะ เข้ากับธีมดี พูดชื่อตอนแล้วคิดได้เลย

    4) เรื่องชื่อ "ชัยพร รณสิ"
    เข้าใจในแง่ของโทรศัพท์ที่ใช้ระบบซิมเบี้ยน (มือถือปุ่มทั้งหลาย) ฟอนท์จะมีลักษณะเด่น ๆ ที่หลายคนสังเกตได้คือ ช่องว่างที่เคาะเว้นเพียงหนึ่งเคาะจะมีขนาดแคบมาก แต่...เนื่องจากไม่ใช่ทุกคนจะมีช่วงชีวิตกับโทรศัพท์ซิมเบี้ยนในระยะเวลาที่นานจนเข้าใจในจุดนี้และจดจำได้ (พูดง่าย ๆ คือเด็กรุ่นหลังอาจไม่ค่อยเข้าใจในเรื่องนี้ แต่เราทันค่ะ ฮือออออ ข้ามเรื่องอายุปัยยยย) จึงอยากเสนอว่า อยากให้อธิบายจุดนี้ไว้ด้วยจะดีมากเลยค่ะ ขนาดเราซึ่งเป็นผู้อ่านและเคยใช้โทรศัพท์ซิมเบี้ยนเมื่อนานมาแล้ว ยังรู้สึกตะหงิดใจกับการเว้นวรรคที่แคบจนอ่านผิด (การขึ้นบรรทัดใหม่ทำให้เข้าใจผิดไม่ใช่เรื่องน่าติดใจ แต่สิ่งที่น่าติดใจคือ แต่การคิดว่าคำสองคำมันติดกันนี่สิแปลก ฟอนท์ที่เห็นน่าจะเป็นฟอนท์มาตรฐานที่เจ้าของเครื่องใช้จนชิน ไม่ใช่โทรศัพท์ใหม่ใช้วันแรก ทำไมจึงอ่านผิดได้) อย่างไรก็ตาม หากมีการอธิบายเพิ่มเรื่องโทรศัพท์ซิมเบี้ยน ว่าช่วงการเคาะเว้นแคบตามประสาซิมเบี้ยนจนหากอ่านผ่าน ๆ จะอ่านผิด คนอ่านน่าจะหมดข้อสงสัยไปได้นะคะ

    5) ไม่เข้าใจว่าทำไมลุงยามจำรักษ์ไม่ได้ เพราะก็มากับคุณชายตั้งสองรอบ 55555555555

    6) จากตอนที่ 23 เนื้อหาน่าจะเกิดตอนกลางคืน (อ้างอิงจากตอนที่ 22 ที่บอกว่าฝนตกตอนค่ำมืดดึกดื่น) แล้วท่านประธานบริษัท ATM ในตอนที่ 23 ท่านอ่านเอกสารประวัติของรักษ์เห็นได้อย่างไร ถ้าท่านพูดลอย ๆ จากความทรงจำที่เคยอ่านมาก็ว่าไปอย่าง หรือหากใช้แสงจากซูเปอร์มาร์เก็ตก็ควรต้องอธิบายเพิ่มเติมไว้ซะหน่อยนะคะ

    7) เรื่องที่คุณชายก็อป "ซัมติง" จากมือถือรักษ์ใส่ในเมมโมรี่การ์ดน่ะค่ะ คือเราสงสัยว่าเพื่อนเทพทำไมไม่ทำไว้บ้าง? เห็นว่าได้จับโทรศัพท์รักษ์ออกจะบ่อยกว่าคุณชายเสียอีกนะคะ

    หมดแล้วค่ะ เราพิมพ์อะไรมาซะยาวก็ไม่รู้ แต่เป็นทั้งหมดที่อยากบอกจริงๆค่ะ เราคิดว่าอ่านแล้วก็อยากบอกอะไรบ้าง ดีก็อยากอวย หรือมีจุดไหนที่ทำให้ดีขึ้นได้อีกก็อยากบอก หากมีอะไรผิดพลาดก็ขอโทษด้วยนะคะ เราไม่ได้มีเจตนาไม่ดี แค่อยากให้เรื่องนี้ดียิ่งๆขึ้นไป และเป็นเล่มสุดที่รักของเราเช่นกัน (รอเป็นเล่มอยู่นะคะ <3)

    เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ (ง' v ')ง !!

    >>อ่านต่อ
    ดูทั้งหมด(1)

    คำนิยม Top

    "หากคุณคิดจะอ่านหนังสือซักเรื่อง เรื่องอะไรจะมาพลาดกับเล่มนี้ครับ!!!"

    (แจ้งลบ)

    บอกมาก่อนว่าแอบปลื้มพี่ไรท์มาตั้งแต่ SOTUS ฮะ ถึงจะเสียดายที่ยังไม่ได้ไปขอลายเซ็นก็เถอะ... ผมจะขอแบ่งเป็น 3 ส่ว... อ่านต่อ

    บอกมาก่อนว่าแอบปลื้มพี่ไรท์มาตั้งแต่ SOTUS ฮะ ถึงจะเสียดายที่ยังไม่ได้ไปขอลายเซ็นก็เถอะ... ผมจะขอแบ่งเป็น 3 ส่วน ดังนี้ครับ ชื่อเรื่อง : "สุดที่รักษ์" ตอนแรกผมนึกว่าเขียนแบบนี้ครับ "สุดที่รัก" ถือว่าพี่ไรท์คิดชื่อเรื่องได้ครีเอท และสะดุดใจคนฟังหรือคนอ่านมากๆฮะ อันนี้ขอนับถือฮะ เนื้อเรื่อง : เนื้อเรื่องอ่านง่าย อ่านแล้วเข้าใจ แต่บางครั้งก็ไม่เข้าใจ(เท่าที่ผมคิดอันนี้คงเป็นไปตามที่พี่ไรท์ต้องการอยู่แล้ว) ถึงอย่างงั้นพี่ก็ใส่ฟิล หรือการบรรยายสภาพแวดล้อมทำให้เรารู้และเห็นภาพได้ชัดเจน เรารู้ว่าตอนนั้นรู้สึกอย่างไร ถึงอย่างนั้นในความรู้สึกผมพี่ไรท์มีการหลอกล่อให้นักอ่านไปตามที่พี่ต้องการ แต่บางครั้งมันก็ดูจงใจไปจนคล้ายการยัดเยียดครับ ตัวละคร : ตัวละครแต่ละตัวมีความคิดความอ่านที่สมเหตุสมผล ถือว่าจุดนี้เป็นจุดที่ทำให้ผมชอบในทุกๆเรื่องของพี่ไรท์เลยครับ เพราะมันทำให้รู้สึกว่านี่แหละความรู้สึกจริงๆ ฟิลจริงๆของคนทั่วไปต้องเป็นแบบนี้นะ ไม่ใช่ไร้เหตุผลอย่างนั้น ทุกตัวละครมันต้องมีอุปสรรค และการแก้ไขใช่ว่าจะง่ายดาย และที่ชอบมากที่สุดคงจะเป็น "รักษ์" ครับ นิสัยนี่คล้ายผมอยู่หลายส่วนเลยทีเดียว 555 เอาเป็นว่าสำหรับคนที่มาอ่านคำนิยมนี้ อาจจะคิดว่านี่มันคำวิจารณ์... ขออภัยครับ ผมไม่ค่อยถนัดเขียนคำนิยมซักเท่าไหร่ นี่ถือว่าเป็นคำนิยมของผมสุดๆแล้ว และสำหรับใครที่ชอบต้องการอ่านนิยายที่ครบรส ทั้งหวาน (คู่พระ-นาง เอ้ย นายโคตรหวาน) ทั้งเปรี้ยว(ผู้หญิงเรื่องนี้เปรี้ยวจริงเปรี้ยวจัง) ทั้งเผ็ด(ไปกับคดีต่างๆ) และมัน(ไปกับการไขคดีฉบับรักษ์)นั้น คุณไม่ควรพลาดเรื่องนี้ครับ ปล. หวาน เปรี้ยว เผ็ด มันไม่ได้มีเฉพาะที่ผมวงเล็บไว้ แต่มีอะไรที่ดีกว่านั้น รออะไรล่ะครับ อ่านเลยสิ!!! ย่อ

    นักสืบเงา | 17 ต.ค. 59

    • 1

    • 0

    คำนิยมล่าสุด

    "หากคุณคิดจะอ่านหนังสือซักเรื่อง เรื่องอะไรจะมาพลาดกับเล่มนี้ครับ!!!"

    (แจ้งลบ)

    บอกมาก่อนว่าแอบปลื้มพี่ไรท์มาตั้งแต่ SOTUS ฮะ ถึงจะเสียดายที่ยังไม่ได้ไปขอลายเซ็นก็เถอะ... ผมจะขอแบ่งเป็น 3 ส่ว... อ่านต่อ

    บอกมาก่อนว่าแอบปลื้มพี่ไรท์มาตั้งแต่ SOTUS ฮะ ถึงจะเสียดายที่ยังไม่ได้ไปขอลายเซ็นก็เถอะ... ผมจะขอแบ่งเป็น 3 ส่วน ดังนี้ครับ ชื่อเรื่อง : "สุดที่รักษ์" ตอนแรกผมนึกว่าเขียนแบบนี้ครับ "สุดที่รัก" ถือว่าพี่ไรท์คิดชื่อเรื่องได้ครีเอท และสะดุดใจคนฟังหรือคนอ่านมากๆฮะ อันนี้ขอนับถือฮะ เนื้อเรื่อง : เนื้อเรื่องอ่านง่าย อ่านแล้วเข้าใจ แต่บางครั้งก็ไม่เข้าใจ(เท่าที่ผมคิดอันนี้คงเป็นไปตามที่พี่ไรท์ต้องการอยู่แล้ว) ถึงอย่างงั้นพี่ก็ใส่ฟิล หรือการบรรยายสภาพแวดล้อมทำให้เรารู้และเห็นภาพได้ชัดเจน เรารู้ว่าตอนนั้นรู้สึกอย่างไร ถึงอย่างนั้นในความรู้สึกผมพี่ไรท์มีการหลอกล่อให้นักอ่านไปตามที่พี่ต้องการ แต่บางครั้งมันก็ดูจงใจไปจนคล้ายการยัดเยียดครับ ตัวละคร : ตัวละครแต่ละตัวมีความคิดความอ่านที่สมเหตุสมผล ถือว่าจุดนี้เป็นจุดที่ทำให้ผมชอบในทุกๆเรื่องของพี่ไรท์เลยครับ เพราะมันทำให้รู้สึกว่านี่แหละความรู้สึกจริงๆ ฟิลจริงๆของคนทั่วไปต้องเป็นแบบนี้นะ ไม่ใช่ไร้เหตุผลอย่างนั้น ทุกตัวละครมันต้องมีอุปสรรค และการแก้ไขใช่ว่าจะง่ายดาย และที่ชอบมากที่สุดคงจะเป็น "รักษ์" ครับ นิสัยนี่คล้ายผมอยู่หลายส่วนเลยทีเดียว 555 เอาเป็นว่าสำหรับคนที่มาอ่านคำนิยมนี้ อาจจะคิดว่านี่มันคำวิจารณ์... ขออภัยครับ ผมไม่ค่อยถนัดเขียนคำนิยมซักเท่าไหร่ นี่ถือว่าเป็นคำนิยมของผมสุดๆแล้ว และสำหรับใครที่ชอบต้องการอ่านนิยายที่ครบรส ทั้งหวาน (คู่พระ-นาง เอ้ย นายโคตรหวาน) ทั้งเปรี้ยว(ผู้หญิงเรื่องนี้เปรี้ยวจริงเปรี้ยวจัง) ทั้งเผ็ด(ไปกับคดีต่างๆ) และมัน(ไปกับการไขคดีฉบับรักษ์)นั้น คุณไม่ควรพลาดเรื่องนี้ครับ ปล. หวาน เปรี้ยว เผ็ด มันไม่ได้มีเฉพาะที่ผมวงเล็บไว้ แต่มีอะไรที่ดีกว่านั้น รออะไรล่ะครับ อ่านเลยสิ!!! ย่อ

    นักสืบเงา | 17 ต.ค. 59

    • 1

    • 0

    1,453 ความคิดเห็น

    1. #1453 SheepzGuard(แกะเบื่อๆ) (@sheepzguard) (จากตอนที่ 3)
      วันที่ 16 เมษายน 2562 / 16:17
      ยอมแพ้แล้วว เขินคาแรคเตอร์คุณชาย ฟฟฟฟฟ
      #1453
      0
    2. #1452 p3bbl3 (@p3bbl3) (จากตอนที่ 7)
      วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 23:30
      ปลื้มนี่น่าตีนะเนี่ย
      #1452
      0
    3. #1451 p3bbl3 (@p3bbl3) (จากตอนที่ 3)
      วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 22:47
      อบอุ่นในความแข็งๆของคุณชาย เราเรียนadตอนอ่านนี่ก็คิกคักมาก adตามหลอกหลอนนนน
      #1451
      0
    4. #1450 p3bbl3 (@p3bbl3) (จากตอนที่ 3)
      วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 22:44
      อบอุ่นในความแข็งๆของคุณชาย เราเรียนadตอนอ่านนี่ก็คิกคักมาก adตามหลอกหลอนนนน
      #1450
      0
    5. #1449 Pnynyny (@Pnynyny) (จากตอนที่ 7)
      วันที่ 9 มกราคม 2562 / 12:11
      สนคะ 555
      #1449
      0
    6. #1448 Nisakarn (@nisakarnnnnn) (จากตอนที่ 29)
      วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 01:49
      อุดหนุนแน่นอนค่ะ
      #1448
      0
    7. #1447 Nisakarn (@nisakarnnnnn) (จากตอนที่ 25)
      วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 01:08
      จะร้องไห้ ฮือออ
      #1447
      0
    8. #1446 ICEice12245 (@ICEice12245) (จากตอนที่ 17)
      วันที่ 20 กันยายน 2561 / 16:39
      ปวดหัวมาก
      #1446
      0
    9. #1445 『` Raypiadea 』 (@atlove-323) (จากตอนที่ 16)
      วันที่ 18 กันยายน 2561 / 08:24
      ถ้าจังหวะในอนิเมะก็คงจะมีเสียง 'โฮ่ง!' ไปแล้ว 555555
      #1445
      0
    10. #1444 『` Raypiadea 』 (@atlove-323) (จากตอนที่ 15)
      วันที่ 12 กันยายน 2561 / 00:13
      มันต้องอย่างนี้สิเจ้ารักษ์!
      #1444
      0
    11. #1443 pyuhoshi (@mypookt0068) (จากตอนที่ 1)
      วันที่ 11 กันยายน 2561 / 17:07
      ประโยคสุดท้ายดูน่ากลัวมาก555555
      #1443
      0
    12. #1442 『` Raypiadea 』 (@atlove-323) (จากตอนที่ 12)
      วันที่ 8 กันยายน 2561 / 02:02
      กรี๊ดดดดด เขินไปหมดแล้วว
      #1442
      0
    13. #1441 『` Raypiadea 』 (@atlove-323) (จากตอนที่ 11)
      วันที่ 6 กันยายน 2561 / 19:32
      แหม่ ดูใช้คำเข้า
      #1441
      0
    14. #1440 『` Raypiadea 』 (@atlove-323) (จากตอนที่ 10)
      วันที่ 6 กันยายน 2561 / 01:05
      เข้มข้นขึ้นแล้วครับ ไปจับคนร้าย!
      #1440
      0
    15. #1439 『` Raypiadea 』 (@atlove-323) (จากตอนที่ 9)
      วันที่ 6 กันยายน 2561 / 00:35
      จังหวะเรียกชื่อนี่มัน สุดยอด /เขิน
      #1439
      0
    16. #1438 『` Raypiadea 』 (@atlove-323) (จากตอนที่ 7)
      วันที่ 4 กันยายน 2561 / 09:07
      ใจสั่นเลยค่ะคุณชาย หนูรับไม่ไหวแล้วนะคะ ฮือ
      #1438
      0
    17. #1437 『` Raypiadea 』 (@atlove-323) (จากตอนที่ 4)
      วันที่ 4 กันยายน 2561 / 02:33
      ตกลงว่าเธอจะเอายังไงกับฉัน
      #1437
      0
    18. #1436 『` Raypiadea 』 (@atlove-323) (จากตอนที่ 3)
      วันที่ 4 กันยายน 2561 / 02:13
      ความอบอุ่นเหมือนมันฟุ้งอยู่ในอากาศเลยค่ะ ฮือ เลิฟ
      #1436
      0
    19. วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 21:01
      คุณชายนั้นช่าง..... รู้สึกสงสารรักษ์ 555

      //เดือนคณะกับพี่ว้ากนี่ก้องภพกับพี่อาทิตย์ใช่มั้ยย///-///
      #1435
      0
    20. #1434 Anna_C (@Anna_C) (จากตอนที่ 4)
      วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 12:08
      ยังไงเหรอคะคุณชาย อยู่ๆไปจูบน้องเขาน่ะ
      #1434
      0
    21. #1433 arncos1 (@arncos1) (จากตอนที่ 4)
      วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 12:58
      คุณชายย ช่างเอาแต่ใจตัวเองเป็นที่สุด ตามอารมณ์คุณเขาให้ทันนะลูก
      #1433
      0
    22. #1432 keaw291271 (@keaw291271) (จากตอนที่ 29)
      วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 14:57

      สนุกค่ะ

      #1432
      0
    23. #1431 อ่านแล้วอยากบ่น
      วันที่ 29 เมษายน 2561 / 00:18
      <p>อ่านแล้วชอบมากค่ะ เราเขียนรีวิวไว้ ใครอ่านแล้วก็มาคุยกันค่ะะ????????</p><p><span data-auto-link="true" data-href="https://pantip.com/topic/37612090"><a href="https://pantip.com/topic/37612090">https://pantip.com/topic/37612090</a></span><br></p>
      #1431
      0
    24. #1430 พญานก T^T (@Khaofang_17) (จากตอนที่ 29)
      วันที่ 14 เมษายน 2561 / 11:34
      สุดยอดค่ะ
      #1430
      0
    25. #1429 พญานก T^T (@Khaofang_17) (จากตอนที่ 28)
      วันที่ 14 เมษายน 2561 / 11:32
      ขอบคุณสำหรับนิยายนะคะ
      #1429
      0