เปลี่ยนนางร้ายเป็นเด็กดีคือมาตราการการเอาตัวรอดของฉันค่ะ!

ตอนที่ 11 : ตอนพิเศษ : ชาร์วิลผู้อาภัพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,807
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 233 ครั้ง
    15 ต.ค. 61








       ผมทำงานในคฤหาสน์ตระกูลฟรังซิแยร์มานานหลายปี ทุกช่วงชีวิตถูกใช้ไปกับความจงรักภักดี... จอมปลอม...

       ทำไมตระกูลเมคโทเนียต้องก้มหัวให้กับฟรังซิแยร์?

        ทำไมตระกูลเมคโทเนียต้องคอยรับใช้คนอื่นเหมือนพวกขี้ข้า ทั้ง ๆ ที่พวกเราเองต่างก็มีอำนาจไม่แพ้ตระกูลใด ๆ 

       ผมขบคิดมันมาตั้งแต่จำความได้ ยิ่งคิดยิ่งเกลียดชัง ยิ่งเกลียดชังก็ยิ่งขยะแขยง ฟรังซิแยร์อาจเป็นตระกูลมหาอำนาจ เป็นตระกูลที่เพรียบพร้อมทั้งหน้าตาและรูปทรัพย์ แต่ว่าถึงยังไงตระกูลเมคโทเนียเองก็มีทุกอย่างไม่แพ้กัน ทว่าเพียงเพราะคำสัญญาโง่ ๆ ของบรรพบุรุษกลับทำให้ตระกูลเมคโทเนียต้องกลายเป็นไอ้ขี้แพ้ กลายเป็นสวะข้ารับใช้ชนชั้นต่ำของตระกูลศัตรู ถึงจะให้ผมจงรักภักดียังไงก็ไม่มีวันทำมันลง! 

       ความเคียดแค้นของผมกลัดกร่อนจิตใจเข้าไปทุกวัน พวกมันมีความสุขอยู่บนเกียรติยศและศักดิ์ศรีที่เหยียบย่ำมาจากคนอื่น ทำไมคนอย่างผมที่ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกมันจึงต้องพ่ายแพ้เสมอ ผมหวังจะทำลายครอบครัวนี้และกอบกู้ศักดิ์ศรีของตระกูลคืนมา ไม่นานเกินรอ ผมก็ได้รับรู้ข่าวดี ภรรยาของแฟรงค์ได้ตั้งท้องอ่อน ๆ พวกมันดูจะเห่อลูกคนแรกมาก ๆ ของบำรุงครรภ์สารพัดและการที่แฟรงค์คอยดูแลเองไม่ห่างเป็นหลักฐานชั้นดีที่ผมได้รู้จากการเฝ้ามองพวกมัน!

       ผมเองก็เคยมี... คนรักที่แสนน่ารัก....

       พอมองเห็นภาพนั้นก็ยิ่งรู้สึกเจ็บปวดใจ ผมฉีกยิ้มยินดีกับพวกมันทั้ง ๆ ที่ในใจกู่ร้องอย่างบ้าคลั่ง เมื่อก่อนผมเคยมีคนรักที่กำลังจะแต่งงานกัน เธอไม่ได้สวยงามมากนัก ตัวติดจะอ้วนท้วมด้วยซ้ำ ผมไม่เคยขออะไรจากตระกูล ทั้งเงินทองลาภยศเกียรติยศและศักดิ์ศรี แต่แค่เธอ... เธอหนึ่งเดียวในใจผมก็ยังโดนพรากจากไปเพียงเพราะไอ้สัญญางี่เง่านั่น! ผมเกลียดพวกมันทุกคน ต้องพ่ายแพ้ให้พวกมันอีกกี่ครั้งถึงจะพอใจ ต้องมองพวกมันมีความสุขอีกกี่ครั้งถึงจะสะใจ หัวใจของผมเจ็บปวดมานานเหลือเกิน เกินจนกว่าจะเยียวยา....

       ผมไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากการรับใช้พวกมัน ในใจอยากจะหาโอกาสทำให้ภรรยาของมันแท้งเสียด้วยซ้ำแต่ก็ไม่มีโอกาสเสียที ผมไม่ใช่คนดีอะไร ในเมื่อสายเลือดที่จะเกิดออกมาก็เป็นของตระกูลฟรังซิแยร์ ไม่ช้าลูกของมันก็จะนำความพ่ายแพ้มาให้ตระกูลผมอีกครั้ง บางที... นี่อาจเป็นเหตุผลที่ผมไม่รู้สึกรู้สาอะไรหากจะฆ่าเด็กไปสักคน อย่างน้อยเด็กนั่นก็ไม่ต้องเกิดมาท่ามกลางการสาปแช่งในใจของเหล่าตระกูลเมคโทเนีย ไม่ต้องมารับรู้ความเกลียดชังที่ซ่อนอยู่ในใจพวกเรา ผมวางแผนเอาไว้ ในวันที่เด็กนั่นเกิดจะเป็นวันตายของพวกมัน! 

       และวันนั้นก็มาถึง ดวงไฟแดงฉานได้ลุกกระหน่ำไหม้ห้องคลอดในคฤหาสน์อย่างรุนแรง ผมมองภาพนั้นอยู่นอกคฤหาสน์ ภาพแบบนี้ช่างหาดูได้ยากยิ่งนัก เอาล่ะ! จงตาย ๆ กันไปให้หมด! ตายกันไปซะทั้งตระกูลน่ะยิ่งดี!

       ผมไม่รู้ว่าตอนนั้นตัวเองมีจิตใจเหมือนปีศาจร้ายที่น่าเกลียดน่ากลัวขนาดไหน ผมที่ติดอยู่กับความเกลียดชังเคียดแค้นไม่ได้นึกเมตตาสงสารใครแต่อย่างใด วินาทีสุดท้ายที่ผมจะหลังกลับหลบหนีออกไปก็ได้ยินเสียงเด็กร้องขึ้น มันดังระงมราวกับขับขานถ้อยเพลงให้ผมก้าวเดินเข้าไปหาอย่างช้า ๆ 

       ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมเปลี่ยนจากเดินเป็นวิ่งไม่หยุด ตอนนั้นเองถึงได้สติ...

       อย่าตายนะครับ! 

       ห้ามตายเด็ดขาด!

       ขอโทษครับ!


       สามคำนี้ดังก้องขึ้นในใจของผม ความผิดไม่ใช่ของพวกเราสักหน่อย ความผิดเป็นของอดีตต่างหาก! เป็นของอดีตที่ไม่มีวันกลับไปแก้ไข! ผมรู้ว่าแฟรงค์พยายามจะยกเลิกสัญญาระหว่างตระกูลเพียงไหน แต่เขาไม่มีอำนาจมากพอจะทำมันได้ ผมเองก็เช่นกัน ทั้ง ๆ ที่ไม่ขวนขวายเองแท้ ๆ แต่กลับคิดแต่ประชดชีวิต เอาแต่โทษคนอื่น ผมมัน... ผมมัน...

       ไม่น่าให้อภัยเลยจริง ๆ 

       "คุณแฟรงค์! คุณวองซ์!" ผมตะโกนเรียกทั้งสองคนจากกองเพลิงแต่ก็ไร้เสียงตอบรับ ในห้องเตรียมคลอดไม่มีใครอยู่เลยสักคน ทุกอย่างมันว่างเปล่าและเต็มไปด้วยกองเพลิงที่แผดเผา ทุกอย่างสลายกลายเป็นเถ้าธุลี 

       ผมอยากจะเดินเข้าไปให้ลึกกว่านี้ อย่างน้อยแค่เด็ก... แค่เด็กปลอดภัยก็ยังดี ตอนนั้นผมถึงได้รู้ว่าตัวเองได้สร้างตราบาปให้แก่ตระกูลเมคโทเนียขนาดไหน ในหัวมันขาวโพลน อยากจะก้าวเข้าไปให้ลึกกว่านี้ ให้เหมือนกับที่ฟรังซิแยร์เคยมอบคำว่าครอบครัวให้ผม แต่ตอนนี้... มันจะเป็นได้เหรอ? จะได้เหรอครับคุณแฟรงค์? 

       ผมกรีดร้องเท่าที่ผมจะทำได้ พร้อมจะตายตามกองเพลิงเพื่อตามตระกูลฟรังซิแยร์ไป แต่ทว่า...

       "ชาร์ล! คุณจะทำอะไรน่ะ!" มือของแฟรงค์ได้ฉุดผมให้หนีตามออกไปข้างนอก ทำไมกันทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนรู้สึกขยะแขยงที่จะโดนตัวคนตระกูลนี้ด้วยซ้ำ ทำไมกันล่ะ!? ทำไมกัน!?

       ผมถูกแฟรงค์พาหนีออกจากกองเพลิงได้สำเร็จ พวกเรารอดออกจากกองเพลิงได้ไม่นานแฟรงค์ก็ทำท่าจะกระโจนเข้าไปในกองเพลิงอีกครั้ง "นี่คุณกำลังจะทำอะไร!?" ผมไม่เคยตะคอกใส่แฟรงค์ ไม่เคยเลย แต่มาในวันนี้ด้วยทุก ๆ สิ่ง ทำให้ผมเปิดเผยมันออกมา แฟรงค์ดิ้นรนจะก้าวเข้าในกองเพลิงอย่างเดียว ผมรู้ว่ามันหมายถึงอะไร 

       แฟรงค์กำลังจะไปช่วยภรรยาและลูก... ถ้าเป็นผมเมื่อก่อนคงจะหัวเราะเยาะในใจ เหยียดหยามและสมเพช มองดูผู้ชายโง่ ๆ คนนี้วิ่งเข้าไปตายในกองเพลิงอย่างไม่ช่วยอะไร แต่ตอนนี้กลับไม่เป็นอย่างนั้น ทั้ง ๆ ที่แฟรงค์สามารถสั่งผมให้เข้าไปช่วยก็ได้แต่เขากลับไม่ทำ ผู้ชายคนนี้เยี่ยมยอดในทุก ๆ ด้าน ทั้งในฐานะพ่อและผู้นำตระกูล แม้แต่ชีวิตของเขาที่เป็นนายเหนือผู้คนนับร้อยยังสามารถมอบให้ได้กับลูกและภรรยา รักที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ผมไม่มีวันเทียบติดเลย 

       จริงอยู่ที่ผมเคยรักกับผู้หญิงคนหนึ่ง แต่กลับไม่เคยทำอะไรเพื่อเธอสักอย่าง แม้แต่จะพยายามจะเป็นอิสระจากคนในตระกูลยังไม่กล้าแม้แต่จะคิด ผมรู้แล้วว่าตัวเองนั้นแย่ขนาดไหน ผมไม่สามารถสู้แฟรงค์ได้จริง ๆ ผู้ชายคนนี้ทำได้ทุกอย่างเพื่อปกป้องสิ่งสำคัญ 

       ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ต่อให้ผมสาปส่งเขาด้วยความอาฆาตแค้นขนาดไหน แฟรงค์ก็ยังคง.... ยังคงเป็นแฟรงค์เช่นเดิมไม่วันเปลี่ยน 

       "ให้ตายสิ... กว่าผมจะมาสำนึกได้ก็สายไปแล้วสินะครับ ถ้าหนุ่มกว่านี้ อายุประมาณคุณก็น่าจะดี อย่างน้อยทุกอย่างก็คงไม่แย่กว่านี้" ผมพูดด้วยรอยยิ้ม มันเป็นรอยยิ้มจริงใจของผมตั้งแต่ครั้งแรกหลังจากที่ได้มาเหยียบพื้นหญ้าคฤหาสน์ตระกูลแห่งนี้ แด่นายเหนือหัวที่เคารพรักและเกลียดชัง ผมทำผิดต่อตระกูลคุณจริงๆ ได้โปรดให้อภัยต่อผม แม้ในยามผมตายไปแล้วก็ตาม...

       "ขอโทษนะครับคุณแฟรงค์ ขอโทษจากใจจริง ๆ" ผมเอ่ยลาครั้งสุดท้ายก่อนจะวิ่งเข้าไปในกองเพลิงที่โหมกระพืออย่างรุนแรง


       อย่างน้อยถ้าชีวิตผมสามารถแลกด้วยทายาทตระกูลฟรังซิแยร์ให้รอดปลอดภัย ผมก็ยินยอม...













______________________________

จบการรีไรท์แล้ว หลังจากนี้คือตอนที่แต่งใหม่ จะลงเย็นนี้นะจ๊ะ












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 233 ครั้ง

281 ความคิดเห็น

  1. #215 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 12:09

    สุดท้ายก็ช่วยไว้ได้สินะคะ คุณวัว
    #215
    0
  2. #102 S.S.A. (@4349) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 22:22
    เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #102
    0
  3. #101 ooacer11 (@ooacer11) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 14:34
    คุณวัวววววววววววววว
    #101
    0
  4. #100 janeker (@janeker) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 12:59
    มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #100
    0
  5. #97 AnimeLoverClab (@AnimeLoverClab) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 17:10
    งง(ไม่)นิดหน่อยคืออยากให้มันต่อกันอ่ะค่ะ มันไม่ค่อยต่อกันเลย แก้ไขด้วยนะคะ
    #97
    0
  6. #95 Fox season (@Kuraoi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 00:10
    โอ้ มาย ก็อด!!!!คุณวัววววววว//กรีดร้อง
    #95
    0
  7. #94 MiNlaRNiE (@lN0RNl) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 22:41
    อ่านมาเรื่อยๆจนถึงตอนนี้.. บอกได้เลยว่า มีความงงทุกตอนที่อ่าน-- 
    #94
    0
  8. #93 loveleena (@loveleena) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 23:08
    ต่อค่ะ...ชอบมากกกก
    #93
    0
  9. #92 Chonlathithong (@Chonlathithong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 17:17
    ไม่ค่อยเข้าใจค่ะ
    #92
    0
  10. #91 Ms.Aris Mervill (@hibarikyouya123) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 22:25
    ม่ายยยย คุณวัวววววว
    #91
    0
  11. #89 1boss (@1boss) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 20:00
    ไมน่าาาาาคุณวัว
    #89
    0
  12. #85 MooK_KunG_Zaa (@letsdance12) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 21:08
    ขุ่นพ่อบ้านนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #85
    0
  13. #83 ยัยเตี้ย (@982427084) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 มกราคม 2560 / 23:04
    มาต่อเรววๆ
    #83
    0
  14. #82 tamarthit (@tamarthit) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 11:21
    ต่อเร็วๆน่ะค่ะ สนุกมากๆค่ะ
    #82
    0
  15. วันที่ 20 มกราคม 2560 / 20:51
    อ่าๆ คุนพ่อบ้านสิน่ะค่ะ เราก็งงอยู่ตั้งนานแหน่ะ
    #79
    0
  16. #78 FPPD (@FPPD) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 14:17
    ที่มาของความจงรักภักดีนี่เอง
    #78
    0
  17. #77 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 13:54
    นี่คุณวัวใช่ไหม???
    #77
    0
  18. #76 Good One D@y (@magic_girl) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 13:52
    ง่ะคุณชาร์วิลแค่ 43 เองนะคะ ยังไม่แก่ชราขนาดนั้น ถ้ามองแบบไทย ก็อยู่ที่วัยกลางคนเท่านั้นค่ะ ชราจริงๆ น่าจะปาเข้าไปสัก 50ปีปลายๆค่ะ เราคิดว่าแบบนั้นนะคะ สนุกมากเลยค่ะ อยากอ่านต่อจัง เพราะแบบนี้สินะคะคุณชาร์วิลถึงได้ตัวติดกับโซแซงนัก จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #76
    0
  19. #74 _KuRoKo_ (@Deitvht1234) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 13:43
    ใครฟะ5555. จำไม่ได้. เค้าขอโต้ด5555
    #74
    1
    • #74-1 1boss (@1boss) (จากตอนที่ 11)
      2 มิถุนายน 2560 / 19:59
      คุณวัว
      #74-1