เปลี่ยนนางร้ายเป็นเด็กดีคือมาตราการการเอาตัวรอดของฉันค่ะ!

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 10 : ผีร้ายจงออกไป อึ๋ย! กลัวจังงั้นทิ้งผีร้ายไว้ที่นี่แหละ! [รีไรท์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,793
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 251 ครั้ง
    15 ต.ค. 61







       หลังจากกลับมาจากร้านหนังสือคุณเวคเตอร์ ฉันได้แรร์ไอเทมระดับปัญญาชนมาหนึ่งชิ้น ไว้จะเก็บไปอ่านที่บ้านนะคะ ตั้งปฏิญาณกับตนเองไว้ในใจเสร็จสรรพก็มองออกไปนอกกระจกรถ วันนี้ท่านพ่อเป็นสารถีนำฉันกลับบ้าน ดูเหมือนว่าพักนี้ฉันจะใช้งานคนขับรถบ่อยจนมีไม่พอใช้แล้วสินะคะ พอเลียบ ๆ เคียง ๆ ถามท่านพ่อว่ามันมีผลต่อการดำเนินชีวิตรึเปล่า? ท่านพ่อก็ตอบกลับมาว่า "ไม่ต้องห่วงหรอกนะโซแซงค์ ทุกอย่างในบ้านนี้ก็เป็นของของลูก ไม่มีใครกล้าว่าลูกพ่อได้หรอกนะ" เอ๋? ประโยคให้ท้ายแบบนี้เหมือนเคยเจอมาแล้วนะคะ ฉันสลัดความคิดเหลวไหลทิ้งแล้วมองออกไปนอกกระจกรถต่อ 


       "ลูกจะแวะห้างหน่อยมั้ย?" อยู่ดี ๆ ท่านพ่อก็พูดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ฉันชักสงสัยแล้วว่าท่านพ่อเกิดนึกคึกอะไรขึ้นมาถึงชวนลูกสาวแวะโน่นแวะนี่กันคะ


       "ไม่ดีกว่าค่ะ วันนี้ลูกรู้สึกเหนื่อย ๆ" 


       และพอตอบไปแบบนั้นก็...


       "สวัสดีครับ คุณหนูนี่เอง ผมเห็นว่าช่วงนี้คุณหนูไม่ค่อยมาเกรงว่าจะไม่สบายไปเสียแล้ว ถ้ายังแข็งแรงดีอยู่แบบนี้ ผมก็หายห่วงแล้วครับ" และก็โดนลากมาห้างจนได้ ถ้าท่านพ่อจะทำแบบนี้ก็ไม่ต้องถามความคิดเห็นกันสิคะ! ฉันงอนท่านพ่อในใจก่อนจะทักทายคุณลุงเกว็นกลับไป "สวัสดีค่ะคุณเกว็น พอดีช่วงนี้ยุ่งนิดหน่อยก็เลยไม่ค่อยแวะมา ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง" ฉันนึกภาพตอนท่านแม่ลากฉันไปเที่ยว นั่นล่ะเหตุผลที่ช่วงนี้ฉันยุ่งวุ่นวายไปหมด

       "ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร ว่าแต่วันนี้คุณหนูต้องการหนังสือแบบไหนไปประกอบการทำการบ้านอีกหรือเปล่าครับ?" อยู่ดี ๆ คุณลุงเกว็นก็พูดขึ้นทำให้ท่านพ่อเลิกคิ้วแปลกใจ แถมยังทวนเสียงสูง "การบ้าน?" คุณลุงเกว็นพยักหน้าหงึก ๆ แล้วตอบ "ใช่ครับ การบ้าน เอ่อ... มีอะไรรึเปล่าครับคุณผู้ชาย?" 

       ท่านพ่อส่งสายตามาที่ฉันอย่างงุนงง แต่ก็ตอบคุณลุงกว็นกลับไปอย่างลื่นไหล "อ้อ! ไม่มีอะไร มาสิโซแซงค์ พ่อจะไปเลือกหนังสือเป็นเพื่อน" 

       "ตามสบายเลยนะครับ" 

       ไม่ทันที่ฉันจะโต้ตอบอะไร ท่านพ่อกับลุงเกว็นก็เหมือนนัดแนะกัน อีกคนลากฉันไปดูหนังสือทั้งที่จริง ๆ แล้วจะพาไปถามให้รู้เรื่องสินะคะ ส่วนอีกคนก็ไม่สนใจอะไร เตรียมจะอู้งานลูกเดียว ที่ผ่านมานี่ฉันหลวมตัวไปเฝ้าร้านให้คุณสินะคุณเกว็น! มารู้สึกตอนนี้ก็สายไปแล้ว แถมยังเจอสายตาที่พยายามจะทะลุทลวงหาคำตอบนั่นอีก 

        อา... ถึงคุณแม่ในชาติปางก่อน ลูกไม่เคยใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายเลยนะคะ ทำไมถึงเสกวิบากกรรมให้ลูกเผชิญเช่นนี้! กระซิก ๆ 

       ได้ยินท่านพ่อพึมพำอย่างคำว่า ข้อมูลบ้างล่ะ ให้ตายสิบ้างล่ะด้วยแหละค่ะ ครั้นจะถามไปตรง ๆ ก็ไม่กล้าเดี๋ยวจะหาว่าแอบฟังผู้ใหญ่พึมพำ ก็เลยยืนเงียบ ๆ รอให้ท่านพ่อบ่นเสร็จสรรพ เอ... แต่ว่า ถ้าฉันแอบย่องหนีไปตอนนี้จะเป็นอะไรรึเปล่านะ มอง ๆ ดูแล้วในร้านก็ค่อนข้างกว้างซะด้วย แต่ถ้าแอบแล้วยังไงก็ต้องถูกหาเจออยู่ดี ไม่สู้เผชิญหน้ากันตรง ๆ ไม่ดีกว่าเหรอคะ? อีกอย่างแค่เรื่องที่ว่าฉันปกปิดว่าตนเองไม่ได้มาหาหนังสือเพื่อทำการบ้านแต่เอาไปอ่านเฉย ๆ ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนี่น๊า~ นั่นสิน๊า~ เรื่องมันก็แค่นี้นี่เนอะ แหม๋ ๆ ท่านพ่อทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้

       และฉันก็เผลอยิ้มออกมา อ๊ะแย่แล้ว แบบนี้ท่านพ่อก็รู้แผนร้ายฉันหมดน่ะสิ!

       "เอ๊ะ! โซแซงค์! นั่นลูกกำลังยิ้มงั้นเหรอ..." ท่านพ่อหันมาสนใจฉันอย่างออกนอกหน้า มือที่ฉับไวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายรัว ๆ จนฉันต้องยกมือขึ้นบัง 

       ให้ตายเถอะโรบิน! นี่ท่านพ่อจะเปิดแฟลชทำแมวอะไรคะ! ฉันอดที่จะมองหน้าท่านพ่ออย่างอาฆาตแค้นไม่ได้ 

       "ต้องส่ง... ไปให้ดู... เอาล่ะ ร้องไห้ออกมาซะสิเจ้าพวกขี้แพ้ทั้งหลายเอ๋ย! วะฮ่า ๆ! จงหลั่งน้ำตาออกมาเป็นสายเลือดซร้า~!"

        เอ๊ะ!?

        อยู่ดี ๆ ขนฉันก็ลุกเกลียวไปทั้งร่าง ก่อนจะเขยิบตัวถอยห่างจากท่านพ่อทีละก้าว สองก้าว ดูเหมือนบ้านฉันจะโดนคำสาปล่ะ ถ้าคุณวัวกลับมาจะต้องบอกให้รีบหาหมอผีโดยด่วน! 

       ฉันรีบชิ่งหนีในขณะที่ท่านพ่อมัวแต่หัวเราะและกดโทรศัพท์ไปมา

       "คุณหนูจะกลับแล้วเหรอครับ?"

       "ค่ะ ช่วงนี้รู้สึกดวงตกยังไงก็ไม่รู้น่ะค่ะ"

       "แล้วคุณผู้ชายล่ะครับ?" 

       ฉันหันไปมามองแผ่นหลังท่านพ่อแล้วเชิดหน้านิ่งก่อนจะตอบเสียงเรียบทั้งที่ในใจรู้สึกกลัวจนมือไม้สั่น "ทิ้งไว้ที่นี่แหละค่ะ" 

       "ห๋า~?"

      


      
____________________________

ใกล้จะถึงตอนใหม่ ๆ แล้วนะ หลังจากนี้จะเข้าสู่บทนำเนื้อหาเกมแล้ว เตรียมใจกันไว้ให้ดี เพราะเรื่องนี้เป็นกราฟเส้นตรงอย่างไรล่ะ 555












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 251 ครั้ง

281 ความคิดเห็น

  1. #262 Pynca (@otaku-naja) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 13:11
    555555
    #262
    0
  2. #214 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 12:00

    ที่จริงแล้วท่านพ่อเป็นชิสค่อนสินะคะ555
    #214
    1
    • #214-1 God-of-death78 (@God-of-death78) (จากตอนที่ 10)
      6 มิถุนายน 2562 / 16:19
      มันต้องเป็นดอร์ค่อน ดอร์ที่มาจาก ดอร์เทอร์ที่แปลว่า ลูกสาวไม่ใช่หรอ?

      ซิสค่อนนั่นคลั่งไคล่น้อง/พี่สาวน้าาา
      #214-1
  3. #96 AnimeLoverClab (@AnimeLoverClab) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 17:07
    ผีเข้าสิงกันทั้งพ่อแม่ เฮ้อ
    #96
    0
  4. #75 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มกราคม 2560 / 13:48
    อยู่ๆพ่อเป็นอะไร????
    #75
    1
  5. #73 Winterrin (@0875350549) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 20:54
    เราด้วยอ่านแล้วงงค่ะ ฟฟฟฟ
    #73
    0
  6. #72 InDy RinDa (@bunny-rdee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 19:26
    ท่านพ่อ. อาการหนักนะคะ
    #72
    0
  7. #71 naotokun (@naotokun) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 18:34
    เกิดอะไรขึ้นกับท่านพ่อ!!??
    #71
    0
  8. #70 SeeTheRain (@SeeTheRain) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 13:07
    ขอบคุณค่ะ แต่ตอนนี้เรารู้สึกอ่านแล้วงงอะ T T
    #70
    0