Rebirth of a CV Star : การกำเนิดใหม่ของสุดยอด CV (BL)

ตอนที่ 14 : บทที่ 14 ร่ำไห้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,771
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 328 ครั้ง
    19 พ.ย. 61

บทที่ 14 ร่ำไห้

 

สภาพอารมณ์ของหยานมู่หลินตอนนี้เหมือนเขาได้รับตั๋วลอตเตอร์รี่หลายใบมาหลายปี แต่นอกจากเงิน 5 หยวนแล้ว เขายังไม่เคยชนะลอตเตอร์รี่เลยสักครั้งเดียว แล้วทันใดนั้น รางวัลใหญ่ก็พุ่งเข้าใส่เขายิ่งกว่าในฝัน เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่าตัวเองจะได้พบกับคนขับรถใจงามอีกครั้ง ไม่เคยแม้แต่จะจินตนาการถึงมัน นอกจากนี้ ภายใต้สถานการณ์แบบนั้น เขายังคิดจะตอบแทนอีกฝ่ายคืนสักครั้ง และตอนนี้ เขาไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย

จุดสนใจของเขาคือรูปลักษณ์ของคนขับรถที่อธิบายได้เพียงคำเดียวในโลก : หล่อ! หล่อ! หล่อ!

เขาไม่ได้เห็นชัดๆมาก่อน แต่เวลาเห็นเต็มสองตา

ใบหน้าหล่อเหลาคมสันเป็นแบบที่เขาชื่นชอบ อีกฝ่ายมีเรือนร่างสมส่วน สัดส่วนสมบูรณ์แบบ แถมยังมีแม้กระทั่งเนินเขาถึง 6 ลูก! แค่ร่างกายก็ทำเอาน้ำลายยืดแล้ว หรือถ้าจะจ่ายค่าตอบแทน จะเอาเป็นร่างกายเขาดีไหม?

หยานมู่หลินที่เผลอแสดงพฤติกรรมลวนลาม ตระหนักได้ว่าเขากำลังแสดงออกมากเกินไป ชายหนุ่มค่อยๆลดมือลงจากกล้ามเนื้ออันสวยงามของหนุ่มรูปงามด้วยความเสียดายเล็กน้อย เขายังไม่อาจปล่อยอีกฝ่ายไปจริงๆ แต่นี้มันไม่ใช่ว่าเวลามาหื่น ต้องรีบช่วยอีกฝ่ายก่อน

บาดแผลของเชานัวอวี้ไม่ได้เล็กๆ มันมีรอยบาดเป็นแนวยาวตามแขนของเขา และยังมีรอยถูกไม้กระบองทุบตีที่ด้านหลังศีรษะ เขาอยากจะเรียกตำรวจและส่งอีกฝ่ายไปโรงพยาบาล แต่คนในแขนยังไม่ตื่นเนี้ยสิ ไม่มีทางที่เขาจะพาอีกฝ่ายไปที่โรงพยาบลได้

ในห้องพักชั่วคราวของเขา หยานมู่หลินเจอชุดปฐมพยาบาล หยานมู่หลินตัดเสื้ออีกฝ่ายและล้างแผลด้วยแอลกอฮอล์ ตอนนี้ร่างกายยังไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ถ้ายังไม่ฟื้นในอีกสองชั่วโมง เขาจะโทรเรียกรถพยาบาล

โชคดีที่เชานัวอวี้ไม่ใช่คนธรรมดา ต่อให้เขาจะมีบาดแผลหลายแห่ง ก็ยังสามารถตื่นขึ้นมาได้ภายใน 30 นาทีให้หลัง พอชายหนุ่มเปิดเปลือกตา เห็นหยานมู่หลินกำลังโยนผ้าพันแผลที่เปื้อนไปด้วยเลือดลงถังขยะ จากนั้นเอากล่องปฐมพยาบาลออกจากตู้ยา

พอเห็นว่าอีกฝ่ายฟื้นแล้ว หยานมู่หลินก็กะพริบตา เชานัวอวี้เห็นประกายความผิดหวังในดวงตาอีกฝ่าย เขามั่นใจมาก ถึงอย่างนั้น เชานัวอวี้ก็กล่าวแค่ว่า “เราอยู่ในห้องของคุณ?”

หยานมูหลินค่อนข้างจะเสียดายเล็กน้อย เขาพึ่งจะได้แค่สัมผัสกล้ามน้าท้องอีกฝ่ายตอนไม่ได้สติ แต่ก็ดีแล้วที่ตื่นขึ้นมา “ไม่ ผมอยู่ที่นี้แค่ชั่วคราว”

เชานัวอวี้พยายามจะลุกขึ้น หยานมู่หลินขยับเข้าไปช่วย ร่างกายมันอยากปฏิเสธ แต่อาการปวดหัวของเขามันรุนแรงยิ่งกว่า พอเขาขยับ มันราวกับทุกสิ่งกำลังหมุนไปหมด ชายหนุ่มทำได้เพียงหลับตาลง ยังดีที่หยานมู่หลินช่วยพยุงให้เขาขึ้นมา

“คุณอยากให้ผมพาไปโรงพยาบาลไหม?” หยานมู่หลินถามพลางหน้ามุ่ย

พอทุกอย่างทุเลาลง เชานัวอวี้ก็ลองขยับแขนที่ไม่ได้รับบาดแผลแล้วพูด “ไม่เป็นไร โทรศัพท์ผมเพิ่งหายไปเมื่อคืน ขอยืมคุณก่อนได้ไหม? ตอนนี้เราอยู่แถวไหน?”

หยานมู่หลินวางโทรศัพท์บนมืออีกฝ่ายพลางบอกสถานที่ที่พวกเขาอยู่ เขามองเชานัวอวี้ที่กำลังกดหมายเลขเบอร์ หลังจากอธิบายสถานการณ์ให้คนจากอีกฝั่งฟังจนจบ เขาก็คืนมือถือมาให้

“ขอบคุณที่ช่วยผมในวันนี้ เดี๋ยวจะมีคนมารับผม” เชานัวอวี้เอ่ยอย่างสุภาพ ไม่มีแม้กระทั่งกระแสอารมณ์บนใบหน้าอีกฝ่าย เขาคิดแค่ว่าใครกันที่ส่งคนมาลอบทำร้ายเขาวันนี้ ความมืดปกคลุมภายในเขา และมันแสดงออกมาที่หน้า

หยานมู่หลินรู้สึกว่าพอจะเข้าใจสถานการณ์ขึ้นมาบ้าง เขาโดนลูกหลงจากการลอบทำร้าย แต่นอกเหนือจากการต่อสู้แล้ว เขาไม่รู้สึกแปลกตรงไหน ที่สำคัญคือเขาจะไม่บอกใครทั้งนั้นว่าเขาจับกล้ามอีกฝ่าย! เขาจะไม่พูดแน่ ต่อให้ที่โลกใบนี้จะเปิดกว้างเรื่องเสรีทางเพศมากแค่ไหนก็ตาม

เขาเห็นว่าสีหน้าของเชานัวอวี้ไม่ค่อยสู้ดี และเพิ่งจะผ่านเหตุการณ์เฉียดตายมาหมากๆ หยานมู่หลินเอ่ย “งั้นก็ดีแล้วครับ ทำไมคุณไม่ไปโรงพยาบาลให้หมอรักษาหละ? ผมแค่ทำความสะอาดเท่านั้น”

เชานัวอวี้พยักหน้า แต่เขาไม่ได้ดูกระตือรือร้นจะไป หยานมู่หลินนั่งลงข้างๆ หลังจากบทสนทนาเมื่อครู่ บรรยากาศเงียบน่าอึดอัดก็เกิดขึ้นระหว่างพวกเขา

หยานมู่หลิน : …..

เชานัวอวี้ : …..

ทั้งคู่แค่มองด้วยกัน

สุดท้าย หยานมู่หลินก็เปิดปากก่อน “นี้ คุณชื่ออะไรครับ?”

เชานั่วอวี้ที่นั่งบนเตียงตอบ “เชานัวอวี้”

หยานมู่หลินไม่ค่อยรู้เรื่องโลกธุรกิจมากนัก ไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับเรื่องนี้ หลังจากได้ชื่อของผู้ชายตรงหน้า ชายหนุ่มก็ค่อนข้างจะมีความสุขทีเดียว และดูจะค่อนข้างงี่เง่าทีเดียว “ผมชื่อหยานมู่หลิน ดูเหมือนโชคชะตาของเราคงจะต้องกันแน่ๆเลย” จะไม่ดีเหรอถ้าได้แลกเบอร์กัน? ปกติแล้ว ในส่วนของประโยคสุดท้ายหยานมู่หลินจะกล้าแค่คิด เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ เขาไม่กล้าแม้กระทั่งเปล่งเสียงออกมา ในละครโทรทัศน์ คนที่กำลังถูกตามฆ่ามักจะมีความลับใหญ่หลวงซ่อนอยู่ ซึ่งนั่นมันโคตรน่ากลัว

ห้องทั้งห้องไม่ได้เงียบเหงาอีกต่อไป แต่สภาพของเชานัวอวี้ก็ไม่ได้หายเจ็บทั้งหมด

เชานัวอวี้ยังคงรู้สึกเวียนหัวและอยากอาเจียน เขาจึงไม่คิดจะพูดมาก หยานมู่หลินเหมือนจะสังเกตเห็น จึงยื่นแก้วน้ำให้ เกี่ยวกับเรื่องการลอบทำร้าย หยานมู่หลินไม่คิดจะถามให้มากความ นอกจากนี้ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเขา ถ้าเขาทำ เชานัวอวี้อาจจะเกลียดเขาได้

สิบนาทีต่อมา ชายชุดดำสี่คนก็มาถึง หยานมู่หลินพาเชานัวอวี้ไปส่งอย่างไม่เต็มใจ คำถามเรื่องเบอร์มือถือของเขา ก็เป็นอันยกเลิก ได้แต่มองคนขับรถหน้าตายขับจอดตรงหน้า ตามด้วยรถดำอีกสองคัน

ด้วยบอร์ดี้การ์ดจำนวนขนาดนี้ หยานมู่หลินไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเชานัวอวี้ยังโดนทำร้ายได้ คนในเมืองนี้ช่างรู้จักสรรหาความรู้จริงๆ ในโลกของคนรวยก็มีบางสิ่งที่ยากแก่การเข้าใจ ในชีวิตก่อน เขาไม่เคยเข้าใจ เลย และตอนนี้ ก็ยังมีแต่จะเข้าใจยากขึ้นไปทุกที

เมื่อบอร์ดี้การ์ดเปิดประตูรถให้เชานัวอวี้ หยานมู่หลินก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป และเผลอโพล่งสิ่งที่อยู่ในหัว “คือ...คุณเชานัวอวี้ คุณแต่งงานหรือยัง?”

เขานัวอวี้ยังคงรู้สึกคลื่นไส้นิดหน่อย เลยไม่ได้ตอบในทันที “ไม่” เขาพ่นลมเล็กน้อย เหมือนกับที่เขาเพิ่งจะหยิบเบอร์ตัวเองออกมา แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ให้ “ลาก่อน” เมื่อมีใครคนหนึ่งถามชื่อของเขา งั้นพวกเขาก็น่าจะทราบสภาพปัจจุบันของตัวเขาดี

สิ่งที่คุณท่านเชาไม่ทราบในโลกใบนี้ คือศัพท์แสลงในอินเทอร์เน็ตท่า “มันก็แค่ไร้ประโยชน์

หยานมู่หลินกะพริบตาปริบๆ ผู้ชายที่มีสุดยอดกล้ามเนื้อแบบนั้นยังไม่แต่งงาน งั้นหมายความว่าเขาก็ยังมีโอกาสนะสิ

หยานมู่หลินจ้องรถที่หายไปต่อหน้าต่อตา จากนั้น ลมหวานก็พัดโชยใส่ ทำให้เขารู้สึกเย็น อะ เดี๋ยว!

อ๊า! ทำไมนายไม่ถามเบอร์เขากันเล่า! โง่จริงๆ!

ความรู้สึกเหมือนพ่ายแพ้ ทำให้หยานมู่หลินเดินกลับเข้าห้อง อาบน้ำ และล้มตัวลงบนเตียง เขาย้อนกลับไปถึงความทรงจำกับเชานัวอวี้ หัวใจของเขาพลันเต้นรัวจนแทบระเบิด หยานมู่หลินยกมือขึ้นลูบคอของเขาด้วยอาการตื่นเต้น เขามองเพดานก่อนจะหอนออกมา “อาาาา”

เขารู้สึกดีขึ้นหลังจากเปล่งเสียง ถึงจะไม่ได้เบอร์อีกฝ่าย เขาก็ยังคงนอนต่อไปอยู่ดี

สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ เสียงของเขามันดันไปทำให้คนข้างห้องตื่นขึ้น

หญิงสาวผลักแฟนหนุ่มของเธอให้ตื่น “เมื่อกี้นายได้ยินไหม? มันเหมือนเสียงหอนของหมาป่า!

แฟนหนุ่มผู้น่าสงสารกลอกตามองบน “เห่าหอนอะไรของเธอ แค่ฝันเท่านั้นแหละ นอน นอน นอนนะ โอเค? เรายังมีงานต้องทำวันพรุ่งนี้อยู่”

ฝ่ายหญิงก็คิดว่าตัวเองน่าจะฝันไป ดังนั้นเธอจึงล้มตัวลงนอน และหลับ

หยานมู่หลินที่เพิ่งจะใจเย็นลงก็หลับเช่นกัน ขณะที่เชานัวอวี้ไปหาหมอเพื่อให้จัดการแผลบนแขนของเขา หมอบอกว่าเพราะแผลได้รับการดูแลได้ทันเวลา ทำให้ไม่มีผลกระทบมากนัก อีกฝ่ายยังแสดงผลการ เอ็กซ์เรย์ศีรษะให้ดูด้วย เหมือนว่าจะมีการกระทบกระเทือนไม่หนักมา ใช้เวลาหายประมาณอาทิตย์หนึ่ง

เชานัวอวี้ไม่ได้กลับบ้านในทันที แต่เขาไปยังหนึ่งในวิลลาร์ที่อยู่ภายใต้ชื่อของใครบางคน บอร์ดี้การ์ดที่อยู่รอบๆตัวเขาก็ลุกขึ้น

ถ้าเป็นเขาคนก่อนคงจะเชื่อมือผู้ช่วยที่ปกปิดอาการบาดเจ็บของเขา แต่ตอนนี้ เขาไม่ทำแบบนั่น

กับการเยาะเย้ยเช่นนี้ เชานัวอวี้เปิดโทรศัพท์ของตัวเองด้วยแขนที่ไม่บาดเจ็บ

 

หลังจากตื่นขึ้นมาในวันถัดมา หยานมู่หลินกินข้าวเที่ยงและไปยังสตูดิโออัดเสียงเพื่อทำการอัดเสียงของเขาต่อ

หยานมู่หลินไม่ได้สนใจเลยว่าเทศกาลกลางฤดูหนาวได้ผ่านไปเรียบร้อยแล้วด้วยการทำงานอย่างหนัก เขาเพิ่งจะรู้ก็ตอนที่มีคนเอาเค้กพระจันทร์มาให้

ขณะพักในช่วงบ่าย หยานมู่หลินพิงไปทางหมิงถงซู “พี่หมิง พี่ทำอะไรอยู่ครับ?”

หลังจากผ่านการทำงานมาด้วยกัน หยานมู่หลินกับหมิงถงซูก็กลายเป็นเพื่อนสนิท ถึงทั้งสองจะไม่ถึงขั้นบอกได้ทุกอย่าง พวกเขายังคงเว้นระยะของตัวเองเอาไว้

หมิงถงซูแสดงหัวข้อใหม่ในโทรศัพท์ให้เขาดู “เห็นนี้ไหม? แม้แต่คนรวยยังมีชีวิตปกติสุขไม่ได้เลย แต่เดินกลับจากที่ทำงาน ก็ยังโดนลอบทำร้ายได้ น่ากังวลจริงๆ”

หยานมู่หลินมองไปยังมือถือและเห็นหัวเรื่อง : นักธุรกิจรายใหญ่คนหนึ่งออกจากที่ทำงานตอนกลางคืนและถูกลอบทำร้ายจากคนร้ายไม่ทราบชื่อ ผู้ต้องสงสัยคือคนจากคณะกรรมการ!

ทำไมหัวข้อมันทำให้เขานึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนกัน?

แต่ยังไง ภาพของข่าวก็ไม่ได้แสดงถึงนักธุรกิจที่ว่า นอกจากนี้ กับหยานมู่หลิน พวกคนรวยทั้งหลายต่างก็มีพุงอันใหญ่โต ไม่มีอะไรเหมือนกับภาพลักษณ์ที่ทั้งหล่อและเท่ของเชานัวอวี้สักนิด ดังนั้นสำหรับเขาแล้ว ข่าวนี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ

“พี่หมิง พี่เคยคิดจะเลิกอาชีพนี้แล้วไปทำธุรกิจไหมครับ?”

หมิงถงซูรับโทรศัพท์กลับคืนมา “สำหรับฉันแล้ว ฉันพอใจในชีวิตที่เป็นอยู่ตอนนี้ จะรวยหรือไม่ ฉันก็ไม่สน โอเค? ไม่อย่างนั้น หัวใจดวงน้อยๆดวงนี้คงรับไม่ไหว”

หยานมู่หลินพยักหน้า “งั้นพี่หมิง โชคดีนะครับ ว่าแต่ว่า คุณได้เจอพี่สะใภ้ผมยัง?”

หมิงถงซู “...ไม่”

หยานมู่หลินหัวเราะ “ฮี่ฮี่” ในขณะที่หมิงถงซูหมุนตาตัวเอง หมอนี้ทำเป็นจงใจดกรธเขางั้นสิ

หยานมู่หลินดื่มน้ำจากแก้ว และกลับไปยังสตูดิโอเพื่ออัดเสียงต่อ

หลังจากจบ “การแนะนำเด็กใหม่” ของจางจิ้งจิ้ง บรรยากาศของนักพากย์เสียงคนอื่นๆที่มีต่อหยานมู่หลินก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เด็กใหม่ที่มีความสามารถ แม้พวกเขาจะไม่อยากยอมรับว่าอีกฝ่ายมีทักษะ แต่ถึงขนาดตบหน้า CV ชั้นหนึ่งจนหน้าสะบัดและรีบขิ่งออกไปได้ ถึมันจะยากที่จะจินตนาการ แต่มันคือความจริง ยังคงมีช่วงเวลาที่พูดถึงเรื่องนี้ไม่ออกไปอีกนาน

หยานมู่หลินอยู่ที่สตูดิโอมากกว่าสองสัปดาห์ก่อนที่งานจะเสร็จสมบูรณ์ งานส่วนอื่นๆเป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ที่เหลือ การมีส่วนร่วมของเขาไม่จำเป็นนัก ประมาณการณ์แล้วว่าอีกสักสองวัน ขั้นตอนที่สองของพานจินเหลียนก็จะถูกฉายออกสู่สาธารณะ ถึงตอนนั้น หยานมู่หลินก็จะได้ยินเสียงของเขาในการโปรโมทอนิเมะเรื่องพานจินเหลียน และจะถูกพูดถึงกันว่าเสียงของเขาเหมาะสมกับพานจินเหลียนได้สมบูรณ์แบบ ชายหนุ่มตั้งตารอคอยเพื่อวันนั้นเลยทีเดียว

ก่อนที่โฆษณาพานจินเหลียนจะถูกฉาย โฆษณาของ Earl Watch ก็ออกมาเมื่อเดือนก่อนนี้เอง และเมื่อมันเป็นยุคทองของโทรทัศน์ โฆษณาจำนวนมากที่ถูกฉาย สิ่งเป็นจุดสนใจคือนาฬิกา ไม่ใช่เสียงพากย์ หยานมู่หลินเตรียมตัวสำหรับเรื่องนี้แล้ว และไม่ได้สนใจมันมากนักตราบเท่าที่ได้รับเงินจ้าง

หลังจากเสร็จจากพานจินเหียน หยานมู่หลินก็น้ำหนักลดลงไปขณะทำงานตามตาราง ขณะที่การโปรโมทยังไม่เริ่ม ผู้กำกับเฉินได้อนุญาตให้หยานมู่หลินกลับไปได้ ผู้กำกับเฉินมีแผนของเขา ขณะที่มีการโปรโมท เขาจะยังไม่ประกาศว่า CV ของพานจินเหลียน หยานมู่หลินก็ไม่มีปัญหา ในโลกนี้ ยังมีสิ่งที่เรียกว่าการโปรโมทเป็นส่วนๆ นักพากย์เสียงอาจจะมีผลต่อผู้ชมที่ดูอนิเมะ

หลังจากกลับมาที่หอพัก หยานมู่หลินได้หลับเผื่อสองวันที่ผ่านมา ในช่วงเวลาดังกล่าว เขาไม่แม้แต่จะรู้ด้วยซ้ำว่ารูมเมทกลับมาแล้ว เขาแค่ลุกออกจากเตียงในตอนที่ท้องร้องหาอาหาร ในเวลานั้น เพื่อนร่วมห้องของเขาก็ออกไปอีกครั้งเพื่อถ่ายหนัง

ชายหนุ่มได้รับโทรศัพท์จากน้าโจว เธอบอกว่าว่าหยานซีเซียนจะออกจากโรงพยาบาลและให้เขามาที่นี้ ด้วยความรู้สึกผิดของแม่หยาน เธอจไม่มีทางกล่าวถึงมันแน่

แน่นอน ตราบเท่าที่ใบหน้าของหยานมู่หลินไม่พลิกกลับ แม่หยานไม่มีทางรู้แน่ว่าลูกชายเธอตายไปแล้ว

ตั้งแต่การพบครั้งสุดท้าย หยานมู่หลินไม่ได้ไปที่โรงพยาบาลอีกเลย ทั้งสองสนทนาผ่านมือถือน้อยมาก หลังจากนั้น เพื่อหยานมู่หลิน แม่หยานจึงไม่ใช่แม่แท้ๆอีกต่อไป

เวลานี้ เธอกำลังจะออกจากโรงพยาบาล เขาจึงไปหา แม้ว่าแม่หยานจะไม่แยแสกับเจ้าของร่างคนเก่า ตอนนี้มันเป็นร่างกายของเขา เขาจึงไป คิดถึงสายสัมพันธ์ของแม่หยานและอนาคตของเขา มันจึงไม่เจ็บปวดเท่าไหร่

ใช้เวลา 20 นาทีจากแท็กซี่ถึงโรงพยาบาล เพียงแค่เดินมาถึงหน้าทางขึ้น หยานมู่หลินก็หยุดเดิน และมองขึ้น “....”

คนๆนี้ดูคุ้นๆชอบกล เอ...

“หยานมู่หลิน ทำไมมาอยู่ที่นี้?”

โอ้ ไม่ใช่ว่านี้คือนายน้อยคนโตของสกุลเชงเหรอ!! คนเดียวที่มีใบหน้าคู่ควรแก่การตบหน้า มันทำให้รู้สึกไม่ชอบใจขึ้นมา มันเหมือนกับทำให้เกิดอาการอยากชกอีกฝ่าย ฉันไม่มีทางเอาเงินให้นายแน่ อะไรประมาณนั้น

ริมฝีปากของหยานมู่หลินโค้งขึ้นและตอบอีกฝ่ายด้วยคำถาม “งั้นทำไมคุณถึงมาที่โรงพยาบาล?”

นายน้อยคนโตของสกุลเชงตอบ “เธอไม่มีอย่างอื่นทำหรือไง? รีบๆไปได้แล้ว”

หยานมู่หลินโต้กลับ “งั้นทำไมคุณถึงเข้ามายุ่งกับผมและสิ่งที่ผมจะทำหละ”

นายน้อยคนโตสกุลเชง “.....” เกลียดโว้ย!!

สีหน้าของนายน้อยคนโตเริ่มจะไม่พอใจขึ้นเรื่อยๆ หยานมู่หลินยกหางจากขึ้น “หรือว่าคุณจะพาแฟนสาวมาทำแท้ง?”

นายน้อยคนโตสกุลเชง “......” ว้อย! ทำไมก่อนหน้านี้เขาถึงไม่รู้ว่าหยานมู่หลินมันเป็นคนที่ชอบหาเรื่องให้โดนตบหน้า

หยานมู่หลินยกมือขึ้นแตะคาง “หรือคุณพาแฟนหนุ่มของคุณมาตรวจ? หรือบางทีคุณอาจจะ...”

นายน้อยโมโหทันที “หยาน-มู่-หลิน! เธอควรจะหุบปากไปซะ!

บุรุษผู้อาจจะเป็น “สุหนัต” ยืนอยู่หลังนายน้อยคนโตสกุลเชง อีกฝ่ายมองพวกเขาทั้งสอง นั้นไง พ่อของเขาจากครอบครัวเชง ฮ่าฮ่า

หยานมู่หลินมองคนที่เพิ่งมาถึง และสมองหยุดการทำงานไปสองวินาที “....”

ชายวัยกลางคนตรงนั้นเหมือนใครกันนะ?

มีใครเหมือนเขาเองหรือ?

เห็นว่าหยานมู่หลินมองไปที่อื่น เชงเซียเฉิงก็หันตาม เสียงของเปลี่ยนเป็นนับถือทันที “พ่อ”

หยานมู่หลินกะพริบตา “...”

นี้ไง พ่อของเขาจากสกุลเชง ฮ่าฮ่า

 

มันก็แค่ไร้ประโยชน์ – ใช้สำหรับการล้อเล่น ประมาณว่าคุณจะใส่อะไรหลายอย่างเข้าไปในสิ่งหนึ่ง แต่ไม่สำเร็จ ก็ถึงทำอะไรไม่ได้

คนที่ชอบหาเรื่องให้โดนตบหน้า – ใช้กับคนที่ชอบพูดถากถางคนอื่น





******************************************************

พบกันอีกแล้วนะค่ะ!

วันนี้ได้โอกาสก็เลยแปลให้ค่ะ ส่วนอีกเรื่องที่มีคนถามว่าจะแปลเรื่องไหนต่อดี ตอนนี้กำลังขออนุญาตอยู่ค่ แต่จะเป็นเรื่องอะไร ขออุบไว้ก่อนนะค่ะ ^^

เรื่องใหม่เอาไว้จะแปลให้ทีหลังนะค่ะ

แต่อยากแซวน้องหลินมากเลย แหม่! เห็นผู้ชายมีกล้ามหน่อยไม่ได้นะเธอว์ เล่นลูบซะชักมือกลับแทบไม่ทัน

เอาไว้เจอกันตอนหน้านะค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 328 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

299 ความคิดเห็น

  1. #290 MitsukiCarto (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 19:57
    ใจเย็นก่อนลูก อย่าเพิ่งออกอาการเดี๋ยวเหยื่อหนีก่อนหรอก
    #290
    0
  2. #231 Hiroyosha (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 07:18

    ร้อววววววว
    #231
    0
  3. #230 obliviousmybody (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 01:01
    ไม่รู้ว่าไรท์รีบพิมพ์หรือป่าวนะ แต่คำดูจะเหมือนตกๆหล่นๆยังไงไม่รู้ น่าจะพิสูจน์อักษรซักรองสองรอบนะคะ
    #230
    0
  4. #226 แท้จริงแล้วมู่หลินเป็นแบบนี้งั้นสินะ.. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 19:31

    หนูลูกเก็บอาการหน่อย อะไรคือการให้ร่างกายตัวเองตอบแทนลูก =_=

    #226
    0
  5. #225 โคฮาคุ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 22:14

    สู้ๆนะคะ

    #225
    0
  6. #219 saitgong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 08:27
    กรีดร้องงงงงงง
    #219
    0
  7. #218 just-monday (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 07:45
    แงงง กลับมาแล้ววว
    #218
    0
  8. #217 AK_OR (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 00:00

    เสี่ยวหลินใจเย็นนน

    #217
    0
  9. #216 -เกม- (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 23:34
    น้องหลินคะ ดีนะน้ำลายไม่หกใส่ซิกแพคชาวบ้าน55555
    #216
    0
  10. #215 D'em (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 22:11
    อะไรคือสุหนัต ถถถถถถถ
    #215
    0
  11. #212 Konrafah (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 19:00
    น้องหลินลูกใจเย็น พี่เชาก็ไม่สนน้องเลย เจ็บอยู่
    #212
    0
  12. #211 nuang1 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 18:58
    มีเสียดายว่าเฮียฟื้นก่อน ลวนลามยังไม่พอเลย
    #211
    0
  13. #210 ZiNE-Nw (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 18:54
    น้องลืมพ่อตัวเองหรอคะ5555 พี่เชาก็ไม่รู้ตัวเลยว่าน้องพยายามอ่อยอยู่5555
    #210
    0
  14. #209 Blueheart (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 16:19
    แง๊~ นะค่ะ นะค่ะ นะค่ะ นะค่ะ นะค่ะ ขัดใจมากกกกกกกกกก เหมือนคุณนักแปลใช้ "คะ/ค่ะ" ไม่ถนัดอ่ะ คือพบเห็นการใช้คะ/ค่ะผิดตั้งแต่ตอนที่แล้วๆมา แต่ก็ปล่อยผ่านให้เพราะคิดว่าจุดเล็กน้อย พอมาเจอทอล์กของนักเขียนจึงรู้ว่าปล่อยผ่านไม่ได้แล้ว ดังนั้นเวลาเขียนคะ/ค่ะถ้าไม่รู้ว่ามันอ่านยังไงให้นึกถึงคำว่า "โยคะ"
    #209
    0
  15. #208 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 15:39
    น้องหลินก็ใช่ย่อยนะคะ5555
    #208
    0
  16. #207 Par_dao (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 14:44
    งานนี้ขำสาวน้อยมู่มาก เฮียแกไร้แรงป้องกันก็แอบไปลูบกล้าม ลูบแพ็ก แถมแอบน้ำลายหกอีก งานลวนลามนี่ยกให้เลย เสียดายเฮียแกตื่นมาก่อนไม่งั้น....55555
    #207
    0
  17. #206 ตุ๊กตาต้องสาป (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 14:34

    มาต่อไวๆน้าาาาาาาาาาา
    #206
    0
  18. #204 Atk. S. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:55
    สุหนัตนี่หมายถึงอะไรหรอคะ มีคำผิดนิดหน่อยนะคะ
    #204
    0
  19. #203 Nicefox (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:45
    เย้ๆๆๆ. สนุกเหมือนเดิม ตัวเอกกวนโอ๊ยมาก. 55555
    #203
    0
  20. #202 Wawa Chanaphat Nk (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 13:36
    อัพแล้ววว มาอัพบ่อยๆนะ
    #202
    0