คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยอดวิวรวม

4,626

ยอดวิวเดือนนี้

33

ยอดวิวรวม


4,626

ความคิดเห็น


10

คนติดตาม


44
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  14 เม.ย. 58 / 11:39 น.
เอเลนXรีไว(Let's Lying me!) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 14 เม.ย. 58 / 11:39


เอเลนXรีไว(Let's Lying me!)
.
.
ติ๊ก.. ติ๊ก....
เสียงนาฬิกาแขวนที่อยู่ฝาผนังห้องนอนในยามราตรีนั้น ดังขึ้นอย่างเบาๆ...
.
"รักนะครับ.......ราตรีสวัสดิ์นะครับ รีไวซัง..."
เด็กหนุ่มในชุดสีน้ำตาลอ่อนที่นอนอยู่กลางเตียงคู่กับชายร่างเล็กในชุดสีขาวบางนั้นเอ่ยขึ้นอย่างเบาๆก่อนจะโอบกอดอีกฝ่ายไว้..
"อืม...."
.
.
.
เวลาผ่านไปพอที่จะทำให้ตกลงสู่ห้วงนิทรา...
.
ดวงตาสีมรกตของเด็กหนุ่มที่นอนอยู่กลางอกของชายร่างเล็กนั้นยังคงกระพริบเป็นสัญญาณว่ายังคงตื่นอยู่
.
'พรุ่งนี้วัน April fool day สินะ...'
' เหะ..'
ความคิดของเด็กหนุ่มเจ้าของชื่อเอเลนที่ปรากฏขึ้นมาในหัวนั้นชวนให้เขาหุบยิ้มน้อยๆไม่ได้เมื่อนึกเหตุการณ์บางอย่างได้..
มือบางๆที่นุ่มนวลนั้นโอบกอดอีกฝ่ายไว้และลูบบริเวณกลางหลังกว้างๆนั้นเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆตกห้วงนิทราไปอย่างช้าๆพร้อมรอยยิ้ม
.
.
เช้าวันต่อมา...
.
แคร้ง~! แคร้ง~! ฉ่า~!!
เสียงผัดกับข้าวในมื้อเช้านั้นดังไปทั่วห้องครัวหลังบ้านเป็นสัญญาณในการปลุกให้ตื่นเป็นอย่างดีเพราะ นอกจากเสียงแล้วยังมีกลิ่นอีกด้วย..
"อืม...~เอเลนหรอกเหรอ ทำไมวันนี้ตื่นเช้าจังล่ะ....ปกตินายเล่นสายโด่งเลยนี่..."
.
เสียงของชายเจ้าของนามรีไวในชุดสีขาวตัวเดิมที่มีร่องรอยยับเล็กน้อยที่ยืนพิงประตูทางเข้าครัวอยู่ เรียกให้อีกฝ่ายนั้นหันกลับไปมอง..
.
.
.
"เพราะวันนี้ มันจะเป็นวันสุดท้ายที่เรารักกันยังไงล่ะครับ..."
.
แววตาอันเชยชาของเอเลนที่ชำเลืองมองรีไวพร้อมกับเอ่ยประโยคนี้ขึ้นด้วยน้ำเสียงเอือมระอานั้นทำเอารีไวถึงกับหายปรือตาและตาลุกโพลงขึ้นด้วยความตกใจทันที....
.
"พูดอะไรของนายน่ะ เอเลนจู่ๆเป็นอะไรไป..เมื่อคืนนายยังบอกรักฉันเลยนะ...?"
.
ตึกตึกตึกตึกตึกตึกตึกตึก...
รีไวที่มีสีหน้าต่างจากเมื่อกี้ไปเล็กน้อย เหมือนจะตกใจกับประโยคที่เอ่ยขึ้นเมื่อกี้เป็นอย่างมาก..
สายตาอันเรียวคมนั้นเบิกกวางขึ้นเรื่อยๆ....
.
แกร๋ง...
"อาหารมื้อนี้ จะเป็นมื้อสุดท้ายที่ผมทำให้คุณ..."
.
ตะหลิวที่เต็มไปด้วยคราบน้ำมันนั้นถูกวางลงในกระทะเบาๆ
เอเลนที่หันไปคุยกับรีไวด้วยท่าทางที่แปลกไปส่งสายตาที่แลดูเปลี่ยนไปนั้น ทำเอาหัวใจมันเต้นถี่ขึ้นเรื่อยๆเหมือนว่ากำลังตื่นตระหนกและสับสนในเวลาเดียวกัน...
"เอเลน ...อย่ามาล้อเล่นแบบนี้สิ...มันไม่ขำ.."
"ผมรู้ว่ามันไม่ขำละ..."
.
รอยยิ้มที่ซ่อนไว้ใต้ใบหน้านิ่งๆของเด็กหนุ่มเริ่มจะปรากฏให้เห็นขึ้นเล็กน้อย..
"นายแอบยิ้มอะไร..."
.
คิ้วของรีไวนั้นขมวดขึ้นเล็กน้อยเมื่อสังเกตุเห็นรอยยิ้มที่แฝงมาด้วย มันทำให้อดสงสัยและชวนน่าใจหาย..
.
"ผม.."
.
.
เอเลนลากเสียงยาวไป พลางพยายามซ่อนรอยยิ้มนั้นซะ ทำเอาเหงื่อตกทันที ปฏิกิริยาของรีไวมันไปเอง เพราะรีไวนั้นรักเอเลนมากขนาดนั้นน่ะ...แล้วจู่ๆมาบอกว่า...
.
"เกลียดคุณ..รีไวซัง.."
.
.
ประโยคที่ไม่คิดว่าจะออกจากปากเอเลนได้ รีไวถึงกับสะดุ้งและ..
"เอเลน...อย่ามาพูดบ้าๆนะ!! นายเป็นอะไรน่ะ!!? ฉันทำอะไรผิดก็บอกมาถ..!!"
"เหะเหะเหะเหะเหะ..."
.
.
"ฮ่าฺฮ่าฮ่าฮ่า!!!!"
ปากที่เผยอยิ้มและหัวเราะออกมาอย่างเริ่งร่าที่อดทนไว้ถึงขีดสุดมันดังยิ่งกว่าอะไรอีก..มันยิ่งสร้างความงุนงงให้รีไวมากกว่าเดิมอีก..
"อ..เอเลน..???"
.
พรึ่บ!!
"ผมจะไปเกลียดคุณลงได้ไงล่ะ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...สุขสันต์วันโกหกครับ!!"
ร่างของเอเลนที่เลื่อนมาโอบกอดร่างเล็กที่กำลังขวัญเสียอย่างรวดเร็วทำให้อาการดีขึ้นเยอะ..
.
กึก....
มือเรียวๆของคนที่เล็กกว่านั้นยันอกอีกฝ่ายไว้เบาๆ
.
.
"เพราะแบบนี้ไง ถึง เกลียดเด็กอย่างนายมากมากน่ะ.."
.
เอเลนก็ยังคงยิ้มออกเพราะคิดว่าอาจจะมาแบบเดียวกัน..
.
"ไม่ได้โกหกด้วย.."
 
(=จริง\กระบวนการคิดของเอเลน)
"อ้า~!!?? รีไวซัง!!? ทำไม..."
"ไม่ได้ล้อเล่นน่ะ.,"
(=ล้อเล่น...../กระบวนการคิดของเอเลน)
.
.
ปึ้ด!
"รีไวซังง่าา~!!!!!! ทำเอาใจหายหมดเลยอ่ะ..อ้ะ!!!"
.
ฟุ่บ!!!!
มือเรียวๆของรีไวดันคางเอเลนขึ้นก่อนใช้เท้าเตะเบาที่หลังเข่าพอให้คุกเข่าลง....
.
"นายจำท่านี้ได้รึเปล่า? เอเลน..?"
สายตาเรียวคมอันน่ากลัวของรีไวที่กำลังมีรังสีสีดำล้อมกายอยู่นั้นจับจ้องมาที่นัยต์ตาสีมรกตของเด็กหนุ่ม ทำกลัวและขยับไม่ได้...
.
ตึกตึกตึก..
"ท่า..อะไรเหรอครับ..?"
เจ้าตัวที่ยังไม่รู้ตัวนั้นคุกเข่าอยู่ที่เดิม ขณะที่รีไวนั้นค่อยๆถอยหลังไปเรื่อยๆ
.
เฟี้ยว~!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 
ปั้ก!!!!
...
.
แกก แกก..
ฝ่าเท้าเล็กนั้นซัดอัดหน้าคนที่กำลังคุกเข่าอยู่อย่างรวดเร็ว แรงอัดนั้นแรงพอที่จะทำให้สักอย่างในปากของเอเลนนั้นกระเด็นออกมา..
.
'อะไร..ปลิวไปนะ??'
.
'ฟัน??'
.
ควับ!
"ร..รีไวซัง?! เดี๊ยว....อ้อก!!! อ้อก!!!" 
ปั้ก!! ปั้ก!!
ฝ่าเท้านั้นหวนกลับมากระทืบศรีษะคนเบื้องล่างจนหน้าติดพื้นอย่างแรงสองที และเริ่มมีการเสียเลือด...
.
"ฟังผม...บ..อั้ก!! อึ้ก! แอ้ก!!"
ตึ้ง! ปั้ก! ผัวะ!! ปั้ก!
.
ฝ่ายังไม่นิ่ง มันยังบรรจงเตะหน้าท้องและหน้าที่ติดพื้นอยู่จนติดคอมโบ หนำซ้ำ มันคงกระทืบแผ่นหลังนั้นซ้ำ ไปเรื่อยๆ...
 
ปั้ก! ตึ้ง! ตึ้ง! ปั้ง! ผัวะ! ผัวะ! ปั้ก! ปั้ก!
"อะ..อั้ก!!"
สภาพเริ่มปางตายละ....และในที่สุด...
พึ่บ...!!
รีไวใช้มือเรียวๆของตนนั้นกระชากผมสีน้ำตาลเปลือกไม้นั่นขึ้นมาอย่างสูงก่อนจะใช้ใบหน้าตนไปจ่อที่ใบหน้าอีกฝ่าย...
"คราวนี้จำได้รึยัง?"
.
"จ...จำได้แล้วครับ~..."
ปากที่มีรอยเลือดนั้นพงาบพูดขึ้น ...เจ็บตัวทันที....
.
กึก!
"งั้น จบที่ตรงนี้ละกัน.."
รีไวปล่อยให้อีกฝ่ายนอนราบไปกับพื้นห้องครัว..ก่อนจะเดินไปที่ิอาหารในกะทะที่เอเลนผัดทิ้งไว้และตักมันใส่จานทันทีเพราะคิดว่าน่าจะสุกแล้ว..และยกมันไปที่โต๊ะพร้อมกับกินทันที.
.
ครืด ครืด...
เอเลนที่ยังลุกไม่ไหวก็ค่อยๆคลานไปทางๆนึงไปกับพื้น..
.
"ฟันหลุดเลยอ่าา..."
เอเลนใช้มือตัวเองคว้าฟันที่ตกอยู่ที่พื้นมา พร้อมมีหน้าซีดลง
.
"รีไวซัง ก็วันนี้มันเป็นวันโกหกนี่นา...แล้ว.."
เอเลนค่อยๆลุกขึ้นจากพื้นและตรงมาที่รีไวที่กำลังกินอาหารอยู่
.
"อือ...หง่ำหง่ำ...(เคี้ยว)."
"เล่นแรงไปแล้วนะ อัดผมจนฟันหลุดเหมือนตอนที่เจอกันเหมือนตอนแรกอ่ะครับ...."
"ของแกมันเจ็บทางกาย แต่ฉันน่ะเจ็บทางใจน่ะ.."
รีไวพูดขึ้นทันทีเมื่อกี้เคี้ยวอาหารในปากจนหมด...
"เอ๋ะ แสดงว่าเมื่อกี้คุณก็เชื่อผมสนิทใจเลยดิ.."
.
คำพูดของเอเลนทำให้ใบหน้าที่กำลังมีท่าทีงอนเล็กน้อยนั่นแดงขึ้นเพราะความเขินอาย..
" เจ้าเด็กบ้า...."
.
.
.
แกก!
เอเลนเดินถือจานที่ใส่อาหารเรียบร้อยแล้วมาวางที่โต๊ะอาหารตรงหน้ารีไว ก่อนจะตักมันขึ้นกินทันที แต่พอผ่านไปนานๆ สายตาของเขาก็เริ่มมองไปที่อีกฝ่ายที่กำลังกินอาหารที่ตนทำด้วยสีหน้านิ่งๆก็เกิดอยากจะรู้อะไรสักอย่าง..
.
"ว่าแต่ มันอร่อยไหมล่ะครับ..."
.
แกร๊ง...
รีไววางช้อนลงข้างๆจานก่อนใช้ทิชชู่เช็ดปากให้เรียบร้อยก่อนตอบ...
"ไม่อ่ะ...."
.
"อ้าว!!!? รีไวซ..."
"หึ..."
เอเลนที่ผิดหวังเล็กน้อยและกำลังจะพงาบปากพูด ก็ต้องหยุดลงทันทีเมื่ออีกฝ่ายนั้นแอบหัวเราะในลำคอ..
"เล่นได้เล่นใหญ่เลยน่ะครับ.."
เอเลนเบ้ปากเล็กน้อยพอสร้างอารมณ์ขัน
"ก็นายเป็นคนเริ่มเองนิ..."
.
"นี่ เอเลน..."
.
"ครับ.."
"ต่อไปนี้ ไม่ต้องทำกับข้าวในตอนเช้าอีกนะ..ไม่เห็นอร่อยเลย.."
.
คำพูดไปทางท่าทางไปทางเพราะขณะที่เขาพูด เขากลับใช้ช้อนเกลี่ยอาหารในจานมากองรวมกันก่อนจะตักกินปนความเร่งรีบเล็กน้อย..
.
"คร้าบ ๆ อ้ะ อ้าว.."
เอเลนสังเกตุไปที่ใบหน้าอีกฝ่ายนั้น เมื่อเห็นบางอย่าง เขาก็แอบอมยิ้มก่อนจะเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ๆ....
.
"เม็ดข้าวติดละครับ...แผลบ"
ริมฝีปากของรีไวที่มีเม็ดข้าวติดอยู่และเจ้าตัวก็ไม่รู้ตัว เอเลนนึกสนุกกะทำให้ติดฝ่ายตกใจเล่น ใช้ลิ้นตัวเองเลียกินซะ แต่ท่าทางเขาไม่ใช่แค่นั้นน่ะ..
"อะ....?"
 
.
เอเลนเริ่มใช้ลิ้มตนสอดใส่ช่องปากอีกฝ่ายอย่างช้าๆ รีไวก็เริ่มมีอาการหน้าเริ่มร้อนผ่าวและแดงเข้ม..
กึก
.
พลั่ก!!!!
"อ้า!!?"
"ทำอะไรน่ะ!!? เจ้าเด็กบ้า!!!"
รีไวผลักอกอีกฝ่ายออกไปทันทีเมื่อเห็นอีกฝ่ายชักจะมากไปแล้ว..
"ผมแค่เลียเม็ดข้าวออกเท่านั้นเองนา...."
" นายอยากจะเลียไปทั้งหน้าเลยรึไง...เฮ้อ.."
.
เขาถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะหยิบจานจองตนเดินไปที่อ่างล้างจานและคว้าผ้ากันเปื้อนสีชมพูติดป้าย (Levi Heavy black heart) ข้างๆมาสวมและเริ่มล้างจานทันที..
ซ่า! ซ่า! ซ่า! ซ่า!!
.
เอเลนที่เพิ่งจะกินเสร็จนั้น ค่อยก็แอบหัวเราะเล็กน้อยขณะที่สายตาเขานั้นเหล่มองชายร่างเล็กท่าทางอ้อนแอ้นในผ้ากันเปื้อนสีชมพูที่ตนซื้อให้เองด้วยสายตาขี้เล่นเล็กน้อย...และเมื่อนึกบางอย่างออก..
.
'เหะเหะเหะเหะเหะ..'
ฟุ่บบ...
.
"ท..ทำอะไรของแก?? "
"รีไวซังงอลเค้าอ่อ...งืม~"
เอเลนแอบอ้อมไปด้านหลังรีไวที่กำลังล้างจานอยู่ก่อนจะใช้มือตนนั้นโอบกอดเอวอีกฝ่ายไว้เบาๆ
.
"งอลสิ..."
รีไวตอบดวยสีหน้านิ่งๆและล้างจานต่อไป..
"อ้า!!!??"
"โกหกน่ะ หึ.."
น้ำตาที่ปริ่มออกมาจากดวงตาสีมรกตนั้นหยุดไหลทันทีเมื่อสิ้นเสียงอีกฝ่าย...
.
.
"รีไวซัง..อยากลองดีเหรอคร้าบ~???"
แกรก!!
"อ..เอเลน!! ไม่ใช่ตอนนี้ ฉันล้างจานอยู่นะ! ด้วยจานแตก!!....อ..อ้า!!???"
"ไว้ซื้อใหม่ก็ได้นี่ครับ อึ๊บ!"
มือสีขาวนวลของหนุ่มร่างสูงนั้นจับตัวรีไวและอุ้มขึ้นบ่าตนอย่างง่ายได้ในขณะที่ผ้ากันเปื้อนและตัวเค้าก็เปียกและเต็มไปด้วยฟอง ..อุ้มและเดินออกจากห้องตรงไปที่ห้องรับแขกโดยยังไม่ทันจัดการอะไรที่ห้องครัวให้เรียบร้อยเลย...
.
.
.
.
ฟึ่บ!
ตุบ!
"อ..อุ๊บ!! จ..จะทำอะไรน่ะ!!?"
ครึก!
"อยู่นิ่งๆไปเถอะครับ เพราะครั้งนี้ ผมจะลงโทษคุณบ้างน้า~"
เอเลนโยนรีไวลงที่โซฟาหน้าทีวีก่อนจะจับรีไวกดลงกับเบาะไว้ใช้ริมฝีปากนั้นเอ่ยกระซิบที่ช้างๆใบหู...
.
"ย..หยุดนะ..."
"วันนี้วันโกหก ฉะนั้นคงไม่อยากให้หยุดสินะครับเหะเหะ..."
ฟุ่บ!
.
.
เอเลนเลื่อนริมฝีปากตนต่ำลงมาและประกบกับของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วอย่างไม่ทันให้ตั้งตัวพร้อมกับจับข้อมืออีกฝ่ายกดลงอย่างแน่น ลิ้นสากๆที่ค่อนข้างอุ่นนั้นโลมเลียริมฝีปากสีหวานนั้นอย่างหนำใจก่อนจะเริ่มรุกรานเข้าไปข้างใน..
.
"อ..เอเลน! ..อ..อื้ม...!!!อื้อ!! อ..!!"
ร่างเล็กที่ดิ้นสู้อยู่เบื้องล่างนั้นทำได้แค่ครางอยู่ในลำคอ มือที่ถูกจับไว้นั้นก็พยายามดันออกมา...
.
.
.
"อ..หะ.."
มือที่พยายามดันมือเอเลนออกนั้นจู่ๆก็เบาลงเหมือนว่าเรี่ยวแรงมันค่อยๆลดลง
กึก..
"ฮ.ฮ่า...อะ...เอเลน..."
"รี..ไวซัง ..หน้าคุณตอนนี้มันเป็นสีชมพูแล้ว น่ารักมากเลยน่ะครับ.."
เอเลนถอนริมฝีปากตนออกมาเล็กน้อยให้พอเห็นใบหน้าทั้งใบของอีกฝ่าย เมื่อเห็นอีกฝ่ายเหมือนเริ่มหายใจไม่ออก....แต่.
.
.
"ฮ..แฮก..อ...เอเล...อื้อ!!!!!"
รีไวที่เพิ่งได้หายใจเพียงไม่กี่วิ..ริมฝีปากของเค้านั้นก็ถูกประกบเข้ากับของเอเลนอีกครั้งอย่างทันท่วงที...
.
"อ..อื้อ!! ป..ปล่อย...อื้อ!!!!.."
เสียงครางนั้นมันดังขึ้นตลอดเวลาแต่เอเลนก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก เขายังจูบรีไวต่อไปแต่มือของเขานั้นกลับค่อยๆปล่อยข้อมืออีกฝ่ายก่อนจะเลื่อนลงมาต่ำเรื่อยๆ...
พึ่บ..
!!?
พลั่ก!!!
"อ้ะ?!"
"เอเลน !! พอได้แล้ว!!! ...ฮ..แฮก แฮก แฮก..แฮก..."
ทันทีที่มือเอเลนนั้นคว้าขอบกางเกงรีไวไว้ เจ้าตัวก็ถูกผลักออกมาทันที รีไวหอบเล็กน้อยก่อนจะเสหน้าไปทางอื่นพร้อมกับใบหน้าสีชมพูเข้มนั้น...
"ท..ทำไมล่ะครับ..?"
"สิ่งที่แกทำอยู่ตอนนี้มันเหมือนจะมาข่มข...."
"ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ครับ..."
ฟุ่บ!
"อ...! อย่า~!!!"
หลังจากบทสนทนาอันน้อยนิด เอเลนก็ไม่ได้สำนึกอะไร รีไวก็ทั้งทึ้งทั้งดึงเอเลนให้ออกจากตน...แต่ไม่ช้าก็ถูกรวบข้อมือไว้...
.
"อย่าซนสิครับ~"
รอยยิ้มแสยะแบบขี้เล่นนั้นปรากฎบนใบหน้าใสๆของเด็กหนุ่มพร้อมทอดสายตามองใบหน้าสีชมพูของอีกฝ่ายที่กำลังหอบอยู่ด้วยสายตาเจ้าเล่ห์...
.
.
.
"เอ....!!!อื้ม..!!!!...."
.
.
กิ๋ง ก่อง~....
.
"รีไว เอเลน~ ฉันมาหาแล้วหล่าา~ มาเปิดประตูที..."
เสียงหญิงที่มีท่าทางเริงร่านั้นดังอยู่หน้าประตูพร้อมกับเสียงกริ่ง
ผึง!
'อ..เอเลน ออกไปสิ! ฉันต้องไปเปิดประตูนะ!!'
รีไวจ้องหน้าเอเลนพร้อมบอกด้วยเสียงทีี่ค่อนข้างเบา...
'คุณฮันชี่เขามีกุญแจสำรองก็ไม่เห็นเป็นไรนี่นา~'
'แต่ยัยนั่นจะมาเห็น..'
'ก็ดีสิครับ...'
ฟุ่บ!!
"อ..อื้อ!!!!!? อะ...ฮะ....."
....ทำกันต่อไป....
.
.
"เอ...ไม่อยู่กันเหรอ..หรือไม่ได้ยินน่ะ..เข้าไปเองเลยดีกว่า.."
ฮันชี่ทำท่าสงสัยอยู่หน้าประตูบ้านสักพักเริ่มหากุญแจในกระเป๋าสะพายที่ตนพกมาด้วยอย่างใจเย็น..
.
.
ในบ้าน...
'ขอร้องละ หยุดสักที เอเลน!!'
รีไวที่กำลังถูกเอเลนจูบอย่างดูดดื่มนั้นก็เริ่มไม่ค่อยมีแรงสู้แถมอีกฝ่ายก็คร่อมตัวเองอยู่บนโซฟาด้วย..และแล้ว..
.
"เอาล่ะครับ คราวนี้ผมทนไม่ไหวแล้วล่ะ..."
เอเลนผละริมฝีปากออกมาอีกครั้งก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาอีกแต่ไม่ใช่ริมฝีปากแต่กลับเป็น..
.
"เอเลน!! อย่า ..! อย่าทิ้งรอย...อ่ะ!!?"
.
แกรก!
"เอเลน ~ รีไว~ อยู่รึเปล่า?"
ในขณะเดียวกัน ฮันชี่ก็ทำการเข้าบ้านมาเรียบร้อย...
.
"อ..อึ้ก..จ..เจ็บนะ..."
.
รีไวที่พยายามเม้มปากไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกมานั้นกำหมัดไว้แน่นและหลับตาปี๋สนิท ลำตัวและร่างกายก็เริ่มเกร็งเมื่ออีกฝ่ายทำรอย KISS MARK (ไรท์//กำเดากระฉูด!!) ไว้ที่ซอกคอของตน..
"ยังมีอีกนะครับ.."
ครึก!
.
.
ตึก ตึก ตึก ตึก
"รีไว เอเลน ..อยู่ในห้องนี้รึเปล่า~?"
เสียงฝีเท้านั้นดังและเหมือนว่าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ...
.
.
และทันทีที่เอเลนนั้นปล่อยข้อมือข้าง ขวา ข้างถนัดของรีไวออกแค่เพียงชั่ววูบ...มือข้างนั้นกำแน่นและไม่รอช้าที่จะพุ่งเข้าใส่จุดตาย...
.
"ออกไปนะเฟ้ย!!!!!!!!!!!!!!!"
.
.
"นี่ อยู่จริงๆด้วยสินะ..อะ..อ้าว..?"
"อุ๊ก!!!!!!!!?"
พลั่ก!!
เสียงตะโกนลั่นบ้านเมื่อสักครู่ทำเอาฮันชี่แปลกใจมาก เพราะ มันมีภาพที่เอเลนถูกรีไวชกอกกระเด็นออกมาจากโซฟาด้วยในเวลาเดียวกัน
.
"อ...ทำอะไรกันอยู่นะ?"
ผู้เห็นเหตุการณ์คนเเรก นามฮันชี่ โซเอะ...ถึงกับทำหน้าไม่ถูกเพราะเห็นรีไวในสภาพที่เจ้าตัวก็ยังไม่รู้ตัว....
.
"ไม่มีอะไรน่าๆๆๆ!!!!!"
รีไวมีท่าทีมือไม้โบกไปมาไม่ยอมอยู่นิ่งพร้อมสะบัดใบหน้าสีชมพูเข้มนัั้นปฏิเสธทันที..
.
"หืม? ไม่มีอะไรจริงๆเหรอ? โกหกใช่หรือเปล่า ตานเทรน April fool day น่ะ?"
ฮันชี่ยิ้มพร้อมกับดันแว่นบนจมูกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะหันไปมอง ร่าง(ศพ) ที่นอนกองอยู่ที่พื้น..
"เปล่าสักหน่อย!!!!"
"แล้วทำไมหน้าถึงแดงแถม....."
ฮันชี่ลากเสียงยาวแทรกประโยคของรีไวขึ้นมา ทำเอาเจ้าตัวหันกลับไปมองที่ตัวเองตามสายตาที่ฮันชี่มอง...
.
.
.
"อ้า!!?"
"เสื้อเชิ้ตหลุดลุ่ยหมดแล้วนะ.. แล้ว...ที่คอน่ะ...รอยอรั๊ย??"
ฮันชี่แอบเล่นเสียงสูงหยอกล้อแกล้งอีกฝ่ายขึ้นพร้อมทำหน้าล้อเลียน..
.
"ก็บอกว่าไม่มีอะไรไงเล่า!!!"
*โหมดซึน*
รีไวทำหน้าโกรธใส่ทั้งๆที่ใบหน้ายังคงร้อนผ่าวพร้อมกับจัดเสื้อเชิ้ตนั้นให้เรียบร้อยทันที...
ถึงเจ้าตัวจะบอกว่าไม่มีอะไรก็เถอะ...แต่มีเหรอที่จะยอมปล่อยไปโดยซักไซร้น่ะ..
.
ชิ้ง~
และจุดสำคัญที่สุดที่นางไปสังเกต...
.
"ด..เดี๊ยว ขอถามอีกข้อสิ!"
ขณะที่รีไวกำลังจะเดินออกจากห้อง ฮันชี่ก็ได้ยั้งไว้และเจ้าตัวก็หันกลับมาอีกที.....
"อะไร!!?
.
ยัง...ยังไม่รู้ตัว...ยัง...
.
.
.
"นาย....เข็มขัดอ่ะ...นายมาปลดในห้องรับแขกอะ...นายคิดจะทำอะไร?"
ฮันชี่กุมริมฝีปากและเบนหน้าหนีเล็กน้อยขณะพูด...
"หะ?"
.
เข็มขัดที่รีไวใส่ไว้นั้น มันถูกปลดและทิ้งให้คาไว้ตรงนั้น และถูกลากมากับพื้นเนี่ยนะ.....
 
.
เจนสัมผัสได้ค่ะ...
รังสีความมืด แค้นและโกรธเคืองมันแผ่ออกมาทันที...ชักรู้สึกเสียวสันหลังวาบ...
.
"ฮันชี่...งั้นขอโกหกอะไรหน่อยได้ไหม?"
.
.
"หะ?"
.
.
.
"นี่คือคำโกหกของฉัน.....เธอนะจะมีอายุที่โคตรยั่งยืนเลยล่ะ..."
"หะ!!???"
.
.
"ตาย!!!!!!!!!!!!!!"
.
..
.
.
-จบงับ-
By EuzZa.
———————————————
เอพริวฟูลเดย์ย้อนหลังงับ~
สำหรับคนอ่านนิดนึงน่ะ ...
มาคอมเม้นคำโกหกกันดีกว่าไหมค่ะOwO?
.
.
เอาล่ะ ขอนิดนึงพอจาก ยู น่ะ...
นี่คือคำโกหกของยู.....
.
ยูเกลียดทุกคนมากกกก!!!!!!!! นี่คือคำโกหกค่ะ!! >\\\\\\< ไปล่ะคะ!! ชาลาล่า!!!!!//คำนับงามๆและตะโกนดังๆ
 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ EuzZa. จากทั้งหมด 17 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

10 ความคิดเห็น

  1. #10 yuno_chan14 (@yuno_chan14) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:02
    ผมเกลียดรีไว รีไว.. ไม่ใช่.. ผัวผมครับ
    #10
    0
  2. #9 Yaoi my love
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 22:38
    เอเลนขอให้เจ้าไปที่ชอบๆ&#128519;&#128519;
    #9
    0
  3. #8 naruto1313 (@naruto1313) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559 / 22:39
    รีไววววซังเอาขนาดนี้เชียวใจเย้นหน่อยจะคับ5555
    #8
    0
  4. #7 sairenka cosra
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 22:43
    ชอบมากเลยค่ะ ปกติชอบอ่านแต่รีไวล์รุก แต่เปลี่ยนให้เอเลนรุกบ้างก็โอเคเหมือนกันน้า แต่ฟินตรงที่เอเลนอ้อนกับที่รีไวล์งอนง้าาา น่าร้ากกกกกกกก
    #7
    0
  5. วันที่ 12 ตุลาคม 2558 / 09:01
    สนุกค่ะทำเยอะๆนะคะ
    #6
    0
  6. #5 น้ำแข็งอมตะ
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 22:13
    เอเลนน่ารัก! ปกติเราชอบรีไวเมะนะ แต่เอเลนรุกแบบนี้ก็น่าสนใจดีเหมือนกัน -///-

    เฮย์โจวขา ถ้าไม่อยากให้เด็กเกลียดก็เลิกเตะท่าบิดตูดในตำนานใส่เอเลนสิคะ แต่เอเลนคงไม่คิดไรมั้ง ก็คู่นี้มัน SM นี่นา =^=

    สู้ต่อไปเน้อไรต์ ไรต์แต่งเก่งมากกก เราชอบฝุดๆ เลยค่า~
    #5
    1
    • 7 เมษายน 2558 / 19:02
      ขอบคุณน้าค้า!!!><
      #5-1
  7. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  8. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. วันที่ 3 เมษายน 2558 / 21:27
    เอเลนคู๊งงงงงงง!! เข้าโหมดหื่นล่ะนะลูก
    #2
    1
    • 5 เมษายน 2558 / 16:16
      เผื่อลุงแกชอบ หึหึ -_,-
      #2-1
  10. #1 ซาสึเคะ' แน่นอนสิ.
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 20:58
    น่ารักมากเลยล่ะะะ ยืนไว้อาลัยให้ฮันซี่ 3 วิ ลาก่อนไปดีน้าา ถ้าไปไม่ดีล่ะก็กลับมาน้าา ไรต์เก่งมากค่ะ พยายามต่อไปเน้อออ
    #1
    1
    • 5 เมษายน 2558 / 16:15
      ขอบคุณค้าาาา อู้ววว ฟังแล้วซึ้งอ่ะ TwT จะพยายามค่ะ!!!
      #1-1