คัดลอกลิงก์เเล้ว

เอเลนXรีไว (Valentine)

โดย EuzZa.

เรื่องราวของสองหนุ่ม เอเลนและรีไวจาก ผ่าพิภพไททัน ในปีนี้ พวกเรามาคอยติดตามกิจกรรมในวันวันนี้กันดีกว่า

ยอดวิวรวม

1,692

ยอดวิวเดือนนี้

10

ยอดวิวรวม


1,692

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


15
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  14 เม.ย. 58 / 11:37 น.
นิยาย ŹX (Valentine) เอเลนXรีไว (Valentine) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 14 เม.ย. 58 / 11:37




"รีไวซังง!! ไปในเมืองกันเถอะ~"

ปึกปึกปึก
เด็กหนุ่มร่างที่กำลังงอแงอ้อนวอนทุบหลังชายร่างเล็กที่กำลังอ่านหนังสือบนโซฟาอย่างไม่สนใจอะไร พยายามจะชวนอีกฝ่ายเข้าเมือง

"จะไปทำอะไรอีกละ เฮ้อ.."

หลังจากการถอนหายใจของอีกฝ่าย เขาก็ยังนั่งอ่านหนังสือต่อไป
"วันนี้มันวันสำคัญของเราน้าาาา~รีไวบ้า!!!"

ตึกตึก ตุบ!

เอเลนที่ทำการลากอีกฝ่ายออกไปไม่สำเร็จ ก็สบถว่าอีกฝ่ายก่อนจะวิ่งไปกอดเข่าหลังห้อง
......บรรยากาศเริ่มมืดครึ้ม และเงียบ..รังสีสีดำทมึนที่แผ่จากร่างสูงที่นั่งกอดเข่างอนอยู่ ทำให้อีกฝ่ายหันมาถามอีก..


ปุบ
มือเรียวๆทำการปิดหนังสือลงและวางไว้ที่โต๊ะกระจกหน้าทีวีและเดินตรงมาที่เอเลนและสะกิดที่ไหล่


"มันก็แค่วาเลนไทน์นี่นา...มันสำคัญตรงไหน?"

รีไวลองถามถึงเหตุผลก่อนพลางชะโงกหน้ามองอีกฝ่าย

"คุณยังรักผมรึเปล่าน่ะ...งืม.."

หน้าใสๆที่แดงระเรื่อๆอยู่กลับเป็นหันมามอฃรีไวแทน ตอนนี้หน้าของทั้งคู่ก็จวนแนบชิดกัน

"พูดอะไรของนายเนี่ย..."

"วันนี้คือวันสำคัญของคนรักกันนะ..แค่ชวนเที่ยวในเมืองแค่นี้คุณยังทำให้ผมไม่ได้เลยงะ.."
น้ำเสียงที่ปนความเสียใจทำเอารีไวรู้สึกผิดขึ้นมาทันที..


กึก..
"น่าๆ เอเลน..อย่างอนแบบนี้สิ.ฉันขอโทษน่ะ.."
รีไวลูบหลังปลอบอีกฝ่ายก่อนที่จะเลื่อนตัวเข้ากอดอีกฝ่ายเบาๆ..
"ร...รีไวซัง?"
.
.

ครืดดด~!!!

"
งั้นสรุปจะไปกับผมแล้วใช่ไหมครับ! งั้นไปกันเลย!!"
ใบหน้าเสียใจของเด็กหนุ่มเปลี่ยนเป็นการยิ้มอย่างเริงร่าทันทีพร้อมกับคว้ามือและลากอีกฝ่ายที่กำลังเหวออยู่ไปที่ประตูทันที

"หะ??"
.
.
.

บรรยากาศบริเวณถนนซึ่งผู้คนต่างก็มาเดินเล่นกันเป็นคู่ชายหญิง มาแบบไม่ขาดสาย แทบหน้าไม่ซ้ำ อากาศก็ช่างเป็นใจ แดดอ่อนๆสาดส่องมาพออุ่น ลมที่พัดมาก็พอเย็น ต่างคนต่างเลือกซื้อกุหลาบเอย ของขวัญเอย ตุ๊กตาเอยที่ขายอยู่ตามถนน และทั้งคู่นั่น
ร่างสูงในชุดแขนยาวสีดำเข้มทับด้วยเสื้อกั๊กสีขาว กางเกงยีนส์และ ร่างเล็กในชุดเสื้อยืดสีเทาแขนยาวธรรมดา

"รีไวซัง ดูสิๆ มันเหมาะกับคุณมากเลยล่ะ!"

นิ้วสีขาวนวลของร่างสูงชี้ไปที่แผงขายของแผงหนึ่ง เป็นการชวนให้คู่ของตนนั้นหันไปดูตาม

"อย่าพูดเล่นน่า..มันเหมาะกับฉันตรงไหน.."

ปรากฏว่าเป็นผ้าพันคอบางๆสีขาวดำลายทางสลับๆกับสไตล์คลาสสิกซึ่งถูกวางโชว์ไว้หน้าแผง

"เหมาะสิ~..เอ่อคุณคนขายครับ ผมขอลองผ้าพันคอผืนนี้นะครับ"

เอเลนขออนุญาติเจ้าของร้านก่อนจะหยิบผ้าพันคอผืนนั้นขึ้นมากะจะใส่ให้คู่ตนด้วยสีหน้ามีความสุข

ชืบบบ

"ม..ไม่เอาน่าา ..ของฉันสีขาวอย่างเดียวก็พอแล้วน่าา"
แต่รีไวกลับปฏิเสธและพยายามขยับหนี เอเลนก็ไม่ยอมแพ้ พยายามคะยั้นคะยอให้อีกฝ่ายใส่ผ้าพันคอที่ตนเลือกให้ได้
และขณะที่ทั้งสองกำลังชุลมุน

ปึก!!

ไหล่ของเอเลนเผลอไปชนเข้ากับใครซักคนที่เดินสวนมาจากทางเดินหน้าแผง

"อ้ะ!! ขอโทษครับ!!!"

เสียงของเอเลนกับคู่กรณีเอ่ยขึ้นพร้อมกัน ก่อนที่จะหันกลับมามองหน้า....
.
.
"
เห้ย!!"

คู่กรณีแสดงสีหน้าตกใจมากพอๆกับเอเลน
"จ..แจน!!!?"

ชายหนุ่มผมน้ำตาลอ่อนในชุดคลุมสีน้ำตาลแดงร่างสูง แจน เพื่อนสนิท(?)ของเอเลนนั่นเอง

"แกมาทำอะไรที่นี่??"

แจนเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัยก่อนที่จะมีคนเข้ามาแทรก

"อ้าว เอเลน สวัสดี~!!"

เด็กหนุ่มผมทองคู่หูแจน อารมิน ที่โผล่มาจากด้านหลังแจน ทักทายเพื่อนสนิทเบื้องหน้าตน

"อารมินก็มาด้วยเหรอ ..นี่พวกนาย..."


เอเลนหรี่เสียงคำท้ายๆลงพร้อมเดินเข้ามากระซิบกับทั้งคู่


"มาเดทกัน?"

ประโยคนี้ทำเอาทั้งคู่สะดุ้งและหน้าแดงทันที..

"บ้านแกสิ!! แค่มาเดินเที่ยวหาสาวเท่านั้นแหละ!!"

แจนเถียงกลับอย่างหน้าด้านๆพร้อมกับกอดคอเพื่อนผมทองตนเดินไปทันที

"เฮ้อ....."
.
.

"
เพื่อนนายนะเอง.."

เสียงที่หายไปจากบทนาน ได้กลับมาแล้ว...

"เอ่อครับ ว่าแต่รีไวซัง~"

เอเลนพึ่งนึกได้ว่าในมือตนนั้นมีผ้าพันคอที่ว่าอยู่ และเริ่มที่จะทำการคะยั้นคะยออีกรอบแต่...

"รีไวซ..!!!"

"พอแล้วๆๆๆ"
พรึ่บ!!

จู่ๆผ้าพันคอผืนนั้นก็ถูกคว้าไปอย่างรวดเร็วจากคนเบื้องหน้า สร้างความงุนงงให้เอเลนนิดหน่อย

"พอใจนายยังล่ะ?"

พรุ่บ พรุ่บ
กลับกลายเป็นว่าฝั่งรีไวนั้นได้พันผ้าพันคอนั้นๆให้ตัวเองซะเอง และมันก็เหมือนกับที่เอเลนบอก มันเหมาะมากเลยล้ะ..
"ร...รีไวซัง..."

ฟึ่บ!
"นี่แหละครับ!!! รีไวซังน่ารักมากเลยละครับ!!! รีไวซัง~~~>\\\\<"
เอเลนไม่รีรอและได้โถมตัวกอดรีไวทันทีเพราะทนพิษความน่ารักของอีกฝ่ายไม่ได้ แต่กระนั้น..

'ก..แก ผู้ชายกอดกัน!!?'

'
ว..แหวะ..หน้าตาออกดีนะแต่..'

'
หยะแหยง'
ทั้งคู่คงลืมไปว่าตรงนี้คือที่สาธารณะนะ..ตอนนี้ผู้คนแถวนั้นก็เริ่มหันมามองเอเลนที่กำลังกอดรีไวแล้ว.
"อ..เอเลน ปล่อยก่อน..คนเริ่มมองเราแล้วนะ!"
ริมฝีปากสีหวานของร่างเล็กกระซิบกับเอเลนเบาๆ หน้าเริ่มแดงระเรื่อและพยายามจะใช้ผ้าพันคอบังหน้าตน..
คนเริ่มทยอยกันมองและเริ่มจะแออัดซะแล้ว..
.
.

ฟุ่บ!!!

"นี่ครับ ห้าร้อยไม่ต้องทอนครับ!!!"
เอเลนชักเงินออกจากกระเป๋าและวางลงบนแผงทันทีก่อนจะจับตัวอีกฝ่ายอุ้มขึ้นทันที

"เอ๋~!!!!!??"

เหตุการณ์ชุลมุนเริ่มขึ้นแล้ว!! เหตุการณ์เจ้าบ่าวพยายามอุ้มเจ้าสาวออกจากงานบังเกิดขึ้นท่ามกลางความประหลาดใจของแขกที่ไม่ได้รับเชิญ(?)

"
อ..เอเลน ทำไรน่ะ!!?"

รีไวที่ถูกอุ้มขึ้นอย่างกะทันหันก็พยายามจะดิ้งลงจากอ้อมอกของอีกฝ่ายแต่.....

"ถ้ารีไวซังไม่อยากโดนกอดละก็ ผมขออุ้มเลยล่ะกันนา~"
ใบหน้าขี้เล่นของร่างสูงก้มลงมองรีไวเล็กน้อยและวิ่งแทรกฝูงชนกลางถนนอย่างรวดเร็ว...


ที่ร้าน...
"อีหนู!!!!!! ขาดอีกสามร้อยย่ะ!!!"
.
.
.
.

ตึกตึกตึกตึกตึก

"เอาหล่ะครับ มาพักกันตรงนี้ก่อนละกันนะครับ."
เอเลนปล่อยตัวรีไวลงทันทีเมื่อมาถึงสวนสาธารณะขนาดย่อมกลางเมือง ซึ่งทั้งคู่ได้อยู่เบื้องหน้าม้านั่งไม้สีน้ำตาลอ่อนด้านหลังบ่อน้ำพุสีขาวที่แลดูบริสุทธิ์ ท่ามกลางต้นไม้สูง ใบไม้สีเขียวเหลืองเริ่มปลิวว่อนตามอากาศเป็นบรรยากาศพองาม...

"นายนี่มันดื้อรั้นซะจริง..."

ใบหน้าที่ยังคงแดงระเรื่ออยู่ขมวดคิ้วนิดหน่อยพลางเอาผ้าพันคอที่เพิ่งได้เมื่อสักครู่มาปิดๆบังๆหน้าตน..

"แต่แบบเมื่อกี้มันก็วุ่นวายก็จริงแต่มันดูเหมือนจะเป็นการเพิ่มสีสันต์ในการ 'เที่ยว' ครั่งนี้ไม่เลวเลยนะครับ ฮะฮะ.."

เสียงหัวเราะใสๆของเด็กหนุ่มทำเอาบรรยากาศดีขึ้นเยอะ..

กึกกึก

"ผ้าพันคอผืนนี้ถูกใจไหมครับ?"
หลังจากที่ทั้งคู่ลงนั่งม้านั่งไม้ที่ว่า เอเลนก็ถามอีกฝ่ายด้วยใบหน้ายิ้มๆแต่...

"อ้า!!?? ทำไมทำหน้าแบบนั้นละครับ!!?"


ตัวตาเรียวคมของร่างเล็กนั้น จ้องเขม็งมาที่คนข้างๆเขาด้วยสายตาโหดๆดุๆด้วยความหงุดหงิด

"ฉันไม่ใช่คนเลือกเองซักหน่อยนิ หึ"
น้ำเสียงงอนนิดๆนั้นทำเอาใจเอเลนสั่นด้วยความกลัวอีกฝ่าย
"อ้า รีไวซัง!! ผมหวังดีน่ะ!! ผมเห็นว่าผ้าพันคอผืนนี้มันน่าจะเหมาะกับคุณนิ แล้วมันก็เหมาะจริงๆด้วย..."

ฟึ่บ..
มือบางๆค่อยๆเลื่อนไปกุมมือของอีกฝ่ายช้าๆ

"แต่เอาเถอะ....เอเลน"
รีไวค่อยๆถอดผ้าพันคอที่พันอย่างลวกๆที่คอตัวเองออกช้าๆ
"เอาเถอะอะไรครับ!!? แล้วถอดออกเนี่ยน...อ่ะ.."

พรึ่บ!.....
ผ้าพันคอสีขาวดำลายทางถูกสะบัดก่อนที่จะนำไปคล้องคอเด็กหนุ่มที่ทำหน้าผิดหวังให้สวยงามและ....

"ตอนนี้อากาศเย็นอยู่นะ ฉะนั้น..มาอยู่แบบนี้ละกัน ถือว่า...เป็นของสำหรับพวกเราทั้งคู่..ในวาเลนไทน์ปีนี้น่ะ.."

รีไวคล้องผ้าพันอีกครึ่งนึงไว้ที่คอตนและซบที่ไหล่ของคนข้างๆทำเอาใจเต้นไม่เป็นส่ำ...

"ร..รีไวซัง.."
เอเลนหน้าเริ่มแดงระเรื่อๆ มือของเขาจากที่มือกุมมือก็เป็นมือจับไหล่อีกฝ่ายและกอดเบาๆ... 

"ตอนนี้ฉันเหนื่อยนะ..ของีบซักหน่อยละกัน."
ว่าแล้ว เปลือกตาของร่างเล็กก็หลับลงทันที เอเบนก็ทำได่แค่กอดเขาเบาๆและนั่งมองอย่างใกล้ชิด...
.
.

เอเลนสังเกตไปที่ผ้าพันคอฝั่งตนเล็กน้อยและเจอบางอย่างที่สุดปลายผ้าพันคอ..
"Va le ntine?"

เขาพบกับรอยเย็บที่ผ้าพันคอ เขียนว่า valentine แต่ มันชัดขึ้นมาแค่ที่ตัว L กับ E
เอเลนถึงกับอมยิ้มให้กับโชคชะตาตน...
แอล กับ อี เหรอ...เขียนอยู่ด้วยกันแบบนี้ด้วย...
.
.

เป็นของสำหรับวาเลนไทน์ที่ไม่เลวเลยนะครับ..
เมื่อเอเลนคิดว่ารีไวน่าจะหลับเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..เขาก็ทำการเลื่อนริมฝีปากตนลงต่ำและ..

Chu~=\\\\\\\=
.
.


ริมฝีปากนั้นแนบชิดไปกับหน้าผากกว้างๆของอีกฝ่ายก่อนที่ริมฝีปากนั้นจะเอ่ยว่า
.
.
.
"
ต่อไปนี้ เราจะอยู่ด้วยกันแบบนี้น่ะครับ.. เหมือนที่ l กับ e อยู่ชิดกันในคำว่า valentine นะครับ... ตลอดไปนะครับ...."
.
.
.
---------------------

สวัสดีค่าา หนูยูซึนะค้าา วันนี้ก็วันวาเลนไทน์2015 แล้ว ก็ สุขสันต์ให้แก่คํรักทุกๆคนบนโลกด้วยนะค้าาา
อันนี้ก็พึ่งแต่งสดเลย สำหรับวาเลนไทน์โดยเฉพาะ (พลาดกับคู่นี้ไม่ได้..แต่งทีนี่มันนิ้วค่ะ555) ไม่มีไรจะพิมแล้วค่ะ พูดไม่ค่อยเก่ง555 งั้นก็ขอลาไปนะค้าาา สวัสดีค่าา
โอเล่!!!

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ EuzZa. จากทั้งหมด 17 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 10:39
    ที่ร้าน
    "อีหนูขาดสามร้อยย่ะ"
    ลั่นเลย อ่ะ500บาทไม่ต้องทอน ฮ่ะๆ สนุกดี น่ารักด้วย
    #1
    0