คัดลอกลิงก์เเล้ว

ความทรงจำใหม่ที่เธอมอบให้ฉัน

โดย zsiarra

เพราะรู้ดีว่าอนาคตไม่ได้หอมหวาน เขาและเธอจึงไม่อาจร่วมเดินบนทางเส้นเดียวกันได้ ถึงจะอย่างนั้นสายสัมพันธ์ก็เหนียวแน่นยากเกินจะตัดขาด ทั้งคู่จึงต้องอยู่ในสถานะความสัมพันธ์ที่ไม่อาจหาคำใดมาใช้อธิบายได้

ยอดวิวรวม

13

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


13

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


0
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  4 ก.ย. 61 / 23:04 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 4 ก.ย. 61 / 23:04

บันทึกเป็น Favorite


ฉันคิดว่านี่คงเป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะได้ทำอย่างนี้ คงไม่มีครั้งหน้าอีกแล้ว
ฉันรู้สึกอย่างนั้น และพูดออกไปในขณะที่เรานอนกอดกันอยู่ 
"ทำไมคิดอย่างนั้นล่ะ"
เธอกำลังจะออกเดินทางไปไกลแสนไกล สู่ดินแดนที่ยากต่อการได้พบเจอกัน จะไม่ให้ฉันคิดอย่างนั้นก็แปลก 
"ไม่หรอก" เธอแสดงจุดยืนว่าเห็นต่างออกไป

"เธอจะตามฉันกลับบ้านมาด้วยทำไม?"
เธอเอ่ยถามขึ้นในขณะที่ฉันส่งสายตาเว้าวอน ขอไปบ้านเธอด้วยคน ฉันได้แต่ตอบปัดๆ ไปว่าไม่มีอะไร แต่ในความจริงได้แต่กลัวว่าจะไม่ได้อยู่ใกล้เธออีก
สุดท้ายเราก็เดินเข้าซอยบ้านเธอด้วยกัน เธอไขกุญแจ และเราก็ถึงที่หมาย
ไม่ช้าเธอก็เริ่มกลับไปวุ่นวายกับบรรดาหีบห่อรอบตัว จัดแจงเอาข้าวของใส่กล่อง เตรียมการสำหรับออกเดินทางไกลในวันถัดไป เมื่อไม่รู้ว่าควรจะทำตัวอย่างไรดี ฉันเลยลงเอยด้วยการช่วยเธอจัดแจงกับข้าวของเหล่านั้น
เธอเดินเหยียบข้าวของที่พื้น หมุนตัวเปะปะเคว้งคว้างจนหงุดหงิด แถมยังหน้ามืดอีกต่างหาก
"นั่งลงซะ ใจเย็นๆ เดี๋ยวจัดการให้ โอเคมั้ย?"
เธอเชื่อฟังฉันอย่างว่าง่าย แปลกดีเหมือนกัน เพราะปกติไม่เคยเลยสักครั้งที่เธอไม่เถียงกลับ
เราตั้งหน้าตั้งตาแพ็คข้าวของ จนในที่สุดก็ไม่เหลืออะไรให้เก็บ

เธอล้มตัวนอนลงข้างๆ ฉัน ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอคิดอะไรอยู่บ้าง เธออาจจะแค่เหนื่อยจากการเก็บของเพื่อออกเดินทางไกล ก็เลยต้องพึ่งที่นอนนุ่มๆ เพื่อให้ร่างกายได้ผ่อนคลาย ฉันชวนเธอคุยไปเรื่อยๆ แต่ดูเหมือนว่าไม่นานนักก็หมดเรื่องจะพูดเสียแล้วเราตกอยู่ในความเงียบที่ดูราวกับว่าใช้เวลาตลอดทั้งวัน สุดท้ายฉันก็เป็นฝ่ายที่พูดขึ้นก่อน
"ขอกอดได้มั้ย"
เธอตอบรับพร้อมกับ เธออ้าแขนรอ
ฉันอ้าแขนตอบและถามว่า ทำไมเธอไม่เข้ามาหาฉันเสียเอง
เธอบอกว่ามันเป็นสไตล์ส่วนตัวของเธอ พร้อมกับบอกให้ฉันเข้าไป
ฉันทำตามนั้น แต่ก็ไม่กล้าทำอะไรมากไปกว่าตบไหล่เธอเบาๆ
เธอคว้าตัวฉันเข้าไปใกล้ยิ่งขึ้นกว่าเดิม กอดของเราสองคนจึงกระชับแนบแน่นกว่าเก่า มากกว่าที่เคยเป็นมาในครั้งก่อนๆ
และแล้วเราก็กลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง 
แต่ในครั้งนี้ ฉันได้แต่หลับตาและหวังว่าช่วงเวลาแบบนี้จะคงอยู่ตลอดไป
ไม่ว่าฉันจะร้องขอมากแค่ไหนก็ตาม หรือเธอเองจะต้องการมันไม่ต่างกับฉัน เธอก็ยังคงยืนยันว่าเราไม่สามารถทำอะไรเกินเลยได้มากไปกว่านั้น เพราะกลัวว่าจะทำให้เขาเสียใจ
ฉันเลยยอมแพ้ที่จะร้องขออะไรที่มากกว่านี้ และได้หลับตาลงอีกครั้งเพื่อตักตวงความสุขในช่วงเวลานี้ให้ตราตรึงไปตลอดกาล

เธอบอกว่าเธอเป็นคนไร้รัก เธอเองก็ไม่ได้อยากมีชีวิตรักที่พเนจรแบบนี้ แต่พยายามเท่าไรก็ไม่ได้มีคู่อย่างใครเขา
ฉันได้แต่บอกเธอว่านั่นไม่ใช่เรื่องจริง ทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเธอ ล้วนรักเธออย่างจริงใจ เธอเองนั่นแหละที่ผลักไสผู้คนเหล่านั้นออกไป
ฟังแล้วเธอก็เห็นด้วยลางๆ
ฉันไม่ใช่คนรักของเธอ ไม่ใช่คนในสเป็คที่เธอมองหา ในทางกลับกัน เธอก็ไม่ใช่คนรักของฉัน และไม่ใช่คนที่ฉันคิดว่าจะสามารถดูแลฉันได้
ฉันมองไม่ให้สายใยอื่นใดที่ผูกโยงเราเข้ากันไว้นอกเสียจากจิตวิญญาณที่ดูคล้ายจะเป็นปฏิปักษ์ต่อโลกใบนี้ ซึ่งนั่นอาจจะเป็นเรีื่องที่สำคัญที่สุดแล้วก็เป็นได้

ดึกมากแล้ว เธอเดินออกมาส่งฉัน และดึงเข้าไปกอดอีกครั้ง คราวนี้เป็นกอดสำหรับการ"โชคดีนะ"
"อืม เธอก็ด้วย โชคดีนะ"

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ zsiarra จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น