[ SF B.A.P STATION] BANGCHAN DAEUP ETC.

ตอนที่ 3 : Heaven Series : Angel?... 60%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,290
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    18 ก.ย. 55

Title :: [SF] Angel?...

Author :: Zenjuri

Pairing:: DaeUp

Rating :: PG 15+

Note ::
ภาคต่อของObsessionค่ะ~

________________________________________________________________________________________

เกิดความผิดปกติกับร่างกายของผม

ปีกของผมไม่ยอมกลับเป็นสีขาว

 

           

            ปีกของเหล่าเทพบนสวรรค์จะกลายเป็นสีดำเมื่อจิตใจของตนเองนั้นบิดเบี้ยว แล้วจะกลับมาเป็นสีขาวเหมือนเดิมภายในเวลาไม่นานแต่ตั้งแต่กลับมาจากโลกมนุษย์นั้นก็ตั้งนานแล้ว ปีกของผมก็ยังคงเป็นสีดำเหมือนยังตอนนั้นอยู่ดี

 

            ตอนที่ผมฆ่ามนุษย์ที่ชื่อ จองแดฮยอน

            มนุษย์ที่บังอาจมาแตะต้องนางฟ้าของพระเจ้า

 

            พี่ฮโยซองเป็นนางฟ้าสูงสุดในสวรรค์ เป็นนางฟ้าประจำตัวของเพราะเจ้า เป็นนางฟ้าที่งดงามมากที่สุดแต่ในขณะเดียวกันก็เป็นนางฟ้าที่ซุกซนมากที่สุด พี่ฮโยซองชอบลงไปเล่นที่โลกมนุษย์สกปรกนั่น มันเป็นสาเหตที่ทำให้ผมต้องรับหน้าที่นี้

 

            คิลเลอร์เทวดาผู้พร้อมจะสังหารมนุษย์สกปรกที่มาวุ่นวายกับนางฟ้าของผม

 

            ผมฆ่ามนุษย์ครั้งแรกตอนพี่ฮโยซองลงไปเล่นที่นั่นแล้วเจอผู้ชายคนนึงผมยังจำสัมผัสตอนที่เลือดของไอ้มนุษย์คนนั้นกระเซ็นโดนผิวของผมได้อยู่เลย แววตาหวาดกลัวของมันตอนที่ผมปักมีดลงไปที่หัวใจช่างให้ความรู้สึกสะใจเหลือเกินพี่ฮโยซองไม่ได้ต่อว่าอะไรผม กลับแค่ทำหน้าดุแล้วบอกว่าเลอะเลือดหมดแล้ว ก่อนจะพากันกลับขึ้นมา

 

            ครั้งนั้นทำให้ผมรู้ว่าผมเกิดมาเพื่อสิ่งนี้เป็นเทวดาที่จะปกป้องนางฟ้าตนนี้

 

            แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกับทุกครั้งพี่ฮโยซองไม่ยอมคุยกับผมตั้งแต่กลับมาจากโลกมนุษย์ ปกติพี่เค้าจะไม่เคยโกรธผมแม้ว่าผมจะฆ่าใครที่ยุ่งกับพี่ แต่พอเป็นจองแดฮยอนไอ้มนุษย์สกปรกคนนั้นพี่เค้ากลับไม่ยอมพูด

 

            ที่สำคัญพี่เค้าเข้าไปคุยเรื่องอะไรบางอย่างกับพระเจ้าตั้งนานแล้ว

 

 

            “เป็นตามที่ท่านว่าจริงๆเหรอคะ?

 

            เสียงของพี่ฮโยซองที่เล็ดรอดออกมาจากประตูบานใหญ่เชิญชวนให้ผมเดินเข้าไปใกล้ ใบหูแนบกับประตูเพื่อฟังบทสนทนาในห้อง เสียงทุ่มต่ำอันคุ้นเคยของพระเจ้าที่จู่ๆดังขึ้นมานั้นไม่ทำให้ผมตกใจเท่ากับประโยคที่ท่านพูดออกมา

 

            “ได้ยินไม่ผิดหรอก...จองแดฮยอนผู้ชายคนนั้นยังไม่ตาย

 

 

            จองแดฮยอนยังไม่ตาย

 

 

 

            “ที่สำคัญเค้าจำจงออบได้แล้วฮโยซอง

         

 

          จำผมได้? หมายความว่ายังไง?

 

 

            “แสดงว่าอีกไม่นานแล้วใช่มั้ยคะ?...เรื่องปีกของจงออบก็เพราะแบบนี้ใช่มั้ย?

 

            “เรื่องปีกมันเหมือนเป็นเครื่องหมายเตือนเท่านั้นที่เราทำได้ก็แค่รอเวลา

 

          “ไม่มีทางที่จะเปลี่ยนอะไรได้เลยเหรอคะ? จงออบเค้าไม่สมควรจะรู้เรื่องนี้นะคะ เค้าสะอาดเกินไป!!! ท่านเป็นถึงพระเจ้า ท่านจะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้เลยเหรอ?

 

            “ถึงฉันจะเป็นพระเจ้าก็ใช่ว่าจะเปลี่ยนแปลงเรื่องนี้ได้ยิ่งอีกฝ่ายเป็นจองแดฮยอนด้วยแล้ว

 

            เรื่องที่สองคนในห้องคุยกันทำให้ผมรู้สึกมึนตึบขึ้นมา มันหมายความว่ายังไงกัน เรื่องปีกของผม? เรื่องไอ้มนุษย์นั่น  พี่ฮโยซองกับพระเจ้ากำลังปิดบังอะไรผมเอาไว้อยู่?

 

            “ท่านยองแจคะ ไม่ใช่ว่าท่านทำไม่ได้ แต่เป็นท่านไม่อยากทำมากกว่าหรอกเหรอคะ แค่ท่านเปลี่ยนชีวิตจงออบ เรื่องราวมันก็จะดีขึ้น แต่ที่ท่านไม่อยากทำเป็นเพราะว่าท่านกำลังกลัวผู้ชายคนนั้นอยู่ใช่มั้ย!! ”น้ำเสียงของพี่ฮโยซองดูดุดันขึ้น คนที่กล้าขึ้นเสียงใส่พระเจ้าได้ก็คงจะมีแต่พี่เค้าเท่านั้น

 

            “แต่เป็นเธอเองไม่ใช่เหรอฮโยซองที่เริ่มก่อนถ้าเธอไม่ลงไปหามัน จงออบคงจะไม่ตามเธอลงไปที่เรื่องกลายเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอไม่ใช่เหรอ?

 

            ….

 

            “ปล่อยให้มันเป็นไปตามที่ฉันเขียนไว้เถอะ จอนฮโยซองถ้าไม่อยากให้สวรรค์วุ่นวายไปกว่านี้

 

          บรรยากาศในห้องดูเหมือนจะเงียบสงบลง ไร้เสียงอะไรทั้งสิ้น ราวกับในห้องนั้นไม่มีใครอยู่แล้ว แต่ผมกลับสัมผัสได้ถึงออร่ารุนแรงที่กระจายออกมาจนผมถึงกับต้องถอยห่างออกมาจากประตูห้อง ถ้าเดาไม่ผิดคงจะเป็นพลังของพี่ฮโยซองที่พุ่งออกมาเวลาโกรธเป็นแน่

 

            “ชีวิตของจงออบที่ท่านเขียนไว้ ฉันจะเป็นคนฉีกมันเอง!!!

 

 

“อยู่เฉยๆแบบนี้จะดีเหรอ?”บุรุษชุดดำนั่งมองเจ้านายของตนที่กำลังนั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์ คนตรงหน้าดูใจเย็นเกินไปจนอดที่จะเป็นห่วงแทนไม่ได้ ใบหน้าหล่อค่อยๆเงยขึ้นมามองเพื่อนสนิท รอยยิ้มบริเวณมุมปากปรากฏขึ้นมาบนใบหน้า

 

            “เดี๋ยวเค้าก็ลงมาหาฉันเองหละ”

 

            “ถ้าเค้าไม่ลงมาหละ?

 

            “เชื่อสิเค้าต้องลงมาหาฉันแน่ๆ”คนที่เป็นทั้งเพื่อนและผู้ดูแลได้แต่ส่ายหน้ากับความมั่นใจที่ไม่รู้ไปเอามาจากไหนของชายหนุ่ม แค่ตอนนั้นเจอกันยังโดนซะขนาดนั้น ถ้าตอนนี้ได้เจออีกไม่อยากจะคิดเลยว่าสภาพเพื่อนเค้าจะออกมาเป็นแบบไหน

 

            “ถึงเค้าไม่ลงมา ฉันก็จะขึ้นไปหาเค้าเอง

 

 

จิตใจที่บิดเบี้ยวไปแล้ว

ย่อมยากที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

 

 

            “นั่งคิดอะไรอยู่เหรอออบบี้?

 

            “อ๊ะ! พี่ฮิมชาน….”ผมหันมามองคนที่นั่งลงข้างๆพร้อทส่งยิ้มให้ผมอยู่ คิมฮิมชาน หนึ่งในสามเทวดาคุมกฏของสวรรค์แห่งนี้ รอยยิ้มของพี่ฮิมชานสวยมาก เผลอๆอาจจะสวยยิ่งกว่าพี่ฮโยซองอีก แต่ทุกครั้งผมกลับรู้สึกได้ถึงความเศร้าเบื้องหลังรอยยิ้มนั่น

 

            “ไหน คิดอะไรอยู่เด็กน้อย?

 

            “พี่ฮโยซองกับพระเจ้าเหมือนกำลังปิดบังผมอยู่ผมอยากรู้ว่าพวกเค้าปิดบังเรื่องอะไร”พี่ฮิมชานลูบหัวผมเบาๆ ปีกสีขาวของพี่เค้าขยับเล็กน้อยทำให้ผมรู้สึกอิจฉาเมื่อเห็น ผมก็อยากกลับมามีปีกสีขาวแล้วนะ การที่ปีกผมกลายเป็นสีดำแบบนี้ทำให้ใครก็ไม่กล้าที่เข้าใกล้ผม จะมีก็แต่พี่ฮิมชานกับอีกสองเทวดาคุมกฏที่ยังคุยกับผมอยู่

           

            “จงออบของพี่เป็นคนเก่ง เรื่องที่เราอยากรู้เราน่าจะรู้ดีนี่ว่าต้องทำยังไง

 

            “กลับไปที่นั่นสิจงออบ

 

 

            สิ่งที่ผมเห็นอยู่ตรงหน้าแทบทำให้ผมไม่อยากจะเชื่อในสายตาตัวเองคฤหาสน์สีขาวหลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่าอยู่ตรงหน้าทำเอาผมอยากจะตบหน้าตัวเองแรงๆว่าผมไม่ได้ฝันไปอยู่  คฤหาสน์หลังนี้ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อยราวกับเรื่องในวันนั้นไม่เคยเกิดขึ้น

 

            วันที่ผมจุดไฟเผาที่ตรงหน้าจดเรื่องแค่เถ้าถ่าน

            คฤหาสน์ที่ผมเผาไปพร้อมกับร่างของผู้ชายคนนั้น

 

            มือของผมเอื้อมไปแง้มประตูรั้วหน้าคฤหาสน์ให้เปิดออกก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปจนถึงตัวคฤหาสน์หลังนั้น บรรยากาศรอบๆข้างยังคงเหมือนเดิม จะเปลี่ยนไปก็แค่สวนสวยที่แต่เดิมเคยมีดอกทิวลิปเต็มไปหมดตอนนี้กลับเต็มไปด้วยดอกฟอร์เกทมีน็อตแทน

           

            บานประตูที่ตอนแรกปิดสนิทค่อยๆเปิดออกเอง ความมืดภายในนั้นทำให้ผมลังเลที่จะเดินเข้าไป แต่ในเมื่อพี่ฮิมชานบอกว่าสิ่งที่ผมอยากรู้มันอยู่ข้างในนั้นทำให้ผมจำใจเดินเข้ามาข้างในก่อนจะสะดุ้งเมื่อบานประตูใหญ่ปิดเองจนเกิดเสียงดังสนั่นราวกับบอกว่าผมไม่มีสิทธิ์ที่จะถอยออกไปแล้ว

 

            อากาศเย็นเชียบข้างในต่างจากคราวแรกที่ผมเคยมา อาจจะเพราะครั้งนั้นผมมัวแต่สนุกกับการเล่นไล่จับแดฮยอนเลยไม่ทันได้รู้สึก ถึงผมจะตายจนกลายมาเป็นเทวดาแล้วก็ใช่ว่าผมจะไร้ความรู้สึกนะ เทวดาก็ร้อนเป็น หนาวเป็นเหมือนมนุษย์ธรรมดานี่หละ

 

            “ยังไม่ตายจริงเหรอ

 

            แค่คิดว่าผู้ชายคนนั้นยังไม่ตายก็อดที่จะเสียวสันหลังไม่ได้ การที่จองแดฮยอนรอดจากผมไปได้แถมยังเนรมิตที่นี้ให้กลับมาเป็นเมื่อเดิมได้มีเหตผลเดียวคือคนๆนี้ไม่ใช่มนุษย์ ทำให้ผมไม่สามารถจับได้ถึงการมีอยู่ของผู้ชายคนนี้ได้พอกลับขึ้นไปสวรรค์

 

            คำถามคือถ้าไม่ใช่มนุษย์แล้วแดฮยอนเป็นตัวอะไร?...

เทวดา? ยมทูต? หรือแวมไพร์?

 

จะเป็นตัวอะไรผมก็ไม่สนหรอกนะเพราะการมีชีวิตอยู่ของคนๆนี้อาจจะทำให้พี่ฮโยซองของผมเป็นอันตรายได้

 

“แทนที่จะตายๆไปเรื่องจะได้ไม่ยุ่งยากถ้าเจอคราวนี้จะไม่ให้เหลือแม้แต่วิญญาณไปเกิดเลยคอยดู

 

“มันจะง่ายแบบนั้นเลยเหรอมุมจงออบ”

 

เสียงทุ้มคุ้นเคยทำให้ผมหันไปมองรอบทิศเพื่อหาเจ้าของเสียงแต่ก็ไม่พบ ฟันซี่คมขบกัดกลีบปากนุ่มจนเลือดซิบออกมา ประโยคที่เหมือนจะท้าทายว่าผมไม่มีทางทำได้ทำเอาผมเดือดขึ้นเล็กน้อย ยิ่งเสียงหัวเราะน่ารังเกียจที่ตามมาทีหลังยิ่งทำให้ผมอยากจะต่อยหน้าเจ้าของมันแรงๆ

 

“อะไรกันแค่นี้ก็หาพี่ไม่เจอเหรอเนี้ย?...ไม่สมกับเป็นคนที่เคยฆ่าพี่เลยนะครับ หึหึ

 

“แกอยู่ไหนหนะ!!! ออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!

 

“ถ้าบอกมันก็ไม่สนุกสิครับเด็กน้อยของพี่

 

ยิ่งพูดยิ่งอยากจะฆ่าคนๆนี้ไม่สิ ไอ้ตัวนี้อีกซักรอบ เส้นเลือดเริ่มปุดขึ้นมาตรงศีรษะของผมตามความโกรธที่พุ่งขึ้นมาเรื่อยๆ ยิ่งมันพูดยิ่งทำให้ผมนึกเสียดายที่ตอนนั้นตายใจแค่ฆ่าธรรมดาไม่ได้เอาวิญญาณของมันไปให้ปีศาจในขุมนรกกิน

 

“จงออบของพี่นี่น้า~ ตาถั่วจังเลยแค่นี้ก็หาพี่ไม่เจอ

 

“แล้วแกอยู่ไหนหละ!!! ออกมาสิวะ!

 

 

 

“พี่ก็อยู่ข้างหลังเรามาตลอดไงครับ

 

แค่เสียงนั่นกระซิบข้างหูทุกอย่างรอบตัวผมมันก็ดับวูบลงไป เหลือเพียงรอยยิ้มเลือนลางพร้อมกับเสียงกระซิบแผ่วเบา

 

 Catch You…








งงใช่ป๊ะ? อย่าถามเพราะเราก็งงเหมือนกัน555
นั่งแต่งตอนเที่ยงคืนต่อ มึนเมาเล็กน้อยข้าน้อยขออภัยT T
อีก40ที่เหลือจะตามมาภายหลัง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

224 ความคิดเห็น

  1. #215 เมียนู๋มูน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2556 / 03:39
    คือแด้เป็นอารายอะ แด้เป็นอาราย becuz Dae's sadow sadow## แด้ถีบ
    #215
    0
  2. #202 maylovexis (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2556 / 22:14
    ไรต์ แด้เป็นตัวอารายยยยย
    มาอัพๆๆไวๆนะค๊าาา 
    #202
    0
  3. #186 gbbap (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 19:32
    ลุ้นมากอ่ะไรเตอร์ มาอัพต่อไวๆน้า รออ่านอยู่  ฮุฮุฮุ
    #186
    0
  4. #179 chompoo-knowy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 10:35
    ลุ้นมากๆๆ ><
    #179
    0
  5. #139 mintrawan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2556 / 19:34
    ยังไงก็เถอะขอแค่จบแด้ออบก็พอนะ ไรเตอร์ ><~ #รออ่านอยู่ มาอัพไวๆนะคะ
    #139
    0
  6. #129 nanapanha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 00:42
    มันสุดยอดมาต่อเร็วๆนะ
    #129
    0
  7. #122 kanatta0275 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 22:19
    ต่อเหอะไร จะบ้าตาย เพราะลุ้นๆภาคต่ออยู่นะเนี่ย
    #122
    0
  8. #114 pdod (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:40
    แด้เป็นตัวไร แล้วอะไรที่เขาปิดออบไว้อ่ะ อยากรู้ๆ มาต่อด้วยน๊า ไรท์เตอร์ เค้ารออยู่
    #114
    0
  9. #66 jenny15768 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2555 / 15:04
    ไรต์หนุกมากก เป็นภาคต่อที่จะพูดว่าหนุกที่สุดเท่าที่เคยอ่านมาก้ได้

    ลุ้นสุดโต่ง เเด้ยังไม่ตายดั้ว เเด้ไม่ใช่คนใช่ป้ะ
    #66
    0
  10. #58 minhyhknaruk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2555 / 11:39
    เจ๊ไรท์!!!
    มันค้างนะ! อย่าลืมมาอัพนะ
    เป็นกำลังใจให้!! เจ๊ไรท์สู้ๆ!!
    #58
    0
  11. #57 felino0811 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2555 / 11:08
    ไรท์!!!!!!!!!!! มันค้างน้าาาาาาา•0•///~  catch you แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป...จองแด้จะทำอะไรออบบี้ ?  แด้เป็นใครกันแน่? ทำไมแม้แต่เทพยังกลัว?  !แล้วรู้ได้ไงว่าออบบี้จะมาหา แล้วถ้าออบบี้ไม่มาแกบอกจะขึ้นไปหาเค้าเอง ไปยังไง? โอ้ยยย เควชชั่นมาร์ค???????? 555555อยากรู้แล้วอะไรท์! มาต่อนะคะนะ #อยากฟิน-///-
    ปล. สู้ๆนะไรท์ ^_^/
    #57
    0
  12. #56 minhyhknaruk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2555 / 19:22
    เจ๊ไรท์!!! อย่าลืมมาอัพอีกน้า
    #56
    0
  13. #55 my-poon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2555 / 10:12
    มาอัพต่อเถอะนะไรเตอร์...
    ไม่งั้นรีดเดอร์จะไป catch you
    #55
    0
  14. #37 victorysky (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2555 / 05:39
    กรี๊ดดด! รีบมาต่อที่เหลือไวไวนะอยากอ่านมากๆเลย แนวนี้ใช่เลยกรี๊ดแดฮยอนมากอ่ะ 

    #37
    0
  15. #35 DU YG TH CB (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 22:51
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!~

    ได้โปรดเถอะค่ะ อีก40%ที่เหลือ

    ได้โปรดดดดกลับมาอัพต่อเถอะน้าาาาาา

    คลั่งแล้ววว จะบ้าตายยยยย อ๊ากกกกกกกกกกกกกก
    #35
    0
  16. #34 i-tim-yine (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 22:09
    มาโพสอีกรอบบบบบ
    โปรดมาอัพด่วนนนนนนนน
    ขอเถอะๆๆๆๆ รอนานแล้วววว
    #34
    0
  17. #31 prawababies.- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2555 / 22:00
    เฮ้ยยย แด้ยังไม่ตาย? ออบพลิกคาแร็คเตอร์มากกก

    เมื่อกี้จิตได้ใจสุดๆ ตอนนี้ซื่อใสน่ารักมากกก ฮ่าาา.

    แด้จะเอาคืนแล้วนะ ออบบี้ ~



    ยองแจกับเจ้ฮโยคุยอะไรกัน? เรางง ;___;

    แต่แด้กลับมาร้ายมากเลย รังสีอำมหิตรุนแรง

    อย่าทำร้ายออบบี้ของเค้านะ ฮือออออ ~

    #31
    0
  18. #29 i-tim-yine (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2555 / 19:21
    เ้ฮ้ย แด้ยังไม่ตายยยย
    เองเป็นตัว อันหยังหว่าาาาา
    ลุ้นเว้ยยยย
    #29
    0
  19. #28 tedtsu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2555 / 16:17

     เอ้ย ตกลงแดฮยอนเป้นตัวอะร๊ายยย =[]=!!!

    ไม่ใช่คนธรรมดาหรอกหรอ หลอนมาก T T;;

    #28
    0
  20. #26 minnatai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2555 / 17:51
    แด้ยังไม่ตาย O[]O!!~
    ลุ้นนน~ น่าติดตามมากๆ ><'
    รออ่านนะคะ ;)))
    #26
    0
  21. #23 namimori18 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 14:55
    ว้าว หนังเหนียวจริงแก -w-
    #23
    0
  22. #19 Biz'ty_BAP (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 18:17
    เอาล่ะซิ ออบๆ แด๊ยังไม่ตาย อุวะฮะฮ่า่ฮ่าฮ่า ๆ *[]*



    ปล.มาอัพต่อด้วยยยยยยย ย
    #19
    0
  23. #18 AAA (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2555 / 14:17
    น่าลุ้นมาก
    #18
    0
  24. #17 DKKD (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2555 / 11:11
    แต่งดีอะ อ๊ยะะ
    รอๆ :)
    #17
    0