[ SF B.A.P STATION] BANGCHAN DAEUP ETC.

ตอนที่ 1 : [OS] Prisoner

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,433
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    2 เม.ย. 55

Title :: [OS] Prisoner

Author :: Zenjuri

Pairing:: BangChan

Rating :: NC 15+

Note :: ฉลองฟลว.บังชานเบบี้ครบ300คนตามที่สัญญา


________________________________________________________________________________________


 




Prisoner…นักโทษ...

เค้าก็คงไม่ต่างจากนักโทษคนนึงสินะ

 

สายฝนที่กำลังโหมกระหน่ำอยู่ด้านนอกนั้นไม่สามารถ เรียกความสนใจของคนสองคนในห้องนอนที่กำลังร้อนระอุนี้ได้เลย ทั้งๆที่เครื่องปรับอากาศยังทำงานได้ดีอยู่แต่ดูเหมือนจะไม่สามารถดับความ ร้อนในกายของทั้งคู่ได้เลยแม้แต่น้อย


Ctrl+V to read

 

“อ๊า!….เจ็บอื้มมมมมมมม~”เสียง หวานใสครางออกมาลั่นก่อนจะถูกกลบด้วยริมฝีปากของชายหนุ่มที่ทาบทับลงมา ลิ้นหนาสอดแทรกเข้าไปภายในโพรงปากอุ่นร้อนทักทายลิ้นเล็กที่รอคอยอยู่ เล็บคมจิกลงบนแผ่นหลังของร่างสูงอย่างต้องการระบายอารมณ์ กลีบปากหนาละออกมาก่อนจะเลื่อนมาขบกัดใบหูเล็กพร้อมๆกับสะโพกที่ยังคงเร่ง จังหวะการกระแทกกระทันเนื่องจากใกล้จะถึงจุดสูงสุดของบทรักร้อนแรงในครั้ง นี้แล้ว

 

“เบาๆหน่อยสิเดี๋ยว คนอื่นก็ได้ยินหมดหรอก”ร่างสูงกระซิบข้างๆใบหูนุ่มก่อนจะขบกัดอีกซักที กลีบปากหนาค่อยๆไล่ลงมาตั้งแต่ใบหูจนถึงแผ่นอกที่แอ่นรอคอยสัมผัสจากเค้า อยู่ ร่องรอยช้ำจากการกระทำของเค้าปรากฏขึ้นชัดทั่วร่างกาย ฟันคมๆกัดลงบนไหล่จนห่อเลือดก่อนจะหันไปทำรอยที่อื่นบ้าง

 

“จจะไปแล้วอ๊า~”หยาด น้ำสีขาวขุ่นไหลออกมาเปอะเปื้อนหน้าท้องแกร่งแต่ดูเหมือนชายหนุ่มจะไม่สนใจ อะไรมากนักกลับยิ่งเร่งจังหวะกระแทกเพียงไม่นานน้ำอุ่นร้อนก็พุ่งเข้าไปจน ล้นทะลักออกมาด้านนอก ชายหนุ่มหอบหายใจเล็กน้อยก่อนจะถอนกายออกมา จัดการแต่งตัวให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอย่างตอนเข้ามาในห้องนี้

 

“จะไปแล้วเหรอ?

 

เซลโล่กลัวเสียงฟ้าร้องเดี๋ยวตื่นขึ้นมาร้องไห้หาฉันแล้วจะยุ่งไปเปล่าๆ”

 

“เป็นห่วงจังเลยนะ”ส่งรอยยิ้มบางๆไปให้คนที่กำลังเดินไปที่หน้า ประตูห้องก่อนที่ชายหนุ่มคนนั้นจะหันกลับมาพร้อมกับส่งรอยยิ้มแบบเดียวกัน นั้นกลับมาให้ ดวงตาคมไร้อารมณ์จับจ้องมาที่เค้าพร้อมกับส่งคำพูดที่เสียดแทงเข้าไปในใจ

 

“ก็เซลโล่เค้าเป็นคนที่ฉันรักนิ ไม่เหมือนนายหรอกคิมฮิมชาน

 

“แต่สุดท้ายนายก็มาหาฉันไม่ใช่เหรอ? ยงกุก

 

“ก็แค่เวลาแบบนี้ เพราะยังไงคนที่ฉันเลือกก็คือเค้าไม่ใช่ของเล่นอย่าง นาย”บังยงกุกว่า ดวงตาคมที่ร่างโปร่งชอบมองนั้นยังคงเต็มไปด้วยความเย็นชาเหมือนเคย ชายหนุ่มสาวเท้าเข้ามาใกล้ๆเค้าก่อนจะเชยใบหน้าหวานขึ้นมา

 

“ตัวจริงกับของเล่น มันต่างกันมากรู้มั้ยฮิมชาน? ถ้ายังอยากให้ฉันมาหาก็ทำตัวให้น่ารักๆหน่อย อย่าทำตัวแบบวันนี้อีกเข้าใจมั้ย?”มือ หนาลูบแก้มนุ่มเบาๆรอยยิ้มอบอุ่นถูกวาดลงบนใบหน้าคม ถ้าเป็นคนอื่นคงหลงไปกับรอยยยิ้มนี้แล้ว แต่ไม่ใช่กับคนที่รู้จักผู้ชายคนนี้ดีที่สุดอย่างเค้า คนๆนี้เคยมีความจริงใจให้ใครที่ไหนหละ? ยกเว้นคนของเค้าเอง

 

“หวังว่าจะเข้าใจที่ฉันพูดนะ? อย่าทำแบบนี้อีก!!

 

สิ้นคำพูดนั้นใบหน้าหวานก็หันขวับไปตามแรงที่ฝ่ามือของยงกุกฟาดลงมา รอยมือปรากฏเด่นชัดบนใบหน้า  มุมปากนั้นมีเลือดไหลออกมาเล็กน้อย ยงกุกใช่คนแรงน้อยซะที่ไหนหละ โดนแค่นี้ถือว่าน้อยกว่าปกติที่เคยโดนด้วยซ้ำ

 

เค้าผิดเองที่หนังสือที่ตัวเองอยากอ่านดันอยู่สูงมาก ไปหน่อย พอหยิบไม่ถึงเลยเอาเก้าอี้มาปีนหยิบแล้วตอนนั้นเซลโล่ดันเรียกเค้าพอดีเลย ตกใจเสียหลักคว้าของบนชั้นลงมา พอน้องถลามารับตัวเค้าที่ตกลงมาไม่ให้กระแทกพื้นเลยโดนของบนชั้นหล่นใส่ เต็มๆจนได้แผล..ยง กุกพอกลับมาแล้วเห็นว่าน้องตัวมีแต่แผลก็หัวเสีย ยิ่งพอรู้ว่าเป็นเพราะเค้าต่อหน้าคนอื่นเจ้าตัวก็ยังนิ่งๆพอมาอยู่ด้วยกัน แล้วก็เอาแต่โทษเค้า หาว่าเค้าตั้งใจทำให้น้องเจ็บเพราะอิจฉา

 

ในสายตาของบังยงกุกหนะเซลโล่ก็เหมือนกับเป็นเจ้าหญิงน้อยทำอะไรก็ถูกก็ดีเสมอ ในขณะที่เค้าเป็นเพียงแม่มดที่ต่อให้ทำดีแค่ไหนถ้าเจ้าชายอย่างยงกุกไม่เห็นค่าซะอย่างก็ไม่มีความหมาย

 

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ยังยอมให้ตลอด

 

ปัง!’

 

ร่างโปร่งที่นั่งอยู่บนเตียงถอนหายใจออกมาเบาๆเมื่อ เห็นว่าชายหนุ่มออกจากห้องไปแล้ว นิ้วเรียวลูบบริเวณมุมปากที่แตกเพราะแรงตบเมื่อครู่เบาๆ แผลแค่นี้ยังเล็กน้อยนักถ้าเทียบกับจิตใจที่บอบช้ำไปกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แล้วก็ไม่รู้

 

“จะขังฉันไว้อีกนานแค่ไหนบังยงกุก

อีกด้านคนที่เพิ่งออกมาจากห้องนอน ทันทีที่เปิดประตูออกมาก็เจอกับคนบางคนที่ดูเหมือนจะยืนรออยู่ ยงกุกเหลือบมองคนตรงหน้าเพียงชั่วครู่ก่อนจะเดินเลี่องไป แต่ก็ต้องหยุดเพราะเจ้ารุ่นน้องในวงที่เดินมาขวางหน้าเค้า

 

“เข้าไปทำอะไรที่ห้องพี่ฮิมชานมาเหรอครับ?

 

“ไม่เกี่ยวกับนาย ไปนอนได้แล้ว”

 

“ถ้าพี่ไม่แคร์ก็ยกให้ผมเถอะครับ!”ขาที่กำลังก้าวเดินไปต้องหยุดเมื่อได้ยินคำพูดของเจ้าของโลโก้กระต่ายขาว มุมปากปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา

 

“ไปถามฮิมชานเองดีกว่านะแดฮยอน ของแบบนั้นหนะไม่ต้องมาขอฉันหรอก เอาไปเลยก็ได้”

 

“พี่มันก็ดีแต่ปากนั้นหละ! พี่คิดอะไรอย่านึกว่าผมไม่รู้นะ”

 

“นายจะไปรู้อะไร ขนาดคนที่บอกว่ารู้จักฉันดีที่สุด เค้ายังไม่รู้เลยว่าฉันคิดอะไร ถ้านายมีเรื่องจะพูดแค่นี้ก็พอเถอะ เสียเวลาเปล่า ถ้าอยากได้ก็เอาไป”บังยงกุกชายตามองกระต่ายขาวตรงหน้าที่ดูเหมือนจะกลายเป็น สิงโตที่พร้อมจะเข้ามาขย้ำเค้าแล้ว หึ! เห็นแล้วน่าขำสิ้นดี ร่างสูงหมุนตัวเตรียมเดินกลับไปที่ห้องนอนแต่ประโยคส่งท้ายของกระต่ายขาวทำให้เค้าหยุดชะงักอีกครั้ง

 

“พี่มันก็แค่คนขี้ขลาดที่ไม่กล้ายอมรับความจริงเท่านั้นหละ!!!

 

ขี้ขลาด?...คนอย่างบังยงกุกนี่นะขี้ขลาด?...

หึ!...เจ้าเด็กบ้า

 

 

บางครั้งผมก็สงสัยภายใต้หน้ากากอันเย็นชานั่นซ่อนอะไรเอาไว้อยู่

 

 

“คิดอะไรอยู่เหรอครับ?

 

“อ้าว! แดฮยอน ตกใจหมดเลย”ร่างโปร่งที่กำลังนั่งครุ่นคิดอะไรบางอย่าง หันไปมองคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น ก่อนที่ร่างสูงจะเดินมานั่งข้างๆเค้า มือหนายกขึ้นมาลูบแก้มเค้าเบาๆพร้อมกับรอยยิ้มที่น้อยคนนักจะได้เห็นปรากฏ ขึ้นบนใบหน้า

 

รอยยิ้มที่จองแดฮยอนมีให้คิมฮิมชานแค่คนเดียว

 

“ทำหน้าเครียดมากๆเดี๋ยวก็ได้หน้าแก่ก่อนวัยหรอกครับอ๊ะ!...หรือว่าแก่อยู่แล้ว?

 

“ปากดีนะ! เดี๋ยวจับตีก้นเลยนิ!!

 

“โอ๊ยยยยย~ กลัวจังเลยครับ อย่าตีผมเลยนะครับพี่ฮิมชานนี่~

 

“ยังจะทำเป็นเล่นอีกนะ! พี่กล้าตีนายจริงๆนะแดฮยอน”

 

“ฮ่าๆ ไม่เล่นแล้วครับ ว่าแต่เมื่อกี้คิดอะไรอยู่เหรอครับ?”แด ฮยอนว่ามือหนาเลื่อนขึ้นมายี้หัวรุ่นพี่ของตนเองเบาๆอย่างเอ็นดู ถ้าไม่ติดอะไรนะเมื่อกี้อยากจะก้มลงไปฟัดแก้มซะด้วยซ้ำ ก็พี่ฮิมชานของเค้าน่ารักจริงๆนิมีก็แต่ใครบางคนเท่านั้นหละที่ไม่เคยเห็นความน่ารักนี่

 

“ก็..คิดเรื่องอะไรนิดหน่อยหนะ”

 

“ถ้าเป็นเรื่องพี่ยงกุกผมเองก็ไม่เข้าใจเหมือน กันว่าทำไมพี่ถึงยอมให้เค้าทำอะไรพี่ได้ขนาดนี้”นัยน์ตาคมหลุบต่ำมองคนตัว เล็กกว่าที่ก้มหน้าอยู่ รอยช้ำที่มุมปากเรียวนั้นไม่ต้องถามก็พอรู้ว่าใครเป็นคนทำ

 

“คงเพราะมีแค่เรื่องนี้ที่พี่จะใช้ผูกมัดเค้าไว้กับพี่ได้”รอย ยิ้มเศร้าๆปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าเนียน ดวงตากลมโตมีหยาดน้ำตาคลออยู่น้อยๆ จนคนที่เห็นทนไม่ได้ต้องดึงร่างบางเข้ามากอดแน่น มือหนาลูบไล้แผ่นหลังที่กำลังสั่นเทิ้ม

 

“ผมไม่เข้าใจพี่เลยจริงๆนะคนที่ทำให้พี่ร้องไห้อย่างหมอนั่นมีดีตรงไหน

 

 

“เลิกทรมาณกับความรักแบบนี้เถอะครับ”แดฮยอนเชยใบหน้าหวานขึ้นมา คราบน้ำตาที่เปื้อนอยู่บนใบหน้านั้นทำเอาเค้าแทบจะขาดใจให้ได้  

 

ทำไมนะทำไมคนที่ได้หัวใจของคนๆนี้ไปถึงเป็นคนพรรค์นั้นคนขี้ขลาดที่ไม่กล้ายอมรับความจริงแบบพี่ยงกุก

 

“ทรมานแค่นี่มันยังเล็กน้อยถ้าเทียบกับการที่พี่ได้อยู่ข้างๆเค้าถึงจะแค่ช่วงสั้นๆ แต่ก็ยังดีกว่าพี่ต้องอยู่โดยไม่มีเค้าข้างๆ”

 

“ถ้าเป็นผมจะไม่ทำให้พี่ต้องเจ็บหรือร้องไห้เด็ดขาด

 

“พี่เคยบอกนายไปแล้วไม่ใช่เหรอแดฮยอนคนๆเดียวที่ทำให้พี่เจ็บหรือร้องไห้ได้มีแค่ยงกุกเพราะเค้าเป็นคนๆเดียวที่พี่รัก”ฮิมชานส่งยิ้มบางๆในกับอีกฝ่าย อ้อมกอดของแดฮยอนอุ่นมากแต่ก็ยังอุ่นสู้เวลาที่เค้ากอดยงกุกไม่ได้

 

“ถ้าวันไหนที่พี่ทนไม่ไหวจริงๆนายช่วยมาพาพี่ออกไปจากกรงขังนี้ทีนะแดฮยอน

 

“ขอโทษทีนะ บังเอิญฉันไม่อนุญาติ”เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นก่อนที่ร่างเล็กจะถูกดึงออกจากอก ของแดฮยอน ลำแขนแกร่งรวบเอวฮิมชานเข้ามาในอ้อมอกอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ดวงตาสีเข้มมองหน้ากระต่ายขาวเพียงชั่วครู่ก่อนจะพาร่างโปร่งเข้าไปในห้อง

 

“หึ! ทีเมื่อวานบอกจะเอาไปก็เอาไปวันนี้มาทำตัวเป็นเจ้าของ”ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอเบาๆพลางส่ายหัวน้อยๆ นัยน์ตาสีนิลมองประตูห้องที่เพิ่งปิดไปก่อนจะถอนหายใจออกมาน้อยๆ

 

“จะปากแข็งได้นานอีกซักเท่าไรเชียว

 

 

“โอ๊ย!!! ฉันเจ็บนะยงกุก!!!”คิมฮิ มชานดิ้นไปมาบนเตียงเพื่อสลัดมือที่บีบแขนของเค้าไว้แน่นแต่เพราะขนาดตัว ต่างกันมากทำให้ดิ้นไม่หลุดเสียที พอเงยหน้าขึ้นมามองชายตรงหน้าก็เห็นแค่เพียงความโกรธที่สะท้อนออกมาจากดวงตา สีเข้ม

 

โกรธอะไร? เค้าคุยกับคนอื่นก็ผิดเหรอ?

 

“กล้าดียังไงถึงคิดอยากจะไปจากฉัน!!!

 

“ทำไมฉันจะไปไม่ได้หละยงกุก? เราไม่ได้เป็นอะไรกันนิ ฉันมันก็แค่ของเล่นที่นายอยากเขี่ยทิ้งอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?

 

“อย่ามาย้อนฉันนะคิมฮิมชาน!!!

 

“ทำไม? พูดแค่นี้ก็ผิดด้วยเหรอ? หรือฉันทำอะไรก็ผิดไม่หมดทุกอย่าง???

 

“ไม่ใช่นะโธ่เว้ย!!!”ฝ่ามือหนา ถูกยกขึ้นมา ร่างโปร่งหลับตาเตรียมรับความเจ็บที่กำลังจะได้รับหากแต่สิ่งที่ได้รับกลับ เป็นความอบอุ่นที่แผ่ซ่านมาจากแผงอกแกร่งพร้อมกับท่อนแขนที่กอดรัดร่างของ เค้าเอาไว้แน่น ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นได้ชัดว่าร่างของบังยงกุกกำลังสั่น

 

ยงกุกคนที่ชอบทำร้ายเค้ากำลังกอดเค้าไว้อยู่

แถมยังตัวสั่นแบบนี้อีก

 

“อย่าไปห้ามนายไปจากฉันเด็ดขาด”ยงกุกว่าก่อนที่แขน แกร่งทั้งสองข้างจะกอดรัดร่างโปร่งไว้แน่นยิ่งกว่าเดิม ใบหน้าคมเกยอยู่บนไหล่ของฮิมชานพร้อมกับคำพูดที่เปร่งออกมาข้างๆใบหูของเค้า ราวกับอยากให้คำพูดนั้นซึมซับเข้าไปในจิตใจของเค้า

 

“ห้ามนายรักใครนอกจากฉันนะฮิมชาน”

 

อาจจะจริงตามที่แดฮยอนว่า

 

บังยงกุกคนนี้มันก็แค่คนขี้ขลาด

 

คนขี้ขลาดที่ไม่กล้ายอมรับตัวเองว่ารักคิมฮิมชาน

 

 

ที่บอกว่าคนที่ตัวเองรักคือเซลโล่อะไรนั่นก็แค่ข้ออ้างเอาไว้เตือนตัวเองไม่ให้แสดงความรู้สึกออกมา

ที่ตอนนั้นตบหน้าไม่ใช่เพราะโทษว่าทำให้เซลโล่บาดเจ็บ แต่เป็นเพราะห่วงจนแทบบ้าเลยอยากให้รู้สึก

ที่ชอบทำให้เสียใจก็เพราะถ้าแสดงความห่วงใยออกไป กลัวว่าอะไรบางอย่างที่เก็บไว้อยู่มันจะระเบิดออกมา

 

เพราะรักมากจนกลัวว่าถ้าบอกไปความรู้สึกที่เค้ามีให้จะทำร้ายคนๆนี้ในซักวันนึง

 

“คิมฮิมชาน! ฉันจะบอกคำๆนี้กับนายแค่ครั้งเดียวเพราะฉะนั้นตั้งใจฟังด้วย!!!”ฝ่า มือหนาคว้าหมับเข้าที่คางของคนตรงหน้าจะเชยขึ้นมาให้มองหน้าตัวเอง ใบหน้าที่ปกติจะสงบเยือกเย็นตอนนี้กลับขึ้นสีแดงซ่านแถมยังดวงตาที่กลิ้ง กลอกไปมาอีก ทำเอาคนตัวเล็กในอ้อมกอดหลุดขำกับท่าทีของชายหนุ่ม ก็ยงกุกเคยมาดหลุดแบบนี้ซะที่ไหนหละ?

 

“ฉันรักนายนะ!!! เห้ย! ฮิมชานร้องไห้ทำไม!?! ฉัน ทำอะไรผิดเหรอ”เจ้าของฉายานักฆ่าประจำวงร้องขึ้นมาหลังจากที่จู่ๆ ดวงตาคู่สวยหลั่งน้ำตาออกมา ทำเอาคนที่ไม่เคยปลอบใจหรือสนใจอย่างเค้าหันซ้ายหันขวาไปมาอย่างทำอะไรไม่ ถูกจนคนตัวเล็กหลุดขำออกมาทั้งน้ำตา

 

“กก็คนมันดีใจนิเคยคิดที่ไหนหละว่าชาตินี้จะได้ยินคำนี้จากปากนายนายเล่นบอกฉันมาตลอดว่านายรักเซลโล่แถมไอ้ท่าทางหลุดมาดนั้นด้วย ปกตินายเล่นทำหน้าเย็นชาใส่ฉันตลอดเวลาเลยนิ”

 

“ก็คนมันไม่เคยมีความรักนิเลยทำตัวไม่ถูกเอาแต่ใช้คนอื่นเป็นเครื่องมือตีตัวออกห่างจากนายโธ่เว้ย! อย่าขำดิ!! ไม่งั้นไม่พูดแล้วนะแค่นี้ก็อายจนไม่รู้จะทำตัวยังไงอยู่แล้ว!!”ยงกุกตะโกนใส่ฮิมชานที่นั่งหัวเราะท่าทีของเค้าเสียยกใหญ่ ก็แหมยงกุกเคยทำตัวแบบนี้ซะทีไหนหละ

 

“ฉันกลัวว่าความรู้สึกที่มีให้นายมันจะระเบิดออกมา สักวันจนฉันเก็บมันไว้ไม่อยู่ เลยทำตัวเย็นชา ทำร้ายนาย บอกแต่ว่านายเป็นแค่ของเล่น เอาเซลโล่มาเป็นโล่กั้นตัวเองจากนาย หวังว่านายจะทนฉันไม่ได้จนหนีไปจากฉันเองจนพอได้ยินนายคุยกับแดฮยอนเมื่อกี้ถึงรู้ว่าถ้านายไปจริงๆฉันคงอยู่ไม่ได้”ร่างสูงดึงคนตัวเล็กกว่ามานั่งบนตักของตัวเองก่อนจะโยกไปมา

 

“ความจริงก็แอบคิดไว้นะว่าถ้านายจะไปจริงๆ ฉันก็จะไปลากนายกลับมาเองนี่หละ แต่พอได้ยินนายพูดเราไม่ได้เป็นอะไรกันมันก็เลยปรี๊ดแตกขึ้นมาจนลืมไปหมด ทุกอย่างเลย”

 

“นี่! ฮิมชานฉันอาจจะไม่ใช่คนที่ดีมากนักชอบทำให้นายเสียใจแต่ฉันก็รักนายจริงๆนะยกโทษให้ฉันได้มั้ย?

 

“นี่พ่อคุณ ของ่ายไปป๊ะ? นายทำอะไรฉันไว้ตั้งหลายอย่างคิดว่าแค่คำบอกรักง่ายแบบนั้นกับขอโทษแค่นี้มันจะให้ยกโทษให้ง่ายเกินไปมั้ย? ฉันไม่กลับไปเป็นฮิมชานคนเก่าที่คอยให้นายรังแกหรอกนะ!!!”ร่างโปร่งจ้องใบหน้าคมตาเขม่น ทำเอาชายหนุ่มใจหายก่อนที่ยงกุกจะก้มหน้าลงเมื่อเห็นว่ามือเรียวสวยถูกยกขึ้นมาเตรียมจะตบเค้า

 

จริงสิก็ทำเค้าไว้ตั้งเยอะนิ

ใครจะไปยกโทษให้ง่ายๆ

 

“อ๊ะ!”ยงกุกร้องออกมาเบาๆเมื่อสัมผัสที่เค้าได้รับ ไม่ใช่ความเจ็บจากการถูกตบแต่เป็นความนุ่มนวล มือเรียวลูบใบหน้าของเค้าอย่างเบามือก่อนจะส่งยิ้มสดใสให้

 

“ถ้าจะให้ยกโทษให้ ต่อไปนี้นายต้องเป็นแฟนที่ดีของฉัน แล้วก็ห้ามทำร้ายฉันอีก! โอเคมั้ย? แล้วก็ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะหนีนายไปไหนด้วย ถ้าจะไปฉันก็ไปตั้งแต่สามปีก่อนแล้วไม่รอให้ถึงตอนนี้หรอก!!”ใบหน้าเรียวซุกลงที่แผงอกอบอุ่นบนใบหน้ามีรอยยิ้มบางๆประดับไว้อยู่ ตอนนี้ทั้งมีความสุข ทั้งอุ่นใจเป็นที่สุดเลย

                                                

“ลองนายหนีไปจากฉันดูสิพ่อจะจับขังอยู่ในห้องสามวันสามคืนทำจนเดินไม่ได้เลย!!!

 











Talk: เอา หละ!!! ฉลองที่บังชานเบบี้ครบ300คน ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนะคะ!!! ที่ลงวันนี้เพราะบังชานเบบี้ครบรอบหนึ่งเดือนพอดีด้วยหละ ใครจำกันได้บ้าง?  มา! เข้าเรื่องกันก่อน PrisonerมันตัดๆรวบๆมากเลยT T ความจริงอยากเขียนเป็นSFซักสองตอนแต่เพราะโดนคำว่าOSจากหลายๆคนมาประทับ เต็มๆหน้าเลยต้องรวบๆเนื้อเรื่องหน่อย ไม่ได้แต่งฟิคมานานมาก เกือบปีแล้วมั้ง? พอมานั่งแต่งเรื่องนี้เลยรู้ว่าภาษาตกไปมาก= =; แต่!!! เราอาจจะ(เน้นอาจจะ)เจอPrisonerฉบับเป็นFic เพราะติดใจกับเรื่องนี้มาก=.,=

ขอบคุณนะคะที่ติดตาม> < (โค้งงามๆ)









MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

224 ความคิดเห็น

  1. #217 เมียแด้ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2557 / 21:31
    เอิ่มมม เฮียโหดไปปร๊ะ
    #217
    0
  2. #214 iloveduck (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2556 / 12:06
    อ่านแรกๆนี่แบบ ย๊าา อยากฆ่าเฮียบังทิ้ง
    พอหลังๆนี่เฮียมุมิเบาๆอ่า อิอิ
    #214
    0
  3. #188 sakura4327 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 21:41
    น้ำตาคลออะ เฮียตบเจ๊ทำไม แงง T[]T
    เจ๊ก็ดีเกินอะ รักเฮีย โอ๊ยยยย ฟิลลิ่งมาอีกละ ฮร์อออ
    #188
    0
  4. #177 chompoo-knowy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 10:18
    อ่านตอนแรกโมโหเฮียบังมาก! 
    ไปๆมาๆ อ๊ากก ฟินนน =.,=
    #177
    0
  5. #165 dragon_yong (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2556 / 16:25
    สุดท้ายก็ฟินนน
    นึกว่าจะมีใครต้องเสียใจซะอีก
    แต่แอบโกรธบังเหมือนกันนะเนี่ยย
    กล้าทำแบบนี้กะฮิมชานได้ไง
    #165
    0
  6. #163 exooxexoe (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2556 / 20:33
    พออ่านตอนแรก อยากเอาน้ำยาล้างจานกรอกปากตาบังมากกกกกกกกก

    พออ่านๆไปแกกล้าดียังไงมาตบมาดามมมมมมมม

    แต่พออ่านๆไปอีก เอิ่มมมมมม บังชานฟินเว่ออออออออร์
    #163
    0
  7. #160 หมาน้อยเบบี้แบค (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 20:42
    เริ่มต้นด้วยร้ายลงท้ายด้วยรักคร่า ^^



    แอร๊ยยย บังชานพาฟินนนน~
    #160
    0
  8. #151 babymind (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 20:21
    อ่านตอนแรก นั่งด่าเฮียบังในใจ ข้อหามาทำร้ายฮิมชาน



    แต่พอมาเจอตอนแด้คุยกับบัง เริ่มเอะใจ



    ไปๆมาๆ เฮียบังรักมาดาม ที่ทำไปเพราะไม่อยากให้ความรู้สึกรักออกมา -/////////-



    แต่ทำร้ายรุนแรงไปป่ะ เฮียบัง



    ตอนจบทำหวานเลย คึคึ
    #151
    0
  9. #141 ice (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2556 / 00:08
    คู่รักสุดโหด O_O
    #141
    0
  10. #132 mintrawan (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2556 / 17:02
    รักคู่นี้รุนแรงหลายๆ -.-
    #132
    0
  11. #125 nanapanha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มีนาคม 2556 / 23:15
    อินมากสุดยอดเลย
    #125
    0
  12. #89 loveyoseobmakk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มกราคม 2556 / 21:16
    อ้ากกก ขึ้นมาตอนแรก อีกุกเลวมากง้ะ -3- 

    พอตอนสุดม้าย เอาเราเขินแทน -///- 
    #89
    0
  13. #74 ca531220313 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2555 / 01:25
    บังโหดอะ


    จับขังไม่พอ


    ยังจะทำจนฮิมเดินไม่ได้ อิอิ
    #74
    0
  14. #52 my-poon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กันยายน 2555 / 09:12
    ตอนแรกสงสารเจ๊ฮิมมี่จนเกือบร้องไห้ ...แต่หลังๆ มานี่ เฮียน่ารักไปนะ
    ทีตอนแรกเดี๋ยวตบ เดี๋ยวข่มขืน
    ฮึ้ย! แค้นแทนเจ๊
    #52
    0
  15. #36 battlesuju (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2555 / 04:45
    เอร้ยยยย ! อ่านแล้วเขินอ่ะ แรกๆเหมือนเฮียบังเขาจะโหดนะ
    เราก็เชื่อปักใจเลย ว่าเขาจะเอาฮิมเป็นแค่ของเล่น
    แต่พออ่านมาหลังๆนี่มันยังไงฮ๊าาา เฮียแอ๊บนี่ว่า
    เดี๋ยวให้ฮิมจับตีตายเลย คึคึ น่ารักอ่ะ
    #36
    0
  16. #32 i-tim-yine (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 22:02
    บังชาน น่ารักก รุนแรงมากกกก
    #32
    0
  17. #30 prawababies.- (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2555 / 21:37
    กรี้ดดดดดด ตอนแรกก็คิดว่ามันอาจจะเป้นรักสามเศร้า ไปๆ มาๆ ยงกุกแย่งซีนบอกรักซะงั้น พ่อคุณเอ๋ยยยย ถ้าจะใจแข็งปากแข็งขนาดนั้น ต้องรอให้แด้จะมาแย่งไปเหรอจ้ะถึงจะรู้สึก ฮ่าฮ่าฮ่า แต่ตอนสุดท้ายทำเอาเขินแถบตกเก้าอี้แหนะ ~ น่ารัก ;////;
    #30
    0
  18. #24 minnatai (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2555 / 17:34
    ในที่สุดมาดามก็สมหวัง
    ดีใจด้วยเน้อ >[]บังชานฟินมาก
    #24
    0
  19. #21 namimori18 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 14:33
    อ้ากกก อิห้อย >< เขินแทนเหยิน
    #21
    0
  20. #20 bap' (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2555 / 11:13
    อ้ายยยยย ><

    ยงกุกแบบว่าหล่อ เถื่อนอ่ะ -.-

    แต่สุดท้ายก็แพ้ชานน้อย

    สนุกมากกกกกก !
    #20
    0
  21. #12 DKKD (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 เมษายน 2555 / 15:28
    น่ารักกอะะะ อ่านแล้วเขินนน 5555
    ลองแต่งแบบยาวๆ มั่งดิไรท์ ^^
    #12
    0
  22. #9 kosorina (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 22:24
    แรกๆเฮียบัง(แอบ)โหด สงสารฮิม T T
    แต่พอหลังๆ....เฮ้ย! ดีใจอ่ะ ฮิมมีความสุขซะที >3<
    แด้กลับไปหาอ๊อบเถอะนะ =  = ยังไงฮิมก็ชอบเฮียบัง -.-
    #9
    0
  23. #8 Gikwung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 21:41
    อินสุดอ่ะ...

    อ่านช่วงแรกสงสารฮิมเกือบร้องไห้ T^T

    แด อิอิ ชอบอ่ะมีแดเยอะน่ะเชียร์

    มาอัพต่อน่ะค่ะสนุกมาก

    #8
    0
  24. #7 @milkthanatcha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2555 / 16:13
    โอ๊ยยย ,,,, อยากเตะปากเฮียบังมากก - -*

    ที่สุด ให้ตายเถอะเฮีย ,,,, กล้าตบมาดามได้ยังไงก๊านนน

    มันน่าให้แดแด้เอา?มาดามไปจริงๆเลย (ออบตบกระเด็น)

    แต่ความจริง ...... ปากแข็งนี่เองน้อคนเรา

    ดีเท่าไหร่แล้วที่มาดามยังคงตั้งมั่นในรัก ไม่งั้นนะเฮีย หึหึ ^^
    #7
    0
  25. #6 bang-m (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2555 / 15:46
    แฮปปี้ 300 ฟลว.แอนด์หนึ่งเดือนแอนนิเวอร์ซารี่. @BANGCHANBABY

    ขึ้นมาแบบ..กุงอนบังแล่ว !! #ห้ะ?
    โฉดไปปร้าเฮียย? สงสารฮิมนะเอ้อ
    ขอบคุณแด้ที่ทำให้บังรู้ความรู้สึกตัวเอง
    เป็นไงล่ะเธออว์ พอเขาจะไปก็ทนไม่ได้อะเด้
    ซึนอะ กิ๊วๆ (?)

    ปล. เอาฟิคยาวฟิคยาวฟิคยาว...#สะกดจิต



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 2 เมษายน 2555 / 15:49
    #6
    0