ฟิคY(ช x ช)[ยังไม่ได้ตั้งชื่อเรื่อง]{เรย์-น้ำปั่น}

ตอนที่ 2 : Chapter1(ส่วนเนื้อเรื่อง):ตอนแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 มี.ค. 55

ช่วงเวลาเย็นๆของวันนึง
ณ.โต๊ะประของกลุ่มเด็กหนุ่นสุดฮอต ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่หน้าคณะนิเทศศาตร์
 
“เห๊ย!!มึงอ่ะ มึงนั้นแหละ กูเรียกมึงไม่ต้องหันไปมองใครหรอก”เสียงที่บ่งบอกถึงดีกรีความหงุดหงิดเอ่ยขึ้นกับนักศึกษาที่ดูท่าทางเป็นเด็กใสซื่อและยิ่งน่ารักขึ้นไปอีกเพราะใส่แว่นแฟนชั่นปิดบังความงามไม่มิด ที่ขณะนี้ทำท่าทางตกใจอยู่
“คะ...ครับคุณเรย์”หยุ่นหน้าหวานกล่าวอย่างไม่มั่นใจว่าหนุ่มฮอตจะพูดกับตนเอง
“รู้จักเรย์ด้วยหรอ?? ว๊าว ววว คราวนี้น่าตาน่ารักพอดูนะเรย์”ต้นประโยคเสียงใสเอ่ยกับผู้ที่ถูกเรียกเข้ามาหา แต่ท้ายประโยคหันไปพูดกับเรย์ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเพื่อนสนิทด้วยเสียงที่บ่งบอกถึงความพอใจในตัวของเด็กที่ทำท่าทางตื่นกลัวตรงหน้า
“ระ..รู้จักสิครับคะ..คุณน้ำปั่น”หนุ่มหน้าหวานเอ่ยด้วยความกลัวเมื่อได้คุยกับน้ำปั่นหนุ่มที่น่าสวยที่สุดในมหาลัย(ถึงกูจะสวยแต่กูเป็นรุกนะเว๊ย:น้ำปั่น<<<<อิมเมจของตัวละครตัวนี้เราวางให้เป็นฮีชอล ตอนแรกว่าจะเป็นฟิคฮันชอล แต่พอแต่งไปแต่งมาอยากให้ออกมาเป็นแนวฟิคไทยมากกว่าเราเลยเปลี่ยนชื่อตัวละครแต่ลัษณะนิสัยยังคงเป็นฮีชอลเหมือนเดิม)และดีกรีก็เหลือร้ายไม่แพ้เพื่อนอีกหลายๆคนในกลุ่มของเค้า
“ว๊าว รู้จักฉันอีกต่างหาก นายนี้น่าสนใจดีนะ”พูดจบน้ำปั่นก็ไปเชยคางมนของคนตรงหน้าให้เงยขึ้นมาสบตากับตัวเอง
“เนี่ยถ้าถอดแว่นออกก็สวยมากๆเลยนะเนี่ย”ว่าจบก็ถอดแว่นของอีกฝ่ายออกทันทีโดยไม่ถามความสมัครใจของอีกฝ่ายเลย
“ไม่เอาน่าปั่น หยุดเถอะ เค้ากลัวมึงนะนั้นน่ะ”เสียงทุ่มเอ่ยลอดผ่านหนังสือ(การ์ตูน)ที่อีกฝ่ายนั้งอ่านอยู่ออกมา
“โธ่ ก็แค่หาอะไรเล่นสนุกๆเท่านั้นแหละไอ้ปืน ว่าแต่วันนี้คุณมึงไม่ไปหาแฟนคุณมึงรึไงถึงมีเวลามานั้งอ่านหนังลือแล้วก็บ่นคุณกูเนี่ย??”
“เดี๋ยวเค้าก็มาหากูเองแหละ มึงจะเสือกเรื่องกูเพื่อ??”
“ว่าแต่คุณเรย์เรียกผมมีไรหรอฮะ??”หนุ่มหน้าหวานที่ถูกถอดแว่นออกไปเมื่อกี้เอ่ยขึ้นกับเรย์ที่เงียบอยู่นาน
“กูเห็นหน้ามึงมาป่วนเปี้ยนใกล้ๆกูบ่อยๆ ชอบกูหรอ??...ว่าไงชอบไหม”พูดพร้อมทำหน้าเซ็งๆ
“เอ่อ...ครับ ผมชอบคุณเรย์มานานแล้ว”หนุ่มหน้าหวานตอบอย่างมั่นใจ
“ถ้างั้นสนใจไปด้วยกันไหม”เรย์เอ่ยด้วยสีหน้านิ่ง
“ครับ?? ไป...??...ครับ ผมจะไปกับคุณเรย์”หนุ่มหน้าหวานเอ่ยหลังจากเห็นสายตาของเรย์ก้พอที่จะรู้ความหมายว่า “ไป” ในความหมายของเรย์หมายถึงอะไร
“แน่ใจนะว่าจะไป เข้าใจความหมายไหม รู้ใช่ไหมว่าหมายถึงอะไร เปลี่ยนใจยังทันนะ”เรย์ถามเพื่อที่จะโอกาสชายหนุ่มตรงหน้าเปลี่ยนใจ
“ไม่ครับ ผมรู้ว่าคุณเรย์หมายถึงอะไร ผมจะไปกับคุณ”เด็กคนนั้นตอบ
 
“ไอ้เชี๊ยเรย์ มึงจะเอาง่ายๆแบบนี้เลยไงหว่ะ มึงอยากมากขนาดนั้นเลยไง”น้ำปั่นตะโกนเสียงดังขึ้นมา
 
“ก็กูอยาก ถ้ามึงไม่ให้กูไปกะมัน มึงยอมให้กูเอามึงป่ะหล่ะ”พูดจบก็หันหน้าไปมอง
หน้าเพื่อนซี้
“ไอ้สาดด ดดด ไอ้สันขวาน กูรุกนะโว๊ยย ยย มึงจะให้กูยอมให้มึงเอากู ฝันไปเถอะหว่ะ แต่ถ้ามึงเปลี่ยนใจมาเป็นเมียกูก้ไม่แน่นะ”น้ำปั่นพูดแล้วทำหน้าหื่น
“เหอะๆ รุก”เรย์หัวเราะแบบสมเพศไปให้เพื่อนตัวเองที่บอกจะเป็นรุกแต่รูปร่างและหน้าตาแมร่งขัดกับสิ่งที่อยากเป็นเหลือเกินหน่ะสิ
“สรุปว่าไงมึงอ่ะ ยอมไปกับกูไหม”เรย์หันไปพูดกับหนุ่มน้อยที่ยืนหน้าแดงอยู่-ให้ตายเถอะ ในที่สุดความพยายามที่จะเข้าใกล้คุณเรย์ก็สำเร็จ ตอนแรกคิดแค่ให้คุณเรย์เห็นหน้าทุกวันแค่นั้นเองนะ แต่นี้คุณเรย์ชวนไปทำเรื่องแบบนั้นเลยนะ(<<<ไอ้แว่นแมร่งแอบแรดหว่ะสาด ยอมง่ายๆซะงั้น เกลียดมัน:ไรเตอร์)-
“อะ...เอ่อครับ ผมไปแน่”พูดออกไปก็หน้าแดงขึ้นมาทันที
“หึหึ”หัวเราะแล้วหันไปมองหน้าน้ำปั่น “กูไปมีความสุขก่อนนะมึง”
“ไปกันได้แล้ว”พูดจบก็ดึงมือเด็กหนุ่มอีกคนเดินตาม “ว่าแต่มึงชื่ออะไร”
“ผมชื่อเนสครับ”พูดแล้วก็ยิ้มหวาน
“อือ เนสสินะ”หันมามอง “ไอปืนมึงให้คนไปเฝ้าประตูห้องน้ำให้กูหน่อยสิ”
“อื้ม เดี๋ยวจัดการให้”พยักหน้ารับก่อนจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาโทสั่งน้องในกลุ่มที่สนิทกันของพวกเค้าไปเฝ้าหน้าห้องน้ำ
.
.
.
.
“ทำไมพวกมึงนั้งกันอยู่แค่นี้อ่ะ หายไปไหนกันหมด”เสียงของคนที่เพิ่งมาเอ่ยถามขึ้น
“มึงถามหาใครหล่ะฟีน”ปั่นเงยหน้าขึ้นมามองและเอ่ยขึ้นอย่างเซ็งๆ
“ก็ถามหาทุกคนอ่ะ ถามหาพวกไอ้ปั้ม ไอ้แอล ไอ้เลส แล้วไอ้คุณชายเรย์ผัวมึง”-ผลัว-
“ไอ้สันขวาน มันเป็นผัวกูตอนไหนห๊ะ ถ้าจะเป็น กูสิผัวมันอ่ะ”เสียงหวานเอ่ยอยางฉุนๆ
“โอ๋ๆล้อเล่นๆ อย่างอนกูนะ กูไม่ใช่ไอ้เรย์ที่จะมาตามใจแล้วก็ตามง้อมึงนะเนี่ย ว่าแต่มันหายไปไหนกันหมดหล่ะ”
“คนอื่นไปซื้อขนมกันอ่ะพอดีกูหิวอยากกินมันเลยพากันเดินไปซื้อให้เพราะอยากไปเดินเหล่สาวพอดีแล้วกูก็ขี้เกียจพอดีด้วย ส่วนไอ้เรย์มันลากเด็กไปจัดการในห้องน้ำอ่ะ”
“เด็ก? เด็กที่ไหนหว่ะ”
“ไม่รู้ดิ ก็พอดีเด็กนั้นเดินผ่านหน้าคณะพอดีมันเลยบอกให้ไปนอนกะมัน เห็นบอกว่าอยากมันว่างั้น”
“ไอ้คุณชายเรย์แมร่งพออยากได้ก็ต้องเอาให้ได้ พอได้เค้าแล้วก็ไม่สนใจเค้า”
“แล้วมันจะสนทำไมหล่ะมันเอาเค้ามาปลดปล่อยอารมณ์มันนะไม่ได้ให้เค้ามาเป็นเมียเพื่อที่มันจะค่อยตามเอาใจ ถ้ามันเลือกเค้ามาเพื่อตามเอาใจกูนี่แหละจะอาละวาด”ปั่นทำหนาหงุดหงิด
“แหน่ะหึงไอ้คุณชายรึไงมึง”
“หึหึ หึงไม่หึงกูไม่รู้ รู้แต่ คนที่มันสนใจมาตลอด ตามใจมาตลอด คือกู ถ้ามันสนใจคนอื่นตามใจคนอื่นมากกว่ากู กูจะฆ่าไอ้คนนั้นแล้วก็จับไอ้เรย์ไปถ่วงน้ำ”
“แมร่งโหดเกินนะมึงเนี่ย มึงกับมันนี่ก็ความสัมพันธ์แปลกกันเกิ๊น เป็นเพื่อนที่ห่วงกันมากกว่าเพื่อน เพื่อนที่ค่อยดูแลใส่ใจและค่อยหวงกัน พวกกูคิดว่าพวกมึงเนี่ยเหมาะจะเป็นผัวเมียกันมากกว่าจะเป็นเพื่อนนะ”
“ก็กูกะมันสนิทกันมากรักกันมากไงมึง กับพวกมึงก็เหมือนกันกูก็รักและห่วงเหมือนกัน แต่เพราะไอ้เรย์มันคือคนสำคัญไง ถ้าไม่มีมันก็ไม่มีกูวันนี้หรอก”พูดจบไอ้ปั่นก็หั่นมายิ้มหวานให้ฟีน
“คุยกันเสร็จยัง เห็นหัวกูบ้างก็ดีนะฟีน”ไอ้ปืนพูดขึ้นหลังจากฟังพวกเราคุยกันมานาน
“เอ่อ กูลืมไปเห็นตอนแรกมึงเอาแต่นั้งอ่านหนังสือไงเลยไม่อยากรบกวน”





+++++++++++++++++++++++++++
ขอโทษนะคะ สั้นมากเลยแห๊ะๆ
 ตอนแรกมันแปลกๆนะตอนที่แต่งก็ว่ามันแปลกๆ
อ่านเองยิ่งแปลก แต่พอตอนที่3ไปค่อยเริ่มรู้สึกว่า
ฟิคตัวเองค่อยดูเป็นอะไรๆขึ้นมาหน่อย

ปัญหาอยู่ที่ ตอนต่อไปมีฉากอัศจจรย์ของเรื่องอยู่แต่ลงไม่ได้ ทำไงดี
และมันก็มีความเชื่อโยงในฉากต่อไปนิดนึง
กลัวจะมีคนงง

3 ความคิดเห็น

  1. #3 44784 (@44784) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 20:18
    อ่าา เป็นคนที่ถูกลืมเจ็บพิลึก
    #3
    0