[นิยายแปล] Back to the Apocalypse [BL]

ตอนที่ 17 : Unforeseen Event

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,988
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 925 ครั้ง
    6 พ.ค. 61



เวลาผ่านไป หลังจากใช้เวลาตลอดทั้งสัปดาห์ ในที่สุดไป่จิงก็ติดตั้งรั้วเสร็จสิ้น มองไปที่พื้นที่ในมิติที่ถูกจัดอย่างเป็นระเบียบ เขาอดจะพึงพอใจไม่ได้ จากนั้นเพราะไม่มีทางเลือกเขาจึงไปซื้อเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานดีเซลและสวิตช์ ใครจะรู้ว่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานน้ำจะมีปัญหา เขาจ้องไปที่มันอย่างจนใจ

 


ความจริงเขาไม่มีความรู้เกี่ยวกับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานดีเซล แต่โชคดีที่พนักงงานติดตั้งสอนเขาทีละขั้นตอน สิ่งที่สำคัญสำหรับเขามีเพียงการจัดหาน้ำมันดีเซล ส่วนเรื่องการติดตั้งพนังงานติดตั้งน่าจะช่วยเขาได้ ทั้งหมดที่เขาต้องทำก็แค่เปิดปิดสวิตช์จนกว่าน้ำมันจะหมดลง 

 


หลังจากได้รับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแล้ว ไป่จิงก็ซื้อสายไฟมามากมาย เขาเชื่อมต่อมิติและลังเลอยู่ชั่วครู่ จากนั้นเขาก็นำรถแทรกเตอร์เกลี่ยดินออกมาจากพื้นที่จัดเก็บ และภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง พื้นที่สองเอเคอร์ที่ล้อมรอบด้วยรั้วถูกขุดทั้งหมดโดยไม่ต้องเสียเวลาสักนิดแม้ว่าเขาจะเป็นมือใหม่ก็ตาม มองไปที่ภาพรวมแล้ว ไป่จิงอดไม่ได้ที่จะยกย่องเครื่องมือสมัยใหม่ว่าเป็นสิ่งที่ดี เมื่อต้องนึกถึงการขุดในชาติที่แล้วของเขา เชี่ย! เขาก็ไม่สามารถทนได้ แต่ในเวลานั้นเขาถูกบังคับให้ต้องขุด ศักยภาพของผู้คนไม่มีขีดจำกัดอย่างแท้จริง

 


หลังจากนั้นไป่จิงก็เริ่มปลูกผักบางส่วน ถั่วงอก มันฝรั่งหวานและอื่น ๆ เพื่อหลังจากที่มันเติบโต เขาจะสามารถเอามันไปเลี้ยงสัตว์ได้ ถึงแม้ตอนนี้จะยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น แต่เขาก็ชอบที่จะเห็นพื้นที่ในมิติของเขาค่อยๆ มีชีวิตชีวาขึ้นที่ละเล็กทีละน้อย เพื่อที่มันจะกลายเป็นสวรรค์ในฝันของเขา

 


หลังจากเสร็จสิ้นทุกสิ่งอย่าง ไป่จิงก็สำรวจพลังจิตของเขา สมองของเขารู้สึกว่างเปล่า แต่กลับไม่มีอาการปวดหัวและเมื่อยล้า ดูเหมือนพลังจิตของเขาจะทนทานมากขึ้นกว่าก่อนหน้านี้

 


แม้มันจะคืบหน้าเพียงเล็กน้อยแต่เขาก็พึงพอใจ พลังจิตไม่ใช้อะไรที่จะสามารถพัฒนาได้อย่างรวดเร็ว เขาหวังเพียงว่าก่อนที่วันสิ้นโลกจะเริ่มขึ้น พลังของเขาจะพัฒนามาถึงขีดความสามารถของเขา เพื่อรับประกันในการอยู่รอดของตัวเขา

 


แต่อารมณ์ที่กำลังดีของเขาก็ไม่สามารถอยู่ได้นาน เสียงโทรศัพท์ได้ทำลายบรรยากาศดีๆ ของเขาลง มหาลัยกำลังจะเปิดและเขาไม่เคยติดต่อกลับไป แม่นมเฉินจึงบ่นเรื่องนี้กับพ่อของเขา 

 


ตั้งแต่ออกเดินทางเขาได้โทรศัพท์คุยกับพ่อของเขาเพียงสองครั้งและพูดคุยกันไม่นานนัก พ่อของเขายังคงยุ่งมากแม้การพูดคุยของพวกเขาจะเป็นไปด้วยดี แต่พวกเขามักจะโทรคุยกันเพียงสามถึงห้าสายต่อเดือน ดังนั้นหากไม่ใช่เพราะเขาขาดความรักในวัยเด็ก เขาคงไม่พึ่งพาแม่นมเฉินมากขนาดนั้น

 


วันนั้น ไป่จิงไม่ได้รับสายจากแม่นมเฉิน แต่หวังเสวี่ยปิ้งรับ หนึ่งสามารถเดาได้เลยถึงความไม่พอใจในตัวหวังเสวี่ยปิ้งของแม่นมเฉินจะต้องสะสมสูงกว่าสามสิบฟุต แต่สะเทือนใจของไป่จิงที่ถูกทอดทิ้งมันเข้าใจได้ง่ายดาย

 


กับสายจากพ่อของเขา ไป่จิงรู้สึกอ้างว้าง ในทางตรงกันข้าม เขาก็รู้สึกถึงความรู้สึกที่ขุ่นมัวของเขา ความรู้สึกพวกนั้นจะไม่อยู่ได้นานเพราะหัวใจของเขานั้นเย็นชาเกินไป แต่เขาจะไม่ปฏิเสธความกังวลใจของพ่อเขา เพราะเขารู้ว่าในตอนนี้พ่อของเขารักเขาจริง ๆ



และกับแม่นมเฉินที่กำลังอยู่ในสายตอนนี้ ไป่จิงรู้สึกเบื่อหน่าย เขาไม่อยากจะพูดกับเธอแม้แต่คำเดียว ในชีวิตที่แล้วเขาโง่มากที่มองเรื่องนี้ไม่ชัดเจน พอเขาได้มาฟังทุกคำพูดของเธอในชาตินี้ทำให้เขารู้สึกว่าคำพูดเหล่านี้แฝงเร้นนัยะสำคัญบางอย่าง ย้อนกลับไปหากเป็นชีวิตก่อนเขาคงทำตามที่แม่นมเฉินบอก

 


ไปจิ่งวางสาย ริมฝีปากของเขากดลง พ่อของเขารักเขาจริง ๆ เมื่อเขากล่าวว่าเขาไม่อยากไปเรียน พ่อของเขาบอกให้เขาเข้าในปีหน้า เขาบอกพ่อว่าเขาไม่ต้องการกลับบ้าน พ่อของเขาถามว่าเขามีเงินพอไหม เขาบอกพ่อว่าเขาจะไปเมือง B เพื่อเจอกลับพ่อได้ไหม พ่อของเขาเงียบไปสักครู่ แล้วตอบกลับมาว่าเขายุ่งมาก เขาต้องไปประชุมที่เมือง X เขากลัวว่าพวกเขาจะคลาดกันได้และดังนั้นถ้าเขาเสร็จงานแล้วพ่อสามารถไปหาเขาได้ไหม? 

 


พ่อของเขายุ่งอยุ่เสมอ ไป่จิงยิ้มจาง ๆ สำหรับความโปรดปรานดังกล่าว ด้วยความสัตว์จริง เขาไม่รู้ว่าพ่อของเขาคิดอะไรอยู่ เขาไม่เข้าใจจิตใจของนักการเมืองและอาจจะไม่เคยเข้าใจ ตามใจเขา รักเขา ให้ทุกอย่างที่เขาขอ รักเขาเหมือนกับสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่ง ไป่จิงเคยมีสัตว์เลี้ยงชื่อว่า สโนว์ มันเป็นสุนัขทีคัพ ในตอนนั้นแม่ของเขาได้ตายไปแล้วและเขาต้องอาศัยอยู่กับครอบครัวของบิดา เขารู้สึกไม่สบายและหวาดกลัว ในฐานะเด็ก 7 ขวบ เขาเข้าใจเรื่องราวรอบตัวแล้ว และเข้าใจว่าคนพวกนั้นกำลังกล่าวหาว่าเขากำพร้าพ่อ ใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยของพ่อ ทำให้เขารู้สึกทั้งมีความสุขและหวาดกลัว แม่ของเขาหายไปแล้ว และถ้าพ่อของเขาไม่ต้องการเขา เขาจะทำอย่างไร?

 


พ่อของเขาให้สุนัขทีคัพกับเขาและเขาชอบมันมาก ทั้งตัวเล็กและน่ารัก มันช่วยให้เขามีกำลังใจในสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย เขาตามใจมัน รักมัน ดูแลมันอย่างดี แต่เมื่อเขามีเพื่อนใหม่ เขาก็นำมันออกไปเพื่อโชว์มันต่อเพื่อนของเขาในวันที่อากาศหนาวเย็น หลังจากกลับมา เจ้าสโนว์ก็ป่วยหนักและไม่ตื่นขึ้นมาอีก

 


เขารู้สึกเศร้าและโกธรมาก ทำแม่กระทั้งเลิกคบเพื่อนใหม่คนนั้น เขาไม่เคยคิดว่าเขาผิด เขาไม่ควรพามันออกไป สุนัขทีคัพไม่ง่ายที่จะดูแล แน่นอนว่าเขารู้ ใช่ไหม? แต่เขาก็ยังคงทำทุกอย่างที่เขาพอใจ 

 


พ่อของเขาคิกว่า เขาจะเป็นคนที่จะอุ้มชูอะไรก็ตามที่เขารัก แน่นอน เขาทั้งตามใจ รัก ปกป้อง และไม่ต้องให้เขาใส่ใจมากนัก ไม่ เขาไม่ต้องการให้พ่อของเขามีอำนาจมากเกินไป อย่างไรก็ตามพ่อของเขามีทุกอย่างที่เขาต้องการ ดังนั้นมันจึงไม่เป็นอะไรถ้าเขาจะ เลี้ยงไป่จิง ถ้าหากไม่เกิดการระบาดขึ้น เขาอาจจะเป็นลูกชายของพ่อ หรือบางทีเขาอาจจะเป็นสัตว์เลี้ยงของพ่อตลอดชีวิต

 


ไป่จิงรู้ได้รางๆ หัวใจของเขาไร้ซึ่งอารมณ์ เมื่อนึกถึงคนแปลกหน้า เขาไม่ได้ตำหนิพ่อของเขา เขาไม่ได้จริง ๆ เขาเป็นลูกนอกสมรส ใช่ พ่อของเขาให้เขาอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดี ตามใจเขา และรักเขา ดังนั้นมันมีอะไรให้เขาตำหนิกัน หรือเขาควรตำหนิที่พ่อของเขาปฏิบัติกับเขาไม่ดี ? ตำหนิตัวเอวดีกว่าที่โลภเกินไป ขี้เกียจเกินไป และฟุ่มเฟือยเกินความจำเป็น ดังนั้นเมื่อเขาถูกทิ้งเขาโกธรเป็นอย่างมาก เขาเสียใจ เขารู้สึกช็อกและไม่อย่างจะเชื่อ

 


ใจของเขาไม่ได้คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ สิ่งต่าง ๆ ในชีวิตก่อนหน้านี้สำหรับเขาตอนนี้ก็เหมือนช่องว่าง ในความเป็นจริง พวกเขาถูกแยกออกจากกันด้วยช่วงชีวิต ความทรงจำเหล่านั้นมันนานมาแล้ว เขาไม่สนใจว่าพ่อของเขาทำอะไรในชีวิตนี้ อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ตั้งใจจะไปที่เมือง B  พวกเขาจะไม่ได้เห็นกันอีก แต่เขาก็ยังคิดถึงเรื่องนี้อยู่เรื่อย ๆ นอกจากนี้ในชีวิตนี้ เขาจะไม่พลาดอีก ถ้ามีคนปฏิบัติกับเขาอย่างดีเขาจะปฏิบัติต่อคนอื่นดีกว่า

 


ดวงตาของไป่จิงปรากฏรอยความเย็นชา ประเทศและทหารในวันสิ้นโลกไม่ใช่อะไรที่ควรไว้วางใจมากที่สุด! 

 


พวกเขาใช้เวลาอีกสามวันในเมือง H เมื่อซื้อทุกสิ่งทุกอย่าง มองเข้าไปในพื้นที่จัดเก็บ พื้นที่ขนาดเล็กสามร้อยตารางเมตรในมิติมีมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยขยายไปถึง 400 เมตร หัวใจของไป่จิงเต็มไปด้วยความกระฉับกระเฉงและประกาศว่าพวกเขาเดินทางไปจุดหมายต่อไป

 


ก่อนออกเดินทางเขาไปสถานีน้ำมัน จากแต่ละสถานี เขาซื้อน้ำมันเบนซินและดีเซลประมาณสิบบาร์เรล โลโก้รถของเขาดูสะดุดตา น้ำมันเบนซิน ดีเซลและวัสดุต่างกัน คนนำสินค้าเข้าคลังสินค้าอย่างเงียบเชียบ ถ้าเป็นน้ำมันเบนซินและดีเซลที่เขาซื้อไว้ล่วงหน้า การขับรถและวิ่งไปรอบ ๆ ในเมือง H มันย่อมจะดึงดูดความสนใจของผู้คน ซึ่งเป็นเหตุให้เขาเปลี่ยนเมืองเพื่อซื้อวัสดุต่างๆ เขาค่อนข้างจะใช้เวลา เงินและความพยายามเป็นอย่างมาก ดีกว่าที่ปลุกความสงสัยของผู้อื่น

 


หลังจากนั้นสักสองสามวัน เนื่องจากมิติมีไฟฟ้า ไป่จิงควบคุมพลังจิตของเขาเพื่อขุดดิน เขาขุดที่ดินได้ไม่เกินสองเอเคอร์ แต่ยังมีเครื่องขุดเขาขุดบ่อกว้าง 200 ตารางเมตร ขุดจากพื้นที่ด้านบนของบ่อน้ำพุลงไปในลำธารที่กว้าง 1 เมตร มันวิ่งผ่านเกือบครึ่งหนึ่งของพื้นที่ ตั้งแต่บ่อน้ำพุจนถึงที่เลี้ยงสัตว์ แล้วไปที่บ่อ ในมิติปัจจุบันดูเหมือนต้นแบบ

 


เพื่อความสุขของเขา พื้นที่นี้แปลกมาก เมื่อน้ำบ่อเต็มไปหมดกระแสน้ำยังคงไหลอยู่ แต่น้ำพุยังคงไม่หมด เนื่องจากน้ำไม่ท่วมบ่อน้ำ เขาไม่รู้ว่าน้ำพุไหลมาที่ใด

 


แต่นับตั้งแต่เกิดการแพร่ระบาดสิ่งต่าง ๆ ปรากฏขึ้นเรื่อย ๆ ไป่จิงประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเขาก็ยอมรับมัน เขาไม่ได้ไปตามหาต้นต่อของเรื่อง ไม่เช่นนั้นเขาก็จะเข้าใจหลายอย่าง

 


จากนั้นเขาก็ขุดบ่อน้ำขนาดใหญ่และลึกลงไปอีกฟากหนึ่งของพื้นที่ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ 400 ตารางเมตร ซึ่งมีขนาดเป็นสองเท่าของอีกบ่อ เขาพยายามที่จะใส่น้ำทะเลไว้บ้าง ถ้าน้ำทะเลไปได้ไม่เลว ขาตั้งใจที่จะเลี้ยงอาหารทะเล  

 


สำหรับที่ดินสองเอเคอร์นั้น เขาปลูกสมุนไพรที่ใช้กันทั่วไปบางส่วน แล้วก็ปลูกสมุนไพรสมุนไพรที่มีค่าเล็กน้อย พื้นที่ของสมุนไพรมีขนาดเล็กมาก ต้องรอให้มิติมีอันดับสูงกว่านี้เขาคิดว่างั้น ที่ดินสามเอเคอร์ถูกทิ้งไว้ หนึ่งในทุ่งนาได้ปลูกต้นไม้ผล ไม้ผัก และเอเคอร์ที่เหลือไว้สำหรับบ้าน ในที่ที่สูงกว่าเขาปลูกดอกไม้หรือเครื่องปรุงรสบางอย่างและที่ว่างเหลือก็กลายเป็นลานเล็ก ๆ 

 


ไป่จิงพอใจมาก ถึงแม้ว่าเขาจะทำเพียงไม่ถึงครึ่งของแผนการของเขา แต่มองไปที่หน่อผักภายในรั้ว หญ้าที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ เขารู้สึกราวกับว่ามีความสวยงามอยู่หน้าดวงตาของเขา ก้านที่กำลังเติบโตกำลังเพิ่มมากขึ้น

 


แต่บางครั้ง ความคิดนั้นโหดร้ายกว่าความเป็นจริงเสมอไป 

 


หนึ่งสัปดาห์หลังจากออกจากเมือง H วันนี้ไป่จิงเพิ่งออกมาจากห้องยิมหลังจากเสร็จสิ้นการอาบน้ำและสิ่งสำคัญในชีวิตประจำวันที่ต้องทำแล้ว เขาใช้พลังจิตของเขาในการสำรวจพื้นที่ดูหญ้าและผักที่เจริญเติบโต หัวสมุนไพรที่แตกตัว เขาไม่รู้สึกมีความสุขมากขนาดนี้มาก่อน ตัดสินใจที่จะซื้อสัตว์สองสามตัว เพื่อให้พื้นที่มีชีวิตชีวาและเพิ่มพลังงานเล็กน้อย 

 


ที่แรกเขาไปตลาดเกษตรกรและซื้อไก่สองตัวและไก่ไข่หกตัว เพราะเขาไม่ได้มีหลายสิ่ง เขาจึงให้คนวางมันเอาไว้ในรถโดยตั้งใจจะใส่มันลงไปในมิติแล้วไปที่ร้านอื่นเพื่อซื้อเป็ด เมื่อผู้ขายเห็นรถคันนั้นลิ้นของเขาก็แข็งตัว เห็นการตกแต่งที่หรูหรามือที่แข็งกระด้างของเขาก็ไม่รู้ว่าจะวางไว้ที่ไหน  สภาพของเขาที่ถือไก่นั้นตื่นตระหนกและหมดหนทาง มันเป็นรถที่ดี การตกแต่งภายในที่สะอาดและหรูหรา และเมื่อเขาคิดถึงไก่ที่อยู่ข้างในถึงแม้จะไม่ใช่รถของเขา แต่เขาก็รู้สึกลำบากใจ เพราะกลัวว่ามันจะสกปรก

 


ดวงตาของไป่จิงมืดลง เขาไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้ เพราะดูเหมือนว่าจะหาซื้อเป็ดที่นี่ไม่ได้ รถของเขาเด่นมาก เขาตระหนักถึงสิ่งนั้น ก่อนที่จะซื้อวัสดุ คนอื่นจะเห็นว่าเขาเป็นคนรุ่นที่สองที่รวยจริง ๆ แต่การซื้อไก่ เป็ดและปลาก็ดึงดูดความสนใจมากเกินไป ให้ความรู้สึกผิดปกติเช่นเดียวกับการสะดุดตา

 


หลังจากที่ผู้ขายไปแล้ว ไป่จิงก็ขับรถไปยังพื้นที่ห่างไกล และเปิดช่องมิติเพื่อส่งไก่ไปเข้าไป

 


ฮะ? ไม่เคลื่อนไหว! 

 


ลองอีกครั้ง! ยังไม่มีการเคลื่อนไหว! 

 


ใบหน้าของไป่จิงกลายเป็นสีขาว ทันใดนั้น เขาก็นึกถึงในชีวิตก่อนหน้านี้ นอกเหนือจากตัวของเขาดูเหมือนว่าสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ จะไม่สามารถเข้าสู่มิติได้ ในชีวิตก่อนหน้านี้เขาไม่ไว้วางใจมนุษย์ ไม่ต้องพูดถึงสัตว์ต่าง ๆ เพื่อที่เขาจะไม่ได้รับสิ่งมีชีวิตที่กลายพันธ์ไปสู่มิติที่ซ่อนอยู่ เขาไม่ได้บ้าขนาดนั้น 

 


หัวใจของไป่จิงทรุดลง จากนั้นสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับแผนการที่เขาได้วางไว้ก่อนหน้านี้ ถ้าไม่มีสัตว์ เขาจำเป็นต้องซื้อเนื้อสด เพราะงั้นจึงต้องมีการจัดที่ดินใหม่

 


มองไปรอบ ๆ ไป่จิงไม่ได้ใช้ไก่อีก เขาขว้างมันไว้ที่ริมถนน เขาเหยียบเหยียบคันเร่งและรีบออกไป เพียงรู้สึกว่าหัวใจของเขาหนักมาก

 


ไม่ต้องตื่นตระหนก มันต้องมีอย่างอื่นที่เขาไม่เคยนึกถึง แม้ว่าเขาจะต้องซื้อเนื้อสดเพิ่ม แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไป่จิงตั้งสติของเขามองหาพื้นที่ที่เงียบสงบที่จะทบทวนความคิด หากมิติไม่สามารถเก็บสัตว์ได้แผนของเขาก็ไร้ประโยชน์ เขาต้องไม่ตื่นตกใจ

 


ทันใดนั้นจิตใจของไป่จิงก็ถูกกระตุ้นขึ้น ดวงตาของเขาสว่างขึ้น เขารู้สึกท้อแท้ที่ต้องจดจำว่าตัวเขาเองยังไม่สามารถเข้าสู่มิตินี้ได้ ไม่แปลกเลยที่สัตว์ไม่สามารถเข้าไปได้

 


ต้องเป็นแบบนั้น ไป่จิงบอกตัวเองให้รู้สึกโล่งใจ ดูเหมือนว่าเขาต้องการเพิ่มพลังจิตของเขาให้เร็วที่สุด นอกจากนี้เขายังต้องเก็บเนื้อสัตว์เพิ่มขึ้นอีกด้วย เพราะเขาจำเป็นที่จะต้องเตรียมพร้อมสำหรับภาระผูกพันทั้งหมด

 


อย่างน้อยเขาสามารถเก็บเกี่ยวอาหาร พืช สมุนไพร และวางบ้านได้ มีน้ำพุสะอาดที่สามารถดื่มกินได้ ในความเป็นจริงเมื่อเทียบกับชีวิตก่อนหน้าของเขา มันเป็นอะไรที่ดีกว่ามาก เขาควรที่จะรู้พึงพอใจกับสิ่งที่เขามี

 


ด้วยความคิดเช่นนั้น ไป่จิงก็สงบลง เขาเคยมีชีวิตอยู่ตลอดชีวิตที่ผ่านมา  อย่างไรก็ตามการสูญเสียอาหารบางอย่าง จะไม่ทำให้เขาหิวโหย


PS. ในที่สุด!! ก็ได้ลงสักทีนะ ! นับถอยหลังรอพระเอกได้เลยอีกไม่นานนี้แน่นอน!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 925 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

687 ความคิดเห็น

  1. #668 เจ้าแห่งการ(ดอง)นิยาย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:19

    นึกภาพน้องโยนไก่.. เราล่ะขำ5555​ น้องถ้าไก่มันพูดได้​ มันคงบอกว่า..... ".. เจ็บแค้นเคืองโกธรโทษฉันใย​ ฉันทำอะไรให้คุณเคืองขุ่น~~~"

    #668
    0
  2. #654 star3421 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 21:10
    รอพระเอกค่ะ
    #654
    0
  3. #648 chocolato.p (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 09:01
    แผนเลี้ยงสัตว์ล่มเลย
    #648
    0
  4. #541 minmin96 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 11:33

    แค่อ่าน แต่ทำไมรู้สึกเหนื่อยๆกับการซื้อของนะ

    #541
    0
  5. #529 Xialyu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 22:10
    โธ่น้องไก่
    #529
    0
  6. #466 DevilMayCry_THE ONE In THE EART (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2561 / 22:17
    เอาศัตรูเข้าไป~
    #466
    0
  7. #369 KuppaKP (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 10:08
    โยนไก่ทิ้งงี้เลย?5555
    #369
    0
  8. #336 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 18:01
    ทิ้งไก่แบบนั้นเลยอ่ะนะะะะ55555
    #336
    0
  9. #279 สุกี้ยากี้ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 09:52
    เย้ๆๆๆๆ
    #279
    0
  10. #278 คนผ่านมา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 07:22
    พระเอกนายค่าตัวแพงมากกกกก
    #278
    0
  11. #277 โกตธิวงศ์-เอ็นจี (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 01:21
    นายน่าจะลองเอาไข่เข้าไปในมิติแล้วฟักมัน...ฮ่ะ? นี่จริงจังนะไหนๆก็มีเวลาตั้งนาน สามสี่เดือนก็โต//ผิด
    #277
    1
    • #277-1 ฟูจินางะ(จากตอนที่ 17)
      7 พฤษภาคม 2561 / 02:48
      คิดเหมือนกันเลย5555
      #277-1
  12. #276 Whatever it is (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 00:04
    สงสารไก่เลยอะ 555
    #276
    0
  13. #275 Yamasaki Yumiko (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 00:03

    คคุณพระเอก!!! ลดค่าตัวลงเเล้วออกมาซ้าาาา~!

    #275
    0
  14. #274 Palmlie (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 23:27
    พระเอกอยู่ไหนนนนนนนนนน
    #274
    0
  15. #273 bj vamtoon (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 23:26
    รอนะครับ
    #273
    0
  16. #272 เว่ยเจียเจีย (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 23:16

    ได้เวลาลดค่าตัวแล้ววววว

    #272
    0
  17. #271 ammykjd (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 22:50
    จะออกมาแล้วๆๆๆๆ
    #271
    0
  18. #270 ^_^น้ำรุ้ง^_^ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 22:31
    ชักอยากเจอพระเอกแล้วสิ
    #270
    0
  19. #267 frank494 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 20:24
    ติดตามนะครับ
    #267
    0
  20. #266 Get out my heart 💕 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 20:02
    หนูจะโยนไก่ทิ้งข้างทางไม่ได้!!
    #266
    0
  21. #265 09fg (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 19:32
    พระเอกจะมาแว้ว
    #265
    0
  22. #264 ตะปบเงา (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 19:14
    ถ้าไม่บอกว่าพระเอกกำลังจะมาจะลืมพระเอกแล้วจริงๆ 55555
    #264
    0
  23. #263 XINDEER (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 18:56
    โหดรั้ยย ขว้างน้องไก่ตะไมม ฮื่ออ
    #263
    0
  24. #262 suprem-leader (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 18:15
    พระเอกจะออกมาแล้วหรอออออออ
    #262
    0
  25. #261 MIW001 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 18:14
    เซียวซาาาาาาาาา
    #261
    0