[นิยายแปล] Back to the Apocalypse [BL]

ตอนที่ 14 : Materials

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 966 ครั้ง
    29 เม.ย. 61



ดังนั้น ภายใต้อิทธิพลของเฉาเล่ย ในที่สุดเขาก็ได้อยู่คนเดียวสักที  เขามีร้านค้าในใจจากการมาสำรวจเมื่อวานนี้ รอบเขตนี้มีปั๊มน้ำมันทั้งหมด 7 แห่ง และเขาไม่ได้เจตนาให้หวังเสวี่ยปิ้งขับรถไปมาอย่างไร้จุดหมาย 

 

ในความคิดของเขาค่อนข้างจะมั่นใจ ในการกระทำของเขาก็ไม่เคยที่จะลังเล ไป่จิงขับรถไปที่ปั๊มน้ำมันอย่างรวดเร็ว ด้วยคำ อนุมัติในการซื้อของตาแก่ ในเรื่องการซื้อน้ำมันมากเกินขนาดจึงไม่ใช่ปัญหา เขาไปที่ปั๊มน้ำมันเพื่อซื้อน้ำมันเบนซินและดีเซลถึง 10 บาร์เรล เก็บไว้ในหลังรถ แล้วหาที่ห่างไกลเพื่อเก็บพวกมันใส่ในมิติ จากนั้นเขาก็ไปที่ปั๊มทันไปแล้วก็ทำแบบเดิมซ้ำไปมา 

 

[TN: บาร์เรล (barrel) ใช้กับการวัดปริมาตรน้ำมันปิโตรเลียม 1 บาร์เรล = 36 แกลลอน ในประเทศอังกฤษ ส่วนในประเทศสหรัฐอเมริกา 1 บาร์เรล = 42 แกลลอน]

 

เสร็จธุระกับปั๊มน้ำมันทั้ง 7 แห่ง ก็เป็นเวลากว่า 11 โมงแล้ว เขารู้สึกหิวเล็กน้อย ไป่จิงนิ่งไปชั่วครู่เหมือนกำลังครุนคิด เขาไม่ได้ไปโรงแรมที่ราคาแพง และแทนที่ด้วยการขับรถไปตามถนนเพื่อชิมอาหาร ถ้าหากรสชาติไม่เลว เขาก็จะซื้อมันยี่สิบห่อ ในมิติมันทำให้อาหารยังคงสดใหม่อยู่เสมอ และมีอาหารพวกนี้อยู่ในวันสิ้นโลกพวกเขาจะกลายเป็นร้านอาหารรสเลิศ 

 

จากนั้นเขาก็เช่าคลังสินค้าขนาดใหญ่ เงินช่วยให้คุณไปได้ทุกที่ และเวลายังไม่ถึงบ่ายโมงหลังจากเขาเสร็จงานน่าเบื่อพวกนี้  

 

เข้าสู่ตลาดการค้าเครื่องจักร ไป่จิงงุนงง เครื่องกำเนิดไฟฟ้าทำงานยังไง แต่หลังจากความคิดของเขายุ่งเหยิงอยู่สักพัก ไป่จิงก็คิดขึ้นมาง่ายๆ ว่า ช่างหัวมัน!!ซื้อไปก่อน แล้วค่อยคิดที่หลัง ตอนนี้เขาขาดแคลนทุกอย่างยกเว้นเงิน

 

เขาซื้อเครื่องกำเนิดไฟฟ้าหลังงานน้ำอีกหลายรุ่นอย่างละสองเครื่อง และก็ซื้อเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์อีกนิดหน่อย เครื่องหว่านเมล็ดจากเครื่องแยกเมล็ด รถแทรกเตอร์เกลี่ยดิน เครื่องสกัดน้ำมัน รถเกี่ยวข้าว เครื่องขุด และเครื่องเก็บเกี่ยวฝ้าย อะไรก็ตามที่เขาคิดได้และมันมีโปรโมชั่น เขาจะซื้อมันอย่างละสองชุด อาศัยอยู่กับความแห้งแล้งของจุดสิ้นสุดของโลก สิ่งที่เขาต้องทำมากที่สุดตอนนี้คือการเตรียมตัว อย่างไรก็ตาม มีพื้นที่จัดเก็บจำนวนมาก ไม่ว่าเขาจะมีวัสดุมากแค่ไหน เขาก็ไม่จำเป็นต้องกังวล

 

เขาแจ้งที่อยู่ของคลังสินค้าโดยทันที จากนั้นเขาก็เดินทางไปที่ตลาดเกษตรต่อ เขาซื้อรถบรรทุก และรถบรรทุกผักผลไม้ และไป่จิงก็ซื้อเนื้อหมูจำนวนมาก เนื้อไก่และเนื้อวัว เครื่องปรุงหลากหลาย จนเกือบหมดคลังสินค้า 

 

มาถึงร้านขายของใช้ประจำวัน แชมพู ผงซักฟอก ผ้าขนหนู ยาสีฟัน แปรงสีฟัน หม้อและกระทะ กระดาษชำระ และแม้แต่ชุดชั้นใน เขาซื้อมากกว่า 100 กล่องพร้อม ๆ กัน ยังมีเตียง ผ้าปูที่นอน หมอน และที่เหลือ อะไรก็ตามที่เขาเห็น เขาก็ซื้อ.. 

 

แม้ว่าเขาจะต้องการซื้อไก่ เป็ดและแกะที่ชนบท คิดอีกครั้ง เขาก็ต้องยอมแพ้ วัสดุเหล่านี้ยังไม่ได้ถูกจัดวางไว้ในมิติ และที่สำคัญมันยังไม่มีรั้ว เขาไม่ต้องการให้สัตว์เหล่านั้นวิ่งไปรอบ ๆ เพื่อทำลายสภาพแวดล้อม

 

แต่คิดมาไกลเท่านี้ เขาก็ไปตลาดเมล็ดพันธุ์ต่อ แต่เป็นเพียงแค่เมล็ดข้าวที่ต้องเตรียมไว้ล่วงหน้าเท่านั้น แต่เขาก็ซื้อเมล็ดพันธุ์หญ้า เมล็ดพืชสมุนไพร เมล็ดพันธุ์ผักและเมล็ดพันธุ์ตามฤดูกาลอีกหลากหลาย

 

ไป่จิงต้องยอมรับว่าเขาเป็นคนขี้เกียจ ถ้าเขามีไก่และเป็ด เขาไม่มีเวลาให้อาหารพวกมันทุกวัน แต่พวกมันสามารถก็กินหญ้าได้ตลอดเวลา เขาตั้งใจจะแยกที่ดินสองเอเคอร์ ปลูกหญ้าและผัก หรืออะไรบางอย่างเพื่อให้สัตว์เหล่านั้นได้เจริญเติบโตตามธรรมชาติ นอกจากนี้พืชที่มีในมิติยังเติบโตได้เร็วกว่าด้านนอก เก็บเกี่ยวหนึ่งครั้งในขณะที่อย่างอื่นกำลังโตกลับ ก่อนที่จะถูกพวกนั้นกิน เขาคิดว่าที่ดินสองเอเคอร์จะเพียงพอสำหรับสัตว์เหล่านั้นได้กินและอาศัยอยู่รอบ ๆ 

 

โชคดีมากที่มิติของเขามีฟังก์ชั่นทำความสะอาดอัตโนมัติ ขยะหรือสิ่งที่คล้ายกันจะหายไปภายในเวลาไม่ถึงวันโดยไม่มีร่องรอย ถ้าเขาเลี้ยงสัตว์เหล่านี้ เขาจะรู้สึกลำบากมาก เพราะพวกมันสกปรกเกินไปและมีกลิ่นเหม็น

 

ถ้าหากเขาต้องการที่จะเลี้ยงสัตว์ เขาจะต้องล้อมรั่ว แล้วจะเลี้ยงปลาและปูก็ต้องขุดบ่อน้ำ คิ้วของไป่จิงขมวดแน่นขึ้น ในขณะนั้นเขากลับรู้สึกว่ามีหลายอย่างที่เขาต้องทำ หลายอย่างจริง ๆ

 

เมื่อมองเวลาแล้ว ในเวลานี้ ของที่เขาสั่งไว้น่าจะถึงที่คลังสินค้าแล้ว คิดอีกทีดูเหมือนเขาจะยังมีเวลาอยู่ เขาคิดจะย้ายไปจุดหมายต่อไปแล้ว ชิงเฉวียงเป็นแค่จุดพักแรก ก่อนไปหวงซาน เขาตัดสินใจที่จะไม่หยุดอยู่ที่เมืองใหญ่นานหนัก และที่สำคัญ ดวงตาของไป่จิงเต็มไปด้วยความหวัง เขาอยากไปที่เมือง N เมืองเกิดของเซียวซา … …

 

ไม่ว่าพวกเขาจะได้เจอกันหรือไม่ เพียงแค่นึกถึง เขาก็รู้สึกเกลียดตัวเอง ทำไมชีวิตก่อนเขาไม่ให้ความสนใจเซียวซามากกว่านี้

 

เมื่อเขามาถึงคลังสินค้า ปรากฏว่าเครื่องจักรต่าง ๆ ที่เขาซื้อมาถึงแล้ว และนอกประตูยังมีคนส่งของอื่น ๆ ที่เขาสั่งเอาไว้รออยู่ พวกเขาหยิบหมวกขึ้นมาพัดเนื่องจากอาการที่ร้อนอบอาว บางครั้งพวกเขาก็มองไปรอบ ๆ เหมือนกับรอคอยอะไรบางอย่าง ทุกคนเหงื่อนไหลท้วมตัว เสื้อผ้าของพวกเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อ บางเกาะติดอยู่กับแผ่นหลังของพวกเขา

 

ไป่จิงลงมาจากรถ ยิ้มอย่างขอโทษ เปิดประตูคลังสินค้าเพื่อให้พวกเขาสามารถขนของเขาไปไว้ภายใน หลังจากนั้นไม่นาน ก็มี ผัก ผลไม้เนื้อสัตว์ เครื่องปรุงรส เครื่องอุปโภค และเมล็ดพันธุ์เข้าไปอยู่ในคลังสินค้า เมื่อรอให้พวกเขาไปหมดแล้ว ไป่จิงจึงส่งของทุกอย่างเข้าไปในมิติ มองเข้าไปด้านในมุมเล็ก ๆ ไป่จิงก็หัวเราะออกมาจากใจของเขา เป้าหมายของเขาคือเติมเต็มส่วนที่เหลือในพื้นที่ 

 

จากนั้นเขาก็ไปเอร็ดอร่อยกับอาหารอีกครั้ง กินและคว้ามาเก็บไว้อีกทาง อาหารที่นี่ไม่แพง เช่นก๋วยเตี๋ยวผัด บะหมี่เย็น อาหารเสียบไม้ทอด ปลาหมึกทอด เกี๊ยว ขนมปังปู บาร์บีคิว และหลากหลาย ทั้งอาหารเย็นและร้อน เขารู้สึกว่าเขาจำเป็นต้องซื้อพวกมันเก็บไว้อีกเล็กน้อย แม้ว่าตอนนี้เขารวย มันหรูหราเกินกว่าที่เขาจะขอห่อกับบ้าน. แค่เติมเต็มท้องก็เพียงพอแล้ว และอาหารในร้านอาหารก็เพียงพอที่จะกินได้แค่สิบวันในวันสิ้นโลก

 

กลับมาที่โรงแรม ไป่จิงได้บอกกับเสวี่ยปิ้งและเฉาเล่ยว่าจุดหมายต่อไปคือ ซือจิ้ง ที่ห่างจากชิงเฉวียง 100 กิโล มันเป็นเมืองใหญ่ และเขาตัดสินใจที่จะอยู่ที่นั้นสองวัน  

 

ซือจิ้ง?” หวังเสวี่ยปิ้งและเฉาเล่ยมองหน้ากัน ไม่รู้ว่านายน้อยกำลังคิดอะไรอยู่ 

 

ไป่จิงไม่สนใจพวกเขาแล้วเดินกลับไปที่ห้อง  เขาได้ยินมาว่าซือจิ้งมีโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้าที่ดีที่สุด และเขาต้องการที่จะไปเพื่อเลือกดูเสื้อผ้าที่มีความทนทานใส่ไว้ในมิติ คนไม่ใส่ใจกับแบรนด์ที่มีชื่อเสียงในวันสิ้นโลก คุณภาพไม่คุ้มค่ากับผีดิบที่ล้อมรอบ นอกจากนี้เขายังได้ยินมาว่าเมือง B ได้พัฒนาชุดป้องกันขึ้น เขาไม่ทราบประสิทธิภาพของมัน แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ดีเกินไป มิฉะนั้นคนมากมายจะตายได้อย่างไร

 

แต่เมื่อเขาคิดถึงเสื้อผ้า  ไปจิงคิดถึงเครื่องจักรเย็บผ้า บางทีเขาควรจะซื้อบางอย่างเช่นกัน เขาตัดสินใจอีกครั้งที่จะไปเมือง B  แม้ว่าเขาจะต้องการหาที่อยู่ของเซียวซา มองดูเขา ปกป้องเขา เซียวซายังคงมีพี่น้องอยู่หลายคน แน่นอนเขาจะไม่ปล่อยให้พวกเขาตาย และที่นี่ยังมีหวังเสวี่ยปิ้ง ทันทีที่เขาคิดถึงเรื่องนั้น หัวของเขาก็หมุน 

 

ซื้อจักรเย็บผ้าธรรมดาที่ต้องซื้อเข็มและด้าย ใช่เขาเกือบจะลืมซื้ออาหารสำเร็จรูป แม้ว่าเขาจะไม่ชอบกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป พวกเขายังต้องซื้อบางอย่างนอกเหนือจากสินค้ากระป๋องที่หลากหลาย ขนมปัง บิสกิตและก็… 

 

โชคดีที่ เขามาเกิดใหม่หนึ่งปีก่อนจะถึงวันสิ้นโลก มิฉะนั้นเขากลัวที่จะไม่มีเวลามากพอที่จะเตรียมตัว นอกจากนี้เขาควรออกกำลังกาย เพราะว่าในระหว่างวันสิ้นโลกเขาไม่ต้องการที่จะตายด้วยจูบของซอมบี้เพราะเขาไม่สามารถวิ่งได้เร็วพอ  นอกจากนี้เขาต้องเรียนรู้วิธีการใช้เครื่องกำเนิดไฟฟ้า คิดถึงการขุดหลุมด้วยจอบ ขุดบ่อน้ำด้วยพลั่ว ไป่จิงรู้สึกไม่แน่ใจเกี่ยวกับอนาคต นานแค่ไหนกว่าที่เขาจะทำเรื่องทั้งหมดนี้เสร็จ!  

 

เพียงครึ่งเอเคอร์ของที่ดินในชีวิตสุดท้าย เขาขุดมันเป็นเวลาสามวันหว่าที่จะลงเมล็ดเพาะปลูกได้ แต่ตอนนี้มันเป็นแปดเอเคอร์ นอกจากครึ่งหนึ่งของเอเคอร์ยังเป็นน้ำพุ มันก็ 5000 ตารางเมตรแล้ว ถึงแม้จะต้องให้เป็นพื้นที่สำหรับสัตว์และหญ้าก็ตาม เขาต้องการที่จะปรับเปลี่ยนดินก่อน พูดถึงบ่อ เขายังตั้งใจที่จะเลี้ยงสัตว์น้ำจำนวนมาก พวกมันสะอาดและไม่ต้องใช้พื้นที่มากนัก 

 

ไป่จิงถอนหายใจ ไม่ว่าตอนนี้เขาจำยุ่งมากเพียงใด มันก็ยังมีเรื่องอีกเยอะที่เขาต้องทำ ถ้าเพียงมีพื้นที่ใช้สอยมากขึ้นในอนาคต 

 

สำหรับครึ่งเดือนที่ผ่านมา พวกเขาไปๆ หยุดๆ  เมื่อพวกเขามาถึงเมืองขนาดใหญ่ ไป่จิงจะหยุดพักสองวัน  เมื่อไหร่ที่พวกเขาไปในพื้นที่ที่มีสินค้า เขาจะอยู่ที่นั้นสามวัน

 

หวังเสวี่ยปิ้งและเฉาเล่ยได้ประโยชน์จากเรื่องนี้ นายน้อยจะตื่นแต่เช้าไปที่ยิม จากนั้นชั่วโมงหนึ่ง นายน้อยไม่ไปกินอาหารเช้าแต่เขาขับรถออกไปทันที แล้วเขาจะกลับมาอีกทีตอนสองทุ่ม นี้คือชีวิตประจำวันของพวกเขา..  

 

ในตอนแรกทั้งสองรู้สึกแปลก หวังเสวี่ยปิ้งกังวลมากเกินไป ชักช่วยเฉาเล่ยให้ไปสังเกตนายน้อย ใครจะรู้ ไม่นานหลังจากที่เขาออกไปก็ถูกไป่จิงจับได้ ดังนั้นทั้งสองคนนี้จึงกลายเป็นแรงงานที่แสนโชคร้าย

 

ไป่จิงยังไม่ได้ทำอะไรเลย เขาเที่ยวชมเมืองและเมืองโดยรอบ จากนั้นก็ถามราคา เพื่อให้พวกนั้นได้มีทริปยืนตากแดดสักนิด เขาไม่ซื้ออะไรสักอย่าง รอให้ถึงเวลาแล้วขับรถกลับ 

 

วันต่อมา หวังเสวี่ยปิ้งก็ยังไม่ยอมแพ้ เพียงตำหนิความประมาทของ เฉาเล่ยที่เป็นสาเหตุทำให้นายน้อยหาร่องรอยของพวกเขาเจอ เวลานี้พวกเขาต้องระมัดระวังไม่ให้เผยร่องรอยความผิดพลาด 

 

เฉาเล่ยไม่เต็มใจนัก แต่หวังเสวี่ยปิ้งยังคงยืนกราน เขาไม่มีทางปฏิเสธ นอกจากนี้ เขายังมีความอยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างมาก นายน้อยหาพวกเขาเจอได้ยังไง คิดอีกที เขาก็เห็นด้วย เขายังคงมั่นใจในความสามารถของพวกเขาอยู่เล็กน้อย  

 

ในขณะที่จินตนาการ แต่วันนี้ยังเป็นวันที่วุ่นวาย ในวันนี้นายน้อยได้ทำกับพวกเขาอย่างโหดเหี้ยมมากขึ้น ไม่เพียงขอให้พวกเขาถามราคา แต่ยังใช้งานพวกเขาอย่างหนัก ทุกครั้งที่พวกเขาไปที่ใหม่ สิ่งแรกคือการซื้อของถุงใหญ่และเล็กมากมาย ยิ่งหนักยิ่งดี หลังจากซื้อ เขาก็ใช้ให้พวกเขาวิ่งไปรอบ ๆ ในที่สุดก็กลับไปที่รถและวางสิ่งต่าง ๆ ลงไปพักหนึ่ง เมื่อพวกเขามาถึงจุดหมายต่อไป นายน้อยก็ทำแบบเดิมกับพวกเขาอีกครั้ง  แม้ว่าวิธีนี้จะเงอะงะมาก แต่พวกเขายังต้องสรรเสริญประสิทธิภาพของมัน เพราะพวกเขาเหนื่อยมากพอที่จะสำลักความเหนื่อยตาย 

 

เฉาเล่ยปฏิเสธที่จะไปในวันที่สาม และมีเฉพาะหวังเสวี่ยปิ้งที่มีขวัญกำลังใจที่สูงมาก เชื่อว่ามันจะไม่เลวร้ายนัก

 

เฉาเล่ยคิด ไป ไป ไปเถอะ ตราบเท่าที่เขามีกำลังใจมากพอ ที่จะรอให้เขากลับมาเพื่อความสบาย มันก็ไม่เป็นไร

 

วันนี้ หวังเสวี่ยปิ้งที่มั่นใจออกไป แต่คอตกกลับมา

 

เขาไม่ได้ตามไปในวันที่สี่ เขาไม่กลัวที่จะถูกจับโดยนายน้อย แต่เขากลัวว่าชายหนุ่มคนนี้จะแกล้งเขามากขึ้น วันที่ห้าเช้าตรู่พวกเขาก็ไปที่เมืองถัดไป ในสายตาของพวกเขานี้กลายเป็นความเคยชิน ตราบใดที่นายน้อยไม่เจอเรื่องร้ายแรง พวกเขาก็ยินดีที่จะเปิดตาข้างหนึ่งและปิดอีกข้าง พวกเขาก็พบว่าในวันดังกล่าว ในความเป็นจริงพวกเขาสามารถผ่อนคลายอย่างมากและสะดวกสบาย ถ้าพวกเขาแกล้งทำเป็นว่านี้คือการมาท่องเที่ยว นายน้อยแค่ออกไปทำธุระของตัวเอง ทั้งสองคนสามารถสนุกสนานได้โดยปราศจากข้อขัดข้อง

 

ในความเป็นจริงไป่จิงรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับพฤติกรรมของพวกเขา เดาได้ทันทีว่าเป็นความคิดของหวังเสวี่ยปิ้ง แต่เขาไม่สามารถที่จะโกรธได้ลง เขาสามารถเปลี่ยนวิธีการโยนพวกเขาออกไป หากพวกเขายังจะติดตามเขาลง นั้นคงตลกมา แม้ว่าจะไม่ใช่ฟังก์ชั่นของพลังจิตของเขาก็ตาม แต่การหาคนลับๆล่อๆสองคน ไม่ใช่ปัญหา 



PS. ลงแล้วเด้ออ ตอนนี้คือตอนอวดรวย 5555 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 966 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

687 ความคิดเห็น

  1. #686 zaaaaa2106 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มีนาคม 2564 / 14:32
    งงเอาเครื่องจักรเข้ามิติทำไมอะ ทำไมไม่หาโกดังไว้ตอนสิ้นโลกเพราะยังไงก็ต้องเอาออกมาใช้อยู่ดี จะเอาเข้าไปให้เกะกะทำไม
    #686
    0
  2. #679 ไฮดร้า009 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 05:41
    ฉันคิดว่าคนที่น้องช่วยเอาไว้ นั้นคือเซียวซาหรือเปล่า
    #679
    0
  3. #670 JHTEN (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:29
    หวังเสี่ยวเหมือนหมาตัวใหญ่ๆเลยอะ55555น่ารัก
    #670
    0
  4. #646 chocolato.p (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 08:43
    555555 วงวารเสวี่ยปิ้ง ตัดใจรออยู่เฉยๆเถอะ
    #646
    0
  5. #550 relis (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 12:57
    ตอนนี้คงชื่อความรันทดของ2 บอดี้การ์ด
    #550
    0
  6. #527 Xialyu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 21:52
    หวังเสี่ยวปิ้งน่ารักจัง
    #527
    0
  7. #504 ..miran.. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 11:22

    มีความฟาร์มและซื้อแหลกมาก

    ...แต่ไป๋จิง คุณลืมไปหรือเปล่าว่าโลกนี้มีอาชีพที่เรียกว่านักสืบ ถ้าคุณอยากตามหาเซียวซ่า คุณแค่บอกชื่อ หน้าตารูปพรรณสันฐาน อายุ เมืองที่อยู่ และยังข้อมูลเกี่ยวกับพี่น้องอีก แค่นี้นักสืบเอกชนเก่งๆก็น่าจะตามหาตัวได้ภายในสองวันแล้วนะ.....

    #504
    0
  8. #491 มินมิน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 16:05

    อ่านฟาร์มก่อนเข้ายุคซอมบี้มาหลายเรื่อง เรื่องนี้เด็ดตรงความรวยนี่แหละ ซื้อแหลกมากๆ

    #491
    0
  9. #348 MitsukiCarto (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 20:21
    มิติเอ็งจะดีไปไหน
    #348
    0
  10. วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 16:56
    เหมือนแบบอยู่ในเกมส์อ่ะ แนววางแผนชีวิต รึแนวปลูกผักทำฟาร์มไรงี้
    #236
    0
  11. #190 leyjila (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 18:45

    รวยมากกกก อยากอ่านต่อแล้วว

    #190
    0
  12. #184 Fit_cho (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 17:51
    เตรียมพร้อมมาก ฮะๆ😂
    #184
    0
  13. #181 bj vamtoon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 14:31
    รอนะครับ
    #181
    0
  14. #179 MIN&FRONG (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 11:28
    โอ้ยยยย คิดตามแล้วต้องเตรียมของเยอะแบบเยอะมาก แบบมากๆ โหดโคตๆอ่ะ แต่รวยอ่ะนะ 555555
    เกิดเป็นเซียวซาพระเอกค่าตัวแพง ออกมาแล้วยังสบายเพราะมีคนเปย์อีก ชีวิตดี๊ดี
    #179
    0
  15. #178 maymey900 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 11:27
    รวยไปไหน555+
    #178
    0
  16. #174 saithong01 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 21:27
    อวดรวยวนไปข้ะ
    #174
    0
  17. #172 pulu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 20:17

    ชช่าย ชอบตอนซื้อเติมวัสดุมากเลยงัาบ หลังๆก็ยิ่งสนุก แต่น่าเศร้า.....ไม่มีอิงต่อแล้วT^T

    #172
    2
    • #172-1 MeawMeaw🐾(จากตอนที่ 14)
      29 เมษายน 2561 / 21:03
      ดำจีนเรืออากู๋ต่อเลยยย จีนจบแล้ว ไม่ได้งงอะไรมาก พอรู้เรื่องอยู่นะ
      #172-1
    • #172-2 M. Issa(จากตอนที่ 14)
      29 เมษายน 2561 / 23:41
      เดี๋ยวรอดำเป็นเพื่อน 555
      #172-2
  18. #170 cinnamon_kittyz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 17:32
    น้องสายเปย์5555

    โอ้ย เซียวซานี่สบายมากแน่ๆ
    น้องถึงขั้นคิดนั่นคิดนี่เผื่อชีวิตคู่ในวันข้างหน้า
    เป็นศรีภรรยาที่ดีและเพรียบพร้อมจริมๆ

    //ความรวยที่ทำให้คนอ่านแทบกระอักเลือดนี่มันอะไรกัน....//มือกุมอก
    #170
    0
  19. #168 ammykjd (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 17:29
    รอเขาจะพบกัน
    #168
    0
  20. #167 ก้านรั่นทม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 17:14
    ฉันรอคุณอยู่เซียวซา อิอิ
    #167
    0
  21. #166 MIW001 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 17:04
    รวยมากไปแล้ว นายน้อย..นายสามารถซื้อทุกอย่างได้ด้วยความคิดเกี่ยวกับเซียวซา มันเหลือเกินจริงๆสำหรับคนธรรมดาอย่างฉัน นายน้อยบอกที...ที่ทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อที่จะมีความสุขในวันสิ้นโลกกับเซียวซา..งั้นหรอ?
    #166
    0
  22. #165 ApMobile (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 16:56
    ขอบคุณค่ะสนุกมาก
    #165
    0
  23. #164 ตะปบเงา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 16:46
    ขอบคุณที่แปลนะคะ สนุกดี นี่คิดว่าเซียวซาอาจจะเป็นคนที่นายเอกเราช่วยไว้หรือเปล่า เลยปักใจปิ้งๆ 555
    #164
    0