คัดลอกลิงก์เเล้ว

SF EXO kristao - Dear brother

โดย ArTiSt IC

ความรัก... ในคำจำกัดความของหลายๆคนอาจไม่เหมือนกัน แต่สำหรับผม...แค่ได้อยู่ใกล้ๆอย่างนี้ทุกวัน แค่แอบรักก็พอ...

ยอดวิวรวม

613

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


613

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


14
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  15 ธ.ค. 56 / 15:31 น.
นิยาย SF EXO kristao - Dear brother SF EXO kristao - Dear brother | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

SF เรื่องนี้เป็นของชายรักชายนะคะ ^^
ไรเตอร์เป็นคริสเทาชิปเปอร์นะคะยินดีที่รู้จักกับทุกๆคน 

 


ความรัก...

 

ในคำจำกัดความของหลายๆคนอาจไม่เหมือนกัน

 

แต่สำหรับผม...แค่ได้อยู่ใกล้ๆอย่างนี้ทุกวัน

 

แค่แอบรักก็พอ...




 
ฟิคเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับศิลปินนะคะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 ธ.ค. 56 / 15:31


Dear brother

 

ความรัก...

 

ในคำจำกัดความของหลายๆคนอาจไม่เหมือนกัน

 

แต่สำหรับผม...แค่ได้อยู่ใกล้ๆอย่างนี้ทุกวัน

 

แค่แอบรักก็พอ...

 

ณ บ้านแห่งหนึ่ง...

 

บรื้น ........... เอี๊ยด ตึง

 

ผมรีบวิ่งออกมาดูที่หน้าบ้านเมื่อได้ยินเสียงรถยนต์ของพี่อี้ฟาน พี่อี้ฟานกลับมาแล้วสิน่ะ...

 

“พี่อี้ฟานกลับมาแล้วหรอครับ”

 

“ครับผม แล้วทำไมเทาเทาของพี่ยังไม่นอนล่ะครับ นี่มันดึกแล้วน่ะ พรุ่งนี้มีเรียนเช้าไม่ใช่เหรอ”

 

>////< “เทาเทาของพี่” ผมเขินนะพี่อี้ฟานบ้า อย่ามาว่าผมนะเพราะพี่น่ะแหละ ชิชิ

 

“ก็วันนี้พี่อี้ฟานกลับช้านี่ครับ พี่กลับช้าแบบนี้ผมก็เป็นห่วงนะสิ แล้วนี่พี่อี้ฟานทานอะไรมาหรือยังครับ ผมจะได้ทำอะไรให้ทาน ^^

 

“พี่ทานมาเรียบร้อยแล้วครับ พี่ว่าเทาเทาขึ้นไปอาบน้ำพักผ่อนเถอะ พี่ก็จะไปพักผ่อนเหมือนกัน ไปเราไปกันเถอะนะ”

 

“ก็ได้ครับๆๆ ไปกันเถอะ ^^

 

สวัสดีครับคุณผู้อ่านทุกท่าน ผม ฮวางจื่อเทา หรือ เทาเทาของพี่อี้ฟานนั้นแหละครับ >////< ตอนนี้ผมก็อยู่ในห้องนอนของผมเองแหละครับ ^^ ทุกคนคงสงสัยใช่ไหมล่ะว่าผมเป็นใคร พี่อี้ฟานเป็นใคร ผมจะเล่าให้ฟังนะครับ ผมกับพี่อี้ฟานเราเป็นพี่น้องกันครับ แบบพี่น้องคนละสายเลือดนะครับแม่ของผมกับพ่อของพี่อี้ฟาน แต่งงานกันเมื่อ 3 ปีก่อน 3 ปีที่ผมแอบรัก...ใช่แล้วครับ ฮวางจื่อเทาคนนี้หลงรักพี่ชายตัวเองผมหลงรักผู้ชายที่ชื่อ อู๋อี้ฟาน...  อ่าผมเพ้อเจ้ออะไรอยู่เนี่ย 555 ผมไปนอนดีกว่านะครับ เด็กดีไม่อยากโดนดุ ฝันดีครับทุกๆคน ^^

 

Yifan part

 

อ่า...ป่านนี้แล้วเหรอเนี่ย เด็กน้อยของผมจะหลับหรือยังน้า... อ่ะ ขอโทษนะครับลืมแนะนำตัวไปเลย ผม อู๋อี้ฟานของเด็กน้อยเทาเทาครับ(ออกตัวไปนะจ๊ะ อี้ฟาน = = : ไรเตอร์) แม้ไรเตอร์ก็ขอนิดขอหน่อยก็ไม่ได้ ก็ผมเป็นของเทาเทาจริงๆนี่น้า 555 ผมกับเทาเทาเราเป็นพี่น้องต่างสายเลือดกันน่ะครับ ต้องขอบคุณพ่อของผมจริงๆเลยน้า ที่เจอกับคุณแม่ของจื่อเทา ผมถึงได้มีน้องชายที่น่ารัก น่าฟัดขนาดนี้ แต่ผมก็ไม่เคยคิดกับจื่อเทาแค่น้องชายหรอกครับ เด็กอะไรน่ารักเป็นบ้า ^^ แต่ผมก็ไม่เคยบอกเทาเทาเรื่องนี้หรอกมันรู้สึกผิดกับคุณพ่อคุณแม่ยังไงไม่รู้สิ ^^” 555 เวิ่นเวอร์อยู่ได้ ผมไปนอนดีกว่าครับ ฝันดีนะครับทุกคน ฝันดีนะครับเทาเทา อย่าลืมฝันถึงพี่อี้ฟานคนนี้นะ...

 

End Yifan part

 

“เทาเทา ตื่นได้แล้วนะครับเช้าแล้วนะ ไปเรียนสายพี่ไม่รู้ด้วยนะ” เสียงใครมาพูดอยู่ข้างหูผมเนี่ย ออกไปเลยนะ ผมจั๊กจี้ คิคิ

 

“อืมมมมม คุณแพนด้าปล่อยจื่อเทานอนก่อนสิ จื่อเทาง๊วง ง่วง” เอ๋...แล้วทำไมคุณแพนด้าของจื่อเทา ตัวยาวจังเลยเนี่ยแถมมีเสียงหัวใจเต้นด้วย  เอ๊ะ!!!!  หัวใจเต้น เดี๋ยวนะ!!!!

 

“พี่อี้ฟาน!!!! ทำไมพี่มานอนบนเตียงผมอย่างนี้ล่ะ แล้วพี่เข้ามาได้ยังไง ผมล็อกประตูแล้วนะ แล้วนี่พี่....”

 

“โอ้ย เทาเทาใจเย็นๆสิทีล่ะคำถาม ที่พี่มานอนบนเตียงก็เพราะเทาเทานั้นแหละลากพี่ลงมานอนด้วยแถมยังกอดไว้อีก พี่เข้ามาปลุกเราไปเรียนนั้นแหละ วันนี้มีเรียนเช้าไม่ใช่เหรอ หื้ม แล้วเรื่องกุญแจน่ะ เทาเทาลืมหรือเปล่า พี่น่ะมีกุญแจของทุกห้องในบ้านนี้นั้นแหละ รู้หรือยังครับ เจ้าแพนด้าขี้เซา” อือออออ แล้วทำไมพี่อี้ฟานต้องยิ้มแบบนั้นด้วยล่ะ รู้ไหมครับ เทาเทาของพี่จะละลายแล้ว >/////////////<

 

“แหะๆ ขอโทษครับ ก็ผมลืมนิ งั้นผมไปอาบน้ำนะครับ พี่อี้ฟานลงไปรอข้างล่างเลยครับ เดี๋ยวผมลงไป ^^

 

ปัง... โอ้ยยยยยยย หัวใจจะวายตาย จื่อเทานะจื่อเทา ไปดึงพี่เขามานอนกอดอย่างนั้นได้ยังไง แล้วจะมองหน้าพี่อี้ฟานยังไงเนี่ย เขินจะตายอยู่แล้ว >/////////////////////<

 

30 นาทีผ่านไป

 

ตึง ตึง ตึง

 

“เอ๊ะ ทำไมพี่อี้ฟานยังไม่แต่งตัวล่ะครับ วันนี้ไม่ไปทำงานเหรอครับ” ผมสงสัยจริงๆนะ ปกติจะต้องใส่สูทเตรียมไปทำงานแล้วแท้ๆแต่ทำไมวันนี้...

 

“อ่อ พอดีเมื่อวานพี่เคลียร์งานเรียบร้อยแล้วนะ วันนี้เลยหยุดพัก”

 

“อย่างนี้นี่เอง รับทราบครับผม !!!!

 

5555 มาๆมาทานข้าวเช้าเลยตัวแสบ เดี๋ยวพี่ขับรถไปส่ง” ว้าว ข้าวต้มกุ้ง ของโปรดผมเลย

 

“เอ๋ เดี๋ยวผมให้คุณลุงดูจุน ไปส่งก็ได้นี่ครับ พี่อี้ฟานจะได้พักผ่อนด้วย”

 

“เถอะน่า ให้ลุงดูจุนพักบ้างเถอะ เดี๋ยววันนี้พี่ไปส่งเอง นะครับ”

 

“ยังงั้นก็ได้ครับ       พี่อี้ฟานแล้วคุณพ่อกับคุณแม่จะกลับมาวันไหนเหรอครับ”

 

“คงจะอีก 4-5 เดือนนี่แหละ ถามทำไมล่ะ หรือว่าเทาเทาคิดถึงคุณแม่”

 

“นิดหน่อยน่ะครับพอท่านไม่อยู่ผมก็เหงานิดหน่อย แหะๆ”

 

555 ลูกแง่จริงๆนะเราเนี่ย” พูดแล้วไม่ต้องยีหัวผมก็ได้นะครับคุณพี่ชาย คุณน้องชายทำตัวไม่ถูกนะครับ >//<

 

“พี่อี้ฟานก็ผมไม่ได้ติดท่านขนาดนั้นซักหน่อย แค่คิดถึงท่านเอง”

 

5555 จ้าๆ พี่เชื่อเทาเทา เอาเพิ่มไหมข้าวต้มกุ้งเนี่ยของโปรดเราไม่ใช่หรือไง”

 

“ไม่เอาแล้วครับ อิ่มแล้วล่ะ เราไปกันเถอะครับ”

 

“โอเคๆ ไปกันเถอะ เดี๋ยวจะสาย”

 

ณ มหาลัย XOXO

 

เอี้ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

“งั้นผมไปก่อนนะครับพี่อี้ฟาน เดี๋ยวเรียนเสร็จแล้วผมโทรหา”

 

“เดี๋ยวก่อนสิเทาเทา พรุ่งนี้เทาเทาว่างไหม พี่จะชวนเราไปเที่ยวน่ะ เราไม่ได้ไปกันนานแล้วนะ”

 

“อ่า ได้ครับพี่อี้ฟาน เดี๋ยวผมจะเคลียร์เวลาไว้ให้นะครับ ^^

 

“น่ารักที่สุดเลย เทาเทาของพี่ตั้งใจเรียนนะครับ จุ๊ฟ”

 

บรื้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

 

อ่า พี่อี้ฟานบ้าที่สุดเลย มาจุ๊ฟแก้มกันอย่างนี้ได้ยังไง ผมโตแล้วนะ หน้าต้องแดงแน่ๆเลย แล้วพี่อี้ฟานจะเห็นไหมเนี่ย อือออออออออ อายจังเลย เขินด้วย โอ้ย พี่อี้ฟาน บ้า บ้า บ้า บ้า บ้า

 

“ไอ้กังฟูแพนด้า มายืนบ้าหน้าแดงอะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย ลมมันเย็นหรือไง 55555” ไอ้เซตุงปากเสียแต่เช้าเลย คนกำลังอารมณ์ดีๆ หึ้ม

 

“โหย อะไรดนจิต ดนใจ ให้เซฮุนสุดตุง มาเช้าอย่างนี้ล่ะครับหรือเมื่อคืนนอนไม่หลับวะ 5555” ยักคิ้วให้มันที่หนึ่ง แม้สะใจจริงๆครับ 5555 อ่า ใช่ครับคุณผู้อ่านนี่ โอเซฮุน ฉายา เซฮุนสุดตุง เพื่อนซี้ไม่มีซั้วของผมเองแหละครับ ^^

 

“โอ้โห แซวแรงนะไอ้กังฟูแพนด้า รู้ว่าไม่ชอบ แซวกันอยู่ได้ทั้งแกทั้งไอ้ดำตับเป็ดเลย ฮ่วยคนหล่อเซ็ง” 555 ดูมันทำ ดูมันทำ น่าตบจริงๆเลย

 

“แกว่าใครดำตับเป็ดวะ ไอ้เซตุง เดี๋ยวตบลงไปจูบพสุธาซะนี่ เอาม่ะ” มาแล้วครับเจ้าของฉายา ดำตับเป็ด หรือคิมจงอินเพื่อนซี้สุดซั้วของผมอีกคน ที่จริงจงอินก็ไม่ได้ดำขนาดนั้นหรอกครับ แค่ดำกว่าเซฮุน มันเลยเรียกดำตับเป็ดเท่านั้นเอง

 

“โอ้โห ชื่อกูมีนะครับช่วยๆเรียกกันหน่อย โอเซฮุนนะครับ เรียกๆกันบ้างทั้งมหาลัยจะเรียกกูเซตุงกันหมดอยู่แล้ว” ดูมันบ่นสิครับ 5555 บ่นเป็นตุ๊ดไปได้

 

“เอาน่าๆ มันก็เหมาะกับมึงดีนะ ไปๆ ไปนั่งหน้าคณะดีกว่าอยู่แถวนี้ลมเย็นวะ 5555” แล้วพวกผมก็เดินกันมาที่หน้าคณะบริหารธุรกิจ พวกผมทั้ง 3 คนเราเรียนคณะเดียวกันหมดเลยครับ พวกเรารู้จักกันตั้งแต่ปี 1 จนตอนนี้ก็ปี 4 แล้ว เวลามันผ่านไปไวจริงๆนะครับเนี่ย

 

“เออ แล้วตกลงมึงไปยืนบ้าหน้าแดงอยู่หน้าม.ทำไมวะ” เซฮุนมันถามผมแหละครับ แม้จะให้เล่าก็กระไรอยู่ เขินเป็นนะครับ อ่อ สองคนนี้มันรู้เรื่องที่ผมชอบพี่อี้ฟานนะครับ แล้วพวกมันก็รับได้เพราะพวกมันก็มีแฟนเป็นผู้ชายเหมือนกัน แถมยังคอยให้คำปรึกษาอีกด้วย เห็นแบบดีพวกมันก็เป็นคนดี(มั้ง)นะครับ 555

 

“พอดีวันนี้พี่อี้ฟานมาส่งน่ะ แล้วก็ชวนไปเที่ยวด้วยกันพรุ่งนี้ก็แค่นั้นแหละ” ผมไม่มีวันเล่าเรื่องโดนจุ๊ฟเด็ดขาดเดี๋ยวพวกมันล้อตายเลย อือออออ พูดแล้วก็เขินอ่ะ >///<

 

“กูว่ามันต้องมีอีกแน่ ไม่งั้นจู่ๆมึงก็ไม่ยิ้มแล้วเขินอย่างนี้หรอก มึงบอกกูมาเลยนะจื่อเทา” แม้คุณจงอินครับมึงมาสังเกตอะไรกูเนี่ย โอ้ยเขินครับเขิน

 

“เออน่า รู้แค่นี้ก็พอแล้วพวกมึงน่ะ ไปๆขึ้นเรียนๆ”

 

“เออๆ เบี่ยงประเด็นเก่งจริงๆนะมึงเนี่ย ไป เรียนก็เรียน” ฮู้ รอดตัวแล้วล่ะครับ ถ้าพวกมันรู้เนี่ย ผมอายมุดดินแน่ๆเลย >//<

 

กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

 

“เฮ้ จื่อเทา จะรีบไปไล่ควายที่ไหนวะ รอพวกกูด้วย” โถ่ มึงจะอะไรกับกูคร้าบกูรีบ พี่อี้ฟานนะพี่อี้ฟานบอกว่าเรียนเสร็จจะโทรไปแท้ๆ แล้วยังไงมารออยู่หน้าม.อย่างนี้ล่ะ หึ้ม น่าตีจริงๆเลย

 

“เออน่า กูรีบเจอกันวันจันทร์นะโว้ย กูไปแล้ว รักพวกมึงนะ!!!

 

กรี๊ดดดดดดดดดดด ... เสียงบ้าอะไรเนี่ยหนวกหูชะมัด กินนกหวีดกันเข้าไปหรือไงเนี่ย คนยิ่งรีบๆอยู่

 

“แกคนนั้นใครอ่ะแก โคตรหล่ออ่ะแก ผู้ชายอะไรชวนฝันชะมัด ถ้าได้เป็นแฟนนะแก กรี๊ดดดด” ผู้หญิงพวกนี้กรี๊ดใครกันล่ะเนี่ย อ่ะ ผมเห็นต้นตอแล้ว พี่อี้ฟาน!!! ยืนเท่พิงประตูรถอยู่ได้ รู้ไหมเพราะตัวเองจะเกิดจลาจลแล้วเนี่ย = =

 

“อ่ะ เทาเทา ออกมาแล้วหรอพี่รอเราตั้งนานแหนะ ไปกันเถอะวันนี้กินข้าวเย็นข้างนอกกันนะ ^^” อย่ายิ้มครับอย่ายิ้มเดี๋ยวมีคนเป็นลมมมมมมมมม

 

ตึง “มีคนเป็นลม มีคนเป็นลม หลีกทางด้วยค่ะ” นั้นไงขาดคำที่ไหน เฮ้ออออออออ

 

“ไปครับพี่อี้ฟาน อยู่ตรงนี้นาน เดี๋ยวมีคนตายซะเปล่าๆ” เพลียครับเพลีย จื่อเทาเพลียจริงๆนะ

 

ปัง  บรื้นนนนนนนนนนนนนนนนนน

 

“พี่อี้ฟานเนี่ยดื้อจริงๆเลยนะครับผมบอกแล้วไงว่าเดี๋ยวเรียนเสร็จผมจะโทรหา แล้วทำไมมารับผมก่อนอย่างนี้ล่ะครับ” งอนครับงานนี้ จื่อเทางอนพี่อี้ฟานแล้ว ไม่เคยฟังกันบ้างเลย หึ้ม

 

“โถ่ อย่างอนพี่เลยน่ะ พี่แค่ทนคิดถึงเทาเทา ไม่ไหวแค่นั้นเอง หายโกรธพี่นะคนดีนะนะนะนะนะ” พี่อี้ฟานบ้า ใครให้ง้อแบบนี้เนี่ย เขินนะครับเขินนนนนนนนนนนน

 

“หายงอนก็ได้ครับ  แล้วนี่พี่อี้ฟานจะพาผมไปไหนครับเนี่ย”

 

“พี่จองห้องอาหารญี่ปุ่นไว้แล้วล่ะ วันนี้เราไปกินอาหารญี่ปุ่นกันนะ” ว้าว อยากกินแซลมอนจังเลย อาหารญี่ปุ่น อาหารญี่ปุ่น

 

“โอเคเลยครับ ขับเร็วๆเลยผมหิวแล้ว”

 

ณ ร้านอาหารญี่ปุ่น

 

“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าได้จองไว้หรือป่าวค่ะ”

 

“ครับ อู๋อี้ฟานครับ”

 

“เชิญด้านนี้เลยค่ะ” ว้าว บรรยากาศที่นี้ดีมากๆเลยล่ะครับ มันรู้สึกถึงความเป็นญี่ปุ่นสุดๆเลยล่ะ พนักงานก็ใส่กิมโมโนด้วย สุดยอดเลยล่ะครับผมชอบจัง ^^

 

“เป็นไง เด็กน้อยชอบหรือเปล่าครับ”

 

“ชอบมากๆเลยล่ะครับพี่อี้ฟาน ตกแต่งน่ารักจังเลย”

 

“ดีแล้วล่ะที่เทาเทาชอบ พี่สั่งอาหารไว้แล้วนะ เดี๋ยวอีกซักพักก็คงมา คนดีของพี่รอได้ใช่ไหมครับ” ผมเผลอไปสบตาพี่อี้ฟานเข้าล่ะครับ เขินชะมัด อยู่ไม่ได้แล้ววววว

 

“ระ รอได้ครับ งั้นผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ”

 

Yifan part

 

อ่า เด็กอะไรเนี่ยน่าฟัดชะมัด ตั้งแต่เมื่อเช้าที่หน้าแดงใส่ผมแล้ว ยังเมื่อกี้อีก จะทำให้ผมหลงไปถึงไหนกันน้า เด็กน้อยคนนี้เนี่ย    อ่ะ อาหารมาแล้วล่ะ เทาเทาของผมก็มาแล้วด้วยเรามาทานกันดีกว่านะครับทุกๆคน(แน่ใจนะชวนทุกคน : ไรเตอร์) ไว้คราวหน้าเถอะครับ ขอผมสวีทกับจื่อเทาก่อน (โถ่ พี่ฟานเอ่ยยยยยยยย : ไรเตอร์)

 

“มาเร็วเข้าจื่อเทา เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน มีแซลมอนด้วยน่ะ” ดูทำหน้าเข้าเป็นเด็ก 3 ขวบหรอไงกันน่ารักซะไม่มี

 

“ว้าววววว น่ากินมากเลยครับพี่อี้ฟาน งั้นทานแล้วนะครับ” ดูสิๆ ได้ของกินแล้วลืมพี่เลยนะเนี่ย น่าน้อยใจจริงๆเลย แต่ถ้าใครมาเห็นท่าทางแบบนี้ก็คงโกรธไม่ลงหรอกครับ น่ารักซะขนาดเนี่ย อ่า ผมทานบ้างดีกว่าเดี๋ยวจะไม่ทันเจ้าแพนด้าน้อย ^^

 

“อ่า อิ่มจังเลย อร่อยมากๆเลยด้วย คิคิมีความสุขจัง” หึหึ น่ารักจริงๆให้ตายน่าจัดมาฟัดซักรอบสองรอบ -.,-

 

“เทาเทา ปากเลอะแล้วครับ กินยังไงเนี่ย กี่ขวบแล้วหื้ม” 555 น่าแดงเลยครับเขินขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย ให้ตายสิน่ารักจริงๆ

 

End Yifan part

 

โอ้ยแก้มจะระเบิดแล้วครับ พี่อี้ฟานบ้า ใครให้เอานิ้วมาเช็ดคราบแล้วเอาไปเลียกัน จื่อเทาเขินนะครับ จื่อเทาเขิน >////<

 

“พะ พี่อี้ฟานอิ่มหรือยังครับ ผมง่วงนอนแล้วล่ะเรากลับกันเถอะครับ”

 

“โอเค งั้นออกไปพร้อมกันเลยแล้วกันจะได้กลับไปนอนกันนะ ^^

 

“คะ ครับ” ยิ้มทำไมนักหนาเนี่ย โอ้ย เขินครับใครก็ได้ช่วยจื่อเทาด้วย งืออออออ

 

ณ บ้านตระกูลอู๋

 

“เทาเทา ถึงบ้านแล้วนะ เทาเทา”

 

“งือ พี่อี้ฟานถึงบ้านแล้วหรอครับ” ง่วงสุดเลยครับตอนนี้ ฮ้าววววววววววววว

 

“ใช่แล้วครับ ไปๆอาบน้ำพักผ่อน เดี๋ยวพรุ่งนี้ 10 โมงไปเที่ยวกันนะครับ”

 

“โอเคครับผม ฝันดีนะครับพี่อี้ฟาน”

 

“ฝันดีครับเทาเทา”

 

เช้าวันต่อมา

 

ตึง ตึง ตึง

 

“พี่อี้ฟาน!! ผมเสร็จแล้วไปกันหรือยังครับ” ตื่นเต้นที่สุดเลย จะได้ไปเที่ยวกับพี่อี้ฟานแล้ว ไม่ได้ไปด้วยกันตั้งนาน อิอิ

 

“จ้าๆ นี่เทาเทาวันนี้อี้ชิงจะเป็นบอดี้การ์ดให้เทาเทาด้วยน่ะ ได้หรือเปล่าครับ” เอ๊ะ พี่อี้ชิง!!! อยู่ไหนเนี่ย จื่อเทาคิดถึงพี่ที่สุดเลย อ่อ พี่อี้ชิงเป็นเลขาของพี่อี้ฟานน่ะครับแล้วพี่แกก็ใจดีกลับผมมากๆ ผมรักพี่อี้ชิงที่สุดเลย

 

“แล้วพี่อี้ชิงอยู่ไหนล่ะครับ”

 

“อยู่ที่รถนั้นแหละ เทาเทา...” ผมวิ่งออกมาแล้วล่ะ พี่อี้ฟานจะพูดอะไรน่ะ เดี๋ยวค่อยถามแล้วกันไปหาพี่อี้ชิงก่อน

 

“พี่อี้ชิง จื่อเทามาแล้ววววววววว” หมับ พี่อี้ชิงยังตัวเล็กเหมือนเดิมเลยน่ารักจัง

 

“จื่อเทาปล่อยพี่ก่อนสิ เดี๋ยวคุณอี้ฟานก็ไล่พี่ออกพอดี 555

 

“ถ้าพี่อี้ฟานทำอย่างนั้น จื่อเทาไม่ยอมแน่!!!” ผมไม่ยอมให้เอาที่ปรึกษาหัวใจผมไปไหนหรอก พี่อี้ชิงรู้เรื่องผมกับพี่อี้ฟานล่ะครับ แถมยังเป็นที่ปรึกษาที่ดีสุดๆอีกด้วย

 

555 นั้นสิน่ะ คุณอี้ฟานตามใจเด็กดื้อคนนี้จะตายไป” งือ อย่ามาบิดจมูกผมน่ะ

 

“ผมไม่ดื้อซะหน่อย ไม่เชื่อพี่อี้ชิงถามพี่อี้ฟานดูสิครับ”

 

“น้องชายนายน่ะดื้อจะตายอี้ชิง ดื้อสุดๆเลยล่ะ” ทำไมพี่อี้ฟานพูดงี้อ่ะ งอน งอน งอน

 

“งอนพี่อี้ฟานแล้ว เชอะ”

 

555 ไปกันเถอะอี้ชิง เดี๋ยวจะร้อนเปล่าๆ”

 

“ครับ คุณอี้ฟาน”

 

บรื้นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

 

ณ สวนสนุกสโนแลนด์

 

“ว้าว สวนสนุกล่ะ สวนสนุก พี่อี้ฟานเร็วๆสิครับ” สวนสนุกไม่ได้มานานมากแล้วน่ะเนี่ย คิดถึงที่สุดเลย

 

“เทาเทาใจเย็นๆสิ มาๆมาทางนี้” พี่อี้ฟานอ่า ก็ผมอยากเล่นนี่น่า อย่างเล่นทุกอย่างเลย

 

“ครับผม”

 

“ใส่นี่ไว้น่ารักดีน่ะ” หะ หูแมว พี่อี้ฟานคิดอะไรอยู่เนี่ย >////<

 

“น่ารักดีน่ะจื่อเทา อิอิอิ” พี่อี้ชิงบ้า แซวกันทำไมเนี่ยเขินนะ

 

“พะ พี่อี้ฟานไปทางนู่นเถอะครับ ผมอยากเล่นเครื่องเล่นแล้ว”

 

Yifan part

 

วันนี้เด็กน้อยของผมร่าเริงสุดๆเลยล่ะครับ เล่นนู่นเล่นนี่ไม่มีเหนื่อยเลย ทำให้คนมองอย่างผมเนี่ยมีความสุขสุดๆเลยล่ะครับ เด็กคนนี้คือความสุขที่แท้จริงของผมเลย

 

“พี่อี้ฟาน ผมหิวน้ำไปซื้อน้ำกันเถอะครับ ^^” ยิ้มมาก็ตามใจแล้วนี่ยิ่งมาเกาะแขนแบบนี้เนี่ยอี้ฟานคนเนี่ยเทให้หมดใจเลยครับผม

 

“ครับๆไปกันเลย”

 

“กรี๊ดดดดดดดดดด นั่นหล่อนทำอะไรน่ะ อย่ามายุ่งกับอี้ฟานของฉันนะย่ะ” เจสสิก้า เธอมาได้ยังไงเนี่ย!!!!

 

“คะ คุณเป็นใคร ละ แล้วทำไมผมจะยุ่งกับพี่อี้ฟานไม่ได้” เทาเทาของผมเสียงสั่นเชียว สงสัยจะตกใจสินะ อยู่ๆก็โดนดึงออกไปแบบนี้

 

“ฉันก็เป็นแฟนอี้ฟานนะสิย่ะ แล้วเธอล่ะเป็นใคร จะมาแย่งแฟนฉันหรือไงห๊ะ!!!

 

“ฟะ แฟน พี่อี้ฟาน ฮึก ผะ ผม ผะ ผม ขอตัวนะครับ”

 

“เดี๋ยวจื่อเทาเดี๋ยว มันไม่ใช่ เดี๋ยว...” จื่อเทาร้องไห้ ผม ผม ผม...ต้องตามไป

 

“อี้ฟานจะไปไหนหรอคะ อยู่เที่ยวกับเจสก่อนสิค่ะ”

 

“คุณ!!!! ปล่อยผมน่ะ เราเลิกกันไป 7 ปีแล้วนะเจสคุณต้องการอะไรอีก คุณเป็นคนทิ้งผมไปเองนะ!!!

 

“เจสก็กลับมาแล้วนี่ค่ะ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมค่ะอี้ฟานนะ”

 

“ไม่!!! ผมไม่รักคุณแล้ว อี้ชิงฉันฝากด้วยนะ”

 

“ครับคุณอี้ฟาน” จื่อเทาผมต้องหาจื่อเทา จื่อเทาฟังพี่อธิบายก่อนนะ

 

“เดี๋ยวสิค่ะอี้ฟาน เดี๋ยว...”

 

“จะไปไหนล่ะครับคุณเจสสิก้ามากลับผมดีกว่านะครับ”

 

“ปล่อยนะ นี่ปล่อยสิ บอกให้ปล่อยไง อี้ฟานค่ะ”

 

End Yifan part

 

พี่อี้ฟานมีแฟนแล้ว ทำไม ทำไม ทำไมมันเจ็บจังเลย ฮึก เจ็บ ฮึก แล้วเราจะทำยังไงดี จะตัดใจจากพี่อี้ฟานยังไงดี ฮึก ฮึก เซฮุนใช่เซฮุน

 

ตู้ดดดดดดดดดด  คลิก

 

(ยอโบเซโย)

 

“เซ ฮึก เซฮุน”

 

(เฮ้ยจื่อเทาเป็นอะไรวะ ร้องไห้ทำไมใครทำอะไรแก!!)

 

“พี่ ฮึก พี่อี้ฟาน ฮึก มีแฟนแล้ว ฮืออออออ”

 

(เฮ้ยๆ ใจเย็นๆ แกถามพี่เขาหรือยังวะ มันอาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันก็ได้)

 

“แต่ ฮึก ผู้หญิงคนนั้น...” คลิก

 

“พี่อี้ฟานนั้นโทรศัพท์ผมนะ เอาของผมคืนมานะ” พี่ตามมาทำไม พี่รู้ไหมยิ่งผมเห็นหน้าพี่ผมก็ยิ่งเจ็บ TT

 

“เรามีเรื่องต้องคุยกันนะเทาเทา”

 

“ไม่!!! ผมไม่คุย พี่ปล่อยผมนะปล่อย ฮึก” ตีให้ตายเลยพี่อี้ฟานบ้าทำผมเสียใจ ฮึก

 

“มานี่เลยเลยเทาเทา ไปกับพี่” แล้วพี่จะพาผมมาขึ้นชิงช้าสวรรค์ทำไม่เนี่ย อย่างนี้ผมก็ไม่มีทางหนีนะสิ

 

“เทาเทาฟังพี่หน่อยน่ะ คนคนนั้นไม่ใช่แฟนที่น่ะ เป็นแค่แฟนเก่าน่ะ”

 

“..........”

 

 

“พี่เลิกกับเขาไปตั้ง 7 ปีแล้วนะ”

 

“..........”

 

“เทาเทา พูดอะไรบ้างสิ”

“พี่จะให้ผมพูดอะไรล่ะครับ ผมพูดไม่ออกหรอก ผมรู้แค่ผมเจ็บ ฮึก” น้ำตาบ้าไหลทำไมเนี่ย พี่อี้ฟานก็รู้หมดสิ ฮึก

 

“โอ้ๆไม่ร้องนะ ไม่ร้อง พี่เป็นของเทาเทาคนเดียวนะไม่ไปเป็นของใครหรอก พี่รักเทาเทานะ” พี่จะมากอดผมทำไมเนี่ย หมดเลยอารมณ์เศร้าผม เขินแทนแล้วเนี่ย >////<

 

“.........”

 

“พี่ไม่ได้รักเทาเทา แบบน้องชายหรอกน่ะ พี่รักเทาเทา ในแบบที่ผู้ชายคนหนึ่งจะรักใครสักคน”

 

“พะ พี่อี้ฟานหมายความว่า...”

 

“เทาเทาเป็นแฟนกับพี่ได้ไหมครับพี่สัญญา พี่จะรักเทาเทา ดูแลเทาเทาตลอดไปเลยนะ”

 

“แต่เรื่องคุณพ่อกับคุณแม่...อือ” พี่อี้ฟานบ้ามาจูบผมทำไมเนี่ย เขินนะเขิน >////<

 

“พี่จะเป็นคนอธิบายให้ท่านเข้าใจเองตกลง เทาเทายอมเป็นแฟนกับพี่นะครับ” อย่ามาทำหน้าอ้อนน่ะ พี่อี้ฟานบ้า >//<

 

“กะ ก็ได้ครับ”

 

“งั้น..พี่ขอจูบได้ไหมครับ”

 

“มะ...อือ” ไม่ฟังกันบ้างเลยพี่อี้ฟานบ้า แล้วจะมาถามทำไมเนี่ย เฮ้อวันนี้เป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุดเลยล่ะครับ >///<

 

บางทีการได้อยู่ใกล้กับคนที่เรารักทุกๆวันก็เป็นความสุขอย่างหนึ่ง

 

ได้แอบรักเขาอยู่เงียบๆคนเดียวก็สุขใจแล้ว

 

แต่ถ้าคนนั้นก็รักเราเหมือนกันเนี่ยมันมีความสุขสุดๆเลยล่ะครับ ^^

 

ฮวางจื่อเทา

 

THE END

 

คุยกับไรเตอร์ : อ่า เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องแรกของไรต์เองนะคะ ยังไงก็ติชมกันได้น้า น้อมรับทุกคำติชมนะคะ ^^ ชอบไม่ชอบยังไงก็เม้นบอกไรต์กันมากๆนะคะ ถ้ามีคำผิดก็ขอโทษด้วยนะคะ

 

ขอบคุณที่คุณเข้ามาอ่าน รักคนอ่านทุกคนเลยค่ะ ^^

 

Artist IC

 

 

 

 

ผลงานทั้งหมด ของ ArTiSt IC

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 ตุลาคม 2558 / 13:00
    เทา เทา น่ารักอ่ะ อพค ก็แหมก็หลงน้องบ้าน้องจิง
    #3
    0
  2. วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 18:24
    เทาเทาน่ารักมากค่ะ
    อพคก่อบ้าน้อง
    รักกันตะหลอดไปนะ
    #2
    0
  3. วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 00:28
    จองคอมเม้นท์แรก

    อ่านจบจะกลับมาเม้นท์ครับ

    จุ๊บ
    #1
    0