อีโล้นซ่ามาแล้ว -_-+

ตกใจล่ะสิ!!!!

ตกใจหรือเปล่า!!!!

ตกใจหน่อยนะ -_________-;;


ซิงมี่หายดีแล้วน๊า~~

เพราะทุกคนช่วยกันอวยพรแน่ๆ เลย T   T

ฮือ....

อ่านได  อ่านเม้นแล้วมันตื้นตัน

ขอบคุณทุกๆ คนจริงๆๆๆๆๆ

ขออภัยด้วยที่ยังไปเยี่ยม และขอบคุณถึงมายไอดีของทุกคนไม่ได้

เพราะซิงเหมยสามารถใช้คอมฯ ได้ครั้งละแป๊บเดียว

เนื่องจากมันกระทบกระเทือนคลื่นสมองนิดหน่อย

ถ้าหายดีแล้วจะไปเยี่ยมไอดีของทุกๆ คนเลยนะจ้ะ ^^

สัญญาจ้ะ ^^




มาพูดถึงฝันร้ายนั้นบ้างดีกว่า T   T

ซิงเหมยจำเหตุการณ์อะไรไม่ได้เลย -_- (แล้วแกจะพูดถึงทำไมไว)

เหอะๆๆๆ

จำได้ก็ตั้งแต่ตอนที่ออกมาจากห้อง ICU นั่นแหละ

รู้แต่ว่ามีอะไรมาอุดรูจมูก -_-^ (สายอ็อกซิเจน)

กินอะไรก็อ้วก TOT (ทั้งๆ ที่อาหารอร่อยแท้ๆ)

จำเพื่อนผิด (ดันไปเรียกมันเป็นชื่อคนที่มันเกลียด -_-;)

มองไม่เห็นพี่กอล์ฟ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

อันหลังสุดที่โกรธตัวเองมากๆ

เพื่อนมันอุตส่าห์พาพี่ภสุมาเยี่ยมฉันดันไม่รู้ตัว!!!

แว๊กกกกกกกกกกก

อยากเอาหัวโขกกำแพง!! >______<

กล้าเมินคนหล่อได้ยังไง!!!!  แย่มากๆๆๆๆๆๆๆ

ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

แต่ก็ต้องขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนมากๆ

ที่เป็นห่วงและมาเยี่ยม

นมทั้งหลายแหล่ที่เพื่อนๆ เอามาเยี่ยมยังกินไม่หมดเลย -_-*



พอรู้ว่าเพื่อนมาเขียนไดให้  มีคนมาเม้นให้

แถมมีตั้งหลายคนที่มาเยี่ยมโดยไม่คาดว่าพวกมันจะมา

ซิงเหมยก็ดีใจจนน้ำตาคลอแล้วไหลพรากอาบแก้ม

ทุกๆ คนดีกับซิงเหมยจังเลย

ทั้งๆ ที่เราเป็นคนบ้าๆ บอๆ แท้ๆ

แต่ทุกคนกลับเป็นห่วง

ไม่รู้จะพูดอะไรไปมากกว่าคำว่าขอบคุณ

และขอให้คำอวยพรของทุกคนส่งผลบุญกลับไป

ให้ทุกคนมีสุขภาพที่แข็งแรงไม่เจ็บไม่ปวดนะคะ

ตอนนี้เหมยรู้แล้วว่า

พรใดก็ไม่ประเสริฐเท่ากับการที่เรามีสุขภาพแข็งแรงหรอกค่ะ ^^



ตอนนี้ข้าน้อยเป็นไงบ้างงั้นหรือ?

หึหึหึหึ... -_____-

พี่กอล์ฟก็พี่กอล์ฟเหอะ...  เจอนังเหมยไปแล้วจะยอมแพ้ในความหล่อ

ทรงผมสกินเฮ้ดเบอร์หนึ่งที่ตัดโดยคุณหมอเอกราช

ทำให้นังเหมยหมดความงามไปเลย -_-^^^

กรี๊ดดดดดดดดดด  หมอบ้า!!

กล้าดียังไงมาตัดผมของฉ๊านนนนนนนนนนนนน

(ถ้าเขาไม่โกนหัวแกแล้วเขาจะช่วยแกได้หรอ!!!)

เออนั่นสิ... -_-;

คงอีกนานกว่าซิงเหมยจะมีผมดกดำเหมือนเดิม TOT

ฮือ.......

แต่ไม่เป็นไร...รอดตายก็ดีแล้วเนอะๆๆ ^^




ส่วนเรื่องกีฬาสี... อุตส่าห์ทุ่มทุนสร้าง

ดันไม่ได้เต้นซะงั้น TOT  โฮ..........

อุตส่าห์ว่าจะสวยสักวันแท้ๆ

ดันขี้เหร่กว่าเดิมอีก -_____-^

แต่ว่าฉันไปดูนะพวกแก....  เต้นกันได้เริ่ดมากมาย

คนที่ไม่นึกว่าจะมาร่วมก็มาร่วมในการแสดง

โห...ทำได้ไง  สุดยอดๆๆๆ >_<



เดี๋ยววันอังคารหน้าก็คงจะไปโรงเรียนได้...

ฟู่...-o-~~

แค่คิดก็รู้สึกเหนื่อยๆ ขึ้นมาแล้ว

ขนาดตอนปกติอ่านหนังสือก็ยังจะบ้าตาย

แล้วนี่สมองไม่ปกติ... คงจะเลือดพุ่งออกหัวตายแน่ๆ เลย

แต่ว่ายังไงซิงเหมยคนนี้ก็ทรดอดทนอยู่แร้วววว!

ซิงเหมยคนนี้จะกลับมาเป็นซิงเหมยคนเดิม

ที่บ้าบอโป้งฉึ่ง! และหื่นถึงขั้นโสดาบัน -__-

ซิงเหมยคนนี้จะกลับมาเป็นดาวทอแสงให้ทุกคนได้หัวเราะ

กับนิยายฮาๆ ที่จะพยายามจนถึงที่สุดอีกครั้ง!!

หวังว่าทุกคนคงจะคอยให้การสนับสนุนนะคะ ^^

และทรายคนนี้จะกลับไปเป็นเพื่อนบ้าๆ ของเพื่อนๆ

ไปฟังคำพูดฮาๆ   ที่จริงบ้างไม่จริงบ้าง

หลอกบ้าง  หยอกบ้างกับพวกแก...

พวกแกยังอยากให้ฉันกลับไปอยู่ใช่ไหม ^^

ขอบคุณพ่อกับแม่มากๆ ที่คอยดูแลลูกสาวคนนี้

คนที่รักและห่วงใยเราสุดๆ คือสองคนนี้จริงๆ

หนูไม่รู้ว่าวันนั้นพ่อ  แม่  ร้องไห้มากขนาดไหน

แต่หนูจะไม่มีทางทำให้น้ำตาไหลออกมาจากดวงตา

ของพ่อกับแม่อีกแล้ว

ต่อจากวันนี้ไปหนูจะสร้างแต่รอยยิ้มให้พ่อกับแม่

จะสร้างทุกอย่างให้พ่อกับแม่

หนูรักพ่อกับแม่มากนะคะ ^^

ขอบคุณแฟนคลับทุกๆ คน  ไม่สิ

ไม่เอาคำว่าแฟนคลับดีกว่าเพราะว่ามันจะดูห่างเหินกันเกินไป

ขอบคุณน้องสาว  พี่สาว น้องชาย พี่ชายทุกคน

ที่คอยสนับสนุนนิยาย  คอยอ่าน  คอยเม้นให้กำลังใจ

ติชมต่างๆ

และคนอื่นๆ ที่รู้จักกันในโลกอินเตอร์เน็ต

เล่นเอ็ม  เล่นบอร์ด  เยี่ยมเยียนกันทางไอดี

ขอบคุณมากๆ ที่แม้ว่าไม่เคยพบหน้าแต่ก็ยังมอบความห่วงใย

และคำอวยพรดีๆ ให้ซิงเหมยคนนี้หายเร็ววัน

ขอบคุณมากๆ นะคะ ^^

ขอบคุณเพื่อนทุกๆ คน  คนสนิททุกๆ

ที่คอยถามไถ่สาระทุกข์สุขดิบ... ^^

ทุกคนทำให้ซิงเหมยคนนี้ยิ้มได้  ร้องไห้ได้ด้วยความตื้นตัน

ขอบคุณมากๆ

ถึงนังกิ๊ฟ  แกเป็นไงบ้างวะ

หายดีหรือยัง...  ไปแรดที่โรงเรียนได้ยังเนี่ย

วันนั้นขอโทษนะเว้ยที่กลิ้งไปทับแก -_-

แกคงหนักมากใช่ป่ะ  แหม...ตัวฉันก็ใหญ่กว่าตัวแกตั้งหลายเท่า

หายเร็วๆ นะเฟ้ยยย >_<

น่าอิจฉาว่ะแกไม่โดนโกนหัวเหมือนฉัน T   T

แต่ก็ดีแล้วแหละ...  ฉันดีใจนะที่แกไม่เป็นไร ^^

หายเร็วๆ นะเพื่อน!!

และสุดท้าย

ขอบคุณพี่ดิวมากๆ ที่ให้โอกาสซิงเหมย

ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขียนนิยายเป็นจนวันนี้

พี่ดิวทำให้ชีวิตของซิงเหมยดีขึ้น  และยังช่วยให้ซิงเหมย

คนนี้ได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก

ขอบคุณพี่ดิวและทีมงานคัมออนทุกคนนะคะ^^

ขอบคุณจริง

สำหรับตอนนี้ขออัพแค่นี้ก่อนแล้วกันเน้อ~

ถ้าสามารถเล่นคอมฯ ได้นานกว่านี้โดยไม่ปวดหัวแล้ว

จะมาอัพนิยาย   เม้าท์แตกในเอ็ม

แล้วก็เยี่ยมไอดีของทุกๆ คน ^^

สำหรับวันนี้

"ขอบคุณมากๆ ค่ะ"

= ซิงเหมย =

(ภรรยายุนโฮ.... หุหุหุ ถึงเราจะผ่าตัดสมองไป แต่ความหื่นยังคงที่)