[Os/SF] Produce101 Story

ตอนที่ 3 : [OS] คู่มือเลี้ยงซามอยด์ By พี่อ๋ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 829
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    28 ธ.ค. 60





คู่มือเลี้ยงซามอยด์ By พี่อ๋ง 

 

 

 

ปล.มีคำหยาบโผล่มานิดๆ

ปล.ปล. เนื้อหาอิงจากเรื่องจริงของน้องซามอยด์นะคะเอามาดัดแปลงนิดๆหน่อยๆให้เขากับน้องแดนซามอยด์ค่า

 

 

 

 

5 ข้อควรจำสำหรับคนรักซามอยด์ By พี่อ๋ง 

 

 

 

 

สำหรับคนที่กำลังจะเลี้ยงซามอยด์สุนัขพันธุ์ผสมระหว่างจิ้งจอกกับหมาป่าซึ่งเป็นสายพันธุ์เก่าแก่ที่มีมานานแล้ว พี่อ๋งบอกเลยว่าไม่ยาก สุนัขพันธุ์นี้มีนิสัยอ่อนโยน เชื่อฟัง ซื่อสัตย์ และเป็นมิตร แต่ติดจะซุกซนหน่อยๆ ไม่มากอะไร ฉะนั้นแค่รู้หลักการซักนิด ทุกคนก็เลี้ยงซามอยด์ได้สบาย เชื่อพี่!!! พี่เลี้ยงมาแล้วกับมือ!!!  พี่อ๋งมีซามอยด์2 ตัว ? ชื่อเจ้าดุ๊กดิ๊ก และ เจ้าแดเนียล ?  จริงๆแล้วแดเนียลเป็นน้องชายข้างบ้านที่อายุน้อยกว่าพี่อ๋งปีนึง แต่พี่อ๋งไม่เคยคิดว่าน้องแดนเป็นคน เพราะน้องแดนชอบขโมยอาหารไอ้ดุ๊กดิ๊กกินหลายทีละ  เวลาทำอาหารให้ดุ๊กดิ๊กก็ต้องทำเผื่อน้องแดน ฉะนั้นน้องแดนก็คือซามอยด์ของพี่อ๋งนั่นล่ะ    

 

 

เอาล่ะ ถ้าอยากจะเลี้ยงซามอยด์ก็ฟังพี่อ๋ง !! เริ่มง่ายๆ

 

 

 

ข้อแรก !!!! 

 

 

 

ซามอยด์เป็นหมาอ่อนโยน 

 

 

 

 

ใช่ครับ ตามที่บอกไปแล้วว่าเขาเป็นสายพันธุ์ที่เป็นมิตรฉะนั้นไม่จำเป็นต้องใจร้ายกับเขาสอนเขาดีๆฝึกเขาไปเรื่อยๆ เขาก็จะเป็นหมาที่เรียบร้อยและมีระเบียบได้ไม่ยาก 

 

 

' โฮ่งๆ '  เวลา เจ็ดโมงครึ่ง เจ้าดุ๊กดิ๊กซามอยด์สีขนมปังของพี่อ๋ง ก็เดินคาบจานอาหารตัวเองไปยืนรอหน้าประตูบ้านพร้อมกับส่งเสียงเห่าที่ดังพอประมาณเพื่อเรียกเจ้านายอย่างองซองอู   ใช่คับพี่อ๋งสอนดุ๊กดิ๊กให้รู้จักขออาหารตามเวลา แล้วก็ต้องทานนอกบ้านเท่านั้นเพื่อไม่ให้เลอะเทอะในบ้าน ดุ๊กดิ๊กเลยคาบจานอาหารของตัวเองไปยืนรอหน้าบ้านเสมอวันนี้ก็เช่นกัน 

 

 

 

" หิวแล้วสินะดุ๊กดิ๊กมากินข้าวเร็ว แล้วตอนอ๋งไปเรียนอย่าขุดดินเล่นตรงสนามหญ้านะ ให้ไปขุดตรงที่อ๋งจะเอาต้นไม้ลงแทนเข้าใจมั๊ย " 

 

 

 

" พี่โอ๋งงงงงงงงงงง  แดนหิวววววว "   ครับ...หลังจากให้อาหารซามอยด์ตัวน้องเสร็จ ตัวพี่มันก็มาแล้วครับ โดยปกติซามอยด์จะซนครับชอบวิ่งเล่นทำโน้นทำนี้ ไม่เหมาะจะเลี้ยงในคอนโด แต่ถ้าบ้านที่มีบริเวณอย่างบ้านของพี่อ๋งล่ะก็จะเหมาะมาก รั้วบ้านที่สูงเกือบถึงหัวไม่เป็นอุปสรรคต่อน้องแดนเลยครับ ประตูบ้านมีมันไม่เข้ามันปีนรั้วมาโน้นแล้ว ! 

 

 

ครับ... ก็อย่างที่บอกครับ ซามอยด์เป็นหมาซนครับ

 

 

 

" แดนถ้าเหยียบโดนต้นไม้พี่ พี่จะโกรธนะ! "  ทันทีที่ไอ้ตัวพี่มันเอาขาข้ามรั้วมาได้หนึ่งข้าง องซองอูก็รีบวิ่งไปที่รั้วทันที ก็เจ้ากุหลาบที่เขาพึ่งปลูกมันวางอยู่ตรงนั้นน่ะสิ คร่าวก่อนก็ดุ๊กดิ๊กขุดจนเกือบตายไปทีละ  จะมาโดนแดนเหยียบอีกไม่ได้ !!! 

 

 

" พี่อ๋งทำไมต้องดุด้วยอะ แดนยังไม่ทันจะเหยียบเลย "    เจ้าตัวพี่ที่พึ่งเอาขาข้างแรกข้ามรั่วบ้านมาได้ ส่วนขาอีกข้างยังอยู่ฝั่งบ้านตัวเอง ทิ้งตัวราบไปกับแนวรั้วโดยมีกระเป๋านักเรียนสะพายอยู่ที่หลัง เจ้าตัวใช้สองมือจับแนวเหล็กไว้มั่นพร้อมส่งสายตาเป็นลูกหมาหงอยเมื่อถูกเขาขึ้นเสียงใส่

 

อ่า....พี่อ๋งลืมไป...

 

 

 ซามอยด์เป็นหมาที่อ่อนโยน เราไม่ต้องดุเขา เราสอนเขาดีๆก็ได้ครับ

 

 

 

 

" ก็พี่กลัวแดนจะตกลงมาทับพิ้งค์กี้น่ะสิ  พิ้งค์กี้มันมีหนามเดี๋ยวแดนก็จะเจ็บตัวนะ วันหลังเข้าทางหน้าบ้านดีๆนะครับ "

 

 

ใช่ครับ อย่าไปดุเขา พูดดีๆเข้าไว้ 

 

 

 

" ครับแดนเข้าใจแล้ว "  เห็นมั๊ยครับพูดดีๆเขาก็เข้าใจ คนที่ยังพาดตัวอยู่บนรั้วพยักหน้ารัวๆ ก่อนจะพยายามย้ายขาอีกข้างข้ามฟากตามมา 

 

 

" ลงมาดีๆครับแดน " แดเนียลดูทุลักทุเลมาก ไม่เข้าใจจริงๆว่าประตูหน้าบ้านมันไกลมากรึไง เดินเข้ามามันไม่ง่ายกว่าเหรอ ดุ๊กดิ๊กมันยังรู้เลยเรื่องแค่นี้น้องแดนไม่รู้เหรอครับ 

 

 

 

" รั้วมันเกี่ยวถุงเท้าแดนอะพี่อ๋ง  เหว๋ออออ!!! "  นั่นไง...

 

 

 

กูว่าแล้ว...

 

 

ตุ้บ!!!

 

น้องแดนมันร่วงลงมาจากรั้วจนได้...ดีที่อ๋งหลบทันไม่ได้ทับอ๋งหรอกครับ  ฮริ้งงง~

 

 

 

ใช่...อ๋งหลบทัน....

 

 

 

แต่มันร่วงทับพิ้งค์กี้ของอ๋ง...

 

 

 

 

" ไอ้แดน!!! กูบอกมึงแล้วใช่มั๊ยว่าให้เข้าทางหน้าบ้าน!!!! "

 

 

 

" พี่อ๋งทำไมพูดมึงกูกับน้องแดนอะ!!!! "

 

 

 

อ่าครับ...ถึงจะซนไปหน่อยแต่ซามอยด์เป็นหมาอ่อนโยนครับ ฉะนั้นต้องพูดดีๆกับเขานะครับ 

 

 

 

 

" มึงไม่ต้องมาทำแบ๊ว!!! เอาตูดมึงออกจากพิ้งค์กี้เดี๋ยวนี้ !!! "

 

 

 

 

 

 

 

 

ข้อที่สอง !!!

 

 

ซามอยด์เป็นหมาขี้ร้อน 

 

 

 

ครับจากลักษณะขนซามอยด์ทุกคนก็น่าจะพอทราบเขามีขนหนาๆไว้เพื่อกันหนาวครับ แต่ก่อนเขานิยมเลี้ยงซามอยด์ไว้ใช้แรงงาน และต้อนฝูงสัตว์แถบเมืองหนาว  ซามอยด์เลยต้องมีชั้นไขมันที่หนาเพื่อให้ความอบอุ่น และไขมันก็เป็นที่เก็บสะสมพลังงานไว้ใช้ด้วย แต่ก็นะครับ ในประเทศแถวเส้นศูนย์สูตรแบบนี้อากาศมันก็จะฮอตๆหน่อย ไม่มากเท่าไหร่ แต่ถ้าพี่อ๋งเปิดแอร์ทั้งวันได้พี่อ๋งก็จะทำครับ 

 

 

 

" พี่อ๋ง... เปิดแอร์กัน " เสียงซามอยด์ตัวพี่ของพี่อ๋งเริ่มงอแงขึ้นมาหลังจากที่วันนี้น้องแดนหอบข้าวหอบของหอบเกมส์มาเล่นที่บ้านพี่อ๋ง นอกจากจะมาใช้ไฟกับไวไฟฟรีบ้านเขาเล่นเกม น้องแดนมันยังจะให้เขาเปิดแอร์ให้มันด้วย...ถามจริง นี่บ้านพี่อ๋งหรือบ้านน้องแดนครับ 

 

 

 

" ยังเช้าอยู่เลยมันไม่ได้ร้อนขนาดนั้นครับ  ตอนเที่ยงค่อยเปิดเนอะ " 

 

 

 

" โหย แต่แดนเหงื่อออกเหมือนพึ่งอาบน้ำมาเลยอะ พี่อ๋งเห็นมั๊ย  ดูดุ๊กดิ๊กดิพี่อ๋งนอนลิ้นห้อยเลย " น้องแดนก็ยังคงปากยื่นปากงอบ่นอากาศว่าร้อนอย่างนั้นอย่างนี้แถมยังถลกเสื้อบาสสีส้มที่ใส่อยู่โชว์ก้อนไขมันตรงหน้าท้องที่อาบไปด้วยเหงื่อให้เขาดู แล้วยังหันไปหาพวกที่นอนลิ้นห้อยน้ำลายหยดอยู่หน้าประตูนั่นอีก 

 

 

 

" เออออ  เดือนนี้พี่ยังไม่ได้อาบน้ำให้ดุ๊กดิ๊กเลย แดนไปอาบน้ำให้ดุ๊กดิ๊กก่อน เดี๋ยวเสร็จแล้วพี่เปิดแอร์ให้นอนตีพุงเล่นเกมส์เลย "   เจ้าดุ๊กดิ๊กเป็นหมาที่ควรอาบน้ำ เดือนละครั้ง ถ้าหากไม่ได้เล่นสกปรกมา มันจะช่วยทำให้ขนแตกแล้วฟุ้งสวย แต่ถ้าอาบบ่อยเกินก็จะทำให้ขนแห้งครับ ไหนๆน้องแดนก็มาอาศัยบ้านพี่ขนาดนี้แล้วก็ช่วยพี่หน่อยแล้วกันครับ

 

 

 

" ได้ เดี๋ยวแดนจะพาดุ๊กดิ๊กไปอาบน้ำพี่อ๋งเปิดแอร์รอเลย!!  ไปเร็วดุ๊กดิ๊ก! "  พอได้ยินข้อเสนอของพี่อ๋ง เจ้าซามอยด์ตัวพี่ก็วิ่งนำเจ้าตัวน้องออกไปพร้อมส่งเสียงจึกๆกระดิกนิ้วเรียกให้ตัวน้องตามออกมาหน้าบ้าน  ส่วนพี่อ๋งก็เปิดโน้ตบุ๊คใส่หูฟังดูหนังอย่างสบายใจรอน้องแดนอาบน้ำให้ดุ๊กดิ๊กแค่นั้นเอง~

 

 

 

 

30 นาทีต่อมา 

 

องซองอูเปิดแอร์รอน้องแดนได้สักพัก ดูจากเจ้าดุ๊กดิ๊กที่วิ่งอยู่ในสนามหญ้าอย่างอารมณ์ดีสะบัดขนที่เปียกน้ำออกไปมา แปลว่าน้องแดนคงอาบน้ำให้ดุ๊กดิ๊กเสร็จแล้ว พี่อ๋งไปเตรียมผ้าเช็ดตัวกับแปรงขนไว้ไปแปรงให้ดุ๊กดิ๊กดีกว่า 

 

 

 

" พี่อ๋ง แดนไม่เปิดแอร์แล้ว แดนหนาว "  หลังจากที่พี่อ๋งเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวให้ดุ๊กดิ๊กกลับมา น้องแดนก็ยืนอยู่ในบ้านแล้ว...

 

 

แต่เดี๋ยว...

 

 

 

" แดน...พี่ว่าพี่ให้แดนอาบน้ำหมา... " คังแดเนียลที่พึ่งไปอาบน้ำให้เจ้าดุ๊กดิ๊ก ตอนนี้ยืนเปียกตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่ในบ้านของเขา น้ำนี่หยดติ๋งๆ รอบที่ที่น้องแดนยืนเลย

 

 

 

" ก็ดุ๊กดิ๊กมันดิ้นอะแดนเลยเปียกไปด้วยเลย ไม่เอาแอร์แล้วแดนหนาว "  นั่...มันมายืนเปียกในบ้านพี่อ๋งไม่พอมันยังมาสะบัดน้ำในบ้านกูอีก

 

 

 

" ไอ้แดน!!! มึงอย่ามาสะบัดน้ำในบ้าน!!! มึงเห็นดุ๊กดิ๊กมั๊ย มันยังสะบัดนอกบ้านเลย!! "

 

 

 

 

" ก็ดุ๊กดิ๊กเป็นหมาแต่แดนไม่ใช่หมาอะ!!!!! "

 

 

 

 

 

 

ข้อที่สาม !!!

 

 

 

ซามอยด์ต้องออกกำลังกาย

 

 

 

เพราะว่าเดิมทีเขาเป็นสัตว์ที่เลี้ยงไว้ใช้แรงงานครับพอเราเอามาเลี้ยงในเมือง เขาก็ไม่ได้ทำงาน ไม่ได้ออกแรง มันอาจจะทำให้เขาเป็นโรคได้ ฉะนั้นคนที่เลี้ยงซามอยด์ ควรพาเขาออกกำลังกายอย่าสม่ำเสมอนะครับเพื่อสุขภาพที่ดีของเจ้าตัวอ้วนครับ 

 

 

 

" แดนพี่จะพาดุ๊กดิ๊กไปเดินเล่นก่อนจะไปด้วยกันมั๊ย  " หลังจากเลิกเรียนแล้วกิจวัตรของแดเนียลก็ไม่มีอะไรครับนอกจากมาขลุกอยู่ห้องเขา เจ้าตัวยึดเตียงพี่อ๋งประหนึ่งกับว่าเป็นเตียงของตัวเอง ซองขนมพาดอยู่บนพุงโตๆนั่น  ปากก็ยังเคี้ยวไม่หยุด ปกติซองอูไม่เคยเอาอาหารมากินบนที่นอนเลยครับไม่อยากโดนมดมาหามไปตอนนอน แต่ก็นั่นล่ะครับ อะไรที่พี่อ๋งไม่ทำ น้องแดนได้ทำแทนหมดแล้วครับ

 

 

" พาดุ๊กดิ๊กไปเดินเล่นวันอื่นไม่ได้อ๋อ  แดนอยากเล่นเกมส์กับพี่อ๋งอะ "  น้องแดนเอาหนังสือการ์ตูนออกจากหน้าให้พอส่งสายตางอแงรอบที่ล้านมาให้พี่อ๋งได้  แต่มือก็ยังไม่เลิกหยิบขนมใส่ปาก  

 

 

" ดุ๊กดิ๊กไม่ได้ออกกำลังกายมาเป็นอาทิตย์แล้วครับ เดี๋ยวมันจะเป็นไขมันอุดตันเป็นเบาหวานไปซะก่อน  น้องแดนก็ควรลุกจากเตียงไปออกกำลังกายบ้าง เดี๋ยวนี้อ้วนหมดแล้ว ถ้าอ้วนแล้วมันจะมีโรคตามมาเยอะนะครับ " 

 

 

 

"  พี่อ๋งไม่ชอบคนอ้วนเหรอ " หลังจากที่พี่อ๋งพูดไปเป็นวรรคเป็นเวรดูเหมือนจะได้ผล น้องแดนลุกขึ้นนั่งแล้วผลักขนมออกจากพุงกระเพื่อมๆนั่นก่อนจะหันมาถามพี่อ๋ง ... แต่เดี๋ยว มึงไม่ควรทิ้งขนมบนเตียงกูมั๊ยล่ะน้องแดน นี่ห้องกูครับ มึงทำงี้ได้ไง

 

 

" ชอบครับ แต่ถ้าอ้วนแล้วมันจะเป็นโรคครับมันไม่ดี " 

 

 

" อื้มมมมม งั้นแดนออกกำลังกายกับพี่อ๋งดีกว่า " น้องแดนนั่งยิ้มแฉ่งอยู่บนเตียงดวงตาที่ตี่จนเป็นเส้นตรงเพราะกำลังยิ้มดูเป็นประกาย เออ พี่อ๋งก็อยากจะบอกให้น้องแดนลดน้ำหนักมานานละ เวลาเอาตัวมาเบียดพี่อ๋งตอนนอนเนี่ย พี่หายใจแทบไม่ออกเลยครับน้อง

 

 

 

" มาออกกำลังกายกันดีกว่าคับพี่อ๋ง "  ไอ้หมาซามอยด์ตัวใหญ่จับหมับเข้าที่ข้อมือซองอูก่อนจะเหวี่ยงเขาลงเตียงด้วยพละกำลังอันมหาศาลของมัน

 

 

 

" ไอ้แดนนนน มึงจะทำอะไรรรร !!! " พอมันเหวี่ยงเขาลงเตียงได้ตัวมันก็ขึ้นมาคร่อมทับเขาไว้ ใบหน้าของน้องแดนที่พี่องอยากจะเรียกว่าไอ้ เ...ยแดนยังคงแย้มยิ้มอย่าไร้พิษภัยแต่แม่งอาบไว้ด้วยยาพิษชัดๆ 

 

 

 

" ออกกำลังกายไงคับ  พี่อ๋งออกกับแดนหน่อยนะ "

 

 

 

 

 

" ปล่อยกู๊ววววววว.ไอ้แดนน ! ไอ้หมาเหี้ยยย  ไอ้จิ้งจอกในคราบซามอยด์!!! อย่ามาแง้มคอ!! กุไม่ได้อ้วนแบบมึงกูไม่ต้องออกกกกโว้ย!!  " 

 

 

 

 

 

 

 

ข้อที่ สี่ !!!! 

 

 

ซามอยด์ต้องการความเอาใจใส่ 

 

 

ตามพื้นฐานแล้วซามอยด์เป็นสัตว์รักครอบครัวครับ เราไม่สามารถจะปล่อยเขาทิ้งไว้ตัวเดียวได้นาน ถ้าปล่อยให้เขาเหงาอยู่ตัวเดียวเกินชั่วโมง เขาจะเริ่มหาอะไรทำครับ ถ้าดีหน่อยเขาก็คงออกไปขุดดิน เดินเล่น แต่แย่หน่อยเขาก็ทำลายข้าวของ ฉะนั้นคนเป็นเจ้าของก็ต้องมีเวลาให้เขาหรือหาเพื่อนให้เขาครับ ส่วนพี่อ๋ง เวลาที่ไม่มีใครอยู่บ้านเราจะให้ดุ๊กดิ๊กอยู่สนามหน้าบ้านที่มีบ้านหมาของเขาอยู่กับกองของเล่นแล้วล็อครั่วหน้าบ้านไว้ บางครั้งก็อาจจะฝากน้องแดนปีนรั่วมาดูเพราะเรื่องปีนป่ายงัดแงะบ้านพี่อ๋งน้องแดนถนัดอยู่แล้วครับ

 

 

" พี่อ๋ง... ไปดูหนังกันมั๊ย " เที่ยงวันอาทิตย์แบบนี้ องซองอูกำลังตั้งใจปั่นรายงานที่ต้องส่งวันจันทร์ในห้องของตัวเอง ส่วนไอ้เสียงที่กำลังก่อกวนเขาอยู่ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน น้องแดเนียลคนดี คนนี้คนเดิมเพิ่มเติมคือยังอ้วนอยู่ กำลังนั่งจุมปุ้อยู่ที่พื้นพร้อมทั้งเอาแขนเอาขากอดก่ายเจ้าดุ๊กดิ๊กที่นอนอ้วนใจง่ายอยู่กลางหว่างขาน้องแดน  เออดีพากันอ้วนเข้าไป

 

 

" งานพี่ยังไม่เสร็จครับ น้องแดนเล่นเป็นเพื่อนดุ๊กดิ๊กไปก่อนนะ "  หันไปมองคนน้องที่เริ่มเลื้อยตัวลงไปนอนกลิ้งแข่งกับดุ๊กดิ๊ก หน้าก็มุ่ยๆเพราะเขาไม่ยอมตามใจ

 

 

 

" แดนเหงา พี่อ๋งไม่เล่นกับแดนเลย ดุ๊กดิ๊กก็หนีนอนเฉย เพื่อนทรยศ " เออดี น้องแดนกูมีหมาเป็นเพื่อนก็ดีกว่ามีเพื่อนหมาๆล่ะนะ 

 

 

" เดี๋ยวพี่รีบทำงานไง จะได้รีบเสร็จแล้วค่อยไปไหนกันต่อ  "  ปากก็พูดไปแต่ตาก็ไม่ได้หันไปสนใจใครอีกคนหรอกครับแต่ดูเหมือนน้องแดนจะเงียบไปแล้วสงสัยเผลอหลับ วันนี้ซองอูเปิดแอร์เย็นฉ่ำจะได้มีอารมณ์ทำงาน อากาศดีแบบนี้ เล่นเอาเจ้าซามอยด์ของเขาหลับกันไปทั้งคู่เลย 

 

 

 

1 ชั่วโมงผ่านไป

 

 

 

 " พี่อ๋ง...เสร็จยาง " เสียงงัวเงียดังขึ้นอยู่ข้างหลังทำให้ซองอูรู้ว่าเจ้าตัวพี่น่าจะตื่นแล้ว 

 

 

" อีกแปปเดี๋ยว... แดนพาดุ๊กดิ๊กลงไปข้างล่างหน่อย "  

 

 

" ครับ " 

 

 

อีก 10 นาทีผ่านไป 

 

 

" พี่อ๋ง...เสร็จยัง "  แดเนียลที่พาดุ๊กดิ๊กลงไปข้างล่างพึ่งเปิดประตูกลับเข้าห้องมาก่อนจะมานั่งลงที่พื้นข้างโต๊ะเขียนหนังสือที่ซองอูกำลังนั่งพิมพ์รายงานด้วยความรีบอยู่ 

 

 

 

" เหลือแค่สรุปก็เสร็จแล้ว " 

 

 

 

อีก 15 นาทีผ่านไป 

 

 

 

" พี่อ๋ง...จะบ่ายสองแล้ว ... " แดเนียลที่นั่งอยู่ที่พื้นเริ่มมาเกาะมาแกะขาซองอูแล้ว น้องแดนใช้แขนสองข้างกอดขาพี่อ๋งไว้เเล้วเอาคางเกยหน้าตักคนที่ทำงานไม่สนใจเขามาเป็นชั่วโมงแล้ว แดนจะหงุดงิดแล้วนะพี่อ๋ง !!!

 

 

" เนี่ยสรุปแล้วเนี่ย " 

 

 

 

 

อีก 20 นาทีผ่านไป 

 

 

 

" พี่อ๋ง... "

 

 

 

" เสร็จแล้วววววว " 

 

 

" เย่!!! โอ้ย!!!  " เพราะความดีใจของน้องแดนเจ้าตัวเลยลุกขึ้นกระโดดแต่เพราะไม่ได้ระวัง หัวน้องแดนก็เสยเอาโน้ตบุ๊คพี่อ๋งเข้าเต็มๆ... เเม็คลูกพ่อลงไปนอนแบะอยู่บนพื้นห้องนิ่งไม่ติงไหวไฟจอดับไปทันที.

 

 

 

" ไอ้แดนกูยังไม่ได้ส่งเมลล์ให้อาจารย์ !!!!  "

 

 

 

 

ข้อที่ห้า 

 

 

ซามอยด์ต้องการความรักจากเจ้าของ

 

 

 

ครับคล้ายๆข้อที่แล้วครับ  คือนอกจากจะต้องใส่ใจเขาแล้วก็ต้องแสดงความรักกับเขาด้วย เขาเป็นหมาที่รักเจ้าของมากแล้วเขาก็อยากให้เจ้าของรักเขาเช่นกัน ฉะนั้นถ้ามีเวลาก็เล่นกับเขาเถอะครับ อาบน้ำให้เขากอดเขาบ้าง แค่นั้นเขาก็ดีใจแล้ว ถ้าไม่ทำให้เขารู้ เขาจะกลายเป็นหมาที่ดูไม่สดใสนะครับแบบนั้นมันแย่ออก ซามอยด์เหมาะกับบุคลิกร่าเริงมากกว่านะครับ

 

 

" เก่งมากดุ๊กดิ๊ก~ มาหาอ๋งมา มาให้อ๋งกอดหน่อยซิ ~"  วันนี้ผมเล่นกับดุ๊กดิ๊กอยู่หน้าบ้านหลังจากที่ขว้างลูกบอลกลมๆไปให้เจ้าดุ๊กดิ๊กตามไปเก็บ มันก็วิ่งตามลูกบอลไปอย่างว่องไวแล้วคาบกลับมาหาซองอูจนได้ น่ารักใช่มั๊ยล่ะครับ  น้องแดนก็เหมือนกัน ตั้งแต่บอกให้ลดน้ำหนักน้องแดนก็ออกไปเล่นบาสกับเพื่อนบ่อยขึ้น พอเลิกเล่นก็จะวิ่งถือลูกบาสกลับมาหาพี่อ๋ง เห็นมั๊ยล่ะครับ น้องแดนน่ะ เป็นน้องแดนซามอยด์จริงๆ 

 

 

 

" พี่อ๋ง "  พึ่งนึกถึงตะกี้ก็โผล่มาเลย น้องแดนในเสื้อบาสสีส้มตัวเก่งกับลูกบาสที่กอดไว้ข้างตัว พึ่งเดินผ่านประตูรั้วหน้าบ้านเขาเข้ามา ผมที่เคยปิดหน้าผากถูกรวบเป็นจุกขึ้นเพื่อไม่ให้ทิ่มตา เหงื่อนี่ไหลเต็มตัวเลย น้องแดนจะผอมแล้วน้องแดนจะผอมแล้ว 

 

 

 

" เล่นบาสกลับมาแล้วเหรอแดน " 

 

 

" วันนี้แดนมีแข่งบาส ทำไมพี่อ๋งไม่ไปดูอะ "  เอ๋? 

 

 

" อ่าว...พี่ไม่รู้อ่า ขอโทษน๊าแล้วเป็นไงบ้าง "  เขาลืมไปเลยว่าวันนี้แดนบอกให้ไปดูแดนแข่งบาสด้วย เหมือนว่าสนามบาสโรงเรียนจะมีไม่พอกับจำนวนนักกีฬา พวกที่เล่นบาสเลยตกลงกัน ว่าจะเเข่งบาสกันทุกอาทิตย์ ทีมไหนชนะมีสิทธิ์เลือกสนามกับวันที่จะใช้ก่อน โดยเรียงตามทีมที่ได้     3

 

 

" ก็ชนะ " 

 

 

" น่ะเห็นมั๊ย  แดนเก่งอยู่แล้ว ชนะด้วย "

 

 

 

" แต่แดนอยากให้พี่อ๋งไปเชียร์นี่ " 

 

 

"..."

 

 

 

" วันนี้พี่อ๋งก็ว่างอะ... พวกเพื่อนๆมันแข่งเสร็จมันมีแฟนมาถือขวดน้ำรอข้างสนามทุกคนเลย ทำไมพี่อ๋งของแดนไม่ไป "  อ่อ....ที่แท้ไอ้หมามันก็อิจฉาเพื่อนมันนี่เอง แดเนียลกำลังยืนบ่นเขาด้วยใบหน้ามุ่ยๆคิ้วขมวดผูกกันเป็นปม องซองอูรู้เลยว่าน้องแดนกำลังหงุดหงิดที่เขาลืม

 

 

" ไว้คราวหน้านะแดน คราวนี้พี่ลืมจริงๆ สัญญาเลยอาทิตย์หน้าพี่จะไม่พลาด จะเอากลองยาวกับโทรโข่งไปเชียร์ด้วยเลยเอา !!! " ซองอูพูดเสียงดังฟังชัดก่อนจะยื่นนิ้วก้อยไปตรงหน้าเจ้าซามอยด์ที่กำลังน้อยอกน้อยใจเจ้าของอยู่ 

 

 

" แล้วถ้าพี่อ๋งลืมอีกล่ะ ?"

 

 

" คราวหน้าแดนก็ลากพี่ไปพร้อมแดนเลย พี่ก็อยากดูแดนแข่งจะตายจะพลาดอีกได้ไง " 

 

 

 

" จริงนะ ? " 

 

 

" จริงดิ พี่มีแดนคนเดียว ไม่ให้ไปดูแดนแล้วจะให้ไปดูหมาที่ไหนครับ ? " น้องแดนยอมยื่นนิ้วก้อยอ้วนๆของตัวเองมาเกี่ยวก้อยกับเขาแล้ว สีหน้างุ่นๆเปลี่ยนเป็นสดใสดังเดิมทันทีที่ได้ยินพี่อ๋งพูด

 

 

 

" แล้วคราวนี้จะชดเชยยังไงครับ " ร่างที่สูงใหญ่กว่าองซองอูทั้งที่อายุน้อยกว่ากำลังยืนกอดอกโดยมีลูกบาสขั้นอยู่ตรงกลาง คิ้วข้างขวาน้องแดนกระดิกขึ้นลงจนหน้าถีบ พอคิดข้อเสนอมาต่อรองเขาได้ก็อารมณ์ดีเชียวนะ 

 

 

 

" แล้วแดนอยากได้อะไรเป็นของขวัญที่ชนะครับ ? " ซองอูถามกลับพร้อมกระดิกคิ้วคืนให้น้องแดนด้วยกระดิกมากระดิกกลับไม่โกงครับ

 

 

" ขอแล้วจะให้เหรอครับ ? "

 

 

" ถ้าพี่อ๋งมีให้ พี่อ๋งก็ให้แดนได้ทุกอย่างอะครับ " องซองอูตามใจแดนทุกอย่างขนาดนี้มีอะไรที่แดนยังไม่ได้ด้วยเหรอครับน้อง~~

 

 

 

" แดนอยากได้.... " ก่อนที่เจ้าตัวจะพูดสิ่งที่ต้องการ แดเนียลก็โน้มตัวลงมาเอาริมฝีปากแนบชิดข้างใบหูคนเป็นพี่ก่อนจะเอ่ยออกมาในระดับเสียงที่ได้ยินกันแค่2 คน 

 

 

 

 

 

 

 

" แดนอยากได้พี่อ๋งแล้วพี่อ๋งจะให้มั๊ยครับ "

 

 

 

 

 

Fin. 

 

 

 

______________________________________________________________________

Talk. 

 

สวัสดีค่าวันนี้ก็มาอัพอีกแล้ว เรื่องนี้แต่งลงโปรเจค #องเนียลวีคลี่ ค่า หัวข้อ Animals คุณแดนเป็นน้องข้างบ้านที่เหมือนซามอยด์ค่ะ ส่วนพี่อ๋งก็เป็นคนเลี้ยงซามอยด์ 55555555555555 ฝากติดตามคอมเม้น + ติดแท้กในทวิตด้วยน๊า เป็นเรื่องสั้นที่สั้นจริงๆค่ะ55555555555

 

เรื่อง มายแองเจิลจะมาลงต่อจบในวันสองวันนี้แหละค่า ฝากติดตามด้วยน๊าเมื่อวานก็พึ่งอัพเรื่องยาวไปขยันสุดๆไปเลยตอนนี้ 

 

ติดตามเรื่องยาวของเราได้ที่ #ฟิคเนียลองแลคกี้ นะคะ 

 

เรื่องสั้นทั้งหมด #ชอตฟิคzindystory ค่า

 

 

ขอบคุณมากเลยค่า

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #17 rangonnacrazynow (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:01
    เด็กมันร้ายยยยย ฮือ น้องดุ๊กดิ๊กน่ารักมากเลยค่ะๆๆT-T ชอบพี่อ๋งตอนหัวร้อน555555555 ไรท์บรรยายออกมาได้น่ารักมากเลบ
    #17
    0
  2. #16 BlazeBlue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 08:32
    อ่านแล้วรู้สึกอยากเลี้ยงซามอยด์ขึ้นมาเลยค่ะ แฮร่!
    #16
    0
  3. #7 prapawabe (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 12:26
    น้องแดนเหมือนหมามากกว่าหมาจริงๆอีกค่ะ พี่อ๋งง น้องอยากได้อะไรก็ให้น้องไปนะคะ ฮริ้งงง
    #7
    0
  4. #6 หมายิ้มของพี่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 11:35
    เจ้าหมาจิ้งจอกชั่วร้ายแฝงตัวในคราบซามอยด์สุดหงิง
    โคตรขี้อ้อน อ้อนจังเลยลูกกก
    #6
    0
  5. #5 lvsj (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 12:37
    น่ารักกกกก น้องแดนนนนนน >< พี่อ๋งจะให้มั้ยอ่ะคะ กิ้วๆ
    #5
    0
  6. #4 KKER (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 12:11
    ถ้าแดนอยากได้พี่ก็ให้ค่ะ ส่งดุ๊กดิ๊กพี่จะดูให้เองงงงง
    #4
    0