[EDITING] [NielOng] YOUR MINE #ฟิคเนียลองแลคกี้

ตอนที่ 14 : Special Chapter : Christmas day [KangDaniel X OngSeongwoo]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 902
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    25 ธ.ค. 61












  • เนื้อหาในตอนนี้ไม่เกี่ยวกับไทม์ไลน์เนื้อเรื่องหลักนะคะ เป็สเปเชียลเนื่องในวันคริสมาสค่า








Special Chapter : Merry Christmas

[KangDaniel X OngSeongwoo]








YOUR MINE













ลมหนาวที่พัดปลิวจนให้ความรู้สึกเย็นไปทั่วร่างกายที่พ้นชายผ้าบอกฤดูกาลในเวลานี้ได้เป็นอย่างดี เดือนสุดท้ายของปี และเป็นเทศกาลสุดท้ายของปีอีกเช่นกัน อากาศที่เปลี่ยนไปพัดพาให้บรรกาศรอบข้างเองก็เปลี่ยนแปลงตาม เงียบสงบลงแต่ไม่ได้เหงาเลยสักนิด อาจจะเพราะที่นี้เป็นสถานที่ที่มีเด็กหนุ่มวัยอยากรู้อยากลอง และยังสนุกสนานกับชีวิตวัยเรียนรวมตัวกันอยู่ก็เป็นได้ อากาศเย็นไม่ได้ทำให้เหล่านักกีฬาหยุดพักการซ้อม ไม่ได้ทำให้นักเรียนที่ชอบอ่านหนังสือท่ามกลางบรรยากาศนอกอาคารหลบหลีกไปไหน กลับครึกครื้นกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำไปเพิ่มเติมแค่ทุกคนมักมีเสื้อผ้ามากชิ้นเพิ่มก็เท่านั้นเอง






“ ฉันว่าซ้ายกว่านี้รึเปล่าซองอู ”





“ นี่ก็ซ้ายแล้วนะจีฮุน ”





“ มันต้องซ้ายอีกดิ มันยังไม่ได้อะ ”





“ จะให้ฉันซ...เหว่ยยยยยย ”





“ เห้ย! อ๋ง! ”





ก่อนที่จะมีใครได้เลือดตกยางออกกับการปีนขึ้นไปประดับต้นคริสมาสต้นใหญ่ที่เหล่าสภานักเรียนช่วยกันยกออกมาจากห้องเก็บของ เพื่อมาตกแต่งบริเวณน้ำพุของโรงเรียน…





“ ตัวก็เเค่นี้ยังอุตส่าห์ปีนขึ้นไปอีก ” ทันที่คน ‘ตัวแค่นี้’ ของคังแดเนียลจะพลัดตกลงมา เจ้าตัวคุณชายเล็กตระกูลคังก็เข้ามาจับทั้งคนที่ปีนบันไดและเจ้าบันไดตัวดีเอาไว้เสียก่อน





“ ผมสูงน้อยกว่าคุณแค่เซนเดียวเองนะครับ ” คนซุ่มซ่ามของคุณชายเล็กหันมาเถียงด้วยใบหน้านิ่งคิ้วขมวดในทันทีจนเจ้าตัวแทบจะหล่นลงมาจริงๆ  ถ้าไม่ติดที่คังแดเนียลปล่อยมืออีกข้างที่ใช้จับบันได ย้ายมาคว้าหมับเข้าที่เอวของแลคกี้ตัวเองทั้งสองข้างเสียก่อน...ไม่ระวังตัวเอาซะเลย




“ พูดเรื่องตั้งแต่สมัยประถมรึไง ”





“ คุณแด..”






“ ลงมาดีๆก่อน ” ก่อนที่องซองอูจะต่อปากต่อคำอะไรกับเขามากกว่านี้ คังแดเนียลก็พูดขัดขี้นมาเสียก่อน ถ้าเขาปล่อยมือตัวเองก็ต้องตกลงมาแท้ๆ ยังไม่รู้ตัวอีก






“ ช่วย.. ปล่อยมือออกจากเอวผมก่อนสิครับ ” องซองอูหันร่างกายกลับมาหาเขาโดยใช้สองมือของตัวเองทิ้งน้ำหนักลงมาที่ข้อมือเขาโดยที่เขาเองก็ยังไม่ปล่อยมือจากเอวเจ้าตัวไปไหน







“ เหวอ~~ ” เขาทำตามที่เจ้าตัวบอกแล้ว แต่ไม่ทันไรคนตรงหน้าก็แทบหน้าคว่ำลงมาในทันที เลขาสภาผู้มีความสามารถรอบด้านก็มีด้านแบบนี้เหมือนกันล่ะนะ






“ อยู่นิ่งๆ ”





“....”






ความเงียบเข้าครอบงำแทบจะทันทีที่คังแดเนียลตัดสินใจอุ้มอีกคนลงมา ส่วนเจ้าตัวคนโดนอุ้มก็ก้มหน้าก้มตาหลบเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว… ทีอย่างงี้ไม่พูดอะไรต่อล่ะ







“ เอ่อ...งั้น...ฉัน ฉันฝากตกแต่งต้นไม้ต่อหน่อยนะแดน ขอตัวไปดูที่หอประชุมก่อน ”






พัคจีฮุนอยากจะหายตัวไปจากตรงนี้เสียจริง อยู่ไปก็ขวางที่ขวางทางยังไงก็ไม่รู้ แต่บรรยากาศรอบตัวของเพื่อนเขาทั้งสองคนที่ดูดีขึ้นกว่าแต่ก่อน ก็ทำให้เขายิ้มได้หน่อยๆล่ะนะ






“ เดี๋ยวสิจีฮุน…”






“ นายจะทำอะไรต่อ ” ทันที่องซองอูจะได้เรียกเพื่อนของตัวเองไว้ พัคจีฮุนก็รีบเดินออกไปจนไกลเกินแล้ว ส่วนคนที่มาอยู่กับเขาแทน… ก็ชวนให้เกร็งไปหมด…






“ เอ่อ… ผมจะเอาลูกบอลขึ้นไปติดรอบต้นไม้น่ะครับ ” ปากเอ่ยพูดแต่ตาไม่หันมาสบกับคนที่ตัวเองพูดด้วยสักนิด คนเก่งเมื่อตะกี้หายไปอย่างกับไม่เคยมีอยู่เลย… สงสัยจะลืมตัว








แต่ก็…







ดีไปอีกแบบแหละนะ







“ นายคอยส่งบอลให้ฉันแล้วกัน เดี๋ยวฉันติดให้ ”






“ แต่ผม…”






“ ให้นายทำ ไม่รู้จะต้องตกต้นไม้ซักกี่รอบ ” คังแดเนียลไม่ได้รอฟังคำตอบอะไร เจ้าตัวปีนขึ้นไปประจำตำแหน่งบนบันได พร้อมกับยื่นมือลงมาขอของตกแต่งจากคนข้างล่าง







องซองอูเองก็คอยส่งของประดับต่างๆให้อย่างไม่สะดุด






ทุกครั้งที่ปลายนิ้วได้สัมผัสกัน







แค่นี้ก็รู้สึกแปล๊บขึ้นมาแล้ว







สัมผัสแปล๊บๆ แล่นผ่านจากปลายนิ้วนั่นไปจนทั่วร่างเขาเลย







ต้องเป็นเพราะอากาศเย็นจนไฟฟ้าสถิตแน่ๆ







ถ้าตามบทเรียนก็คงเป็นแบบนั้นแหละนะ









“ ตรงไหน ”





“ ซ้ายครับ ”





“ ตรงนี้?”





“ ผมว่ามันสูงไป ”





“ ? ”





“ เอ่อ...นั่นก็ต่ำไปครับ ”






“ ถ้าฉันไม่ได้รู้จักนายดี ฉันต้องกำลังคิดว่านายกำลังแกล้งฉันแน่ๆ ” แดเนียล หันกลับลงมามองคนที่ยืนอยู่บนพื้นที่ข้างๆบันไดที่เขาปีนอยู่ และใช่ เพราะเขารู้จักอีกคนดี อีกคนไม่มีทางกล้าจะแกล้งเขาหรอก แทบจะทำหน้าร้องไห้อยู่แล้วด้วยซ้ำ





“ ผมเปล่านะครับ ”





“ รู้หรอกน่า เลิกทำหน้าอย่างนั้นสักที คนที่ปากเก่งชอบเถียงฉันหายไปไหนแล้ว หึ  ”





“ นั่นผมไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย ” กลับมาแล้ว….





“ นั่นไงเถียง ”





“ ก็คุณแดน…”





ตุ้บ!






“ ฉันทำไม ” คังแดเนียลติดของประดับชิ้นสุดท้ายเสร็จก็กระโดดลงจากบันไดมายืนตรงหน้าเลขาตัวเองอย่าคล่องแคล่ว ส่วนคนที่ยืนอยู่ก่อนก็ผงะถอยหลังไปเบาๆ





“ เปล่าครับ ” แล้วก็กลับมาก้มหน้าหลบสายตาเขาเหมือนเดิม







เก่งจริงนะเวลาที่เขาไม่ได้มองมา





พอเขาจ้องกลับ ก็หลบตลอด






เพราะเป็นแบบนี้ไง เลยหยุดแกล้งไม่ได้สักที









“ ซองอู ” คังแดเนียลเคลื่อนกายเข้าไปหาคนที่เอาแต่ก้มหน้าให้มากยิ่งขึ้น มากจนริมฝีปากที่ขยับพูดแทบจะโดนเส้นผมของคนที่เอาแต่ก้ม ใกล้จนเขาได้กลิ่นหอมจางๆที่เขาจำมันได้ดี แชมพูที่เลขาของเขาใช้ประจำนั่นเองสินะ







ทั้งๆที่เขาก็ใช้กลิ่นนี้เหมือนกัน







แต่เวลาได้กลิ่นจากตัวเองก็ไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้เลย







เพราะอะไรกันนะ











ถึงจะก้มอยู่ แต่เพราะระยะห่างของรองเท้าคัทชูที่เขามองเห็นของคนตรงข้ามชิดติดกับรองเท้าของเขาเสียจนไม่มีระยะห่าง ต่อให้ไม่เงยหน้ามองเขาก็รู้ว่ามาสเตอร์ของเขาอยู่ใกล้เขาแค่ไหน และถ้าเงยหน้าขึ้นไปจะต้องเจอกับสายตาที่เอาแต่มองเข้ามาไม่หยุดแน่ๆ










สายตาที่เอาแต่จ้องมาที่เขา








จ้องลึกลงมาจนเขากลัวว่าจะไปถึงข้างในใจเขาได้








หรือเข้าไปได้แล้วก็ไม่รู้












แมรี่คริสมาสนะ







เสียงกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูทำเอาองซองอูรู้สึกแปล๊บๆขึ้นมาอีกแล้ว








ไฟฟ้าสามารถสถิตได้แม้ว่าเราจะยังไม่สัมผัสโดนกันเลยสินะ







ข้อนี้เป็นจริงแน่ๆ







องซองอูพิสูจน์มาแล้ว












Fin
















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

305 ความคิดเห็น

  1. #304 Yunainah (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2562 / 20:52

    ไรท์จะอัพต่อมั้ยคะ รออ่านอยู่นะคะ สู้ๆนะคะไรท์
    #304
    0
  2. #300 เด็กอ้วน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 03:08

    น่าร้ากกก

    #300
    0
  3. #287 Pu-ey (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 18:42
    งื้อออ น่ารัก รออยู่นะคะไรท์
    #287
    0
  4. #271 crazy_girl (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 00:52
    ฮื้ออออ ใจฟูมาก อ่านแล้วเขินความคุณแดนกับคุณอง
    #271
    0
  5. #265 Phoenix (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 10:06
    น่ารักมาก
    #265
    0
  6. #264 Spirit_Hell (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 09:50
    คิดถึงไรท์มาเลยฮือออ😢😢
    #264
    0