ข้าจะเป็นฮูหยิน!

ตอนที่ 1 : ตระกูลฉิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 33 ครั้ง
    9 ก.ย. 63

ตระกูลฉิน

 

 

 

สองแม่ลูกจำต้องนั่งปรึกษาหารืออย่างเร่งด้วย สีหน้าเคร่งเครียดเสียจนบ่าวไพร่ในเรือนตกใจไปตามๆกัน ฉินช่านเฟินเป็นถึงบุตรของเมิ่งฉ่ายฮวา ฮูหยินตระกูลฉิน แต่ท่านพ่อกลับจะส่งตัวเขาไปเป็นอนุคนที่ห้าในตระกูลอี้ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเกอ แต่ก็ได้รับการศึกษาที่ดีและเพียบพร้อม หากไม่ใช่เพราะท่านพ่อหลงอนุหวังมากจนปานนี้ ฉินช่านเฟินก็คงได้แต่งออกเป็นฮูหยินตระกูลอื่นแล้ว แต่เอาเถิด หากอยากให้ไปอยู่ตระกูลอี้มาก เขาก็จะไม่ขัดข้อง 

         ในทีแรกเขากะไว้ว่าจะวางตัวเฉยไม่สนใจแม่ทัพอี้ ปล่อยให้ตำแหน่งอนุนั้นเป็นเป็นตำแหน่งเปล่าๆไป ส่วนตัวเขาก็จะลอยไปลอยมาอยู่ที่จวนนี่แหละ ไม่ได้คาดคิดว่าศึกในจวนนี้เยอะสิ่งเหมือนศึกชิงวังหลังก็มิปาน หากอยู่เฉยๆแล้วใช้ชีวิตยากนัก ตำแหน่งฮูหยินที่คนอื่นอยากได้นักหนา เขาจะเอามาให้ดู

 

 

 

.

 

          หลังจากได้ฟังความจากสามีผู้ปกครองเรือน เมิ่งฉ่ายฮวาที่เป็นฮูหยินแทบจะวิ่งหน้าตั้งมาหาบุตรเกอเพียงคนเดียวของตน ตั้งแต่นางแต่งเข้าที่จวนตระกูลฉินนี้ ถึงจะเป็นภรรยาที่สามีไม่ได้ใส่ใจนักแต่ก็เป็นถึงฮูหยิน มีอำนาจในการสั่งการในบ้านอยู่บ้าง อนุจะมาเย้ยหยันว่าสามีไม่รักก็ไม่ได้สนใจ สิ่งที่นางใส่ใจก็มีเพียงฉินช่านเฟินซึ่งเป็นบุตรของตนเท่านั้น นางให้บุตรได้ศึกษาเล่าเรียนทั้งวิชาที่ควรรู้เยี่ยงบุรุษและวิชาที่ควรรู้เยี่ยงสตรี คราวที่แต่งออกเรือนไปจะได้ไม่ใครมาดูถูก

         แต่คนที่ดูถูกศักดิ์ศรีบุตรของนางที่สุดกลับเป็นคนเป็นพ่อ ขนาดฉินลี่เหลียน บุตรสาวของอนุหวังยังได้แต่งออกเป็นฮูหยินตระกูลเฉิน ใยบุตรของนางถึงถูกคนพ่อส่งไปเป็นอนุเล่า แม้จะโต้แย้งอย่างไรสามีก็ไม่สนใจคำทัดทาน นางจึงทำได้แค่เพียงรีบมาบอกข่าวให้ช่านเฟินรู้เท่านั้น

         “อนุคนที่ห้า! ท่านพ่อทำแบบนี้ไม่ดูถูกลูกเกินไปหรือขอรับ” ช่านเฟินได้แต่พูดอย่างน้อยใจ

         “แม่ก็ท้วงแล้ว แต่อนุหวังกลับพ่นข้อดีของตระกูลอี้มาเป็นหางว่าว แม่จึงต้องเงียบไป”

         “ก็ใช่สิ ลี่เหลียนได้เป็นถึงฮูหยินตระกูลเฉิน กำจัดข้าออกไปก็จะเหลือเพียงท่านแม่แล้ว” 

         ฉินไท่เฟิง พ่อของเขาเป็นขุนนางในกรมพระคลัง ไม่ถือว่าเป็นผู้น้อยแต่ก็ไม่ถือว่าเป็นผู้มีอำนาจใหญ่โต ท่านแม่ของเขาเดิมทีก็มาจากตระกูลเมิ่ง ถือว่าเป็นตระกูลที่ดีตระกูลหนึ่ง เข้ามาอยู่ที่นี่ถึงจะเป็นฮูหยิน ท่านพ่อก็หาได้สนใจไม่ วันๆเอาแต่เรียกหาอนุหวัง ข้ามหน้าข้ามตาท่านแม่ยิ่งนัก ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่เคยเรียกร้องหาความรักแต่อย่างใด หากแต่คุณชายในแผ่นดินนี้มีมากมายนัก ใยต้องส่งเขาไปเป็นอนุด้วยก็ไม่รู้ หมิ่นศักดิ์ศรีเขาเสียเหลือเกิน 

         “ลูกจะลองไปคุยกับเฉิงลู่ดู” นางพยักหน้าแล้วบอกให้ลูกรีบไป เพราะอย่างไรสามีของนางก็คงจัดการเรื่องนี้อย่างเร็วที่สุดเป็นแน่

         ฉินเฉิงลู่เป็นบุตรชายคนเดียวซึ่งเกิดจากอนุหลี่ เป็นอนุคนที่สองของท่านพ่อ เรื่องที่จวนนี้มีบุตรออกมาครบทั้งสามเพศเป็นที่พูดกันมากมายในตลาดตั้งแต่เขาเล็กจนโต เฉิงลู่นั้นอายุได้ไม่เท่าไหร่ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นรองแม่ทัพ อีกทั้งอนุหลี่ก็ยังไม่ใช่คนมักใหญ่ใฝ่สูง สั่งสอนลูกมาได้ดี เขากับเฉิงลู่จึงสนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆ

         “คาราวะท่านน้าหลี่ ข้ามารบกวนเสียดึก ขออภัย”

         “อย่าเกรงใจไป น้าเองก็ได้ยินเรื่องมาบ้าง” นางพูดด้วยสีหน้าไม่สบายใจ อย่างไรนางก็ได้ใกล้ชิดกับฉินช่านเฟินมาตั้งแต่เด็ก และยังเข้าใจถึงความรู้สึกของหลานในยามนี้ การถูกส่งไปเป็นอนุไม่ใช่เรื่องสบาย 

         “ข้าไม่อยากไปเลย” 

         “อย่างไรเฉิงลู่ก็เป็นรองแม่ทัพ มีความใกล้ชิดกับแม่ทัพอี้อยู่พอควร เจ้าลองไปปรึกษาน้องเถิด” 

         อนุหลี่ชี้ไปทางห้องหนังสือที่บุตรชายของนางกำลังทำงานอยู่ ก็ถือว่าเขายังมีโชคอยู่บ้างเพราะน้องชายก็เคยได้ไปรบเคียงบ่าเคียงไหล่คนผู้นั้นอยู่หลายปี อาจจะรู้เรื่องคนในสกุลอี้บ้าง เขารู้ว่าการตัดสินใจของท่านพ่อนั้นย่อมไม่เปลี่ยนแปลงแน่นอนหากอนุหวังเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง สิ่งที่ทำได้นั้นก็มีเพียงแต่ต้องเตรียมรับมือเท่านั้น

         “เฉิงลู่ ข้ารบกวนเจ้าหรือไม่” ชายหนุ่มรูปร่างกำยำสูงใหญ่เงยหน้ามองเจ้าของเสียงที่เขาคุ้นเคยและลุกขึ้นทำความเคารพ

         “คารวะท่านพี่ ไม่รบกวนอะไร เชิญท่านนั่งก่อน”

         “ขอบใจ เจ้ารู้เรื่องแล้วหรือยัง” ช่านเฟินไม่รีรอ รีบเข้าเรื่องทันที

         “รู้แล้วขอรับ ขอโทษที่ข้าขัดใจท่านพ่อไม่ได้” เฉิงลู่ถอนหายใจ

         “เจ้าก็รู้ว่าไม่มีผู้ใดขัดท่านพ่อได้หรอกนอกจากอนุหลี่ ที่มาปรึกษาเจ้าก็เพราะพี่เห็นว่าเจ้านั้นใกล้ชิดกับเขาอยู่ไม่น้อย”

         “ขอรับท่านพี่ แม่ทัพอี้น่ะ...”

         ฉินช่านเฟินอยู่ฟังเรื่องราวของแม่ทัพสกุลอี้จนถึงยามห้าย*แล้วจึงแยกย้ายกลับไป เท่าที่ฟังความจากน้องชาย แม่ทัพผู้นั้นก็ไม่ได้เป็นคนใจไม้ไส้ระกำ ทุบตีเมียหรือบ่าวไพร่ อารมณ์หรือก็แทบจะแข็งทื่อ ที่มีอนุมากมายก็รับเพียงเพื่อตัดความรำคาญ ครานี้เองก็คงไม่ต่างกัน หากเขาจะเข้าไปแล้วอยู่เฉยไม่ปรนนิบัติเท่าไหร่นักก็คงไม่มีใครว่าอะไร

 

 

 

.

 

 

         “เจ้ามีความคิดเห็นอย่างไรช่านเฟิน” วันนี้สำรับเช้าเป็นไปอย่างเงียบเชียบจนกระทั่งท่านพ่อพูดถึงเรื่องการแต่งงานของเขาขึ้นมา

         “ตามที่ท่านพ่อเห็นสมควรเลยขอรับ ถึงแม้ว่าการที่จะต้องแต่งออกไปเป็นอนุจะเหมือนเป็นการดูถูกเกียรติของลูกและท่านแม่อยู่หน่อย แต่อนุหวังคงจะไม่ได้คิดถึงตรงนี้ มองเห็นแต่ความดีของคนสกุลอี้เลยอยากให้ลูกได้ดี” ฉินช่านเฟินพูดจิกกัดว่าอนุหวังมองเห็นแต่ประโยชน์ส่วนตนทั้งยังหมิ่นเกียรติท่านแม่ของเขาที่เป็นถึงฮูหยินด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวกับไม่รู้สึกรู้สาอะไร หวังเจียวจินจึงต้องปั้นหน้าตกใจถึงแม้จะกำตะเกียบแน่นเพื่อระบายความหงุดหงิดอยู่ก็ตาม

         “จริงสินะ ข้าเองก็ลืมคิดถึงตรงนี้” เกียรติของฮูหยินคงเล็กเท่ามดกระมัง ท่านพ่อจึงได้มองข้ามไปได้หน้าตาเฉย 

         “ข้าต้องกราบขอโทษท่านพี่ที่ไม่ทันคิด หมิ่นเกียรติท่านพี่ไปเสียแล้ว” อนุหวังต้องเอ่ยขอโทษอย่างเสียมิได้ ถึงอย่างไรทางนั้นก็รับฉินช่านเฟินเป็นอนุแล้ว นางขอโทษไปก็ไม่ทำให้ทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม

         “ไม่ต้องขอโทษมากไป อย่างไรเสียเจ้าก็ทำเพราะหวังดีกับบุตรข้า ถึงจะแต่งเป็นอนุในตระกูลอี้ แต่ก็ถือว่ามีอำนาจอยู่มาก มากกว่าฮูหยินบางตระกูลเสียอีกกระมัง” นางพูดถึงตระกูลเฉินที่ฉินลี่เหลียนแต่งออกไปนั่นแหละ ถึงจะเป็นฮูหยิน แต่ก็หาได้มีอำนาจใดมากมายเพราะตระกูลเฉินก็เป็นเพียงตระกูลขุนนางธรรมดา ไม่ได้มีอะไรโดดเด่น ตระกูลเมิ่งที่นางจากมายังมีอำนาจมากกว่าเสียอีก

         “จริงขอรับท่านป้า คนในตระกูลอี้ ใครๆก็รู้ว่ามีอำนาจมากเพียงไหน” ยิ่งมีเฉิงลู่พูดเสริม อนุหวังยิ่งกำตะเกียบแน่นจนแทบหักคามือ 

         “อืม อีกเจ็ดวันเท่านั้น เตรียมตัวให้พร้อมล่ะช่านเฟิน” 

         

 

 

.

 

 

         หากใครมาเยี่ยมจวนตระกูลฉินในยามนี้คงต้องสับสนเป็นแน่แท้ว่าฉินไท่เฟิงเป็นแค่ขุนนางในกรมพระคลังจริงหรือ เหตุใดสินเดิมเจ้าสาวจึงมีมากมายหลายหีบเช่นนี้ 

         “ไม่เยอะไปหรือขอรับท่านแม่” ฉินช่านเฟินมองดูหีบทั้งหลายแล้วก็ต้องเกิดความสงสัย ตระกูลฉินไม่ได้ร่ำรวยขนาดนั้น อีกทั้งท่านพ่อก็ไม่ได้ใยดีเขาเสียเท่าไหร่ สินเดิมคงไม่น่ามากมายเช่นนี้

         “สินเดิมพวกนี้บางส่วนมาจากตระกูลเมิ่ง ท่านตาของเจ้าส่งมาให้” ถึงแม้จะแต่งออกจากจวนมาเป็นเวลานาน แต่ท่านพ่อของนางก็ยังรักและห่วงใยบุตรสาวและหลานเกอเป็นอย่างมาก อีกทั้งยังรู้สึกผิดที่ให้นางต้องมาเจอกับสามีเช่นฉินไท่เฟิง จึงส่งของมีค่าจำนวนหนึ่งมาให้นางใช้ส่งบุตรเกอและเก็บไว้ใช้ ในคราแรกสามีของนางก็ขึ้นเสียงหาว่านางดูถูก นางจึงตอกกลับไปบ้างว่าที่เขาทำอยู่ก็เป็นการดูถูกนางมากพอควร คนในตระกูลเมิ่งแค่ยังไม่อยากสอดมือมายุ่งเพราะนางยังไม่ได้ร้องขอความช่วยเหลือเท่านั้น หากนางเอ่ยปากแค่เพียงคำเดียว พวกเขาก็พร้อมเข้ามาช่วยเหลือทันที

         “ลูกอยากไปชอบใจท่านตาถึงที่จวน หากมีเวลาแล้วจะต้องไปให้ได้ด้วยตัวเอง” ฉินช่านเฟินรู้สึกขอบคุณจากใจจริง ที่ครั้งนี้เขาไม่ได้ขอความช่วยเหลือจากตระกูลเมิ่งก็เพราะไม่อยากให้ท่านตาต้องมาวุ่นวายอีก อย่างไรเสียเขาก็เป็นบุตรของคนผู้นี้ ถือว่าการแต่งงานครั้งนี้เป็นการตอบแทนที่เคยให้ที่อาศัยและเลี้ยงดูมา เพราะทางตระกูลอี้ก็ส่งของกำนัลมาไม่น้อย หลังจากนี้หากเกิดอะไรขึ้นตัวเขาก็มีแผนรับมือให้กับทั้งตัวเองและท่านแม่อยู่แล้ว

         “แม่ให้อาเป่ยตามไปดูแลเจ้า” อาเป่ยเป็นนางรับใช้ในเรือนที่เติบโตมาในวัยใกล้เคียงกัน สำหรับฉินช่านเฟินแล้วก็เปรียบเหมือนพี่สาว

         “ขอบคุณท่านแม่ขอรับ หากมีเหตุใดเกิดขึ้นแล้วลูกเห็นว่าท่านแม่จะเป็นอันตราย ขอให้ท่านแม่ทำตามที่ลูกบอกนะขอรับ”

         “แม่ย่อมเชื่อเจ้า ชีวิตแม่นี้ก็มีเพียงเจ้า” นางดึงลูกมากอดด้วยความรักและอาวรณ์ ถึงแม้จะรู้ว่าวันหนึ่งลูกจะต้องออกเรือนไปกับผู้อื่น แต่ก็วาดหวังไว้ว่าจะเป็นคนที่ลูกได้เลือกเอง ไม่คิดเลยว่าลูกจะต้องมาเผชิญชะตากรรมเดียวกับนาง หนำซ้ำยังจะต้องกลายเป็นอนุไปอีก ก็ได้แต่หวังว่าทุกวิชาที่นางได้ให้ลูกร่ำเรียนจะทำให้ลูกนางรอดจากเงื้อมมืออนุทั้งหลายของแม่ทัพอี้ ไม่ต้องให้เขารักหรือโปรดปราน ขอเพียงให้ฉินช่านเฟินได้อยู่อย่างสงบก็เป็นพอ

 

 

 

.

 

 

 

*21.00-22.59

เพิ่งลองเขียนนิยายจีนพีเรียดแบบนี้เป็นครั้งแรก ถ้าตรงไหนภาษาแปลกๆ หรือมีคำแรก คำลงท้ายผิดก็ช่วยแนะนำเราด้วยนะคะ หวังว่าทุกคนจะชอบค่ะ พูดคุยกันในแท็ก #ข้าจะเป็นฮูหยิน ได้นะคะ รออ่านคอมเม้น??’•

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 33 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น

  1. #6 MitsukiCarto (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 23:36
    น่าสนใจๆ~
    #6
    0
  2. #4 tossakun1106 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 18:26
    ชอบๆมากเลยค่ะ
    #4
    0
  3. #1 Benz Ari (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 20:55
    รอตอนต่อไปค่ะ
    #1
    0