THIs Is LOVe?? [SJ] [ShinDong x Sung Min] [Yaoi]

ตอนที่ 15 : THIs Is LOVe?:13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    29 ก.ย. 61

( ??? > : ซีวอน)

"ฮัลโหล  ซีวอนพูดคับ"

"ฮัลโหล  ผมเองชินดง"

"คุณชินดง?   มีธุระอะไรรึป่าวคับ"

"ตอนนี้คุณว่างมัย?"

"คับ"

"ช่วยมาหาผมที่บ้านของมินหน่อยสิ"

"มีปัญหาอะไรหรอ?  แล้วทำไมคุณถึงอยู่บ้านของซองมินได้ละ?"

"ตอนนี้มินไม่สบาย  คุณรีบมาเลยนะ"

"ได้!   ผมจะรีบไป"

"อือ---"

ตู๊ด----------------------ตู๊ด------

ผ่านไปพักนึงซีวอนก็มาถึงบ้านของซองมิน  เขาจึงรีบเข้าไปข้างในก็เห็นชินดงกำลังนั่งอยู่ที่โซฟา

"คุณชินดง  ซองมินเป็นไงบ้าง?"

"ผมเองก็ไม่รู้---"

"ไม่รู้?  หมายความว่าไงกัน"

"ผมโดนมินไล่ออกมา"

"ทำไม??  เกิดเรื่องอะไรขึ้นรึป่าว"

"ไม่รู้" 

"ไม่รู้หรอคับ??"

"ผมถึงได้โทรตามคุณมาไง  รีบขึ้นไปดูมินดีกว่านะ---"

"ได้คับ"

"แล้วก็ไม่ต้องบอกมินว่าผมเป็นคนโทรตามคุณมา"

"??"
----ผ่าน  15  นาที ซีวอนก็ลงมาเขาเดินไปที่ห้องนั่งเล่นเพื่อหาชินดงแต่ก็ไม่เห็น  พอรองมองรอบๆก็เห็นเขาอยู่ที่ห้องครัว

"มินเป็นไงบ้าง?"

"ผมให้เขาพักไปก่อน  แล้วบอกเขาว่าจะลงมาทำอาหารให้"

"ผมเตรียมไว้ให้แล้ว"

"ไวจัง"

"งั้นก็รบกวนนายช่วยยกไปให้เจ้านั่นด้วยนะ"

"ได้สิ   ว่าแต่ทำพุดดิ้งไปให้มินกินจะดีหรอคับ?"

"เชื่อผมสิ  ของหวานนี่แหละที่จะทำให้เขามีแรง"

"งั้นผมไปเอายามาให้นะ"

"มินไม่กินยาหรอก"

"ได้ไงกัน  ถ้าไม่กินยาแล้วจะหายได้ไง??"

"ไม่ต้องห่วง ผมแอบผสมยาลงไปในพุดดิ้งแล้วคุณก็แค่ทำให้เขากินให้หมดก็แล้วกัน"

"ทำแบบนั้นได้ด้วยหรอคับ? =__= "

"มันป่วยอยู่จับไม่ได้หรอ  เชื่อฝีมือสินี้ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกนะ"

"คุณเคยทำมาก่อนหรอ??"

"ก็นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่มินไม่สบายซักหน่อย"

"รู้จักซองมินดีจังเลยนะคับ"

"แล้วก็ผมจะให้คุณค้างที่นี้  เพื่อค่อยดูอาการของมินได้มัย?"

"ได้คับ"

"งั้นก็ฝากด้วย ซีวอน"
ชินดงยกถาดที่มีซุปกับพุดดิ้งส่งให้ซีวอนเพื่อที่เขาจะได้ยกไปให้กับคนป่วยข้างบนผ่านไปครู่นึงซีวอนก็ลงมาพร้อมกับจานเปล่า

"ตอนนี้มินหลับไปแล้วคับ"

"ต้องรบกวนคุณแล้ว"

"ผมยินดี"

"ไม่ต้องห่วงผมไปปล่อยให้คุณมานอนค้างกับมินแค่สองต่อสองหรอ  ผมก็จะค้างด้วย"

"คับ^^"

"......ซองมินเวลาที่ไม่สบายก็จะเป็นหนักมากๆ  เลยต้องคอยดูแลอยู่ตลอดจนกว่าจะหายดีจริงๆเพราะว่าเขาอาจจะกลับมาเป็นหนักได้อีกถ้ายังไม่หาย"

"คุณดูเรื่องของซองมินมากเลยนะคับ"

"ก็เมื่อก่อนผมต้องคอยดูแลเขาตลอดนิ"

"ตกลงคุณกับมินทะเลาะอะไรกันหรอคับ?"

"ผมเองก็ไม่รู้  ว่าเขาโกรธอะไรผมเหมือนกัน"

"ผมว่าถ้าปล่อยเอาจะยิ่งแย่นะคับ  คุณควรจะคุยกับซองมิน"

"นายคิดว่าฉันไม่อยากคุยงั้นหรอ??    แต่ว่าแม้แต่หน้าฉันเจ้านั่นยังไม่อยากเห็นเลย"

"ให้ผมช่วย---"

"อย่าเลย   ถ้านายเข้ามายุ่งมินอาจจะเกียจนายไปด้วยเพราะงั้นอย่ายุ่งเลย...."

"แต่ผมยินดี"

"แค่นี้ก็รบกวนนายมากแล้ว"

"........."
ชินดงรีบพูดเพื่อตัดบทสนทนาของซีวอนแล้วก็ลุกขึ้นจากไป  ส่วนซีวอนก็ไม่ได้พูดอะไรอีก
หลายวันจากนั้น----------

"งั้นเดี๋ยวผมขึ้นไปดูมินก่อนนะ"

"อือ"

ชินดงไม่ได้ตอบอะไรซีวอนมากเพียงแต่พยักหน้าเป็นการตอบเพราะกำลังยุ่งอยู่กับทำอาหารแต่เมื่อผ่านไปพักใหญ่  เขาก็ยังไม่เห็นซีวอนลงมา....

(ทำไมถึงยังไม่ลงมาอีกนะ??)

(หรือว่าจะมีเรื่องอะไรรึป่าว??)

ถึงจะยังลังเลอยู่แต่ขาของเขาก็ก้าวขึ้นไปแล้ว  ตอนนี้เขามาอยู่หน้าห้องของซองมินและเมื่อเขากำลังตัดสินใจอยู่ว่าจะเคาะประตูดีรึป่าวก็ได้ยินเสียงของซองมินที่กำลังคุยกับซีวอน

"... วอน"  

"มีอะไรหรอ?"

"เรามาเป็นแฟนกันนะ----"

"แฟนหรอ??"

"ใช่  หรือว่าวอนไม่ชอบผมหรือ?"

"ป่าวนะ  ผมชอบมินชอบมากๆเลย"

"จริงนะ"

"ว่าแต่มินแน่ใจจริงๆหรอ สำหรับเรื่องนี้?"

"แน่สิ"

"ถ้ามินว่าแบบนั้นผมก็ตกลง"

(....................)

(....นี้เราไม่ได้ฟังผิดไปใช่มัย???)

ชินดงได้ยินแบบนั้นหัวสมองกับว่างเปล่าไปหมดในใจกลับรู้สึกเจ็บมากจนเขาไม่อาจทนมันต่อไปได้อีกแล้ว  เขาค่อยๆเดินออกมาจากตรงนั้นอย่างช้าๆ  สิ่งเดียวที่เขาจะทำคือการออกไปจากตรงนี้ซะ......



B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #14 bboyz- (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 10:27
    พี่ชิ้นนนนนนนนนน งือออออ
    #14
    0