Conan Story's Tenchirina Yaoi

ตอนที่ 5 : Story : IV ก้าวในงานชุดดำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,739
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 378 ครั้ง
    20 เม.ย. 63

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Talk's Tenchirina

 

นี่ก็ผ่านมาหนึ่งปีแล้วนับจากที่ผมเข้าร่วมองค์กรชายชุดดำไปซึ่งแน่นอนว่าฝีมือระดับผมตอนนี้ได้รับโค๊ดเนมแล้วและได้รับความไว้วางใจจากท่านผู้นั้นพอสมควรเพราะผลงานที่ดีและว่องไว ก็นะ ตามประสาเวลาที่ผมทำงานรับจ้างนั้นแหละ แต่ผมก็ขอเอาไว้ว่าจะไม่รับพวกงานแฝงตัวอะไรทำนองนั้นเนื่องด้วยผลงานสายการฆ่าล้างบางและแฮกเกอร์ของผมจึงทำให้ท่านตกลงอย่างง่ายดาย ก็ผมทำงานพวกนั้นสู้เบลม็อทไม่ได้อยู่แล้วนี่หน่า แล้วเบลม็อทก็ทำงานสายนี้สู้ผมไม่ได้ด้วย

 

และเนื่องด้วยสายงานนี้ของผมจึงมักได้ทำงานร่วมกับวอดก้า ยินและพวกเคียนติ อืม.. พวกไรย์ยังไม่เจอเลยแฮะ.. เสียดายหน่อยๆ..

 

"หนึ่งนัด.. แกคงไม่พลาดใช่ไหม? แอ๊บแซ็งธ์" เสียงของยินพูดดังเข้ามาภายในหูฟังไร้สายที่ผมสวมใส่อยู่

 

"แน่นอน.." ผมตอบกลับไปพร้อมนิ้วที่ลั่นไกปืนแทบจะทันทีที่จบประโยคแล้วผลลัพธ์ก็ไม่ทำให้ผมผิดหวัง

 

...ก็มั่นหน้าขนาดนี้พลาดมา ยินไม่ฆ่าทิ้งผมก็คงเอาสไนเปอร์จ่อหัวตัวเองแล้วแหละ...

 

"ข้างๆตึกที่แกอยู่" อีกฝ่ายพูดมาแบบนี้ด้วยความที่ผมต้องทำงานร่วมกับยินมานานประมาณหนึ่งแล้วจึงรับรู้ได้ว่าเขาหมายถึงว่าจอดรถรออยู่ข้างๆตึก

 

"อืม.." ผมขานรับก่อนจะกระโดดลงมาจากตึกสูงอย่างเชี่ยวชาญ มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่ผมเคยโดนฝึกสมัยเด็กๆเหมือนกับการสะเดาะกุญแจ แน่นอนว่าถึงผมตกลงไปกระดูกหักสักพักมันก็กลับมาเหมือนเดิมอยู่ดี

 

"ปัง.." ผมปิดประตูรถปอร์เช่ของยินด้วยแรงไม่มากไม่เบานักเสร็จแล้วก็พบกับยินที่เอาปืนจ่อหัวพร้อมด้วยสายตาอำมหิตไม่เปลี่ยน

 

"ปิดเบาๆซะบ้าง" มันพูดเสียงเย็นพลางจ้องมองด้วยสายตาพร้อมลั่นไกปืน แต่แล้วไงล่ะ? ยิงไปก็ไม่ตายอยู่ดีซะหน่อย ถึงความเจ็บจะยังอยู่และผมก็ชินแล้วก็เถอะ หึ!

 

"ถ้าผมไม่ทำตามแล้วนายจะทำไมยิน?" ผมยิ้มมุมปากใส่ยินพลางกอดอกมองหลังจากที่ถอดเสื้อนอกสีดำออกแล้ว ร้อนชะมัด..

 

"ฉันจะเป่าหัวแกซะ!" ยินพูดด้วยน้ำเสียงโหดๆตามประสามัน ผมมองพร้อมยิ้มกรุ้มกริ่มใส่หน่อยๆ

 

"ผมก็ไม่ตายอยู่ดี แล้วผมก็จะกินนายด้วยถ้านายยิงผม" ผมยักไหล่เล็กน้อยพลางเสมองไปข้างนอก ฟิลม์กระจกรถของยินถือว่าค่อนข้างมืดแต่ด้วยสายตาของผมแล้วก็ไม่มีปัญหาที่จะมองลอดออกไป..

 

ตัวผมที่จมอยู่กับความมืดน่ะ ย่อมมองในที่มืดเห็นอยู่แล้วล่ะ..

 

"แก..!!" ผมไม่ค่อยได้ตั้งใจฟังยินพูดนัก เอาเป็นว่าผมจับใจความได้เท่านี้ แต่ผมมั่นใจว่ายินคงไม่ยิงให้ผมต้องมานั่งหยิบลูกกระสุนออกแน่..

 

...ก็ลองยิงดูสิ ผมไม่ได้กินยินมาสักพักแล้วนะ... คิดแล้วผมก็อดยิ้มมุมปากไม่ได้ สายตาผมจ้องมองไปยังข้างนอก ภาพที่เห็นเป็นตึกสูงและสถานที่ต่างๆที่มืดกว่าปรกติเพราะฟิลม์กระจก ภาพต่างๆล้วนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วตามประสาความเร็วของรถปอร์เช่

 

วอดก้าก็ขับรถได้ดีนะ

 

"ลูกพี่ แอ๊บแซ็งธ์ ถึงแล้วครับ" วอดก้าพูดกับยินแล้วเรียกผมด้วยน้ำเสียงต่างกันไม่น้อย เพราะเสียงที่เรียกยินค่อนข้างแฝงไปด้วยความเคารพมากกว่าที่ใช้เรียกผม ส่วนที่วอดก้าพูดสุภาพผิดปรกตินั่นเป็นเพราะประโยคนั้นวอดก้าใช้พูดกับยินด้วย

 

"อ่า.." ผมขานรับเบาๆในขณะที่ยินไม่ได้ตอบกลับอะไรวอดก้าไปแต่กลับมาส่งเสียงเย็นพูดกับผมแทน

 

"รีบมา พวกฉันจะรอแกที่นี้" ยินเอ่ยซึ่งหมายถึงให้ผมรีบไปทำภารกิจลอบสังหารเหยื่อคนต่อไปแล้วเขา.. ยินกับวอดก้าจะนั่งรอบนรถ ชิ๊..

 

"อ่า" ผมขานรับก่อนหยิบเอากระเป๋าหนังสีดำมาสะพายแล้วเดินออกไปอย่างไม่เร่งรีบเรียกเสียงเดาะลิ้นจากวอดก้าและแววตาไม่พอใจจากยินได้เป็นอย่างดี

 

ฮ่ะๆ ยั่วโมโหพวกเขาบางทีก็เป็นงานอดิเรกรองของผมจากการฆ่าคนน่ะนะ

 

"เอาล่ะ.. บ้ายบายนะครับ" ผมแสยะยิ้มพร้อมกับลั่นไกปืนใส่เป้าหมายทันที เช็คผ่านเลนส์กล้องสไนเปอร์ด้วยนัยน์ตาสีแดงเลือดของตัวเองที่มีความสามารถพิเศษเสร็จแล้วก็รีบกระโดดลงจากตรงนั้นกลับไปยังรถปอร์เช่ของยินอย่างรวดเร็ว

 

"งานเร็วไม่เปลี่ยนนี่แอ๊บแซ็งธ์" ผมปรายตามองยินที่สูบบุหรี่ก่อนพูดเสียงแข็งใส่หน่อยๆ

 

"หยุดสูบบุหรี่หน่ายิน.." ผมพูดขึ้นพร้อมกับยินที่มีสีหน้าไม่พอใจส่วนวอดก้านั้นเหงื่อตกเต็มหน้าเป็นที่เรียบร้อย.. ภาพใบหน้าคนยามเป็นลายเส้นการ์ตูนก็ตลกดีแฮะ?

 

"เรื่องมาก" บางทีผมก็คิดว่ายินเป็นพวกซึนเดเระตัวแม่..ไม่สิ ตัวพ่อแฮะ เพราะถึงยินจะว่างั้นก็ยอมดับบุหรี่ลงด้วยจานเขี่ยบุหรี่แบบพกพา "แกเองก็สูบไม่ใช่ไง?"

 

"เลิกแล้ว" ผมตอบกลับไปอย่างนั้นทั้งที่จริงๆแล้วผมแค่อยากลองสูบดูเพียงครั้งสองครั้งเท่านั้นเอง

 

"เอ่อ.. ลูกพี่ครับ.. ไปที่ไหน..ครับ" วอดก้าเอ่ยขัดออกมาจึงได้รับสายตาฆ่าฟันจากยินไป 1 Ea ฮ่ะๆ สายตาแบบนั้นของยินก็น่ารักไม่น้อยแฮะ

 

แต่หน้ายินตอนโดนกินกลับน่ารักกว่าเยอะ หึ..

 

"ขับตรงไปเรื่อยๆ" ยินตอบอย่างไม่ใยดี โดยมีวอดก้าเหงื่อตกทั้งๆที่ในปอร์เช่อากาศเย็นดีจากเครื่องปรับอากาศ แต่วอดก้าก็ยอมขับแต่โดยดีไม่ถามอะไรเพิ่มเติมให้โดนปืนจ่อหัว

 

หว้า..ไม่นุกเลย

 

"ฉันได้กลิ่นหนู.. กลิ่นของคนทรยศ" วอดก้าขับรถไปสักพัก รถที่เงียบเชียบก็กลับมียินพูดทำลายบรรยากาศสงบขึ้นมาอีกครั้ง

 

"แล้วนายจะเอาไง?" ผมถามพลางกอดอกไม่แม้แต่จะหันไปมองยิน คนอย่างยินสีหน้าคาดเดาใช่ว่าจะยาก..

 

วันๆก็ทำไม่กี่หน้าหรอก โดยเฉพาะยิ้มดีๆไม่เลวอ่ะยิ่งยาก แต่ว่าเขาไปก็กระทบตัวเองทั้งนั้น

 

"ตามจริงต้องรอหลักฐาน แต่ความสงสัยของฉันก็คือหลักฐานนั่นแหละ" ผมได้ยินงั้นก็ถอนหายใจหน่อยๆจนยินหันขวับมามองผมดุๆ "ถอนหายใจอะไรของนายแอ๊บแซ็งธ์ รึนายเป็นหนู?"

 

"โดนผมกินจนสมองกลับหรือยิน? นายก็รู้ว่าตัวผมเป็นยังไง" ผมยักไหล่หน่อยๆพลางขยับตัวนั่งในถ้าไขว่ห้าง

 

"นั่นสินะ.." ยินพูดอย่างงั้นก่อนจะหันหัวกลับไป ถามว่าผมรู้ได้ไงงั้นหรือ เดาไม่ยากเลย.. ผมโดนคำสั่งจากท่านผู้นั้นให้ทำงานร่วมกับยินและเจ้าวอดก้ามาแรมปีเชียวนะ

 

สักพักตัวของผมก็ต้องละความสนใจจากวิวภายนอกรถนี้มายังโทรศัพท์ประจำตัวผมที่ตอนนี้ผมเพิ่มรหัสล็อกมากกว่าเดิม.. กันใครสักคนเอาโทรศัพท์ไปนั่นแหละ ส่วนมากมีแต่ข้อมูลสำคัญทั้งนั้น

 

ผมเลื่อนแท็บแจ้งเตือนขึ้นมาดูทำให้เห็นบรรดาข้อความต่างๆมากมาย แต่สิ่งที่สายตาผมโฟกัสสนใจมีเพียงอย่างเดียวคือเมลล์จากท่านผู้นั้น

 

"เมลล์จากท่านผู้นั้นหรือแอ๊บแซ็งธ์" วอดก้ามองไปทางกระจกมองหลังพร้อมทั้งเอ่ยถามผม อ่า.. แอ๊บแซ็งธ์คือเมรัยสีเขียว บ้างก็เรียกแอ๊บแซ็งธ์ในอีกชื่อหนึ่งว่าแอ๊บซินธ์ซึ่งแน่นอนว่าหลายคนถนัดจะเรียกอย่างงั้นรวมทั้งยินด้วย แต่ให้เรียกว่าแอ๊บซินธ์มันก็ออกจะหวานไปหน่อยผมจึงบอกแกมบังคับจนพวกเขาเรียกว่าแอ๊บแซ็งธ์นี่แหละ

 

"ใช่" ผมตอบกลับวอดก้าไปในขณะที่สายตาผมก็กวาดมองเนื้อหาภายในเมลล์ เมื่ออ่านจบก็ทำการลบทิ้งแทบจะทันทีพร้อมๆกับวอดก้าที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความในเมลล์แล้วจู่ๆก็จอดรถลงข้างถนน..

 

อา.. จอดทับเส้นขาวทางม้าลายซะด้วย ไม่ค่อยเลวเลยนะเอ็ง..

 

แต่อย่าพูดถึงเรื่องดีเลวกับเจ้าพวกนี้เลยดีกว่า เด็กเล็ก คนแก่ คนท้องก็ฆ่าเรียบทั้งนั้น ทำไมคนดีๆแบบผมถึงมีแต่คนรอบตัวแบบนี้กันนะ?

 

อ้อ.. ผมเองก็ไม่ต่างกับพวกเขาเลยนี่หน่า :)

 

แต่แล้วก็อดคิดถึงอีกสองคนไม่ได้จริงๆนะ ถ้าเป็นสองคนนั้นผมก็อาจทำไม่ลงก็ได้... ทำไมคนเลวๆอย่างผมถึงไปสนใจFBIกับตำรวจสันติบาลได้นะ ว่าแล้วก็อดถอนหายใจไม่ได้ ถ้ายินหรือเจ้าวอดก้าเป็นพวกเชื่อถืออะไรสักหน่อยหรือมีความเป็นห่วงผมซะบ้างคงได้เตือนเรื่องนี้กับผมจนเบื่อล่ะนะ

 

แต่ก็อย่างที่รู้ๆกันอยู่สองคนนี้น่ะ แค่ไม่โดนพวกมันเอาปืนจ่อหัวก็บุญแค่ไหนแล้ว ยินเอะอะก็ปืนจ่อหัว วอดก้าก็ถามลูกพี่เสมอว่าจัดการมันเลยไหมลูกพี่ ผมล่ะ-

 

"อรุณสวัสดิ์ แอ๊บซินธ์ ยิน วอดก้า" น้ำเสียงคุ้นหูของหญิงสาวพันหน้าเบลม็อทลอยมากระทบหูผมอย่างจัง

 

อืม.. นอกจากยัยเบลม็อทปีศาจจิ้งจอกพันหน้านี้แล้วแทบทุกคนก็ถือว่ายอมเรียกผมดีๆตามที่ผมต้องการแหละนะ แต่ยัยนี่มันกวนโอ๊ย!

 

ถ้าไม่ติดว่าเป็นคนโปรดของท่านผู้นั้นก็คงโดนยินฆ่าก่อนใครเพื่อนแล้วล่ะมั้ง? ไม่สิ หรือพวกเขาจะมีซัมติงกันนะ เช่น...ไปทำเหล้ากันบนห้องอย่างงี้

 

หึๆ..

 

"วอดก้าช่วยไปส่งที่นั่นทีนะ" ยัยนั้นพูดพร้อมรอยยิ้มออกมา มันเป็นรอยยิ้มยั่วยวนที่ใช้ไม่ได้กับผมคนหนึ่งน่ะนะ

 

"เห็นรถฉันเป็นรถรับส่งหรือไง?" ยินพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจในขณะที่เบลม็อทก็ยังคงทำสีหน้าเย้ายวนเบื้องล่าง.. ส้นเท้าต่อไป

 

จริงๆสำหรับยินคงต้องใช้คำว่าลูกปืน จะว่าไปเวลาเห็นยินอยากฆ่าคนแต่ทำไม่ได้แบบนี้ก็ตลกดีเหมือนกันนะ ฮ่ะๆ ข้อดีเพียงไม่กี่ข้อของยัยพันหน้านั่นล่ะมั้ง?

 

"จะว่าไปเธอต้องไปทำงานที่อิตาลีนี่แอ๊บซินธ์.. ยินคงคิดถึงเธอแย่" ยัยนั้นยิ้มออกมาพร้อมเท้าคางมองมาทางผมกับยินสลับไปมา ยินมีสีหน้าหงุดหงิดไม่พอใจอย่างมาก ส่วนผมทำเพียงกดโทรศัพท์เช็คข้อความต่อไป

 

"เธอนี่-" เบลม็อทกำลังจะพูดอะไรต่อแต่ยินก็เอาปืนจ่อหัวเบลม็อทซะแล้ว ช่างเป็นภาพคุ้นตาซะจริง ไปทำงานที่อิตาลีแบบนี้ผมคงเหงาไม่น้อย

 

"ว่าแต่รู้ได้ไงน่ะเบลม็อท" วอดก้าที่ขับรถอยู่คิ้วขมวดอย่างเห็นได้ชัด ยัยเบลม็อทเองก็ยักไหล่แล้วไขว่ห้าง..

 

ท่วงท่าช่างคุ้นๆยิ่งนัก.. อา..

 

"อย่าลืมสิว่าฉันเป็นคนโปรดของบอสนะ" รึว่าเบลม็อทกับท่านผู้นั้นจะมีซัมติงกันนะ? อา.. อามุโร่ซังช่วยเฉลยผมทีซิ "แต่แสดงความยินดีด้วยน่ะนะ แอ๊บซินธ์ เพราะงานนี้เป็นคำสั่งโดยตรงจากท่านผู้นั้น.. ส่งนายให้ไปทำงานข้างรัม"

 

"!!!.." ยินมีสีหน้าตกใจหน่อยๆก่อนแปรเปลี่ยนเป็นความไม่พอใจแต่เขาก็เลือกจะไม่พูดอะไรออกมา แล้วอะไรคือเรื่องที่ยินไม่พอใจกันนะ

 

"ช่วงนี้ที่ผมได้รับคำสั่งให้ทำงานบ่อยๆก็คงเพราะทดสอบล่ะสิ" ผมหันมองเธอ อย่างน้อยยัยเบลม็อทก็พอมีข้อมูลให้ผมได้รับรู้เพิ่มขึ้น นี่คือข้อดีที่สองของเธอสินะ

 

"คงเป็นอย่างนั้นแหละที่รัก" เธอยิ้มออกมาพร้อมขยับตัวคล้ายจะมาจูบผมตามประสาคนชอบหยอกเย้าของเธอ.. แต่ผมเชื่อว่าถ้าชวนเธอไปวันไนท์คงตกลงจริงๆไม่ใช่แค่หยอกแหง่

 

"ถึงที่หมายของแกแล้วนี่เบลม็อท ลงจากรถไปได้แล้ว" ยินหยิบปืนขึ้นมาจ่อหัวหล่อนคาไว้ก่อนที่ปากของเธอจะมาถูกส่วนใดส่วนหนึ่งของผม

 

"หวงซะจริงนะยิน" เธอลูบหัวผมก่อนจะรีบลงจากรถไปเมื่อเห็นยินทำท่าพร้อมจะยิงเธอขึ้นมาเรื่อยๆ ก็นะ ถ้าเป็นคนอย่างยินน่ะ..

 

"แกเองก็ไม่ขัดมันหน่อยหรือไงแอ๊บแซ็งธ์!" พอเบลม็อทลงไปก็กลายเป็นยินที่เหมือนจะมาพาลใส่ผมแทนซะงั้น ส่วนวอดก้าเหรอ ตัวประกอบฉากนู่น เงียบกริบนั่งเหงื่อตกจนเบาะยินน่าจะแฉะตั้งแต่ยินควักปืนขึ้นมาล่ะ

 

"ไม่นี่ ถ้านายอยากทำก็ได้นะ ตอนที่ผมกินนายน่ะ" ผมยิ้มกรุ้มกริ่มใส่ยิน เอาจริงๆแค่ลูบหัวน่ะทำได้ แต่ถ้าเบลม็อทจะจูบผมก็ไม่โอเคเท่าไหร่.. เอาจริงๆเธอไม่ใช่สเปคผมน่ะนะ ผมชอบแบบไรย์ไม่ก็เบอร์เบิ้นมากกว่า.. แบบตัวละครโปรดน่ะ ไม่ได้หมายถึงเชิงรักใคร่หรอก.. อา.. รู้สึกหน้าร้อนชะมัด

 

"หึ" เสียงยินดูไม่พอใจขึ้นไปอีกแต่ก็ยอมเก็บปืนลงดีๆแล้วผ่านไปไม่นานนักเจ้าวอดก้าก็ยอมเปิดปากขึ้นเมื่อบรรยากาศกลับมาสงบแล้วขับถึงที่หมายถัดไปที่ต้องการสักที..

 

---------------------------------------------

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 378 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

246 ความคิดเห็น

  1. #237 ราดีนซิส ลีอา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 22:33
    มีความหวงน้อง
    #237
    0
  2. #209 Jecelyn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2563 / 00:46
    หวงก็บอกมาเถอะ หวงเเหละดูออก ซึนเก่งงงงง
    #209
    0
  3. #196 littlefoolmoon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 17:52
    นางฟ้าสีเขียว เหล้าน็อคความ(แมมมอธ)
    #196
    0
  4. #167 KimTmmm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 19:33
    ยินเคะ????
    #167
    0
  5. #20 My Lords (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 15:47
    ในเมื่อมีคนสงสัยก็จะตอบให้ ABSINTHE คือสุดยอดเมรัยสีเขียวที่มีหลายฉายา
    เช่น เหล้าปีศาจ ,สุราถอนวิญญาณ ,หรือเทพธิดาสีเขียว
    ABSINTHE อ่านออกเสียงว่า”แอ๊บแซ๊งธ์” หรือ”แอ๊บซิงธ์”
    เป็นภาษาฝรั่งเศส แต่มีรากศัพท์ของคำว่า ABSINTHIUM ซึ่งเป็นภาษาละติน
    ซึ่งมีความหมายเย้ยหยันแต่ชวนท้าทายว่า “ไม่มีวันดื่มได้”!!!! และก็แรงมากอีกด้วย
    #20
    4
    • #20-3 Kanitta2003(จากตอนที่ 5)
      1 พฤษภาคม 2563 / 00:38
      กราบความรู้/ประนมมือ+ก้มกราบ
      #20-3
    • #20-4 Airiairi(จากตอนที่ 5)
      26 พฤษภาคม 2563 / 01:21
      เห้ยยย...นิยายเรื่องนี้มีสาระ!!
      #20-4
  6. #19 Titikon1733 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 13:13

    ชอบอะสนุดดี

    #19
    1
    • #19-1 zeroyaoi3(จากตอนที่ 5)
      24 เมษายน 2563 / 21:07
      ขอบคุณครับ*-*
      #19-1
  7. #18 เอะซะมะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 12:10
    เอ๊ะ? แอ๊บแซ็งธ์ เป็นชื่อของแอนกอฮอล์ชนิดไหนหรอคะ?

    ชื่อขององค์กรชุดดำจะมีนามแฝงเป็นชื่อของแอนกอฮอล์ สงสัยอย่างหนึ่งเลยคือ แอ็บแซงธ์ มันเป็นแอนกอฮอล์ชนิดไหนกันเนี่ย;-;
    #18
    1
    • #18-1 zeroyaoi3(จากตอนที่ 5)
      24 เมษายน 2563 / 21:07
      เป็นเหล้าสมัยใหม่ที่ถูกคิดค้นขึ้นโดยนายแพทย์ชาวฝรั่งเศส ปิแยร์ โอร์ดิแนร์ ส่วนผสมสำคัญๆของแอบแซ็งธ์มาจากเวิร์มวู้ด ชะเอมเทศและสมุนไพรต่างๆที่พบในป่าพื้นเมืองของประเทศสวิสแลนด์ ความแรงของแอบแซ็งธ์อยู่ระหว่าง 50–75 ดีกรี โดยมากจะกลั่นให้อยู่ที่ 60 ดีกรี
      #18-1
  8. #17 เคที_Demon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 11:05
    กินอารายกันน่าาาาาาาาาาา
    #17
    1
    • #17-1 zeroyaoi3(จากตอนที่ 5)
      24 เมษายน 2563 / 21:05
      นั่นสินะ ไปแอบดูกันไหมๆ
      #17-1
  9. #16 My Lords (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2563 / 07:10
    (ผมก็จะเชื่อว่าตัวเอกเป็นรับอยู่ดี//ToT)
    #16
    1
    • #16-1 zeroyaoi3(จากตอนที่ 5)
      24 เมษายน 2563 / 21:05
      หึๆ//แสยะยิ้ม
      #16-1
  10. #15 shino13 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 21:25
    กิน...กิน.....กินอะไรยังไงน่ะ!!?
    #15
    1
    • #15-1 zeroyaoi3(จากตอนที่ 5)
      24 เมษายน 2563 / 21:05
      หว่อปู้จือเต้า*-*
      #15-1