ตอนที่ 79 : บทที่ ๗๘ จบงานประลอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 30496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3373 ครั้ง
    17 มิ.ย. 62


ในขณะที่ลู่หนิงเหมยยืนหน้าบึ้งตึงอย่างไม่สบอารมณ์อยู่นั้น ร่างสูงในชุดสีดำเสื้อคลุมสีแดงก็เดินเข้ามาหา มือขาวดุจหยกหยิบผ้าสะอาดชุบน้ำขึ้นมาเช็ดรอยเลือดบนใบหน้าจิ้มลิ้มของสตรีตัวน้อยอย่างเบามือ

นัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายมองบาดแผลที่เหมือนรอยแมวข่วนอย่างไม่ชอบใจนัก ก่อนจะหยิบเอายาขึ้นมาทาให้ลู่หนิงเหมยอย่างอ่อนโยน

เห็นเป็นภาพบุรุษสูงสง่าทรงอำนาจ กับโฉมสะคราญงดงามของสตรีตัวน้อยที่พอทั้งคู่ยืนเคียงกันแล้วช่างเหมาะสมเสียยิ่งกว่าอะไร

อีกทั้งการแสดงออกที่เป็นห่วงเป็นใย ดูรักใคร่นั้นไม่ต้องกล่าววาจาใดผู้คนก็สัมผัสได้ถึงความสัมพันธ์อันลึกซึ้งที่ทั้งคู่มีต่อกัน

มีวาสนาแม้ไกลพันลี้ก็ได้พานพบ หากไร้วาสนาต่อกันแม้อยู่ตรงหน้าก็ไม่ได้รู้จัก...

ไม่รู้ว่าวาสนาของคนทั้งคู่สั่งสมกันมามากมายเพียงใด สวรรค์ถึงได้นำพาบุรุษหล่อเหลากับหญิงงามล่มเมืองเช่นนี้มาพบเจอกันได้

“สองคนนั้นยังกล้ามาแสดงความรักต่อหน้าผู้คน หน้าไม่อายยิ่งนัก” จินหยวนสบถออกมาอย่างปวดใจ เขารู้สึกต้องการความรักและการปลอบโยน

องค์ชายหย่งหวงก็ได้รับการกระทบกระเทือนจิตใจไม่ต่างกัน เขาตบบ่าจินหยวนเบาๆ “สุราในมือ แม้มันจะไม่ช่วยให้พวกเราได้พบคู่ชีวิต แต่มันก็ช่วยให้ลืมเลือนทุกสิ่งทุกอย่างได้ชั่วครู่ เราก็ดื่มมันด้วยกันเถอะ”

ว่าแล้วหนุ่มเจ้าสำราญที่โหยหาความรักก็ยกไหสุราในมือขึ้นมาชนกันด้วยความรู้สึกอดสูอย่างยิ่ง ก่อนจะหันไปร่ำสุรากับบุรุษแคว้นฉู่ที่อยู่ใกล้ๆ ด้วยท่าทางไม่ถือตนและเป็นมิตร

บุรุษที่มานั่งชมงานประลองบุปผางามก็ล้วนมาเพื่อหาสตรีในดวงใจ พอเห็นคู่รักที่น่าอิจฉาเช่นนี้ พวกเขาจึงเข้าใจความรู้สึกจินหยวนกับหย่งหวงเป็นอย่างดี 

ไม่นานบริเวณนั้นก็เกิดเป็นเสียงเฮฮาของเหล่าชายชาตรีหนุ่มโสดขนาดหย่อมขึ้น ฉายเป็นภาพครื้นเครงที่มองดูก็ให้กลิ่นอายที่ไม่เลวนัก

ลู่หนิงเหมยที่กำลังอารมณ์ไม่ดี พอสามีเดินมาทำแผลบนใบหน้าให้นางจึงมีสีหน้าผ่อนคลายลง เอาหัวชนแผ่นอกของหยางเจินราวกับจะกล่าวฟ้อง “ท่านเห็นหน้าข้าหรือไม่ ข้าถูกองค์หญิงรังแก...”

และนางก็กล้าฟ้องเขาจริงๆเสียด้วย

มุมปากของหยางเจินยกโค้งขึ้นอย่างสง่างาม นัยน์ตาพยัคฆ์นึกเอ็นดูสตรีตัวน้อยอย่างยิ่งยวด

ไม่รู้ว่าใครที่รังแกใครกันแน่ โดนข่วนหน้ามาหนึ่งทีเมื่อเทียบกับนางที่เกือบจะเอาดาบหั่นคอองค์หญิงให้ตาย นี่ยังสามารถเรียกว่าถูกรังแกได้ด้วยหรือ...

หยางเจินเพียงส่ายหน้าไปมาด้วยรอยยิ้ม เขาช้อนแขนอุ้มลู่หนิงเหมยขึ้น ก่อนจะพานางกลับมานั่งที่เดิมพร้อมยื่นสุราชั้นดีที่นางโปรดปรานเป็นอย่างมากให้นาง

วั่งซูที่เห็นทุกการกระทำของทั้งสอง แววตาก็ทอประกายเจ็บปวดโดยไม่รู้สาเหตุ

นางคือสตรีที่เมื่ออยู่ในลานประลอง กิริยาองอาจผ่าเผย สง่างามเหนือผู้คน นัยน์ตาของนางเย็นชามีประกายอำมหิตข่มขวัญฝูงชนจนน่าสะพรึงกลัว

นึกไม่ถึงว่าเวลาอยู่กับสามีนางจะเปลี่ยนไปราวกับคนละคน ท่าทางออดอ้อนดุจลูกแมวน้อย ใบหน้าจิ้มลิ้มเย้ายวนที่ปรากฎรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ไหนจะคำพูดเอาแต่ใจที่มีเสน่ห์ในแบบของนางนั่นอีก...

ยิ่งมองก็เหมือนยิ่งได้รับบาดเจ็บสาหัส หากเขามีนางอยู่เคียงข้างกายจะเป็นอย่างไร นางจะอ้อนเขาเหมือนที่อ้อนไท่จื่อผู้นั้นหรือไม่?

ความคิดไร้อารยะที่อยากจะแย่งชิงนางมาเป็นของตนนั้นค่อยๆปรากฏขึ้นอยู่ภายในใจ ก่อนที่มันจะอันตรทานหายไปอย่างไร้ร่องรอย

เขากับนางพบกันช้าเกินที่จะสานสัมพันธ์ จะกล่าวโทษสวรรค์ก็ไม่ได้ เป็นเขาที่ไร้วาสนาต่อนาง ถึงได้มาอยู่ในแคว้นที่ปลีกวิเวกออกจากโลกภายนอกเช่นนี้


หลังจากฮ่องเต้เสด็จกลับไปว่าราชกิจต่อ บรรยากาศที่ลานประลองก็ครึกครื้นมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

ชายหญิงแคว้นฉู่มานั่งร่ำสุรากับเหล่าคณะทูตแคว้นเยี่ยนกันอย่างล้นหลาม ร้องรำทำเพลงกันเสียงดัง แลกเปลี่ยนความคิดและพูดคุยกันอย่างออกรส

ลู่หนิงเหมยและคนอื่นๆจึงใช้โอกาสนี้บอกเล่าเรื่องราวต่างๆ ของโลกภายนอกให้พวกเขาได้ฟัง บ้างก็ทำหน้าตกตะลึง บ้างก็ทำหน้าสงสัย หลากหลายคำถามจากพวกเขาล้วนแฝงความกระตือรือร้นอย่างผู้ใคร่รู้

โชคดีที่คนแคว้นฉู่ค่อนข้างเปิดเผยจริงใจ มีอะไรที่ไม่เห็นด้วยก็จะกล่าวค้านขึ้นมาทันที

อีกทั้งการร่ำสุรากับอิสตรีก็ไม่ได้เคร่งพิธีมากนัก เพราะนิสัยสตรีแคว้นฉู่ค่อนข้างห้าวหาญตรงไปตรงมา มิได้เข้มงวดเรื่องกิริยามารยาทเหมือนสตรีแคว้นอื่นๆ

ด้วยเหตุนี้ ลู่หนิงเหมยจึงดื่มด่ำสุรารสชาติยอดเยี่ยมจนสาแก่ใจตัวเอง

จะว่าไปองค์หญิงซูฟางพอตั้งสติได้นางก็หายตัวไปทำแผลที่คอ แล้วกลับเข้ามานั่งฟังบทสนทนาเงียบๆ พยายามทำตัวเองให้เป็นจุดสนใจน้อยที่สุดด้วยความอับอาย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่านางสนใจเรื่องราวของแคว้นต่างๆ ที่ลู่หนิงเหมยกล่าวถึง

ลู่หนิงเหมยไม่ได้มีท่าทีสนใจองค์หญิงหรือแค้นเคืองแม้แต่น้อย นางยกสุราไหแล้วไหเล่าขึ้นมาดื่มอย่างสบายใจ ท่าทีเกียจคร้านที่แสดงออกมาไม่ได้ลดหลั่นความสง่างามของนางลงเลย

ยิ่งใบหน้าเย้ายวนขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะพิษเหล้า มันขับส่งให้ทุกอย่างที่นางมีเปล่งประกายเจิดจรัส โดดเด่นจนผู้คนมองอย่างหลงใหล

หยางเจินรับไม่ได้ที่ภรรยาของตนถูกสายตาหื่นกระหายพวกนั้นจ้องมอง จึงสบถอย่างอารมณ์ไม่ดี

“เจ้าเมามากแล้วอาเหมย กลับเถอะ” เขากล่าวเตือน รั้งเอวบางเข้ามาใกล้ๆ

ลู่หนิงเหมยรีบเอามือขึ้นมาปัดไปมา พลางส่ายหน้า กล่าวเสียงหวานว่า “ข้ามิได้เมา...”

หยางเจินมีสีหน้ามืดครึ้มขึ้นทันที นัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่เห่อแดงจนสามารถกลั่นออกมาเป็นหยดเลือดได้ ดวงตาของนางหวานเยิ้มยั่วยวนและเชิญชวนอย่างไม่น่าให้อภัย

“ข้าบอกให้กลับเจ้าก็ต้องกลับ!” หยางเจินกล่าวเสียงดุ

ลู่หนิงเหมยที่รู้สึกมึนหัวแต่ก็พอจับใจความจากน้ำเสียงขุ่นเคืองของเขาได้ กล่าวปฏิเสธเสียงแผ่วเบาและดื้อรั้น “ไม่ ข้าจะดื่มต่อ...”

“อาเหมย” เสียงเฉียบเย็นดังขึ้นอย่างน่ากลัว “ข้าจะเตือนเจ้าครั้งเดียว...”

“ไม่นะ ท่านอย่าพูด ข้าไม่อยากได้ยิน!” มือเล็กๆ ยกขึ้นปิดปากหยางเจินทันควัน

“.......”

ลู่หนิงเหมยเงยหน้าขึ้นสบสายตากับนัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายที่มีประกายโหดเหี้ยมเจือจาง ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาขึ้นหลายส่วน รับรู้ได้ทันทีว่าเขาเริ่มจะโกรธนางจริงๆเสียแล้ว

นานๆทีนางจะได้มาดื่มจนเมามายเช่นนี้ มิได้ร่ำสุราบ่อยซะหน่อย ไยต้องโมโหด้วยเล่า...

ลู่หนิงเหมยสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอำมหิตแอบแฝงไปด้วยอันตราย นางขมวดคิ้วเข้าหากัน ในใจพลันตื่นตระหนก

นางต้องยอมอยู่ในโอวาทของสามีหรือนี่...

สามีให้กลับก็ต้องกลับอย่างนั้นหรือ?

ดวงตาของลู่หนิงเหมยฉายแววไม่ยินยอมอย่างถึงที่สุด นางมองสีหน้าที่ดำทะมึนมืดครึ้มของสามีเขม็ง

นึกถึงฉากที่นางอาจจะโดนโทษทัณฑ์จากเขา ลู่หนิงเหมยก็มีสีหน้าปวดฟันขึ้นมาทันที 

แม้นัยน์ตาจะฉายแววต่อต้าน ทว่าในใจลู่หนิงเหมยก็มีความหวาดกลัวค่ำคืนอันหวานฉ่ำของหยางเจินที่คิดจะมอบให้นางอยู่ 

ลู่หนิงเหมยกล่าวอย่างปอดแหกว่า “กลับ! ข้าเมาแล้วก็ต้องกลับสิ ท่านรออะไรยังไม่รีบอุ้มข้ากลับที่พักไปอีก ภรรยาของท่านง่วงนอนแล้ว”

“.........”

ลู่หนิงเหมยนั่งเกาแก้มแดงๆของตัวเองอย่างสตรีโง่งม นางแกล้งทำเสียงดังกลบเกลื่อนความผิดของตัวเองเอาไว้

อย่างไม่แนบเนียน...

หยางเจินถอนหายใจออกมาแรงๆ มือหนาดึงภรรยาเข้ามาไว้ในอ้อมแขน อุ้มนางเดินกลับเรือนพักด้วยใบหน้าบึ้งตึง พลางก่นด่าเสียงต่ำ “เจ้ามันน่าตีให้ตาย...”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.373K ครั้ง

9,998 ความคิดเห็น

  1. #8322 kikijajakiki (@kikijajakiki) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 17:41
    นางแค่ปอดแหก

    ไม่ได้กลัวเลยจริงๆ 555
    #8322
    0
  2. #8303 ku_ro (@ku_ro) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 11:33
    คำพูดติดปากของหยางเจินที่สังเกตเห็นมาหลายตอน "น่าตีให้ตาย.." 555555
    #8303
    0
  3. #5935 SweetEnough (@SweetEnough) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 17:28
    อาเหมยยย 555555555
    #5935
    0
  4. #4651 Anchalee Mauy (@mauy-168) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 13:04
    555 นะ นางไม่ได้กลัวหลัว แค่กบัวหลัวทำการบ้านแบบดุ โหด
    #4651
    0
  5. #4158 จั่นเจา สุดหล่อ (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 05:38

    หลัวดุน้องไม่ไหว

    #4158
    0
  6. วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 18:13
    5555 ต้องอ่อนแข็งให้ถูกเวลาไง
    #3978
    0
  7. #3968 munongmu (@munongmu) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 13:05
    แหม

    นึกว่าจะกล้า
    #3968
    0
  8. #3962 DAEDUKDIK (@JEEEEEEEED) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 10:55
    อาเหมย เสียงดังกลบกลัว
    #3962
    0
  9. #3957 garuwan (@garuwan) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 09:18
    พี่เจินอย่าโกงเหมย
    #3957
    0
  10. #3948 2517puy1602 (@2517puy1602) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 07:45
    555 ไม่กลัวเล๊ยย
    #3948
    0
  11. #3947 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 07:43
    กล้าเหรอเดี๋ยวไม่ได้นอนนะ อิอิ
    #3947
    0
  12. #3943 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 07:09
    ฮั่นแน่..คิดต่อต้านน
    #3943
    0
  13. #3936 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 06:24
    โดนแน่ๆ คืนนี้ หึหึ !!!!
    #3936
    0
  14. #3934 Jira Thum (@jirathum) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 06:11
    เจ้ามันน่าตีให้ตาย หุหุ
    .
    .
    .
    .
    .

    เหมือนจะลงแดง อยากอ่านต่อ
    #3934
    0
  15. #3930 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 03:04
    พี่ ดุนะ โดนแน่
    #3930
    0
  16. #3929 khanoon (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 02:59

    สนุกมาก..ติดตามค่ะ

    #3929
    0
  17. #3927 kan_wang (@kan_wang) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 01:59
    สุดท้ายก็ปอดแหก แม่คุณณณณณ 5555
    #3927
    0
  18. #3921 Zhinsha (@Zhinsha) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 00:33

    อาเหมย!!!

    ยอมทำไม กลับไปก็โดนจัดหนักแน่ อีพี่รออยู่ 5555
    #3921
    0
  19. #3918 SinZ13 (@bestsinz13) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 00:27
    สามีคือขี้หึงที่สุดดดดด กลับไปโดนแน่เหมยเหมย55555
    #3918
    0
  20. #3902 Karaketsukhchwy (@Karaketsukhchwy) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 23:42

    โดนแน่ๆไม่รอดหรอกยังไงๆก็โดนนางชั่งน่าสงสาร สามีนางขี้หึงเข้าขั้นโคม่า
    #3902
    0
  21. #3900 panmaneej (@panmaneej) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 23:36

    ไม่รู้จะเม้นท์อะไรได้อีก ฮ่าๆๆๆๆ
    #3900
    0
  22. #3884 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 23:18

    อยากให้แสดงฝีมือบาร์เทนดี้อีกอ่ะ

    ประทับใจ

    ขอบคุณค่ะ

    #3884
    0
  23. #3882 •หมั่นโถว• (@savena002) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 23:13
    โทษคงหนักจิงๆน้องเหมยหงอเลย555
    #3882
    0
  24. #3879 Benjakol Sutthisukon (@jennyso-jibi) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 23:10
    ไหงปล่อยให้พี่เค้าข่มได้ละลูกก
    #3879
    0
  25. #3878 LeenaLor (@LeenaLor) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 23:07

    รักนะ........
    #3878
    0