ตอนที่ 73 : บทที่ ๗๒ เล่นแง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28270
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2506 ครั้ง
    14 มิ.ย. 62


ทุกคนในขบวนเดินทางค่อยๆ ลงมาจากรถม้า เป็นท่านราชครูและเหล่าคณะราชทูตที่เข้าไปทักทายราชนิกุลแคว้นฉู่ก่อน

“เป็นเกียรติของพวกกระหม่อมที่ได้รับการต้อนรับอย่างดีเช่นนี้” ท่านราชครูกล่าวน้ำเสียงอ่อนโยนและเป็นมิตร

“พวกเราก็เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ข้าวั่งซู เป็นไท่จื่อ ส่วนนี่คือรุ่ยอ๋อง และเหล่าองค์หญิงองค์ชาย...” วั่งซูกล่าวแนะนำราชนิกุลด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าความดุดันในสายตามิอาจปกปิดได้มิดชิด

ร่างกายที่สูงถึงแปดฉื่อ ยิ่งทำให้เขาดูสูงสง่าดุจหินผาลึกลับ ใบหน้าคมสันมีหนวดเคราปกคลุมเล็กน้อย 

แม้วาจาของเขาจะอ่อนน้อมถ่อมตนไม่หยิ่งยะโส แต่ก็สามารถมองเห็นความทนงตนเหนือผู้คนสูงส่งสง่าผ่าเผยได้จากนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั้น

“กระหม่อมขออนุญาตแนะนำให้พระองค์รู้จัก นี่คือไท่จื่อและไท่จื่อเฟยแห่งแคว้นเยี่ยน และสองพระองค์นี้คือไท่จื่อแห่งแคว้นเฉาเว่ยกับองค์ชายแห่งแคว้นฉี...” ท่านราชครูผายมือกล่าวอย่างนอบน้อมจริงใจ

“ข้าตงฟาง หยางเจิน!”

“หม่อมฉันลู่หนิงเหมยเพคะ”

“โจ จินหยวน!”

“ฉีหย่งหวง!”

ทุกคนกล่าวนามของตนด้วยท่าทีสุขุม วั่งซูกวาดสายตามองทุกคนแล้วก็มาหยุดอยู่ที่ลู่หนิงเหมยที่ปกปิดใบหน้าเอาไว้

ดวงตากลมโตกระจ่างใสของนางงดงามเปล่งประกายออกมาอย่างเจิดจรัส แม้มิอาจเห็นใบหน้าแต่ก็เดาได้ไม่ยากว่าสตรีที่มีนัยน์ตาเช่นนี้รูปโฉมไม่ธรรมดา

“ข้าได้ให้คนจัดเตรียมที่พักให้พวกเจ้าแล้ว เชิญพักผ่อนกันตามสบาย พรุ่งนี้ยามเฉิน(07:00-08:59)ค่อยเข้าพบฝ่าบาท หากมีอะไรขาดเหลือก็แจ้งข้าได้” วั่งซูกล่าวสีหน้าเรียบเฉย

“ขอบพระทัยพะยะค่ะ” ท่านราชครูกล่าวตอบด้วยความยินดี และกำลังจะเดินตามขันทีไปยังที่พัก...

แค่นี้เองหรือ?

ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นปมแน่น สบเข้ากับนัยน์ตาสีน้ำตาลของวั่งซูโดยไม่หลบ ก่อนกล่าว “หม่อมฉันขอถามได้หรือไม่เพคะ”

ทันทีที่เสียงไพเราะของลู่หนิงเหมยดังขึ้น ก็ทำให้ทุกคนมีใบหน้าฉงน ไม่เว้นแม้แต่รัชทายาทแคว้นฉู่และรุ่ยอ๋องที่ดูเหมือนจะส่งประกายเย็นเฉียบออกมา

“เจ้ามีอันใดจะถามอย่างนั้นรึ” วั่งซูกล่าว

“เป็นอย่างที่ทุกคนรู้ว่านี่คือการมาเยือนครั้งแรก และแคว้นฉู่ก็เปิดโอกาสให้พวกหม่อมฉันได้เข้าพบฝ่าบาท พระองค์ไม่คิดที่จะบอกกฏบ้านกฏเมืองของพระองค์ให้พวกหม่อมฉันทราบหน่อยหรือเพคะ? หากพวกหม่อมฉันเผลอกระทำการอันใดที่ผิดกฏของแคว้นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว มิเท่ากับเป็นการล่วงเกินฝ่าบาทหรืออย่างไร ถึงตอนนั้นพวกหม่อมฉันคงไม่มีโอกาสได้ออกจากแคว้นนี้ คงต้องรอรับโทษทัณฑ์ที่ตนเองเผลอกระทำเพราะรู้เท่าไม่ถึงการแล้วกระมัง ไท่จื่อวั่งซูคิดเห็นเช่นไรเพคะ” ลู่หนิงเหมยกล่าวถามเสียงใสกังวานสะเทือนจิตใจผู้คน

หากพวกนางไม่รู้กฏของที่นี่ แล้วเผลอกระทำผิด ย่อมสามารถนำมาเป็นเหตุผลในการสังหารพวกนางได้อย่างไม่ต้องสงสัย

การที่พวกเขาเมินเฉยและไม่ยอมบอกกับพวกนางเช่นนี้ แน่นอนว่าไม่ได้มีเจตนาที่ดีแต่อย่างใด

หึ! เพิ่งจะมาถึงก็โดนอีกฝ่ายเล่นแง่ใส่เสียแล้ว หากนางไม่ฉุกคิดขึ้นมาได้คงจะถูกยำเละอยู่ในแคว้นคร่ำครึเช่นนี้กระมัง

ทุกคนเข้าใจความนัยของลู่หนิงเหมยทันที ใบหน้าจินหยวนกับหยางเจินเข้มขึ้นหลายส่วน คณะราชทูตและท่านราชครูก็เริ่มเคร่งขรึมขึ้นทันตา

วั่งซูและรุ่ยอ๋องหรี่สายตาเล็กลง จ้องมองลู่หนิงเหมยเขม็ง พวกเขาอยากจะกระชากผ้าที่ปกปิดใบหน้าของนางออกมาแรงๆ อยากจะเห็นรูปโฉมของสตรีที่ฉลาดเฉลียวผู้นี้เสียเหลือเกิน

ไม่ผิด! เขาจงใจไม่บอกกฏบ้านกฏเมืองของที่นี่ เพราะหากมีเหตุการณ์ที่เหนือการควบคุม เขาก็จะสามารถนำมาเป็นข้ออ้างไม่ยินยอมให้คณะทูตเหล่านี้ออกจากแคว้นไปได้!

ไม่นึกเลยว่าเพียงเวลาชั่วครู่ สตรีผู้นี้จะมองความคิดของพวกเขาออกจนทะลุปรุโปร่ง เขาชักจะสงสัยแล้วว่าโลกภายนอกยังมีผู้ที่ปราดเปรื่องเช่นนี้อีกมากมายเพียงใด

“ข้าต้องบอกกฏแคว้นให้พวกเจ้าทราบอยู่แล้ว ข้าเห็นพวกเจ้าเดินทางกันมาอย่างเหน็ดเหนื่อย เพียงแค่อยากให้พวกเจ้าได้พักผ่อนก่อนเท่านั้น เดี๋ยวข้าจะให้คนเอาหนังสือกฏระเบียบของแคว้นไปให้พวกเจ้าทีหลัง...” วั่งซูกล่าวสีหน้าเรียบนิ่งไม่หวั่นไหว

ลู่หนิงเหมยเห็นเช่นนั้นก็กระตุกยิ้มเย้ยหยันขึ้นมาหนหนึ่ง พลางกล่าว “เป็นหม่อมฉันที่โง่เขลามองไม่เห็นถึงความห่วงใยของพระองค์ ขอประทานอภัยเพคะ”

“มิใช่ความผิดของเจ้า ข้าเองก็ลืมนึกถึงความสำคัญตรงนี้ไป อย่าได้เก็บเอาไปใส่ใจเลย เชิญทุกคนพักผ่อนเถอะ” วั่งซูกล่าวน้ำเสียงเข้มขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาสีน้ำตาลลึกลับทอประกายบางอย่างที่ยากจะเข้าใจ

“เช่นนั้นพวกหม่อมฉันขอตัวก่อนนะเพคะ” ลู่หนิงเหมยกล่าวก่อนจะย่อตัวคำนับด้วยท่วงท่าสง่างามไร้ที่ติ ก่อนที่นางจะเดินไปยังที่พักพร้อมกับทุกคน

จนลับสุดสายตารัชทายาทวั่งซูไม่ได้ขยับกายไปไหน เขามองแผ่นหลังเล็กๆ ที่ยืดตรงสง่าผ่าเผยของลู่หนิงเหมยจนนางเดินเลี้ยวหายไปเขาถึงได้หมุนกายเดินออกไปอีกทาง

รุ่ยอ๋องและเหล่าองค์หญิงองค์ชายก็พากันแยกย้ายกลับตำหนักของตน

ทุกคนกลับมาพักที่เรือนพักของตนเอง ไม่ต้องเอื้อนเอ่ยสิ่งใดในใจของทุกคนก็ล้วนเข้าใจกันดี

แคว้นฉู่ไม่ใช่แคว้นที่จะสามารถทำตามอำเภอใจได้โดยง่าย เงาหลายสายเคลื่อนไหวบางเบาอยู่ใกล้เรือนพักอย่างเงียบเชียบ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าพวกนางถูกจับตามองทุกฝีก้าว

ลู่หนิงเหมยสัมผัสได้ตั้งนานแล้วแต่ทำเป็นไม่ใส่ใจ นางอาบน้ำเสร็จก็เดินนวยนาดออกมานั่งบนเตียงที่หยางเจินนอนเหยียดกายอ่านกฏระเบียบของแคว้นฉู่อยู่

กลิ่นหอมลอยโชยจนเขาต้องเงยหน้าขึ้นมามองภรรยาของตนด้วยความอดกลั้น สุดท้ายมือหนาก็เอื้อมไปเหนี่ยวรั้งให้ร่างบางเอนตัวลงนอนหนุนไหล่แกร่งของเขาอยู่ดี

“พรุ่งนี้มีงานประลองบุปผางาม ไท่จื่อส่งเทียบเชิญให้พวกเราไปเข้าร่วม...” หยางเจินกล่าวก่อนจะยื่นเทียบเชิญให้ลู่หนิงเหมย

“ประลองบุปผางามเป็นงานเช่นใดกัน” ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้ว

ขึ้นชื่อว่าบุปผางามต้องเกี่ยวกับสตรี เช่นนั้นงานวันพรุ่งนี้คนที่จะถูกลองเชิงเป็นคนแรกมิใช่นางหรอกหรือ?

นอกจากนางแล้วจะเป็นใครได้อีก หลูเฟิงกับฉิงหลี่หรืออย่างไร เหอะ! เห็นได้ชัดว่าเป้าหมายของพวกเขาคือนาง!

“ข้าให้องครักษ์เงาไปสืบมา เป็นงานประลองฝีมือของสตรีแคว้นฉู่ ประลองทั้งรูปโฉมและความสามารถ เหล่าบุรุษจะเข้าไปนั่งชม ส่วนสตรีทุกคนที่เข้าร่วมงานจะต้องแสดงความสามารถออกมาให้ได้มากที่สุด“ หยางเจินกล่าว

ลู่หนิงเหมยทำปากยื่นออกมาทันที ก็งานนี้มีไว้ให้เหล่าบุรุษได้เข้าไปนั่งหาสตรีที่ตนเองถูกใจ เพื่อที่จะได้เลือกมาเป็นชายาของตน

นางที่แต่งงานแล้วจำเป็นจะต้องเข้าร่วมด้วยหรือไร ไร้สาระเสียจริง!

“ท่านอยากให้ข้าเข้าร่วมหรือ?” ลู่หนิงเหมยกล่าวถาม

“เรามาเจรจาให้ฮ่องเต้เปิดแคว้น แสดงให้พวกเขายอมรับคนภายนอกได้ถือเป็นเรื่องที่ดี ไปเข้าร่วมหน่อยจะเป็นไรไป”

ลู่หนิงเหมยพยักหน้าหงึกๆ ซุกหน้าลงไปบนลำคอของหยางเจินอย่างหมดแรง ขยับแก้มนุ่มนิ่มถูไถอย่างออดอ้อนราวกับลูกแมวน้อยก็มิปาน

หยางเจินข่มอารมณ์อย่างอดกลั้น เขารู้ว่านางเหนื่อยถึงได้มาทำตัวเป็นลูกแมวทรมานจิตใจเขาอยู่เช่นนี้

น่าตีให้ตาย...

“หยางเจิน...” พูดเสียงอู้อี้ซุกตัวเข้าอ้อมแขนแกร่ง

“หือ?”

“หยางเจิน...”

“อะไร?”

“หอมหัวข้าหน่อย...”

นัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายทอแสงเข้มขึ้น มุมปากยกโค้งก่อนจะก้มลงไปหอมศีรษะอีกคนหนักๆ ใบหน้าหล่อเหลามีประกายรอยยิ้มจางๆ นึกเอ็นดูท่าทางราวกับเด็กของภรรยา

เขาชอบที่นางอ้อนเขาเพียงคนเดียว

เขาชอบที่นางเย็นชา แต่ก็ใส่ใจเขาไม่ห่าง

รู้จักออดอ้อนเอาอกเอาใจผู้คนด้วยท่าทางน่าตีนี่ แถมพอให้ท้ายหน่อยก็ชอบทำตามอำเภอใจตัวเอง

นางเป็นสตรีที่น่าตีให้ตายจริงๆ

“หยางเจิน...” ลู่หนิงเหมยกล่าวน้ำเสียงสะลึมสะลือคล้ายจะหลับก็ไม่หลับ

“อะไรอีก?” ใบหน้าคมสันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองใบหน้าจิ้มลิ้มงดงามของอีกคนที่หลับตาพริ้ม แพขนตางอนสวย

ได้ยินเสียงแผ่วๆ คล้ายมีคล้ายไม่มีว่า “ฝันดี...อาเจินน้อยของข้า”




#Pinterest

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.506K ครั้ง

9,275 ความคิดเห็น

  1. #3609 wnnsr00 (@hang_over) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 18:34
    อาเจินไม่น้อยน้าา
    #3609
    0
  2. #3459 Dakatee (@Dakatee) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 21:28

    เอิ่ม!!!ค้างรึก็บอกไม่ถูก. เอิ่ม!!คือหยุดอ่านไม่ได้อ่านซ้อตฟินๆ วนไป
    #3459
    0
  3. #3451 Pannomoto (@ppaann4721) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 21:21
    อร๊ายยย ช็อตอาเจินน้อยคือตายไปเลย เขินนนน
    #3451
    0
  4. #3363 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 10:20
    โอ้ยยยยยย สามีบอกขอเวลาไปเข้าห้องน้ำแปป 5555555+
    #3363
    0
  5. #3344 Karaketsukhchwy (@Karaketsukhchwy) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 00:43

    น่าสงสารสามีนางจริงๆมาทำแบบนี้แล้วหลับไป
    #3344
    0
  6. #3331 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 23:04

    อ้อนยังงี้สามีจะไปไหนรอด

    #3331
    0
  7. #3296 jijaysm (@jijaysm) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 19:55
    อ๊ายยยยยยย ตายๆๆๆๆ
    #3296
    0
  8. #3288 SinZ13 (@bestsinz13) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 19:01
    คืออ้อนมากแม่เป็นหยางเจินนี่จะไม่ทนแน่นอน
    #3288
    0
  9. #3266 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 18:03
    ตายแล้ว แม่
    #3266
    0
  10. #3241 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 16:59

    อื้อฮือ!!! ลงภาพตอนท้าย ชวนคิด!

    ขอบคุณค่ะ

    #3241
    0
  11. #3238 aern242539 (@aern242539) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 16:55
    โอ้ยยยยย ตายๆๆๆ
    #3238
    0
  12. #3222 Sweetsmile2557 (@Sweetsmile2557) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 16:20

    แคว้นฉู่นี่ร้ายจริงๆ คิดหาเรื่องฆ่าคนซะเฉยๆงั้นแหละ

    #3222
    0
  13. #3219 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 16:16
    ชอบภาพ น่ารักมาก
    #3219
    0
  14. #3217 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 16:11
    จ้าาาา
    #3217
    0
  15. #3213 34777 (@34777) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 16:06

    ชอบภาพมากกก
    #3213
    0
  16. #3211 dictate (@Kistun) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 16:04

    ภาพด้านล่างนี้ชวนฟินมากอ่ะ รอค่ะ

    #3211
    0
  17. #3207 SupachaneeVichit (@SupachaneeVichit) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 16:00
    น่ารักก อาเจินน้อย
    #3207
    0
  18. #3205 Tharatip2013 (@Tharatip2013) (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 15:57

    555น่าร้ากกก
    #3205
    0